Se connecterPartager
บทที่4
Date de publication:
2026-11-05 14:29:44ลอนดอน ประเทศอังกฤษ
ท่ามกลางบรรยากาศในฤดูใบไม้ผลิ ณ ที่สวนสาธารณะแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ใกล้กับโรงแรมที่พัง บริเวณโดยรอบนั้นเต็มไปด้วยผู้คนที่พากันออกมาทำกิจกรรมในยามว่างกับครอบครัว เด็กน้อยผมสีน้ำตาลต่างพากันวิ่งเล่นกันอย่างสนุกเสียงหัวเราะอันแสนสดใสทำให้นับดาวที่กำลังนั่งมองเผลอยิ้มตามไปด้วย ติ๊ด ติ๊ด เสียงโทรศัพท์เครื่องหรูที่อยู่ในกระเป๋าเสื้อดังขึ้น นับดาวรีบล้วงออกมารับสายด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มเมื่อเห็นว่ากลุ่มเพื่อนvideo callมาหา "ไม่ต้องมายิ้มเลยนะริต้า หนีเที่ยวไม่บอกเพื่อนเลยสักคน นี่ถ้าฉันกับนางพวกนี้ไม่ไปหาแกที่คอนโดก็คงไม่รู้ว่าแกไม่อยู่"ใบเฟิร์นอดที่จะบ่นเพื่อนสาวอย่างริต้าไม่ได้ มีอย่างที่ไหนหนีเที่ยวโดยไม่บอกกล่าว "นั่นสิ แล้วนี่แกอยู่ที่ไหนเดี๋ยวฉัน ใบเฟิร์น และยัยหนูกล้วยหอมจะขับรถไปหา"มีเพียงแค่นิน่ากับใบเฟิร์นเท่านั้นที่พากันแย่งเอ่ยถาม ส่วนกล้วยหอมเพียงแค่โผล่ใบหน้าขึ้นมาทักทายพร้อมกับโบกมือใบมาพยักหน้าเห็นด้วยกับสิ่งที่นิน่าพูด "พวกแกจะขับรถมาหาฉันจริงเหรอ" "จริงสิ วันนี้ฉันว่างทั้งวันเดี๋ยวฉันจะเป็นคนขับรถพายายพวกนี้ไปหาแกเอง" "แต่มันไกลมากนะ แกจะขับไหวเหรอนิน่า" "ไกลแค่ไหนพวกฉันก็จะไป แกรีบบอกมาเถอะริต้าว่าแกหนีพวกฉันไปเที่ยวที่ไหน" "ฉันอยู่ที่ ลอนดอน" กรี๊ดดดด เสียงกรีดร้องของเพื่อนทั้งสามทะลุออกมาด้านนอกโทรศัพท์จนริต้าต้องรีบกวาดสายตามองขวาแลซ้ายว่ามีใครมองมายังที่เธอหรือไม่ "พวกแกจะกรี๊ดทำไมห้ะ"ริต้าถอนหายใจโล่งอกเมื่อไม่มีใครหันมาสนใจ คงเป็นเพราะเธอนั่งอยู่ไกลจากกลุ่มคนคงไม่มีใครได้ยินบทสนทนาและเสียงกรีดร้องเมื่อครู่ "จะไม่ให้พวกฉันกรี๊ดอย่างอย่างไรล่ะ ก็แกเล่นหนีเที่ยวไปถึงต่างประเทศคนเดียว ริต้านี่แกกำลังคิดอะไรอยู่"ใบเฟิร์นบ่นยาวเพราะรู้นิสัยเพื่อนดี ริต้าไม่ชอบเที่ยวในคนหมู่มากและไม่ชอบเดินทางไปที่ไหนไกล ๆ แต่นี่เล่นไปถึงประเทศอังกฤษจึงทำให้เพื่อนทั้งสามคนอดที่จะเป็นห่วงไม่ได้ "ฉันก็แค่มาเที่ยว ออกมาเปิดหูเปิดตาก็เท่านั้น" "แต่แกเล่นหนีไปถึงอังกฤษ" "นั่นสิ ริต้าหอมรู้นะว่าริต้าเสียใจกับเรื่องที่ผ่านมาแต่ริต้าจะเดินทางไปที่ไกล ๆ แบบนี้คนเดียวไม่ได้นะ"กล้วยหอมเองยังรู้สึกตกใจกับการเดินทางคนเดียวในระยะไกลของริต้า "พวกแกไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอก ฉันเอาตัวรอดได้ แล้วอีกอย่างเรื่องแม็กฉันก็พอจะทำใจได้บ้างแล้ว" "พวกฉันดีใจนะที่แกเริ่มจะทำใจเรื่องแม็กได้ พวกฉันทุกคนรักและเป็นห่วงแกมากนะริต้า "น้ำเสียงของเพื่อนในกลุ่มแสดงถึงความรักความห่วงใยที่มีต่อเธอ ริต้ารู้สึกโชคดีที่ได้เป็นเพื่อนกับทุก ๆ คน "ฉันต้องขอบใจพวกแกทุก ๆ คนมากนะ ฉันเองก็รักพวกแกทุกคนเหมือนกัน" "หนีไปเที่ยวคนเดียวแบบนี้อย่าลืมของฝากพวกฉันนะ ถ้ากลับมาแล้วลืมจะตีให้ขาลาย" "ใครจะไปลืมของฝากเพื่อนรักอย่างพวกแกล่ะ" "ดีมาก เที่ยวให้สนุกนะ แต่ถ้าจะให้ดีควงฝรั่งหุ่นล่ำกลับมาซบอกที่เมืองไทยสักคนสองคนก็ดี" "พวกบ้า"เสียงหัวเราะของริต้ากลับมาอีกครั้งยามเมื่อเธอได้คุยกับบรรดาเพื่อน ๆ หญิงสาวในชุดเดรสสีขาวยาวประมาณเข่าคลุมทับด้วยเสื้อขนสัตว์แขนยาวสีเดียวกันสองเท้าก้าวขาออกจากบริเวณสวนสาธารณะเดินไปตามเส้นทางของถนนเรื่อย ๆ อย่างไม่รีบร้อน ดวงตากลมโตภายใต้แว่นกันแดดแบรนด์ดังมองทัศนียภาพการใช้ชีวิตของผู้คนภายในเมืองหลวงแห่งนี้ กริ๊ง "น้องหมีน่ารักจังเลยค่ะ"เสียงเปิดประตูจากร้านขายตุ๊กตาพร้อมกับเสียงเจื้อยแจ้วของเด็กน้อยพูดกับตุ๊กตาในมือหลังออกมาจากร้านด้วยน้ำเสียงแสดงถึงความดีใจ ในมือของเด็กน้อยมีตุ๊กตาหมีสีน้ำตาลตัวเกือบเท่าคนที่กำลังถือ ริต้าเดินมาเห็นอดที่จะยิ้มตามไม่ได้ "คุณลุงขา น้องนีน่าได้ตุ๊กตามาแล้วค่า"เด็กสาวตัวน้อยโชว์ตุ๊กตาในมือให้ผู้ที่ตนเองเรียกว่าคุณลุงที่ยืนอีกฟากหนึ่งของถนนได้ดู ริต้ามองตามทิศทางไปยังผู้เป็นอาของเด็กน้อยคิ้วสวยโค้งเข้าหากันอย่างอัตโนมัติเมื่อเห็นว่ามีชายหญิงคู่หนึ่งกำลังยืนจูบกันอยู่หน้าร้านขายกระเป๋าแบรนด์ดังอย่างไม่อายสายตาใคร "คุณลุงขา"นีน่าเรียกคุณลุงของเธอด้วยน้ำเสียงแสดงถึงความไม่พอใจเมื่อเห็นว่าคุณลุงของเธอนั้นยืนอยู่กับใคร เธอรีบอุ้มตุ๊กตาวิ่งข้ามถนนไปโดยทันทีโดยทันที บอดี้การ์ดที่เฝ้าคอยติดตามเปิดประตูออกมาจากร้านหลังจากจ่ายเงินเสร็จเขาส่งเสียงเรียกเด็กน้อยแต่ก็ไม่ทันเมื่อนีน่าวิ่งออกไปกลางถนนใหญ่ "คุณหนูครับ" ปี๊ด ปี๊ด รถคันหนึ่งวิ่งมาด้วยความเร็วเป็นจังหวะเดียวกันที่นีน่าเด็กน้อยวิ่งไปหยุดอยู่กลางถนน ริต้าที่เห็นว่ารถคันดังกล่าวกำลังพุ่งตรงเข้ามาหาเด็กสาวตัวน้อยก็เกิดความตกใจรีบวิ่งออกไปผลักร่างของเด็กน้อยให้พ้นระยะห่างจากรถคันนั้น แต่ร่างกายของเธอดันไม่ขยับไปไหนทำให้รถคันดังกล่าวพุ่งชนเข้าร่างของริต้าเข้าอย่างจัง กรี๊ด ร่างของริต้าถูกรถพุ่งเข้าชนจนร่างของเธอกระเด็น เลือดสีสดจำนวนมากทะลักออกมาจากปากเกลื่อนไปทั่วพื้นของถนน รูปขาและแขนทางด้านขวาผิดทรงไปจากรูปเดิมอย่างเห็นได้ชัด เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมันเร็วมากจนไม่มีใครได้ตั้งตัวเช่นเดียวกับชาคริตที่กำลังยืนกอดหลานสาวตัวน้อยของตนเองอยู่ในอ้อมกอดหลังจากเขาได้สติแล้วผลักคู่ขาคนนั้นออกไป "คุณลุงขา คุณน้าผู้หญิงช่วยนีน่าเอาไว้ ฮึก คุณน้าจะเป็นอะไรไหมคะ"เด็กน้อยสะอื้นร้องไห้ตัวสั่นด้วยความหวาดกลัวตกใจกับเหตุการณ์ตรงหน้าไม่ต่างจากชาคริตที่เห็นผู้หญิงคนนั้นวิ่งเข้ามาช่วยหลานสาวจนเธอเองต้องบาดเจ็บนอนจมกองเลือดต่อหน้าต่อตา "มาร์คัส โทรศัพท์ตามรถพยาบาลด่วน เร็วเข้า"หัวใจของชาคริตเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก สภาพของผู้หญิงคนนั้นแทบจะดูไม่ได้ ทำไมนะทำไมเขาถึงรู้สึกใจสั่นได้ถึงเพียงนี้ 'อย่าเป็นอะไรนะ'
Dernier chapitre
พรมลิขิตรักมาเฟีย บทที่34
แกร็กเสียงประตูห้องนอนที่ปิดลงดึงความสนใจจากหญิงสาวให้หันไปมอง ริมฝีปากเรียวเล็กส่งยิ้มหวานดั่งเช่นเคยเมื่อเห็นว่าผู้เป็นสามีเดินมาหา"ลูกหลับแล้วเหรอคะ ชาร์ล""ครับ ที่รัก"ชายหนุ่มตอบเสียงหวานเดินมาโอบกอดร่างเล็กของภรรยาสาวจากทางด้านหลัง จมูกโด่งก้มลงสูดดมความหอบบนไหล่เนียนอย่างรักใคร สองชายหญิงยืนกอดกันสายตาลอบมองผ่านกระจก"ผมรักคุณจังริต้า""หืม วันนี้มาอารมณ์ไหนคะ"หญิงสาวเอียงคอมองแม้เธอจะได้ยินสามีบอกรักทุกวันแต่มันก็ทำให้เธอรู้สึกเขินทุกครั้งเมื่อได้ยินมัน"อารมณ์อยากบอกรักเมียครับ ผมอยากบอกรักริต้าทุกวันทั้ง เช้า สาย บ่าย เย็น ก่อนนอน ตื่นนอน หรือทุก ๆ ห้านาที""คิคิ ไม่ต้องถึงขนาดนั้นก็ได้ค่ะ"หญิงสาวหมุนตัวหันมาเผชิญหน้าฝ่ามือเรียวเล็กวางแนบบนแก้มสากของชายหนุ่ม ดวงตากลมโตคู่สวยเป็นประกายวาววับดุจดั่งดวงดาวยามเมื่อจ้องมองคนรัก"อย่ามองผมด้วยสายตาแบบนั้นครับ"ฝ่ามือใหญ่ลูบไล้ไปตามแผ่นหลังผ่านชุดนอนสีดำตัวบางแบรนด์ดัง สายตาประดุจเปลวไฟที่กำลังลุกไหม้ลามเลียร่างกายของภรรยาปลายลิ้นสากเลียริมฝีปากค้างคืนนี้ทางสะดวกเมื่อคุณปู่กับคุณย่ามารับหลานตัวน้อยไปนอนด้วย"ร้อนเหรอคะเหงื่อแตกเชี
พรมลิขิตรักมาเฟีย บทที่33
สภาพห้องพักไม่ต่างอะไรกับสนามรบ ริต้าอยากจะกรีดร้องให้สลบไปตื่นอีกวันของพรุ่งนี้เช้า สภาพห้องในตอนนี้ไม่มีตรงส่วนไหนดีผลมาจากศึกรบนับครั้งไม่ถ้วนของเธอและเขาเดือดร้อนจนต้องเรียกแม้บ้านให้มาทำความสะอาดใหม่พร้อมชดใช้ค่าเสียหาย"เราจะไปทานอาหารที่ร้านไหนกันดีครับริต้า""คุณยังมีแรงจะออกไปทานอาหารข้างนอกอีกเหรอคะ"เธอไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงได้แต่นอนพักอยู่บนเตียงนอน มองดูชายหนุ่มกำลังยืนแต่งตัวอยู่ตรงหน้ากระจก"ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวผมสั่งมาร์คัสให้ไปซื้ออาหารมาให้พวกเราก็แล้วกันนะครับ คุณอยากทานอะไรเป็นพิเศษไหม"ชายหนุ่มมองภาพสะท้อนของหญิงสาวผ่านกระจก"ขอเป็นอาหารไทยรสจัด ๆ ก็แล้วกันค่ะ และอย่าลืมบอกให้คุณมาร์คัสซื้อยาแก้ปวดกับยาคุมกำเนิดมาให้ริต้าด้วยนะคะ"คิ้วทั้งสองข้างขมวดเข้าหากัน ชาคริตหมุนตัวเดินไปหาหญิงสาวทำเอาริต้าสะดุ้งเมื่อเขาคว้าตัวเธอให้ลุกขึ้นนั่ง"ทำไมต้องทานยาคุมกำเนิดด้วยล่ะครับ ริต้าไม่อยากตั้งท้องลูกของผมอย่างนั้นเหรอ"ริต้าเม้มริมฝีปากเธอรู้สึกตกใจอยู่ไม่น้อยไม่นึกเลยว่าชาคริตจะตั้งคำถามนี้กับเธอ"ว่าอย่างไรล่ะครับ ผมไม่มีอะไรดีพออย่างนั้นเหรอครับทำไมริต้าถึง""ไม่ใช่อย่างนั้นนะ
พรมลิขิตรักมาเฟีย บทที่32
พรึ่บร่างเจ็บถูกจับพลิกตัวให้อยู่ทางด้านบน ริต้าเบิกตากว้างเมื่อรู้ชะตากรรมชีวิตของตนเองต่อจากนี้ ความแข็งขืนที่ยังไม่หลุดออกมันกำลังกระตุกหงึกอยู่ด้านในช่องทางรักของเธอ ความยิวทำเอาช่องทางรักขมิบถี่เมื่อท่อนเอ็นเริ่มขยับเข้าออกอีกครั้ง"รอบนี้ผมอยากเห็นลีลาของริต้าบ้าง""ตะ....แต่ริต้าทำไม่เป็น""ง่าย ๆ ครับ เหมือนกับเราขี่ม้า"ชาคริตว่าพร้อมจับเอวเล็กให้ยกขึ้นกระแทกลงตามจังหวะ ดวงตาเบิกกว้างมากยิ่งขึ้นเมื่อท่วงท่านี้ทำเอาริต้าจุกจนตัวงอเล็บทั้งสิบจิกลงบนหน้าท้องจนเป็นรอย ความจุกและเสียวยังคงเล่นงานด้านล่างอย่างหนักหน่วงเมื่อชาคริตไม่ยอมปล่อยมือออกจากเอวเล็กของเธอ"ฮึก จุก""แต่มันก็เสียวใช่ไหมล่ะครับ อ่าส์"ริต้าพยักหน้า เธอไม่ปฏิเสธความยาวแทงลึกจนเธอเสียวเก็บไปทั่วทั้งร่าง สีหน้าของเธอมันบ่งบอกถึงความทรมานซึ่งไม่ต่างจากสีหน้าของคนใต้ร่าง เสียงครางในลำคอคล้ายกับราชสีห์กำลังได้รับบาดเจ็บกลับปลุกความกล้าในตัวนักพรานสาวขึ้นมาเสียอย่างนั้นเอวเล็กเริ่มขยับขึ้นลงเองเมื่อจับทิศทางได้ ใบหน้าของชาคริตแสดงถึงความพึงพอใจ เขาปล่อยมือออกจากเอวบางปล่อยให้หญิงสาวได้ทำตามอำเภอใจส่วนตัวเองนั้นจะเป็น
พรมลิขิตรักมาเฟีย บทที่31
อึกริต้ากลืนน้ำลายเหนียวลงคอด้วยความยากลำบากเมื่อเธอได้เห็นแก่นกายขนาดใหญ่แข็งตัวเต็มที่ มันทั้งใหญ่และยาวขาวอวบกระตุกหงึกเหมือนอยากจะกระแทกเข้าไปในช่องทางรักอันแสนคับแคบของเธอเต็มทีสีหน้าของริต้าในตอนนี้เกิดความกังวลใจเพราะขนาดไซซ์ของเขาและเธอมันชั่งแตกต่างราวฟ้ากับเหวลึกยิ่งนักไม่สามารถนึกภาพออกมาได้เลยว่าท่อนเอ็นจะสามารถสอดใส่เข้าไปด้านในได้อย่างไร"ไม่ต้องกลัวนะครับ"ชาคริตเอ่ยปลอบโยนถึงมันจะไม่สามารถช่วยอะไรได้มากเพราะหลักฐานก็เห็น ๆ กันอยู่ ไซซ์มินิของหญิงไทยกับอันใหญ่เท่าแขนของชายชาวต่างชายไม่เจ็บจนต้องร้องแหกปากก็ไม่รู้ว่าจะต้องพูดยังไงแล้วกึดฟันซี่เล็กขบแน่นเมื่อท่อนเอ็นที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดค่อย ๆ สอดเข้ามาอย่างเชื่องช้า น้ำตาเม็ดใสไหลพรากความรู้สึกเจ็บเล่นพล่านไปทั่วราวกับร่างกายของเธอจะแตกออกจากกันเป็นเสี่ยง ๆ "ผมขอโทษ "น้ำเสียงของชายคริตเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดเมื่อก้มมองจุดเชื่อมต่อเลือดสีแดงสดของสาวพรหมจรรย์ไหลอาบหยดลงบนเตียงนอนสีขาวจนเห็นได้ชัด"ผ่อนคลายนะครับ"ชายหนุ่มก้มจูบริมฝีปากดึงความสนใจทำให้หญิงสาวรู้สึกผ่อนคลายเผลอไผลไปกับรถจูบที่เขาเป็นคนมอบให้ ยอดถันแข็
พรมลิขิตรักมาเฟีย บทที่30
ริมฝีปากหยักไล่ละเมียดชิมความหอมหวานจากริมฝีปากเล็กปลายลิ้นสากตวัดดูดดึงปลายลิ้นเรียวเล็กอย่างหิวกระหายจนฝ่ายหญิงแทบจะหายใจไม่ทัน ฝ่ามือใหญ่นั้นลูบไล้ไปตามร่างกายนุ่มนิ่มเอวเล็กคอดกิ่วไร้ไขมันส่วนเกิน"อืม"ความพึงพอใจถูกถ่ายทอดออกมาเป็นเสียงครางในลำคอทุกสัดส่วนบนร่างกายของเธอนั้นถูกใจชายหนุ่มไปเสียหมด ยิ่งร่างเล็กเบียดตัวเข้าหาสองขาเรียวเสียดสีด้วยความเสียวซ่านมันยิ่งปลุกความต้องการเพิ่มทวีคูณมากยิ่งขึ้น"ริต้าของผมสวยไปทั้งตัวเลย"เสียงแหบพร่าเอ่ยชมสายตาคมไล่กวาดมองเรือนร่างฝ่ามืออีกข้างสอดเข้าไปทางด้านหลังเพียงแค่ใช้ปลายนิ้วสะกิดตะขอชุดชั้นในก็ทำให้เขาได้เห็นก้อนกลมใหญ่ทั้งสองข้างเด่นหราประจักษ์สู่สายตาคมความใหญ่โตพอดีมือของเขาทำเอาชาคริตถึงต้องกลืนน้ำลายลงคอไม่ผิดจากที่เขาคาดคิดเอาไว้ว่าผู้หญิงตัวเล็กแต่กลับซ่อนความหน้าค้นหาเอาไว้ สายตาดุจดั่งเปลวเพลิงของเขาจ้องมองหน้าอกคู่ใหญ่จนคนถูกมองรู้สึกเขินอายแก้มแดงระเรื่อ"อย่ามองนานสิคะ ริต้าเขินนะ""เขินอะไรกันครับมาถึงขนาดนี้แล้ว"ชายหนุ่มว่าพลางเลียริมฝีปากค้าง เขาพยายามระงับอารมณ์ดิบเถื่อนของตัวเองเอาไว้ให้ได้มากที่สุดแม้ว่าสิ่งเย้ายวน
พรมลิขิตรักมาเฟีย บทที่29
ถึงแม้จะไม่ได้ใส่ชุดว่ายน้ำลงทะเลแต่อย่างน้อยชาคริตก็ยอมใจอ่อนยอมให้ริต้าสวมชุดว่ายน้ำลงสระโดยที่เขาเอ่ยปากไล่ไม่ให้บอดี้การ์ดคนไหนเข้าใกล้บริเวณบ้านจนกว่าจะเรียก ทั้งคู่มีความสุขกันอยู่ในสระว่ายน้ำเสียงหัวเราะของต่างฝ่ายดังลั่นมันช่างมีความสุขมากเมื่อได้ใช้เวลาทั้งหมดที่มีอยู่ร่วมกัน ความรักในอดีตค่อย ๆ เจือจางไปจากหัวใจของหญิงสาวอย่างช้า ๆ เธอปล่อยหัวใจไปตามความต้องการของตัวเองโดยไม่คิดจะยึดเหนี่ยวกับรักครั้งเก่าชายหนุ่มโอบกอดร่างของหญิงสาวเอาไว้อยู่ในอ้อมกอด นิ้วเรียวเกลี่ยเอาหยาดน้ำออกจากใบหน้าของเธอ ใบหน้าของทั้งคู่อยู่ใกล้กันเพียงแค่ฝ่ามือกั้นริมฝีปากยิ้มกว้างส่งยิ้มให้"ริต้ามีความสุขไหมครับ""มีความสุขสิคะ มีความสุขมาก"เธอยิ้มรับยกเรียวแขนกลมกลึงทั้งสองข้างขึ้นคล้องลำคอหนาดวงตากลมโตสุกใสจ้องมองใบหน้าหล่อ ๆ ของชายหนุ่ม"แล้วริต้าอยากจะเริ่มนับหนึ่งใหม่กับใครสักคนแล้วหรือยังครับ""....""อยากเริ่มนับหนึ่งไปด้วยกันกับผมไหม"แววตาสื่อไปด้วยความหมายทำให้หญิงสาวรู้สึกเขินอยู่ไม่น้อย เธอแทบจะทำอะไรไม่ถูกไม่นึกว่าชาคริตจะเอ่ยพูดประโยคนี้ออกมา"ผมน่ะไม่ได้เป็นผู้ชายที่แสนดีอะไร ออกจะต
Vous vous intéresseriez aussi à
![เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]
ลูกพีช9.3K Vuesพลาดรักมาเฟีย
โนเนจัง16.4K Vuesเมียเด็กจอมมาเฟีย (NC35+)
อัญญาณี18.4K VuesFAKE LOVE หลอกว่ารัก
Piggy.g109.4K Vuesหย่ารักมาเฟียร้าย
เจ้านู๋อลิซ2.4K Vuesพลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก
ญาดาวดี ณ รัตติกาล3.3K VuesBad guy_พลาดรักนายมาเฟียเลือดเย็น
Dumbown_SN192 Vuesเก็บมาเฟียได้หนึ่งคน
รัตน์ธาดา / Ziren26830 Vues
