พระชายาสวนผักของท่านถูกทำลายแล้ว

พระชายาสวนผักของท่านถูกทำลายแล้ว

last updateLast Updated : 2025-01-02
By:  หยกขาวOngoing
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
5
1 rating. 1 review
29Chapters
3.9Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

หลิวเหมียนปีนเตียงไหวอ๋อง นางต้องจำใจเป็นชายารองแต่งพร้อมชายาเอก นางมิใช่คนเก่า นางคือแพทย์ทหารสมัยใหม่ เหตุใดนางจะต้องทนอยู่ด้วยเล่า มิสู้ทำการค้าแล้วพาลูกหนีจากเจ้าสารเลวดีกว่า

View More

Chapter 1

1 โปรดไว้ชีวิตท่านแม่ด้วยเจ้าค่ะ

Namaku Gatot dan semua orang di desa mengira aku buta.

Sebenarnya, penglihatanku sudah pulih sejak bulan lalu setelah aku jatuh dari pohon. Namun, aku tidak memberi tahu siapa pun, bahkan merahasiakannya dari Ayah dan ibuku.

Pertama, karena aku ingin bermalas-malasan agar tidak perlu bekerja. Kedua, yah, anak muda memang selalu punya niat untuk sedikit bermain-main.

Hari-hari "pura-pura buta" ini menjadi sangat berbeda setelah kakak iparku, Liana, pulang ke rumah.

Kakak laki-lakiku pergi bekerja ke luar negeri. Lantaran khawatir istrinya tidak aman tinggal sendirian di rumah, dia memintanya pulang ke kampung halaman untuk tinggal bersama kami.

Jantungku berdegap kencang ketika kembali melihat Kak Liana.

Kak Liana benar-benar cantik dan tubuhnya juga bagus. Sepasang kaki jenjangnya itu selalu membuatku tidak bisa menahan diri untuk berpikiran macam-macam setiap kali melihatnya.

Di mata Kak Liana, aku cuma seorang tuna netra yang malang. Dia selalu berbicara kepadaku dengan suara yang lembut dan penuh rasa iba.

Hal ini justru membuat niat-niat tersembunyi di dalam hatiku menjadi makin kuat.

Setelah selesai makan malam, aku kembali ke kamarku lebih awal dengan satu hal yang terus mengusik pikiranku.

Aku tahu Kak Liana sangat menyukai kebersihan. Dia pasti akan mandi sebelum tidur.

Kamar mandi di rumahku sangat sederhana dan letaknya tepat di samping kamarku. Di dindingnya ada sebuah celah kecil yang tidak terlihat. Jika berjinjit, aku bisa mengintip ke dalamnya.

Benar saja. Setelah lewat pukul sebelas, Kak Liana keluar sambil membawa ember.

Mendengar suara gemericik air dari dalam, aku tidak bisa lagi menahan diri. Diam-diam, aku memanjat jendela dan mendekatkan wajahku ke celah kecil itu.

Di dalam sana dipenuhi uap air. Bayangan tubuh Kak Liana tampak samar-samar di antara kabut tipis.

Itu pertama kalinya aku benar-benar melihat tubuh wanita, terlebih lagi tubuh Kak Liana yang begitu cantik. Aku merasakan darah yang mendidih langsung mengalir deras ke kepalaku dan tubuhku juga langsung bereaksi.

Tetesan air mengalir melewati pinggang Kak Liana yang ramping, lalu ke bokongnya yang lembut dan berisi, hingga akhirnya menghilang di area pribadinya yang tersembunyi. Seiring dengan gerakannya, payudaranya dan bokongnya yang montok akan sedikit bergetar.

Kak Liana sepertinya juga sangat sensitif. Dia mengeluarkan desahan lembut dan erotis saat aliran air membilas bagian-bagian sensitifnya, sambil mengelus dan memainkan tubuhnya sendiri di bawah kucuran air.

Aku melihatnya dengan wajah memerah dan napas yang memburu. Aku menggunakan tanganku sendiri secara asal-asalan untuk menyelesaikannya dalam waktu yang cukup lama. Barulah, api gairah itu perlahan bisa kupadamkan.

Malam itu, aku berguling-guling, tidak bisa tidur. Otakku sepenuhnya dipenuhi oleh bayang-bayang Kak Liana.

Baru saja rasa kantuk mulai datang, nyamuk-nyamuk kembali berdengung dengan berisiknya.

Obat nyamuk bakar di kamar sudah habis, terpaksa aku keluar mencarinya dalam kegelapan.

Saat melewati pintu kamar Kak Liana, aku mendengar suara televisi masih menyala. Seakan-akan digerakkan oleh kekuatan tak kasat mata, aku pun mengetuk pintu kamarnya.

"Kakak Liana, sudah tidur? Ini aku, Gatot."

Terdengar suara gerisik dari dalam. Suara Kak Liana terdengar agak gugup, "Gatot, sudah semalam ini, ada apa?"

Aku mengatakan jika obat nyamuk bakarku sudah habis. Jadi, aku datang untuk mengambil yang baru.

Dia menyahut pelan, lalu beberapa saat kemudian baru membukakan pintu.

Begitu pintu terbuka, seluruh tubuhku langsung terasa kaku.

Kak Liana … ternyata dia sama sekali tidak memakai baju.

Tubuh molek yang sebelumnya hanya kulihat samar-samar itu kini berada dalam jangkauan tanganku. Aku bahkan bisa merasakan kehangatan dari kulitnya. Wajah Kak Liana merah padam. Payudaranya yang montok dipenuhi jejak sentuhan jemarinya sendiri, sementara kedua kakinya saling bergesekan dengan gelisah. Lalu, area pribadinya yang di tengah sana sudah tampak basah kuyup.

Kak Liana berdiri begitu saja di balik pintu, mengira aku tidak bisa melihat.

Kepalaku terasa berdengung. Aku hampir saja gagal mengendalikan ekspresi wajahku.

Sesaat kemudian, aku mendengar suara yang keluar dari televisi di kamarnya. Ternyata, itu suara dari film dewasa!

Kak Liana … mungkinkah karena kakakku tidak ada di rumah ….

Akan tetapi, Kak Liana sama sekali tidak merasa sungkan. Dia menjepit kedua kakinya, mengusap bersih jemarinya yang basah, lalu membawakanku obat nyamuk bakar.

Saat Kak Liana mengulurkan obat nyamuk itu, tatapannya menyapu bagian bawah tubuhku. Aku jelas-jelas mendengar dia menghela napas panjang dan sorot matanya seketika berubah.

Hatiku langsung menjadi panik dan aku pun buru-buru mencari alasan. "Kakak Liana, aku buru-buru mau ke toilet. Cepat berikan padaku!"

Dia sepertinya baru tersadar dan bergumam "Oh.". Kemudian, Kak Liana mengatakan jika dia juga kebetulan ingin ke toilet. Lantaran suasananya gelap gulita, dia mengajak pergi bersama.

Kak Liana mengenakan baju tidur, lalu memapahku berjalan keluar.

Sesampainya di toilet, dia menyuruhku masuk duluan.

Aku membelakanginya, berpura-pura buang air kecil. Namun, dari sudut mataku, aku melihat Kak Liana tidak pergi menjauh. Sebaliknya, dia berdiri diam di depan pintu. Matanya menatap tajam ke arahku tanpa berkedip ….
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

Wipada
Wipada
เนื้อเรื่องสนุกนะคะแต่สลับตอนกันมั่วเลย
2025-11-12 20:01:08
1
0
29 Chapters
1 โปรดไว้ชีวิตท่านแม่ด้วยเจ้าค่ะ
"ท่านแม่ อย่าทำท่านแม่ของพวกข้า" เจ้าซาลาเปาน้อยทั้งสองพลันร้องตะโกนขึ้นอย่างสุดเสียงพวกนางทั้งสองคนได้แต่มองมารดาโดนโบยก้น"หากมิใช่เด็กเหลือขออย่างพวกเจ้าขโมยขนมของข้านางรึจะโดนโบยรับโทษแทนพวกเจ้า" ชายาเอกลีเฟยพลันเอ่ยขึ้นลีเฟยกับหลิวเหมียนแต่งเข้ามาพร้อมกัน ลีเฟยคือคู่หมั้นของไหวอ๋องอยู่แล้วเป็นคู่ม้าไผ่เหมยเขียว อีกทั้งนางยังเป็นบุตรสาวของราชครูลีหยาง ส่วนหลิวเหมียนเป็นบุตรสาวของท่านแม่ทัพใหญ่หลิวชางหลิวเหมียนปีนเตียงไหวอ๋องกระนั้นจึงทำให้ไหวอ๋องแต่งชายาพร้อมกันทั้งสองคน ทั้งสามคนแต่งงานกันมาหกปีแล้ว มีแต่หลิวเหมียนที่ตั้งครรภ์มีเจ้าแฝดหญิงสองคน กวนหนิงกับกวนหยูส่วนชายาเอกไม่มีวี่แวว่าจะตั้งครรภ์เลยแม้แต่น้อยหลิวเหมียนทำเรื่องงามหน้าโดยการปีนเตียงไหวอ๋อง กระนั้นคนบ้านเดิมของนางจึงไม่ใยดีนางนัก การเป็นอยู่ในจวนอ๋องของทั้งสามคนแม่ลูกจึงอดอยากอย่างมากทำไมนางรู้สึกเจ็บเช่นนี้ ทันทีที่ลืมตาขึ้นหลิวเหมียนเห็นสตรีในชุดจีนโบราณยิ้มแบะปากให้นาง อีกทั้งเด็กแฝดสองคนร่ำไห้"หยุด!!!" สาวใช้ที่โบยอยู่พลันตกใจ พระชายารองพลันยึดไม้โบยมาฟาดเหล่าสาวใช้ "ชายารองเจ้าจะมากไปแล้วนะ" ชายาเอกไม่เคยเ
Read more
2 ไหวอ๋องกลับมาแล้ว
หลายวันผ่านไปไม่มีผู้ใดย่างกรายเข้ามาในเรือนของชายารองอีกเลย หลิวเหมียนพลันดีใจยิ่งนัก นางจะได้มีเวลาเลี้ยงเจ้าแฝดอีกทั้งปรุงยาขายนางตั้งใจว่าจะเปิดโรงหมอก่อนอื่นต้องมีเงินทุนเสียก่อน สินเดิมของนางก็ไม่มีแล้ว หากเปิดไม่ได้ก็ทำได้แค่ปรุงยาแล้วนำไปขายปรุงยาแล้วนำไปขายดีกว่า เป็นความคิดที่ดีเช่นกัน นางจะได้มีเงินมาเลี้ยงลูก เพราะชายาเอกไม่ส่งเบี้ยให้นางสารเลวสิ้นดี !!!วัน ๆ หลิวเหมียนเอาแต่ขังตัวเองอยู่ในห้องปรุงยาหน้าเด้งขาย ยาตัวนี้มาจากโลกอนาคต นางจึงคิดค้นที่จะขายในยุคนี้ โชคดีที่ของวิเศษเวลาที่นางอยู่คนเดียวนางสามารถเข้าไปในกระเป๋าใบนั้นได้ มีทั้งของกิน ยา ความสวยความงาม นางเอาออกมาหมดมิได้หลิวเหมียนพลันมองตลับยาหน้าเด้งนับร้อยเอาล่ะเสร็จเหลือแค่นำไปขาย ในแคว้นต้าโจวมีร้านหมอหลายร้าน นางจะต้องออกไปสืบความดูเสียก่อน ออกช่องหมารอดตามเดิมอีกด้านหนึ่งเรือนพระชายาเอก ลีเฟยพลันนั่งบนตั่งยาว สายตากลอกกลิ้งไปมา นางกำลังคิดว่าเหตุใดชายารองถึงได้เปลี่ยนไป จากที่เงียบ ๆ กลายเป็นคนร้าย ๆ กล้าตบตีผู้คน หรือผีจะสิงนางแล้ว มิได้นางจะต้องบอกไหวอ๋องจัดการชายารองไหวอ๋องไปประจำที่ชายแดนใต้มิกล
Read more
3 ลูกใครกัน
ตุบ !!!"พี่ใหญ่ ท่านตกลงไปในสระบัวแล้ว" กวนหยูพลันตะโกนขึ้นก่อนที่ร่างเล็กจะล่วงลงไปอ้อมกอดอันแข็งแกร่งก็รับกวนหนิงไว้แล้ว"พี่ใหญ่มีคนช่วยท่านแล้ว" กวนหยูเห็นพี่ใหญ่ปลอดภัยพลันสบายใจขึ้นมาทันทีกวนหนิงพลันมองชายผู้นั้น เขาเป็นใครกันพวกนางสองคนไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน "ท่านลุงขอบคุณมากเจ้าค่ะ" กวนหนิงเอ่ยขึ้นปากน้อย ๆ ของนางน่ารักจริง ๆ "ท่านหญิงน้อย" เสียงแม่นมหวังพลันดังขึ้นอีกทั้งตกใจมาก ที่เห็นเจ้าแฝดยืนเคียงข้างไหวอ๋อง ไหวอ๋องกลับมาแล้ว เรื่องนี้ชายารองรู้แล้วรึยังกวนเทียนพลันมองแม่นมหวัง เขาจำยายแก่คนนี้ได้ คนที่เข้ามาพร้อมกับสตรีนางนั้น หลิวเหมียน แล้วเจ้าแฝดสองคนนี้อย่าบอกนะว่าลูกเขา"ท่านอ๋องกลับมาแล้วรึเจ้าคะ" แม่นมหวังพลันเสียงสั่น ทันทีที่เด็ก ๆ ได้ยินว่าแม่นมหวังเรียกคนผู้นั้นว่าท่านอ๋อง แม่นางน้อยทั้งสองรีบถอยหลังไปหลบด้านหลังแม่นมหวังทันที"นางเป็นลูกของใคร" ไหวอ๋องพลันมองแม่นมหวังอย่างต้องการคำตอบแม่นมหวังคิดว่าซวยแล้ว ก็จะเป็นลูกผู้ใดได้ หากมิใช่ลูกของท่าน ใบหน้าชัดเจนปานนี้"กวนหนิง กวนหยู" "ท่านแม่" แม่นมหวังยังไม่ทันได้ตอบคำถามไหวอ๋องหลิวเหมียนก็โผล่มาพอดี จังหว
Read more
4 อ้ายกุ้ยเฟย
หลิวเหมียนพลันมองเจ้าแฝดทั้งสองปั้นตุ๊กตาหิมะที่หน้าเรือน ชีวิตในที่แห่งนี้ช่างไม่ดีเอาเสียเลย นางไม่ขออะไรมากขอเพียงได้หย่ากับเจ้าคนชั่วนั่น จากนั้นนาก็จะเลี้ยงดูเจ้าแฝดให้มีความสุขสกุลเดิมป่านนี้คงไม่คิดถึงนางแล้วกระมัง เพราะลีเฟยแท้ ๆ ขัดขวางไม่ยอมให้หลิวเหมียนคนก่อนไปพบบิดามารดาทำให้นางต้องตัดขาดกับบ้านเดิมโดยถาวร"ท่านแม่ข้าหิวข้าวแล้ว" กวนหนิงกับกวนหยูเอ่ยพร้อมกัน"แม่นมเฝ้าเจ้าแฝดไว้ให้ดี ข้าจะไปโรงครัวเล็ก" แน่นอนว่านางต้องทำอาหารให้เจ้าแฝดกิน เป็นบะหมี่ที่นางเอาออกมาจากกระเป๋าวิเศษ หลิวเหมียนลงมือเคี่ยวบะหมี่ให้เจ้าแฝด...พอแม่นมหวังเก็บผ้าหลังเรือนพอกลับมาก็ไม่เห็นท่านหญิงน้อยทั้งสองเสียแล้ว ใบหน้าแม่นมหวังมีเหงื่อไหลพราก ๆ ออกมา นางต้องรีบตามหาสองแฝด"พี่ใหญ่พี่จะหาท่านอ๋องจริง ๆ รึ" กวนหยูถามพี่สาวที่เดินมาถึงทางแยกระหว่างสามเรือน เรือนใหญ่พระชายาเอกไปทางซ้าย เรือนไหวอ๋องไปทางขวา"ถามเขา ว่าเขารักท่านแม่รึไม่" กวนหนิงไม่อบากให้มารดาโดนชายารองกลั่นแกล้งอีกต่อไป ในตอนที่เจอไหวในจังหวะนั้นอ้ายกุ้ยเฟยกับเหล่าข้าหลวงย่างกรายผ่านมาพอดี พระนางจะไปเรือนของไหวอ๋อง"พวกเจ้าเป็นลู
Read more
5 กลั่นแกล้ง
เช้าวันถัดมาหิมะตกเมื่อคืนทำให้พื้นดินเต็มไปด้วยหิมะ หลิวเหมียนตั้งใจจะนำยาหน้าเด้งไปส่งโรงหมอสกุลจาง นางให้แม่นมหวังพลันรับปากว่าจะดูแลสองแฝดให้ดี มิให้พวกนางออกไปเพ่นพ่านที่ไหนอีกหลิวเหมียนพลันถือตะกร้าออกไปทางประตูหลังจวน สองแฝดตื่นมาไม่เห็นมารดา มีเพียงแม่นมหวังนำข้าวต้มร้อน ๆ มาให้พวกนางสองคนรับประทานกลิ่นหอมมาก สองแฝดกินอย่างช้า ๆ จนหใดชาม ดื่มน้ำตามลงไป"เรือนหลังนี้แหละท่านนักพรต" ลีเฟยพาคนกลุ่มใหญ่มาที่เรือนของชายารองอย่างหลิวเหมียน สาวใช้เสี่ยวจูกับเสี่ยวหงเดินตามหลังเจ้านาย"ชายารองออกมาเดี๋ยวนี้นะ" ลีเฟยพลันตะโกนขึ้นมา เสียงตะโกนนี้ทำให้คนทั้งสามออกมาหน้าเรือน เจ้าแฝดรีบหลบที่หลังแม่นมหวังแม่นมหวังคิดในใจว่าแย่แล้ว เหตุใดพระชายาเอกต้องนำนักพรตมาที่เรือนด้วย"เรือนนี้มีไอปีศาจ ต้องรีบเผาเรือนนี้เสีย" นักพรตเต๋าพลันเอ่ยขึ้น แน่นอนว่าได้รับค่าจ้างแล้วต้องทำให้คุ้มเงินเสียหน่อย ใบหน้าชายาเอกพลันยิ้มระรื่น "อย่านะ อย่าทำเช่นนั้น" แม่นมหวังกับสองแฝดขัดขวางอย่างเต็มทีพระชายารองไปนานแล้วเหตุใดยังไม่รีบกลับมาอีก แม่นมหวังเกรงว่าเรือนแห่งนี้จะเป็นตอตะโกแล้วลีเฟยพลันมอ
Read more
6 ขายเครื่องประดับ
ตกเย็นไหวอ๋องสั่งให้โรงครัวทำอาหารมาส่งที่เรือนของชายารอง เป็นอาหารชั้นดี หลิวเหมียนกับแม่นมหวังพลันตกใจยิ่งนักหมูอบน้ำผึ้ง ขนมดอกกุ้ย สาวใช้นำมาส่งแล้วรีบกลับไป หลิวเหมียนรีบใช้เข็มจิ้มดู พบว่าไม่มียาพิษค่อยยังชั่วหน่อย"โชคดีไม่มียาพิษ" เจ้าอ๋องเถื่อนสงสัยสมองมีปัญหานึกจะมาทำดีกับนางและลูก"หรือท่านอ๋องจะคิดได้" แม่นมหวัง คนเช่นนั้นไม่มีทางคิดได้"ท่านแม่ข้ากินได้รึไม่" นางมองหน้าเจ้าแฝด ขนมในวังพวกนี้ไม่เคยกินกระมัง"กินเถอะ" สองแฝดรีบหยิบขนมมาเคี้ยวตุ้ย ๆ อย่างอร่อยเรือนไหวอ๋องสาวใช้เข้ามารายงานว่าชายารองมิได้ปฏิเสธอาหารที่มอบให้ ไหวอ๋องพอใจยิ่งนัก มีสาวใช้มารายงานว่าชายาจะพักอยู่จวนลีวันพรุ่งค่อยกลับมาให้ลีเฟยได้สงบจิตใจบ้างก็ดี ไหวอ๋องคิดเช่นนั้น "ท่านอ๋องอนุผินขอเข้าพบขอรับ" บ่าวเฝ้าประตูพลันรายงาน ไหวอ๋องพลันขมวดคิ้ว เหตุใดนางจะขอพบเขา ไหวอ๋องอนุญาตไม่นานนักร่างบางในอาภรณ์หรูหราอบไปด้วยกลิ่นเครื่องหอมพลันเข้ามาพร้อมน้ำแกง"น้ำแกงรังนกเจ้าค่ะ บ่าวเคี่ยวมาให้ท่าน""เอาวางไว้แล้วออกไปเถอะ" ผินเจียวพลันมองไหวอ๋องไล่นาง กระนั้นนางทำได้เพียงวางไว้แล้วรีบออกไปหวังชารู้หน้าที่ค
Read more
7 ไหว้พระวัดเฉิงนอกเมือง
ลีเฟยใช้ผ้าคลุมหน้าขึ้นไปบนชั้นสองร้านน้ำชาอันดับหนึ่ง นางบอกเสี่ยวเอ้อร์ว่ามาหานายท่าน เสี่ยวเอ้อร์รู้ความหมายหยางอ๋องที่กำลังนับเงินในห้องพำนักได้ยินเสี่ยวเอ้อร์มารายงานว่ามีสาวงามมาหาเขาเขาพลันนึกออกแล้วเป็นลีเฟย "พานางมาที่ห้องนี้" หยางอ๋องรีบเก็บเงิน ห้องพำนักห้องนี้เป็นห้องนอนของเขาระหว่างวัน กิจการนี้เป็นของพระมารดาเขา กระนั้นหยางอ๋องจึงเป็นผู้อยู่เบื้องหลังโรงน้ำชาแห่งนี้ลีเฟยพลันเดินตามหลังเสี่ยวเอ้อร์มาที่ห้องของหยางอ๋องชั้นบนสุด"คารวะหยางอ๋อง""น้องสะใภ้เชิญนั่ง" ลีเฟยพลันนั่งลงหยางอ๋องไล่บ่าวออกไป กระนั้นรินน้ำชาให้นาง"ข้าทำเองได้เจ้าค่ะ" นางตั้งใจจะมาปรึกษาเรื่องไหวอ๋อง"หยางอ๋อง ข้าตั้งใจจะมาปรึกษาเรื่องไหวอ๋องเจ้าค่ะ" นางมาเพราะเรื่องนี้ ใบหน้าของหยางอ๋องพลันแดงก่ำลีเฟยคิดว่าเหล่าองค์ชายสนิทกันมาก กระนั้นนางมิได้สังเกตเลยว่า ยามที่เล่าเรื่องของไหวอ๋อง หยางอ๋องมีท่าทีเช่นไร"ลีเฟย ข้านึกว่าเจ้าจะฉลาด" ลีเฟยตกใจที่หยางอ๋องเอ่ยเช่นนี้ นางกลัวเขามาก"หยางอ๋องข้าขอตัวเจ้าค่ะ" นางไม่ควรมาพบเขาสองต่อสอง ทันทีที่นางลุกขึ้นหยางอ๋องก็ขวางหน้าประตูไว้"ท่านจะทำอะไร ข้าคือน้อ
Read more
9 อาหารเย็นที่แสนบันเทิง
"ข้าสามารถรักษาเขาได้" ทุกสายตาหันไปมองสตรีชุดขาวอรกครั้ง หมอเหอตงพลันมองสตรีชุดเขา เขารักษาไม่ได้แต่สตรีนางนี้มาจากไหนถึงจะรักษาจ้าวซูได้ "หากเจ้าทำได้ ข้าจะคุกเข่าให้ท่านและเรียกท่านว่าพี่หญิง อีกทั้งมอบเงินให้ท่านห้าร้อยตำลึง" จ้าวหยงพลันยื่นข้อเสนอ "ตกลง" หลิวเหมียนรับปาก "หากท่านทำไม่ได้จงไสหัวไปอย่าได้มาร้านอาหารของข้าเป็นอันขาด" จ้าวหยงพลันเอ่ยขึ้นดวงตาของเขามองนางอย่างนึกขำ แม้แต่หมอเหอตงยังทำไม่ได้ แล้วนางเป็นใครจะทำได้ "ได้" หลิวเหมียนพลันสั่งให้คนนำตัวจ้าวซูไปที่เตียงแล้วไล่ทุกคนออกไปให้หมด นางในยามนี้ดึงเครื่องมืออกจากกระเป๋าวิเศษ ง้างปลาของตาแก่นี้ออกจากนั้นให้ที่คีบคีบเอากระดูกที่อยู่ลึก ๆ ออกมา หญิงสาวทำเสร็จแล้ว จ้าวซูพลันได้สติกลับมาพลันมองคนที่ช่วยชีวิตเขาไว้ "หมอเทวดา ขอบคุณท่านมากที่ช่วยชีวิตข้าไว้" เสียงนี้ทำให้จ้าวหยงรู้ว่าบิดาฟื้นแล้วจึงผลักประตูเข้ามา "ท่านพ่อฟื้นแล้ว" จ้าวหยงดีใจมากที่บิดายังไม่ตาย เขามองสตรีชุดขาว "คารวะพี่หญิงขอรับ" จ้าวหยงทำตามวาจาที่ก
Read more
8 ลอบสังหาร
ภายในรถม้าหลังจากช่วยคนผู้นั้นแล้ว หลิวเหมียนกับลูก ๆ และแม่นมหวังนั่งชมทิวทัศน์กันอย่างมีความสุข เจ้าแฝดไม่คิดว่ามารดาจะเก่งช่วยคนได้ ท่านแม่เปลี่ยนไปแล้วจริง ๆ "พระชายาท่านมีความสามารถยิ่งนัก" แม่นมหวังชมเจ้านายของนาง หลิวเหมียนพลันยิ้มอย่างอ่อนโยน นางไม่ใช่หลิวเหมียนคนเดิม นางคือคนใหม่แน่นอนว่าชีวิตพวกนางหลังจากนี้จะดีขึ้นกว่าเดิม "พระชายามีคนรอบทำร้ายพวกเรา" สารถีพลันเอ่ยขึ้น เพราะมีลูกธนูปักที่รถม้า "แม่นมหวังกับเจ้าแฝดหมอบลงไป" หลิวเหมียนสั่งพวกเขาย่อมทำตาม นางหยิบเข็มพิษออกมาโผล่หน้าออกไปทางหน้าต่างสาดเข็มพิษใส่คนร้ายจนพวกมันร้องอย่างโหยหวน ส่วนสารถีรีบควบม้าอย่างไว จนพวกมันตามไม่ทัน หลิวเหมียนขมวดคิ้วเป็นปมผู้ใดกันต้องการสังหารพวกนาง "ท่านแม่เก่งที่สุด" สองแฝดกอดมารดา "นับแต่นี้จะไม่มีผู้ใดมารังแกพวกเราได้" แม่นมหวังพลันถอนหายใจ เมื่อกี้นางเกือบตายโชคดีที่พระชายารองมีฝีมือสาดเข็มพิษใส่พวกมันจนพวกมันร้องโหวยหวน รถม้ามุ่งหน้าเข้ามาในเมืองหลวงแล้ว หลิวเหมียนสั่งให้ลุงสารถีมุ่งห
Read more
10 ชายาเอกองค์ชายสาม สี่ ห้า ดูแคลนหลิวเหมียน
"ท่านอ๋องกินกุ้งไหมเจ้าคะ ข้าอนุแกะให้" ผินเจียวรู้สึกไม่ถูกชะตากับชายาเอกคนนี้เหลือเกิน "ท่านอ๋องกินเนื้อดีกว่าเจ้าคะ ข้าจะป้อนท่าน" ชายาเอกไม่ยอมแพ้นังอนุชั้นต่ำอย่างผินเจียว ไม่คิดเลยว่าอ้ายกุ้ยเฟยจะส่งนางกำนัลมาเป็นอนุไหวอ๋อง แม้ร่างกายลีเฟยจะระบม นางก็ยังคงไหว เพื่อให้ไหวอ๋องกลับมารักนางอีกครั้ง "พอได้แล้ว พวกเจ้าทั้งสองออกไปให้หมดเลย ไม่ต้องเข้ามาในเรือนข้า" ในที่สุดไหวอ๋องก็ระเบิดอารมณ์ออกมา ชายาเอกอึ้งงัน ลีเฟยไม่รู้ว่าไหวอ๋องเป็นคนเย็นชากับนางเมื่อใดกัน นางเฝ้ารอเขากลับมาตั้งหกปี แต่สิ่งสุดท้ายคือความไม่ใส่ใจของเขามอบให้นาง เขาเปลี่ยนไปเมื่อใดกัน เขาไม่มีพื้นที่ในใจให้นางแล้ว ไหวอ๋องพลันลุกขึ้น "ไสหัวไป!!!" หนึ่งชายาหนึ่งอนุสาวเท้าออกจากเรือนไหวอ๋องแทบไม่ทันเลยทีเดียว แน่นอนว่ามิใช่เขาไร้รักลีเฟย แต่เป็นลีเฟยโกหกเขาแต่แรก นางมิได้ช่วยเขาในครั้งนั้น แต่เป็นหลิวเหมียนที่ช่วยเขา เรื่องนี้เขาให้คนไปสืบความก่อนจะกลับมา ไหวอ๋องตั้งใจจะทำดีกับหลิวเหมียนให้มากเพรา
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status