Share

บทที่ 8 พระชายาสามและพระสนม

last update publish date: 2026-09-24 00:15:26

“พระสนมมีเรื่องอันใดจะกล่าวกับหม่อมชั้นหรือเพคะ?” หรงฟู่ฮ่านเอ่ยถามพร้อมทั้งหันไปประจันหน้ากับอีกฝ่าย “เรื่องที่หม่อมชั้นล่วงเกินพระสนมครั้งที่แล้ว หม่อมชั้นต้องขออภัย แต่การที่ท่านกล่าวหาบิดาของข้าว่าเล่นเกมการเมืองด้วยการให้ลูกสาวตนเองมาแต่งงานนั้น หม่อมชั้นไม่เห็นด้วยเสียเท่าไร”

หนิงกุ้ยเฟยเหลือบมองหรงฟู่ฮ่านตรงหน้าตนเอง แววตามากด้วยความรู้สึกแต่ล้วนแล้วยากอธิบายเป็นคำพูดจนไม่อาจเข้าใจว่าลึก ๆ แล้วพระนางคิดอะไรอยู่

“ไม่ว่าพวกท่านคิดจะทำอะไร หม่อมชั้นไม่ขอเอาตัวเองเข้าไปยุ่งเกี่ยว ไม่ว่าจะทางตรงหรือทางอ้อม” หรงฟู่ฮ่านกล่าวพลางมองตาอีกฝ่ายอย่างแน่วแน่

หนิงกุ้ยเฟยได้ยินประโยคนั้นถึงกับกลั้นเสียงหัวเราะเอาไว้ เมื่อได้สติพอจะกล่าวบางอย่างกับอีกฝ่ายจึงกลับมายืนตรงอย่างสง่างาม กล่าวด้วยวาจาเฉือดเฉือนอีกฝ่าย

“เจ้าน่ะเข้ามาในเกมการเมืองนี้ตั้งแต่เจ้ามองตาดูโลกนี้แล้วหรงฟู่ฮ่านเอ๋ย บิดาของเจ้าเป็นขุนนางที่มากบารมี และในตอนนี้เจ้ายังมีสวามีที่เป็นถึงท่านอ๋องสาม เจ้าจะไม่เกี่ยวกับเรื่องพวกนี้หรือ? ช่างไร้เดียงสาเสียจริง” หนิงกุ้ยเฟยเดินมาอย่างช้า ๆ หยุดตรงหน้าของฟู่ฮ่านพลางเชิดคางของอีกฝ่ายเบา ๆ ก้มมองต่ำราวกับพระนางกุมชะตาลูกไก่ในกำมือ

“เจ้ารักลูกชายของข้า ไม่ว่าใครต่างก็รู้เรื่องนี้เป็นอย่างดี แต่เมื่อถึงเวลาที่ข้ามอบข้อเสนอให้เจ้าแต่งเป็นพระชายาสามเพื่อแลกกับการที่ตระกูลเจ้าสนับสนุนลูกชายของข้า เจ้ากลับปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยเพราะไม่ต้องการให้ครอบครัวเจ้ามาเกี่ยวพันกับราชบัลลังก์แต่ดูเจ้าตอนนี้สิ ต่อให้ฉลาดเพียงใดเจ้าก็มิอาจเลี่ยงสิ่งเหล่านี้ได้”

ในที่สุดหรงฟู่ฮ่านเข้าใจอย่างแจ่มแจ้งแล้วว่าครั้งที่ตนเองมีปากมีเสียงกับพระสนมเพราะเรื่องนี้นี่เอง นางแสยะยิ้มให้กับหนิงกุ้ยเฟยก่อนจะผละหน้าตนเองออกมาช้า ๆ

“พระสนมต่างหากที่วางเดิมพันกับหม่อมชั้นและครอบครัวสูงเกินไป” หรงฟู่ฮ่านเอ่ยพร้อมกับยืนขึ้น มองใบหน้าของหนิงกุ้ยเฟยที่แม้จะน่าเกรงขามแต่มีริ้วรอยของกาลเวลาปรากฏตามใบหน้า “หากเป็นหม่อมชั้นคนเก่าคงปล่อยให้เรื่องนี้เลยเถิดจนแก้ไขอะไรไม่ได้อีกแล้ว ทั้งครอบครัว ความรักของสามี รวมถึงชีวิตของหม่อมชั้น แต่ตอนนี้หม่อมชั้นจะแก้ไขมัน”

หนิงกุ้ยเฟยมองหน้าของพระชายา แสยะยิ้มเล็กน้อย “เราจะดู…ว่าเจ้าจะทำเช่นไรกับชีวิตที่เจ้าวาดฝันไว้ต่อ”

“หม่อมชั้นทูลลา” หรงฟู่ฮ่านกล่าวลาพร้อมกับเดินออกจากตำหนักทันที

สายตาของหนิงกุ้ยเฟยที่มองแผ่นหลังของหรงฟู่ฮ่านเดินจากไปเต็มไปด้วยโทสะ ยากจะเก็บไว้ในใจ พระนางเดิมพันสูงมากกับตระกูลหรง การแต่งงานครั้งนี้เพื่อให้ใต้เท้าหรงสนับสนุนอ๋องอวี้เหิง

“ช่างโง่เขลาเสียจริง” หนิงกุ้ยเฟยกล่าวกับตนเอง “องค์รัชทายาทอ่อนแอเช่นนี้ มีหรือที่ข้าจะปล่อยให้ตำแหน่งนั้นหลุดลอยไป” พระนางกล่าวพลางเดินไปนั่งจิบชาในถ้วย “ช่างโง่เขลาและน่ารำคาญ หากเป็นเช่นนี้ข้าคงให้บุตรชายของข้าแต่งงานกับนังผู้หญิงไม่มีหัวนอนปลายเท้าคนนั้นไปให้สิ้นเรื่อง”

ทันทีที่หรงฟู่ฮ่านเดินออกมาจากตำหนักพระสนมด้วยอารมณ์สงบนิ่งเสียจนอวี้เหิงที่รอนอกตำหนักได้แต่มองหน้าของนางโดยไม่กล่าวอันใด ไม่รู้เลยว่าทั้งสองพูดคุยเรื่องอะไรกันแต่ในใจของอวี้เหิงกลับรู้สึกไม่สบายใจที่เห็นท่าทางของพระชายาเป็นเช่นนี้

“เจ้าพูดเรื่องหย่ากับข้าให้ท่านแม่ฟังหรือ?” อวี้เหิงเดินมาดักหน้าหรงฟู่ฮ่าน กล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น

“ไม่” หรงฟู่ฮ่านตอบกลับสั้น ๆ ก่อนจะเดินผ่านไปราวกับอวี้เหิงเป็นธาตุอากาศที่ไร้ตัวตน

ท่านอ๋องผู้สูงส่งได้เพียงถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย คร้านจะซักความพระชายามากกว่านี้จึงเดินเข้าไปทูลลาพระสนมหนิงกุ้ยเฟยในตำหนัก ตัวของหนิงกุ้ยเฟยเองก็หาได้กล่าวว่าพระนางรับสั่งอะไรกับฟู่ฮ่านไป มีแต่คำอวยพรให้บุตรชายของตนเองประสบความสำเร็จทุก ๆ อย่างในชีวิตเท่านั้น

ผ่านมาหลายสัปดาห์

หลังจากที่โจวหลานเข้ามาใช้ชีวิตในร่างของคุณหนูหรงฟู่ฮ่านซึ่งตอนนี้คือพระชายาสาม นางเริ่มชินกับการใช้ชีวิตในร่าง ๆ นี้เสียแล้ว แม้บางครั้งจะทำตัวประหลาดในสายตาของบ่าวในจวนไปบ้างแต่พวกเขาดูจะเริ่มชินเหมือนตัวนางที่ชินกับชีวิตใหม่นี้ นับตั้งแต่วันที่เข้าวังไปเข้าเฝ้าพระสนม อวี้เหิงแทบจะไม่อยู่ในจวนเลยสักครา บ้างก็ต้องเข้าวังไปช่วยเสด็จพ่อว่าราชการ บ้างก็ไปไหนมาไหนไม่บอกกล่าวนาง สมกับเป็นท่านอ๋องที่ไม่ใส่ใจภรรยาเสียจริง โจวหลานตำหนิเขาอยู่ไม่เว้นวันแต่นางก็ดีใจที่ไม่ต้องเห็นหน้าของเขาผู้นั้น ราวกับนางมีอิสระในจวนอ๋องอย่างไงอย่างงั้น

แต่นางยังไม่ลืมว่านางต้องหย่ากับอวี้เหิงให้เร็วที่สุด หลังจากนี้อีกสองปีองค์รัชทายาทจะสิ้นพระชนม์ เมื่อนั้นอ๋องอวี้เหิงและอ๋องจวิ้นเหยาจะเริ่มตั้งขั้วอำนาจในราชสำนัก กว่าฮ่องเต้จะรู้ว่าบุตรชายที่ตนเองเลี้ยงมากับมือทั้งสองกำลังห่ำหันกันเองพระองค์ก็จวนจะสิ้นพระชนม์แล้ว ตัวแปรสำคัญของราชบัลลังก์คือเซี่ยชิว…นางก็หาใช่ลูกสาวของตาสีตาสาหรอก ปู่ของนางเคยรับใช้ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันและเป็นผู้ถือพระราชโองการแต่งตั้งผู้สืบทอดบัลลังก์มังกร โดยมีเงื่อนไขว่าหากรัชทายาทองค์ปัจจุบันสิ้นพระชนม์ พระราชโองการฉบับนี้จะมีผลบังคับใช้ทันที

นั้นแปลว่าต่อให้อวี้เหิงพยายามมากเช่นไร เขาก็จะไม่ได้เป็นฮ่องเต้

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • พระชายาสามขอเปลี่ยนชะตานิยายเรื่องนี้   ตอนที่ 75 ตอนจบของนิยายที่พระชายาสามขอเปลี่ยน

    หลังจากผ่านมรสุมลูกใหญ่ ราชสำนักยังคงเงียบสงบไร้คลื่นใต้น้ำ เวลาล่วงเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิอีกครั้ง ดอกไม้ในจวนของอ๋องสามกำลังเบ่งบานส่งกลิ่นหอมทว่าฤดูใบไม้ผลิปีนี้อบอุ่นยิ่งกว่าครั้งไหน ๆเสียงทารกน้อยส่งเสียงดังอ้อแอ้จากห้องนอนใหญ่ หรงฟู่ฮ่านคลอดลูกชายหน้าตาน่ารักน่าชัง ผิวพรรณขาวนวล มีดวงตาที่ถอดแบบมาจากผู้เป็นบิดาไม่ผิดเพี้ยน ทันทีที่เด็กน้อยคนนี้ลืมตาดูโลก อ๋องสามผู้เคร่งขรึมกลายเป็นบุรุษที่อ่อนโยนที่สุดในโลกเขาคอยประคบประหงมภรรยาและลูกน้อยไม่ห่างกายทุกครั้งที่กลับจากราชกิจ ช้อนอุ้มบุตรชายคนแรกของตนไว้แนบอกพร้อมทั้งส่งสายตาหวานชื่นให้แก่ภรรยา“น้องหญิง เจ้าเหนื่อยแล้วพักผ่อนเถอะ” อวี้เหิงกล่าวเสียงนุ่มนวลพร้อมเอื้อมมือมาหนามาเกลี่ยปอยผมที่ปรกหน้าผากของฮูหยินตนเองอย่างแผ่วเบา“ข้าจะเหนื่อยได้อย่างไร ท่านดูแลลูกของเราไม่ห่างจนข้าไม่ได้ดูแลเขาเลย” หรงฟู่ฮ่านมองภาพตรงหน้าพร้อมรอยยิ้ม“ข้าเป็นห่วงเจ้านี่” อวี้เหิงกล่าวเสียงออดอ้อน

  • พระชายาสามขอเปลี่ยนชะตานิยายเรื่องนี้   ตอนที่ 74 ความตั้งใจของอ๋องแปด

    อี้อู๋ล่วงมือเข้าไปในอกเสื้อตนเอง เป็นแผ่นกระดาษเล็ก ๆ ที่เก่าประมาณหนึ่ง อี้ฮู่ค่อย ๆ คลี่แผ่นกระดาษออกก่อนจะบอกกับองค์กษัตริย์ด้วยน้ำเสียงแน่วแน่ไม่กลัวตายเช่นเมื่อครู่“นี้คือจดหมายสั่งการฉบับจริงที่พระชายาแปดมอบแก่หม่อมชั้น พระชายากำชับให้ข้าเผาทิ้งทว่า…หม่อมชั้นหวาดกลัวเกินไปจึงเก็บไว้กับตนเองจนถึงทุกวันนี้”คำพูดขออี้อู๋ทำให้จางซูเมิ่งเบิกตากว้างทันที ใบหน้าที่นิ่งสงบเมื่อครู่เริ่มบิดเบี้ยวด้วยความตกใจ ใบหน้าแดงปรั่งตามวัยสาวเริ่มซีดเผือก“นั่นมัน…” จางซูเมิ่งพึมพำ นางจ้องมองกระดาษแผ่นนั้นด้วยความคุ้นเคยฮ่องเต้รับกระดาษแผ่นนั้นมาดูอย่างละเอียด ด้านในจดหมายมีตราประทับขี้ผึ้งสีชาดประจำตัวของจางซูเมิ่ง ซึ่งเป็นตราที่พระองค์พระราชทานแก่นางในครั้งที่นางปักปิ่น พระองค์ทรงจำมันได้เป็นอย่างดี“ทูลฝ่าบาท นี้คือทุก ๆ อย่างที่หม่อมชั้นมี” อี้อู๋กล่าวจางซูเมิ่งตัวแข็งทื่อ ริมฝีปากที่เคยยิ้มกวนประสาทเริ่มสั่นระริกด

  • พระชายาสามขอเปลี่ยนชะตานิยายเรื่องนี้   ตอนที่ 73 ข้อแก้ต่างของพระชายาแปด

    ฮ่องเต้รับสมุดจากมือบุตรชายมาเปิดทอดพระเนตรดู พระหัตถ์เริ่มสั่นเทา ตราประทับและลายมือที่ชัดเจนจนปฏิเสธไม่ได้“เช่นนี้นี่เอง” พระเนตรของฝ่าบาทเย็นยะเยือก เมื่อความจริงที่ว่าลูกสะใภ้ที่ตนเองเลือกมากับมือให้องค์ชายแปดนั้นเป็นคนใจดำอำมหิตถึงเพียงนี้ในพระเนตรของฝ่าบาท บุตรชายเช่นจวิ้นเหยาอาจไม่ได้เป็นองค์ชายที่เลิศเลอเท่าองค์ชายท่านอื่น แต่สิ่งหนึ่งที่จวิ้นเหยามีมาเสมอคือเขาเป็นคนที่มีเมตตาและอ่อนโยน หากหยวนซีต้องจากไปก่อนวัยอันควร คนที่พระองค์ฝากฝังบ้านเมืองคือจวิ้นเหยา หากมีตระกูลจางสนับสนุนเขาย่อมเป็นผู้ปกครองที่ดี แต่ไฉนสตรีที่พระองค์เลือกมาถึงได้…“ไปเชิญอ๋องแปดกับพระชายาแปดมา” ฮ่องเต้เอ่ยเสียงเรียบสงบสิ้นเสียงสั่ง ขันทีคนสนิทรีบเดินไปเชิญพระชายาแปดและอ๋องแปดมาเข้าเฝ้าทันควัน บรรยากาศเริ่มหนักอึ้งขึ้นเรื่อย ๆ จนหรงฟู่ฮ่านหายใจติดขัดนี่นะหรือโทสะของโอรสสววรค์หยงฉี่?ไม่นานนักขันทีที่ไปเชิญพระชายาแปดและอ๋องแปดก็มาถึงจวนพร้อม &l

  • พระชายาสามขอเปลี่ยนชะตานิยายเรื่องนี้   ตอนที่ 72 เปิดเผยความจริง

    หนิงกุ้ยเฟยวางจอกสุราลงก่อนจะส่งสัญญาณให้ทางอวี้เหิงและหรงฟู่ฮ่านไปรอที่ตำหนักรับรองข้าง ๆ ตามแผนทั้งสองลุกขึ้นยืนพร้อมกันก่อนจะเดินออกไปจากงานเลี้ยง เพราะพระชายาสามตั้งครรภ์อยู่ จะออกไปเดินเล่นกับสามีจึงไม่ผิดสังเกต หนิงกุ้ยเฟยเหลือบมองทางจางซูเมิ่งที่ยังคงนั่งนิ่งสงบ พระนางไม่รู้เลยว่าในใจของฝ่ายนั้นคิดอะไรกันแน่“กุ้ยเฟย เจ้าดูไม่สนใจงานเลี้ยงในคืนนี้เลย” ฮ่องเต้เอ่ยขึ้นมาหลังสังเกตเห็นว่าพระสนมตนเหลือบมองตนเองเป็นระยะ ๆ“หาไม่ได้เพคะ ขอแค่ฝ่าบาทมีความสุขหม่อมชั้นก็มีความสุขเพคะ” หนิงกุ้ยเฟยยิ้มบางให้อีกฝ่ายก่อนจะเริ่มทำสีหน้าลังเลเล็กน้อย“มีอะไรหรือเปล่า?” ฮ่องเต้เอ่ยขึ้นทันทีพร้อมกุมมือของพระนางไว้แน่นท่าทางอบอุ่นของฝ่าบาทที่ยังเหมือนครั้นวัยเยาว์ทำให้ใจของพระนางเบ่งบานขึ้นมาอีกครั้ง“ฝ่าบาทใส่หม่อมชั้นเสียจริง ” หนิงกุ้ยเฟยเอ่ยก่อนจะเริ่มกล่าวความในใจ “เป็นเรื่องของลูกหญิงหม่อมชั้นเพคะ”

  • พระชายาสามขอเปลี่ยนชะตานิยายเรื่องนี้   บทที่ 71 ข้อเสนอของอ๋องสาม

    รถม้าแล่นจากราชวังออกมาหยุดตรงหน้าจวนของอ๋องสาม หรงฟู่ฮ่านก้าวเท้าลงจากรถมาช้า ๆ โดยมีสารถีคอยช่วยพยุงนาง จิงลั่วที่ยืนเฝ้านายหญิงตนเองตั้งแต่เช้ารีบวิ่งเข้ามาหานายหญิงตนเองอย่างรวดเร็วพร้อมทั้งรับช่วงพยุงร่างของหรงฟู่ฮ่านต่อจากสารถี“พระชายา เป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ?” จิงลั่วถาม“ทุกอย่างเป็นไปตามที่ข้าหวัง” หรงฟู่ฮ่านยิ้มให้จิงลั่วก่อนจะกวาดสายตามองหาใครบางคน“ท่านอ๋องรอท่านอยู่ที่เรือนรับรองแขกเจ้าค่ะ” จิงลั่วตอบกลับทันทีราวกับรู้ใจนายหญิงหรงฟู่ฮ่านพยักหน้า ไม่รอช้ารีบเดินไปที่เรือนรับรองแขก นางต้องแจ้งเรื่องนี้กับเขาให้เร็วที่สุดเพื่อดำเนินการ อวี้เหิงเองก็ร้อนใจไม่น้อยเมื่อทราบว่าจางซูเมิ่งผู้เป็นน้องสะใภ้อยู่เบื้องหลังความวุ่นวาย เขาไม่ต้องการให้คนเช่นหญิงสกุลจางเข้ามาทำราชวงศ์แปดเปื้อนไปมากกว่านี้เสียงฝีเท้าหนักของหรงฟู่ฮ่านเข้ามาใกล้เรือนรับรองขึ้นเรื่อย ๆ จนนางเห็นอวี้เหิงกำลังยืนรอตนเอง“น้องหญิง เจ้ามาแล้ว&r

  • พระชายาสามขอเปลี่ยนชะตานิยายเรื่องนี้   บทที่ 70 ความจริงที่น่าเจ็บปวด

    “พระนางคิดว่าการกันให้องค์หญิงไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้จะทำให้เรื่องนี้มันจบลงง่ายหรือเพคะ ไม่ใช่เลย หากพระนางไม่ยอมร่วมมือกับหม่อมชั้นเพื่อโค่นอำนาจของจางซูเมิ่งในตอนนี้ ภายภาคหน้าคนที่จะโดนเฉดหัวออกจากแผ่นดินต้าเฉียงก็คือพวกเรานี้แหละ!”หนิงกุ้ยเฟยกลืนน้ำลายลงคอ ความทะเยอทะยานที่ตนเองเคยมีพังทลายลงในพริบตา ดวงตาที่ผ่านโลกมามากมายตอนนี้จำต้องข่มลงเพื่อกลั้นน้ำตา พระนางเคยคิดว่าลูกชายตนเองมีสิทธิ์ในบัลลังก์ เคยคิดว่าทุกสิ่งที่พระนางทำเพื่อตัวของลูกชายจะมีความหมาย และเคยคิดว่าความรักของพระนางและฮ่องเต้จะทำให้เขาเห็นความสำคัญของอวี้เหิงบ้าง…แต่ราชโองการที่อยู่ตรงหน้านี้ทำลายทุก ๆ อย่างลงทันครา“ฝ่าบาท…ไยจึง…” หนิงกุ้ยเฟยงอตัวลงเล็กน้อย กุมหน้าอกตนเอง แม้บนใบหน้าจะไม่มีคราบน้ำตา แต่ประกายตาของพระนางฉายความผิดหวังออกมาอย่างชัดเจนหรงฟู่ฮ่านมองสตรีสูงศักดิ์ตรงหน้าอย่างเวทนา ความหวังที่พังทลายลงอย่างง่ายดาย ทั้งสองเงียบซึ่งกันและกันอยู่นานจนพระสนมหนิงกุ้ยเฟยค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น ใบหน้า

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status