共有

พบเจอ

作者: suyuesui
last update 公開日: 2026-09-10 20:57:12

บทที่ 2

พบเจอ.....

คอนโด vince

หน้าคอนโดหรูที่ตั้งอยู่ใจกลางย่านธุรกิจ พิมพ์ดาวตั้งใจจะมาเซอร์ไพรซ์พ่อเด็กวิศวะช็อปแดงสักหน่อย หลังจากที่ไม่ได้เจอหน้ากันมาเกือบเดือนเนื่องจากงานที่รัดตัวของเธอทำให้ไม่มีเวลามาสอดส่อง

ไม่สิ...

เรียกว่ามาดูแลน้องชายสุดที่รักต่างหากล่ะ

เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอมาหยุดอยู่หน้าลิฟต์ ก่อนที่ปลายนิ้วเรียวสวยจะกดปุ่มเรียกลิฟต์ฝั่งขึ้นไปชั้นบน สายตาเฉี่ยวคมมองจับจ้องตัวเลขที่กำลังกะพริบรอเวลาที่ประตูจะเปิดออกอย่างใจเย็น

ติ๊ง~

ประตูลิฟต์เปิดออกในเวลาถัดมาเพื่อให้เธอได้เดินเข้าไป ดีหน่อยที่วันนี้ไม่ค่อยมีคนพลุกพล่านอินฟลูสาวจึงไม่ต้องเบียดเสียดกับคนแปลกหน้าภายในลิฟต์ที่เธอมักจะเจอสถานการณ์แบบนั้นอยู่บ่อยครั้ง

“ทางสะดวกดีจัง” ปากเล็กพึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนที่จะกดเลขชั้นที่ต้องการจะไป ระหว่างรอลิฟต์เคลื่อนตัวไปยังชั้นบนมือเล็กล้วงกระเป๋าหยิบมือถือขึ้นมาเช็คการแจ้งเตือนของแอพสีดำที่เธอปักตระกร้าสินค้าไว้เมื่อคืนนี้เพื่อเช็คยอดเปอร์เซ็นต์รายได้เพื่อฆ่าเวลา

“หืม ค่าคอมเกินคาดมาก” ดวงหน้าสวยคลี่ยิ้มออกมาด้วยความพึงพอใจ เมื่อเห็นรายงานยอดคอมมิชชัน ก่อนที่ปลายนิ้วจะไถหน้าจอดูฟีดคลิปไวรัลต่างๆ ที่กำลังมาแรงไปพลางๆ

ไฟกระพริบมาหยุดที่หมายเลขชั้นเป้าหมายก่อนที่เสียง ติ๊ง~ จะดังขึ้นตามด้วยประตูลิฟต์สองข้างที่เปิดออกจากกัน

อินฟลูสาวเดินออกจากลิฟต์เลี้ยวซ้ายตรงไปยังโถงทางเดินตามสัณชาตญาณ ในขณะที่สายตายังคงจับจ้องหน้าจอสมาร์ทโฟนไม่ละไปไหน ก่อนที่ร่างของเธอจะกระแทกเข้ากับร่างสูงใหญ่ของใครบางคนที่กำลังเดินสวนทางมาอย่างแรงจนเสียหลักเกือบล้มลง

แต่โชคยังคงเข้าข้างเธออยู่

“อ๊ะ!!” ร่างบางถูกมือหนาคว้าเอาไว้ได้ทัน ทำให้ในตอนนี้เธอตกอยู่ในอ้อมแขนแกร่งไปโดยปริยาย กลิ่นหอมสะอาดจากบุคคลแปลกหน้าทำให้เธอรู้สึกใจเต้นขึ้นมาอย่างอธิบายไม่ถูก เธอไม่แน่ใจว่ามันเป็นกลิ่นของน้ำหอมยี่ห้อไหน แต่มันหอมสดชื่นเหมือนคนเพิ่งอาบน้ำมาใหม่ๆ จนเธออยากซุกหน้าไปดมให้มันฉ่ำปอดซะเหลือเกิน

ยัยดาว...ตั้งสติ

มันใช่เวลามาหลงกลิ่นผู้ชายมั้ยเนี่ย

หลังจากเรียกสติกลับมาได้ อินฟลูสาวก็รีบผละตัวออกจากการประคองของคนตรงหน้าทันที ก่อนจะขยับถอยหลังไปเพื่อรักษาระยะห่างของเขาและเธอ

ร่างสูงร้อยเก้าสิบยืนนิ่งราวกับถูกสตัฟเมื่อเห็นใบหน้าของคู่กรณีอย่างชัดเจน หญิงสาวตัวเล็กตรงหน้ามีใบหน้ารูปไข่ ดวงตาของเธอเฉี่ยวคมฉบับสาวมั่น จมูกเล็กรั้นๆ เข้ารูปรับกับปากเล็กจิ้มลิ้มสีชมพูธรรมชาติ รวมไปถึงผมยาวสยายเป็นลอนคลายๆ สีคาราเมลที่ขับกับผิวขาวใสของใบหน้าสวยนั้นเป็นอย่างดี

ปากเล็กๆ นั่นมัน

อ่า...ฉิบหายสิคิณ

โลกกลมเกินไปแล้ว

ลูกครึ่งหนุ่มรีบดึงสติของตนกลับมา

“เป็นอะไรรึเปล่าครับ?” เสียงทุ้มอ่อนโยนเจือความห่วงใยของคนตัวสูงกว่าเอ่ยถามขึ้นหลังจากที่ถูกสายตาเฉี่ยวคมมองมาอย่างตั้งคำถาม

เธอคงอยากจะถามเขาว่ามองอะไร?

อคิณยังคงมองใบหน้าสวยที่กำลังมองมาที่เขาด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา กลิ่นน้ำหอมหวานๆ ปนเซ็กซี่ของเธอยังคงอบอวลอยู่ในแมสก์ที่เขาสวมเอาไว้ราวกับจงใจแกล้งกัน

กลิ่นนี้อีกแล้ว

เหมือนกลิ่นนั้นไม่มีผิด

“เอ่อ ไม่เป็นไรค่ะ ต้องขอโทษด้วยนะคะ” คนผิดเอ่ยขอโทษออกไปเพราะรู้ดีว่าตนเองมัวแต่สนใจหน้าจอสี่เหลี่ยมจนไม่มองทาง จึงทำให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นมา

คนตัวเล็กเพ่งพิศมองใบหน้าของชายหนุ่มตรงหน้าอย่างใช้ความคิด เขาสูงมากๆ น่าจะสูงกว่าเธอราวยี่สิบเซ็นได้ เขาสวมกางเกงยีนส์ฟอกสีขาดๆ พอดีตัวเข้ากับเสื้อยืดสีดำได้อย่างเหมาะเจาะ แต่เพราะสวมแมสก์สีดำปิดหน้าเอาไว้ทำให้เธอเห็นเพียงแค่ดวงตาและคิ้วเข้มหนาบนใบหน้าคมคายนั้น

ขนาดเห็นแค่ดวงตาก็รู้เลยว่าต้องหล่อมากแน่ๆ

“คุณ คุณคะ” อินฟลูสาวเอ่ยเรียกคนตัวโตที่ยืนมองเธออยู่โดยไม่ละสายตาราวกับว่าเขากำลังมีความสงสัยบางอย่าง ก่อนที่อคิณจะรวบรวมสติของตนเองที่กำลังตกอยู่ในภวังค์กลับมาได้ทันท่วงที

“ขอทางด้วยค่ะ” พิมพ์ดาวเอ่ยความต้องการของตนเอง เพราะตอนนี้คนตัวสูงยืนขวางทางเธออยู่ ความสูงใหญ่และความหนาของร่างกายเขาที่ยืนประชันหน้ากันอยู่ทำให้เธอดูตัวเล็กมากกว่าเดิมหลายเท่าเพราะพิมพ์ดาวสูงเพียงแค่หน้าอกเขาเท่านั้น

ชายหนุ่มยอมหลีกทางให้สาวสวยตรงหน้าเพื่อให้เธอได้เดินออกไปจากตรงนี้อย่างจำยอม

ถึงแม้ในใจจะยังไม่อยากให้ไปก็ตาม

ดวงตาคมกริบภายใต้แพขนตาเรียงสวยคู่นั้นกำลังมองตามแผ่นหลังของคู่กรณีไปราวกับอยากรู้ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร

และเธอมาหาใคร? ....ที่นี่......

ห้อง806

ปิ๊ง ป่อง~ เสียงกริ่งหน้าห้องดังขึ้น เรียกให้เจ้าของห้องรีบเดินออกมาจากห้องนอนเพื่อมาดูว่าใครมาหาแต่เช้าขนาดนี้

“ว่าไงจ๊ะ อาตี๋ของเจ้” คนเป็นพี่สาวเอ่ยทักทายด้วยสรรพนามเฉพาะที่ใช้กันเพียงสองคนพี่น้องทันทีเมื่อประตูห้องถูกเปิด ใบหน้าสวยยิ้มแป้นจนดวงตาสองข้างโค้งยิ้มเป็นพระจันทร์เสี้ยว

แต่สีหน้าของเจ้าของห้องกลับตรงกันข้าม

“มาไม่บอกไม่กล่าว จะมาจับผิดผม?” ม่านเมฆ ผู้เป็นน้องชายถามขึ้นมาอย่างรู้ทัน เพราะปกติถ้าพี่สาวของเขาจะมาจะต้องมีการโทรมาถามก่อนเสมอว่าอยู่ห้องรึเปล่า

“เจ้เปล่านะ” คนถูกจับได้รีบเฉไฉ แทรกตัวเดินเข้าไปในห้องทันที พร้อมกวาดสายตาสอดส่องมองหาสิ่งผิดปกติราวกับตำรวจสายสืบยังไงอย่างนั้น

“สาบาน” คนอายุน้อยกว่ากรอกตามองบน ก่อนจะเดินมาหย่อนกายนั่งลงบนโซฟาตัวเดียวกับพี่สาวด้วยท่าทีหย่อนอารมณ์

“เจ้แค่เหงาอยากมาหาน้อง”

“เจ้งกขนาดนั้น เวลาเป็นเงินเป็นทองทุกวินาที มีเวลามาสนใจผมด้วยเหรอ” ม่านเมฆแกล้งตัดพ้อให้พี่สาว ก็มีที่ไหนกันล่ะ วันๆ ทำแต่งานไม่เคยหยุดหย่อน ทักชวนไปกินข้าวด้วยกันก็ไม่เคยจะว่าง

“อ่า พูดซะเจ้ดูแย่เลย” คนเป็นพี่ยิ้มแห้งอย่างหมดคำแก้ตัว เพราะทุกคำพูดที่น้องชายของเธอกล่าวออกมามันคือเรื่องจริงทุกประการ

“ผมไม่เข้าใจว่าเจ้จะทำงานหนักอะไรขนาดนั้น” ได้ทีน้องชายตัวดีก็บ่นเธอใหญ่ ทำหน้าที่แทนพ่อที่ล่วงลับโดยสมบูรณ์แบบเลยล่ะ

“ตอนนี้ยังมีแรงมีกำลังก็ต้องรีบหาไว้ก่อนสิตี๋เล็ก” ก็เพราะว่าเธออยากมีอิสระทางการเงิน อยากใช้ชีวิตตอนเกษียณแบบไม่ต้องกังวลว่าจะมีเงินอยู่ถึงจนตายรึเปล่า แล้วอีกอย่างเธอก็ยากดูแลตากับยาย รวมไปถึงน้องชายสุดที่รักของเธอให้ดีที่สุด ถึงแม้ว่าทุกคนจะไม่อยากให้เธอทำงานหนักขนาดนี้ก็เถอะ

“เงินจะทับเจ้ตายละมั้ง” ม่านเมฆเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมพี่สาวของเขาจะต้องทำงานราวกับเป็นหนี้ร้อยล้านขนาดนั้น ทั้งที่พื้นฐานครอบครัวไม่ได้ยากจนข้นแค้นอะไรขนาดนั้นเลยสักนิด

“พูดเว่อร์” พิมพ์ดาวทำหน้ายู่ใส่น้องชายขี้บ่น

“ที่ดินที่ราชบุรี เจ้เหมาซื้อไปทั้งจังหวัดแล้วมั้ง” คนเป็นน้องกระเซ้าขึ้นอย่างไม่จริงจังนัก

“เกินไปน่า แค่นิดหน่อยเอง”

นิดหน่อยของพี่สาวเขาคือไม่ต่ำกว่าห้าสิบไร่ เพราะจำได้ว่าครั้งล่าสุดที่ไปหาตากับยายที่บ้านสวน ม่านเมฆได้ยินว่าพี่สาวของเขาได้ไปซื้อที่ดินเพิ่มอีกแล้วหนึ่งผืน

แค่ที่ดินของตากับยายที่มีอยู่ก็ทำกินไม่หวาดไม่ไหวแล้ว นี่แม่สาวเวิร์คกิ้งวูแมนยังจะขยันไปกว้านซื้อมาเพิ่มอีก เขาล่ะเหนื่อยใจกับความขี้งกของพี่สาวจริงๆ

“วันนี้จะนอนนี่รึเปล่า?” ช่วงหลังๆ มานี้พิมพ์ดาวชอบมาค้างที่ห้องของม่านเมฆบ่อยๆ เนื่องจากว่าพี่สาวอ้างว่าห้องข้างๆ กำลังรีโนเวท ทำให้เสียงมันเข้ามารบกวนการทำงานและการนอนหลับพักผ่อนของเธอเป็นอย่างมาก

“ทำไม แอบนัดสาวเหรอ?” คนเป็นพี่หรี่ตามองหน้าน้องชายราวกับกำลังจับผิด

“เปล่า” คนเคร่งขรึมรีบดึงหน้าตึงไม่แสดงพิรุธออกมา ก็ถ้าได้หลุดปากออกไปว่ามีนัดกับใครมีหวังโดนล้อยาวแน่ๆ

“อย่าให้เจ้รู้นะ”

“ทำไม ถ้ารู้เจ้จะไปขอให้รึไง?”

“แน่นอนสิ เจ้รวยมาก”

“เงินหามาก็ใช้เองบ้างเจ้ เก็บไว้เดี๋ยวปลวกกินหมด”

“ค่า~ คุณพ่อ”

“เจ้จะมานอนนี่สักสองสามคืนนะ”

“แล้วไม่ไลฟ์ขายของ?” เพราะปกติพี่สาวของเขาจะต้องไลฟ์สดขายของปักตระกร้าแทบทุกวันไม่เว้นวันหยุดราชการ

“นี่ไง” มือเล็กชูถุงผ้าที่บรรจุสินค้าที่พร้อมนำเสนอให้คุณลูกค้าและเอฟซีให้น้องชายดูเพื่อยืนยันว่าเธอเตรียมพร้อมในการเมคมันนี่มากแค่ไหน

“จริงๆ เลยพี่กู” ม่านเมฆได้แต่ส่ายหัวให้กับความบ้างานของพี่สาว ก่อนจะเดินเข้าห้องไปอาบน้ำแต่งตัวออกไปหาเพื่อนสนิทที่เขาคิดไม่ซื่อมาโดยตลอด

この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード

最新チャプター

  • พระแม่คะ รักนี้ไม่ได้ขอ   ดวงใจของอคิณ

    บทที่ 60 ดวงใจของอคิณ “คุมแม่ค้าบ ในนี้มีเบบี๋อยู่ใช่มั้ยค้าบ” เสียงเจื้อยแจ้วของเจ้าตัวเล็กวัยสี่ขวบเอ่ยถามผู้เป็นมารดาขึ้น ในขณะที่นิ้วชี้อ้วนป้อมจิ้มลงเบา ๆ บนท้องที่นูนเด่นอยู่ใต้เนื้อผ้า “ใช่ค่ะ เบบี๋กำลังพักผ่อนอยู่ในนี้ครับลูก” พิมพ์ดาวอธิบายให้ ‘ยูกิ’ ผู้เป็นลูกชายฟัง แต่เหมือนว่าอีกฝ่ายจะยังไม่เข้าใจได้อย่างถ่องแท้นัก “คุมแม่จะคายเบบี๋ออกมาเมื่อไรค้าบ” ดวงตากลมแป๋วจ้องมองหน้ามารดาด้วยความสงสัย เรียกเสียงหัวเราะของผู้เป็นพ่อออกมาเพราะความเอ็นดูในความคิดของเจ้าจิ๋ว “คุณแม่ไม่ได้กินน้องเข้าไปนะครับลูก คุณแม่ต้องคลอดออกมาครับ” คนเป็นพ่ออธิบายเพิ่มเติมให้ลูกชายได้เข้าใจ เรียกให้ดวงตากลมโตทอประกายวาววับ เมื่อนึกไปว่าถ้ามีน้องสาวตัวเล็ก ๆ ออกมาเล่นด้วย “ยูกิอยากเห็นเบบี๋แล้ว อยากเล่นกับเบบี๋” ปากเล็กจิ้มลิ้มเอ่ยขึ้น พานให้สองแก้มกลมขยับตามไปด้วย ยิ่งมองยิ่งน่ารักน่าเอ็นดูในสายตาของผู้เป็นพ่อกับแม่ “คุมพ่อกับคุมแม่จะรักเบบี๋มากกว่าน้องมั้ยฮับ” เจ้าเด็กตัวป้อมถามขึ้นพลางมองหน้าพ่อกับแม่สลับกันไปมา “ทำไมถามแบบนั้นครับลูก” อคิณอุ้มเจ้าตัวกลมขึ้นมานั่งบนตักโดยที่เขาเองก็เอนหลั

  • พระแม่คะ รักนี้ไม่ได้ขอ   เมียข้าใครอย่าแตะ

    บทที่ 59 เมียข้าใครอย่าแตะ ถึงแม้ช่วงหลังมานี้วิถีการเป็นอินฟลูเอนเซอร์ของพิมพ์ดาวจะดูไม่ค่อยยุ่งเหมือนแต่ก่อน เพราะช่วงนี้กำลังอยู่ในช่วงเคลียร์งานที่เคยรับไว้ให้จบ เพื่อที่เธอจะได้เตรียมตัวไปเป็นคุณแม่อย่างเต็มตัว แต่วันนี้เธอก็ยังคงมีงานหนึ่งตัวที่เคยรับเอาไว้เมื่อก่อนแต่งงาน และเหมือนว่าการทำงานของเธอจะราบรื่นดี ถ้าหากว่าตากล้องที่มาถ่ายแบบให้ไม่ใช่ ‘พี่เติ้ล’ หนุ่มหล่อโปรไฟล์ดีที่เคยมีประเด็นที่ทำให้เธอกับอคิณเข้าใจผิดกัน ถึงจะมีส่วนเพียงน้อยนิดก็เถอะ และนั่นก็เป็นเหตุผลหลักที่ทำให้การทำงานในวันนี้ของเธอต้องมีคนมาคุม และแน่นอนว่าคนคนนั้นคงจะหนีไม่พ้น สามีสุดหล่อของเธอนั่นเอง “ดาวอะ ผมบอกว่าผมมีเงินจ่ายค่าปรับ” คนตัวสูงร้อยเก้าสิบกำลังกระเง้ากระงอดทำหน้าบูดบึ้งให้ภรรยาที่สวมชุดว่ายน้ำสีแดงแจ่มว้าว ยิ่งมองก็ยิ่งหวง แล้วจะต้องให้เมียของเขาไปอวดหุ่นแซ่บ ๆ ให้ชายหนุ่มที่เป็นศัตรูหัวใจอย่างไอ้ตากล้องนั่น เขาโคตรจะหงุดหงิด แต่ทำอะไรไม่ได้เพราะเดี๋ยวเมียงอน “ไหนว่าคุยกันรู้เรื่องแล้วไงคะ?” พิมพ์ดาวเดินมาหยุดอยู่หน้าสามีจอมงอแง สองเรียวแขนยกขึ้นคล้องลำคอแกร่งของเขาโน้มลงมา ก่อนจ

  • พระแม่คะ รักนี้ไม่ได้ขอ   วิถีสามีอินฟูล

    บทที่ 58 วิถีสามีอินฟลู ชีวิตหลังแต่งงานที่เพิ่งผ่านพ้นมาไม่นานเมื่อเก้าเดือนก่อน มีผลทำให้ตารางงานของพิมพ์ดาวลดลงจากแต่ก่อนไปเกินครึ่ง เรียกได้ว่าทุกวันนี้เธอทำงานเดือนหนึ่งไม่ถึงสิบวันด้วยซ้ำ เหตุผลก็มาจากสามีสุดหล่อของเธอ ที่ไม่ยอมให้เธอทำงานหามรุ่งหามค่ำเหมือนแต่ก่อน เพราะต้องการให้ภรรยาคนสวยได้เตรียมพร้อมร่างกายเพื่อการผลิตเบบี๋ ชีวิตของพิมพ์ดาวพักหลังมานี้จึงวุ่นวายอยู่กับการกินและพบแพทย์ ไม่ใช่ว่าเธอและอคิณมีบุตรยาก แต่เพราะว่าแม่ของสามีเป็นพยาบาล จึงทำตามคำแนะนำของท่านอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ทว่าอคิณก็ไม่ได้กดดันเธอขนาดนั้น เขายังคงสนับสนุนให้เธอทำงานที่ตัวเองรักต่อไป มิหนำซ้ำตอนนี้ยังออกทุนให้ภรรยาทำแบรนด์ลิปสติกเป็นของตัวเองอีกด้วย เขาคอยติดตามการทำงานของบริษัทที่สั่งผลิตสินค้าให้ทุกขั้นตอนอย่างเอาใจใส่ ทั้งที่ตัวเองก็มีงานที่ต้องช่วยบิดาดูแลธุรกิจของทางบ้าน ไหนจะผับ Zenthi ที่เจ้าตัวต้องคอยดูแล นี่ยังไม่รวมการเป็นนักแข่งที่เขารักนั่นอีก แต่อคิณก็ยังทำหน้าที่สามีได้อย่างดีไม่มีขาดตกบกพร่องเลยสักนิด จนบางทีเธอก็อดถามตัวเองไม่ได้ว่าชาติที่แล้วเธอไปกู้ชาติมารึยังไงกัน ทำ

  • พระแม่คะ รักนี้ไม่ได้ขอ   หลานเขยคนโปรด

    บทที่ 57 หลานเขยคนโปรด “อคิณลูกมากินน้ำกินท่าก่อนลูก” หญิงชราวัยเจ็ดสิบเอ่ยเรียกว่าที่หลานเขยที่กำลังช่วยสามีของเธอยกทะลายมะพร้าวขึ้นท้ายรถกระบะของสวนด้วยน้ำเสียงเจือความเอ็นดู พานให้หลานชายในไส้ถึงกับกลอกตามองบน “คนเป็นสิบ เรียกอยู่คนเดียวเลยนะยาย” ม่านเมฆกระเซ้าขึ้นหลังเดินกลับมาจากในสวน ก่อนจะวางตะกร้าแก้วมังกรลงบนแคร่ไม้ไผ่ใกล้ ๆ กันแล้วหย่อนกายลงนั่ง “ก็ตั้งแต่อคิณมายังไม่ได้พักเลย” คนเป็นยายเอ่ยถึงเหตุผลให้หลานชายตัวดีฟัง “ขอบคุณครับ” อคิณเดินมารับขันน้ำที่ใส่น้ำอัญชันเย็นชื่นใจเอาไว้ ก่อนจะหย่อนกายนั่งลงบนแคร่ไม้ตัวเดียวกับว่าที่น้องเมียเพื่อพักเหนื่อย “ตำแหน่งหลานเขยคนโปรดไม่ได้มาง่าย ๆ เลยนะ เหนื่อยมากมั้ยไอ้หนุ่ม” ชายชราที่เดินมาหย่อนกายนั่งลงบนโซฟาไม้สักข้างภรรยาเอ่ยถามขึ้น “ไม่เลยครับ” ลูกครึ่งญี่ปุ่นวางขันน้ำลงบนถาดรองหันไปตอบกลับตาของแฟนสาวด้วยท่าทีอ่อนน้อม พลันทำให้ชายชราอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาด้วยความชื่นชม ไอ้หนุ่มนี่มันเอาใจว่ะ “มึงก็อย่าเอาใจตากับยายกูเยอะ แค่นี้ก็จะตกกระป๋องแล้ว” คนเป็นหลานชายถึงกับงอแง เรียกให้อคิณถึงกับถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมาให้กับความกล

  • พระแม่คะ รักนี้ไม่ได้ขอ   ภาระสิ่งศักดิ์สิทธิ์

    บทที่ 56 ภาระสิ่งศักดิ์สิทธิ์ กลิ่นธูปควันเทียนลอยฟุ้งทั่วบริเวณลานหน้าศูนย์คอมมูนิตีชื่อดังย่านธุรกิจ สถานที่ที่เหล่าสายมูทั้งหลายต่างหลั่งไหลมาขอพรและกลับมาถวายสิ่งที่เคยบนบานศาลกล่าวเอาไว้ เมื่อสิ่งที่เอ่ยขอไปสัมฤทธิผล ร่างบางยืนอยู่หน้ารูปปั้นองค์เทพอันเป็นที่พึ่งทางจิตใจด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม หลังจากถวายดอกบัวสีชมพูและเครื่องสักการะเป็นที่เรียบร้อย โดยมีแฟนหนุ่มรุ่นน้องยืนอยู่ข้าง ๆ มองเธอด้วยแววตาชื่นชม จริง ๆ เธอไม่จำเป็นต้องมาเป็นภาระสิ่งศักดิ์สิทธิ์เสียด้วยซ้ำ เพราะความสามารถและความขยันของเธอมันก็การันตีได้แล้วว่าเธอเก่ง แต่เพราะความเป็นผู้หญิงส่วนใหญ่ที่มักจะหาที่พึ่งทางจิตใจเพื่อเพิ่มความมั่นใจของตนเอง อคิณจึงเข้าใจเรื่องนี้ได้ดีว่าทำไมเขาและเธอถึงได้มายืนอยู่ ณ สถานที่แห่งนี้ “แอบขออะไรอีกเหรอ?” เสียงทุ้มถามขึ้นเมื่อทั้งคู่เดินออกมาจากบริเวณที่ผู้คนพลุกพล่านเพื่อตรงไปยังลานจอดรถ “เปล่าสักหน่อย” คนถูกถามตอบกลับไม่เต็มเสียงนัก พานให้แฟนหนุ่มอดไม่ได้ที่จะกระเซ้าขึ้นอย่างรู้ทัน “แน่ใจ?” แววตาล้อเลียนของเขาทำเอาคนตัวเล็กถึงกับต้องย่นจมูกใส่ “แน่ใจสิ ใครจะเป็นภาระสิ่งศักดิ์

  • พระแม่คะ รักนี้ไม่ได้ขอ   พักกายพักใจ with you

    บทที่ 55 พักกายพักใจ with you เหลืออีกสามวันจะจบทริปโอตารุ วันนี้ทั้งคู่เลยเลือกที่จะอยู่บ้านพักไม่ออกไปไหน เพราะตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมาอคิณพาแฟนสาวเที่ยวจนครบทุกที่แล้ว ร่างบางนั่งแช่ตัวอยู่ในบ่อออนเซ็นของบ้านพักที่แยกออกมาเป็นส่วนตัวโดยเฉพาะไม่รวมกับบ้านหลังอื่น เธอนั่งมองภาพตรงหน้าที่สวยราวกับเทพนิยาย หิมะสีขาวกำลังโปรยปรายลงมาราวกับปุยนุ่นเต็มเบื้องหน้า มือถือที่วางอยู่บนแท่นหินอ่อนข้าง ๆ ถูกหยิบขึ้นมาถ่ายวิดีโอเก็บเอาไว้เพียงครู่ก่อนที่เธอจะวางมันลงไว้ที่เดิม แล้วใช้สายตาเก็บภาพความสวยงามตรงหน้าไว้ในความทรงจำ ความเหนื่อยล้าที่สั่งสมมาเนิ่นนานมลายหายไป เมื่อการแช่น้ำอุ่นเริ่มทำให้ผ่อนคลายจนเธอเผลอปิดเปลือกตาสีอ่อนลงเพื่อพักสายตา ทว่าจู่ ๆ สมาร์ตโฟนที่วางอยู่ก็แผดเสียงขึ้นรบกวนความสงบเมื่อครู่ ไม่น่าเอามือถือเข้ามาด้วยเลย นึกบ่นตัวเองในใจ อินฟลูสาวก็ลืมตาขึ้นมา เอื้อมมือไปหยิบเครื่องมือสื่อสารตัวต้นเหตุมาดู ก่อนจะเห็นว่ามีแจ้งเตือนจากไอจีขึ้นว่า ‘Ray Tag คุณในสตอรี’ ใบหน้าสวยคลี่ยิ้มบางด้วยความสุข ปลายนิ้วกดเข้าไปดูก็พบว่าแฟนหนุ่มลงรูปแผ่นหลังขาวเนียนของเธอที่โผล่พ้นผิวน้ำใน

続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status