مشاركة

ถูกแกล้ง

مؤلف: นรมน
last update تاريخ النشر: 2026-07-25 16:54:12

อีกด้านหนึ่ง

เตวิชญ์ยืนรอเพียงฝันอยู่หน้าโรงพยาบาล วันนี้เธอมาหาเขา

ทันทีที่เธอเดินมาเขาก็ยกมือรับก
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • พลั้งรักคุณหมอแสนร้าย   ตอนพิเศษ จบบริบูรณ์

    เช้าวันแต่งงานค่อย ๆ เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นกันเองแสงแดดยามเช้าส่องลอดผ่านม่านโปร่งสีขาวแสงนั้นไหลเอื่อยลงบนพื้นห้อง ทอประกายอบอุ่นจนทุกอย่างดูนุ่มละมุนไปหมดเหมือนเช้าวันนี้ไม่ได้เป็นเพียงการเริ่มต้นของวันใหม่ของชีวิตคู่แต่เป็นการเริ่มต้นของคำสัญญาของทั้งสองชีวิตที่กำลังจะเดินเคียงกันไปจากนี้ในความเงียบสงบของยามเช้า หัวใจทุกดวงค่อย ๆ ตื่นขึ้นพร้อมความรัก ความหวัง และความฝันที่ถูกโอบอุ้มไว้อย่างแผ่วเบาราวกับโลกทั้งใบกำลังยิ้มให้กับการเริ่มต้นครั้งสำคัญนี้ดอกไม้สีขาวและชมพูอ่อนถูกจัดเรียงอย่างประณีตตลอดแนวทางเดินกลิ่นหอมบางเบาลอยคลอเคล้าไปกับเสียงดนตรีแผ่ว ๆงานนี้ไม่ได้หวือหวา ไม่ยิ่งใหญ่ในสายตาใครแต่กลับอบอวลไปด้วยความหมายเพราะแขกที่มาร่วมเป็นสักขีพยานมีเพียงเพื่อนสนิทและญาติของทั้งสองฝ่ายคนที่รู้จักรอยยิ้ม น้ำตา และเส้นทางความรักของทั้งคู่เป็นอย่างดีเพียงฝันก้าวเข้ามาในชุดเจ้าสาวมือของพ่อเธอจับมือเธอไว้แน่นไม่ใช่เพราะไม่อยากปล่อยแต่เพราะอยากส่งเธอไปด้วยความมั่นใจที่สุดดวงตาของแม่เพียงฝันแดงนิด ๆ รอยยิ้มสั่นเล็กน้อยเป็นรอยยิ้มของคนเป็นแม่ที่มองเห็นลูกสาวเติบโตและกำลังจ

  • พลั้งรักคุณหมอแสนร้าย   ตอนจบ

    ส่วนเตวิชญ์ยังคงเป็นหมอที่ยุ่งเหมือนเดิมแต่ไม่ว่าเวรจะหนักแค่ไหนเขาจะไม่ลืมแวะมารับเธอหรืออย่างน้อยก็โทรมาบอก“วันนี้ผมอาจช้านิดนะ แต่ผมคิดถึงคุณ”บางวันเขาเข้ากะดึกเพียงฝันจะเตรียมข้าวกล่องง่าย ๆ ให้บางคืนเธอหลับไปก่อนตื่นมาอีกทีจะเจอเขานั่งอยู่ปลายเตียงลูบผมเธอเบา ๆ เหมือนกลัวเธอหายไปหมอน้ำอิงเองก็เปลี่ยนไปเธอถอยออกมาอย่างมีระยะไม่ใช่เพราะยอมแพ้แต่เพราะเข้าใจว่า ความรู้สึกที่ฝืนไว้ไม่เคยพาใครไปถึงความสุขจริง ๆและหมอไท ก็ยังคงอยู่ข้าง ๆ เธออย่างเงียบ ๆ แต่มั่นคงเย็นวันหนึ่งเตวิชญ์พาเพียงฝันไปทานข้าวที่บ้านคุณธเนศกับคุณวาสนายังแซวเหมือนเดิมเตชินียิ้มมองทั้งคู่ด้วยสายตาเอ็นดู“ดูแลกันแบบนี้ แม่ว่าบ้านเราจะคึกคักขึ้นเยอะเลยนะ”เพียงฝันยิ้มมือของเธอถูกเตวิชญ์จับไว้แน่นไม่ใช่เพราะกลัวหลุดหายไปแต่เพราะเขาเลือกจะไม่ปล่อยหลายเดือนที่ผ่านมาไม่ได้ทำให้ชีวิตสมบูรณ์แบบแต่ทำให้ทั้งสองคนมั่นใจว่าความรักที่ไม่ต้องแย่งไม่ต้องพิสูจน์ไม่ต้องเจ็บซ้ำมันกำลังเติบโตอย่างนุ่มละมุนและจริงใจวันนี้บ้านของเตวิชญ์อบอวลไปด้วยบรรยากาศอบอุ่นเป็นพิเศษเพราะเป็นวันเกิดของคุณวาสนาแม่ของเขาโต๊ะ

  • พลั้งรักคุณหมอแสนร้าย   ช่วยอธิบายหน่อย

    เตชินีไม่ได้เปิดฉากด้วยคำตำหนิเธอเพียงเลื่อนแท็บเล็ตไปตรงกลางโต๊ะภาพจากกล้องวงจรปิดหยุดอยู่ตรงจังหวะที่คุ้นตาเกินไป“แก้ว”น้ำเสียงเรียบ แต่หนัก“ช่วยอธิบายหน่อย ว่าคุณเข้าไปในห้องทำงานของเพียงฝันทำไมในช่วงเวลาที่ไฟล์งานถูกลบพอดีแบบนี้”แก้วกัลยาหน้าซีดวูบริมฝีปากเม้มแน่นก่อนจะพยายามหัวเราะกลบเกลื่อน“แก้วแค่เข้าไปหยิบเอกสารค่ะอาจจะเผลอโดนอะไรเข้าโดยไม่ตั้งใจก็ได้”เตชินีไม่ได้ตอบทันทีเพียงแตะหน้าจออีกครั้งคลิปเดินต่อชัดเจนการคลิกเมาส์การเลือกโฟลเดอร์การกดลบอย่างตั้งใจและไม่ลังเลความเงียบในห้องหนักอึ้งเพียงฝันที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ไม่ได้พูดอะไรเธอแค่มองสายตานิ่งไม่โกรธไม่สะใจมีเพียงความผิดหวังบาง ๆ ที่คนอีกฝ่ายเลือกทางนี้“ฉันไม่ได้โกรธที่เธอไม่ชอบใคร”เตชินีพูดช้า ๆ“แต่ฉันรับไม่ได้ถ้าเธอใช้การทำงานเป็นเครื่องมือทำร้ายคนอื่น”แก้วกัลยาน้ำตาคลอแต่ไม่มีใครเอื้อมมือไปปลอบ“บริษัทให้โอกาสคนทำงานเท่านั้นไม่ใช่คนเล่นเกมสกปรกแบบนี้”เตชินีสรุปเสียงนิ่ง“ฉันจะให้ฝ่ายบุคคลดำเนินการตามระเบียบและคุณจะถูกพักงานระหว่างสอบสวน”คำว่าพักงานเหมือนฟาดลงกลางอกแก้วกัลยาลุกขึ้นอย่างสั่น ๆ มองเพ

  • พลั้งรักคุณหมอแสนร้าย   จัดการบางอย่าง

    เมื่อกลับเข้ามาในห้อง งานยังคงต้องเดินต่อเธอจัดลำดับความสำคัญใหม่แก้งานจากไฟล์สำรองบันทึกทุกขั้นตอนอย่างรัดกุมไม่นานนักเสียงรองเท้าส้นสูงก็ดังใกล้เข้ามาแก้วกัลยาโผล่หน้าเข้ามายิ้มบาง ๆ แบบที่ดูเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น“อ้าวยังอยู่อีกเหรอนึกว่างานหายไปหมดแล้วซะอีก”น้ำเสียงใส ๆ แต่คำพูดกลับแฝงเข็มเพียงฝันเงยหน้าขึ้นช้า ๆ สบตาเธอโดยไม่หลบน้ำเสียงเรียบ นุ่ม แต่มั่นคง“ยังอยู่นะ แต่งานบางส่วนหายไปจริง ๆ”เพียงฝันเงยหน้าขึ้นสบตาอีกฝ่ายก่อนจะถามต่อด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ“เดี๋ยวนะ….เธอรู้ได้ยังไงว่าไฟล์งานของฉันหาย”รอยยิ้มของแก้วกัลยาชะงักไปเพียงเสี้ยววินาทีก่อนจะรีบกลบเกลื่อนกลับมาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น“เอ่อ….แก้วก็แค่เดาเอาน่ะค่ะ พี่ฟาง”“อ่อเหรอ….นึกว่าเธอเป็นคนลบมันซะอีก”เพียงฝันยิ้มตอบเป็นรอยยิ้ม แฝงอะไรไว้บางอย่างแก้วกัลยาเม้มปากแน่นก่อนจะหัวเราะแห้ง ๆ“พูดซะน่ากลัวเลยนะคะ ใครจะกล้าล่ะคะ”เพียงฝันไม่ตอบเพียงก้มหน้ากลับไปทำงานต่อแก้วกัลยาหันหลังเดินออกไปฝีเท้าเร็วกว่าเดิมเล็กน้อยภายในห้องเพียงฝันถอนหายใจเบา ๆเหมือนปล่อยความอึดอัดออกจากอกไม่นานนักโทรศัพท์บนโต๊ะก็สั่นขึ้นช

  • พลั้งรักคุณหมอแสนร้าย   ถูกแกล้ง

    อีกด้านหนึ่งเตวิชญ์ยืนรอเพียงฝันอยู่หน้าโรงพยาบาล วันนี้เธอมาหาเขาทันทีที่เธอเดินมาเขาก็ยกมือรับกระเป๋าให้โดยอัตโนมัติ“วันนี้เหนื่อยไหม” เขาถามเสียงอ่อนเพียงฝันยิ้มบาง ๆ“นิดหน่อย แต่พอเห็นหน้าหมอแล้วก็หาย”เขาหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะเอื้อมมือมาจับมือเธอไว้แน่นขึ้นนิดหนึ่งเหมือนยืนยันบางอย่างโดยไม่ต้องพูดระหว่างทางไปลานจอดรถเตวิชญ์เล่าเรื่องที่เขาคุยกับน้ำอิงให้ฟังทั้งหมดเพียงฝันฟังเงียบ ๆ ก่อนจะบีบมือเขาเบา ๆ“หมอทำถูกแล้วค่ะ”เธอพูดเสียงนุ่มเตวิชญ์มองเธอด้วยสายตาอบอุ่นสายตาของคนที่รู้ตัวชัดเจนว่าเขาเลือกคนไม่ผิดเลยจริงๆในช่วงเวลาเดียวกันนั้นเองน้ำอิงยืนมองสองคนนั้นจากระยะไกลเห็นมือที่จับกันแน่นเห็นรอยยิ้มที่ไม่ต้องฝืนหัวใจเธอเจ็บแปลบเล็กน้อยแต่ไม่ใช่ความโกรธเป็นความเข้าใจและการยอมรับในที่สุดบางความรู้สึกไม่ได้หายไปเพราะไม่ได้สมหวังแต่หายไปเพราะเรายอมปล่อยมือและยอมรับมันและนั่นอาจเป็นการเริ่มต้นที่ดีกว่าสำหรับทุกคนค่ำวันนั้นฝนตกปรอย ๆไม่หนัก แต่ทำให้เมืองดูเงียบลงกว่าปกติเตวิชญ์ขับรถช้าลงเล็กน้อยมือข้างหนึ่งยังจับพวงมาลัย อีกข้างวางทับมือเพียงฝันไว้หลวม ๆเป็นท่าทางเคย

  • พลั้งรักคุณหมอแสนร้าย   ดูแล

    หมอไทนั่งอยู่ไม่ไกลจากเตียงไฟในห้องเปิดไว้เพียงแสงสลัวพอให้มองเห็นทุกการขยับตัวทั้งคืนเขาแทบไม่ได้นอนคอยลุกขึ้นเช็กอาการเป็นระยะ อย่างคนที่ไม่กล้าปล่อยให้คลาดสายตาแม้แต่นาทีเดียวเขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่งไลน์พร้อมภาพของน้ำอิงที่หลับสนิทรายงานอาการไปให้หมอเป้เงียบ ๆสายตาหมอไทเหลือบมองนาฬิกาอีกครั้งเขาเข้าใจดีว่าเวลาทุกนาทีในคืนนี้มีความหมายแค่ไหนคืนนี้คือ คืนที่ต้องผ่านไปให้ได้และต้องปลอดภัยที่สุดเท่าที่จะทำได้และในความเงียบงันนั้นเองน้ำอิงก็ได้รู้ว่าบางครั้งไม่ต้องมีคำปลอบมากมายแค่ไม่ปล่อยให้เธอเผชิญมันลำพังก็เพียงพอแล้วเช้าวันถัดมา แสงแดดอ่อนลอดผ่านผ้าม่านสีเทาไม่จ้า ไม่อบอุ่นแต่สว่างพอจะปลุก “สติ” ให้กลับมาอย่างชัดเจนน้ำอิงลืมตาขึ้นช้า ๆ ศีรษะยังหนักอึ้งลำคอแห้งผากแต่สิ่งแรกที่เธอรับรู้ได้คือเสื้อผ้ายังอยู่ครบผ้าห่มคลุมตัวอย่างเรียบร้อยและห้อง ไม่ใช่ห้องของเธอหัวใจเธอหล่นวูบภาพเมื่อคืนไหลย้อนกลับมาเป็นช่วง ๆแก้วเหล้าเสียงเพลงความร้อนวาบในร่างกายที่ไม่ปกติแล้วก็ ใบหน้าของหมอไทจริงจังสุขุมและนิ่งเกินกว่าจะทำให้เธอกลัวน้ำอิงค่อย ๆ ลุกนั่งมือสั่นเล็กน้อยความละอายไหลเ

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status