Share

บทที่ 7 ข้อเสนอ

last update Tanggal publikasi: 2026-01-08 19:24:43

ถึงก่อนหน้านี้จะมีเสี่ยน้อยเสี่ยใหญ่มายื่นข้อเสนอให้จนหัวกระได

ไม่แห้งก็ตาม และหลายคนก็ทุ่มไม่น้อย บางคนเสนอให้เงินเดือนหลักแสน

ซื้อคอนโดให้อยู่บ้าง ซื้อรถให้ก็มี แต่ไม่มีใครบ้าจ่ายหนักเท่าเขาคนนี้มาก่อน แค่รถคันนี้ก็หลักสิบล้านแล้ว ไหนจะคอนโด บ้าน เงินสดอีก

นี่ฉันไม่ได้กำลังฝันอยู่ใช่ไหม?

ความรู้สึกเหมือนกำลังฝันว่าตัวเองถูกหวยไม่มีผิด ถ้าถามว่าสนใจข้อเสนอเขาไหม ตอบเลยว่า สนมาก!

ฉันไม่ได้โลกสวยนะที่จะไม่สนใจข้อเสนอดีๆ แบบนี้ แต่ที่ปฏิเสธตลอดมาเพราะฉันไม่ได้ถูกใจคนพวกนั้นไง ไม่สามารถหลับหูหลับตานอนกับใครก็ได้เพื่อแลกกับเงิน อีกอย่างผู้ชายส่วนใหญ่ที่เข้ามามักมีครอบครัวกันแล้ว ซึ่งข้อนี้ฉันรับไม่ได้เด็ดขาด

“คุณโสดใช่ไหมคะ” คนที่ขับรถสบายอารมณ์เลิกคิ้วอย่างแปลกใจทันที

“ถ้าผมไม่โสดจะยื่นข้อเสนอให้คุณทำไมกัน” ผู้ชายมักมากมีให้เห็นเยอะแยะไป ดูจากเสี่ยๆ ที่มาขอเลี้ยงดูก่อนหน้านี้ก็ไม่เห็นจะโสดสักคน

“คุณมีอะไรมายืนยันกับฉันไหมคะ” เขาขำพรืดทั้งที่ฉันกำลังถามเขาด้วยน้ำเสียงจริงจัง ก่อนจะชะลอรถจอดหน้าหอพัก ปลดเข็มขัดนิรภัยแล้วหันมาคุยกับฉันด้วยสีหน้าจริงจัง

“ผมไม่มีเอกสารอะไรมายืนยันสถานะตัวเองหรอกนะ แต่ผมสามารถยืนยันกับคุณตอนนี้ว่าผมไม่มีพันธะกับใครแน่นอนร้อยเปอร์เซ็นต์ เพราะถ้าผมมีคนรักอยู่แล้วผมไม่ยุ่งกับผู้หญิงคนอื่นเด็ดขาด” เขาพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นพร้อมสบตาฉันนิ่ง สายตาเฉี่ยวคู่นั้นไม่ไหวระริกเหมือนคนโกหกเลย คำพูดและสายตาของเขามันทำให้ฉันเชื่อมั่นว่าสิ่งที่เขากำลังบอกนั้นเป็นความจริง

“ฉันขอคิดดูก่อนนะคะ”

“ผมมีเวลาไม่มาก เพราะผมจะอยู่เมืองไทยแค่สองเดือน คุณพอจะตัดสินใจภายใน 3วันได้ไหม”

“ค่ะ…แล้วถ้าวันนั้นคำตอบคือไม่ตกลงละคะ”

“เราก็จะไม่เจอกันอีกครับสาวน้อย เพราะผมจะไม่ยอมนั่งมองอาหารรสเริศที่อยากกินเฉยๆ มันทรมานนะ อยากกินแต่กินไม่ได้ คุณเข้าใจผมใช่ไหม”

“เข้าใจค่ะ” เปรียบเทียบซะเห็นภาพใครจะไม่เข้าใจกัน แต่ประโยคที่เขาบอกว่าเราจะไม่เจอกันอีกนี่สิ มันทำให้ฉันรู้สึกโหวงเหวงในใจบอกไม่ถูก

เพราะฉันอยากเจอเขาอีก….

“งั้นเราแลกคอนแทคกันไว้ ถ้าคุณตัดสินใจได้เมื่อไหร่ก็โทรหาผม”

ฉันปลดล็อกหน้าจอโทรศัพท์แล้วยื่นให้เขา พอจัดการทุกอย่างเสร็จเขาก็ยื่นโทรศัพท์กลับคืนให้ฉันพร้อมคำพูดเหมือนกดดันกลายๆ

“ผมจะรอฟังข่าวดีนะครับ คุณเข้าไปพักเถอะดึกแล้ว”

“ขอบคุณที่มาส่งนะคะ”

“เปลี่ยนคำขอบคุณเป็นข้าวสักมื้อได้ไหมครับ” คำถามนี้ตอกย้ำให้รู้ว่า ของฟรีไม่มีในโลกจริงๆ เพราะเขาไม่ได้ใจดีมาส่งฉันฟรีๆ

“ได้ค่ะ” ถามมาขนาดนี้จะปฏิเสธยังไงได้ล่ะ

“พรุ่งนี้ตอนเย็นผมว่าง” นำเสนอเวลาให้ด้วย

“พรุ่งนี้ฉันไม่ว่างค่ะ มีนัดกับเพื่อนแล้ว เป็นวันมะรืนตอนเย็นได้ไหมคะ” นัดกับนางคุณหนูเฟรย่าไว้ ขืนผิดนัดเพื่อนหยุมหัวแน่

“ได้ครับ แล้วเจอกัน ฝันดีครับ”

“ค่ะ” ฉันก้าวลงจากรถด้วยหัวใจที่เต้นแรงระรัว แค่คำบอกฝันดีหัวใจต้องเต้นแรงขนาดนี่เลยเหรอ

ตั้งใจจะยืนรอให้เขาขับรถออกก่อนตามมารยาท แต่คนในรถกลับลดกระจกลงมาบอกให้ขึ้นห้องไปก่อน ฉันเลยเดินเข้าหอมาด้วยสภาพที่สมองหนักอึ้งเพราะกำลังใช้ความคิดอย่างหนักเรื่องข้อเสนอของเขา

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • พลาดรักมาเฟียร้าย   บทที่ 35 รู้จักเขาดีแค่ไหน

    ฉันขยับตัวลุกขึ้นนั่ง มองเฟรอย่างช่างใจ ไม่แน่ใจว่าเพื่อนกำลังรู้สึกยังไง แต่ดูจากสีหน้าก็ไม่ได้บึ้งตึงเหมือนคนกำลังโกรธ หรือแม้แต่น้ำเสียงที่ถามเมื่อกี้ฟังดูแปลกใจเสียมากกว่า“แกเห็นฉันกับเขาที่ห้องครัวเมื่อกี้ใช่ไหม”“อืม เห็นแกหายไปนาน เป่าผมเสร็จก็ยังไม่ขึ้นมาเลยลงไปตาม แล้วสรุปเป็นอะไรกัน ไปรู้จักกันตอนไหน ไหนเล่ามาซิ” ความลับแตกแล้วสิ! สงสัยไอ้นิยามที่ว่าที่ที่อันตรายที่สุดคือที่ที่ปลอดภัยที่สุดคงไม่มีอยู่จริง “ฉันเจอเขาที่เลาจน์อ่ะ ก่อนจะบังเอิญมาเจอที่นี่แล้วก็ได้รู้ว่าเขารู้จักแกกับเฮียฟราน”“โลกกลมจริงจริ๊ง!” ใช่! โลกกลมมาก และบางครั้งความโลกกลมก็ไม่ได้เป็นผลดีเลย เฟรยังยิงคำถามอย่างต่อเนื่อง “แล้วไปรู้จักกันอีท่าไหนถึงได้จูบกอดรัดฟัดเหวี่ยง นัวเนียกันเหมือนในห้องครัวเมื่อกี้”“แค่จูบกันเฉยๆ” ฉันอ้อมแอ้มแก้คำพูดของเฟร ก็เพื่อนก็ใช้คำซะเกินงาม“สรุปคบกัน?” ฉันส่ายหัวตอบเฟร ไม่กล้าแม้แต่จะโกหกว่าเราคบกันเพราะอีกฝ่ายไม่ได้ต้องการสถานะนี้กับฉันตั้งแต่แรก“อย่าบอกว่าแค่เอากันเฉยๆ เพราะฉันไม่เชื่อว่าคนอย่างแกจะทำแบบนั้น” ความที่เป็นเพื่อนกันมาหลายปีและเราก็รู้จักนิสัยใจคอกันมากแ

  • พลาดรักมาเฟียร้าย   บทที่ 34 เป็นอะไรกัน?

    เทียร์คืนนี้เป็นคืนที่สี่ที่ฉันต้องมานอนค้างกับเฟรเพื่อความสบายใจของเฮียไคเดน ในระหว่างที่เขาบินไปเคลียร์งานที่ฮ่องกง ซึ่งตลอดสี่วันที่ผ่านมาแม้ว่าเขาจะยุ่งมากแค่ไหน แต่เขาก็ยังเจียดเวลาโทรมาถามไถ่ทุกวัน งานเขาคงยุ่งมากๆ เพราะทุกครั้งที่เขาโทรหาเราไม่เคยได้คุยกันเกิน 10 นาทีเลย และวันนี้เขาหายเงียบไปเลยตั้งแต่ตอนบ่าย สงสัยจะประชุมลากยาวอีกตามเคยหลังจากดื่มน้ำและหยิบขวดน้ำติดมือมาอีกหนึ่งขวดเผื่อเฟรเพราะเมื่อตอนเย็นนั่งดูหนังด้วยกันพร้อมแล้วเผลอทานขนมขบเคี้ยวเยอะไปหน่อย ตอนนี้เลยรู้สึกคอแห้ง กระหายน้ำ เฟรเองก็คงไม่ต่างกันจังหวะที่กำลังเดินออกจากห้องครัวมุ่งหน้าไปที่บันไดขึ้นชั้นสอง ทว่ากลับเห็นแผ่นหลังหนาในชุดเสื้อเชิ้ตสีเข้มกับกางเกงสีโทนเดียวกัน ที่ฉันจำได้แม่นว่าเจ้าของแผ่นหลังคือใคร“เฮีย” ฉันเรียกเขาเสียงไม่เบาและไม่ดังมาก แต่ดังพอที่ทำให้ขายาวๆ ที่กำลังก้าวขึ้นบันไดหยุดชะงักแล้วหันหลังมา“เทียร์! ทำไมไม่รับโทรศัพท์เฮีย” เขาเดินมาหาด้วยสายตาดุๆ ก่อนจะลากฉันกลับเข้าไปในห้องครัวทั้งที่พึ่งเดินออกมา“เฮียปล่อยก่อนค่ะ เดี๋ยวเฮียฟรานเห็น” ไม่ได้กลัวเฮียฟรานซิสลงมาเจอเท่ากับไอ้กล้อง

  • พลาดรักมาเฟียร้าย   บทที่ 33 ทำไมต้องหนี

    ไคเดน“นายต้องการให้ผมลงโทษมันยังดีครับ” ‘จางหมิ่น’ มือขวาคู่ใจถามผมผมก้มมองร่างผอมแห้งอายุรุ่นราวคราวเดียวกับตัวเองที่ตอนมันมีสภาพสะบักสะบอมเหมือนโดนหมาฟัดมา กำลังยกมือไหว้ร่ำร้องขอชีวิตอยู่บนพื้นห้องที่เปรอะเปื้อนไปด้วยหยดเลือดสีแดงสดหรือเลือดชั่วของมัน“เก็บมันซะ!” ผมไม่เคยลังเลที่จะลงโทษคนทรยศด้วยวิธีนี้ ในเมื่อลูกน้องที่ผมรับเข้ามาทำงานให้เงินเดือนดีๆ มันไม่จงรักภักดี ขโมยสินค้าล็อตใหญ่ของลูกค้าคนสำคัญไปขายทอดตลาด ส่งผลให้บริษัทของผมไม่สามารถส่งพัสดุให้ลูกค้าครบถ้วนได้ จนถูกลูกค้าโทรมาโวยและต้องจ่ายค่าเสียหายเป็นเงินก้อนใหญ่ทั้งขาดทุนทั้งเสียชื่อบริษัท เพราะฉะนั้นบทลงโทษเดียวของไอ้หัวขโมยคือ ‘ความตาย’ก็อยากการตัดนิ้วมือทิ้งให้มันเป็นพิการตลอดชีวิตก็ได้ ทรมานมันเล่นๆ ทว่ามือขวาของผมได้สืบประวัติมาว่าไอ้พนักงานคนนี้มาแล้วว่ามันมีเมียและลูกน้อยที่อายุได้เพียงไม่กี่ขวบเอง เป็นพิการไปก็ลำบากครอบครัว ประกอบกับที่มันไม่ได้เป็นผัวและพ่อที่ดีเลย ชอบทำร้ายร่างกายลูกเมียตอนเมา เพราะฉะนั้นอยู่ไปก็หนักโลกเดนสังคมแบบมันควรตายๆ ซะ!ไม่แน่ลูกกับเมียมันอาจจะอยากขอบคุณผมก็ได้ที่สั่งเก็บพ่อชั่ว

  • พลาดรักมาเฟียร้าย   บทที่ 32 คนมีประสบการณ์

    ในขณะที่ยืนรอเฟรที่หน้าหอพัก ในหัวก็นึกถึงเสาร์ - อาทิตย์ที่ผ่านมา โดยเฉพาะคืนวันเสาร์หลังทานมื้อค่ำเสร็จตอน 3 ทุ่มกว่า กิจกรรมเดียวที่เราทำคือกิจกรรมบนเตียง เขาจับฉันกินจนเวลาล่วงเลยไปตอนเช้ามืดอีกวัน คือไม่ได้มีแรงโหมกระแทกกันนานหลายชั่วโมงติดต่อกันขนาดนั้น ก็จบกันไปเป็นยกๆ มีพักคุยกันบ้าง สักพักก็นัวเนียกันใหม่ วนเวียนอยู่แบบนี้ทั้งคืนเขาน่าจะเป็นคนเซ็กซ์จัดคนหนึ่ง เพราะนอกเหนือจากเรื่องงาน ก็มีกิจกรรมไม่กี่อย่างที่เขาทำ มีว่ายน้ำบ้างครั้งคราว ออกกำลังกายตอนเช้า ที่เหลือก็คือเรื่องบนเตียง ส่วนฉันก็ยอมรับอย่างไม่อาย ว่าฉันเองก็ชอบและติดใจรสเซ็กซ์ของเขาเหมือนกันรถปอร์เช่คันสีเหลืองแสบตาแล่นเข้ามาจอดตรงหน้า ฉันเปิดประตูเดินขึ้นรถด้วยความคุ้นชินเพราะเพื่อนมารับไปเรียนทุกวันตั้งแต่ปี1 ยันปี4“กาแฟไหม” เฟรยื่นแก้วกาแฟเย็นจากร้านหรูมาให้ ก่อนจะออกรถ“ขอบใจนะ” ฉันยกแก้วกาแฟมาดูดไม่ให้เสียน้ำใจ เพราะเพื่อนคงคิดว่าเมื่อคืนฉันไปทำงานเลยแวะซื้อกาแฟมาให้เหมือนทุกวัน “แก ฉันลาออกจากงานแล้วนะ”“จริงดิ! ทำไมจู่ๆ ถึงลาออกล่ะ” เฟรถามด้วยน้ำเสียงแปลกใจ เพราะปกติถ้ามีเรื่องแบบนี้ฉันมักจะปรึกษาหรื

  • พลาดรักมาเฟียร้าย   บทที่ 31 ตรวจงาน

    “ตรวจงานอะไรคะ?”“ว่าเฮียอาบน้ำให้หนูสะอาดดีไหม” ฉันยิ้มหวานให้กับข้ออ้างเขา จะกินฉันก็บอกมาเถอะ จะมาตรวจเช็คอะไร อาบน้ำเกือบชั่วโมงไม่สะอาดให้มันรู้ไปสิจมูกโด่งกดดมตั้งลำคอ บ่าไหล่ ทำเสียงฟุ๊ดฟิ๊ดไปด้วยเหมือนกำลังตรวจตราอย่างที่เขาว่า ก่อนจะแวะแทะเล็มยอดอกสีชมพูอ่อนชูชันด้วยริมฝีปากร้อน “อ๊ะ”แล้วฟัดทั้งสองเต้าขาวใหญ่อย่างมันเขี้ยว ฉันหลุดหัวเราะเพราะจั๊กจี้เมื่อโดนตอหนวดเขาขูดเบาๆ บนเนื้อบอบบาง“ต้องตรวจตราให้ครบทุกซอกทุกมุม” ฉันเม้มปากสบสายตากะลิ้มกะเหลี่ยคู่นั้น ขณะที่เขาลากจมูกโด่งลงต่ำไปถึงสะดือ กดริมฝีปากจูบตรงนั้น แล้วจูบไล้ลงไปที่ขาอ่อน ใช้ริมเม้มเบาๆ แต่ฉันกลับสะท้านไปทั้งตัว“อื้อ”“ตรงนี้ก็ต้องตรวจค่ะ” เขาเงยหน้าขึ้นมาบอก แล้วจับขาทั้งสองข้างของฉันตั้งฉาก ก่อนจะส่งลิ้นนุ่มตวัดที่จุดอ่อนไหว เขาตวัดลิ้นขึ้นลง จนตรงนั้นเปียกชุ่มไปด้วยน้ำลายและน้ำหวานที่ไหลออกจากตัวฉัน“อื้อ อ๊ะ” ทุกครั้งที่ปลายลิ้นเล่นงานติ่งเสียวฉันทั้งยัดสะโพกสู้และก็ยัดหนีเมื่อรับกับความเสียวเสียดไม่ไหว นอนหลับตาพริ้ม ตัวบิดเร้าปากครวญครางไม่เป็นภาษา ลมหายใจหอบถี่จนสุดท้ายของกรีดร้องออกมาก เมื่อช่องทางรัก

  • พลาดรักมาเฟียร้าย   บทที่ 30 หลงหัวปักหัวปำ

    วันต่อมา....“เฮียอาบน้ำด้วยค่ะ” เสียงทุ้มดังจากด้านหลัง ก่อนกายหนาเปลือยเปล่าจะแนบชิดเข้ามา จนสัมผัสกล้ามเนื้อหน้าท้องแข็งเป็นรอน กับไอ้เข้ามังกรที่ดุนอยู่ตรงบั้นท้าย“อาบอย่างเดียวเหรอคะ?” ฉันเอียงหน้าถามอย่างรู้ทัน ก็แข็งทิ่มร่องก้นขนาดนี้ ไม่ใช่แค่อาบน้ำแน่ๆ“อยากเอาด้วยค่ะ” เขาเองก็ยอมรับออกมาตรงๆ ก่อนจูบลงที่หลังคอ ลากริมฝีปากและเล็มต้นคอมาเรื่อยๆ ต่ำลงไปที่ลาดไหล่ “เดี๋ยวเฮียอาบให้นะคะ จะอาบให้สะอาดหมดจดทุกซอกทุกมุมเลย”ฉันลอบกลืนน้ำลายเหนียวลงคอกับประโยคสุดท้าย ค่ำคืนอันเร่าร้อนของเรากำลังเริ่มขึ้นแล้วสินะ เขายังประกาศไว้อีกว่าจะโต้รุ่งเสียด้วย ตอนนี้แค่ 3ทุ่มกว่าๆ เอง อีกหลายชั่วโมงเลยนะกว่าฟ้าจะสร่างแต่ไม่เป็นไร ฉันสู้ไม่ถอยอยู่แล้ว เพราะเขาอายุเยอะกว่าตั้งเป็นสิบปียังไม่เคยบ่นอิดออด ฉันยังเป็นสาวเป็นแส้อยู่เลย จะตายคาอกผู้ชายให้มันรู้ไปฉันหยิบขวดครีมอาบน้ำกดใส่มือใหญ่ที่แบมือมาข้างหน้า แล้วเขาก็ชโลมมันลงบนผิวกายฉัน มือใหญ่ลูบไล้ขึ้นลงตามจากบ่ายังแขนทั้งสองข้าง สัมผัสและกลิ่นของครีมอาบน้ำทำให้ฉันรู้สึกผ่อนคลาย ฉันหลับตาลงพร้อมสูดดมกลิ่นหอมละมุนที่ตลบอบอวลพร้อมไอความร้อนของ

  • พลาดรักมาเฟียร้าย   บทที่ 18 อยากกล่อมนอน

    หลังจากสู้รบปรบมือกับเขาบนเตียงนานเกือบ 3 ชั่วโมง เล่นเอาฉันสลบเหมือดไปเลยหลังจบยกสุดท้าย แต่นอนยังไม่ทันฝันหวานก็ถูกเขาปลุกขึ้นมาทานดินเนอร์สุดหรูเสียก่อนตอนแรกกะจะงอแงเพราะเหนื่อยล้าไปทั้งตัว แต่พอนึกได้ว่าเขาถึงขั้นจ้างเชฟมาทำให้ถึงที่ มันคงไม่ดีนักถ้าฉันปฏิเสธ และกลัวเสียความตั้งใจของ

  • พลาดรักมาเฟียร้าย   บทที่ 17 คนแรก

    ริมฝีปากร้อนเข้ามาประกบปากจูบบดขยี้พร้อมส่งลิ้นสากเข้ามาตวัดพันด้วยความดุดันในจังหวะเดียวกัน มือหนาบีบเคล้นสะโพกงอน ลูบไล้ตามสีข้างขึ้นมาถึงอกอวบอิ่ม เขาบีบเคล้นนวดคลึงไม่ค่อยเบามือนัก แต่ก็ไม่ได้เกิดความเจ็บปวด ทว่ากลับรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกฉันได้ยินเสียงหายใจหอบดังเหมือนกำลังกดกั้นอารมณ์หลังจากท

  • พลาดรักมาเฟียร้าย   บทที่ 14 20 ล้าน

    “ก่อนหน้านี้เฮียเสนอรถ บ้าน คอนโด ให้ใช่ไหม หนูก็เขียนลงไปหมดนั่นแหละ เพิ่มเงินรายเดือนไปด้วย อยากได้เท่าไหร่ก็แล้วแต่หนูเลย” ฮะ! ฮะ! จะบ้าเหรอ แค่อยากนอนกับฉันต้องทุ่มขนาดนี้เชียว ต้องรวยขนาดไหนถึงได้มีเงินมาโปรยเล่นแบบนี้ได้“หนูว่าเฮียควรกรอกเองดีกว่านะคะ แต่หนูขอไม่รับค่าจ้างเป็นสิ่งของอย่างพวก

  • พลาดรักมาเฟียร้าย   บทที่ 13 ค่าตอบแทน

    แกร็ก!!เสียงปิดประตูลงในจังหวะที่ร่างหนาดันร่างฉันเข้ากับประตูห้อง มือหนาข้างที่มือเอกสารเท้าไว้ด้านข้างเหนือศีรษะเหมือนต้องการกักกั้นฉันไว้ นิ้วแกร่งคีบคางเชยขึ้นให้รับจูบเขาไม่มีเวลาแม้แต่จะเอ่ยคำไหนออกมาหรือแม้แต่ปฏิกิริยาต่อต้าน ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก ด้วยความที่เชื่อคำพูดเขาว่าเขาจะไม่ทำอะไ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status