INICIAR SESIÓNCompartir
บทที่ 97
Último capítulo
พันธกาลเร้นรัก บทที่ 100
อ่านจบแล้ว นางก็เข้าใจทันทีที่แท้ เนื้อหาในท่อนนี้ ก็คือวิธีการห่อเล็บที่เขาทำให้นางในวันนี้“ท่อนนี้ คัดสามรอบ”จ้าวหยวนเช่อเอาพู่กันที่แต้มหมึกแล้วยัดใส่มือนางเจียงโย่วหนิงรู้ว่าหนีไม่พ้นต้องเขียนหนังสือ จึงรับไปเขียนแต่โดยดีไม่รู้ผ่านไปนานเท่าใดนางจ้องโจทย์คำนวณตรงหน้าด้วยหนังตาหนักอึ้ง ขนตางอนยาวหลุบลง หัวค่อย ๆ สัปหงกเหมือนง่วงมาก“วันนี้พอแค่นี้ก่อน”จู่ ๆ จ้าวหยวนเช่อเอ่ยปากเจียงโย่วหนิงตกใจ ตื่นขึ้นมาทันที“ข้าไปล้างหน้าบ้วนปากก่อน”ได้พักผ่อนแล้ว นางปรารถนาอย่างยิ่ง ลุกขึ้นเดินไปตรงอ่างล้างหน้าบนชั้นวาง ตอนยกมือขึ้น เพิ่งนึกได้ว่าสิบนิ้วของตัวเองถูกห่อเอาไว้โดนน้ำไม่ได้นางหันมองเตรียมจะเรียกฟางเฟยเข้ามาทว่าจ้าวหยวนเช่อได้ยื่นแปรงสีฟันที่แต้มเกลือละเอียดมาให้แล้วเจียงโย่วหนิงมองเขาแวบหนึ่งนางไม่ชินกับการที่เขาดูแลนาง แต่ถ้าปฏิเสธเขาคงไม่ยินยอมแน่นางรับไปเงียบ ๆ แล้วเริ่มแปรงฟันพอนางวางแปรงสีฟันลง จ้าวหยวนเช่อก็บิดผ้าชุบน้ำอุ่นเรียบร้อย เดินเข้ามาเช็ดหน้าให้นาง“ไม่ต้องเจ้าค่ะ ข้าให้...”เจียงโย่วหนิงกำลังจะปฏิเสธแต่จ้าวหยวนเช่อประคองท้ายทอยนา
พันธกาลเร้นรัก บทที่ 99
เจ็บยาวไม่สู้เจ็บสั้น“ข้ารู้แล้ว...”ตู้จิ่งเฉินพูดขัดนาง แล้วหันหลังเดินออกไปข้างนอกเหมือนร่างหลุดจากวิญญาณเจียงโย่วหนิงมองแผ่นหลังของเขาที่หายลับไปตรงที่แสงจันทร์สิ้นสุด ถึงได้ผ่อนลมหายใจไม่รู้ฟู่อวี้ไปอยู่ที่ไหน? ทำไมถึงได้ปล่อยให้ตู้จิ่งเฉินเข้ามา?เอวคอดถูกมือใหญ่คู่หนึ่งจับเอาไว้จ้าวหยวนเช่อดึงนางกลับมาในอ้อมกอด แล้วจุดเทียนให้สว่างเจียงโย่วหนิงกะพริบตา ปรับตัวกับแสงสว่างตรงหน้า ยังคงไม่วางใจ จึงชะโงกไปมองนอกหน้าต่างอีกครั้งจ้าวหยวนเช่อดึงนางกลับมาใหม่ แล้วปิดหน้าต่างสองมือของเขารวมนางไว้ในอ้อมกอด แล้วจับมือนางข้างหนึ่ง ทำสิ่งที่เมื่อครู่ยังทำไม่เสร็จสิ้นเจียงโย่วหนิงหลุบตาจ้องการกระทำเขาท้องนิ้วของเขามีหนังด้านบาง ๆ อุ่นร้อน จุดที่ถูกเขาจับร้อนกร้าน ๆ เสียดสีจนคันยิบ ๆสำลีที่รูปร่างเหมือนเล็บนางถูกชุบด้วยน้ำคั้นดอกเทียนบ้าน แล้วปิดลงบนเล็บของนาง จากนั้นค่อยนำหญ้าตีนนกหนึ่งใบมาห่ออย่างดีเจียงโย่วหนิงเผลอเงยหน้าเล็กน้อย แล้วหันมองเขาใกล้กันมากเกินไปโดยไม่คาดคิด ริมฝีปากของนางเฉียดโดนใบหน้าด้านข้างของเขานุ่มนิ่มเหมือนลมฤดูใบไม้ผลิพัดผ่านเจียงโย่วหนิง
พันธกาลเร้นรัก บทที่ 98
จ้าวหยวนเช่อเหมือนแค่นหัวเราะเจียงโย่วหนิงหันหลัง มืออ่อนนุ่มปิดปากเขาไว้ตู้จิ่งเฉินห่างจากพวกเขาแค่หน้าต่างกั้น มีความเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อยก็จับสังเกตได้ฝ่ามืออุ่นร้อน หัวใจนางกระตุกวาบ แล้วรีบหดมือกลับมากลับถูกมือใหญ่ข้างหนึ่งจับข้อมือไว้แน่นเขาค่อย ๆ จูบฝ่ามือของนางอย่างแผ่วเบาหนึ่งทีราวกับขนอันอ่อนนุ่มลูบผ่านหัวใจ รู้สึกวาบหวิว จั๊กจี้ มิอาจมองข้ามท่ามกลางความมืด ใบหน้าเจียงโย่วหนิงร้อนผ่าว หูทั้งสองข้างก็ร้อนเช่นกัน“อาหนิง วันนี้ วันนี้ข้าไม่ระวังตัว ดื่มน้ำชาที่จ้าวซือรุ่ยยกไป...”ตู้จิ่งเฉินอธิบายได้ครึ่งเดียวก็หยุดชะงักเจียงโย่วหนิงเป็นสตรีที่เขาตกหลุมรักตั้งแต่แรกพบเขาคิดว่าไม่ว่าอย่างไร ก็จะใช้ชีวิตกับนางไปตลอดชาติไม่คาดคิดว่า ระหว่างทางจะมีจ้าวซือรุ่ยโผล่ออกมาเรื่องนี้ ไม่มีทางเปลี่ยนแปลงแก้ไขได้แล้ว บัดนี้เขาจึงหมดอาลัยตายอยากเจียงโย่วหนิงได้สติ จึงหดมือกลับมาพร้อมถอนหายใจ“ข้ารู้ จ้าวซือรุ่ยบอกว่าน้ำชานั่นข้าเป็นคนให้ท่านใช่หรือไม่?”ขณะนั้นนางพอคาดเดาได้แล้วยังดีที่ช่วงเวลาที่รู้จักตู้จิ่งเฉินยังไม่นานมาก ยังไม่ได้ผูกพันกันขนาดนั้นแม้จะเ
พันธกาลเร้นรัก บทที่ 97
นางเก็บสายตากลับมาจ้าวหยวนเช่อกลับยื่นลูกท้อที่ปอกเปลือกเสร็จไปตรงหน้านาง นิ้วมือเรียวยาวถือลูกท้อที่ฉ่ำไปด้วยน้ำ ช่างน่ามองเหลือเกินช่วงเวลาที่มาสอนหนังสือนาง เขามักจะนำของหายากกลับมาให้นางกินเสมอเขาไม่บอกว่าเอามาจากไหนเจียงโย่วหนิงเองก็ไม่กล้าถามแรกเริ่ม นางเคยปฏิเสธ แต่สู้เขาไม่ได้ ทุกครั้งจะถูกเขาบังคับให้กินจนหมดบัดนี้ นางเองก็ถูกเขาทำจนเคยชินไปแล้ว นางแก้มแดง แล้วรับไปด้วยสองมือ แล้วกัดลงบนยอดของลูกท้อฉ่ำน้ำหนึ่งคำเนื้อลูกท้อที่อ่อนนุ่มละลายในปาก รสชาติหวานชื่นใจจ้าวหยวนเช่อมองนางเงียบ ๆริมฝีปากอวบอิ่มแดงระเรื่อของนาง เปื้อนหยดน้ำผลไม้เล็กน้อย ทั้งนุ่มทั้งอ่อน ราวกับละลายเพียงสัมผัส“ท่านกินหรือไม่?”เจียงโย่วหนิงถูกเขามองจนอึดอัด จึงถามออกไปโดยตรงเขาย่อมไม่กินอยู่แล้วเขาไม่เลือกกิน และไม่ตะกละนอกจากอาหารวันละสามมื้อ และน้ำชา เขาแทบจะไม่กินอย่างอื่นสิ่งที่เหนือความคาดหมายคือ จ้าวหยวนเช่อตอบรับอืมเจียงโย่วหนิงเบิกดวงตาดำขลับใสแจ๋วจนโต แล้วมองเขาอย่างแปลกใจ วินาทีต่อมา นางหันกายยื่นลูกท้อในมือไปตรงหน้าเขา ริมฝีปากฉ่ำน้ำอ้าออกเล็กน้อย แล้วมองเขาอย่างประ
พันธกาลเร้นรัก บทที่ 96
แต่ถ้าจ้าวซือรุ่ยนั้นไม่เหมือนกัน แม้จะเป็นลูกอนุภรรยา แต่เบื้องหลังยังมีอี๋เหนียง อี๋เหนียงผู้นั้นมีบุตรสาวอย่างจ้าวซือรุ่ยเพียงคนเดียว จะไม่ทุ่มเทให้ทุกอย่างได้อย่างไร?เจียงโย่วหนิงเคยเห็นความอบอุ่นและเย็นชาของคนมานักต่อนัก จึงไม่รู้สึกว่ามารดาตู้สงสารนางจากใจจริงรู้ว่านางแค่เสแสร้งไปอย่างนั้นเอง ลูกสะใภ้เปลี่ยนเป็นจ้าวซือรุ่ย มารดาตู้น่าจะดีใจมากตู้จิ่งเฉินได้ยินดังนั้นเงยหน้าขึ้น มองเจียงโย่วหนิง ใบหน้าหล่อเหลาเกินคนขาวซีดทันใด ขอบตาแดงระเรื่อ กระทั่งมีประกายน้ำตาเขาอ้าปาก อยากอธิบายกับนาง “อาหนิง ข้า...”น้ำเสียงของเขาแหบพร่าสั่นเครืออย่างรุนแรง ชั่วขณะหนึ่งพูดต่อไม่ไหว“ข้ารู้แล้ว”เจียงโย่วหนิงเอ่ยเสียงค่อย นางขมวดคิ้วมองดูเหตุการณ์ตรงหน้า ต่อให้เป็นคนซื่อบื้อแค่ไหน ก็พอเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้นนางนึกถึงกาน้ำชาที่จ้าวซือรุ่ยถือมาคิดว่าจ้าวซือรุ่ยน่าจะใส่บางอย่างลงในน้ำชา แล้วอ้างชื่อนางบอกให้ตู้จิ่งเฉินดื่มเข้าไป จากนั้นล่อคนมาที่นี่ เพื่อจับให้ได้คาหนังคาเขาการแต่งงานของนางกับตู้จิ่งเฉินคงไม่สำเร็จแล้วตู้จิ่งเฉินสีหน้าขมขื่น มองดูนางแล้วอยากพูดแต่ก็หยุดจ้าวหยวน
พันธกาลเร้นรัก บทที่ 95
จ้าวหยวนเช่อทำเหมือนไม่มีอะไร หยิบผ้าเช็ดหน้าสีขาวมา จับนิ้วมือนาง แล้วค่อย ๆ เช็ดทีละนิ้วอย่างใจเย็นนิ้วมือดุจดั่งต้นหอม เรียวยาว อ่อนนุ่ม ขาวเนียนละเอียดเหมือนไร้กระดูก เหมือนหยกมันแพะชั้นดี เขาหลุบมองด้วยขนตางอนยาว อดทนเช็ดรอบแล้วรอบเล่าจนกระทั่งมือข้างนั้นถูกถูจนเริ่มแดง โดยเฉพาะนิ้วหัวแม่มือ ที่ถูกย้อมด้วยน้ำดอกเทียนบ้าน เขายิ่งเช็ดซ้ำไปซ้ำมาหลายครั้ง และไม่มีทีท่าว่าจะหยุดขณะนี้เจียงโย่วหนิงเพิ่งนึกขึ้นได้ ก่อนหน้านี้มือข้างนี้เคยถูกตู้จิ่งเฉินจับในศาลาพักร้อนนางมองดูข้างนอก แล้วหันมามองเขา ในใจอกสั่นขวัญแขวน กลัวจู่ ๆ จะมีคนเข้ามาแต่อย่างไรก็ดึงมือกลับมาไม่ได้ ชั่วขณะหนึ่งจึงทั้งร้อนใจและหวาดกลัว จนเหงื่อท่วมตัว“ข้าผิดไปแล้ว”ขอบตานางแดงก่ำ น้ำเสียงเจือเสียงสะอื้นแล้วรับผิดกับเขาอย่างอ่อนน้อมโดยส่วนใหญ่ เวลานางร้องไห้รับผิด เขาจะปล่อยนางไปแต่เขาอนุญาตให้นางหมั้นกับตู้จิ่งเฉินแล้วไม่ใช่หรือ? ทำไมจู่ ๆ ถึงกลับคำล่ะ?“ผิดตรงไหน?”ในที่สุดจ้าวหยวนเช่อก็หยุดลง แล้วจับมือนางเอาไว้ในฝ่ามือแน่น แล้วช้อนตาเรียวยาวมองนางเจียงโย่วหนิงเม้มปากไม่ยอมพูด ขนตางอนยาวสั่นระ
También te puede gustar
แม่หมอหลงยุคมาเป็นหมอดูผู้มีญาณวิเศษ
ต้าซินซิน24.8K vistasแต่งกับขุนนาง
หอมดังเดิม120.6K vistasเซี่ยชิงหลี ดรุณีเปลี่ยนชะตาพลิกอนาคต
zuey27.1K vistasจวนร้างแห่งนี้มีสตรีถูกทิ้ง
ป่าดอกท้อ35.1K vistasเกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นภรรยาตัวร้ายของนายพลยุค 80s
จิน 金钱19 vistasมารดาร้ายกาจผู้นี้จะเลี้ยงดูเจ้าเอง
หญ้าสีคราม53 vistasชายาตาทิพย์ของท่านอ๋องพิการ
จันทร์ส่องแสง57 vistasสตรีโง่เขลาผู้นั้นตายไปแล้ว
หนูเหมยจ้า2.1K vistas
