Share

อำนาจสั่งการ 4

Auteur: LiHong
last update Dernière mise à jour: 2026-02-21 15:48:29

ในรายชื่อนั้นมีหลายคนที่เป็นขุนนางหน้าซื่อแต่ใจคด หากส่งให้ไปจัดการคงไม่แคล้วฉวยโอกาสหาผลประโยชน์ส่
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé

Latest chapter

  • พันธนาการรัดรึงใจ   เคารพจากใจ 2

    เรื่องนี้เดิมทีขุนนางที่รับผิดชอบล้วนต้องจัดการอยู่แล้ว เพียงแต่จุดที่ประสบภัยพิบัติกินพื้นที่กว้างขวางหลายหมู่บ้าน ทว่าค่ายผู้ลี้ภัยกลับมีน้อย สวนทางกับงบหลวงที่จัดสรรลงมาเห็นได้ชัดว่าก่อนหน้านี้ได้มีขุนนางบางคนกระทำการเบียดบังทรัพย์หลวงซึ่งดูแลรับผิดชอบอยู่มาเป็นของตนอย่างแยบยลเมื่อเจิ้งเหวินไท่ได้รับหน้าที่ควบคุมดูแลจึงสั่งจัดการอย่างเฉียบขาดไม่มีผ่อนปรน หมดช่องโหว่ให้ขุนนางคนใดมีช่องทางหรือโอกาสยักยอกทรัพย์สินเข้าคลังตนเองอย่างสิ้นเชิงตั้งแต่องค์ชายทั้งสองลงมาจัดการบรรเทาภัยพิบัติเอง การบริหารดูแลจัดการจึงเป็นระเบียบเป็นขั้นเป็นตอนขึ้นมาก ชนิดที่เรียกได้ว่าเปลี่ยนหลังมือเป็นหน้ามือ กลุ่มขุนนางที่มีความคิดมืดดำจำต้องหยุดความต่ำตมในจิตใจ เร่งช่วยเหลือชาวบ้านผู้ลี้ภัยอย่างออกนอกหน้า การฉ้อโกงจึงไม่เกิดขึ้นอีกเลยแม้ปัญหาเหล่านั้นได้รับการจัดการอย่างดีแล้วก็ตาม ทว่าการตามหาผู้สูญหายยังคงดำเนินไปด้วยความยากลำบาก เจิ้งเซียวเล่อจึงไม่ค่อยได้กลับมายังจวนเจ้าเมืองผิงอันคงเหลือเพียงเจิ้งเหวินไท่ที่ต้องดูแลชาวบ้านที่เดือดร้อนควบคู่กับการควบคุมขุนนางท้องถิ่นเพียงลำพัง อีกทั้งยังต้องรับมื

  • พันธนาการรัดรึงใจ   เคารพจากใจ 1

    ม่านอวี้เอ่ยก่อน “หม่อมฉันคิดถึงอาจารย์หวังเหลือเกิน คิดถึงการออกช่วยเหลือรักษาผู้คน การต้องทนอุดอู้อยู่แต่ในวังเป็นสิ่งที่อึดอัดยิ่งนัก”เดิมทีทุกครั้งที่เจิ้งเซียวเล่อออกปฏิบัติภารกิจพิชิตชายแดนหรือออกรบเพื่อแคว้นมิได้อยู่ในวังก็มักจะพาคนสนิทอย่างหลี่เค่อ จางฉวน และหมอหวังซุนไปด้วย ม่านอวี้จึงได้ติดตามหมอหวังซุนทุกครั้ง ทว่าครั้งนี้นางเป็นถึงองครักษ์หญิงหนึ่งเดียวของพระชายาเฟิ่งซินจึงไม่อาจติดตามหมอหวังดุจเก่าโจวหลิวหลันเอ่ยบ้าง “พวกบุรุษก็เช่นนี้ ชอบดูแคลนความสามารถของอิสตรี มีอย่างที่ใด สั่งให้พวกเราอยู่แค่ในเรือน”จบคำของแน่งน้อย บรรยากาศภายในห้องพลันอึมครึม คล้ายมีมวลผกาสุดตระการที่ยังไม่ทันได้เบ่งบานแต่กลับร่วงโรยลงเสียแล้ว ต่อให้ต้องการส่งกลิ่นหอมหวนเพื่อให้หมู่แมลงอาศัยต่อชีวิตสักเท่าใดก็ทำได้เพียงแห้งเหี่ยวแล้วตายไปอย่างไร้คุณค่าดรุณีน้อยได้รับคำสั่งจากเจิ้งเซียวเล่อว่าให้อยู่เป็นเพื่อนพี่สะใภ้ ห้ามไปซุกซนที่ใด ห้ามกลับบ้านสกุลโจวด้วย ต้องดูแลพี่สะใภ้เท่านั้นแน่นอนว่านางพร้อมดูแลพี่สะใภ้คนงาม แต่คำสั่งห้ามออกจากวังแม้ครึ่งก้าวคืออันใด?เฟิงลี่มุ่นคิ้ว “ข้าเองได้เรียนรู้วิ

  • พันธนาการรัดรึงใจ   สตรีร้ายกาจ 5

    ความรู้สึกที่ถูกคนหยาบหยามเกียรติเห็นว่าตนเป็นเพียงวัวม้าให้ลากจูง เป็นเพียงสัตว์ร้ายเดรัจฉานโง่เง่าที่เพียรคิดแผนการมากมายทำร้ายน้องสาวตนเองเพื่อให้พวกมันได้เสพสม ในใจจึงฝังแน่นด้วยเพลิงอาฆาตซึ่งมีเพียงนรกเท่านั้นที่รู้ว่ากำลังร้อนระอุเดือดพล่านปานใดรัชทายาทแสนดีผู้เป็นสามีกับสาวใช้คนสนิทที่ดีของนาง ไม่อาจอยู่ร่วมโลก!หลังจากนั้น สตรีดีงามรู้กฎธรรมเนียม เคร่งครัดมารยาทพลันเปลี่ยนไป ภายใต้กิริยางดงามสูงส่งเช่นเดิม ซือเร่อในยามนี้ได้เพิ่มเติมความร้ายกาจในแบบที่ไม่มีใครหยุดยั้งได้เริ่มจากจื่อซิ่วบังเอิญทำเครื่องเคลือบพระราชทานเสียหาย ถูกโบยเกือบตาย สุดท้ายรัชทายาทออกหน้าช่วยเหลือ จึงรอดชีวิตมาได้ทว่าบาดแผลยังไม่ทันหายดีกลับถูกลากตัวมาลงทัณฑ์อีกครา เพราะต่อมาสาวใช้นางหนึ่งพบปิ่นทองคำแท้ฝังมุกร้อยสิบแปดเม็ดของพระชายาในห้องนอนส่วนตัวของจื่อซิ่วจื่อซิ่วปฏิเสธอย่างบ้าคลั่ง กระทั่งรัชทายาทออกหน้าช่วยเหลืออีกครั้ง พระชายาเองก็ใจอ่อน เห็นว่าจื่อซิ่วเป็นคนสนิทที่ติดตามมาจากวังฝูอ๋องจึงละเว้นโทษตาย เหลือเพียงโทษโบยแล้วยกให้รัชทายาทอย่างใจกว้าง ทั้งยังเกลี้ยกล่อมให้รัชทายาทมอบฐานะให้จื่อซิ่วขึ

  • พันธนาการรัดรึงใจ   สตรีร้ายกาจ 4

    เสียงพูดคุยเงียบหาย เกิดเสียงเคลื่อนกายสายหนึ่ง ลักษณะเป็นการนอนคุยกัน ลูบคลำหน้าหลัง พลิกตัวซ้ายขวา บ่งบอกได้ดีว่าเพิ่งเสร็จกิจรอบก่อนหน้า ยามนี้กำลังพักเหนื่อยชั่วครู่จื่อซิ่วถอนหายใจอีกครั้ง “รัชทายาทรับอนุชายาเข้าตำหนักมากมาย ไม่กลัวพระชายาเอาใจออกห่างหรือเพคะ”“หืม...ข้าเป็นบุรุษสูงศักดิ์การมีสาวงามข้างกายมากมายมิใช่เรื่องแปลก สตรีทุกคนคืออำนาจที่ช่วยหนุนข้าทั้งนั้น อีกอย่าง...ข้าก็มีเจ้าที่เป็นคนสนิทช่วยเป็นหูเป็นตาเกลี้ยกล่อมอยู่มิใช่รึ”น้ำเสียงกระเง้ากระงอดดังขึ้น “หม่อมฉันพูดให้พระชายาคอยคิดถึงท่าน เอาอกเอาใจท่านจนปากจะฉีกอยู่แล้วเพคะ”แต่เจิ้งซงหยวนกลับหัวเราะสดใส “หยี่ซินเป็นเช่นนี้ก็ดี จิตใจกว้างขวาง ไม่หึงหวงอารมณ์ร้าย ข้าชอบนางมากจริงๆ ขอบใจเจ้าที่พานางเข้ามาในชีวิตข้า” จื่อซิ่วพูดกลั้วหัวเราะ “นายหญิงเชื่อคำหม่อมฉันเสมอมา ทั้งยังเฉลียวฉลาด ครั้งที่ชินอ๋องจะยกนางให้เจี้ยนอ๋อง นางพึงใจในตัวเจี้ยนอ๋องไม่น้อย แต่เมื่อหม่อมฉันพูดกล่อมก็ใช้เวลาไม่นาน จากนั้นนางก็คิดแผนออกมาได้ล้ำเลิศไร้ช่องโหว่ หญิงงามปราดเปรื่องเยี่ยงนี้ ภายหน้าจะช่วยรัชทายาทได้มากโขเพค

  • พันธนาการรัดรึงใจ   สตรีร้ายกาจ 3

    การกระทำอันแสดงออกว่าหึงหวงใจแคบอย่างเช่นเข้าไปตบตีแย่งชิงอย่างสิ้นคิด ล้วนไม่เป็นผลดีต่อตัวเขาและตัวนางเอง ไม่ว่าอย่างไรนางก็ต้องมีสติตลอดเวลา ไม่ควรทำอะไรอย่างไม่ยั้งคิดโดยเด็ดขาด อำนาจราชศักดิ์จักต้องมีพร้อมกับภาพลักษณ์ดีงามเสมอ ผู้คนจึงจะให้ความยำเกรงมิกล้าเหิมเกริมต่อธารกำนัลยังคงต้องแสดงท่าทางงดงามชาญฉลาดและสูงส่งออกมา จะทำตัวต่ำช้าป่าเถื่อนมิได้โดยเด็ดขาดหลังจากตระหนักรู้ซึ้งในจุดยืนแห่งตน ซือเร่อจึงสาวเท้าเดินมาอย่างช้าๆ ถึงหน้าประตูห้องชั้นในอย่างไรก็ตาม นางไม่คิดหันหลังเดินจากไป เหตุผลมิใช่เพราะสามีตัวดี ทว่าเป็นเพราะสาวใช้คนสนิทของนางต่างหากสำหรับซือเร่อนั้น แรกเริ่มนางคิดว่าหลงรักเจิ้งซงหยวน แต่ต่อมาจึงได้รู้ว่าตนเองเพียงลุ่มหลงไปกับความสุภาพสง่างามจอมปลอมของเขาเท่านั้นท้ายที่สุดการกระทำเสเพลของเขาก็ยังทำให้ความรู้สึกอันดีที่มีอยู่น้อยนิดสิ้นสลายหายไปไม่มีเหลือทุกวันนี้สำหรับสามีผู้หล่อเหลา นางเห็นเขาเป็นเพียงอากาศธาตุ ความสมานฉันท์ล้วนเป็นเพียงการแสดงอันเสแสร้งส่วนจื่อซิ่ว ...ซือเร่อเห็นอีกฝ่ายเป็นพี่สาวคนสำคัญและโดยที่ไม่รู้ตัว การที่ซือเร่อเห็นคนสนิททำตัวคล้าย

  • พันธนาการรัดรึงใจ   สตรีร้ายกาจ 2

    หญิงสาวเดินออกมา โบกมือเบาๆ มิให้สาวใช้ติดตาม นางเพียงก้าวเท้าไปทางเรือนของสามีอย่างสง่างามไม่รีบร้อนจังหวะนั้นสาวใช้นางหนึ่งพลันวิ่งมาทางด้านหลังเอ่ยอย่างระมัดระวังว่า “พระชายา...คือว่า”ซือเร่อผินหน้าปรายตามองอย่างไม่สบอารมณ์ “หืม...”สาวใช้ผู้เสี่ยงตายกับโทสะนายหญิงรีบเข้ามากระซิบคำด้วยสีหน้าหวาดหวั่น “รัชทายาทมิได้เรียกอนุชายาก็จริง แต่กำลังอยู่กับพี่จื่อซิ่วเพคะ”สิ้นเสียงกระซิบสั่นๆ ซือเร่อพลันเบิกตา “อะ...อะไรนะ?” หญิงสาวเอื้อมมือขึ้นบีบไหล่สาวใช้อย่างแรง โทสะโหมกระพือระบายเต็มสีหน้าจนแววตาแดงก่ำ “เจ้าพูดใหม่อีกครั้งสิ!”สาวใช้นางนี้รีบคุกเข่าเสียงดังพลั่ก “พระชายาโปรดระงับโทสะด้วยเพคะ เรื่องนี้บ่าวถูกพี่จื่อซิ่วขู่บังคับว่ามิให้แพร่งพราย จึงทำได้เพียงยืนเฝ้าประตูให้พระชายาเงียบๆ”ได้ยินดังนั้น ซือเร่อพลันเดือดดาล “ตำหนักบูรพา ข้าหรือว่าจื่อซิ่วที่มีอำนาจเหนือกว่า เจ้ากล้าเชื่อฟังนางแล้วปิดบังข้ารึ?”ฝ่ามือเรียวสะบัดตบหน้าสาวใช้ไปหนึ่งทีจนอีกฝ่ายล้มตึง ซือเร่อสะบัดชายกระโปรงเดินจากไปอย่างโกรธาคล้อยหลังพระชายา สาวใช้ผู้ถูกตบหน้าค่อยๆ ลุกขึ้นนั่ง มุมปากนางค่อยๆ ย

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status