Share

เคารพจากใจ 2

Author: LiHong
last update Last Updated: 2026-02-24 13:48:01

เรื่องนี้เดิมทีขุนนางที่รับผิดชอบล้วนต้องจัดการอยู่แล้ว เพียงแต่จุดที่ประสบภัยพิบัติกินพื้นที่กว้าง
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • พันธนาการรัดรึงใจ   เคารพจากใจ 2

    เรื่องนี้เดิมทีขุนนางที่รับผิดชอบล้วนต้องจัดการอยู่แล้ว เพียงแต่จุดที่ประสบภัยพิบัติกินพื้นที่กว้างขวางหลายหมู่บ้าน ทว่าค่ายผู้ลี้ภัยกลับมีน้อย สวนทางกับงบหลวงที่จัดสรรลงมาเห็นได้ชัดว่าก่อนหน้านี้ได้มีขุนนางบางคนกระทำการเบียดบังทรัพย์หลวงซึ่งดูแลรับผิดชอบอยู่มาเป็นของตนอย่างแยบยลเมื่อเจิ้งเหวินไท่ได้รับหน้าที่ควบคุมดูแลจึงสั่งจัดการอย่างเฉียบขาดไม่มีผ่อนปรน หมดช่องโหว่ให้ขุนนางคนใดมีช่องทางหรือโอกาสยักยอกทรัพย์สินเข้าคลังตนเองอย่างสิ้นเชิงตั้งแต่องค์ชายทั้งสองลงมาจัดการบรรเทาภัยพิบัติเอง การบริหารดูแลจัดการจึงเป็นระเบียบเป็นขั้นเป็นตอนขึ้นมาก ชนิดที่เรียกได้ว่าเปลี่ยนหลังมือเป็นหน้ามือ กลุ่มขุนนางที่มีความคิดมืดดำจำต้องหยุดความต่ำตมในจิตใจ เร่งช่วยเหลือชาวบ้านผู้ลี้ภัยอย่างออกนอกหน้า การฉ้อโกงจึงไม่เกิดขึ้นอีกเลยแม้ปัญหาเหล่านั้นได้รับการจัดการอย่างดีแล้วก็ตาม ทว่าการตามหาผู้สูญหายยังคงดำเนินไปด้วยความยากลำบาก เจิ้งเซียวเล่อจึงไม่ค่อยได้กลับมายังจวนเจ้าเมืองผิงอันคงเหลือเพียงเจิ้งเหวินไท่ที่ต้องดูแลชาวบ้านที่เดือดร้อนควบคู่กับการควบคุมขุนนางท้องถิ่นเพียงลำพัง อีกทั้งยังต้องรับมื

  • พันธนาการรัดรึงใจ   เคารพจากใจ 1

    ม่านอวี้เอ่ยก่อน “หม่อมฉันคิดถึงอาจารย์หวังเหลือเกิน คิดถึงการออกช่วยเหลือรักษาผู้คน การต้องทนอุดอู้อยู่แต่ในวังเป็นสิ่งที่อึดอัดยิ่งนัก”เดิมทีทุกครั้งที่เจิ้งเซียวเล่อออกปฏิบัติภารกิจพิชิตชายแดนหรือออกรบเพื่อแคว้นมิได้อยู่ในวังก็มักจะพาคนสนิทอย่างหลี่เค่อ จางฉวน และหมอหวังซุนไปด้วย ม่านอวี้จึงได้ติดตามหมอหวังซุนทุกครั้ง ทว่าครั้งนี้นางเป็นถึงองครักษ์หญิงหนึ่งเดียวของพระชายาเฟิ่งซินจึงไม่อาจติดตามหมอหวังดุจเก่าโจวหลิวหลันเอ่ยบ้าง “พวกบุรุษก็เช่นนี้ ชอบดูแคลนความสามารถของอิสตรี มีอย่างที่ใด สั่งให้พวกเราอยู่แค่ในเรือน”จบคำของแน่งน้อย บรรยากาศภายในห้องพลันอึมครึม คล้ายมีมวลผกาสุดตระการที่ยังไม่ทันได้เบ่งบานแต่กลับร่วงโรยลงเสียแล้ว ต่อให้ต้องการส่งกลิ่นหอมหวนเพื่อให้หมู่แมลงอาศัยต่อชีวิตสักเท่าใดก็ทำได้เพียงแห้งเหี่ยวแล้วตายไปอย่างไร้คุณค่าดรุณีน้อยได้รับคำสั่งจากเจิ้งเซียวเล่อว่าให้อยู่เป็นเพื่อนพี่สะใภ้ ห้ามไปซุกซนที่ใด ห้ามกลับบ้านสกุลโจวด้วย ต้องดูแลพี่สะใภ้เท่านั้นแน่นอนว่านางพร้อมดูแลพี่สะใภ้คนงาม แต่คำสั่งห้ามออกจากวังแม้ครึ่งก้าวคืออันใด?เฟิงลี่มุ่นคิ้ว “ข้าเองได้เรียนรู้วิ

  • พันธนาการรัดรึงใจ   สตรีร้ายกาจ 5

    ความรู้สึกที่ถูกคนหยาบหยามเกียรติเห็นว่าตนเป็นเพียงวัวม้าให้ลากจูง เป็นเพียงสัตว์ร้ายเดรัจฉานโง่เง่าที่เพียรคิดแผนการมากมายทำร้ายน้องสาวตนเองเพื่อให้พวกมันได้เสพสม ในใจจึงฝังแน่นด้วยเพลิงอาฆาตซึ่งมีเพียงนรกเท่านั้นที่รู้ว่ากำลังร้อนระอุเดือดพล่านปานใดรัชทายาทแสนดีผู้เป็นสามีกับสาวใช้คนสนิทที่ดีของนาง ไม่อาจอยู่ร่วมโลก!หลังจากนั้น สตรีดีงามรู้กฎธรรมเนียม เคร่งครัดมารยาทพลันเปลี่ยนไป ภายใต้กิริยางดงามสูงส่งเช่นเดิม ซือเร่อในยามนี้ได้เพิ่มเติมความร้ายกาจในแบบที่ไม่มีใครหยุดยั้งได้เริ่มจากจื่อซิ่วบังเอิญทำเครื่องเคลือบพระราชทานเสียหาย ถูกโบยเกือบตาย สุดท้ายรัชทายาทออกหน้าช่วยเหลือ จึงรอดชีวิตมาได้ทว่าบาดแผลยังไม่ทันหายดีกลับถูกลากตัวมาลงทัณฑ์อีกครา เพราะต่อมาสาวใช้นางหนึ่งพบปิ่นทองคำแท้ฝังมุกร้อยสิบแปดเม็ดของพระชายาในห้องนอนส่วนตัวของจื่อซิ่วจื่อซิ่วปฏิเสธอย่างบ้าคลั่ง กระทั่งรัชทายาทออกหน้าช่วยเหลืออีกครั้ง พระชายาเองก็ใจอ่อน เห็นว่าจื่อซิ่วเป็นคนสนิทที่ติดตามมาจากวังฝูอ๋องจึงละเว้นโทษตาย เหลือเพียงโทษโบยแล้วยกให้รัชทายาทอย่างใจกว้าง ทั้งยังเกลี้ยกล่อมให้รัชทายาทมอบฐานะให้จื่อซิ่วขึ

  • พันธนาการรัดรึงใจ   สตรีร้ายกาจ 4

    เสียงพูดคุยเงียบหาย เกิดเสียงเคลื่อนกายสายหนึ่ง ลักษณะเป็นการนอนคุยกัน ลูบคลำหน้าหลัง พลิกตัวซ้ายขวา บ่งบอกได้ดีว่าเพิ่งเสร็จกิจรอบก่อนหน้า ยามนี้กำลังพักเหนื่อยชั่วครู่จื่อซิ่วถอนหายใจอีกครั้ง “รัชทายาทรับอนุชายาเข้าตำหนักมากมาย ไม่กลัวพระชายาเอาใจออกห่างหรือเพคะ”“หืม...ข้าเป็นบุรุษสูงศักดิ์การมีสาวงามข้างกายมากมายมิใช่เรื่องแปลก สตรีทุกคนคืออำนาจที่ช่วยหนุนข้าทั้งนั้น อีกอย่าง...ข้าก็มีเจ้าที่เป็นคนสนิทช่วยเป็นหูเป็นตาเกลี้ยกล่อมอยู่มิใช่รึ”น้ำเสียงกระเง้ากระงอดดังขึ้น “หม่อมฉันพูดให้พระชายาคอยคิดถึงท่าน เอาอกเอาใจท่านจนปากจะฉีกอยู่แล้วเพคะ”แต่เจิ้งซงหยวนกลับหัวเราะสดใส “หยี่ซินเป็นเช่นนี้ก็ดี จิตใจกว้างขวาง ไม่หึงหวงอารมณ์ร้าย ข้าชอบนางมากจริงๆ ขอบใจเจ้าที่พานางเข้ามาในชีวิตข้า” จื่อซิ่วพูดกลั้วหัวเราะ “นายหญิงเชื่อคำหม่อมฉันเสมอมา ทั้งยังเฉลียวฉลาด ครั้งที่ชินอ๋องจะยกนางให้เจี้ยนอ๋อง นางพึงใจในตัวเจี้ยนอ๋องไม่น้อย แต่เมื่อหม่อมฉันพูดกล่อมก็ใช้เวลาไม่นาน จากนั้นนางก็คิดแผนออกมาได้ล้ำเลิศไร้ช่องโหว่ หญิงงามปราดเปรื่องเยี่ยงนี้ ภายหน้าจะช่วยรัชทายาทได้มากโขเพค

  • พันธนาการรัดรึงใจ   สตรีร้ายกาจ 3

    การกระทำอันแสดงออกว่าหึงหวงใจแคบอย่างเช่นเข้าไปตบตีแย่งชิงอย่างสิ้นคิด ล้วนไม่เป็นผลดีต่อตัวเขาและตัวนางเอง ไม่ว่าอย่างไรนางก็ต้องมีสติตลอดเวลา ไม่ควรทำอะไรอย่างไม่ยั้งคิดโดยเด็ดขาด อำนาจราชศักดิ์จักต้องมีพร้อมกับภาพลักษณ์ดีงามเสมอ ผู้คนจึงจะให้ความยำเกรงมิกล้าเหิมเกริมต่อธารกำนัลยังคงต้องแสดงท่าทางงดงามชาญฉลาดและสูงส่งออกมา จะทำตัวต่ำช้าป่าเถื่อนมิได้โดยเด็ดขาดหลังจากตระหนักรู้ซึ้งในจุดยืนแห่งตน ซือเร่อจึงสาวเท้าเดินมาอย่างช้าๆ ถึงหน้าประตูห้องชั้นในอย่างไรก็ตาม นางไม่คิดหันหลังเดินจากไป เหตุผลมิใช่เพราะสามีตัวดี ทว่าเป็นเพราะสาวใช้คนสนิทของนางต่างหากสำหรับซือเร่อนั้น แรกเริ่มนางคิดว่าหลงรักเจิ้งซงหยวน แต่ต่อมาจึงได้รู้ว่าตนเองเพียงลุ่มหลงไปกับความสุภาพสง่างามจอมปลอมของเขาเท่านั้นท้ายที่สุดการกระทำเสเพลของเขาก็ยังทำให้ความรู้สึกอันดีที่มีอยู่น้อยนิดสิ้นสลายหายไปไม่มีเหลือทุกวันนี้สำหรับสามีผู้หล่อเหลา นางเห็นเขาเป็นเพียงอากาศธาตุ ความสมานฉันท์ล้วนเป็นเพียงการแสดงอันเสแสร้งส่วนจื่อซิ่ว ...ซือเร่อเห็นอีกฝ่ายเป็นพี่สาวคนสำคัญและโดยที่ไม่รู้ตัว การที่ซือเร่อเห็นคนสนิททำตัวคล้าย

  • พันธนาการรัดรึงใจ   สตรีร้ายกาจ 2

    หญิงสาวเดินออกมา โบกมือเบาๆ มิให้สาวใช้ติดตาม นางเพียงก้าวเท้าไปทางเรือนของสามีอย่างสง่างามไม่รีบร้อนจังหวะนั้นสาวใช้นางหนึ่งพลันวิ่งมาทางด้านหลังเอ่ยอย่างระมัดระวังว่า “พระชายา...คือว่า”ซือเร่อผินหน้าปรายตามองอย่างไม่สบอารมณ์ “หืม...”สาวใช้ผู้เสี่ยงตายกับโทสะนายหญิงรีบเข้ามากระซิบคำด้วยสีหน้าหวาดหวั่น “รัชทายาทมิได้เรียกอนุชายาก็จริง แต่กำลังอยู่กับพี่จื่อซิ่วเพคะ”สิ้นเสียงกระซิบสั่นๆ ซือเร่อพลันเบิกตา “อะ...อะไรนะ?” หญิงสาวเอื้อมมือขึ้นบีบไหล่สาวใช้อย่างแรง โทสะโหมกระพือระบายเต็มสีหน้าจนแววตาแดงก่ำ “เจ้าพูดใหม่อีกครั้งสิ!”สาวใช้นางนี้รีบคุกเข่าเสียงดังพลั่ก “พระชายาโปรดระงับโทสะด้วยเพคะ เรื่องนี้บ่าวถูกพี่จื่อซิ่วขู่บังคับว่ามิให้แพร่งพราย จึงทำได้เพียงยืนเฝ้าประตูให้พระชายาเงียบๆ”ได้ยินดังนั้น ซือเร่อพลันเดือดดาล “ตำหนักบูรพา ข้าหรือว่าจื่อซิ่วที่มีอำนาจเหนือกว่า เจ้ากล้าเชื่อฟังนางแล้วปิดบังข้ารึ?”ฝ่ามือเรียวสะบัดตบหน้าสาวใช้ไปหนึ่งทีจนอีกฝ่ายล้มตึง ซือเร่อสะบัดชายกระโปรงเดินจากไปอย่างโกรธาคล้อยหลังพระชายา สาวใช้ผู้ถูกตบหน้าค่อยๆ ลุกขึ้นนั่ง มุมปากนางค่อยๆ ย

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status