ตอนที่ 1 นางฟ้า (ส่วนที่ 2)

ตอนที่ 1 นางฟ้า (ส่วนที่ 2)

              เจ้าของร่างสูงใหญ่ที่นั่งอยู่ตอนหลังของรถมีสีหน้าเครียดขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นว่าใครโทรเข้ามาหา ธรรศพี่ชายคนโตของเขาคงโทรมาถามไถ่เรื่องที่ธามรับอาสามาดูนิตา เด็กสาวที่พี่ชายและพี่สะใภ้ของเขารักประหนึ่งลูกสาว หากแต่พอมาถึงเมืองไทยชายหนุ่มกลับยังไม่พร้อมจะเผชิญหน้ากับยายตัวน้อย บาดแผลบางอย่างกดลึกในใจของธามจนเขาจนไม่กล้าจะไปพบเธอ

              นิตากับนิรุชคือหลานเพื่อนสนิทของคุณยายแท้ ๆ ของสามพี่น้องมอเรล เมื่อบิดาและมารดาของทั้งคู่เสียชีวิต ผู้เป็นยายของธามจึงพี่น้องมาดูแล นิรุชกลายเป็นเพื่อนสนิทของเขาและธีร์แฝดผู้พี่ พวกเขาทั้งสามถูกเลี้ยงมาด้วยกัน กิน นอน เรียนด้วยกันประหนึ่งแฝดสาม ส่วนนิตานั้นพี่ชายคนโตของคู่แฝดดูแลเลี้ยงดูประหนึ่งลูก พี่ชายของเขารักยายตัวน้อยมาก ถึงขนาดเรียกขานกันเป็นพ่อลูกหากไม่สามารถรับนิตาเป็นบุตรบุญธรรมได้เพราะติดข้อกฎหมายหลายข้อ

              “ธรรศ ฉันยังไม่พร้อมไปเจอยายตัวเล็ก” เสียงห้าวสารภาพกับพี่ชายไปตามสาย ฝ่ายนั้นไม่ว่าอะไร บอกเพียงว่าให้ธามช่วยดูแลอยู่ห่าง ๆ ไปก่อนจนกว่าจะพร้อม

              ดวงตาคมเข้มทอดออกไปภายนอกรถ นึกถึงเรื่องราวซึ่งเป็นบาดแผลลึกในหัวใจของตนและคู่แฝด หลังจากเรียนจบนิรุชเข้ามาช่วยกิจการของตระกูลมอเรล เพื่อนรักตั้งใจอย่างแรงกล้าว่าเมื่อนิตาเรียนจบชั้นมัธยมปลายที่เมืองไทยจะพาไปอยู่ด้วยกันที่ฝรั่งเศส หากเรื่องร้ายเปลี่ยนแปลงทุกอย่างไป...ในวันหนึ่งที่ธาม ธีร์ และนิรุชออกตรวจงานก่อสร้างด้วยกัน คานขนาดใหญ่เกิดหล่นลงมาตรงจุดที่พวกเขายืนอยู่พอดี นิรุชผลักเขาและธีร์ออกไปจนพ้นคานมรณะ แต่ตัวเองกลับหลบออกมาไม่ทัน กว่าจะช่วยออกมาได้ก็สายเกินไปเสียแล้ว นิรุชจากไปโดยทิ้งน้องสาวเพียงคนเดียวเอาไว้ข้างหลัง ธามยังจำภาพเด็กหญิงตัวน้อยที่กรีดร้องร่ำไห้กับการจากไปของพี่ชายจนสลบไปในอ้อมแขนพี่ชายของตนได้ดี ภาพนั้นบาดลึกลงไปในหัวใจธามและคู่แฝด เพราะช่วยเขาสองคนนิรุชถึงต้องจากไป

              “วนไปบ้านคุณยายก่อน แล้วค่อยไปโรงแรม” ชายหนุ่มสั่งคนสนิทที่นั่งอยู่ตอนหน้าข้างคนขับ มาเมืองไทยครั้งนี้ธามตัดสินใจเข้าพักที่โรงแรมในเครือมอเรล ทั้ง ๆ ที่ครอบครัวของตนมีบ้านพักในเมืองไทย ไม่ไกลจากบ้านของผู้เป็นยายนัก หากชายหนุ่มรู้สึกว่าบ้านหลังนั้นใหญ่เกินกว่าจะพักอยู่ลำพัง

              คนตัวโตมองผ่านเงาไม้ที่คนขับพารถมาจอกซุ่มอยู่เข้าไปในบริเวณบ้านของผู้เป็นยาย ยายตัวน้อยคงอยู่ตรงไหนสักแห่งทว่าเขายังไม่พร้อมที่จะลงไปพบเธอจริง ๆ กลัวว่าน้องน้อยที่แสนเอ็นดูจะแสดงความโกรธเกลียดตนเองออกมา เพราะเป็นต้นเหตุให้เธอต้องสูญเสียพี่ชายซึ่งเป็นญาติสนิทเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ไป นิตาได้รับความสะเทือนใจจากการสูญเสียครั้งนั้นมาก จนกระทั้งพี่สะใภ้ต้องพาไปพบจิตแพทย์เพื่อเยียวยาจิตใจ จากยายตัวน้อยผู้แสนสดใส ความสูญเสียที่เกิดขึ้นซ้ำ ๆ สร้างรอยหม่นในใจให้กับสาวน้อย คงมีแต่ความรักและความอบอุ่นเท่านั้นที่จะเรียกความสดใสนั้นกลับคืนมา เขากับพี่ชายฝาแฝดเองก็เจ็บปวดไม่น้อยไปกว่ากัน ธีร์ปฏิเสธที่จะพบนิตา หากกลับทุ่มเทดูแลทุกอย่างของนิรุชให้งอกเงยเตรียมเอาไว้เพื่อสาวน้อย ล่าสุดพี่ชายฝาแฝดของเขากำลังตกแต่งอพาร์ทเม้นท์ของนิรุชที่ฝรั่งเศสใหม่หมดเพื่อเตรียมเอาไว้รอยายตัวน้อย สำหรับธีร์แล้วทุกสิ่งที่หามาให้นิตาจะต้องดีที่สุด นั่นคือสิ่งที่พี่ชายฝาแฝดทำเพื่อเยียวยาความรู้สึก ส่วนธามที่ผ่านมาเขาสนิทสนมคุ้นเคยกับยายตัวน้อยมากกว่าธีร์  จะให้หลบลี้หนีหน้าแบบนั้นก็ค้านกับความรู้สึก ชายหนุ่มตัดสินใจพุ่งชนปัญหาด้วยการรับอาสาดูแลนิตา เมื่อพี่ชายคนโตที่เป็นประหนึ่งเป็นพ่อของสาวน้อยจำเป็นต้องย้ายไปดูแลงานที่ฮ่องกง เพราะมอเรลกำลังจะลงทุนครั้งใหญ่ที่นั่น หากพอมาถึงเขากลับยังไม่กล้าจะพบเธอ

              ร่างบางระหงในชุดราตรีสั้นงดงามก้าวเข้าไปในห้างสรรพสินค้าเพื่อร่วมงานซึ่งได้รับเชิญมา ดูจะกลายเป็นธรรมเนียมไปแล้วที่หากใครคิดจะจัดงานอะไรสักอย่างจะต้องเชิญคนดังไม่ว่าจะดารา นักร้อง หรือเซเลบริตีไฮโซมาร่วมงาน เพื่อดึงความสนใจจากสื่อมวลชน ตั้งแต่กลับมาอยู่เมืองไทยมากิรณาได้รับเชิญไปออกงานแทบทุกวัน ใคร ๆ ต่างก็อยากได้ตัวเซเลบริตีดาวเด่นไปร่วมงาน หากหญิงสาวไม่ได้รู้สึกยินดียินร้ายอะไรเท่าไร ออกจะเบื่อหน่ายเสียด้วยซ้ำกับชีวิตที่ดูเลื่อนลอยไร้สาระของตัวเอง เรียนจบมาก็นานแล้วงานการไม่มีทำเป็นชิ้นเป็นอันวัน ๆ เอาแต่ตะเวนออกงานจนโดนค่อนขอดลับหลังว่าเป็นพวกสวยไร้สมอง หากมารดาของกิรณาซึ่งตอนนี้ขึ้นแท่นกินตำแหน่งคุณหญิงหมาด ๆ มองว่างานเหล่านี้ถือเป็นต้นทุนทางสังคมอย่างหนึ่งจึงผลักลูกสาวเต็มที่

              “คุณกี้คะ คุณกี้” เสียงเรียกจากตรงไหนสักที่ดังขึ้น หากกิรณามองทุกอย่างเป็นภาพพร่าเลือนเป็นโครงร่างเพราะวัดันลืมใส่คอนเเทคเลนส์มา สุดท้ายหญิงสาวก็ได้แต่ยืนนิ่งรอให้คนที่เรียกตนเองเดินเข้ามาหา ก็เธอไม่รู้นี่นาว่าใครเป็นใคร จะให้รู้จริง ๆ ต้องมองใกล้ ๆ จนจมูกชนกันเลยเธอถึงจะมองออก

              “พี่แต๋ว ขอโทษทีค่ะกี้ลืมใส่คอนแทคเลนส์มา มองไม่รู้ว่าใครเป็นใคร” กิรณารีบอธิบายให้ผู้ที่เดินมารับฟังทันที

              “มิน่าเล่าถึงทำท่าแปลก ๆ แล้วยังงี้ไม่อันตรายหรอคะ” กระเทยร่างยักษ์ถามอย่างเป็นห่วง กลัวสาวสวยจะเดินชนอะไรเข้า

              “ไม่แย่ขนาดนั้นหรอกค่ะ กี้พอมองเห็น แต่มองหน้าคนกับอ่านหนังสือไม่ได้ถ้าไม่ใกล้จริง ๆ” ผู้ประสานงานพยักหน้ารับรู้  เดินจูงหญิงสาวไปส่งบริเวณหน้างาน ซึ่งจัดพนังติดโลโก้ต่าง ๆ เอาไว้ให้แขกที่มาร่วมงานถ่ายรูป กิรณาเห็นราง ๆ ว่าตอนนี้นักข่าวกำลังรุมถ่ายรูปชายหนุ่มร่างสูงผู้หนึ่งอยู่ คงเป็นดารานายแบบที่ดังน่าดูถึงได้รับความสนใจขนาดนี้

              “คุณกี้มาแล้ว” เสียงนักข่าวฮือฮาเมื่อสาวสวยซึ่งกำลังขึ้นแท่นเซเลบริตี้สาวเนื้อหอมแห่งปีก้าวเข้ามา

              “คุณกี้คะ ถ่ายคู่กับคุณธามหน่อยค่ะ” เสียงนักข่าวเรียกร้อง ธามหันไปมองสาวสวยที่พึ่งมาถึง จำได้ในทันทีเมื่อเห็นดวงหน้าสวยหวานถนัด ยายคุณหนูตัวแสบ ! ทว่าอีกฝ่ายไม่มีท่าทีจดจำอะไรได้เลย หญิงสาวเดินมาถ่ายรูปคู่กับธามหน้าตาเฉยประหนึ่งเพิ่งพบกันครั้งแรก เป็นไปไม่ได้ที่จะมีใครจำหนุ่มหล่ออย่างเขาไม่ได้ ยายนี้คงเสแสร้งเก่งตามแบบสาวสังคม              “อู๊ย สวยหล่อสมกันจริง ๆ ถ้าเป็นดารานี่เป็นคู่จิ้นได้เลย” เสียงนักข่าวฮือฮา หากธามไม่เข้าใจศัพท์แสลงนั่น 'คู่จิ้น' อะไรกัน

              “ตอนเดินไปนั่งคุณช่วยดูทางให้ฉันหน่อยนะคะ ฉันไม่ได้ใส่คอนแทคเลนส์มาเห็นอะไรไม่ถนัด เดี๋ยวสะดุดสายอะไรให้เป็นเรื่อง” หญิงสาวกระซิบบอกคนข้าง ๆ เมื่อเห็นราง ๆ ว่าบนพื้นเต็มไปด้วยสายอะไรต่ออะไรมากมาย คำพูดนั้นช่วยเฉลยข้อข้องใจของธามจนกระจ่าง ชายหนุ่มกระหยิ่มในใจเมื่อเห็นหนทางจะแก้เผ็ดยายคุณหนูคนสวยตาถั่ว

              มือแข็งแรงรั้งเอวบางของสาวสวยมาใกล้ ในสายตาคนภายนอกอาจมองดูเหมือนการโพสต์ท่าถ่ายรูปธรรมดา หากกิรณารับรู้ได้ถึงสัมผัสที่จงใจจ้วงจาบ มือใหญ่แตะไล้ไปบนผิวเนื้อเปลือยเปล่าที่โผล่พ้นเสื้อผ้า หญิงสาวพยายามกัดฟันทนไม่กรีดร้องออกมา ในใจร่ำ ๆจ ะอาละวาดใส่คนข้าง ๆ เสียตอนนั้น พอถ่ายรูปเสร็จชายหนุ่มก็เข้าประคองสาวสวยเพื่อจับจูงไปยังที่นั่งซึ่งจัดเอาไว้ให้

              “เอามือออกไป” เสียงเข่นเขี้ยวดังลอดไรฟันออกมา ทั้ง ๆ ที่ปากยังฉีกยิ้มหวาน สร้างความสาแก่ใจให้คนตัวโตนัก

              “เดี๋ยวคุณเดินสะดุดไง ผมเป็นห่วงนะเนี่ย” คนตัวโตบอกอย่างร่าเริง เข้าประคองแนบชิดกว่าเดิม

              “ไอ้โรคจิต” กิรณากระซิบด่ารู้สึกโมโหเจียนคลั่ง ถ้าไม่กลัวเป็นเรื่องเป็นราวใหญ่โต นายคนนี้ตายคามือแน่