รับโฮสต์คนนี้ไปดูแลสักคนไหมครับ

รับโฮสต์คนนี้ไปดูแลสักคนไหมครับ

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-18
Oleh:  เธียรนราOngoing
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
Belum ada penilaian
27Bab
241Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

‘ริต้า รสิตา’ หญิงสาวผู้มีสมญานามว่าเก่งกาจและแสนเพอร์เฟกต์ แต่ใครเล่าจะรู้ว่าการนั่งเก้าอี้ท่านประธานบริษัทนำเข้าเครื่องดื่มขนาดใหญ่มันจะอ้างว้างเพียงใด นิสัยประหลาดของเธอนั้นก็ดูจะทำให้เธอยิ่งอาภัพคู่ ช่างเป็นที่เวทนาของเพื่อนสาวจนต้องลากเธอไปยัง ‘บาร์โฮสต์’ เพื่อให้เธอเริ่มเรียนรู้ที่จะเข้าหาผู้ชาย จนได้มาเจอกับ ‘กร กรวิวัฒน์’ ชายหนุ่มสุดฮอตเจ้าของบาร์โฮสต์ที่รสิตาจิ้มมาเพื่อเป็นโฮสต์ที่จะบริการเธอในค่ำคืนนี้ นั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้ทั้งคู่เทียวไล้เทียวขื่อกันมานานนับเดือน จนรสิตาเอ่ยปากขอให้เขามาเป็นโฮสต์ของเธอเพียงผู้เดียว และพร้อมจะจ่ายไม่อั้น!!

Lihat lebih banyak

Bab 1

พูดคุยกับนักเขียน

青木玲奈(あおき れな)がA国の空港に着いたのは、すでに夜の九時を過ぎていた。

今日は彼女の誕生日だ。

携帯の電源を入れると、たくさんの誕生日メッセージが届いていた。

同僚や友人からのものばかり。

藤田智昭(ふじた ともあき)からは何の連絡もない。

玲奈の笑顔が消えかけた。

別荘に着いたのは、夜の十時を回っていた。

田代(たしろ)さんは彼女を見て、驚いた様子で「奥様、まさか……いらっしゃるなんて」

「智昭と茜(あかね)ちゃんは?」

「旦那様はまだお帰りになってません。お嬢様はお部屋で遊んでいます」

玲奈は荷物を預けて二階へ向かうと、娘はパジャマ姿で小さなテーブルの前に座り、何かに夢中になっていた。とても真剣で、誰かが部屋に入ってきたことにも気付かない様子。

「茜ちゃん」

茜は声を聞くと、振り向いて嬉しそうに「ママ!」と叫んだ。

そしてすぐに、また手元の作業に戻った。

玲奈は娘を抱きしめ、頬にキスをしたが、すぐに押しのけられた。「ママ、今忙しいの」

玲奈は二ヶ月も娘に会えていなかった。とても恋しくて、何度もキスをしたくなるし、たくさん話もしたかった。

でも、娘があまりにも真剣な様子なので、邪魔はしたくなかった。「茜ちゃん、貝殻のネックレスを作ってるの?」

「うん!」その話題になると、茜は急に生き生きとした。「もうすぐ優里おばさんの誕生日なの。これはパパと私からの誕生日プレゼント!この貝殻は全部パパと私が道具で丁寧に磨いたの。きれいでしょう?」

玲奈の喉が詰まった。何も言えないうちに、娘は背を向けたまま嬉しそうに続けた。「パパは優里おばさんに他のプレゼントも用意してるの。明日……」

玲奈の胸が締め付けられ、我慢できなくなった。「茜ちゃん……ママの誕生日は覚えてる?」

「え?何?」茜は一瞬顔を上げたが、すぐにまたビーズを見つめ直し、不満そうに「ママ、話しかけないで。ビーズの順番が狂っちゃう……」

玲奈は娘を抱く手を放し、黙り込んだ。

長い間立ち尽くしていたが、娘は一度も顔を上げなかった。玲奈は唇を噛み、最後は無言のまま部屋を出た。

田代さんが「奥様、先ほど旦那様にお電話しました。今夜は用事があるので、先に休んでくださいとのことです」

「分かりました」

玲奈は返事をし、娘の言葉を思い出してちょっと躊躇した後、智昭に電話をかけた。

しばらくして電話が繋がったが、彼の声は冷たかった。「今用事がある。明日にでも……」

「智昭、こんな遅くに誰?」

大森優里(おおもり ゆり)の声だった。

玲奈は携帯を強く握りしめた。

「何でもない」

玲奈が何か言う前に、智昭は電話を切った。

夫婦は二、三ヶ月も会っていない。せっかくA国まで来たのに、彼は家に帰って会おうともせず、電話一本でさえ、最後まで話を聞く気もなかった……

結婚してこれだけの年月が経っても、彼は彼女にずっとこうだった。冷淡で、よそよそしく、いつも面倒くさそうに。

彼女は実はもう慣れていた。

以前なら、きっともう一度電話をかけ直して、どこにいるのか、帰ってこれないのかを優しく尋ねていただろう。

今日は疲れているせいか、そうする気が突然失せていた。

翌朝目が覚めて、少し考えてから、やはり智昭に電話をかけた。

A国は本国と十七、八時間の時差がある。A国では今日が彼女の誕生日だった。

今回A国に来たのは、娘と智昭に会いたかったのはもちろん、この特別な日に三人で揃って食事がしたいと思ったから。

それが今年の誕生日の願いだった。

智昭は電話に出なかった。

しばらくして、やっとメッセージが届いた。

「用件は?」

玲奈:「お昼時間ある?茜ちゃんも連れて、三人で食事しない?」

「分かった。場所が決まったら教えて」

玲奈:「うん」

その後、智昭からは一切連絡がなかった。

彼は彼女の誕生日のことなど、すっかり忘れているようだった。

玲奈は覚悟していたつもりだったが、それでも胸の奥が痛んだ。

身支度を整え、階下に降りようとした時、娘と田代さんの声が聞こえてきた。

「お母様がいらっしゃったのに、お嬢様は嬉しくないのですか?」

「私とパパは明日、優里おばさんと海に行く約束してるの。ママが一緒に来たら、気まずくなっちゃうでしょう」

「それにママは意地悪よ。いつも優里おばさんに意地悪するもの……」

「お嬢様、玲奈様はあなたのお母様です。そんなことを言ってはいけません。お母様の心が傷つきますよ」

「分かってるけど、私もパパも優里おばさんの方が好きなの。優里おばさんを私のママにできないの?」

「……」

田代さんが何か言ったが、もう玲奈には聞こえなかった。

娘は自分が一手に育て上げた子。ここ二年、父娘の時間が増えてから、娘は智昭に懐くようになり、去年智昭がA国で市場開拓に来た時も、どうしても付いて行きたがった。

手放したくなかった。できれば側に置いておきたかった。

でも娘を悲しませたくなくて、結局認めた。

まさか……

玲奈はその場に凍りついたように立ち尽くし、血の気が引いた顔で、しばらく動けなかった。

今回仕事を後回しにしてA国に来たのも、娘との時間を少しでも多く持ちたかったから。

今となっては、その必要もないようだ。

玲奈は部屋に戻り、本国から持ってきたプレゼントを、スーツケースに戻した。

しばらくして田代さんから電話があり、子供を連れて出かけると言われ、何かあったら連絡してほしいとのことだった。

玲奈はベッドに座ったまま、心の中が空っぽになったような気がした。

仕事を後回しにしてまで駆けつけたのに、誰も彼女を必要としていない。

彼女が来たことは、まるで笑い話のようだった。

しばらくして、彼女は外に出た。

この見知らぬ、それでいて懐かしい国を、あてもなく歩き回った。

お昼近くになって、やっと智昭との昼食の約束を思い出した。

朝聞いた会話を思い出し、娘を迎えに帰るか迷っていた時、智昭からメッセージが届いた。

「昼は用事が入った。キャンセルする」

玲奈は見ても、少しも驚かなかった。

もう慣れていたから。

智昭にとって仕事でも、友人との約束でも……何もかもが妻である彼女より大切なのだ。

彼女との約束は、いつだって気まぐれにキャンセルされる。

彼女の気持ちなど、一度も考えたことがない。

落ち込むだろうか?

以前なら、たぶん。

今はもう麻痺して、何も感じない。

玲奈の心は更に霧の中にいるようだった。

はずんだ気持ちで来たのに、夫からも娘からも、冷たい仕打ちばかり。

気がつくと、以前智昭とよく来ていたレストランの前に車を停めていた。

中に入ろうとした時、智昭と優里、そして茜の三人が店の中にいるのが見えた。

優里は娘と仲睦まじく並んで座っていた。

智昭と話しながら、娘をあやしている。

娘は嬉しそうに足をぶらぶらさせ、優里とじゃれ合い、優里が食べかけたケーキに口をつけていた。

智昭は二人に料理を取り分けながら、優里から視線を離そうとしない。まるで彼女しか目に入っていないかのように。

これが智昭の言う『用事』。

これが、彼女が命を賭けて十月十日の苦しみを耐え、産み落とした娘。

玲奈は笑った。

その場に立ち尽くして、眺めていた。

しばらくして、視線を外し、踵を返した。

別荘に戻った玲奈は、離婚協議書を用意した。

彼は少女時代からの憧れだった。でも彼は一度も彼女を見つめてはくれなかった。

あの夜の出来事と、お爺様の圧力がなければ、彼は決して彼女と結婚などしなかっただろう。

以前の彼女は、頑張りさえすれば、いつか必ず彼に振り向いてもらえると信じていた。

現実は彼女の頬を、容赦なく叩いた。

もう七年近く。

目を覚まさなければ。

離婚協議書を封筒に入れ、智昭に渡すよう田代さんに頼み、玲奈はスーツケースを引いて車に乗り込んだ。

「空港へ」運転手に告げた。

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
27 Bab
พูดคุยกับนักเขียน
เขียนโดย : เธียรนรา พูดคุยกับนักเขียน สวัสดีนักอ่านที่น่ารักทุกท่านค่ะ นิยายเรื่อง “รับโฮสต์คนนี้ไปดูแลสักคนไหมครับ” เป็นผลงานที่เกิดจากจินตนาการของผู้แต่ง ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับชีวิตจริง หรือพาดพิงถึงบุคคลใด รวมถึงเวลาและสถานที่นั้นไม่มีอยู่จริง ไรต์เองตั้งใจจะเขียนสนองนี้ดตัวเองค่ะ และใช่ค่ะ ไรต์อยากมีโฮสต์ที่จริงใจเป็นของตัวเอง!! สำหรับท่านใดที่ต้องการความฟีลกู๊ด ฟีลใจ เชิญทางนี้ค่ะ เหมาะมาก พระเอกธงเขียวปี๋ แสนดีที่สุด รักเอยเตยหอมสุด ๆ และต้องขอบคุณทุกคนที่แวะเข้ามาให้กำลังใจนิยายเรื่องนี้นะคะ เธียรนรา ผู้เขี
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-07
Baca selengkapnya
บทที่ 1
เสียงดังกระหึ่มของเครื่องเสียงในร้านที่ผู้คนเรียกกันว่า ‘บาร์โฮสต์’ ดังสนั่นไปทั่วทั้งห้อง โต๊ะเรียงรายมากมายพร้อมทั้งเก้าอี้ถูกจับจองไปมากกว่าครึ่ง ส่วนอีกฝั่งก็เป็นโซฟา บ่งบอกได้ว่าโซนนี้เป็นของวีไอพี ซึ่งโต๊ะทั้งหมดจะถูกจับจองไว้แล้วเรียบร้อยบางครั้งอาจจะต้องจองกันข้ามเดือนเลยทีเดียว เพราะที่นี่คือบาร์โฮสต์ชายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในย่านนี้ แน่นอนว่าหนุ่ม ๆ ที่จะมาให้บริการ เหล่าลูกค้าก็มีแต่คุณภาพทั้งนั้นไม่ว่าจะด้วยทักษะวาจาที่เป็นเลิศ ทั้งรูปร่างหน้าตาดูดี และแน่นอนว่าพวกเขาเหล่านี้บริการได้ถึงใจอย่างแน่นอน นั่นเพราะว่าพนักงานโฮสต์ทุกคนจะต้องถูกเทรนจากเจ้าของร้านอย่างเข้มข้นก่อนจะถูกยินยอมพร้อมให้ลงสนาม “เข้ามาเถอะน่า ไม่มีใครกัดแกหรอก” หญิงสาวคนหนึ่งกำลังจูงแขนเพื่อนที่มีท่าทางดูกล้า ๆ กลัว ๆ แต่งตัวค่อนข้างมิดชิดกว่าคนอื่นในที่นี้ ทว่าก็ไม่ได้ให้ความรู้สึกแปลกแยกขนาดนั้น “เปลี่ยนใจตอนนี้ทันไหม” ผู้ที่กำลังถูกจูงมือถามขึ้น เธอเริ่มรู้สึกลังเลขึ้นมาบ้างแล้วในทีแรกก็อยากมาที่นี่อยู่หรอก แต่พอเห็นผู้คนและแสงสีเสียงที่มั
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-07
Baca selengkapnya
บทที่ 2
กรวิวัฒน์งงงวยเป็นอย่างมาก เขามองหน้าแขกอีกคนที่น่าจะเป็นเพื่อนกันกับรสิตา ก็พบกับอารียาที่พยักหน้ารัว ๆ นั่นยิ่งทำให้เขารู้สึกไม่เข้าใจมากขึ้นไปอีก การที่มาที่นี่แล้วบอกให้ไม่ต้องทำอะไร แค่นั่งเฉย ๆ มันจะเป็นไปได้อย่างไร เขามองดูไปรอบ ๆ ผู้คนต่างพากันเต้นหรือไม่ก็นั่งกันอย่างแนบชิดกับน้องโฮสต์ที่ตนเองเลือก แต่รสิตากลับบอกว่าไม่ต้องทำอะไร “เมื่อกี้คุณริต้าว่าไงนะครับ ผมได้ยินไม่ชัดเลย” เขายัง คงไม่ยอมแพ้ ยืนยันว่าจะต้องทำให้ผู้หญิงคนนี้ประทับใจให้ได้ ร่างสูงขยับเข้าไปหาหญิงสาวมากขึ้นไปอีกมือก็เอื้อมไปโอบไหล่เธอเอาไว้แล้วเคลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้ ๆ ทำทีว่าเมื่อครู่ไม่ได้ยินและต้องการให้เธอพูดอีกรอบ “ไม่ต้องทำอะไรค่ะ แล้วก็ช่วยขยับไปอีกหน่อยได้ไหม คุณเข้ามาใกล้เกินไปแล้ว” รสิตาเบี่ยงตัวออกจากอ้อมแขนกรวิวัฒน์ ทั้งยังทำท่าคล้ายกลับว่ารังเกียจอีกด้วย ชายหนุ่มอ้าปากค้างเพราะไม่เคยเจอแบบนี้มาก่อน เขามั่นใจในตัวเองมาตลอดว่ารูปร่างหน้าตาเขาก็ดูดีระดับหนึ่ง แต่พอเจอแบบนี้มันก็รู้สึกเฟล “ขอโทษด้วยนะครับ ว่าแต่ผมไม่
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-07
Baca selengkapnya
บทที่ 3
สิบห้าปีที่ก่อน “ริต้า คืนนี้เราไปเที่ยวผับกันไหม ฉลองที่สอบวิชาสุดท้ายจบแล้ว” อารียาถามเพื่อนที่นั่งด้านข้างทั้งคู่ต่างเป็นนักศึกษาชั้นปีสามที่มาเจอกันในมหาวิทยาลัยแห่งนี้ ในคณะบริหารธุรกิจ “เราคงไปไม่ได้โทษทีนะอารีย์” หญิงสาวปฏิเสธเพื่อนไปตามตรง ในตอนนี้ที่ทั้งคู่อายุยี่สิบปีได้มาเจอกันในคณะเรียน น่าแปลกที่ทั้งคู่ต่างกันสุดขั้วทว่ามักจะได้อยู่ด้วยกันบ่อย ๆ รสิตาเป็นคน เรียบร้อยเงียบและไม่ค่อยสุงสิงกับใคร ต่างจากอารียาที่เธอนั้นเป็นคนสดใสเข้ากันได้กับทุกคนและมักจะเป็นคนที่ชวนรสิตาคุยอยู่ตลอด “คนอื่นเขาก็ไปฉลองกันหมดนะ นี่เราก็ไปชวนกลุ่มนั้นไปเหมือนกันพวกเขาก็จะไป” อารียาชี้ไปยังคนอีกกลุ่มหนึ่งที่อยู่ใกล้ ๆ “ถ้าไปเที่ยวตอนกลางคืนเราไปไม่ได้หรอก พวกเธอไปเที่ยวให้สนุกนะ” รสิตาไม่ได้รู้สึกเสียดายสักนิดที่ไม่ได้ไปท่องราตรีในคืนนี้กับเราเพื่อน ๆ ในคณะ “ทำไมล่ะ ไม่ดึกมากนักหรอก เดี๋ยวถ้าเธอเมาฉันจะไปส่งบ้านเอง” อารียายังคงเสนออีกครั้ง “คือพ่อกะแม่ไม่อยากให้เที่ยวกลางคืนน่ะ โทษ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-09
Baca selengkapnya
บทที่ 4
ไม่น่าเชื่อว่าการไปบาร์โฮสต์ครั้งนั้นจะได้ผล ตลอดเวลาที่กรวิวัฒน์นั้นเอนเตอร์เทนรสิตา เขาสามารถง้างปากเธอให้ตอบคำถามต่าง ๆ ได้ เดิมทีก็คิดว่าเป็นเพราะหญิงสาวนั้นเมาแต่ว่าหลังจากนั้นเธอก็มาที่นี่บ่อย ๆ เห็นได้ชัดว่าเธอเริ่มจะชอบแสงสีเสียงในบาร์โฮสต์แห่งนี้เสียแล้ว “เหมือนเดิมค่ะ” รสิตาเอ่ยกับพนักงานร้านที่มารับออร์เดอร์และแน่นอนว่าทุกครั้งที่เธอมาก็ได้เหมาเมนูอาหาร ที่มีในร้านทุกเมนูมาเรียงรายบนโต๊ะเช่นเคย “ฉันว่านอกจากเอาอาหารมาให้เรา พวกเขาก็ต้องเตรียมกล่องไว้ด้วยนะเนี่ย เพราะทุกวันที่เธอมาก็จะได้ห่อกับข้าวกลับทุกที” อารียาแซวเพื่อนรักที่มาบาร์โฮสต์แห่งนี้เป็นรอบที่ห้าของเดือนแล้ว เมื่อวานก็มาวันนี้ก็มาอีกครั้ง “ไม่เป็นไรหรอก พี่ ๆ แม่บ้านพวกเขาบอกว่าอร่อย” ปากก็พูดกับเพื่อนแต่สายตากลับมองหาใครสักคนอยู่ รสิตากำลังส่องมองหาผู้เป็นโฮสต์คนประจำของตัวเองนั่นก็คือกรวิวัฒน์ จนถึงตอนนี้เธอก็ยังไม่รู้ว่าเขานั้นเป็นเจ้าของร้าน และดูเหมือนชายหนุ่มก็ชื่นชอบแขกกระเป๋าหนักคนนี้เสียด้วย เขายอมมาดูแลเธอเป็นการส่วนตัวบ่อย ๆ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-09
Baca selengkapnya
บทที่ 5
หลังจากที่กรวิวัฒน์กลับมาจากที่ทำงานเขาก็ทิ้งตัวลงนอนอย่างเหนื่อยอ่อนตามกิจวัตรประจำวันของเขาที่แสนเบื่อหน่าย ก่อนจะหลับไปก็นึกถึงหญิงสาวที่เรียกใช้เขาในฐานะโฮสต์ในเกือบทุกค่ำคืน และล่าสุดก็ต้องการเขาให้มาดูแลเธอในตอนกลางวันด้วย เรียกได้ว่าเธอคนนี้ช่างใสซื่อแต่ก็ดูมีอะไรบางอย่างที่น่าสนใจพอสมควร คนที่เรียกได้ว่าเป็นหญิงสาวที่เก่งและเพอร์เฟกต์แต่ไม่เคยรู้มาก่อนว่าจะขี้เหงาขนาดนี้ จะคล้ายกับเขาหรือเปล่านะที่รู้สึกเปล่าเปลี่ยวแม้จะอยู่ท่ามกลางผู้คนที่รายล้อมอยู่ทุกคืนวัน เกียรติยศ ชื่อเสียง หรือแม้กระทั่งความร่ำรวย สำหรับคนที่พ่อแม่ตามใจทุกอย่างอย่างกรวิวัฒน์นั้นไม่ได้ต้องการแม้แต่น้อย สิ่งที่ตัวเขานั้นปรารถนามากที่สุดคือการที่พ่อแม่ร้องขอให้เขากลับบ้านเสียที นี่ก็ผ่านมาร่วมปีแล้วที่ไม่ได้เจอกับพ่อและแม่ แต่ไหนแต่ไรพวกท่านคอยแต่ผลักให้เขาออกไปเผชิญโลกกว้าง ท่านมักจะบอกเสมอว่าเขาต้องดูแลตัวเองให้ได้ เพราะท่านไม่สามารถดูแลเขาไปตลอดชีวิตได้ เขารู้ดีว่าชีวิตมันก็แบบนี้แหละ ตนเป็นที่พึ่งแห่งตนเสมอ แต่ทำไมในตอนที่เขาทำผ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-10
Baca selengkapnya
บทที่ 6
“ก็อาจจะได้ดูแลเป็นพิเศษ อย่างเช่นจับมือถือแขน ป้อนข้าว หรือว่าทำตัวเหมือนแฟนกัน หรือบางทีก็ไปอยู่ที่บ้านด้วยอะไรประมาณนี้น่ะครับ” มือหนาถูกยกขึ้นมา ก่อนที่จะวางคางลงไป เอียงหน้าเล็กน้อยมองไปยังหญิงสาวที่ทำหน้างงงวย ดูใสซื่อจนเขานึกอยากจะแกล้งมากกว่านี้ “ริต้าไม่ค่อยรู้หรอกค่ะ ว่าคนที่เป็นแฟนกันเขาทำยังไง เพราะว่าริต้าเองก็ยังไม่เคยมีแฟน แต่ถ้าหมายถึงการถึงเนื้อถึงตัวกัน เอ่อ.. คุณกรอาจจะไม่ต้องทำถึงขนาดนั้นก็ได้นะคะ แค่อยู่เป็นเพื่อนริต้าก็พอแล้วค่ะ” เธอไม่ได้รู้สึกว่าต้องการให้เขามาบริการเธอมากถึงขนาดนั้น “โอเคครับ ตามใจคุณริต้าเลยว่าจะให้ผมทำอะไร บอกได้เสมอเลยนะครับ” เขาเลิกแกล้งเธอไปเพราะรู้สึกไม่สนุกแล้ว คล้ายกับว่าเธอจะตามไม่ทันเสียอย่างนั้น ดูแล้วท่าจะเป็นคนที่ไม่ค่อยทันเรื่องราวสักเท่าไร เธอเลิกสนใจเขาแล้วก็นั่งทำงานต่อไปเงียบ ๆ เมื่อถึงเวลาก็ทานอาหารก็มาตามปกติในห้องทำงาน ชายหนุ่มบริการด้วยการตักเมนูต่าง ๆ ไปใส่ในจานของเธอ ดังเช่นที่เคยบริการตอนที่เธอไปที่ร้านของเขา หลังจากนั้นเธอจึงกลับไปทำงานต่อ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-10
Baca selengkapnya
บทที่ 7
ทั้งคู่เลือกมาเดินห้างสรรพสินค้าใกล้ ๆ บ้านของรสิตา ทั้งที่บอกว่าจะอยู่ด้วยกันฟีลแฟนแท้ ๆ แต่เขากลับไม่กล้าเดินจูงมือเธอเสียอย่างนั้น เพราะจำได้ดีว่ารสิตานั้นไม่ชอบให้ใครมาถูกเนื้อต้องตัว เขาจึงทำได้เพียงเดินเคียงข้างกับเธอ พร้อมกับถือของที่เธอซื้อมาก็เท่านั้นเอง ในใจนึกสงสัยว่าคนคนนี้เป็นอย่างไรกันแน่นะ ตั้งแต่รู้จักเธอดูไม่ค่อยเข้าสังคม แต่ทว่ากลับต้องการให้อยู่เป็นเพื่อนเพราะตลอดทั้งวันที่อยู่ด้วยกันมา เขาไม่เห็นว่ารสิตาจะส่งข้อความคุยกับใครเลยแม้แต่คนเดียวในขณะที่เขานั้นยังตอบข้อความคนอื่นอยู่บ้าง จนกระทั่งในตอนนี้ทั้งคู่เดินมาจนถึงร้านหนังสือ รสิตาตัดสินใจเข้าไปยังร้านนี้ เธอบอกว่ามีหนังสือบางอย่างที่อยากจะอ่านเขาจึงตามใจ พาเธอเข้าไปดู จนกระทั่งเดินมาถึงชั้นหนังสือเกี่ยวกับการปฏิบัติตัวในการเข้าสังคมก็ทำให้เขาต้องสงสัยขึ้นมาอีกรอบ “ผมมีเรื่องที่อยากจะถามคุณริต้าครับ” เขาคิดว่าเขาควรจะรู้อะไรเกี่ยวกับเธอให้มากขึ้น และรู้สึกเหนื่อยกับการคิดไปเองว่าเธอจะเป็นคนเช่นไร และกำลังคิดอะไรอยู่ เพราะรสิตานับได้ว่าเป็นคนไม่ค่อยแสดงสีห
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-10
Baca selengkapnya
บทที่ 8
จนกระทั่งถึงช่วงเวลาเข้างานของชายหนุ่มรสิตาก็มาส่งเขาถึงที่ทำงานในช่วงค่ำ แต่มันก็ยังเป็นช่วงที่ร้านยังไม่ได้เปิดให้บริการ เธอจึงไม่รู้ว่าจะต้องไปอยู่ที่ไหนระหว่างรอ “คุณริต้าจะเข้ามาก่อนไหมครับ หรือว่าจะกลับบ้านเลย” เขาถามเธอในตอนที่มาถึงร้านพอดี “ริต้าเข้าไปได้เหรอคะ ร้านยังไม่เปิดเลยนี่นา” “เข้าไปได้ครับ เดี๋ยวไปนั่งรอผมในห้องรับรองก่อนก็ได้ วันนี้มีโชว์สุดพิเศษจากทางร้านด้วยนะครับ เมื่อถึงเวลาผมจะมาเรียกและจะล็อกที่นั่งโซนวีไอพีเหมือนเดิม” เขายื่นข้อเสนอที่น่าสนใจให้กับเธอ นับได้ว่าตอนนี้เธอเป็นแขกประจำที่ร้านคนหนึ่ง “น่าสนใจจังเลยนะคะ วันนี้ริต้าคงต้องรบกวนคุณกรอีกแล้ว” เธอรู้สึกตื่นเต้นกับคำว่าโชว์พิเศษจากทางร้าน ชักอยากจะเห็นเสียแล้วสิ เคยได้ยินมาว่าบาร์โฮสต์นั้นจะมีการเต้นหรือโชว์อะไรบางอย่างเพื่อเรียกแขกอีกด้วย เคยมาตั้งหลายครั้งแต่ยังไม่เคยได้ดูเลย “งั้นเชิญด้านในเลยครับ” เขายิ้มรับและกำลังจะลงรถไปเพื่อเปิดประตูให้กับเธอ “เดี๋ยวนะคะ มีคนโทรมาน่ะค่ะ” ทว่ายังไม่ทันที่ทั้งคู่จะได้
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-13
Baca selengkapnya
บทที่ 9
“นี่คืออะไร ทำไมยอดไม่ตรงกันอีกแล้วคะ คุณรู้ไหมแค่ยอดไม่ตรงกันสักยอดสองยอดมันก็ส่งผลกระทบอยู่นะคะ ทำงานมากี่ปีทำไมเรื่องแค่นี้คุณถึงไม่รู้ ทำงานสะเพร่ากันเกือบทุกวันขนาดนี้เห็นที่ฉันต้องพิจารณาใหม่แล้วแหละ” รสิตาพูดด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้าง เธอรู้สึกหัวเสียอย่างมากที่เห็นยอดสรุปของเดือนนี้มันผิดปกติอีกแล้ว นี่ไม่ใช่ครั้งแรกแต่มันเป็นแบบนี้มาหลายครั้งมาก ๆ บางเดือนยอดก็ตรงบางเดือนก็ไม่ตรง เธอไม่เข้าใจจริง ๆ ว่ามันเกิดอะไรขึ้น ทำไมพนักงานเก่าแก่ที่ทำงานมาตั้งแต่ตอนที่พ่อของเธอบริหารถึงได้ทำงานชุ่ยแบบนี้ นี่ถ้าไม่เห็นว่าเกรงใจที่เป็นคนเก่าคนแก่เธอคงไล่ออกตั้งแต่วันนี้ไปแล้ว “ขอโทษครับท่านประธาน ผมจะระวังให้มากขึ้น” ชายวัยกลางคนก้มศีรษะลงเพื่อสำนึกผิดที่ตัวเองสรุปยอดผิดพลาด “นี่ก็เป็นรอบที่ 3 ของปีแล้ว ถ้างั้นริต้าจะให้ลงรายชื่อติดทัณฑ์บนเอาไว้ เผื่อคราวหน้าคุณจะระมัดระวังให้มากขึ้น ถ้ามีอีกจะถือว่าคุณไม่เหมาะกับการเป็นพนักงานของเรา” ในวันนี้เธอสุดจะทน ก่อนหน้านี้ที่เกิดปัญหาเธอยังพอพูดคุยด้วยดี ๆ ได้ เพราะถือซะว่าคนเรามันผิดพลาดกันได้แ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-13
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status