MasukShare
3 ไม่รับผิดชอบ
Terakhir Diperbarui:
2026-02-11 02:18:53ห้องรับแขก
เมื่อทั้งสองนั่งกันเรียบร้อยแล้ว อังคณาที่นั่งอยู่ก่อนแล้วก็เอ่ยขึ้นทันที "ลูกจะต้องรับผิดชอบมะปรางโดยการให้มะปรางไปอยู่กับลูกที่กรุงเทพ" "ไม่ครับแม่ ผมไม่รับผิดชอบเด็ดขาด" เขาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงแข็ง "ถ้าลูกยังมีความเป็นสุภาพบุรุษพอลูกก็ต้องรับผิดชอบมะปราง" "คนที่ผิดคือยัยนี่ต่างหากที่เข้าไปนอนในห้องของผม ส่วนผมไม่ผิด" "แล้วเมื่อคืนลูกได้มีอะไรกับมะปรางหรือเปล่าล่ะ" "..." เขานิ่งชะงักงันทันทีเพราะเถียงไม่ออกเนื่องจากว่าเขามีอะไรกับเธอจริง "ถ้าเมื่อคืนลูกไม่ได้มีอะไรกับมะปรางจริง แม่ก็ไม่ให้ลูกต้องรับผิดชอบมะปรางหรอก" "แต่เมื่อคืนผมไม่ได้ตั้งใจนะครับแม่" "ลูกจะตั้งใจหรือไม่ได้ตั้งใจ แต่ลูกก็ต้องรับผิดชอบมะปราง เพราะเมื่อคืนลูกได้มีอะไรกับมะปรางแล้ว" พูดจบอังคณาก็หันไปพูดกับมะปรางที่นั่งก้มหน้าบีบมือตัวเองด้วยความตึงเครียดอยู่ "เมื่อคืนมะปรางได้เสียครั้งแรกให้ไปร์ทไปแล้วใช่ไหม" "..." ริมฝีปากของเธอเม้มแน่นด้วยความอัดอั้นตันใจ "มะปรางตอบป้ามา" ก่อนที่มะปรางจะตอบออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ พลางแววตาของเธอฉายแววหวาดกลัวร่างสูงที่นั่งอยู่ด้านข้าง "ช ใช่ ค ค่ะคุณป้า" อนาวินตวัดสายตามาจ้องมองเธอด้วยแววตาชิงชังที่เธอแกล้งทำตัวใสซื่อได้อย่างแนบเนียนต่อหน้าแม่ของเขา ก่อนอังคณาจะเอ่ยขึ้น "เมื่อเช้าป้าไปหาแม่มะปรางที่บ้านแล้วบอกว่าเมื่อคืนไปร์ทล่วงเกินมะปราง และป้าก็แสดงความรับผิดชอบไปแล้ว ป้าบอกแม่มะปรางว่าจะให้ไปร์ทรับผิดชอบด้วยการให้หนูไปอยู่กับไปร์ทที่กรุงเทพ" ก่อนที่มะปรางจะเอ่ยขึ้น "คุณป้าไม่ต้องให้คุณอนาวินรับผิดชอบมะปรางหรอกค่ะ เพราะเมื่อคืนมะปรางผิดเองค่ะที่เข้าห้องของคุณอนาวิน" ก่อนที่อนาวินจะแสยะยิ้มเย้ยหยันแล้วพูดออกมา "หึ ยอมรับแล้วสินะว่าตั้งใจเข้าไปในห้องของฉันจริง" "..." เธอนิ่งไม่อยากพูดต่อ ปล่อยให้เขาเข้าใจผิดไปอย่างนั้น ก็ในเมื่อเธอจะอธิบายเขาก็บอกว่าไม่เชื่อ ดังนั้นจึงยอมรับเสียดีกว่า ถึงแม้จะทำให้เขายิ่งเกลียดเธอมากขึ้นก็ตาม "แต่ไม่ว่าใครจะตั้งใจหรือไม่ได้ตั้งใจ แต่ลูกต้องพามะปรางไปอยู่กับลูกด้วย" ก่อนที่คนไม่ต้องการรับผิดชอบจะโต้กลับทันควัน "ในเมื่อแม่ก็รู้อยู่แล้วว่าเขามีเจตนาเข้าไปในห้องของผมจริง แล้วแม่ยังจะให้ผมรับผิดผู้หญิงใจง่ายคนนี้อยู่อีกเหรอ" ถ้อยคำที่เขาเอ่ยว่าเธอออกมานั้นเขาไม่ได้รู้เลยว่ามันทำร้ายความรู้สึกของเธอให้เจ็บปวดมากขนาดไหน "ไม่ว่าลูกจะคิดยังไงกับมะปราง แต่แม่ขอสั่งให้ลูกพามะปรางไปอยู่กับลูกที่กรุงเทพด้วย" "แม่..." "ถ้าลูกยังขัดใจแม่ ไม่ยอมเชื่อฟังที่แม่พูด แม่ก็จะอยู่ที่นี่ไปตลอดชีวิต" "แม่ครับ..." เขามีสีหน้าลำบากใจเป็นอย่างมากเมื่อแม่ยื่นคำขาดออกมาแบบนั้น เพราะอันที่จริงแล้วเขาไม่อยากให้แม่ต้องอยู่ที่นี่ เขาอยากให้แม่กลับไปอยู่บ้านเหมือนเดิม "ถ้าลูกไม่อยากรับผิดชอบมะปรางก็ได้นะ แต่แม่จะอยู่ที่นี่ไปตลอดชีวิตก็แล้วกัน" "ก็ได้ครับ ถ้าแม่ต้องการให้ผมรับผิดชอบยัยนี่ผมก็จะรับผิดชอบ" "ให้มันได้อย่างนี้สิลูก" อังคณาเอ่ยออกมาด้วยรอยยิ้มเบิกบาน ก่อนที่เสียงทุ้มเข้มจะเอ่ยกับหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างตัวเอง "เธอก็กลับบ้านไปได้แล้ว" "งั้นมะปรางกลับบ้านก่อนนะคะคุณป้า" บอกจบ ร่างบางก็ลุกจากโซฟาแล้วทำท่าจะก้าวเดินออกไป แต่ทว่าอังคณาก็เอ่ยถามอนาวินขึ้น "ลูกจะกลับกรุงเทพวันไหน" "พรุ่งนี้ครับ" ว่าแล้วอังคณาก็หันบอกกับมะปรางที่ยืนอยู่ "พรุ่งนี้เช้ามะปรางมาที่นี่ได้เลยนะ" "ค่ะคุณป้า" รับคำเสร็จหญิงสาวก็เดินออกจากบ้านไป โดยดวงตาคมเข้มของอนาวินมองตามเจ้าของแผ่นหลังบางด้วยอารมณ์หงุดหงิดเมื่อคิดว่าต้องอยู่ร่วมบ้านกับเธอ
Bab terbaru
พันธะร้ายกลายเป็นรัก 9 นางบำเรอ
เมื่อออกมาจากห้องทำงานของพีทแล้ว มะปรางก็ไปเดินเที่ยวดูนั่นดูนี่เพราะยังไม่อยากกลับ นานๆได้มาเดินห้างสรรพสินค้าในกรุงเทพทั้งทีก็ต้องเดินให้คุ้มหน่อย แต่ไม่ได้ซื้ออะไรหรอกเพราะไม่มีเงินพอที่จะซื้อตอนนี้เธอมีเงินเหลือติดตัวอยู่ห้าพันบาท ดังนั้นเธอจะต้องประหยัดให้มากที่สุด เพราะยังอีกตั้งหนึ่งเดือนถึงจะได้รับเงินเดือน ไหนจะค่ากิน อีกทั้งค่ารถไปกลับจากที่ทำงานอีก ในระหว่างนี้คงต้องกินมาม่าไปก่อนเพื่อให้เงินห้าพันบาทที่ยังมีเหลืออยู่นี้ได้ใช้จ่ายไปจนถึงวันเงินเดือนออกเมื่อมะปรางเดินดูนั่นดูนี่จนครบทุกชั้นแล้วก็รู้สึกหิว ดังนั้นเธอจึงเดินไปยังฟู๊ดเซนเตอร์ เธอสั่งข้าวราดแกงมากินพร้อมกับน้ำเปล่าหนึ่งขวด เมื่อกินเสร็จเธอก็หยิบน้ำที่ยังเหลือกลับมาด้วย ช่วงนี้อะไรที่ประหยัดได้ก็ต้องประหยัด ห้ามกินทิ้งกินขว้าง ปกติเธอก็ไม่ใช่คนที่กินทิ้งกินขว้างอยู่แล้ว เนื่องจากฐานะทางบ้านของเธอไม่ได้มีเงินมากพอที่จะใช้จ่ายได้ตามอำเภอใจก่อนเข้าคอนโดเธอก็แวะซื้อมาม่าที่เซเว่นมาหนึ่งแพค เพราะเธอคิดว่าตั้งแต่วันพรุ่งนี้จนถึงวันเงินเดือนออก ทุกตอนเย็นเธอจะกินมาม่าแทนข้าว ตอนเที่ยงที่ร้านจะให้พนักงานทุกคนกินฟรีคนล
พันธะร้ายกลายเป็นรัก 8 ไม่แตะต้อง
หนึ่งอาทิตย์ต่อมาเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์แล้วที่มะปรางมาอยู่กับอนาวิน เธอนอนบนเตียงกับเขาทุกคืน แต่เขาไม่ได้แตะต้องเธอ และเขาก็ไม่ชวนเธอคุยด้วยซ้ำ เขาคงเกลียดเธอจนเข้าไส้เลยแหละที่เธอมาอยู่กับเขาตื่นเช้ามาเขาก็ออกไปทำงาน ส่วนมะปรางก็ทำงานบ้านอยู่แต่ในคอนโดไม่ได้ออกไปไหน นอกจากเดินออกไปซื้อของที่เซเว่นที่อยู่ไม่ไกลจากคอนโด ถ้าของสดหมดก็นั่งรถของคอนโดไปซื้อที่ซุปเปอร์มาร์เก็ต ขากลับบางทีก็กลับกับรถของคอนโด หรือบางทีก็นั่งมอเตอร์ไซด์กลับมะปรางที่กำลังทำงานบ้านอยู่ก็คิดว่าเธอจะต้องหางานทำ เพราะถ้าให้อยู่แบบนี้ก็ไม่รู้ว่าจะเอาเงินจากไหนมาใช้จ่ายในเรื่องส่วนตัวหนึ่งอาทิตย์ที่เธอมาอยู่ที่นี่ก็หมดไปกับเรื่องของกินของใช้หลายบาทแล้ว ดังนั้นวันนี้เธอจึงเสิร์ชหางานทางอินเตอร์เน็ต จึงเห็นว่ามีหลายงานที่เขาเปิดรับสมัครอยู่เธอกรอกใบสมัครงานไปทางอีเมล งานที่เธอสมัครคืองานแคชเชียร์ร้านอาหารซึ่งอยู่ในห้างสรรพสินค้าชื่อดังแห่งหนึ่ง เงินเดือนอยู่ที่17,000 บาท และยังมีค่าเซอร์วิสชาร์จให้กับพนักงานอีกด้วยตอนเย็นในขณะที่มะปรางกำลังทำอาหารอยู่ในครัว เสียงโทรศัพท์ของเธอก็มีสายเรียกเข้ามา เธอละจากงานที่ทำอย
พันธะร้ายกลายเป็นรัก 7 ไม่ได้พิศวาส
คอนโดอนาวินไปร์ทกลับมาถึงคอนโดในเวลาเกือบสามทุ่ม ร่างสูงเปิดประตูเข้ามาจึงเห็นว่าร่างเล็กที่อยู่ในชุดนอนกางเกงขาสั้นสีหวานนั่งอยู่ในห้องโถง เมื่อเห็นอย่างนั้นเขาก็ไม่ได้ใส่ใจรีบเดินเข้าห้องนอนไปอาบน้ำแล้วสวมใส่เสื้อผ้า จากนั้นก็เดินมาขึ้นเตียงนอนสองชั่วโมงผ่านไปมะปรางที่ยังนั่งอยู่ข้างนอกเพื่อรอให้เขาหลับก่อนแล้วค่อยเข้าไป ทว่าตอนนี้เธอเริ่มง่วงนอนแล้วน่ะสิ พลางคิดในใจว่าป่านนี้เขาจะหลับหรือยังนะ แต่ถ้าเขายังไม่หลับล่ะ พอเห็นหน้าเธอเดี๋ยวเขาก็ชักสีหน้าไม่พอใจใส่เธออีก เพราะฉะนั้นนอนบนโซฟานี่แหละเมื่อคิดได้ดังนั้นร่างบอบบางก็เอนกายนอนตะแคงลงไป เธอหยิบหมอนใบเล็กที่วางอยู่มาหนุน จากนั้นไม่กี่นาทีเธอก็เข้าสู่ภวังค์นิทราเที่ยงคืนอนาวินที่ยังไม่หลับนึกสงสัยว่าทำไมเธอถึงยังไม่เข้ามานอน เพื่อให้หายสงสัยร่างสูงจึงหยัดตัวลุกจากเตียงแล้วออกไปจากห้องนอนจึงเห็นว่าหญิงสาวนอนหลับอยู่บนโซฟา เธอนอนตะแคงโดยสองมือซุกเข้าไปอยู่ในหว่างขา เขาคิดในใจว่าคงหนาวสินะถึงได้นอนหนีบมือไว้แบบนั้นชายหนุ่มยืนมองเธออยู่ครู่หนึ่งพลางคิดในใจว่าจะอุ้มเธอไปนอนในห้องหรือจะเอาผ้าห่มมาห่มให้เธอดี และแล้วเขาก็ตัดสินใจก
พันธะร้ายกลายเป็นรัก 6 คนที่กำลังคบหาดูใจ
ด้านอนาวินเมื่อเขาหลับไปได้หนึ่งชั่วโมงก็ตื่นขึ้นมา ร่างสูงลุกจากเตียงแล้วออกจากห้องไปจึงได้รู้ว่าอีกคนไม่อยู่ พลางคิดในใจว่าหรือเธอจะออกไปข้างนอกแต่ทันใดนั้นประตูคอนโดก็ถูกสแกนคีย์การ์ดเข้ามาติ๊ด แกร่กอนาวินมองไปยังประตูจึงเห็นร่างบอบบางที่หิ้วถุงของเปิดประตูเข้ามา เมื่อเห็นอย่างนั้นเขาก็ไม่ได้ถามอะไรเพราะคิดว่าไม่จำเป็น จากนั้นจึงกลับไปในห้องนอนเขาอาบน้ำแต่งตัวแล้วออกจากห้องมาจึงเห็นว่าร่างบอบบางนั่งกินขนมอยู่บนโซฟาในห้องโถง มะปรางที่เห็นคนตัวสูงจึงชะงักเม้มปากชั่งใจคิดว่าจะถามเขาดีไหมว่าเขาจะไปไหน แต่แล้วความประหม่าที่ยังมีอยู่จึงคิดว่าอย่าถามเขาดีกว่าร่างสูงที่อยู่ในเสื้อเชิ๊ตแขนยาวสีขาวกางเกงสแลคสีดำจ้องมองมายังอีกคนที่มองเขาตาแป๋วเหมือนอยากจะถามอะไร ก่อนเรียวขายาวจะสาวเท้าเดินออกจากคอนโดไป โดยไม่คิดจะใส่ใจอีกคนที่นั่งอยู่เมื่อเข้ามานั่งในรถหรูเจ้าของใบหน้าหล่อก็หยิบโทรศัพท์ออกมากดโทรออกหาหญิงสาวคนที่กำลังคบหาดูใจอยู่ทันทีตู๊ด~'ค่ะพี่ไปร์ท''พี่ออกจากคอนโดมาแล้วนะ ปัทจะให้พี่ไปเจอที่ไหน''พี่ไปร์ทมาหาปัทที่คอนโดได้เลยค่ะ เพราะถ้าคุยธุระสำคัญปัทว่าคุยที่คอนโดเหมาะกว่าไปคุ
พันธะร้ายกลายเป็นรัก 5 ต้องทนอยู่ไปก่อน
คอนโดอนาวินอนาวินพามะปรางเข้ามาในห้องคอนโดหรูที่มีขนาดใหญ่ซึ่งมีพื้นที่ใช้สอยหนึ่งร้อยตารางเมตร มีหนึ่งห้องนอนใหญ่ขนาดสี่สิบตารางเมตร ส่วนที่เหลือก็เป็นห้องโถง ห้องครัวและอื่นๆ"ในนี้มีห้องนอนอยู่ห้องเดียว ดังนั้นมันจึงจำเป็นที่ฉันจะต้องให้เธอเข้ามานอนในนี้ด้วย แต่ถ้ามีสองห้องนอนเธอก็อย่าหวังว่าฉันจะให้เธอมานอนกับฉัน" เมื่อเขาพาเธอเข้ามาในห้องนอนใบหน้าหล่อก็เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบเจือไว้ด้วยความไม่พอใจ"มะปรางต้องขอโทษนะคะที่มารบกวนคุณอนาวิน" เธอก้มศีรษะอย่างเกรงใจพร้อมกับพูดออกไป"ถ้าเมื่อวานเธอปฏิเสธไม่รับความรับผิดชอบกับแม่ฉันอย่างจริงจัง ฉันก็คงไม่ต้องพาเธอมาอยู่ด้วยแบบนี้หรอก" "เมื่อวานคุณก็ได้ยินนี่คะว่ามะปรางปฏิเสธความรับผิดชอบจากคุณป้าไปแล้ว" ก่อนที่อนาวินจะถอนหายใจออกมาอย่างเซ็งๆแล้วพูดออกมา"แต่ก็เอาเถอะ ฉันจะถือว่าที่ต้องพาเธอมาอยู่ด้วยก็เป็นเพราะฉันอยากให้แม่สบายใจ แม่อยากให้ฉันรับผิดชอบที่เธอต้องเสียครั้งแรกให้กับฉัน แต่ไม่ใช่ว่าฉันอยากจะรับผิดชอบผู้หญิงใจง่ายอย่างเธอหรอกนะ""..." เธอเม้มปากแน่นพลางรู้สึกอัดอั้นในใจเมื่อเขาหาว่าเธอง่าย เขารู้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอว่าเ
พันธะร้ายกลายเป็นรัก 4 โกรธที่ต้องรับผิดชอบ
บ้านมะปราง วันต่อมา"อันที่จริงมะปรางไม่ได้ต้องการความรับผิดชอบจากคุณไปร์ทเลยค่ะแม่" ก่อนที่แม่ของมะปรางจะถอนหายใจออกมาแล้วเอ่ยออกไป"ในเมื่อคุณอังคณาเขาต้องการรับผิดชอบ ลูกก็อย่าปฏิเสธเขาเลย""ค่ะแม่ งั้นมะปรางไปแล้วนะแม่ อยู่ที่โน่นมะปรางจะโทรมาหาแม่บ่อยๆนะคะ""โชคดีนะลูก ไปอยู่กับคุณไปร์ทก็ต้องเชื่อฟังเขานะลูก เขาให้ทำอะไรลูกก็ต้องทำ เข้าใจไหมลูก" คนเป็นแม่เอ่ยพร้อมกับลูบหัวของลูกสาวด้วยความอ่อนโยน"ค่ะแม่ งั้นมะปรางลานะคะ" หญิงสาวบอกพร้อมกับยกมือไหว้แม่ของตัวเอง ก่อนจะหิ้วกระเป๋าเสื้อผ้าออกไปจากบ้านแล้วเดินไปยังบ้านของอังคณาที่อยู่ถัดไปจากบ้านของเธอสามหลังบ้านของมะปรางเป็นบ้านปูนชั้นเดียวที่มีขนาดเล็ก ซึ่งต่างจากบ้านของอังคณาที่เป็นสองชั้น มีเนื้อที่หลายร้อยตารางเมตร เธออยู่กับแม่มาเจ็ดปีแล้ว เพราะตอนที่เธอเรียนอยู่มอสี่พ่อไปมีภรรยาใหม่บ้านอังคณาหญิงสาวเดินเข้ามาในบ้านหลังใหญ่ก็เห็นคนตัวสูงนั่งคุยอยู่กับแม่ของเขาในห้องรับแขก เมื่อเห็นอย่างนั้นเท้าเล็กจึงชะงักไว้เพราะรู้สึกประหม่าเมื่อเห็นเขา อังคณาที่หันมาเห็นเธอพอดีจึงเอ่ยขึ้น"มานั่งนี่ก่อนสิมะปราง" ว่าแล้วมะปรางก็ก้าวเท้าเดิ
Anda juga akan menyukai
เมียเด็ก Honey (I hate you)
ลำเจียก46.0K Dibacaท่านประธานขาพาหนูลงจากเตียง เอ๊ย! คานที
ผลิกา(เลอบัว)47.7K Dibacaสลับวิวาห์ลุ้น คุณประธานขาโหด
กิตติรวิชญ์71.3K Dibacaรวมเรื่องสั้นสุดสยิว SS2 (NC25+)
Chocolate lily 71.0K Dibacaสิ้นลายเสือ
KHUNLii • คุณลิ48 DibacaKingLinเมียจำเป็น
ไรท์มาย916 Dibacaเมียปลดหนี้
พริมริน257 Dibacaเล่ห์รักนายวายร้าย NC 20+ (Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 1/5)
บีน่าเลดี้7.9K Dibaca
