LOGINShare
2 ไม่ต้องมาอธิบาย
Last Updated:
2026-02-11 02:18:16วันต่อมา
ปัง เสียงของประตูห้องนอนถูกผลักเข้ามาโดยอังคณาอย่างไม่เบาแรงนัก จนทำให้สองร่างเปลือยเปล่าที่อยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนาถึงกับสะดุ้งตกใจตื่นขึ้นมาพร้อมกัน ทั้งสองยกมือขยี้ตาเพื่อไล่ความขี้เซา ก่อนจะเปิดตาขึ้นมามองก็เห็นร่างของหญิงวัยกลางคนยืนสีหน้าถมึงทึงอยู่ เมื่อสายตาปรับโฟกัสได้ชัดเจนทั้งสองถึงกับตกใจไม่น้อยเมื่อหญิงวัยกลางคนที่ยืนจ้องมองมายังตัวเองนั้นคือแม่ของเขานั่นเอง มะปรางตกใจไม่น้อยเมื่อเห็นว่าคนที่ยืนอยู่คือป้าอังคณา "แม่!" "คุณป้า! ก่อนน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกรุ่นโกรธและตำหนิจะเอ่ยขึ้น "ไปร์ทนี่มันอะไรกัน" ก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลาจะหันไปมองยังร่างบอบบางที่นอนอยู่ข้างตัวเอง พร้อมกับถามออกไปด้วยความตกใจและงง "นี่เธอเข้ามาในห้องฉันได้ยังไง" เขาถามด้วยอารมณ์คุกรุ่น พลางลุกขึ้นนั่งแล้วจ้องมองเธออย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ "มะปรางก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะว่ามะปรางมานอนในห้องของคุณได้ยังไง" เธอตอบด้วยสีหน้างุนงง ร่างเล็กหยัดตัวลุกขึ้นพลางจับผ้าห่มมาปิดหน้าอกของตัวเองเอาไว้ ส่วนเขาปิดไว้แค่กลางลำตัวเท่านั้น "เธออย่ามาโกหกว่าไม่รู้ อยากให้ฉันเอาจนตัวสั่นน่ะสิถึงได้แอบมานอนบนเตียงของฉัน" "มันไม่ใช่อย่างที่คุณคิดนะคะคุณไปร์ท" "ฉันไม่ได้สนิทกับเธอ เพราะงั้นไม่ต้องมาเรียกชื่อเล่นของฉัน" "แล้วจะให้มะปรางเรียกคุณว่าอะไรล่ะคะ" "อนาวิน" "ค่ะคุณอนาวิน" อังคณาที่ยืนมองสองคนเถียงกันอยู่ก็ยกยิ้ม ก่อนจะปรับสีหน้าให้ดูเคร่งขรึมแล้วพูดออกไป "อย่ามัวเถียงกัน ลุกขึ้นอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วตามแม่ออกไปข้างนอก เพราะแม่มีเรื่องที่จะต้องคุยกับลูกและมะปราง" พูดจบ อังคณาก็ออกจากห้องไปด้วยรอยยิ้มพึงพอใจ ก่อนเสียงทุ้มเข้มของอนาวินจะเอ่ยขึ้นกับร่างบางที่นั่งสีหน้าเคร่งเครียดอยู่ข้างตัวเอง "ฉันไม่คิดเลยนะว่าหน้าตาใสซื่ออย่างเธอจะกล้าเข้าห้องนอนของผู้ชายโดยไม่ได้รับอนุญาต" ก่อนที่มะปรางจะส่ายหน้าแล้วพูดออกไป "มันไม่ใช่อย่างที่คุณอนาวินเข้าใจนะคะ มะปรางอธิบายได้ค่ะ" "ฉันไม่อยากฟังคำแก้ตัวจากผู้หญิงใจง่ายอย่างเธอ" "คุณอนาวินคะ" สีหน้าเว้าวอน "ไม่ต้องมาอธิบายอะไรทั้งนั้น เพราะต่อให้เธอพูดยังไงฉันก็ไม่เชื่อเธอ" พูดจบเขาก็หยิบกางเกงขึ้นมาสวมใส่แบบลวกๆ จากนั้นจึงเข้าห้องน้ำไป ปล่อยให้มะปรางนั่งเซื่องซึมอยู่บนที่นอน พลางคิดในใจว่าเสียครั้งแรกโดยไม่ได้ตั้งใจแล้วยังจะมาถูกคนที่ตัวเองแอบชอบเข้าใจผิดว่าใจง่ายอีก ความเป็นจริงเธอแอบชอบเขามานานแล้ว หลายครั้งที่เขามาหาคุณป้าอังคณา เธอมักจะเจอกับเขาทุกครั้ง เพราะคุณป้าอังคณาจะชวนเธอกับแม่มาที่บ้านของท่านทุกครั้งเวลาที่เขามา ดังนั้นการที่เธอเห็นเขาบ่อยๆจึงทำให้เธอรู้สึกชอบเขา ถึงแม้ว่าเขาจะไม่เคยคุยกับเธอก็ตาม ที่ผ่านมาเธอไม่เคยชอบผู้ชายคนไหนเลยถึงจะหล่อแค่ไหนก็ตาม แต่พอได้เห็นเขาเธอกลับชอบเขา แต่เธอก็ไม่คิดที่จะเข้าหาเขาอย่างที่เขาเข้าใจ ร่างสูงออกจากห้องน้ำมาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ก่อนจะหันไปพูดกับร่างเล็กที่นั่งอยู่บนเตียง "ลุกไปอาบน้ำสิ" เขาพูดพลางเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวแล้วโยนใส่หน้าเธอ พรึบ เธอรับผ้าเช็ดตัวแล้วเอามาพันร่างกายเปลือยเปล่าของตัวเอง ก่อนจะลุกเข้าห้องน้ำไป อนาวินที่ยืนอยู่หันไปเห็นคราบเลือดที่ติดผ้าปูที่นอนก็ถึงกับชะงักพลางคิดในใจว่าเป็นครั้งแรกของเธอสินะ ชายหนุ่มเดินไปหยิบเสื้อกับกางเกงในตู้มาสวมใส่ จากนั้นก็ไปนั่งบนเตียงรอเธอเพื่อจะได้ออกไปพร้อมกัน มะปรางออกจากห้องน้ำมา เมื่อเห็นว่าคนตัวสูงนั่งจ้องเธอด้วยแววตาแข็งกร้าวก็ลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างกล้าๆกลัวๆ เธอก้มหยิบชุดชั้นในและเสื้อกับกางเกงที่อยู่บนพื้นแล้วเอาเข้าไปใส่ในห้องน้ำ เสร็จแล้วจึงออกมา ก่อนเสียงทุ้มจะเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก แววตาเกรี้ยวกราด "เธออย่าคิดนะว่าฉันจะรับผิดชอบผู้หญิงหน้าด้านอย่างเธอ" เธอกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอเพราะรู้สึกหวั่นกลัวกับท่าทีของเขา ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "มะปรางไม่ได้คิดแบบนั้นหรอกค่ะ" "..." เขาละสายตาออกจากร่างเล็กแล้วหยัดตัวลุกขึ้นเต็มความสูง จากนั้นจึงสาวเท้าออกจากห้อง ก่อนที่มะปรางจะเดินตามเขาออกไป
Latest chapter
พันธะร้ายกลายเป็นรัก 9 นางบำเรอ
เมื่อออกมาจากห้องทำงานของพีทแล้ว มะปรางก็ไปเดินเที่ยวดูนั่นดูนี่เพราะยังไม่อยากกลับ นานๆได้มาเดินห้างสรรพสินค้าในกรุงเทพทั้งทีก็ต้องเดินให้คุ้มหน่อย แต่ไม่ได้ซื้ออะไรหรอกเพราะไม่มีเงินพอที่จะซื้อตอนนี้เธอมีเงินเหลือติดตัวอยู่ห้าพันบาท ดังนั้นเธอจะต้องประหยัดให้มากที่สุด เพราะยังอีกตั้งหนึ่งเดือนถึงจะได้รับเงินเดือน ไหนจะค่ากิน อีกทั้งค่ารถไปกลับจากที่ทำงานอีก ในระหว่างนี้คงต้องกินมาม่าไปก่อนเพื่อให้เงินห้าพันบาทที่ยังมีเหลืออยู่นี้ได้ใช้จ่ายไปจนถึงวันเงินเดือนออกเมื่อมะปรางเดินดูนั่นดูนี่จนครบทุกชั้นแล้วก็รู้สึกหิว ดังนั้นเธอจึงเดินไปยังฟู๊ดเซนเตอร์ เธอสั่งข้าวราดแกงมากินพร้อมกับน้ำเปล่าหนึ่งขวด เมื่อกินเสร็จเธอก็หยิบน้ำที่ยังเหลือกลับมาด้วย ช่วงนี้อะไรที่ประหยัดได้ก็ต้องประหยัด ห้ามกินทิ้งกินขว้าง ปกติเธอก็ไม่ใช่คนที่กินทิ้งกินขว้างอยู่แล้ว เนื่องจากฐานะทางบ้านของเธอไม่ได้มีเงินมากพอที่จะใช้จ่ายได้ตามอำเภอใจก่อนเข้าคอนโดเธอก็แวะซื้อมาม่าที่เซเว่นมาหนึ่งแพค เพราะเธอคิดว่าตั้งแต่วันพรุ่งนี้จนถึงวันเงินเดือนออก ทุกตอนเย็นเธอจะกินมาม่าแทนข้าว ตอนเที่ยงที่ร้านจะให้พนักงานทุกคนกินฟรีคนล
พันธะร้ายกลายเป็นรัก 8 ไม่แตะต้อง
หนึ่งอาทิตย์ต่อมาเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์แล้วที่มะปรางมาอยู่กับอนาวิน เธอนอนบนเตียงกับเขาทุกคืน แต่เขาไม่ได้แตะต้องเธอ และเขาก็ไม่ชวนเธอคุยด้วยซ้ำ เขาคงเกลียดเธอจนเข้าไส้เลยแหละที่เธอมาอยู่กับเขาตื่นเช้ามาเขาก็ออกไปทำงาน ส่วนมะปรางก็ทำงานบ้านอยู่แต่ในคอนโดไม่ได้ออกไปไหน นอกจากเดินออกไปซื้อของที่เซเว่นที่อยู่ไม่ไกลจากคอนโด ถ้าของสดหมดก็นั่งรถของคอนโดไปซื้อที่ซุปเปอร์มาร์เก็ต ขากลับบางทีก็กลับกับรถของคอนโด หรือบางทีก็นั่งมอเตอร์ไซด์กลับมะปรางที่กำลังทำงานบ้านอยู่ก็คิดว่าเธอจะต้องหางานทำ เพราะถ้าให้อยู่แบบนี้ก็ไม่รู้ว่าจะเอาเงินจากไหนมาใช้จ่ายในเรื่องส่วนตัวหนึ่งอาทิตย์ที่เธอมาอยู่ที่นี่ก็หมดไปกับเรื่องของกินของใช้หลายบาทแล้ว ดังนั้นวันนี้เธอจึงเสิร์ชหางานทางอินเตอร์เน็ต จึงเห็นว่ามีหลายงานที่เขาเปิดรับสมัครอยู่เธอกรอกใบสมัครงานไปทางอีเมล งานที่เธอสมัครคืองานแคชเชียร์ร้านอาหารซึ่งอยู่ในห้างสรรพสินค้าชื่อดังแห่งหนึ่ง เงินเดือนอยู่ที่17,000 บาท และยังมีค่าเซอร์วิสชาร์จให้กับพนักงานอีกด้วยตอนเย็นในขณะที่มะปรางกำลังทำอาหารอยู่ในครัว เสียงโทรศัพท์ของเธอก็มีสายเรียกเข้ามา เธอละจากงานที่ทำอย
พันธะร้ายกลายเป็นรัก 7 ไม่ได้พิศวาส
คอนโดอนาวินไปร์ทกลับมาถึงคอนโดในเวลาเกือบสามทุ่ม ร่างสูงเปิดประตูเข้ามาจึงเห็นว่าร่างเล็กที่อยู่ในชุดนอนกางเกงขาสั้นสีหวานนั่งอยู่ในห้องโถง เมื่อเห็นอย่างนั้นเขาก็ไม่ได้ใส่ใจรีบเดินเข้าห้องนอนไปอาบน้ำแล้วสวมใส่เสื้อผ้า จากนั้นก็เดินมาขึ้นเตียงนอนสองชั่วโมงผ่านไปมะปรางที่ยังนั่งอยู่ข้างนอกเพื่อรอให้เขาหลับก่อนแล้วค่อยเข้าไป ทว่าตอนนี้เธอเริ่มง่วงนอนแล้วน่ะสิ พลางคิดในใจว่าป่านนี้เขาจะหลับหรือยังนะ แต่ถ้าเขายังไม่หลับล่ะ พอเห็นหน้าเธอเดี๋ยวเขาก็ชักสีหน้าไม่พอใจใส่เธออีก เพราะฉะนั้นนอนบนโซฟานี่แหละเมื่อคิดได้ดังนั้นร่างบอบบางก็เอนกายนอนตะแคงลงไป เธอหยิบหมอนใบเล็กที่วางอยู่มาหนุน จากนั้นไม่กี่นาทีเธอก็เข้าสู่ภวังค์นิทราเที่ยงคืนอนาวินที่ยังไม่หลับนึกสงสัยว่าทำไมเธอถึงยังไม่เข้ามานอน เพื่อให้หายสงสัยร่างสูงจึงหยัดตัวลุกจากเตียงแล้วออกไปจากห้องนอนจึงเห็นว่าหญิงสาวนอนหลับอยู่บนโซฟา เธอนอนตะแคงโดยสองมือซุกเข้าไปอยู่ในหว่างขา เขาคิดในใจว่าคงหนาวสินะถึงได้นอนหนีบมือไว้แบบนั้นชายหนุ่มยืนมองเธออยู่ครู่หนึ่งพลางคิดในใจว่าจะอุ้มเธอไปนอนในห้องหรือจะเอาผ้าห่มมาห่มให้เธอดี และแล้วเขาก็ตัดสินใจก
พันธะร้ายกลายเป็นรัก 6 คนที่กำลังคบหาดูใจ
ด้านอนาวินเมื่อเขาหลับไปได้หนึ่งชั่วโมงก็ตื่นขึ้นมา ร่างสูงลุกจากเตียงแล้วออกจากห้องไปจึงได้รู้ว่าอีกคนไม่อยู่ พลางคิดในใจว่าหรือเธอจะออกไปข้างนอกแต่ทันใดนั้นประตูคอนโดก็ถูกสแกนคีย์การ์ดเข้ามาติ๊ด แกร่กอนาวินมองไปยังประตูจึงเห็นร่างบอบบางที่หิ้วถุงของเปิดประตูเข้ามา เมื่อเห็นอย่างนั้นเขาก็ไม่ได้ถามอะไรเพราะคิดว่าไม่จำเป็น จากนั้นจึงกลับไปในห้องนอนเขาอาบน้ำแต่งตัวแล้วออกจากห้องมาจึงเห็นว่าร่างบอบบางนั่งกินขนมอยู่บนโซฟาในห้องโถง มะปรางที่เห็นคนตัวสูงจึงชะงักเม้มปากชั่งใจคิดว่าจะถามเขาดีไหมว่าเขาจะไปไหน แต่แล้วความประหม่าที่ยังมีอยู่จึงคิดว่าอย่าถามเขาดีกว่าร่างสูงที่อยู่ในเสื้อเชิ๊ตแขนยาวสีขาวกางเกงสแลคสีดำจ้องมองมายังอีกคนที่มองเขาตาแป๋วเหมือนอยากจะถามอะไร ก่อนเรียวขายาวจะสาวเท้าเดินออกจากคอนโดไป โดยไม่คิดจะใส่ใจอีกคนที่นั่งอยู่เมื่อเข้ามานั่งในรถหรูเจ้าของใบหน้าหล่อก็หยิบโทรศัพท์ออกมากดโทรออกหาหญิงสาวคนที่กำลังคบหาดูใจอยู่ทันทีตู๊ด~'ค่ะพี่ไปร์ท''พี่ออกจากคอนโดมาแล้วนะ ปัทจะให้พี่ไปเจอที่ไหน''พี่ไปร์ทมาหาปัทที่คอนโดได้เลยค่ะ เพราะถ้าคุยธุระสำคัญปัทว่าคุยที่คอนโดเหมาะกว่าไปคุ
พันธะร้ายกลายเป็นรัก 5 ต้องทนอยู่ไปก่อน
คอนโดอนาวินอนาวินพามะปรางเข้ามาในห้องคอนโดหรูที่มีขนาดใหญ่ซึ่งมีพื้นที่ใช้สอยหนึ่งร้อยตารางเมตร มีหนึ่งห้องนอนใหญ่ขนาดสี่สิบตารางเมตร ส่วนที่เหลือก็เป็นห้องโถง ห้องครัวและอื่นๆ"ในนี้มีห้องนอนอยู่ห้องเดียว ดังนั้นมันจึงจำเป็นที่ฉันจะต้องให้เธอเข้ามานอนในนี้ด้วย แต่ถ้ามีสองห้องนอนเธอก็อย่าหวังว่าฉันจะให้เธอมานอนกับฉัน" เมื่อเขาพาเธอเข้ามาในห้องนอนใบหน้าหล่อก็เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบเจือไว้ด้วยความไม่พอใจ"มะปรางต้องขอโทษนะคะที่มารบกวนคุณอนาวิน" เธอก้มศีรษะอย่างเกรงใจพร้อมกับพูดออกไป"ถ้าเมื่อวานเธอปฏิเสธไม่รับความรับผิดชอบกับแม่ฉันอย่างจริงจัง ฉันก็คงไม่ต้องพาเธอมาอยู่ด้วยแบบนี้หรอก" "เมื่อวานคุณก็ได้ยินนี่คะว่ามะปรางปฏิเสธความรับผิดชอบจากคุณป้าไปแล้ว" ก่อนที่อนาวินจะถอนหายใจออกมาอย่างเซ็งๆแล้วพูดออกมา"แต่ก็เอาเถอะ ฉันจะถือว่าที่ต้องพาเธอมาอยู่ด้วยก็เป็นเพราะฉันอยากให้แม่สบายใจ แม่อยากให้ฉันรับผิดชอบที่เธอต้องเสียครั้งแรกให้กับฉัน แต่ไม่ใช่ว่าฉันอยากจะรับผิดชอบผู้หญิงใจง่ายอย่างเธอหรอกนะ""..." เธอเม้มปากแน่นพลางรู้สึกอัดอั้นในใจเมื่อเขาหาว่าเธอง่าย เขารู้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอว่าเ
พันธะร้ายกลายเป็นรัก 4 โกรธที่ต้องรับผิดชอบ
บ้านมะปราง วันต่อมา"อันที่จริงมะปรางไม่ได้ต้องการความรับผิดชอบจากคุณไปร์ทเลยค่ะแม่" ก่อนที่แม่ของมะปรางจะถอนหายใจออกมาแล้วเอ่ยออกไป"ในเมื่อคุณอังคณาเขาต้องการรับผิดชอบ ลูกก็อย่าปฏิเสธเขาเลย""ค่ะแม่ งั้นมะปรางไปแล้วนะแม่ อยู่ที่โน่นมะปรางจะโทรมาหาแม่บ่อยๆนะคะ""โชคดีนะลูก ไปอยู่กับคุณไปร์ทก็ต้องเชื่อฟังเขานะลูก เขาให้ทำอะไรลูกก็ต้องทำ เข้าใจไหมลูก" คนเป็นแม่เอ่ยพร้อมกับลูบหัวของลูกสาวด้วยความอ่อนโยน"ค่ะแม่ งั้นมะปรางลานะคะ" หญิงสาวบอกพร้อมกับยกมือไหว้แม่ของตัวเอง ก่อนจะหิ้วกระเป๋าเสื้อผ้าออกไปจากบ้านแล้วเดินไปยังบ้านของอังคณาที่อยู่ถัดไปจากบ้านของเธอสามหลังบ้านของมะปรางเป็นบ้านปูนชั้นเดียวที่มีขนาดเล็ก ซึ่งต่างจากบ้านของอังคณาที่เป็นสองชั้น มีเนื้อที่หลายร้อยตารางเมตร เธออยู่กับแม่มาเจ็ดปีแล้ว เพราะตอนที่เธอเรียนอยู่มอสี่พ่อไปมีภรรยาใหม่บ้านอังคณาหญิงสาวเดินเข้ามาในบ้านหลังใหญ่ก็เห็นคนตัวสูงนั่งคุยอยู่กับแม่ของเขาในห้องรับแขก เมื่อเห็นอย่างนั้นเท้าเล็กจึงชะงักไว้เพราะรู้สึกประหม่าเมื่อเห็นเขา อังคณาที่หันมาเห็นเธอพอดีจึงเอ่ยขึ้น"มานั่งนี่ก่อนสิมะปราง" ว่าแล้วมะปรางก็ก้าวเท้าเดิ
You may also like
บังเอิญเป็นผัวเธอ (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น77.6K viewsยั่วรักท่านประธาน
ชะนีติดมันส์58.6K viewsคนในใจเขากลับมา เลยต้องปิดเรื่องท้อง
ลั่วหูโยว263.9K viewsDEBT LOVE | หนี้สวาท SM+
อะพอลโล่_51.5K viewsพรหมร่ายรัก
ฐิญาดา26 viewsเมียลับลับของท่านประธาน
ญาณิน211 viewsแดนตะวัน
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์48 viewsมรสุมร้ายสายลมเหนือ
แสงศิลาริน341 views
