LOGINShare
4 ต้องทำใจ
publish date:
2025-12-31 12:50:40หนึ่งเดือนต่อมา
วันนี้อนงค์นาถบังคับให้หลานชายของตัวเองพาพราวไปเลือกชุดแต่งงาน โซลที่ไม่สามารถขัดคำสั่งของคุณย่าได้จึงจำต้องพาเธอไปร้านชุดแต่งงานอย่างฝืนใจ บนรถ “แอบรักฉันมาหลายปี ตอนนี้คงจะดีใจมากสินะที่จะได้แต่งงานกับฉัน” เสียงทุ้มเอ่ยออกไปด้วยความเย้ยหยัน ในขณะที่มือประคองพวงมาลัยรถ สายตามองไปข้างหน้า “ถึงพราวจะชอบคุณโซลมานานแล้ว แต่พราวก็ไม่ได้ดีใจเลยค่ะที่จะได้แต่งงานกับคุณ พราวไม่เคยคิดจะแย่งคนรักของใคร คุณโซลก็รู้นี่คะว่าพราวต้องทำตามคำสั่งของคุณท่าน ซึ่งคุณเองก็ขัดคุณท่านไม่ได้ไม่ใช่เหรอคะ” “…” “คุณโซลทนอยู่กับพราวไปสักพักเถอะค่ะ แล้วพราวจะหย่าให้คุณเอง” เธอพูดออกไปด้วยน้ำเสียงหนักแน่น โซลที่ได้ยินอย่างนั้นก็ไม่ได้พูดอะไรต่อพลางคิดในใจว่าสิ่งเดียวที่ต้องทำตอนนี้คือต้องทำใจแต่งงานกับเธอและทนอยู่กับเธอไปสักพักจนถึงวันจะได้หย่า หลายวันต่อมา ห้องนอนของอนงค์นาถ โซลเข้ามาในห้องของคนเป็นย่าจึงเห็นว่าที่เจ้าสาวของเขานั่งคุยกับย่าของเขาอยู่บนโซฟา พราวที่เห็นอย่างนั้นจึงพูดกับอนงค์นาถเพราะคิดว่าเขาคงมีเรื่องอยากจะคุยธุระกับคุณย่าของเขา “คุณท่านคะ พราวขอตัวกลับห้องนะคะ” “เธอไม่ต้องไป เพราะเรื่องที่ฉันจะคุยกับคุณย่าไม่ได้เป็นความลับที่เธอจะรู้ไม่ได้” “ค่ะ” “แกมีอะไรจะคุยกับย่างั้นเหรอ” ชายหนุ่มทิ้งตัวนั่งข้างคนเป็นย่าแล้วบอกออกไป “หลังจากแต่งงานแล้วผมจะไปอยู่ที่เขาใหญ่นะครับ เพราะจะได้ไปดูแลสวนองุ่นด้วย” ครอบครัวของเขานอกจากจะมีกิจการโรงแรมแล้ว ยังมีสวนองุ่นที่เขาใหญ่จำนวนหลายพันไร่อีกด้วย อนงค์นาถจะนำองุ่นมาแปรรูปเป็นไวน์และส่งขายต่างประเทศ ซึ่งได้กำไรแต่ละปีหลายร้อยล้านบาท “ย่าแล้วแต่แกเลย” “ผมจะมาบอกคุณย่าแค่นี้แหละครับ งั้นผมกลับห้องก่อนนะครับ” บอกจบชายหนุ่มก็ลุกขึ้นเต็มความสูงแล้วเดินกลับห้องนอนของตัวเองไป ก่อนที่อนงค์นาถจะหันมาพูดกับพราวที่นั่งอยู่ข้างๆ “ร้อยวันพันปีไม่เคยคิดจะไปดูไร่องุ่น พอมาตอนนี้อยากจะไปดูแลไร่ซะงั้น” อนงค์นาถพูดออกไปด้วยความรู้สึกคลางแคลงใจ ก่อนที่พราวจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน “คุณท่านคะ งั้นพราวกลับห้องก่อนนะคะ คุณท่านจะได้พักผ่อน” “เธอไปเถอะ” จากนั้นร่างเล็กก็ลุกจากโซฟาแล้วกลับห้องของตัวเองไป วันต่อมา วันนี้โซลมารับขิมที่คอนโดเพื่อจะพาไปส่งที่โรงแรมของเขาที่เธอทำงานอยู่ บนรถ “หลังจากพี่แต่งงานแล้ว พี่จะไปอยู่ที่เขาใหญ่เพราะพี่จะไปดูแลสวนองุ่นด้วย” “อ๋อค่ะ” เธอรับคำด้วยสีหน้าหม่นหมองเมื่อต้องอยู่ห่างจากแฟน “ขิมอยากไปอยู่เขาใหญ่กับพี่ด้วยไหม พี่จะให้ขิมไปทำงานที่โน่น” “พี่โซลจะให้ขิมไปทำงานอะไรเหรอคะ” “พี่จะให้ขิมไปช่วยงานในออฟฟิศ พี่จะให้ขิมไปทำบัญชีรายรับรายจ่าย ขิมอยากไปไหม” “ขิมอยากไปค่ะ แล้วจะให้ขิมไปพักที่ไหนล่ะคะ” “พี่มีบ้านให้ขิมอยู่ และบ้านหลังนั้นก็อยู่ใกล้กับออฟฟิศด้วย” “ตกลงค่ะ ขิมจะไปอยู่กับพี่โซลที่โน่นจนกว่าเราจะได้หมั้นกันค่ะ” “งานหมั้นของเรามันจะเกิดขึ้นแน่ขิม ขิมอย่ากังวลนะ” “ค่ะ” แล้วทั้งสองก็คุยกันไปตลอดทางจนกระทั่งถึงโรงแรม หนึ่งเดือนต่อมา หลังจากงานแต่งงานเสร็จสิ้นเมื่ออาทิตย์ก่อน วันนี้ก็เป็นวันที่เขากับภรรยาชั่วคราวต้องไปเขาใหญ่กัน โซลกับพราวออกจากบ้านตั้งแต่เช้าแล้วไปรับขิมที่คอนโด คอนโดขิม เมื่อรถหรูเลี้ยวเข้ามาจอดยังหน้าคอนโดของขิม พราวที่นั่งอยู่เบาะข้างก็หันมองเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาที่นั่งเบาะคนขับด้วยสีหน้าสงสัยก่อนเสียงทุ้มจะเอ่ยบอกคนที่กำลังสงสัยออกไป “ฉันมารับขิมไปอยู่ที่เขาใหญ่ด้วย” “อ๋อค่ะ” “เธอลงไปนั่งข้างหลัง” “ค่ะ” รับคำเสร็จร่างเล็กก็เปิดประตูลงจากรถแล้วไปนั่งเบาะหลัง โซลลงจากรถแล้วหยิบกระเป๋าที่ขิมถือไปเก็บไว้ท้ายรถ ขิมเข้ามานั่งด้านหน้าพร้อมกับหันถามยังแฟนตัวสูงด้วยรอยยิ้มแจ่มใส “พี่โซลกินอะไรมาหรือยังคะ” “ยัง แล้วขิมล่ะกินอะไรหรือยัง” ใบหน้าเหล่อเหลาไร้ที่ติหันถามคนรักด้วยรอยยิ้มอ่อนๆ น้ำเสียงนุ่มนวลและขับรถออกไปสู่ถนนใหญ่ “ขิมยังไม่ได้กินอะไรเลยค่ะ” “งั้นเดี๋ยวระหว่างทางเราแวะกินกันก่อนนะ เพราะกว่าจะถึงเขาใหญ่ก็เกือบสามชั่วโมงเลยละ” “ค่ะ” แล้วโซลกับขิมก็คุยกันไปตลอดทาง ส่วนพราวที่นั่งเบาะหลังก็มองวิวข้างทางบ้าง ดูโทรศัพท์บ้างเพื่อฆ่าเวลา จนกระทั่งรถหรูของโซลเลี้ยวเข้ามาจอดยังหน้าร้านอาหารแห่งหนึ่ง ขิมลงจากรถก่อนที่โซลจะเปิดประตูลงจากรถตาม เขาที่เหมือนนึกอะไรได้จึงเปิดประตูเบาะหลังพร้อมกับเอ่ยถามร่างบางออกไปด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง สีหน้าเรียบเฉยซึ่งผิดกับที่คุยกับแฟนของเขาเมื่อครู่ “เธอจะลงไปกินข้าวด้วยไหม” “ไม่ค่ะ” ว่าแล้วเขาก็ไม่ได้เซ้าซี้ จากนั้นจึงพาแฟนสาวเดินเข้าไปในร้านอาหาร พราวมองตามคนทั้งสองด้วยสายตาละห้อยพลางคิดในใจว่าเขาคงรักแฟนมากแหละถึงได้พาไปอยู่กับเขาด้วย เมื่อโซลกับขิมรับประทานอาหารเสร็จก็พากันเดินออกมาจากร้าน ทั้งสองคุยกันด้วยใบหน้าแช่มชื่นจนเข้ามานั่งในรถ โซลออกรถมุ่งหน้าไปยังเขาใหญ่ซึ่งอีกไม่กี่สิบกิโลก็ถึง โซลกับขิมคุยกันอย่างเพลิดเพลินกระทั่งรถเลี้ยวเข้ามาในไร่องุ่นที่มีเนื้อที่หลายพันไร่ ไร่องุ่นอนงค์นาถ @เขาใหญ่ รถราคาแพงแล่นเข้ามาจอดยังหน้าบ้านชั้นเดียวหลังใหญ่ที่มีขนาดห้าร้อยตารางเมตร รอบตัวบ้านโอบล้อมไปด้วยต้นไม้ใหญ่จำนวนหลายสิบต้น ดูแล้วร่มรื่นและน่าอยู่ พราวลงจากรถแล้วเดินไปหยิบกระเป๋าเสื้อผ้าที่อยู่ท้ายรถและเดินเข้าบ้านไป ซึ่งโซลกับขิมยังนั่งในรถ “บ้านหลังนี้เหรอคะที่พี่โซลจะให้ขิมอยู่” ขิมมองไปรอบๆบ้านที่ดูแล้วบรรยากาศดีน่าอยู่พร้อมกับเอ่ยถามแฟนตัวสูง “ไม่ใช่หลังนี้หรอก แต่เป็นอีกหลังนึง เดี๋ยวพี่พาไป” ว่าแล้วเขาก็ขับรถไปยังบ้านอีกหลังที่อยู่ไม่ไกลจากบ้านหลังใหญ่นี้ อีกหลังก็เป็นบ้านชั้นเดียวเหมือนกัน แต่มีขนาดเล็กกว่าครึ่งหนึ่งของบ้านหลังใหญ่ที่เขาอยู่
Latest chapter
พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว 30 หัวใจสองดวงหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว NC20+ (จบ)
หนึ่งเดือนต่อมาเป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้วที่โซลกับพราวมาอยู่ที่ไร่องุ่น หนึ่งเดือนมาแล้วที่โซลยังทำหน้าที่เก็บองุ่นตามคำสั่งของพราว ตอนกลางวันโซลจะกลับมากินข้าวพร้อมกับพราวทุกวันแล้วกลับไปเก็บองุ่นต่อ ทุกคืนโซลจะเข้าไปในห้องนอนของพราวและหอมแก้มพราวเพื่อเป็นรางวัล และตอนนี้อายุครรภ์ของพราวก็ครบสองเดือนแล้วเมื่อโซลกลับมาจากไร่ก็รีบอาบน้ำสวมใส่เสื้อผ้าแล้วเข้ามาในห้องนอนของพราวเพื่อจะหอมแก้มเธออย่างเช่นทุกคืนที่ผ่านมาฟอดด ฟอดด เสียงของจมูกโด่งเป็นสันฝังไปบนพวงแก้มนุ่มของคนตัวเล็กที่นั่งอยู่บนเตียง โดยโซลยืนอยู่ข้างเตียง“คุณหอมแก้มพราวมาเดือนนึงแล้ว เบื่อหรือยังคะ” ยิ้มบางๆ“พี่ไม่เบื่อเลย อยากหอมทั้งเช้าทั้งกลางวันด้วยซ้ำ”“แต่พราวรู้สึกเบื่อแล้วค่ะ”“พราวเบื่อพี่แล้วเหรอ” เขาสีหน้าสลดลงเมื่อเธอบอกว่าเบื่อ“พราวเบื่อที่จะให้คุณหอมแก้มแล้วค่ะ แต่พราวอยาก…ให้คุณทำมากกว่าหอมแก้มค่ะ” เธอพูดพร้อมกับส่งสายตาสื่อความนัย โซลที่เห็นอย่างนั้นจึงนึกรู้ทันที ก่อนจะเอ่ยออกไปด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน“งั้นเรามาทำกันเลยไหม”“พี่โซลอยากมากใช่ไหมคะ เพราะตั้งสองเดือนแล้วที่พี่ไม่ได้ปลดปล่อย”โซลที่ได้ยินเมียตัว
พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว 29 อย่าโกรธเลยนะ
เพ้นท์เฮาส์เมื่อเข้ามาในเพ้นท์เฮาส์ พราวก็เข้าห้องนอนไปและโซลก็เดินตามเธอเข้าไปในห้องด้วย“พราว พี่มีอะไรจะบอก”“อะไรเหรอคะ”“พราวสงสัยใช่ไหมว่าทำไมถึงท้อง ทั้งที่กินยาคุมฉุกเฉินแล้ว”“ใช่ค่ะ”“ตามหลักวิทยาศาสตร์ การคุมกำเนิดทุกชนิดมันไม่ได้ป้องกันการตั้งครรภ์ได้ร้อยเปอร์เซนต์หรอก”“พราวก็พอจะรู้ค่ะ”“แต่เรื่องของเรื่องก็คือ…ที่พราวท้องเพราะพราวไม่ได้กินยาคุมฉุกเฉินน่ะสิ” เขาบอกออกไปด้วยความประหม่า“แล้ววันนั้นที่คุณไปซื้อ มันคือยาอะไร” ดวงตาสวยฉายแววเคลือบแคลง“มันเป็นวิตามินน่ะ ไม่ใช่ยาคุมหรอก” เขาตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเทาเพราะหวั่นเกรงพราวเมื่อรู้อย่างนั้นก็ว่าออกไปด้วยสีหน้าดุปนโกรธ“คุณโซล! ทำไมคุณถึงได้ทำแบบนี้ด้วย!” “พี่ขอโทษ ที่พี่ทำแบบนี้เพราะพี่อยากผูกมัดพราว” เขาพูดออกไปด้วยแววตารู้สึกผิดและกลัวที่เห็นเธอโกรธ“คนโกหก คนหลอกลวง ขนาดเรื่องกินยาคุมยังหลอกกันได้ เรื่องอื่นคุณคงจะหลอกพราวได้เหมือนกัน” เธอพูดออกไปด้วยความโมโหที่โดนหลอก“พราวอย่าโกรธพี่เลยนะ เรื่องอื่นพี่ไม่เคยหลอกพราวเลย มีเรื่องนี้เรื่องเดียวที่พี่จำเป็นต้องหลอกพราว ตอนนั้นพี่คิดว่าถ้าพราวท้องพี่ก็จะบอกความจริงก
พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว 28 เชื่อเมีย
เมื่อโซลทำงานบ้านเสร็จก็เข้าไปในห้องของพราวจึงเห็นว่าเธอหลับอยู่ เมื่อเห็นอย่างนั้นเขาจึงสบโอกาสขึ้นไปนอนข้างเธอ ร่างแกร่งตะแคงหันหน้าเข้าหาร่างบอบบาง ดวงตาคมมองไปยังหน้าท้องแบนราบพลางฝ่ามือหนาก็เลื่อนไปวางบนหน้าท้องเธอเหมือนกับมั่นใจว่าคนตัวเล็กต้องท้องแน่นอน จนกระทั่งยี่สิบนาทีผ่านไปพราวก็รู้สึกตัวตื่นขึ้นมา เธอที่รู้สึกว่าเหมือนมีบางอย่างมาวางอยู่บนหน้าท้องของเธอจึงมองไปยังหน้าท้อง เมื่อเห็นว่าเป็นมือของเขาจึงหันไปมองด้านข้างก็ถึงกับเบิกตากว้างอย่างตกใจ“คุณโซล คุณขึ้นมานอนบนนี้ทำไม”“คือ…พี่” เขาไม่รู้จะตอบยังไง“ออกไป ทีหลังอย่าขึ้นมานอนอีกนะ”“ได้ ทีหลังพี่จะไม่ขึ้นมานอนอีก งั้นเราไปอาบน้ำแต่งตัวกันเถอะ จะได้ไปหาหมอกัน”“ค่ะ” ว่าแล้วทั้งสองก็ลุกจากเตียง โซลออกไปจากห้องแล้วอาบน้ำแต่งตัว เมื่อทั้งสองแต่งตัวเสร็จก็พากันไปยังโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังแห่งหนึ่งห้องตรวจแพทย์โซลพาพราวเข้ามาในห้องตรวจแพทย์ แล้วหมอก็ถามพราวว่าประจำเดือนมาครั้งล่าสุดวันที่เท่าไหร่ จึงทำให้พราวนึกขึ้นได้ว่าประจำเดือนของเธอเลยมาห้าวันแล้ว เมื่อเป็นอย่างนั้นหมอสาวที่เป็นเพื่อนของโซลก็บอกให้พราวไปเก็บปัสสาวะแล้ว
พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว 27 ทำตามคำสั่ง
เมื่อทั้งสองดูซีรี่ย์จบก็เป็นเวลาห้าทุ่ม พราวลุกจากโซฟา“เธอจะเข้านอนแล้วเหรอ” เขาเงยหน้าถามร่างบางที่ยืนอยู่“ใช่ค่ะ”“พี่ขอเข้าไปนอนด้วยได้ไหม”“ที่นอนของคุณคือตรงนี้ ถ้าไม่อยากนอนตรงนี้ก็กลับบ้านไป”“พี่จะนอนตรงนี้ เธอไปนอนเถอะ” ว่าแล้วพราวก็เดินเข้าห้องนอนไป ก่อนที่ร่างสูงจะเข้าไปอาบน้ำใส่เสื้อผ้าและมานอนบนโซฟาเบาะผ้าราคาแพงในห้องนั่งเล่น ถึงโซฟาที่เขานอนอยู่นี้จะนุ่ม แต่ก็ไม่ได้นอนสบายเหมือนกับที่นอน แต่ถึงจะนอนไม่สบายตัวเหมือนนอนบนที่นอนคิงไซส์เขาก็ยอมนอน เพราะไม่ว่าพราวจะให้นอนตรงไหนเขาก็นอนได้ ขอแค่ให้ได้อยู่ในบ้านหลังเดียวกันกับเธอก็พอ โซลหยิบผ้านวมขึ้นมาห่ม จากนั้นไม่นานเขาก็เข้าสู่ภวังค์นิทราวันต่อมาพราวตื่นขึ้นมาก็เข้าห้องน้ำไปล้างหน้าแปรงฟันแล้วออกมาจากห้องนอน หญิงสาวเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่นจึงเห็นว่าคนตัวสูงยังหลับอยู่ เท้าบางก้าวไปยืนข้างโซฟาพร้อมกับปลุกคนที่ยังหลับอยู่“ตื่นได้แล้ว”“…” “ตื่น!” เมื่อเห็นว่าเขายังไม่ตื่นเธอจึงเพิ่มลิมิตเสียงให้ดังขึ้น จนทำให้คนที่หลับสนิทอยู่รู้สึกตัว ชายหนุ่มค่อยๆลืมตาอย่างช้าๆด้วยความง่วงงุนก่อนจะปรับโฟกัสสายตาให้ชัดขึ้น เมื่อเห็นว
พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว 26 ถ้าต้องการ ก็จะให้
บริษัท วันต่อมาร่างสูงของทายาทเจ้าของโรงแรมหรูชื่อดังที่มีตำแหน่งเป็นรองประธานกรรมการซึ่งอยู่ในชุดสูทหรูราคาแพงสีดำขึ้นมายังชั้นผู้บริหารซึ่งอยู่ชั้นบนสุด หลังจากที่หลายเดือนมาแล้วที่เขาไม่ได้เข้ามา ก็ตั้งแต่แต่งงานกับพราวห้องทำงานโซลร่างแกร่งทิ้งตัวนั่งบนเก้าอี้เบาะหนังราคาแพงด้วยท่าทีเซ็งๆ ตั้งแต่เมื่อวานมาจนถึงวันนี้เขาถอนหายใจด้วยความเบื่อหน่ายนับครั้งไม่ถ้วนแล้ว เพราะใจคอยมัวพะวงห่วงหาแต่คนตัวเล็ก โซลหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออกหาเธอตู๊ดแต่เธอก็ไม่รับสาย เขาโทรอีกครั้งแต่เธอก็ไม่รับสายอีก เขาวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะพร้อมกับถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่ายพลางคิดในใจว่าเขายังต้องรอพราวคืนนี้อีกตั้งคืนกว่าเธอจะกลับมาด้านพราวพราวที่เดินริมชายหาดเคียงข้างฮันเตอร์หยิบโทรศัพท์ออกมาดู เมื่อเห็นว่าเป็นคนตัวสูงโทรมาจึงกดปิดเสียงแล้วเก็บโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋ากางเกง ฮันเตอร์ที่เห็นจึงเอ่ยถามออกไป“ใครโทรมาเหรอ ทำไมถึงไม่รับสายล่ะ”“คุณโซลโทรมา ฉันไม่อยากรับ”“ฉันขอถามอะไรหน่อยสิพราว”“ถามเรื่องอะไรล่ะ”“เรื่องสามีเก่าของเธอ”“ทำไมเหรอ”“เขาถอนหมั้นกับแฟนแล้วเหรอถึงได้มาวุ่นวายกับเธอ”“เขาบอกฉัน
พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว 25 ส่วนเกิน
วันต่อมาโซลตื่นตั้งแต่เช้าตรู่แล้วเข้าครัวไปหุงข้าว จากนั้นจึงโทรสั่งของกินจากร้านอาหารชื่อดัง สามสิบนาทีต่อมาเขาก็ลงไปเอาอาหารที่พนักงานนำมาส่งขึ้นมาจัดแจงใส่จานและครอบไว้เขาเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำแล้วใส่ชุดเดิม จากนั้นจึงออกมานั่งในห้องโถงกว้างก่อนที่โทรศัพท์จะมีเสียงดังขึ้นRrrr!‘ครับแม่’‘เมื่อคืนลูกนอนที่ไหน ทำไม่ถึงไม่กลับบ้าน’ คนเป็นแม่เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง เมื่อตื่นขึ้นมาแล้วไม่เห็นรถของลูกจอดอยู่‘นอนที่เพ้นท์เฮ้าส์ครับ’‘พราวให้ลูกเข้าไปนอนได้แล้วเหรอ’‘เมื่อคืนผมไปเจอพราวที่คลับก็เลยพามาส่ง แล้วผมก็บอกว่าเมามากขับรถไม่ไหว พราวก็เลยให้นอนครับ’‘โกหกพราวว่าเมาน่ะสิ’‘ถ้าไม่โกหก พราวก็ต้องไล่ผมกลับบ้านอีกแน่’‘แล้วคืนนี้ลูกนอนที่นั่นอีกหรือเปล่า’‘ใจจริงผมอยากนอนทุกคืนแหละครับ ถ้าพราวไม่ไล่กลับซะก่อน’‘งั้นก็แค่นี้นะลูก ถ้าลูกนอนที่นั่นก็โทรมาบอกแม่ด้วยนะ’‘ได้ครับ’ ว่าจบโซลก็กดวางสาย ก่อนประตูห้องนอนของพราวจะถูกเปิดออกมา โซลที่เห็นจึงลุกขึ้นไปหาเธอแล้วเอ่ยถามด้วยความกระตือรือร้น“เธอจะกินข้าวเลยไหม”“วันนี้ฮันเตอร์จะมารับออกไปเที่ยวน่ะ”เมื่อได้ยินอย่างนั้นร่างสูงก็ถึงกับหน้
พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว 20 ยังไม่เคยเข้าหอ NC18+
18.40 น.รถหรูของฮันเตอร์เคลื่อนตัวเข้ามาจอดยังหน้าคอนโดหรูที่พราวอาศัยอยู่ วันนี้เขาพาเธอออกไปกินข้าวและซื้อของหลายอย่างในระยะเวลาสองเดือนที่ผ่านมานี้ฮันเตอร์จะพาพราวออกไปเที่ยวอาทิตย์ละครั้ง บางครั้งฮันเตอร์ก็ชวนเพื่อนอีกสองคนออกมาพบปะสังสรรค์กัน เพราะไม่ได้เจอกันนานแล้ว นั่นก็คือคินกันนุ่นที่เป
พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว 17 คืนแหวนแต่งงาน
เพ้นท์เฮาส์เมื่อพราวกลับมาถึงเพ้นท์เฮาส์ได้ไม่นานโทรศัพท์ของเธอก็มีสายโทรเข้ามา เมื่อเห็นว่าเป็นอนงค์นาถโทรมาพราวจึงกดรับสายทันที‘ค่ะคุณท่าน’‘เมื่อกี้โซลพาแฟนมาที่บ้าน เห็นบอกว่าจะหมั้นกันเดือนหน้า เธอต้องไปงานหมั้นด้วยนะพราว เพราะเธอก็คือคนในครอบครัวฉันเหมือนกัน’‘ได้ค่ะคุณท่าน’ ถึงแม้ว่าเธอจะเ
พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว 7 นอนกับแฟน
ออฟฟิศร่างสูงของโซลเดินมาที่โต๊ะทำงานของแฟนสาวแล้วเอ่ยถามออกไปด้วยความใส่ใจ“ไหวไหมขิม พอจะทำได้ไหม”“ขิมทำได้ค่ะ ขิมว่ามันสนุกกว่างานที่โรงแรมอีก”“พี่ดีใจนะที่ขิมชอบงานนี้”“พี่โซลไม่ต้องห่วงนะคะ ขิมทำได้ค่ะ” “งั้นพี่ขอตัวไปทำงานก่อนนะ”“ตามสบายค่ะ” ว่าแล้วชายหนุ่มก็เข้าไปทำงานในห้องทำงานของเขา
พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว 6 ตามใจคนรัก
บ้านพักที่ขิมอาศัยอยู่ร่างสูงลงจากรถสี่ประตูโฟวิลแล้วเดินเข้าไปในบ้านจึงเห็นว่าแฟนสาวกำลังรับประทานอาหารอยู่ ขิมที่หันมาเห็นแฟนหนุ่มตัวสูงพอดีจึงระบายยิ้มพร้อมกับเอ่ยออกไป“พี่โซลไปไหนมาเหรอคะ”“พี่ขับรถไปดูในไร่มาน่ะ”“พี่โซลมากินข้าวด้วยกันสิคะ”“พี่ก็กำลังหิวอยู่พอดีเลย” ว่าแล้วชายหนุ่มก็เดินไป
You May Also Like
ขย่มรักพ่อผัวกับเพื่อนๆของเขาอีกหลายคน
กาสะลอง129.4K viewsเด็กมันยั่ว BAD LOVE
ลำเจียก72.6K viewsรอยร้าวรัก
Sitha75.5K viewsเพื่อนเกย์สอนกาม
อลิซาเบธ ลี66.3K viewsพิษรักใต้บัลลังก์มังกร
Ladyporn32 viewsรอยแค้น แรงปรารถนา
H.O.Darkness89 viewsไม่หวนคืน Never again
มนสิกานต์17.3K viewsปฏิบัติการสอบตกของคุณหนูตระกูลเคานต์
เซียวเหยา26 views
