بيت / รักโบราณ / พันธะสวาทจอมเวทย์ / ตอนที่ 7 เรือนบวรเวทย์

مشاركة

ตอนที่ 7 เรือนบวรเวทย์

last update تاريخ النشر: 2025-11-27 14:05:12

ตอนที่ 7 เรือนบวรเวทย์

ด้วยความสุขุมอย่างบุตรสาวคนโตทำให้มองได้อย่างทะลุปรุโปร่ง และแม้นว่าคุณหลวงกับคุณหญิงจะรักลูกสาวคนนี้ปานใด ทว่าความรักนี้คงยังมิสู้ความรักในตัวกลัวตายตระกูลล่มสลาย

“เป็นเจ้า ดารานี ลูกรักของแม่ ฮื้อ...” พูดจบจันทร์ฉายหยิบผ้าไหมผืนเล็กปาดน้ำตา “พ่อเจ้านัดกับท่านขุนอัครเดชไว้บ่ายนี้ จะไปขอความช่วยเหลือ”

สองฝาแฝดลอบมองหน้ากันสีหน้าไร้สีเลือดปากสั่น ก่อนแฝดพี่จะเป็นคนเอ่ยถาม

“แล้วลูกคนใดกัน เป็นลูกคนใดที่ต้องไป”

“ดารานี เจ้าเป็นคนต้องคำสาป เจ้าต้องไปด้วยตนเองให้ท่านขุนเห็นหน้า หากท่านขุนมีใจเมตตา พวกเราจะหลุดพ้นจากคำสาปนี้ตลอดไป”

ดารานีอึ้งงัน ในทรวงอกอัดแน่นบางอย่างที่ตนต้องเป็นฝ่ายแบกความรับผิดชอบต่อดวงชะตาครอบครัว

“มีใจเมตตา!! เชอะ ท่านพ่อท่านแม่พูดราวกับว่าการได้แตะเนื้อต้องตัวร่วมเตียงกับพี่นีถือเป็นโชควาสนาของเรา แท้จริงควรเป็นเขาเสียมากกว่าที่ได้ผลประโยชน์!”

ตึง!  คุณหลวงกระทืบเท้าลงพื้นเรือน ยกนิ้วชี้หน้า ใบหน้ากราดเกรี้ยวจนริมฝีปากบิดเบี้ยว

“ดารานี!! เจ้ามันปากไพร่ คงเพราะอยู่แต่พวกชั้นต่ำจึงได้พูดจาโพล่งขึ้นเช่นนี้ อย่าหวังเลยว่าจะได้ออกไปใช้ปากเยี่ยงนี้กับผู้ใดได้อีก ลงจากเรือนไปเสีย มิใช่ธุระของเจ้าอีกต่อไป!!”

ดารากาดวงหน้าซีดเผือด ในช่องท้องคล้ายมีก้อนเย็นยะเยือกถ่วงอยู่จมลึกมาเนิ่นนาน เธอก้มกราบด้วยความเงียบงันสะกดกลั้นกลืนบางสิ่งลงไปแล้วคลานถอยหลังลงจากเรือนเงียบเชียบ

“ท่านพี่ ไม่ควรพูดกับลูกดาราเช่นนั้น” จันทร์ฉายแย้งเสียงเบา

“ไม่ควรพูดได้เยี่ยงไร หากบ่าวไพร่ได้ยินแล้วนินทาความนี้รู้ถึงหูขุนอัครเดชเข้าจะเกิดอะไรขึ้น ปรามไว้เสียเนิ่น ๆ เวลาไปที่ใดจักได้รู้จักสำรวม”

“เอาเถิด เรื่องแม่ดาราพักไว้ก่อน ลูกนีเจ้าไปเตรียมตัวแต่งกายให้สมเป็นแม่หญิงของเรือนศรีสงคราม บ่ายคล้อยเราจะเดินทางไปยังเรือนบวรเวทย์”

“เจ้าค่ะ”

ดารานีเปล่งเสียงสั่นเทา ร่างอรชรคลานเข่าถอยหลังแข้งขาอ่อนแรงร้าวไปหมด ใจหน่วงคล้ายจะร้องไห้ที่คำสาปมาตกอยู่กับเธอ ใบหน้าไม่อาจมีรอยยิ้ม เหลียวสายตามองออกไปยังภายนอก ที่ไกล ๆ ลับตา จุดที่เธอนัดพบเจอกับคนรักลับ ๆ มาตลอดหลายเดือน

ยามบ่าย ณ เรือนบวรเวทย์

เรือนบวรเวทย์ใหญ่โตงดงามไม่แพ้เรือนใดของข้าหลวงลำดับสูงแห่งอโยธยา ปั้นลมวิจิตรงามตาหยดย้อยห้อยกระดิ่งลมเงินปลิวไสวมิว่างเว้น ส่งเสียงวิเวกกรีดลงข้างในทรวงอกแม่หญิงดารานี

ดวงตากวางเบิกกว้างยามก้าวขึ้นสู่เรือนกลาง แม้ว่าบรรยากาศร่มรื่น ผ้าม่านสีขาวโปร่งบางลดทอนสีของไม้กฤษณาดำเข้ม ทว่ากลิ่นหอมตลบลอยคว้างอ้อยอิ่งทุกแห่งหน ทุกซอกมุมของเรือนจอมเวทย์ ยิ่งพาให้ขนแขนของเธอลุกเกรียวจนเป็นตุ่มไต รู้สึกหนาวเย็นขึ้นกะทันหันจนเผลอตัวลูบแขนตัวเอง หย่อนร่างลงพื้นด้านล่างใกล้คุณหญิงจันทร์ฉาย แนบตัวชิดปลีน่องมารดารอคอยด้วยใจระทึก

เสียงฝีเท้าหนักแน่นดั่งชายเรือนร่างใหญ่ดังสะท้อนก้องโถงกลาง ยิ่งพาให้ดารานีตัวสั่นเทิ้ม

“แม่...”

“ใจเย็น ๆ ลูก ขุนอัครเดชหน้าตาดีมิได้ขี้ริ้วขี้เหร่”

ดารานีขบริมฝีปากกลั้นอาการสั่นเทา คำปลอบโยนนี้ไม่ได้ช่วยลดทอนความหวาดกลัวลงแต่อย่างใด เธอสะท้านราวเป็นไข้จนต้องวางมือกุมหน้าท้อง

“ขุนอัครเดช”

คุณหลวงเอ่ยทักก่อนลุกยืน แสดงให้เห็นว่าขุนอัครเดชมีอำนาจบารมีมากกว่าท่านพ่อของเธอ

สายตากวางเหลือบมองเท้าใหญ่คล้ำเข้มขึ้นสู่โจงกระเบนผ้าไหมสีดำและตัวเสื้อผ้าแพรอยู่บ้านสีเดียวกัน นิ้วจิกลงชายผ้าซิ่นไม่รู้ตัว ก้มหน้างุดไม่ยอมแหงนขึ้น

“ท่านหลวง แล้วนี่คือ...”

“คุณหญิงจันทร์ฉาย ภรรยา และคนนี้บุตรสาว ดารานี”

ร่างอรชรในชุดผ้าซิ่นไหมสีเข้ม ตัวเสื้อแขนกระบอกสีอ่อนคล้ายดอกบัวหลวงยามเช้า พาดสไบผืนน้อยสีเหลืองเข้มกว่า มิได้เกล้าผมเช่นเมื่อเช้า ปล่อยให้เคลียไหล่สยายยาวถึงกลางหลังหวีเปิดหน้าออกทั้งสองข้างเป็นปีก

“แม่หญิงดารานี”

เสียงทุ้มต่ำพาให้ดารานีเนื้อตัวสะท้าน กัดริมฝีปากแน่นขณะช้อนหน้าขึ้นก่อนผงะเล็กน้อยเมื่อเห็นนัยน์ตาสีนิลเปล่งประกายบางอย่าง

“ท่านขุนอัครเดช...” เสียงหวานแผ่วเบา ก้มลงไหว้งดงามแล้วไม่ยอมเงยหน้า

“หลวงพิริยเดช มาครั้งนี้มีเรื่องอันใดหรือ?” เขาทอดน้ำเสียงนุ่มนวลผิดไปจากเมื่อเช้าจนหลวงเองยังแปลกใจ

“พูดตามตรงไม่อ้อมค้อมนะท่านขุน ตระกูลศรีสงครามของข้านี้ต้องคำสาป!”

“คำสาปใดหรือท่านหลวง” เขาเอียงหน้าไปทางแม่หญิงน้อยขมวดคิ้วสงสัย

“คำสาปแช่งของขุนสิงหไกรครั้งสุโฆฑะยะ”

“ขุนสิงหไกร ขึ้นชื่อเรื่องมนตร์ดำไสยศาสตร์เก่าแก่ มิมีเหลือตกทอดลงมายังอโยธยาแล้วนี่?”

“ทว่ามนตร์ดำยังคงอยู่ วานนี้ข้าให้โหรหลวงทำนายดวงชะตา ธิดาของข้าตกฟากสิบห้าค่ำเดือนดับ วันอังคารปีขาล ช่วงก่อนราหูจะเคลื่อนออก จึงทำให้มนตร์ดำที่แต่เดิมอ่อนด้อยกลับแข็งกร้าว”

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • พันธะสวาทจอมเวทย์    ตอนพิเศษ

    ตอนพิเศษหลายเดือนถัดมา ยามเช้าวันพระราชทานสมรส ณ เรือนบวรเวทย์กาลเวลาผันผ่านล่วงแปรเปลี่ยนเป็นคิมหันตฤดู ฤกษ์งามยามดีที่เรือนศรีสงครามเร่งหามาได้ดั่งใจท่านขุนต้องการสายลมเหนือพัดเอื่อยเรี่ยผิวน้ำหน้าเรือนบวรเวทย์ที่บัดนี้คราคร่ำไปด้วยเรือลำน้อยใหญ่แขกเหรื่อมากมายต่างเห่แหนมาร่วมแสดงความยินดีในพิธีพระราชมงคลสมรส ซึ่งองค์เหนือหัวทรงโปรดเกล้าให้เจ้าฟ้าธรรมาเทพเป็นตัวแทนในพระองค์เจิมหน้าผากด้วยแป้งมงคลปลุกเสกจากวังหลวงดารากางดงามยิ่งในชุดสไบสีชมพูอ่อนทับซ้อนด้วยสไบโปร่งทักทอลายด้วยดิ้นทองพาดเฉียงยาว ซิ่นชมพูเข้มลายยกดอกพุดซ้อนปักดิ้นด้วยมือเป็นปุ่มแทรกเม็ดพลอยเข็มขัดทองเก่าแก่ตกทอด เกล้าผมมวยต่ำแซมมีเพียงรัดเกล้าเพชรชมพูทวีปเท่านั้นประดับศีรษะข้างกายของเธอในยามนี้คือท่านขุนจอมเวทย์สวมเต็มยศ กระโจงเบนผ้าไหมลายกนกทอยกด้วยดิ้นทองบนผืนผ้าน้ำตาลอ่อน ตัวบนเสื้อแขนยาวนวลตาทับด้วยเสื้อคลุมกรมท่าโปร่งทอสลับดิ้นเงิน องคาพยับล้วนน่าเกรงขาม สง่างาม ทว่าดวงหน้ากลับอ่อนโยนแลมีรอยยิ้มอ่อนหวานให้เธอเพียงคนเดียว“เช้านี้อากาศค่อนข้างเย็น น้องหญิงหนาวหรือไม่”“ไม่เจ้าค่ะ ท่านพี่อย่าเพิ่งชวนคุยสิเจ้าค่

  • พันธะสวาทจอมเวทย์    48 การง้อของท่านขุน จบบริบูรณ์

    48 การง้อของท่านขุน จบบริบูรณ์หลายวันถัดมา ยามเช้า ณ ท่าน้ำวัดพุทไธศวรรย์ กระไอหมอกขาวเบาบางลอยอ้อยอิ่งเหนือแผ่นน้ำเจ้าพระยา ลำน้ำแห่งชีวิตที่หล่อเลี้ยงอโยธยามาเนิ่นนาน แสงยามเช้ายังไม่ทันจับคุ้งฟ้าทว่าผู้คนมากมายพากันหลั่งไหลมายังวัดพุทไธศวรรย์ ศูนย์รวมจิตใจแห่งศรัทธาดารากาเยื้องย่างแช่มช้อยในชุดแม่หญิงงดงามด้วยซิ่นไหมเนื้อดีสีม่วงอ่อนทอลายวิจิตร คาดเข็มขัดทองพอเหมาะสมตัว ท่อนบนห่มสไบไหมเรียบลื่นสีเหลืองนวลพาดเฉียง สวมสร้อยทองทับทิมลายสุโฆฑะยะ มวยผมเยี่ยงที่พึงใจร้อยรัดด้วยดอกพุดซ้อนวันนี้คือคราแรกที่แม่หญิงมาวัดด้วยชื่อของตนเอง มิใช่พี่ดารานีอีกต่อไป “พี่นี”แม่หญิงน้อยซอยเท้าแม้ว่าจะสวมชุดผ้าซิ่นรัดเรือนร่าง โอษฐ์อิ่มคลี่ออกเผยรอยยิ้มงดงามราวดอกไม้แรกแย้ม“ดารา”“วันนี้คนมากันมากเหลือเกินนะเจ้าคะ” เธอจับมือพี่สาวแล้วออกเดินไปทางอุโบสถ“เช้านี้เจ้าฟ้าธรรมาเทพมาด้วยพระองค์เอง คนเลยมากันแน่นขนัด”“น้องเพิ่งจะเคยเห็น พิธีห่มสไบหลวงพ่อ”ดารานีส่งรอยยิ้มอย่างละอายใจพลางบีบมือ “แต่ต่อนี้ไป น้องไม่ต้องหลบซ่อนแล้วจริงหรือไม่”“เจ้าค่ะ”ดารากาพยักพเยิดด้วยรอยยิ้ม ทว่าไม่ทันจะเดินขึ้นทา

  • พันธะสวาทจอมเวทย์    47 รอวันฟ้าเปิด

    47 รอวันฟ้าเปิดขุนภพเดินกลับไปยังเปี่ยมด้วยท่าทีสงสัย แม่หญิงดาราการับของไว้ทุกสิ่ง แต่ไยจึงฝากถ้อยคำที่ขุนศึกเช่นเขามิเข้าใจแม้แต่น้อย หรือเขามันด้อยปัญญาจนมิอาจเฉลยได้“ลูก..ดารา” คุณหญิงจันทร์ฉายเรียกด้วยเสียงอ้อมแอ้ม เดินกลับออกมาเมื่อขุนภพลงเรือนแล้ว“ท่านแม่” ดารากายังจิ้มขนมเข้าปาก นั่งอมยิ้มหน้าแดงซ่าน“ท่านขุนฝากกระไรมาหรือออเจ้า”“ขนมเจ้าค่ะ ท่านแม่มาชิมสิเจ้าค่ะ หยกมณี ลูกเพิ่งจะเคยได้กิน”จันทร์ฉายหย่อนร่างลงนั่งข้างกันก้มมองขนมสีเขียวแล้วให้สะท้านใจ ขนมชนิดนี้ตัวเธอและลูกดารานีเคยได้ชิมแล้วบ่อย ๆ ยามออกงานมงคลเรือนขุนนาง แต่เธอมิกล้าพูดออกมาด้วยความละอายใจจึงเออออจิ้มขนมเข้าปาก“เจ้ามิใจอ่อนให้ท่านขุนสักหน่อยหรือ” จันทร์ฉายลองแย้มพรายเสียงเบา ลอบมองลูกสาวที่ทำหน้าเฉยชา“แม่เพียงพูดขึ้นเท่านั้น มิได้ว่ากระไรดอกหากออเจ้ามิยินยอม แม่กับพ่อเลี้ยงดูเจ้าได้ตลอดชีวิต”ดารากาชะงักหยุดเสมือนว่ามือเริ่มสั่นเทา ช้อนดวงหน้าขึ้น“จริงหรือเจ้าคะ หากลูกมิแต่งงานออกเรือน ขออยู่ที่เรือนนี้จนกว่าชีวิตจะหาไม่ ท่านแม่กับท่านพ่อยังยินดีหรือเจ้าคะ”จันทร์ฉายขยับมุมปากเป็นรอยยิ้ม ค่อยคลี่อย่าง

  • พันธะสวาทจอมเวทย์    46 กลอนรักแทนใจ

    46 กลอนรักแทนใจหลายวันต่อมา ณ เรือนบวรเวทย์ยามฝนร่วงหล่นลงมาจากฟ้าฟากในเพลาสายพาให้บรรยากาศเศร้าหมอง เมฆครึ้มมืดแผ่ขยายคลุมทั่วเมืองอโยธยา คงคล้ายดั่งความรู้สึกของแม่หญิงดารากาในเพลานี้เรือนร่างอรชรนอนนิ่งบนเตียงมิทำสิ่งใดนอกจากกอดหมอนใบเล็กซุกหน้าลงสะท้านด้วยกลิ่นผูกพันธะอบอวล“ข้าชังท่าน” เสียงหวานอู้อี้ในหมอนทว่ามือกลับลูบไล้เนื้อผ้าขยำเบา ๆ ราวกับว่าเจ้าก้อนนุ่มในอ้อมแขนคือเขาผู้นั้น“ท่านง้อข้าเพียงเท่านั้นดอกหรือ ขุนอัครเดช”เธอยังบ่นกระเง้ากระงอดผู้เดียวหลับตาก็พลันมีแต่ภาพจอมเวทย์ลอยเข้ามา ยังรู้สึกถึงไออุ่นยามอิงแอบแนบกาย“ข้าจักหนีจากท่านได้เยี่ยงไรกัน”แม่หญิงน้อยทิ้งร่างนอนหงายเหม่อลอยดวงตาจดจ้องขื่อคาน เม้มริมฝีปากกรุ่นโกรธขึ้นมาอีกครา“ท่านมันจอมมุสา ปากหวานในบางเพลา ทว่าพอข้ามิยินยอมท่านก็ถอดใจ”ดารากายังทอดถอนใจออกมาอีกครากระทั่งได้ยินเสียงบ่าวบัวเดินถัดฝีเท้าหนักเข้ามาด้วยความเร่งรีบ“คุณหนู คุณหนู!”“มีกระไรพี่บัว” เธอเอียงหน้าไปทางประตู ขมวดคิ้วยามเห็นบ่าวบัวเปียกปอน“ขุนภพมายังเรือนใหญ่เจ้าค่ะ”“เรือนใหญ่?”“เจ้าค่ะ คุณหญิงให้มาตามคุณหนูไปเรือนใหญ่”“ไม่ดอก ข้าไ

  • พันธะสวาทจอมเวทย์    45การง้อแม่หญิงสักคน

    45การง้อแม่หญิงสักคนแม้นว่าเรือนศรีสงครามบริเวณรอบบ้านมิได้กว้างใหญ่เท่าเรือนบวรเวทย์ ทว่าการเดินหาแม่หญิงสักคนกลับทำมิง่ายดายนักท่านขุนต้องหยุดถามบ่าวไพร่ในเรือนถึงสามครากว่าจะพบเจอบ่าวบัวที่พลันเห็นหน้าท่านขุนเท่านั้นก็ตัวสั่นเทาราวกับถูกผีสิงคุกเข่าลงพื้นเสียงดัง“ท่านขุน!!” มันก้มหน้าจดพื้นดินมิกล้าเงยด้วยเกรงอาญาฐานหลอกลวงข้าในพระองค์“เอ็งเห็นแม่หญิงดารากาหรือไม่”บ่าวบัวค่อยเอียงหน้าขึ้นทีละน้อยด้วยความประหลาดใจยิ่ง น้ำเสียงท่านขุนอ่อนโยนและเบากว่าที่มันเคยได้ยินมา“คุณหนูอยู่ยังท่าน้ำท้ายเรือนเจ้าค่ะ”“ท่าน้ำ”“เจ้าค่ะ เป็นท่าน้ำของพวกบ่าวไว้ใช้ซักผ้า กินอาบเจ้าค่ะ”บ่าวบัวสะดุ้งโหย่ง เมื่อครู่ดวงหน้าท่านขุนยังละมุนดั่งหนุ่มแรกรัก แล้วไยแปรเปลี่ยนกลายเป็นยักษ์อสูรแล้วเสียเล่า“พาข้าไป”“เจ้าค่ะ”ใจของจอมเวทย์หดเกร็งยามได้ยิน ‘ท่าน้ำของพวกบ่าว’ ไยดารากาแม่หญิงคนหนึ่งศักดิ์สูงยิ่งจึงได้ถูกกระทำเยี่ยงนี้จากคนที่ได้ชื่อว่าเป็นบิดามารดา บัดนี้จึงได้แต่ยืนนิ่งอยู่ริมฝั่งน้ำ ดวงตาพยัคฆ์อ่อนแสงลงจดจ้องเพียงร่างของหญิงในดวงใจดารากาสวมใส่ชุดธรรมดายิ่งนักด้วยผ้าคาดรักหน้าอกสีอ่อน ซิ่น

  • พันธะสวาทจอมเวทย์    44 ท่านขุนรู้ความจริงแล้ววว

    44 ท่านขุนรู้ความจริงแล้วววหลายวันต่อมา ยามสาย ณ เรือนศรีสงครามเพราะงานพิธีสมรสของเจ้าฟ้าธรรมาเทพและธิดาหลวงพิริยเดช แม่หญิงดารานี กว่าจะแล้วเสร็จล่วงเลยใช้เวลาถึงอีกสี่วันจึงทำให้เพลานี้ท่านขุนอัครเดชเพิ่งมาง้อแม่หญิงดารากา ด้วยใจตุ่ม ๆ ต่อม ๆ มิรู้ว่าออเจ้านั่นจะแง่งอนหนักหนาปานใดแล้วเรือนศรีสงครามงดงามด้วยไม้สักทองทั้งหลัง ท่ามกลางสวนไม้ดอกและหมากผลหลากหลายดั่งเช่นเรือนขุนนางทั่วไปท่านขุนแหงนมองลอดหลังคาเรือลำใหญ่โอ่อ่าอวดบารมีทั้งที่มิจำเป็น ภายในหนักอึ้งกับน้ำหนักของความรู้สึกผิด“ไอ้สิน ขุนภพ” จู่ ๆ ท่านขุนก็โพล่งขึ้นก่อนจะลงจากเรือน“ขอรับ?”“มึงว่าวันนี้กูแต่งกายเป็นเยี่ยงไรบ้าง”ขุนภพอ้าปากค้างมิกล้าเอ่ยตอบ คงเป็นไอ้สินปากเปราะ ดีดนิ้วแล้วส่งรอยยิ้มกว้างดั่งบ่าวประจบนาย“เช้านี้ท่านขุนสง่างามมากขอรับ ทั้งสีเสื้อ ทรงผม แล้วยัง...”ไอ้สินมิกล้าพูดต่อยามที่กวาดตาลงมายังข้อนิ้วที่บรรจุแหวนไว้เสียสี่วงหากเป็นบุรุษอโยธยาอื่นคงมิผิดแผกกระไร ทว่านี่คือขุนอัครเดชจอมเวทย์ มิเคยสวมใส่แหวนใดเนื่องจากต้องทำพิธีอยู่เสมอ จะพกก็เพียงดากไม้ตะพดเท่านั้น“กระไร?”จอมเวทย์ยังไม่ขยับลงจากเร

  • พันธะสวาทจอมเวทย์    29 คุณไสย์ดำ

    29 คุณไสย์ดำยามต่อมา หน้าเรือนบวรเวทย์ยามนี้แสงบ่ายทอดสีอ่อนสาดทั่วคุ้งน้ำแห่งอโยธยาอันรุ่งโรจน์ เรือนร่างของแม่หญิงดารากาอ่อนเปลี้ยจนแข้งขาอ่อนแรง ค่อยเดินเชื่องช้าโดยมีท่านขุนประคองตระกองแนบข้างกลับเรือนเนื้อตัวชื้นเปียกน้ำถูกคลุมด้วยกลิ่นกายบุรุษจากเสื้อราชปะแตนสีม่วง เธอเอาแต่เดินก้มหน้ามิพู

  • พันธะสวาทจอมเวทย์    27 แม่หญิงน้อย

    27 แม่หญิงน้อยยามสาย ณ เรือนบวรเวทย์แผ่นดินอโยธยาหลังฝนตกหนักหลายวันกระจ่างแจ้ง ดวงอาทิตย์แผดเผาร้อนอ้าวขึ้นทันตา ดารากานอนนิ่งหงอยคอพับคออ่อนวางศีรษะลงพื้นยก“ไยมิร้อยมาลาถวายโต๊ะหมู่บูชา” ดารานีเห็นแฝดน้องนอนนิ่งจึงเอ่ยเย้า“ร้อนเยี่ยงนี้ มือไม้ข้านั่นอ่อนเหลวราวเทียนถูกไฟลน”บ่าวบัวได้ยินปิดปา

  • พันธะสวาทจอมเวทย์    26 ความจริงปรากฎ

    26 ความจริงปรากฎ“เจ้าฟ้าต้องการสิ่งใด โปรดไขแจ้งมาเถิด”“ดารานี...”เพียงเจ้าฟ้าเอ่ยชื่อ ท้องไส้เขาหดเกร็งปั่นป่วน ลูกไฟในท้องลุกโชน“ข้าเพียงต้องการพบดารานี”เจ้าฟ้าย้ำชื่อเดิม ส่งผลให้ขุนอัครเดชยืดกายกำมือแน่นจนปูดโปน ดวงตาแข็งกร้าวจดจ้องเจ้าฟ้าธรรมาเทพอย่างมิเกรงกลัวในสายเลือดดขัตติยะ“ดารานีส่

  • พันธะสวาทจอมเวทย์    24 พิธีเปิดคำสาป 2

    24 พิธีเปิดคำสาป 2“ท่าน! อึก! หยุดนะเจ้าคนชั่วช้า”“ข้ามิคาดมาก่อนว่าออเจ้าดื้อดึงมากโข ยามนี้ล่วงเลยฤกษ์พิธีเปิดคำสาปอีกครา แล้วจะทำเยี่ยงไร”“ข้ามิหลงกลท่านแล้ว”“หลงกล?”เขาเบียดแผงอกชิดแผ่นหลังขาวนวล รัดเอวสอดมือมาด้านหน้ากอบกุมเนื้อหน้าอกขยำแรง ซุกหน้าลงซอกคอพึมพำแผ่วเบาทว่าหนักแน่น“ดื้อเสีย

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status