Compartir

ความบังเอิญ 1

last update Fecha de publicación: 2025-08-03 15:56:12

ความบังเอิญ

“ดา ยกของว่างไปให้คุณดนย์ที่ออฟฟิศหน่อย เด็กๆ ไม่ว่างกันเลย”

“คุณดนย์ เอ่อ...ใครเหรอคะ”

“อ๋อ ตายจริงพี่ลืมบอก คุณดนย์ หรือชื่อเต็มๆ ว่าธีรดนย์เป็นเจ้าของที่นี่ ปกติเขาจะมากินของว่างตอนบ่ายๆ ที่คาเฟ่ แต่ช่วงนี้คงยุ่ง เลยไม่ได้แวะมา ดาเพิ่งมาทำงานเลยไม่มีโอกาสได้เจอน่ะ”

“อ๋อค่ะ งั้นดายกของว่างไปให้คุณดนย์ที่ออฟฟิศนะคะ” ยอมรับว่าชื่อจริงเจ้าของรีสอร์ตทำให้เธอนึกถึงผู้ชายอีกคน เพราะมีชื่อตัว ‘ธี’ นำหน้าเหมือนกัน และเหมือนอีกคนหนึ่งที่เป็นดั่งแก้วตาดวงใจของเธอด้วย

“จ้า พี่เตรียมไว้ให้แล้ว ที่หน้าเคาน์เตอร์นะจ๊ะ”

“ค่ะ” ดาริณ ซึ่งสวมชุดกันเปื้อนและผ้าคลุมผม ยกถาดของว่างที่เป็นชามะนาวกับเค้กกล้วยฝีมือเธอ ตรงไปยังส่วนของออฟฟิศ ซึ่งอยู่ห่างจากคาเฟ่ไม่มากนัก

เมื่อเข้ามาด้านในเธอก็ถามพนักงานต้อนรับว่าห้องทำงานคุณดนย์อยู่ตรงไหน

“ชั้นสอง ขวามือ ริมสุดค่ะ”

“ขอบคุณค่ะ”

เมื่อเดินมาหยุดหน้าห้องก็ประคองถาดด้วยมือเดียว ก่อนเคาะประตูบานเลื่อนเบาๆ

“เข้ามาเลย” เสียงตอบรับนั้นสั้นๆ ห้วนๆ แต่น้ำเสียงก็ชวนฟัง เพราะมีกังวานทุ้ม

ดาริณเลื่อนประตูกระจกเข้าไป มองเห็นผู้ชายตัวสูง รูปร่างดีกำลังยืนอยู่ข้างหน้าต่าง มองออกไปด้านนอกกระจก

“ของว่างจากคาเฟ่ค่ะ” เธอเอ่ยขึ้นหลังจากวางยกเครื่องดื่มและจานเค้กกล้วยหอมบนโต๊ะหน้าโซฟาเรียบร้อยแล้ว

เจ้าของร่างสูงหันหน้ามาทางเธอ พร้อมส่งยิ้มบาง ดาริณรู้สึกตาพร่าไปชั่วขณะ เพราะใบหน้าของเขามีส่วนละม้ายใครบางคน ไม่เพียงแค่ชื่อเท่านั้น

“หน้าผมมีอะไรติดอยู่เหรอครับ” เสียงทุ้มติดจะเย้าหยอก เพราะเขายิ้มล้อเลียนด้วย ทำให้ดาริณรู้สึกตัว

หญิงสาวจึงยกมือไหว้อย่างอ่อนน้อม ยอมรับว่าอีกฝ่ายนอกจากรูปร่าง บุคลิกดี หน้าตาก็หล่อแล้ว ดูเป็นกันเองอีกต่างหาก ทำให้เธอรู้สึกไม่เกร็งที่จะพูดคุยกับเขา

“เป็นพนักงานใหม่เหรอ ไม่เคยเห็นหน้าเลย” เขาเดินมานั่งบนโซฟาหน้าโต๊ะที่เธอเพิ่งวางของว่างลง

“ค่ะ ดิฉันชื่อดาริณ เพิ่งทำงานที่คาเฟ่ได้ห้าวันแล้วค่ะ อยู่แผนกเบเกอรี่ค่ะ”

“งั้นเมนูนี้ที่คุณแพรเชียร์ให้ผมทาน ฝีมือเด็กใหม่อย่างคุณใช่หรือเปล่า”

“ค่ะ” ตอบรับด้วยรอยยิ้ม

“เห็นว่าแขกหลายคนติดใจ”

“แต่ก็ไม่รู้ว่าจะถูกปากคุณธีรดนย์หรือเปล่า”

“เอ่อ เรียกผม คุณดนย์ก็ได้ครับ แต่ขนมเนี้ย ไม่ถูกปากผมไม่เป็นไรหรอกนะ ขอแค่ถูกปากแขกในร้าน ผมก็พอใจแล้ว” เขาตอบแล้วหัวเราะเบาๆ

“งั้นดิฉันขอตัวนะคะ”

ชายหนุ่มพยักหน้ารับ เธอจึงเดินถือถาดกลับไปยังคาเฟ่

ธีรดนย์ตักเค้กกล้วยหอมเข้าปาก กลืนลงคอแล้วก็ยอมรับว่าสมราคาคุยของแพรไหม

หวานน้อยแต่อร่อยมาก กล้วยกับช็อกโกแลตชิพได้รสชาติกลมกล่อม

แถมคนทำก็...สวย น่ารักดี กิริยาท่าทางก็ดูเรียบร้อย อ่อนหวาน ซึ่งบุคลิกแบบนี้หาได้ยากกับสมัยนี้จะปราดเปรียว ปรูดปราด ยิ่งเก่ง ฉลาด ยิ่งหาความอ่อนหวานไม่เจอ

เสียงโทรศัพท์มือถือของเขาดังขึ้นขัดจังหวะห้วงคิด ยกหน้าจอมาดู ก็เห็นว่าเป็นผู้หญิงอีกคนที่แตกต่างจากผู้หญิงเมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง แต่ถึงอย่างนั้นอีกฝ่ายก็เป็นคนที่เขาคบหามานานหลายปี และวางแผนจะใช้ชีวิตคู่ร่วมกันเร็วๆ นี้

“ครับ”

[ตกลงพี่ดนย์จะกลับทันวันเกิดหนิงไหมคะ]

“ก็ต้องทันสิ วันมะรืนพี่ก็กลับแล้วไง ตอนนี้พี่กำลังเคลียร์งานอยู่ไง”

[เดือนที่แล้วก็บอกว่ากำลังเคลียร์ ป่านนี้ยังไม่เสร็จอีกหรือไง!]

“ครั้งนี้เคลียร์จบแน่นอน เพราะอีกไม่กี่วันไอ้ธีก็มาดูแลที่นี่เองแล้ว”

[ค่ะ งั้นหนิงรอนะคะ]

“ครับ ที่รัก”

เมื่อปลายสายวางไปแล้ว เขาก็หันมากินของว่างต่อกระทั่งหมดเกลี้ยง

:::::::::::::::::::::::::::

Continúa leyendo este libro gratis
Escanea el código para descargar la App

Último capítulo

  • พิศวาสหวนคืน   ตอนพิเศษ : ครอบครัวของเรา

    ตอนพิเศษ : ครอบครัวของเรา สี่ปีต่อมา...“พ่อจ๋า หนูจะเตะบอลกับพี่ดรีม” เด็กหญิงดาริธัส ที่เพิ่งอายุครบสามขวบเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาบอกผู้เป็นพ่อ ขณะเดินเล่นในสวนด้วยกัน ส่วนพี่ชายวัยเก้าขวบกว่านั้นกำลังเตะฟุตบอลกับเพื่อนๆ อย่างสนุกสนานวันนี้เป็นวันเสาร์ ลูกทั้งสองเรียนเปียโนในช่วงสายถึงเที่ยง ตอนบ่ายเลยได้เล่นสนุกกันได้อย่างเต็มที่ ซึ่งลูกชายคนโตนั้นได้ชวนเพื่อนๆ ร่วมชั้นเรียนมาเตะบอลด้วยกันที่สนามหญ้าข้างบ้าน โดยมีน้องสาวคนเดียวนั่งเชียร์อยู่ริมสนามกับผู้เป็นพ่อ พอเห็นพี่เล่นกันสนุกสนาน เจ้าตัวก็นึกอยากเล่นบ้าง“ไม่ได้หรอกลูก พี่ๆ จะชนหนูล้ม หรือไม่บอลจะโดนหนูแรงๆ ไว้ให้พี่เขาเล่นกับเพื่อนๆ เสร็จแล้ว หนูค่อยเล่นกับพ่อนะ”ตัวเล็กทำหน้าผิดหวัง แต่ก็พยักหน้ารับ ธีธัสหอมแก้มยุ้ยที่แดงปลั่งนั้นด้วยความเอ็นดูลูกสาวของเขาหน้าตาถอดแบบมาจากคุณแม่ราวกับแฝด รวมทั้งผิวพรรณขาวเนียน ใบหน้าเล็กๆ กับผมสองจุกยิ่งทำให้เจ้าตัวดูเหมือนตุ๊กตา โดยเฉพาะดวงตากลมโตเหมือนลูกแก้วตอนนี้เด็กหญิงดาริธัส เรียนอยู่อนุบาลหนึ่ง ชอบไปโรงเรียนมาก เพราะชอบเล่นกับเพื่อนๆเมื่อเด็กผู้ชายเลิกเล่นฟุตบอล และพากันไปกินของ

  • พิศวาสหวนคืน   บทส่งท้าย : เป็นความรักเสมอมา 4

    แล้วเขาก็เปลี่ยนท่าไปเรื่อยๆ กระทั่งมาหยุดอยู่ที่ท่าวูแมนออนท็อป ดาริณขย่มลงบนท่อนเนื้อเขาอย่างเร่าร้อน ขณะที่มือใหญ่ก็เคล้นคลึงทรวงอวบที่เด้งขึ้นลงตามจังหวะขย่มของเธอผมยาวของเธอสะบัดไปมา ใบหน้าบิดเบ้ ปากครางเสียงดังลั่น ร้องเรียกชื่อผู้เป็นสามีไม่หยุดธีธัสชอบดาริณในทุกอย่างที่เป็นเธอ ยามปกติเธอก็น่ารัก อ่อนหวาน ยามรักก็ร้อนแรงและไม่มีเหนียมอาย ทั้งการกระทำและคำพูดปลุกเร้าเขาได้อย่างดี ดาริณไม่เคยบ่นกับบทรักของเขาที่บางครั้งก็อ่อนโยน บางเวลาก็ร้อนแรงถึงขั้นดิบเถื่อน แต่แน่นอนไม่ถึงขั้นเจ็บหรือมีบาดแผล นอกจากร่องรอยของสัมผัสที่มีอยู่บนร่างกายบทสุดท้ายก่อนถึงปลายทาง ธีธัสอุ้มร่างกลมกลึงไปวางบนโต๊ะมุมห้อง จับขาชันเป็นรูปตัวเอ็ม ก้มลงดูดกลีบอวบอูมอีกครั้ง เพื่อให้เธอเร่าร้อนจนแทบคลั่ง ก่อนสอดแท่งร้อนเข้าหา กระแทกสะโพกใส่อย่างดิบเถื่อน เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังต่อเนื่อง ประสานกับเสียงครวญครางหวานหวิวและเสียงคำรามแหบพร่าของธีธัส กระทั่งเสร็จสมในเวลาเกือบพร้อมๆ กันจากนั้นเขาก็อุ้มเธอไปวางบนเตียง กอดคลอเคลียพร่ำคำรักอย่างอ่อนโยน กระทั่งหลับใหลไปด้วยกันทั้งคู่สามเดือนต่อมาคำว่าสวยงามเหมือน

  • พิศวาสหวนคืน   บทส่งท้าย : เป็นความรักเสมอมา 3 (NC)

    “คุณแพม เธอสวยและเซ็กซี่จังนะคะ” เธอพูดในสิ่งที่ยังค้างคาใจ“กำลังรอให้ดาถามเรื่องเขาอยู่เหมือนกันนะ”“ถ้าพี่อยากเล่าอะไรเกี่ยวกับเขาก็เล่าได้ค่ะ ดาพร้อมฟัง”“หึงหรือเปล่าเนี่ย”“ไม่ค่ะ แต่หวงนิดหน่อย”“นิดหน่อยแน่นะ”“ไม่แน่ใจเลยค่ะ เพราะแวบหนึ่งดาก็คิดอยากให้พี่ธีกลับไปเป็นธีธัส ศิวารักษ์เหมือนเดิม เผื่อว่าพี่จะได้ดูด้อยกว่าคุณแพมในเรื่องฐานะ ส่วนหน้าตาก็รู้อยู่ พี่ธีเบ้าหน้าฟ้าประทาน”“อวยผัวตัวเองเกินไปแล้วนะ แต่ฟังแล้วรู้สึกดีกว่าคนอื่นๆ พูด ส่วนเรื่องคุณแพมไม่มีอะไร ก่อนหน้านั้นเขาก็ติดต่อพี่ตามปกติ กระทั่งครั้งล่าสุด พี่ปฏิเสธจะเจอเขา ให้เหตุผลไปแล้วเรื่องดากับลูก เขาก็ยอมรับ แต่ครั้งนี้ที่มาเจอกัน เพราะเขาอยากเจอพี่ครั้งสุดท้าย อยากเห็นดากับลูกเท่านั้นแหละ”“ท่าทางเขาคงชอบพี่มาก”“ก็น่าจะชอบปกติ และไม่ต้องกังวลเรื่องคุณแพมหรอก ไม่ว่าเขาจะชอบพี่มากหรือน้อย แต่เขาก็มีศักดิ์ศรีที่จะไม่ยุ่งกับคนมีครอบครัว ไว้ใจได้”“ฟังพี่ธีพูดแบบนี้แล้ว ดาไม่คิดมากแล้วค่ะ”“แสดงว่าก่อนหน้านี้คิด”“นิดหนึ่ง” แล้วดาริณก็หัวเราะกลบเกลื่อนที่เขารู้ทัน“เมื่อก่อนดาริณคนนี้มั่นใจในตัวพี่มาตลอดนะ ว่าพี่

  • พิศวาสหวนคืน   บทส่งท้าย : เป็นความรักเสมอมา 2

    เมื่อคิดถึงว่าพวกเขาเคยมีเซ็กซ์ที่เร่าร้อนต่อกันมากแค่ไหน สิ่งที่เขากับเธอ ธีธัสจะเคยทำกับผู้หญิงเหล่านั้นบ้างไหม แม้บางอย่างธีธัสบอกว่าทำกับเธอเพียงคนเดียว แต่เมื่อคิดว่าพวกเขากอดตรงนั้น จูบตรงนี้ พอคิดแล้วก็แปลบๆ ดี แต่มันก็ช่วยไม่ได้ เพราะเธอทิ้งเขาก่อน ความรู้สึกของเธอตอนนี้ก็ถือว่าเป็นการชดใช้ก็แล้วกันจากนั้นดาริณก็สูดลมหายใจลึกๆ ปลุกปลอบใจตัวเอง“ดา น้องดรีม มาด้วยรูปด้วยกันที่สระว่ายน้ำเถอะ” ธีรดนย์ร้องเรียก พร้อมกวักมือเรียก ขณะนั่งบนเก้าอี้ริมสระว่ายน้ำบ้านพักตากอากาศของตระกูลอรุณกรนั้น ธีธัสบอกกับดาริณว่า ผู้ที่รับมรดกเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์คือธีรดนย์ ส่วนธีธัสได้กรรมสิทธิ์เป็นเพนส์เฮ้าส์ตากอากาศที่หัวหิน ซึ่งเขาบอกเธอว่ายังไม่เคยมีโอกาสได้ไปพักผ่อน มีแต่ธีรดนย์ที่ใช้ที่นั่นบ่อยครั้งที่หัวหินนั้นก็เป็นอีกหนึ่งความทรงจำระหว่างเธอกับเขาสมัยยังเรียนมหาวิทยาลัยด้วยกัน เพราะเขาเคยพาเธอไปเที่ยวหลายครั้ง พอเลิกกันแล้วก็ไม่อยากไปเที่ยวที่นั่นอีกแต่ในเมื่อคืนดีกันแล้ว เขาก็อยากพาเธอกับลูกไปพักผ่อนที่นั่น แต่ครั้งนี้เลือกมาที่ภูเก็ต เพราะเธอยังไม่เคยมีโอกาสมาเที่ยวที่นี่นั่นเอง บ

  • พิศวาสหวนคืน   บทส่งท้าย : เป็นความรักเสมอมา 1

    บทส่งท้าย : เป็นความรักเสมอมาริมชายหาด หน้าบ้านพักตากอากาศอรุณกรในจังหวัดภูเก็ต เด็กชายธีรดาเล่นปั้นดินปั้นทรายอยู่กับธีรดนย์อย่างเพลิดเพลิน ในขณะที่พ่อกับแม่ของเด็กชายนั้นกำลังถ่ายรูป“หอมแก้มกันหน่อย” อติรุจบอกคู่รักที่กำลังโอบกอดกันอยู่ริมชายหาด ขณะที่ตัวเขาเองกำลังทำหน้าที่ช่างภาพจำเป็น ด้วยการถือกล้อง DSLR ด้วยท่าทางทะมัดทะแมงธีธัสสนองต่อการเรียกร้องของเพื่อนรักด้วยการหอมแก้มภรรยา แถมจูบให้อีกหนึ่งฟอดใหญ่“พอๆ ให้หอมเฉยๆ ไม่ได้ให้จูบ” อติรุจแซว แต่ก็กดชัตเตอร์รัวๆกระทั่งเด็กชายธีรดาที่เนื้อตัวเปื้อนทรายวิ่งมาหา“ดรีมอยากถ่ายรูปคับ”“มาสิลูก” ธีธัสอุ้มลูกชายไว้ในอ้อมแขน จากนั้นภาพสามคนพ่อแม่ลูกก็ดูเหมือนจะมีมากกว่าภาพคู่ของธีธัสกับดาริณเสียอีก รวมทั้งภาพที่เล่นน้ำทะเลกันด้วย ธีรดนย์เข้ามาแจม ด้วยการแกล้งน้องชาย แทรกกลางระหว่างระหว่างธีธัสกับดาริณ“อะไรของพี่ ผัวเมียเขาจะถ่ายรูปกัน” ธีธัสว่า“อะไรของแก พี่ชายจะถ่ายรูปกับน้องสะใภ้และหลานชายบ้างไง” ธีรดนย์ผลักธีธัสออกจากเฟรม แล้วอุ้มเด็กชายธีรดาไว้ แล้วร้องบอกช่างภาพ“ถ่ายพี่หล่อๆ นะ”“ครับผม” แล้วอติรุจก็กดชัตเตอร์รัวๆ จนธีรดนย์พ

  • พิศวาสหวนคืน   ภารกิจทำน้องให้เด็กชายธีรดา 4

    “โสดค่ะ เพิ่งเลิกกับแฟนมาไม่นานนี่เอง”“งั้นเราจะมีโอกาสได้เจอกันอีกไหมคะพี่ดา”“ถ้าว่างก็แวะไปเที่ยวที่อรุณกรรีสอร์ตสิ คุณธีเป็นเจ้าของที่นั่น และพี่ก็ช่วยงานในคาเฟ่ของรีสอร์ต”“อรุณกรรีสอร์ตเหรอคะ!” เพราะนั่นคือรีสอร์ตหรู ราคาห้องพักค่อนข้างแพง เธอก็ได้แต่เล็งๆ ไว้ว่ามีแฟนก็อยากให้ผู้ชายคนนั้นพาไปพักผ่อนที่นั่นบ้าง เพราะอยู่ไม่ไกลจากหมู่บ้านนัก“ใช่ค่ะ ว่างก็ไปเที่ยวนะคะ ขอตัวก่อน ได้เวลากินของว่างน้องดรีมแล้ว” จากนั้นดาริณก็หยิบชุดว่ายน้ำ ที่เล็งไว้สามสี่ชุด รวมทั้งเสื้อผ้าสำหรับเดินเล่นชายหาดอีกหลายชุด แล้วเดินไปจ่ายเงินด้วยบัตรเครดิตที่ธีธัสให้ไว้อย่างเชิดๆ ทำให้น้ำรินมองด้วยสายตาริษยาอย่างปิดไม่มิดอยากมีชีวิตดีๆ แบบนี้บ้าง อยากมีผัวรวยๆ นั่นคือเป้าหมายในชีวิตของน้ำริน ส่วนดาริณนั้น เธอมั่นใจว่าข่าวซุบซิบเรื่องเธอกับลูกชายคงต้องเป็นข่าวที่อัปเดตใหม่เร็วๆ นี้แล้วในตอนเย็นเมื่อธีธัสเลิกงานดาริณก็เล่าเรื่องที่เจอน้ำรินให้อีกฝ่ายฟัง“ก็หวังว่าเขาจะได้เรื่องใหม่ไปซุบซิบน่ะ” ดาริณบอกจุดประสงค์ในการบอกเล่าเรื่องราวของตนเองให้น้ำรินรู้“พวกเขาจะนินทาว่าดาท้องแล้วจับผู้ชายคนนั้นน่ะสิ

  • พิศวาสหวนคืน   เหมือนฝัน 2

    เธออดไม่ได้จะลอบมองร่างสูงที่แผงอกกว้าง กล้ามแขนแน่น หน้าท้องเต็มไปด้วยซิกซ์แพ็ก ตัวเขาใหญ่ หนาขึ้นกว่าเมื่อก่อน นั่นยิ่งทำให้เขาดูมีเสน่ห์ดึงดูดสายตา และดึงดูดบางอย่างในกายเธอให้ร้อนผ่าวดาริณเก้อเขินเล็กน้อยเมื่อจู่ๆ ดวงตาคมกริบนั้นก็หันมาทางเธอดาริณจึงหมุนตัวเข้าไปในห้องแต่งตัว ใส่ชุดว่ายน้ำบ้า

  • พิศวาสหวนคืน   เหมือนฝัน 1

    เหมือนฝันยื่นสูติบัตรของลูกและบัตรประชาชนของธีธัสแล้ว ทั้งสองก็ได้รับการเก็บตัวอย่าง DNA โดยการป้ายเนื้อเยื่อด้านในกระพุ้งแก้มด้วยก้านไม้พันสำลี จะถูกนำไปตรวจพิสูจน์ที่ห้องปฏิบัติการเพื่อเปรียบเทียบ DNA ของผู้เข้ารับการตรวจ และจะรู้ผลภายในหนึ่งสัปดาห์ดาริณกับธีธัสรู้สึกโล่งใจมากที่ลูกชายไม่งอแง เ

  • พิศวาสหวนคืน   ย้ายโรงเรียนไปเลย 5

    เช้านี้ธีธัสอาสาไปส่งลูกตามลำพัง เพราะเขาบอกว่า ไปส่งลูกแล้วก็ไปธุระต่อในตัวเมือง ซึ่งอยู่ห่างจากตัวอำเภอแค่สิบกว่าโลฯ เท่านั้น ขับรถแค่ครึ่งชั่วโมงก็ถึง และจะไปรับลูกหลังเลิกเรียนอีกด้วยดาริณเองก็ยังสะดวกที่จะเดินจากบ้านมาที่คาเฟ่เหมือนวันก่อน เธอมาถึงร้านก่อนร้านเปิดครึ่งชั่วโมง เจอแพรไหมพอดี ส่

  • พิศวาสหวนคืน   ย้ายโรงเรียนไปเลย 3

    ส่วนธีธัสเมื่อเข้ามาในห้องทำงาน สิ่งแรกที่เขาทำคือเรียกกรวิกเข้ามาในห้อง“หาข้อมูลโรงเรียนเอกชนที่มีตั้งแต่ชั้นอนุบาลขึ้นไป ในตัวจังหวัด ขอเป็นโรงเรียนท็อปไฟว์เท่านั้น หลักสูตรสองภาษา หรือนานาชาติก็ได้”“ครับ” กรวิกแค่รับคำ ไม่ได้ถามเรื่องรายละเอียดที่อาจเป็นเรื่องส่วนตัวของเจ้านาย เพราะธีธัสแตกต่า

Más capítulos
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status