LOGINแดดยามเย็นที่ส่องผ่านเข้ามาทางระเบียงห้องกำลังถูกกลบด้วยความมืดสลัว พิชชานอนคลุมผ้าอยู่บนเตียง หูคอยฟังเสียงฝีเท้าที่ใกล้เธอเข้ามาทุกทีกลิ่นครีมอาบน้ำที่คุ้นเคยค่อย ๆ ลอยเข้าจมูกของเธอหลังจากที่ธนาหายเข้าไปในห้องน้ำเมื่อไม่กี่นาทีนี้“เป็นไงบ้าง” เจ้าของเสียงทุ้มที่วางมือลงบนหน้าผากเล็กเบา ๆ เพื่อต
“งั้นพี่คงต้องกินนมฟินน์ตุนไว้เยอะหน่อย” พูดจบเขาก็ซุกใบหน้าลงกับเต้าทรวงนุ่มนิ่มของเธอ มือออกแรงขยำทรวงอกกลมกลึง ยอดถันที่แข็งเป็นตุ่มไตหายเข้าปากของเขาในทันทีสติของพิชชากระเจิดกระเจิงอีกครั้ง เธอกัดริมฝีปาก เชิดคางขึ้นจนศีรษะแหงนเงยด้วยความซ่านเสียว ร่างกายของเธอรุ่มร้อนด้วยความปรารถนา ร่างกายสั่
สองแขนลมกลึงโอบรัดลำคอ ขณะเดียวกันท่อนแขนแข็งแรงก็โอบรอบเอวเธอไว้ ดึงร่างเล็กให้แนบชิด อกอวบแนบชิดอยู่กับแผงอกกว้างขณะที่ทั้งคู่ยังไม่หยุดครอบครองริมฝีปากของกันและกันเนิ่นนานกว่าจุมพิตเร่าร้อนจะผ่อนลง…ทันใดนั้นธนาก็ช้อนร่างบางขึ้นมาไว้ในอ้อมอก ก้าวเร็ว ๆ มาที่เตียง ให้เธอนอนลงไปแล้วกดจูบที่ข้อเท้า
และแล้ววันที่หลายคนรอคอยก็จะมาถึงในอีกไม่กี่วันนี้แล้ว...ฝนโปรยปรายลงมาแต่เช้ามืด พิชชาลืมตาขึ้นมาในอ้อมกอดของธนา มองเห็นปลายคางแข็งแรงเป็นปื้นสีเขียวจางของเขา ท่อนแขนข้างหนึ่งโอบเอวเธอไว้ มือวางอยู่บนบั้นท้ายกลมกลึง รู้สึกถึงกลิ่นครีมอาบน้ำจาง ๆ ที่อบอวลอยู่ในผ้าห่มพิชชาลุกขึ้นช้า ๆ บนร่างกายมีเพ
ภายในห้องนั่งเล่น บรรยากาศเงียบเชียบจนน่าอึดอัดคุณมนูญนั่งสงบนิ่งอยู่ที่โซฟาตัวใหญ่ พลางอ่านนิตยสารของต่างประเทศ แต่บางครั้งก็เหลือบมองบันไดที่ทอดตัวขึ้นไปยังชั้นบนพิชยะนั่งเอนหลังพิงพนักด้วยท่าทีหงุดหงิด ใบหน้าตึงเครียด มือสองข้างกำหมัดแน่นอยู่บนตัก บางครั้งก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ เหมือนคนที่ยังคงอดก
“ป้องกันแล้ว แต่ว่า…” เธอพูดเสียงแผ่ว มือเล็ก ๆ บีบชายเสื้อตัวเองแน่นราวกับหาที่พึ่งพิงคุณเพ็ญพิชย์ขมวดคิ้วน้อย ๆ แต่ก็ยกมือขึ้นปราม ไม่ต้องการให้ลูกสาวต้องลำบากใจไปมากกว่านี้“เอาล่ะ เอาล่ะ เราไม่พูดเรื่องนี้กันแล้ว” หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมา ดวงตาสั่นไหวด้วยความรู้สึกหลากหลาย ก่อนจะถามเสียงเบา ราวกับก
“จะลงมาดี ๆ หรือมีนจะให้เฮียอุ้มเข้าไป” “มีนเดินเองดีกว่าค่ะ วะ…ว๊ายย!” มนต์มีนาร้องออกมาด้วยความตกใจ มือทั้งสองคว้าไปที่ต้นคอของชายหนุ่ม ตอนที่พิชยะช้อนเธอขึ้นไปไว้ในอ้อมอกโดยไม่ทันจะตั้งตัว “ปล่อยมีนลงเดี๋ยวนี้นะคะ” เป็นครั้งแรกที่เธอใช้น้ำเสียงออกคำสั่งกับเขา แต่คนฟังกลับไม่ได้ถือสา “ถึงเตียงเ
มนต์มีนาใช้เวลาในวันหยุดพักผ่อนไปกับการทำความสะอาดห้องนอนของตัวเอง พรุ่งนี้แล้วที่เธอจะเข้าสู่ชีวิตของการเป็นนักศึกษาฝึกงานอย่างเต็มตัว เสร็จแล้วก็ลงมาข้างล่างช่วยงานในครัวต่อ ตอนนี้ท้องของนุชจรีโตขึ้นทุกวัน งานบ้านบางอย่างก็จำเป็นต้องหลีกเลี่ยง เกือบเที่ยงวันแต่พิชชายังนอนอยู่บนห้อง เหตุเพราะเม
“อ้าขาออกสิ เฮียอยากมองตรงนี้ของมีนให้ชัด ๆ ก่อนจะใช้เจ้านี่ทำให้มีนมีความสุข” พิชยะครางต่ำในลำคอ นวลเนื้อที่เห็นเพียงรำไรเกลี้ยงเกลาหมดจด นิ้วเรียวยาวแยกส่วนนั้นของหญิงสาวออก ติ่งเนื้อน้อยที่หดแข็งเป็นตุ่มไตแดงก่ำฉ่ำชื้น เธอเพิ่งผ่านเรื่องพวกนี้ไม่กี่ครั้ง เขาควรจะให้เธอค่อย ๆ เรียนรู้เรื่องบนเตี
“น่ากินจังเลยค่ะ”“ไม่ใช่แค่อาหารนะ คนทำก็น่ากินด้วย” เขาก้มลงกระซิบชิดริมหูเธอ ทำเอาแก้มทั้งสองข้างของมนต์มีนาผ่าวร้อนขึ้นมาทันทีทันใด เพราะเธอเคยถูกเขาจับฉีดยาบนโต๊ะอาหารมาแล้ว“กินข้าวเถอะค่ะมีนหิวแล้ว” เขายิ้มกริ่มพอใจที่ได้เห็นมนต์มีนาหวาดระแวงว่าจะถูกตนเองจับกินแต่เช้า“จริงสิ ฟินน์โทรหาหรือยั







