로그인แดดยามเย็นที่ส่องผ่านเข้ามาทางระเบียงห้องกำลังถูกกลบด้วยความมืดสลัว พิชชานอนคลุมผ้าอยู่บนเตียง หูคอยฟังเสียงฝีเท้าที่ใกล้เธอเข้ามาทุกทีกลิ่นครีมอาบน้ำที่คุ้นเคยค่อย ๆ ลอยเข้าจมูกของเธอหลังจากที่ธนาหายเข้าไปในห้องน้ำเมื่อไม่กี่นาทีนี้“เป็นไงบ้าง” เจ้าของเสียงทุ้มที่วางมือลงบนหน้าผากเล็กเบา ๆ เพื่อต
“งั้นพี่คงต้องกินนมฟินน์ตุนไว้เยอะหน่อย” พูดจบเขาก็ซุกใบหน้าลงกับเต้าทรวงนุ่มนิ่มของเธอ มือออกแรงขยำทรวงอกกลมกลึง ยอดถันที่แข็งเป็นตุ่มไตหายเข้าปากของเขาในทันทีสติของพิชชากระเจิดกระเจิงอีกครั้ง เธอกัดริมฝีปาก เชิดคางขึ้นจนศีรษะแหงนเงยด้วยความซ่านเสียว ร่างกายของเธอรุ่มร้อนด้วยความปรารถนา ร่างกายสั่
สองแขนลมกลึงโอบรัดลำคอ ขณะเดียวกันท่อนแขนแข็งแรงก็โอบรอบเอวเธอไว้ ดึงร่างเล็กให้แนบชิด อกอวบแนบชิดอยู่กับแผงอกกว้างขณะที่ทั้งคู่ยังไม่หยุดครอบครองริมฝีปากของกันและกันเนิ่นนานกว่าจุมพิตเร่าร้อนจะผ่อนลง…ทันใดนั้นธนาก็ช้อนร่างบางขึ้นมาไว้ในอ้อมอก ก้าวเร็ว ๆ มาที่เตียง ให้เธอนอนลงไปแล้วกดจูบที่ข้อเท้า
และแล้ววันที่หลายคนรอคอยก็จะมาถึงในอีกไม่กี่วันนี้แล้ว...ฝนโปรยปรายลงมาแต่เช้ามืด พิชชาลืมตาขึ้นมาในอ้อมกอดของธนา มองเห็นปลายคางแข็งแรงเป็นปื้นสีเขียวจางของเขา ท่อนแขนข้างหนึ่งโอบเอวเธอไว้ มือวางอยู่บนบั้นท้ายกลมกลึง รู้สึกถึงกลิ่นครีมอาบน้ำจาง ๆ ที่อบอวลอยู่ในผ้าห่มพิชชาลุกขึ้นช้า ๆ บนร่างกายมีเพ
ภายในห้องนั่งเล่น บรรยากาศเงียบเชียบจนน่าอึดอัดคุณมนูญนั่งสงบนิ่งอยู่ที่โซฟาตัวใหญ่ พลางอ่านนิตยสารของต่างประเทศ แต่บางครั้งก็เหลือบมองบันไดที่ทอดตัวขึ้นไปยังชั้นบนพิชยะนั่งเอนหลังพิงพนักด้วยท่าทีหงุดหงิด ใบหน้าตึงเครียด มือสองข้างกำหมัดแน่นอยู่บนตัก บางครั้งก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ เหมือนคนที่ยังคงอดก
“ป้องกันแล้ว แต่ว่า…” เธอพูดเสียงแผ่ว มือเล็ก ๆ บีบชายเสื้อตัวเองแน่นราวกับหาที่พึ่งพิงคุณเพ็ญพิชย์ขมวดคิ้วน้อย ๆ แต่ก็ยกมือขึ้นปราม ไม่ต้องการให้ลูกสาวต้องลำบากใจไปมากกว่านี้“เอาล่ะ เอาล่ะ เราไม่พูดเรื่องนี้กันแล้ว” หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมา ดวงตาสั่นไหวด้วยความรู้สึกหลากหลาย ก่อนจะถามเสียงเบา ราวกับก
แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรที่เกินจริงความหรูหราและพื้นที่ใช้สอยของคอนโดแห่งนี้จัดอยู่ในระดับกลาง เขาซื้อต่อจากเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งได้มาในราคาที่ไม่สูงมากนัก วางเงินครึ่งหนึ่งของราคาขายแล้วผ่อนรายเดือนต่อ จนตอนนี้จ่ายค่างวดครบทุกบาททุกสตางค์แล้วนอกจากจะไม่มีทีวีจอใหญ่ ๆ ประดับห้อง เฟอร์นิเจอร์และของตกแต
ก้อนเมฆสีเทาอ่อนปกคลุมทั่วท้องฟ้าในเช้าวันต่อมา ความกดอากาศอยู่ในระดับปกติ ไม่มีสัญญาณของพายุวันนี้เป็นวันหยุดในรอบหนึ่งเดือนก็ว่าได้ หลังจากที่ธนาขอผู้บริหารโรงพยาบาลซึ่งพ่วงตำแหน่งเพื่อนซี้อย่าง'พิธา วิวัฒเมธากุล'ในการอนุมัติให้เขาเข้าเวรตอนกลางคืนทุกวันเพื่อหารายได้พิเศษความจริงรายได้เดือน ๆ
มีหน้าที่ดูแลความเรียบร้อยภายในโรงแรมด้วยกันกับมินตรา ในระหว่างที่บิดากับมารดาของเธออยู่ต่างประเทศเป็นผู้ที่คอยรายงานทุกเรื่องแก่บิดาของเธอโดยตรงในบรรดาพนักงานนับร้อยชีวิต เขามีอำนาจสั่งการรองลงมาจากมินตราเพียงคนเดียวพูดตามตรงก็คือ ในสายตาของพนักงานทุกคน ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างเธอในตอนนี้มีอำนาจมา
ชายหนุ่มเปิดประตูออกมาจากห้องนอนในชุดเสื้อยืดสีขาวคอกลมกับกางเกงผ้าดูเรียบง่าย เรือนผมหยักศกดกหนายุ่งเหยิงเล็กน้อย เขาใช้เวลาอาบน้ำแต่งตัวภายในห้านาทีไม่ขาดไม่เกินทิ้งตัวลงนั่งที่ฟูกนุ่ม ได้ยินเสียงหอบหายใจดังมา แม้ในตอนที่เปิดบทสนทนาระหว่างแม่ลูกก็ยังมีเสียงหอบหายใจเล็ก ๆ อยู่เรื่องของ พิชยะ มีให







