บทที่ 4/1 เก่าของใครใหม่ของเขา

“น้องญา”

กลวัชร ทายาทลำดับสามแห่งตระกูลอรุณรุ่ง ถัดจากกฤตพล และกันต์ดนัยโบกมือทักทาย เขากลายเป็นแขกประจำ เนื่องจากปรเมศวร์ขอร้องให้ช่วยดูแลความเป็นอยู่ของลูกสาว ในฐานะที่กลวัชรนับถือปรเมศวร์ไม่ต่างจากพี่ชายร่วมสายเลือด เขาไม่ขัดข้อง แวะมาถามสารทุกข์สุกดิบจนในหลายครั้งญาตาวีคิดว่าเขามาบ่อยเกินไป

หญิงสาวซ่อนความผิดหวังไว้ไม่ให้เขาผิดสังเกต กลวัชรช่วยเหลือเธอหลายอย่าง จัดหาบ้านเช่า แนะนำโรงเรียนให้หนูวา ระบบไฟฟ้าน้ำประปามีปัญหา แค่โทรบอกเขาเต็มใจช่วยเหลือ เขาใจดีมาก เธอไม่ควรอึดอัดที่พบเขา ถ้ากลวัชรจับได้อาจไม่อยากเป็นเพื่อนกับเธอ

มีเสี้ยววินาทีหนึ่งที่ญาตาวีมองผ่านเขาไปด้านหลังเผื่อว่าปรเมศวร์จะมาด้วย ทว่าข้างหลังว่างเปล่า ความคิดถึงที่มีต่ออดีตสามีเพิ่มมากขึ้นทุกวันทั้งที่ไม่ควรเป็นแบบนี้เลย

เป็นคนขอหย่า กลับอยากให้เขามาตามกลับบ้าน

“ขอโทษนะคะที่เสียงดัง ญานึกว่าคนแปลกหน้าชวนลูกคุย”

“ไม่เป็นไรครับ พี่ไม่ได้โทรบอกก่อนว่าจะเข้ามา”

“เพิ่งเลิกงานเหรอคะ”

“ครับ ออกจากออฟฟิศก็ตรงมาบ้านน้องญาทันที”

กลวัชรเกาะประตูรั้วมองสาวหน้าตาน่ารักลุ้นเมื่อไหร่จะได้เข้าไป ต่อให้หย่าขาดสามีและมีลูกสาวติดมาหนึ่งคน แต่ญาตาวียังสาวยังสวยและอายุน้อย เป็นธรรมดาที่กลวัชรจะมองไม่วางตา

“คุณแม่ กุญแจอยู่ไหนเหรอคะ หนูวาจะให้อากลเข้ามา” 

“อ๋อ สักครู่นะคะ ญาเปิดประตูให้”

ลืมว่าต้องเชิญแขกเข้าบ้าน ล้วงหยิบลูกกุญแจในกระเป๋ามาเปิดประตูรั้ว ดึงออกแค่แง้มๆ พอเดินเข้าได้ให้กลวัชรเข้ามาในบ้านเช่า

“ไง ยัยตัวเล็ก เมื่อกี้กินอะไร เห็นนั่งเคี้ยวงุบๆ กินไม่หยุด”

“คุณแม่ทำคุกกี้ข้าวโอ๊ต อร่อยมาก หนูกินคนเดียวหมดสองกล่อง อากลมานั่งกับหนู หนูจะให้ชิมคุกกี้ข้าวโอ๊ตฝีมือคุณแม่”

“คุกกี้ข้าวโอ๊ตหน้าตาเป็นยังไง อากลจะแย่งกินให้หมดเลย”

กลวัชรอุ้มหลานสาวตัวเล็กมากอด จะหอมแก้มแต่เปลี่ยนใจวางหลานลงพื้น กลัวสายตาผู้หญิงที่ยืนฝั่งตรงข้าม เธอแสดงออกชัดเจนไม่อยากให้เขาทำ ญาตาวีริบตัวลูกกลับมายืนข้างๆ ไม่ให้เข้าใกล้คนต่างเพศที่ไม่ใช่คนในครอบครัว กลวัชรมองออกแต่ไม่ได้ว่าอะไร ชื่นชมเธอเสียด้วยซ้ำไปที่ปกป้องลูกไม่ให้ลูกคุ้นชินกับการมีผู้ชายแปลกหน้ามาอุ้ม กอด หรือหอมแก้ม ถือว่าละเมิดสิทธิเด็ก

หนูน้อยไม่รู้เดียงสา วิ่งเท้าเปล่าบนสนามหญ้ากลับไปนั่งรอบนเสื่อ ตบมือลงแปะๆ เรียกผู้ใหญ่ทั้งสองให้มานั่งเล่นด้วยกัน หนูวาเข้ากับกลวัชรได้ดี เคยเจอกันช่วงที่ชายหนุ่มไปกรุงเทพ น้อยครั้งญาตาวีจะได้ออกไปข้างนอกกับปรเมศวร์ ญาตาวีจึงไม่เคยพบกลวัชร เพิ่งจะเคยเจอกันครั้งแรกก็ตอนที่เดินทางมาถึงเชียงใหม่

“คุณแม่ อากล มานั่งกับหนู เร็วๆ ค่ะ”

“พี่กลนั่งเล่นกับหนูวาก่อนนะคะ ญาไปเอาน้ำมาให้ดื่ม”

“ไม่เป็นไรครับ พี่เรียบร้อยจากออฟฟิศมาแล้ว”

สายตาไม่อาจละไปจากใบหน้าน่ารัก นางฟ้าในหัวเตือนสติ คนนี้เมียเก่าเพื่อนสนิทพี่ชาย อย่ามอง หยุดมองเดี๋ยวนี้ แต่จอมมารในหัวขยายตัวให้ใหญ่ขึ้นหลายเท่ายืนบังนางฟ้าไว้เสียมิดตัวบอกมองเลย แค่มองจะเป็นอะไรไรไป ไม่ได้ทำไม่ดี ไม่เสียหายสักหน่อย

“นานๆ จะเห็นน้องญาใส่ชุดกระโปรง น่ารักมากเลยครับ”

“ค้นเจอในกล่องเสื้อผ้าเก่าค่ะ ไม่ได้ใส่นานแล้ว เลยหยิบมาใช้ เอ่อ... พี่กลได้คุยกับพี่ปลื้มบ้างหรือเปล่าคะ โทรมาตอนเที่ยงบอกว่าอยู่เชียงใหม่จะแวะเข้ามา แต่จนป่านนี้พี่ปลื้มยังไม่มาเลยค่ะ”

“อ้าว พี่ก็นึกว่าพี่ปลื้มอยู่ในบ้าน เขายังไม่มาอีกเหรอ” กลวัชรพลอยตกใจตามไปด้วย “พี่ปลื้มนะ เป็นคนนัดพี่ให้มาเจอที่นี่”

“พี่ปลื้มปิดเครื่อง ญาโทรไม่ติด พี่กลติดต่อได้หรือเปล่าคะ”

“พี่ลองโทร” เขาใช้โทรศัพท์ส่วนตัวโทรเข้าที่หมายเลขโทรศัพท์ปรเมศวร์ ไม่ใช่ไม่มีคนรับ แต่ระบบสั่งให้ฝากข้อความ

“ไม่แบตหมดก็ปิดเครื่อง ทำไมเป็นแบบนี้ พี่ปลื้มส่งข้อความมาหาพี่ตอนเที่ยงชวนให้มากินข้าวด้วยกันที่บ้านน้องญา แต่พี่ไม่ว่างเลยขอเลื่อนมาตอนเย็น คุยกันล่าสุดในแชตเที่ยงวันนี้เอง”

“พี่ปลื้มอาจติดธุระเลยมาช้ามั้งคะ พี่กลมาเหนื่อยๆ นั่งพักก่อนค่ะ” นำทางมายังเสื่อ นั่งคั่นกลางระหว่างชายหนุ่มกับลูกสาว หนูวาเรียกจนเหนื่อย เพราะเธอยืนคุยกับเขาค่อนข้างนาน

“มาแล้วๆ คุกกี้ข้าวโอ๊ตหน้าตาเป็นยังไงน้า อากลไม่เคยกิน”

“นี่ค่ะ อร่อยไหม คุณแม่หนูทำเองเลยน้า ทำเสร็จวันนี้”

แบ่งคุกกี้ข้าวโอ๊ตแสนอร่อยให้อากลชิมหนึ่งชิ้น เอาเข้าปากตัวเองหนึ่งชิ้น หนูน้อยเอียงศีรษะดุ๊กดิ๊กอารมณ์ดีส่ายหน้ากิริยาซุกซน

หน้าตาหนูวาถอดปรเมศวร์มาพิมพ์เดียว สีผิวได้มาจากทั้งคู่เพราะพ่อและแม่ล้วนผิวขาว กลวัชรเคี้ยวขนมพลางสำรวจใบหน้าอ่อนหวาน ญาตาวียังเด็ก แต่สามารถรับผิดชอบดูแลลูกสาวได้ดีเยี่ยม หย่าร้างกับสามีคราวนี้ทั้งชีวิตของเธอมีลูกสาวแค่คนเดียว อยู่กับลูกสองคนตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงจนคิดมาก ถึงได้ล็อกประตูรั้วแน่นหนา เธอทำงานหลายอย่างเขียนหนังสือ ขายของออนไลน์ ขายขนม ถ่าย Vlog ชีวิตประจำวันของตัวเองลงยูทูบ ตั้งกล้องถ่ายทำ ตัดคลิป เธอทำเองคนเดียวทั้งหมด

สองเดือนมานี้ กลวัชรแวะมาหาเธอที่บ้านเกือบทุกวันโดยอ้างว่ามาเล่นกับหลาน เห็นมุมน่ารักและมุมเข้มแข็งในตัวเธอบ่อยเข้าจนรู้สึกหวิวๆ ในหัวใจ อยากรับช่วงต่อดูแลหญิงสาวต่อจากเพื่อนสนิทพี่ชาย แต่ไม่รู้ว่าปรเมศวร์จะโอเคหรือเปล่าถ้าคบผู้หญิงคนเดียวกัน เพราะบางคนก็ถือไม่ชอบให้คนสนิทมายุ่งกับแฟนเก่าหรือภรรยาเก่า แต่ถ้าปรเมศวร์เปิดทางให้ กลวัชรจะไม่ลังเลในการจีบ

“อร่อยไหมคะ อากลกินขนมฝีมือคุณแม่หนูไม่หยุดเลย”

อุ๊ย! เคี้ยวเพลิน ก้มลงดูจานขนมอีกทีเหลือแค่เศษๆ ขนม เด็กแก้มป่องถูกแย่งขนมกินจนหมดแสดงท่าทางงอนตุ๊บป่องๆ

“อร่อยจ้ะ อ้อ! อากลมีของมาฝากหนูด้วย อาลืมไว้บนรถ”

“จริงเหรอคะ” ได้ยินว่ามีของฝากหนูน้อยดีใจจนลืมงอน

“จริงสิ รอตรงนี้นะ อากลออกไปหยิบมาให้แป๊บเดียว” กลวัชรเอ็นดูหลานสาว ยีเส้นผมนุ่ม อยากหยิกแก้ม แต่ทำไม่ได้แม่เด็กคอยกันท่า เขาลงจากรถมาพร้อมถังไก่ทอดเคเอฟซีไซซ์ใหญ่

“เช้าถึงเย็นถึงเลยนะ จะจีบให้ติดทั้งแม่ทั้งลูกเหรอพ่อคุณ!”

ป้าข้างบ้านรดน้ำต้นไม้เพลินๆ สังเกตเห็นรถยนต์คันเดิมจอดเทียบกำแพงบ้าน ยืดคอข้ามกำแพงมาสอดรู้สอดเห็นตามกิจวัตร

“ป้าก็รดน้ำต้นไม้บ่อยจังเลยนะครับ เช้าทีเย็นที รดบ่อยๆ ระวังรากไม้จะเน่าเอาได้นะ” พ่อหนุ่มเช้าทีเย็นทีทักทายกลับไปบ้าง

ป้าหน้าบึ้ง โยนสายยางทิ้ง จ้ำเท้ากลับเข้าไปในบ้าน คนแบบนี้ก็มีด้วย อยากรู้อยากเห็นถึงขั้นแกล้งรดน้ำปลอมๆ คิดว่าเขามองไม่เห็นเหรอว่าไม่ได้เปิดน้ำ กลวัชรกลับเข้ามาภายในอาณาเขตบ้านเช่า

“มาแล้วหลานจ๋า ชุดไก่ทอดที่หลานอยากได้ ชุดไก่ทอดที่หลานอยากกิน ชุดไก่ทอด เค เค เค เคเอฟซีนีดา”