LOGINตอนที่ 20: พิษสวาทเคียงบัลลังก์ (The Forever Bond - Finale)เสียงประโคมดนตรีมงคลที่ดังกึกก้องมาตลอดทั้งวันบัดนี้ได้เงียบลงไปแล้ว พิธีสถาปนาฮ่องเต้พระองค์ใหม่และแต่งตั้งตั้งฮองเฮาคู่บัลลังก์อันยาวนานและแสนเหน็ดเหนื่อยได้ผ่านพ้นไปด้วยความเกรียงไกร แผ่นดินต้าหยางบัดนี้ตกอยู่ภายใต้การปกครองของ "หยางเฟยหลง" มังกรทะยานฟ้าผู้ทรงอำนาจเด็ดขาดเหนือผู้ใด และเคียงข้างกายเขาก็คือ "หลินเยว่ฉี" อดีตพระชายาผู้มีพลังพิเศษในการซึมซับพิษร้าย ซึ่งบัดนี้ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นองค์ฮองเฮาผู้อยู่เหนือมาตุภูมิทั้งปวงท่ามกลางความมืดมิดของรัตติกาลอันเงียบสงัด ภายในท้องพระโรงหลวงอันกว้างขวางและโอ่อ่า ประตูบานยักษ์สลักลายมังกรคาบแก้วถูกปิดตายลงกลอนอย่างแน่นหนาจากภายนอก ด้วยคำสั่งเฉียบขาดของ "เกากงกง" หรือเกาเต๋อ ขันทีอาวุโสผู้รู้ใจนายเหนือหัวยิ่งกว่าใคร รวมถึงความอารักขาขั้นสูงสุดจาก "จ้าวเยี่ย" หัวหน้าองครักษ์เงาที่นำกำลังเร้นกายอยู่บนหลังคาและรอบบริเวณตึกหลวง เพื่อกั้นอาณาเขตศักดิ์สิทธิ์นี้มิให้ผู้ใดกล้าก้าวล่วงเข้ามาขัดจังหวะค่ำคืนเฉลิมฉลองส่วนพระองค์ไร้ซึ่งข้าราชบริพาร ไร้ซึ่งนางกำนัลคอยหมอบกราบ มีเพียงแสงเ
ตอนที่ 19: พันธะนิรันดร์ (The Ultimate Healing)บรรยากาศภายในห้องบรรทมชั้นในของตำหนักบูรพายามสายยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นอายสลัวราง แสงแดดสีทองอบอุ่นพยายามส่องลอดผ่านม่านไหมปักลายมังกรทะยานฟ้าเข้ามา ทว่ากลับถูกบดบังด้วยฉากกั้นไม้แกะสลักฉลุลายอย่างแน่นหนา ทั่วทั้งห้องเงียบสงบ มีเพียงเสียงลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอของบุรุษผู้ทรงอำนาจสูงสุดในแผ่นดินที่ยังคงทอดกายพักผ่อนอยู่บนเตียงกว้าง และเสียงสวบสาบแผ่วเบาของอาภรณ์หมอหลวงอาวุโสที่กำลังบรรจงวางนิ้วมือลงบนชีพจรตรงข้อพระหัตถ์หนาหมอหลวงกู้ หรือกู้หมิง เจ้ากรมหมอหลวงผู้กุมความลับเรื่องพิษร้ายมาอย่างยาวนาน ค่อยๆ ถอนปลายนิ้วออก ใบหน้าชราที่เคยเคร่งเครียดและเต็มไปด้วยความวิตกกังวลตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา บัดนี้กลับผุดรอยยิ้มกว้างอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน เขารีบคุกเข่าลงกับพื้น ค้อมศีรษะลงจนจรดพรมทอขนสัตว์เนื้อหนา ก่อนจะเอ่ยรายงานด้วยน้ำเสียงสั่นเครือด้วยความปิติล้นพ้น"ทูลองค์รัชทายาท ทูลพระชายา... นับเป็นพระมหากรุณาธิคุณของสวรรค์โดยแท้! บัดนี้ ชีพจรขององค์รัชทายาทเต้นเป็นปกติอย่างมั่นคง พลังหยางที่เคยพลุ่งพล่านคลุ้มคลั่งด้วยฤทธิ์ของ 'พิษบุปผาราคะ' บัดน
ตอนที่ 18: คืนฉลองชัย (The Victory Celebration)เสียงเครื่องดนตรีมโหรีปี่พาทย์และเสียงสรรเสริญเยินยาดังก้องกังวานไปทั่วทั้งพระราชวังหลวง ค่ำคืนนี้คือคืนแห่งการเฉลิมฉลองชัยชนะอันยิ่งใหญ่ การกวาดล้างกบฏและเสี้ยนหนามแผ่นดินเสร็จสิ้นลงอย่างสมบูรณ์ ราชวงศ์หยางได้รับการสถาปนาและปักหลักฐานรากอย่างมั่นคงดุจขุนเขา ทั่วทั้งตำหนักหลวงเปิดไฟโคมระย้าและโคมไฟสีแดงมงคลสว่างไสวระยิบระยับราวกับดวงดาวบนฟากฟ้าที่ร่วงหล่นลงมาสู่ผืนดิน ขุนนางใหญ่น้อยต่างพากันยกจอกเหล้าขึ้นร่วมยินดี ทว่าสายตาเฉียบคมดุดันขององค์รัชทายาท หยางเฟยหลง กลับไม่ได้จับจ้องอยู่ที่ความสำราญเหล่านั้นเลยแม้แต่น้อยมังกรทะยานฟ้าผู้ทรงอำนาจเฉียบขาดบัดนี้ทอดสายตาโลมเลียไปที่เรือนร่างโปร่งบางของ หลินเยว่ฉี พระชายาคู่ชีวิตผู้เป็นดั่งแก้วตาดวงใจ ผิวขาวจัดดุจน้ำนมของเยว่ฉีต้องแสงไฟโคมจนดูนวลตาละมุนใจ ยามที่ดวงตาคู่สวยช้อนขึ้นสบตากับสวามี หัวใจของเฟยหลงก็กระตุกรัวด้วยความปรารถนาที่ยากจะควบคุม"เยว่เอ๋อร์... ที่นี่น่ารำคาญยิ่งนัก ไปกับเปิ่นไท่จื่อเถอะ" สุรเสียงทุ้มต่ำกระซิบที่ข้างใบหูบางเฟยหลงไม่รอคำตอบ เขาคว้าข้อมือเรียวเล็กแล้วพาร่างบางแยกตั
ตอนที่ 17: ความหวงแหนเหนือสิ่งใด (The Forbidden Sight)แสงอรุณรุ่งสาดส่องผ่านบานหน้าต่างฉลุลายมังกรคาบแก้วแห่งตำหนักพระชายา ทอแสงสีทองละมุนจับบนร่างโปร่งบางของ หลินเยว่ฉี ที่กำลังยืนอยู่หน้ากระจกเงาทองเหลืองบานมหึมา วันนี้คือวันสำคัญยิ่งยวดในชีวิตของเขา พิธีสถาปนาพระชายาอย่างเป็นทางการกำลังจะเริ่มต้นในอีกไม่กี่ชั่วยามข้างหน้า บรรยากาศภายในห้องบรรทมจึงเต็มไปด้วยความวุ่นวายอย่างเงียบเชียบ เหล่านางกำนัลและขันทีรับใช้ต่างพากันก้มหน้าก้มตาปฏิบัติหน้าที่อย่างขะมักเขม้น"พระชายาเพคะ ทรงอดทนอีกสักนิดนะเพคะ ชุดพิธีการนี้ตัดเย็บจากผ้าไหมชั้นดีถึงเก้าชั้น อาจจะหนักและรัดแน่นไปเสียหน่อย"เสี่ยวหลาน นางกำนัลคนสนิทเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงนอบน้อม มือเรียวค่อยๆ จัดแจงคลี่ฉลองพระองค์ตัวนอกสีแดงชาดปักดิ้นทองเป็นรูปวิหคสวรรค์คลอเคล้าหมู่เมฆ ขณะที่ อาเป่า ขันทีน้อยขยับเข้ามาช่วยประคองชายผ้าที่ยาวลากพื้นอย่างระมัดระวังเนื่องจากเป็นชุดพิธีการโบราณ ขั้นตอนการแต่งกายจึงสลับซับซ้อนและกินเวลายาวนาน ในจังหวะที่เหล่านางกำนัลกำลังขยับแหวกสาบเสื้อตัวในเนื้อนุ่มออกบางส่วนเพื่อจัดทรงและผูกสายรัดเอวหยก เรือนร่างงดงามที่
ตอนที่ 16: ร่างกายที่ขาดไม่ได้ (The Dependency)ความมืดมิดแห่งรัตติกาลโรยตัวปกคลุมทั่วทั้งวังหลวงอันกว้างใหญ่ สายลมสารทฤดูพัดโบกโชยเอื่อย นำพากลิ่นหอมจาง ๆ ของดอกกุ้ยฮวาภายนอกให้เล็ดลอดผ่านรอยแตกของบานหน้าต่างเข้ามาภายในตำหนักส่วนตัวของพระชายา หลินเยว่ฉียามนี้เป็นเวลาล่วงเลยเข้าสู่ช่วงสี่เค่อ (ราวเที่ยงคืน) ความเงียบสงัดเข้ายึดครองทุกพื้นที่ แสงเทียนภายในห้องบรรทมถูกดับไปจนเกือบหมดสิ้น เหลือเพียงตะเกียงน้ำมันดวงน้อยที่ส่งแสงริบหรี่สีส้มสลัวอยู่ตรงมุมห้อง เผยให้เห็นเตียงนอนหลังใหญ่ที่บุด้วยฟูกหนานุ่มและม่านมุ้งผ้าโปร่งบางสีขาวบริสุทธิ์ที่ทิ้งตัวลงมาอย่างอ่อนช้อยบนเตียงกว้างนั้น ร่างโปร่งบางของหลินเยว่ฉีในชุดบุรุษผ้าไหมสีขาวสะอาดกำลังนอนตะแคงกายอยู่อย่างสงบ ผิวพรรณของเขาขาวจัดดุจน้ำนมล้อไปกับแสงสลัว แผ่นหลังบางที่ซ่อนอยู่ใต้ร่มผ้าดูบอบบางน่าทะนุถนอม เส้นผมสีดำขลับยาวสลวยดุจเส้นไหมแผ่กระจายอยู่บนหมอนหนุน ดวงตาคู่สวยปิดสนิท ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ บ่งบอกว่าเขากำลังจมดิ่งสู่ห้วงนิทราอันแสนหวานในปัจจุบัน พิษร้าย “บุปผาราคะ” ที่เคยฝังลึกและกัดกินกัดกร่อนร่างกายขององค์รัชทายาท หยางเฟยหลง จน
ตอนที่ 15: รางวัลของชายา (The King’s Reward)ม่านหมอกแห่งค่ำคืนอันแสนทรมานได้ผ่านพ้นไปแล้ว เสียงศาสตราวุธที่เคยฟาดฟันและไอสังหารอันเยียบเย็นลบเลือนไปจากตำหนักลึก เหลือทิ้งไว้เพียงความเงียบสงบที่คืบคลานเข้ามาปกป้องราตรีอันแสนสุข ทว่าสำหรับองค์รัชทายาท หยางเฟยหลง บาดแผลจากพิษร้ายและศึกสงครามภายนอกไม่อาจเทียบได้กับความเหนื่อยล้าของพระชายาตัวน้อยที่อยู่เคียงข้างเขามาโดยตลอด หลินเยว่ฉี ผู้เปรียบเสมือนโอสถทิพย์ชโลมใจ ยามนี้กำลังนอนทอดกายอ่อนแรงอยู่บนแท่นบรรทม ผิวขาวจัดดุจน้ำนมบริสุทธิ์นั้นปรากฏรอยล้าอย่างเด่นชัดจากการใช้พลังพิเศษปลอบประโลมและซึมซับพิษร้ายออกจากวรกายแกร่งจนหมดสิ้นนัยน์ตาคมกริบดุดันของมังกรทะยานฟ้าทอดมองร่างโปร่งบางด้วยกระแสความรู้สึกที่แปรเปลี่ยนไป คิ้วเข้มพาดเฉียงที่มักจะขมวดมุ่นจนผู้คนหวาดกลัว คลายออกเล็กน้อย สายตาของเขาไม่ได้เต็มไปด้วยความคุ้มคลั่งจากพิษบุปผาราคะเช่นทุกครั้ง ทว่ามันกลับลึกซึ้งและเปี่ยมไปด้วยความปรารถนาที่จะตอบแทน... ทรงต้องการมอบ 'รางวัล' ให้แก่ชายาผู้ภักดี"เกาเต๋อ"สุรเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยเรียกเพียงแผ่วเบา ขันทีอาวุโสผู้รู้พระทัยซึ่งยืนรออยู่หน้าประ


![นายบำเรอของมาเฟีย [Mpreg]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




