LOGINShare
บทที่ 12 ถ้าไม่ใช่แฟน งั้นจีบต่อ
publish date:
2026-09-25 20:01:17
Latest chapter
พี่คะหนูจะจีบพี่แล้วนะ บทที่ 35 พี่เก็บมันไว้ทำไม
บทที่ 35 พี่เก็บมันไว้ทำไม“ตื่นแล้วเหรอ”คำถามแรกที่หลุดออกจากปากฉันโง่มากคนที่ลืมตาอยู่ตรงหน้า ถ้าไม่ตื่นก็คงเป็นปาฏิหาริย์แล้วธามไม่ได้ตอบ สายตายังอยู่ที่กระดาษในมือฉัน แล้วเลื่อนไปยังกล่องที่เปิดอยู่บนพื้นฉันรีบพูดก่อน“พริมไม่ได้ค้นนะ”“อือ”เสียงเขาแหบกว่าปกติ“แฟ้มตก แล้วกล่องมันเปิดเอง”“พี่ไม่ได้ว่าอะไร”“แต่หน้าพี่เหมือนกำลังจะสอบสวน”ธามยกมือกดขมับ“พี่เป็นไข้ ไม่มีแรงสอบสวนใคร”ฉันมองสีหน้าเขาแล้วความรู้สึกผิดแทรกขึ้นมา คนป่วยควรนอน ไม่ใช่ตื่นมาเจออดีตคนจีบนั่งรื้อของเก่ากลางห้องฉันรีบวางโน้ตลง“นอนต่อเถอะค่ะ เดี๋ยวพริมเก็บให้”“เอามานี่”“อะไร”“โน้ต”ฉันมองกระดาษในมือ ก่อนยื่นให้ธามรับไปอย่างระวังเกินกว่ากระดาษเก่า ๆ แผ่นหนึ่งควรได้รับ แล้วพับตามรอยเดิมฉันมองทุกขั้นตอน พับครึ่ง กดมุม วางกลับลงในกล่อง เหมือนทำแบบนี้มาแล้วหลายครั้งคำถามเลยหลุดออกมาเอง“พี่เก็บมันไว้ทำไม”มือเขาหยุด“อะไร”“ทั้งหมดนี่ค่ะ”ฉันนั่งลงที่เก้าอี้ข้างโซฟา“โน้ต ขนม...ไม่ใช่สิ ซองขนม ริบบิ้น รูปเก่า ของพวกนี้”ธามมองกล่อง“ก็เก็บไว้”“พริมรู้ว่าเก็บไว้”“แล้วถามอะไร”ฉันจ้องหน้าเขา“พี่อย่า
พี่คะหนูจะจีบพี่แล้วนะ บทที่ 34 วันที่พี่ชายเป็นไข้
บทที่ 34 วันที่พี่ชายเป็นไข้ฉันรู้ว่าธามไม่สบายเพราะตอนสิบโมงเช้า ป้านวลส่งข้อความมาถามว่าพริม วันนี้ต้องเจอธามที่ไซต์ไหมลูกฉันกำลังตอบอีเมลลูกค้าอยู่ จึงพิมพ์กลับไปสั้น ๆไม่น่าค่ะ วันนี้ทีมสถาปัตย์ไม่ได้เข้า มีอะไรหรือเปล่าคะข้อความอ่านทันทีมันเป็นไข้นิ้วฉันหยุดเหนือคีย์บอร์ดไม่ถึงห้าวินาที ข้อความต่อมาก็มาถึงเมื่อคืนกลับดึก ป้าก็นึกว่าเช้านี้ออกไปทำงานแล้ว พอขึ้นไปดูเห็นนอนอยู่ในห้องทำงาน ตัวร้อนจี๋ ยังดื้อจะเปิดคอมอีกฉันขมวดคิ้ว ไม่แปลกคนที่ปวดหัวยังประชุมต่อได้ตั้งหลายชั่วโมง แค่เป็นไข้คงคิดว่าร่างกายตัวเองมีปุ่มปิดอาการกินยาหรือยังคะกินแล้ว ป้าให้หมอมาดูแล้ว ไข้สูงเพราะพักผ่อนน้อย ไม่มีอะไรน่าห่วง แต่ไม่ยอมนอนดี ๆฉันถอนหายใจพิมพ์คำว่า เดี๋ยวพริมไปดู ไปแล้ว ก่อนลบทิ้งเราไม่ได้เป็นอะไรกันช่วงนี้เขาพยายามเข้าหาฉันก็จริง แต่ฉันยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาทำเพราะอะไรแล้วถ้าฉันรีบวิ่งไปทันทีที่รู้ว่าเขาป่วย มันก็เหมือนตัวเองกลับไปอยู่จุดเดิมอีกฉันจึงตอบแค่ให้พี่ธามพักเยอะ ๆ นะคะป้า ถ้ามีอะไรให้พริมช่วยบอกได้เลยค่ะจากนั้นวางโทรศัพท์ตั้งใจทำงาน ได้ประมาณเจ็ดนาทีฉันเปิดแช
พี่คะหนูจะจีบพี่แล้วนะ บทที่ 33 คนเคยถูกตาม ต้องหัดตามบ้าง
บทที่ 33 คนเคยถูกตาม ต้องหัดตามบ้างสามวันหลังจากที่ฉันบอกธามว่า เรื่องนั้นพี่ต้องคิดเองค่ะ ตอนพริมจีบ พริมยังคิดเองเลยเขาก็หายไปจากโหมดคนพยายามจีบแบบมั่ว ๆไม่มีคุกกี้ผิดชนิดไม่มีสติกเกอร์รักนะจุ๊บ ๆ หลุดมาอีกไม่มีนัดกินข้าวที่ฟังเหมือนประชุมผู้รับเหมาตอนแรกฉันคิดว่าเขาถอดใจแล้วก็ดีอย่างน้อยไม่ต้องมานั่งเดาว่าวันนี้จะเกิดอะไรประหลาดอีกจนกระทั่งคืนวันพุธ ฉันนั่งทำงานที่สตูดิโอจนเกือบสี่ทุ่ม เพราะต้องส่งพรีเซนเทชันให้ลูกค้าตอนเช้า ห้องรอบข้างปิดไฟไปเกือบหมดแล้ว เหลือฉันกับพนักงานรักษาความปลอดภัยชั้นล่างโทรศัพท์สั่นตอนกำลังจัดหน้าสไลด์สุดท้ายยังอยู่สตูดิโอ?ฉันเห็นชื่อธามแล้วตอบค่ะไม่ถึงสิบวินาทีกลับกี่โมงฉันมองไฟล์ตรงหน้าอีกประมาณครึ่งชั่วโมงค่ะฉันเตรียมใจว่าประโยคต่อไปต้องเป็น เดี๋ยวพี่ไปรับแล้วก็จริง“พี่ไปรับไหม”แต่สิ่งที่ทำให้ฉันหยุดคือนั่นไม่ใช่ประโยคเดิมเมื่อก่อนเขาจะบอกว่า เดี๋ยวพี่ไปรับจบฉันจะตอบว่าไม่ต้อง เขาก็จะมาอยู่ดีคราวนี้เขาถามฉันพิมพ์กลับไปไม่ต้องก็ได้ค่ะ พริมเรียกรถได้สามจุดขึ้นแล้วหายไปครู่หนึ่งโอเคฉันเลิกคิ้วยอมง่าย?ยังไม่ทันคิดต่อ ข้อความ
พี่คะหนูจะจีบพี่แล้วนะ บทที่ 32 ไม่ได้จีบ...แต่ขอเริ่มใหม่ได้ไหม
บทที่ 32 ไม่ได้จีบ...แต่ขอเริ่มใหม่ได้ไหม“ถ้าพี่กำลังจีบพริม บอกไว้ก่อนว่าคะแนนติดลบค่ะ”ฉันพูดจบก็เปิดเมนูเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นธามยังนั่งนิ่งอยู่ฝั่งตรงข้าม เงียบจนฉันต้องเหลือบตามอง“ทำไมคะ”“คะแนนติดลบเท่าไหร่”ฉันเกือบหลุดหัวเราะ ประเด็นที่ควรถามคือ ใครบอกว่าพี่จีบแต่เขาดันสนใจคะแนน“ประมาณลบสิบ”“เยอะไป”“ขนมผิดหนึ่ง สติกเกอร์ผิดหนึ่ง ชวนกินข้าวเหมือนเรียกประชุมอีกสาม ที่เหลือหักจากประวัติเดิมค่ะ”“ประวัติเดิมเกี่ยวอะไร”ฉันปิดเมนูลง“เกี่ยวสิคะ คนสมัครมีประวัติ พริมก็ต้องตรวจ”“พี่ยังไม่ได้สมัคร”คราวนี้ฉันเงียบธามเองก็คงเพิ่งรู้ว่าพูดอะไร เพราะมือที่วางบนโต๊ะหยุดไปนิดหนึ่งฉันพยักหน้าช้า ๆ“โอเคค่ะ”แล้วเปิดเมนูอีกครั้ง ไม่แซวต่อ ไม่ถามว่าแล้วสิ่งที่เขาทำช่วงนี้เรียกว่าอะไร รู้สึกได้เลยว่าคนฝั่งตรงข้ามเริ่มไม่สบายใจกับคำว่า โอเคค่ะ ของฉันแต่ฉันเหนื่อยจะช่วยเขาต่อบทแล้วจริง ๆพนักงานเดินมารับออร์เดอร์เราสั่งอาหารตามปกติหลังจากนั้นบทสนทนาก็เลี้ยวไปเรื่องงาน สตูดิโอของฉันกำลังจะรับคนช่วยประจำเพิ่มหนึ่งตำแหน่ง ธามถามเรื่องค่าเช่า เรื่องงบ และลูกค้าที่ติดต่อเข้ามาใหม่เขาฟ
พี่คะหนูจะจีบพี่แล้วนะ บทที่ 31 จีบคนเป็นไหมพี่
บทที่ 31 จีบคนเป็นไหมพี่กาแฟแก้วที่ธามเอามาให้ตอนเช้าอยู่บนโต๊ะทำงานฉันจนเกือบเที่ยงไม่ใช่เพราะไม่กินกินหมดตั้งแต่เก้าโมงแล้วแต่ฉันยังไม่ได้เอาแก้วไปทิ้งอย่าถามว่าทำไมฉันเองก็ไม่รู้อาจเพราะประโยคเจ้าของกาแฟยังติดอยู่ในหัวไม่รู้จะตอบฐานะอะไร เลยเอากาแฟมาก่อนนี่ไม่ใช่คำสารภาพไม่ใช่คำขอคืนดีไม่ได้บอกว่าจะจีบด้วยมันไม่มีสถานะอะไรทั้งนั้นแต่ถ้าเป็นธาม คนที่เมื่อก่อนถามอะไรเรื่องความรู้สึกแล้วเงียบเหมือนอินเทอร์เน็ตดับ การที่เขายอมรับตรง ๆ ว่า ไม่รู้ ก็ถือว่าพัฒนาการก้าวกระโดดแล้วฉันกำลังจะหยิบแก้วไปทิ้ง โทรศัพท์ก็สั่น ชื่อคนที่กำลังคิดถึงขึ้นหน้าจอพอดีพี่ธามฉันเปิดดู สติกเกอร์รูปหมาตัวกลมยืนชูหัวใจ พร้อมข้อความว่ารักนะจุ๊บ ๆฉันนิ่ง กะพริบตาหนึ่งที เปิดรูปใหญ่ดูอีกรอบ จากนั้นโทรหามินทันที มันรับด้วยเสียงง่วง“อะไร”“พี่ธามส่งสติกเกอร์รักนะจุ๊บ ๆ มาให้กู”ปลายสายเงียบไปสองวินาที แล้วหัวเราะลั่น“เชี่ย!”“มึงเบา ๆ”“เขาสารภาพรักแล้ว?”“กูว่าไม่”“สติกเกอร์บอกอยู่โต้ง ๆ”“เพราะมันไม่ใช่สไตล์เขาเลย”ฉันยังไม่ทันพูดจบ ข้อความใหม่ก็เด้งขึ้นมาส่งผิดฉันหลับตา นั่นไง มินยิ่งหัวเร
พี่คะหนูจะจีบพี่แล้วนะ บทที่ 30 ถึงบ้านหรือยัง
บทที่ 30 ถึงบ้านหรือยัง* * * ------------------* * *ฉันตอบผู้ชายในรถไปว่า“เก้าโมงค่ะ”“ได้ครับ เดี๋ยวผมทักมาก่อนออก”“โอเคค่ะ ขอบคุณนะคะ”กระจกรถปิด รถเคลื่อนออกไป ฉันหันกลับมาเจอธามยังยืนอยู่ที่เดิม ถุงขยะในมือด้วยฉันเกือบถามว่า ถังขยะอยู่ทางนั้นไม่ใช่เหรอคะ แต่คิดอีกที ปล่อยเขาเถอะเมื่อคืนต้นไม้หิวน้ำ คืนนี้ถังขยะอาจอยากออกมาเดินเล่น“ฝันดีค่ะพี่ธาม”ฉันบอกแล้วเดินเข้าบ้าน เขาไม่ได้ตอบทันที จนฉันเกือบถึงประตูถึงได้ยินเสียงตามหลัง“พรุ่งนี้ไปไหน”ฉันหันกลับ“ทำงานค่ะ”“ไซต์ไหน”“งานอีเวนต์ที่คุยไว้”“เลิกกี่โมง”ฉันหัวเราะนิดหนึ่ง“ยังไม่รู้ค่ะ”สีหน้าธามไม่ค่อยพอใจคำตอบ แต่ฉันไม่คิดจะขยายความ“ไปก่อนนะคะ”คราวนี้เข้าบ้านจริง ๆ สิบนาทีต่อมา โทรศัพท์สั่น ฉันที่กำลังล้างหน้าเหลือบมองหน้าจอพี่ธามล็อกประตูหรือยังฉันมองข้อความอยู่พักหนึ่ง ก่อนตอบแล้วค่ะคิดว่าจบ ไม่จบหน้าต่างหลังบ้านล่ะฉันเช็ดหน้าล็อกแล้วค่ะเงียบไปสองนาทีพรุ่งนี้กลับเอง?ฉันหลุดหัวเราะ คนที่ยืนฟังอยู่หน้าบ้านเมื่อกี้ยังถามอีกน่าจะมีคนมาส่งค่ะข้อความขึ้นว่าอ่านทันที แล้วไม่มีอะไรต่อฉันวางโทรศัพท์ลง ไม่ได้ค
You May Also Like
หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า
เจียงจื่อหยา348.5K viewsเด็กเสี่ย
C155.3K viewsงานแต่งสายฟ้าแลบ：สามีลึกลับเป็นมหาเศษรฐี！
หลั่วหลิ่วหยิง65.9K viewsรักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว388.1K viewsเมื่อแม่เลี้ยงเดี่ยวถูกกล่าวหาว่าเป็นนางร้าย
น้องเหม่ยเหมย223 viewsชายาข้ามภพ ปราบกฏด้วยการค้า
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์662 viewsคลั่งรักดีไซเนอร์สาว
แบร์รี่รัต52 viewsคิมหันต์ The Destiny
เซเรีย84 views
