공유

ของตอบแทน

작가: Baby_Snow
last update 게시일: 2026-10-10 11:11:48

ความหวาดกลัวและตกใจยังโอบล้อมตัวฉัน ขนาดเข้ามาอยู่ในห้องที่มั่นใจว่าปิดประตูล็อกแน่นหนาก็ยังนั่งกอด
이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요
잠긴 챕터

최신 챕터

  • พื้นที่พลาดรัก Zone W_II   Special

    [จอมพล]ย้อนกลับไปราวปีกว่าๆ โซนวิศวะหรือโซนวอ.เข้าสู่ช่วงส่งต่อให้ผู้สืบสันดานเพียงคนเดียวนั่นคือฉัตรน้องชายเฉิน ด้วยความเสียดายไม่อยากให้โซนวอ.ที่สรรค์สร้างให้เป็นสวรรค์ของพวกผมหายไปวันหนึ่งที่ผมกำลังคุยกับคุณอยู่ในโซนวอ. ไหว้วานให้มันกับแฟนช่วยไปเลือกซื้อของมาง้องอนแก้มหวาน ผมทำเธองอนที่ปล่อยให้แชทของผู้หญิงยังคงมีเข้ามา ถึงผมจะบริสุทธิ์ใจว่าไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับแชท แต่อารมณ์ผู้หญิงยามเมนส์มาอธิบายแค่ไหนก็หน้าตูมขณะนั้นมีเด็กสถาปัตยกรรมปีหนึ่งมาลองดี ผมกับคุณละทางโลกเรื่องตีนหนักเพราะมีแฟน พูดเรื่องจริงสาบานให้ตายห่าเลย เพราะมีคนรักผมกับคุณถึงเลิกเป็นนักเลงแล้วโยนให้เฉินกับไผ่ออกโรงไอ้ฉัตรตามมาทีหลัง ตะโกนโวยวายหาไอ้พวกนั้นที่ยกทัพกลับไปก่อนแล้วตอนนั้นผมคิดว่ามันน่าจะพาโซนวอ.ของพวกเราเดินทางไปได้อีกหลายปี กระทั่งไอ้เฉินโทรหาผมเมื่อครู่ว่าที่นั่นเกิดเรื่องเลวร้ายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนมีคนฆ่ากันตายที่นั่นผมไปที่เกิดเหตุซึ่งอยู่หลังตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์ สบตากับพ่อที่ก็ยืนอยู่ด้วยกันท่ามกลางนักศึกษา นักข่าวและตำรวจมากมายเพื่อนของฉัตรเป็นหนึ่งในสมาชิกที่ใช้งานโซนวอ.ทำร้ายเด็กนิติศ

  • พื้นที่พลาดรัก Zone W_II   Special

    หนึ่งปีหลังจากนั้นสถานะก็แปรเปลี่ยนเป็นคู่หมั้นท่านอธิการบดีเป็นคนเร่งรัดให้ลูกชายของท่านรับผิดชอบฉันด้วยการหมั้นหมาย อยากให้เด็กดีอย่างฉันกำราบเด็กนิสัยไม่ดีและเจ้าชู้ให้อยู่หมัดตลอดหนึ่งปีฉันแค่ทำตัวน่ารักและเป็นแฟนที่ดี ย้ายกลับมาอยู่บ้านเขา มาเลี้ยงสองแสบ ทำอาหารเย็นให้เขากิน พี่จอมพลเป็นคนดีด้วยตัวของเขา ฉันอาจมีส่วนแค่นิดหน่อยในเรื่องของการอาบชะโลมหัวใจแต่คงเป็นเพราะปีสี่เขาไปฝึกงานและได้สัมผัสประสบการณ์ที่แตกต่างจากเดิม มันเลยหล่อหลอมให้วันนี้พี่จอมพลเป็นคนมีวุฒิภาวะมากพอเรียนจบเขาก็เปิดบริษัทไอทีชื่อว่า W จำกัด ปัจจุบันชื่อเสียงโด่งดังทั้งการบริการ คุณภาพและผู้บริหารหนุ่มหล่อสี่คน ฉันยังอึ้งกับแก๊งตีนมหันตภัยไม่หาย มันใช่พวกเขาในวันวานจริงๆ เหรอ แต่ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ ฉันมีว่าที่สามีเป็นผู้บริหารหนุ่มหล่อจริงๆ และเราก็จะแต่งงานกันในอีกหนึ่งปีข้างหน้านี้เพราะตอนนี้เด็กทุนอย่างฉันเข้าทำงานในมหาวิทยาลัยของครอบครัวปัญญารักษ์แล้ว สุดท้ายอนาคตของฉันก็ปรับเปลี่ยนแตกแขนงจากความตั้งใจแรกจริงๆ"จะจ๋ายังไม่เลิกหาแฟนอีกเหรอ" คำถามลอยมาพร้อมกับตัวคนมายืนกอดอกพิงโต๊ะกินข้าว ฉันหันมอ

  • พื้นที่พลาดรัก Zone W_II   โคตรชัดเจน

    หนึ่งอาทิตย์ต่อมา วันเสาร์ที่ไม่หงอยเหงาเพราะฉันมาโผล่ที่จังหวัดกาญจนบุรี พี่จอมพลพาฉันมารีสอร์ทที่อยู่ริมแม่น้ำแควน้อย บรรยากาศมีแม่น้ำ ป่าและภูเขา เพียงเข้าเขตพื้นที่สีเขียวฉันก็เก็บอาการดีใจไม่อยู่ "กลิ่นใบไม้มันดีต่อใจเนอะ""กลิ่นพี่อ่ะ" คนขับยืดแขนมาให้ดม แต่ฉันงับท่อนแขนหนาแทน"ไม่ดีต่ออะไรเลย""ชิ! อุตส่าห์พามาเที่ยว" ฉันลอยหน้าลอยตาเปิดกระจกรับลมเย็นๆ ไม่นานรถก็เลี้ยวเข้ามาในรีสอร์ทติดลำธารและที่พักของเราก็เป็นเต้นท์กระโจมหลังใหญ่"จองหลังเดียวเหรอคะ" "นอนคนเดียวผีหลอกนะ" "พูดอะไรเนี่ย" มานอนต่างถิ่นกับป่ากับเขา มาพูดถึงผีเนี่ยนะ มันน่าตีปาก ฉันเลิกคุยกับเขาแล้วรูดซิปเปิดเต้นท์ มุดลำตัวเข้าไปก็ต้องตะลึงกับภายในในเต้นท์มีเฟอร์นิเจอร์ครบครัน มีลูกโป่งหลากสีอยู่เต็มไปหมดมีข้อความภาษาอังกฤษที่ทำมาจากลูกโป่งฟอยด์ติดเอาไว้กับผนังเต้นท์ว่า.. 'I'm Sorry' "หนูว่าเรามาผิดเต้นท์นะคะ" ฉันท้วงพี่จอมพลแล้วขยับขาก้าวถอยหลัง แต่กลับชนเข้ากับคนที่เข้ามายืนอยู่ด้านหลัง ฉันตกใจหันหลังกลับมอง"ไม่ผิดครับ" "จะไม่ผิดได้ยังไงคะ มันมีอะไรของใครก็ไม่รู้เต็มไปหมดเลย""ของพี่.. มอบให้แก้มไ

  • พื้นที่พลาดรัก Zone W_II   สารภาพ

    ตลอดสัปดาห์พี่จอมพลคอยรับส่ง มากินข้าวกลางวันด้วยกันที่ตึกคณะโดยพาเพื่อนสลับกันมา เย็นแวะไปบ้านเลี้ยงข้าวกลิ้งกับแก้ว ทำงานของเขาแล้วก็กลับคอนโดมิเนียม เขาทำเรื่องพวกนี้ด้วยใบหน้าที่มีแต่ความเต็มใจและดูไม่เบื่อหน่ายเลย ถึงเช้าวันเสาร์เราเดินทางมายังบ้านของฉันในเวลาแปดโมงเพื่อรับขนมถ้วยตะไล ได้ออเดอร์ที่ต้องตื่นมาทำตั้งแต่ตีสองวันนี้ร้านจึงปิดเพื่อพักผ่อน วันนี้พี่จอมพลแต่งตัวสะอาดสะอ้านด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงยีนส์ขายาวสีเข้ม ทรงผมปล่อยธรรมดาไม่ได้เซ็ต ด้วยความสูงและสรีระบึกบึนส่งเสริมให้เขาดูหล่อมากและโตเกินวัย ความหล่อคงสะดุดตาแม่อยู่มาก ท่านถึงได้ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ พ่อก็เอาแต่มองจนคนที่นั่งอยู่ข้างฉันเกิดอาการเกร็ง "ที่ท่านอธิการบดีบอกว่าจะมีเรื่องสารภาพ คืออะไรเหรอ รีบพูดเถอะ เดี๋ยวจะไปช้าเอานะ" แม่เป็นคนเปิดประเด็น ถึงตอนนี้เป็นฉันที่กลัดเกร็ง กลัวคนปากห่ามจะโพล่งพูดไม่เข้าท่าที่สุดฉันหันมองเขา เรานั่งกันอยู่ในบ้านที่มีพัดลมเป่า แต่ฉันเห็นเม็ดเหงื่อเกาะเต็มหน้าผากของพี่จอมพลเลย อะไรกัน! แก๊งตีนมหันตภัยไม่ใช่เหรอ เสียชื่อสุดๆ"ผมกับแก้มหวานเรา.. เอ่อ.. ผมจีบน้องอยู่ครับ"

  • พื้นที่พลาดรัก Zone W_II   ข่าวดัง

    ข่าวพี่จอมพลกับฉันถูกคนเอาเล่นเดี๋ยวนั้น แต่ฉันมาเห็นตอนจะจ๋ากลับมาแล้วเอามือถือมาให้ดู เพจข่าวซุบซิบของมหาวิทยาลัยแชร์รูปภาพพี่จอมพลนั่งอยู่กับฉัน แคปชั่น.. สงสัยหัวใจของจอมพลลูกชายอธิการบดีหนึ่งในแก๊งตีนมหันตภัยจะไม่ว่างแล้ว เนื้อข่าวเอ่ยชื่อแก้มหวาน คณะไหน สาขาอะไร เรียนอยู่ปีไหน เน้นคำว่าเด็กทุนหนาๆ ด้วย มีคนแชร์จำนวนมาก มีคนคอมเม้นต์มากมายในทำนองเสียใจที่หนุ่มๆ โซนวอ.ถูกฉกไปเป็นคนที่สอง"เปิดตัวแบบเนียนๆ" จะจ๋าใช้หัวไหล่กระแทกแซว "แบบนี้เรียกว่าจริงใจได้ยัง เลิกคุยทั้งมอเพื่อเธอคนเดียวเลยนะเนี่ย""บ้า!"แต่ฉันก็แอบคิดๆ อยู่นะว่าพี่จอมพลกะใช้วิธีนี้ทำให้ฉันเชื่อใจหรือเปล่า ถ้าใช่.. ก็ต้องบอกว่าฉลาดมากขึ้นห้องเรียนฉันก็ถูกเพื่อนถามไถ่ไม่หยุด ฉันทำได้เพียงแต่ยิ้ม จะจ๋าเป็นคนตอบให้ว่าก็ตามที่เห็นตอนนี้คนคิดว่าฉันคบหากับพี่จอมพลแล้วจริงๆ ทั้งที่ความจริงมันไม่ใช่เลยตอนเย็นรถหรูมาจอดที่เดิม เจ้าของรถเดินมารับหนังสือฉันถึงบันไดแล้วเอามือไปจับ"เจอกันพรุ่งนี้เลยแล้วกัน บาย"จะจ๋าชิ่งหนีฉันอีกเหมือนเคย วิ่งปรู๊ดตามหลังรุ่นน้องเดินออกไปแล้ว"พี่พาไปกินชาบูนะ""หืม! ชาบูเหรอคะ""อยากกินไ

  • พื้นที่พลาดรัก Zone W_II   คนสำคัญ

    ตอนเช้าพอจะจ๋าเห็นว่ามีคนยืนรอฉันอยู่ที่ชั้นล่างก็กระโดดขึ้นรถแท็กซี่ไปก่อน ไม่อยากอยู่เป็นก้างขวางคอฉันกับพี่จอมพล ส่วนคนยืนรอก็ชอบเลยล่ะ เปิดประตูรถแท็กซี่ให้จะจ๋าด้วยซ้ำแล้วมาเปิดประตูรถตัวเองให้ฉันขึ้น พอขึ้นรถมาได้ก็สะดุดตากับรองเท้าสลิปออนที่วางอยู่บนพื้น "เผื่อเราอยากเปลี่ยนใส่บ้าง" มือหนาลูบหัวเข่าฉันไปมาก่อนจะผละออกไปแล้วปิดประตู ฉันก้มมองรองเท้าผ้าใบที่ใส่ มันถูกเย็บปิดสนิทอย่างดีแล้วและฉันก็ไม่ได้อยากให้มันขาดอีกเลยถอดออกเปลี่ยนไปรองเท้าสลิปออนแทน พี่จอมพลขึ้นมานั่งที่คนขับ พอเห็นรองเท้าเปลี่ยนไปก็ยิ้มกว้าง"คิดถึงพี่แหละ""มองเท้าแล้วคิดถึงพี่น่ะเหรอคะ" เขาขมวดคิ้ว "ฝากไว้ก่อน"ทำเป็นขู่ เขาไม่กล้าหรอก เช้านี้มีคนพาฉันแวะกินข้าวมันไก่ร้านแถวมหาวิทยาลัย ร้านเล็กๆ แต่รสชาติอร่อยอีกเหมือนเคยแล้วขับรถมาส่งถึงตึกคณะ ยัยคนที่นั่งรถแท็กซี่มาถึงก่อนก็ยืนรออยู่แถวๆ หน้าตึก มาพร้อมกันก็หมดเรื่อง"ไปกินข้าวโซนวอ...พี่มากินที่นี่ดีกว่า เดี๋ยวซื้อมาฝากน้องจะจ๋าด้วย"พูดเองเออเองแล้วก็จุ๊บหน้าผากฉัน ตอนนี้เป็นช่วงทำคะแนน ฉันจะยอมให้เขาทำตามใจแล้วกัน พักกลางวันมีเสียงฮือฮาดังมาให้

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status