Share

อยู่กับผัว

Author: Baby_Snow
last update publish date: 2026-10-13 20:03:59

จบรอบสุดท้ายในห้องน้ำก็อาบน้ำให้สดชื่น ทว่าเหมยลี่หลับป็อกไปทันทีที่หัวถึงหมอน คนที่ตั้งใจจะไปหาข้าวให้เธอกินต้องชะงักและเปลี่ยนมาเป็นนั่งไดรฟ์ผมให้แทน ทั้งที่เจ้าตัวนอนคว่ำหน้ากางแขนกางขาเต็มเตียงนอน ทว่าเขาก็มีความสามารถเป่าผมให้เธอได้นั่นแหละ

ติ๊งๆๆ มีเสียงแชทดังแทรกผ่านเสียงไดรฟ์

เฉินกดปิดอุปกรณ์แล้วมองหาจนไปพบเจอกระเป๋าสะพายตกอยู่แถวประตู เสียงแชทยังดังอีกสองครั้ง ด้วยความขี้เสือก อยากรู้จนตัวสั่นว่าใครรัวแชทขนาดนั้นมาหาเหมยลี่ เขาวางไดรฟ์ทิ้งไว้แล้วไปหยิบกระเป๋ามาหามือถือ

พอเจอเสียงแชทก็เด้งเข้ามาอีกหน

'เงียบไปเลยนะน้องหมวย ให้แก้ตัวเอาไหม นัดเจอกันใหม่ไหมครับ'

แชทล่างๆ เป็นสติ๊กเกอร์ที่ส่งเข้ามาเรียก

อยากเข้าไปตอบให้ใจจะขาดว่า 'หนูอยู่กับผัว'

แต่ดันไม่รู้รหัสมือถือเครื่องนี้ เฉินเดินวนไปวนมา รู้สึกหงุดหงิดฉิบหายจนกลับมามองหน้าจอมือถืออีกครั้ง

"ลายนิ้วมือนี่หว่า"

เฉินเดินไปหาเหมยลี่ เสี่ยงหยิบนิ้วโป้งมาทาบหน้าจอ

ไม่ผ่าน! เขาก็เปลี่ยนนิ้วใหม่เป็นนิ้วชี้ พลันคนตัวเล็กก็ขยับมานอนตะแคง สองมือใหญ่ยกขึ้น ใจหายวาบเตรียมตัวถูกจับได้

ทว่าทุกอย่างก็นิ่งสนิทไป เฉินรีบเอาหน้าจอมามองดู

"เยส!"

ปลดล็อกได้ก็ไม่มีรอเข้าไปตอบแชทนั้นทันที

น้องหมวย : ผัวหนูหวง ผัวไม่ให้ไปแล้วค่ะ

กดส่งปุ๊บก็ไม่ได้รอให้อีกฝ่ายตอบ เขากดลบแอปพลิเคชั่นนัดเดทนี้ทิ้ง ตัดวงจรการหากิ๊กมาเพิ่ม

เขายังคงวุ่นวายกับมือถือเครื่องนี้ ไม่ได้จะส่องแชทอื่น ล้มตัวลงนอนแล้วเปิดดูรูปในคลังภาพ ส่วนใหญ่เป็นรูปเซลฟี่ใบหน้าตัวเอง

เหมยลี่เป็นสาวหมวย ตาเล็ก แก้มป่อง จมูกนิดเดียว ปากก็จิ๊ดเดียว ผิวเธอขาวมาก อะไรๆ ก็อมชมพูไปหมด ไม่แปลกใจที่มีคนมาทาบทามให้เป็นเชียร์ลีดเดอร์ ใส่ชุดสั้นๆ โชว์เรียวขากับผิวขาวๆ มันสะท้อนแสงแดดดี

ไถดูรูปไปเรื่อยๆ จนเจอรูปครอบครัว มีผู้ชายหน้าตี๋ให้เหมยลี่นั่งตัก ใบหน้าคล้ายกันมาก คงไม่ได้แค่ไอ้คุณที่เป็นพี่ชายคนเดียวล่ะมั้ง ดูเป็นครอบครัวอบอุ่น แต่ทำไมมีคนทำตัวเหมือนเด็กมีปัญหาอยากกระโดดออกจากกรอบตลอดเวลา

เหมือนว่ามือถือจะเป็นเครื่องใหม่ รูปเก่าสุดก็ยังถือว่าเป็นปัจจุบัน เฉินเปลี่ยนไปแอดไลน์เขาเอาไว้ บันทึกเบอร์โทร ตบท้ายด้วยการโทรไปยังมือถือของเขาเพื่อเอาเบอร์มือถือของเธอ

เสร็จสิ้นทุกอย่างมือถือก็ถูกวางไว้อย่างแนบเนียนแล้วลงไปซื้อของกินที่ซูเปอร์มาร์เก็ต ซื้อของใช้สำหรับอีกคนแล้วกลับขึ้นมาก็ยังมีคนนอนหลับปุ๋ยอยู่

"นอนเยอะๆ ก็ดี จะได้มีแรง"

มาเล่นกับเขาอีก

หากไม่มึนเมาและไม่เหนื่อยจากการทำกิจกรรมทั้งวัน ก่อนนอนเฉินจะเอาโน้ตบุ๊คมากางดูตารางงานของบริษัทออแกไนซ์

ตั้งแต่ช่วงปีที่แล้วเขาเข้าไปช่วยดูแลความเรียบร้อยระหว่างจัดงานอยู่เป็นประจำ บิดาไม่ได้ตั้งความหวังว่าเรียนจบแล้วลูกชายคนโตจะเข้าไปบริหารงาน

ดีแล้วที่ไม่หวังเพราะเขามีแผนจะเปิดบริษัทไอทีกับเพื่อน ช่วงแรกๆ อาจจะทุ่มคำว่างานให้บริษัทไอที หากทุกอย่างลงตัวเขาจะพิจารณาอีก

"พรุ่งนี้มีงานที่ห้าง X หกโมง"

เขาเปลี่ยนจากดูตารางงานไปเข้าเว็บไซต์ซื้อตั๋วหนัง ช่วงนี้มีหนังเรื่องหนึ่งกำลังฮ็อตฮิตมาก เลือกที่นั่งและเวลาได้แล้วก็กดสั่งซื้อตั๋วแล้วก็เก็บทุกอย่างมาล้มตัวลงนอนข้างคนตัวหอม ใช้นิ้วชี้จิ้มปลายจมูกเล็กเล่น

"เห็นอันนั้นก็อยากทำ อันนี้ก็อยากทำ ดูหนังน่ะเคยไหม.."

เหมยลี่เคยไหมไม่รู้ แต่เขาเคยเข้าโรงหนังครั้งเดียวเองมั้ง

เหมยลี่รู้สึกว่าตัวเองนอนอิ่มมากและนอนนานมาก แถมยังอุ่นเพราะอยู่ในอ้อมกอดของใครบางคน

เธอผงกหัวมองใบหน้าเขา กระพริบตามองช้าๆ จนมั่นใจว่าเป็นใครก็พลิกตัวหันหลังให้เขากอดกระชับเข้าหาตัว

"คิดว่าถูกงูรัด"

"อืม แต่ไม่รัดนะ งูอนาคอนด้าชอบแทง"

"ทะลึ่งแต่เช้า วันนี้เหมยนัดเพื่อนกินปาโก๋หลังมอ"

"เฮียไปส่ง"

"ไม่ได้นะ" เอี้ยวคอกลับไปปฏิเสธ "คนก็ต้องเห็นว่าเหมยลงจากรถเฮีย เดี๋ยวก็มีคนเอาไปบอกเฮียคุณ"

จากง่วงๆ เฉินพลิกตัวนอนหงายลืมตามองเพดาน

ชีวิตแม่งไม่ง่ายจริงๆ

"คุณกิ๊กของเหมยไม่โอเคเหรอ"

เหมยลี่พลิกตัวกลับมานอนเกยหน้าอกแกร่ง จิ้มนิ้วลงบนปลายจมูกโด่งที่กลับมาเหมือนเดิมไม่มีรอยเขี้ยวแล้ว

"ไม่โอเคตั้งแต่เฮียขอคบแล้วเหมยให้เป็นแค่กิ๊กแล้วไหม"

"เอาหน่าเฮีย เราสองคนดันถูกเหวี่ยงมาแบบนี้ ก็ต้องเป็นแบบนี้นั่นแหละ เหมยหิวอ่า มีอะไรให้เหมยกินก่อนออกไปไหมค้า"

"ไปอาบน้ำป่ะ ออกมาจะได้กินเลย"

"มีเฮียดูแลมันดีจริงๆ ด้วยนะเนี่ย"

จุ๊บ! เหมยลี่จุ๊บแก้มสากแล้วกระโดดดึ๋งลงจากเตียงนอนวิ่งเข้าไปในห้องน้ำ ทิ้งสัมผัสร้อนฉ่าให้อีกคนลุกขึ้นมานั่งแล้วลูบแก้มไปมา

เฉินเม้มริมฝีปาก หัวคิ้มขมวดมุ่น

อืม.. ดีจริงๆ

ในห้องน้ำมีทุกอย่างเตรียมพร้อมโดยเหมยลี่ไม่ต้องเรียกหาอะไรเลย ออกมาก็ยังเจอชุดนักศึกษาแขวนเอาไว้ให้อยู่หน้าตู้เสื้อผ้า

เธอซุกซนมองดูสกินแคร์ที่เฉินใช้ มันวางเรียงกันอยู่หลายขวด

"ของแพงๆ ทั้งนั้นเลย"

มีตัวที่เธอใช้อยู่ด้วย "เฮียเฉิน เหมยขอใช้ของเฮียได้ไหมคะ"

เธอตะโกนบอกเขาแล้ววิ่งไปเกาะขอบประตูห้องนอน เห็นผู้ชายยืนสวมใส่ผ้ากันเปื้อนหันหลังอยู่ เห็นมุมนี้แผ่นหลังของเขาเหมือนคุณแบล็คจริงๆ นะ มองอยู่ไม่นานก็ย่องออกไปมองดูว่าเขากำลังทำอะไร

"ปังปิ้งเหรอคะ มีเนยนมไหม เหมยอยากกิน"

"แต่งตัวเสร็จแล้ว?"

"ยังเลยค่ะ หน้าสดอยู่เลยเนี่ย ขอใช้สกินแคร์ด้วยได้ไหมคะ"

"ใช้ได้ทุกอย่าง เกงในเฮียจะใส่ด้วยก็ได้"

"แล้วเฮียใส่ป่าวเหอะ"

ความซนของเด็กดึงขอบกางเกงบอลออกดูโดยเจ้าตัวยังคงถือตะหลิว เฉินตกใจลำตัวโก่งหนี มือยกตะหลิวลอยค้างเติ่ง

"เฮ้ย!"

"ไม่เอาอะไรอุ้มไว้ระวังไข่ยาน ไข่ไม่หล่อนร้า" แต่ก็ไม่ทัน มีคนแอบดูแล้วก็วิ่งปรู๊ดไปเลย

"น้องมึงทั้งดื้อทั้งซนเลยว่ะไอ้คุณ"

มาเปิดกางเกงผู้ชายดูไข่

แม่งเอ๊ย! กูคิดถูกคิดผิดวะ

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • พื้นที่เสี่ยงรัก Zone W_IIII   ฉ. เฉินคิดถึง

    ขนมปังปิ้งหน้าเนยนมพร้อมเสิร์ฟ เหมยลี่ออกมานั่งกินมัน เอามันจิ้มโอวัลติน กินเหมือนเด็กที่กำลังเตรียมตัวไปโรงเรียน"เหมยก็กำลังไปเรียนนี่ไง เดี๋ยวจะไปกินปาโก๋จิ้มนมต่อด้วยค่ะ""แล้วจะกินไหว?""เหมยกระเพาะใหญ่ค่ะ""อือ จิ๋มก็ใหญ่" แค้กๆๆ เหมยลี่ถึงกับไอโครกครากรีบยกโอวัลตินขึ้นกระดกก่อนจะทำตาโตใส่เขา"พูดอะไรเนี่ย""พูดจริง ไม่ภูมิใจ?""ก็น่าภูมิใจ ถ้าเฮียไม่พูดตอนกิน" ขนมปังทั้งหมดถูกยัดใส่ปากเพราะเวลาเหลือน้อยเต็มที"ดีนะเนี่ยที่ไม่ต้องกลับไปเอาของที่ห้อง เดี๋ยวเหมยไปเลยนะคะ" เฉินเก็บรวบของทั้งหมดไปวางในซิงค์ล้างจาน เดินตามหลังเหมยลี่มาหน้าประตูห้อง ย่อตัวนั่งสวมใส่รองเท้าผ้าใบให้อย่างเบามือเหมยลี่ขบกัดริมฝีปาก หัวใจเต้นตึกตัก วันแรกดูแลดีขนาดนี้ พรุ่งนี้เธอจะถูกดูแลแบบนี้ไหม อยากรู้จัง ฉะนั้นพรุ่งนี้เธอก็ต้องอยู่กับเขาต่อพอออกมาจากห้องมือเล็กก็เข้าไปอยู่ในอุ้งมือใหญ่ จับจูงกันลงมาชั้นล่าง มีรถแท็กซี่มาจอดพอดี เหมยลี่เลยปล่อยมือแล้วโบกมือลา"เหมยไปนะคะ" แต่กลับไม่มีการตอบรับนอกจากการมองเฉยๆ เหมยลี่ดึงมือนั้นมาเกาหัวแก้เก้อแล้วขึ้นรถแท็กซี่ ทว่าก้นกลับถูกฟาดตามหลังให้ขยับไปนั่งช

  • พื้นที่เสี่ยงรัก Zone W_IIII   อยู่กับผัว

    จบรอบสุดท้ายในห้องน้ำก็อาบน้ำให้สดชื่น ทว่าเหมยลี่หลับป็อกไปทันทีที่หัวถึงหมอน คนที่ตั้งใจจะไปหาข้าวให้เธอกินต้องชะงักและเปลี่ยนมาเป็นนั่งไดรฟ์ผมให้แทน ทั้งที่เจ้าตัวนอนคว่ำหน้ากางแขนกางขาเต็มเตียงนอน ทว่าเขาก็มีความสามารถเป่าผมให้เธอได้นั่นแหละติ๊งๆๆ มีเสียงแชทดังแทรกผ่านเสียงไดรฟ์ เฉินกดปิดอุปกรณ์แล้วมองหาจนไปพบเจอกระเป๋าสะพายตกอยู่แถวประตู เสียงแชทยังดังอีกสองครั้ง ด้วยความขี้เสือก อยากรู้จนตัวสั่นว่าใครรัวแชทขนาดนั้นมาหาเหมยลี่ เขาวางไดรฟ์ทิ้งไว้แล้วไปหยิบกระเป๋ามาหามือถือพอเจอเสียงแชทก็เด้งเข้ามาอีกหน 'เงียบไปเลยนะน้องหมวย ให้แก้ตัวเอาไหม นัดเจอกันใหม่ไหมครับ'แชทล่างๆ เป็นสติ๊กเกอร์ที่ส่งเข้ามาเรียก อยากเข้าไปตอบให้ใจจะขาดว่า 'หนูอยู่กับผัว' แต่ดันไม่รู้รหัสมือถือเครื่องนี้ เฉินเดินวนไปวนมา รู้สึกหงุดหงิดฉิบหายจนกลับมามองหน้าจอมือถืออีกครั้ง"ลายนิ้วมือนี่หว่า" เฉินเดินไปหาเหมยลี่ เสี่ยงหยิบนิ้วโป้งมาทาบหน้าจอไม่ผ่าน! เขาก็เปลี่ยนนิ้วใหม่เป็นนิ้วชี้ พลันคนตัวเล็กก็ขยับมานอนตะแคง สองมือใหญ่ยกขึ้น ใจหายวาบเตรียมตัวถูกจับได้ ทว่าทุกอย่างก็นิ่งสนิทไป เฉินรีบเอาหน้าจอมามองดู

  • พื้นที่เสี่ยงรัก Zone W_IIII   สถานะของเรา

    เข้ามาในห้องชุดสองห้องนอนสองห้องน้ำเหมยลี่ก็วิ่งปรู๊ดไปมองกรอบรูปที่วางตั้งอยู่บนตู้โชว์ข้างทีวี"คนนี้น้องเฮียเหรอ เหมยจำได้ว่าเคยเจอเขาที่โซนวอ.""ใช่ เดี๋ยวค่อยดู มาคุยกับเฮียก่อน"เฉินยกคนตัวเล็กลอยขึ้นราวกับตุ๊กตาให้มานั่งบนโต๊ะกินข้าวในห้องครัว หันไปหยิบน้ำผลไม้กล่องจากในตู้เย็นมาเจาะหลอดแล้วยื่นให้เธอ "ขอบคุณค่ะ" เหมยลี่รับไปดูด ดวงตาจ้องมองเฉินที่ลากเก้าอี้มานั่งอยู่ตรงหน้า"เฮียขอคำตอบ""คบนี่คือเป็นแฟนเหรอคะ""ครับ""ไม่ใช่ว่าต้องชอบกันหรือรักกันเหรอคะถึงเป็นแฟนกันได้ ถึงเหมยจะไม่เคยมีแฟน แต่เหมยก็รู้แหละเฮีย""เฮียขอเหมยคบเพราะอยากรับผิดชอบ เกิดไอ้คุณรู้เราจะได้มีเหตุผลตอบมัน""อ๋อ ที่แท้ก็หาทางเอาตัวรอด เหมยแอบคิดว่าเฮียเป็นสุภาพบุรุษงี้""เฮียเป็นสุภาพบุรุษ เป็นลูกผู้ชายตัวจริง เหมยพิสูจน์แล้ว"วันนี้เธอยังสู้เขาไม่ได้เลยนะ เหมยลี่ทำแก้มป่อง พูดคุยจริงจัง"เราไม่พูด เฮียคุณจะรู้ได้ไงคะ""มันไม่รู้หรอก แต่เฮียอาจจะไปบอกมันเองว่าให้ดูแลน้องดีๆ หน่อย นัดสวบกับผู้ชายแต่ดันขึ้นรถผิดคัน เจอไอ้ฆาตรกรโรคจิต มึงคงไม่ได้เห็นหน้าน้อง""พูดจาอะไรน่ากลัว""ชีวิตจริงเลย เหมยจะรู้ได้ไง

  • พื้นที่เสี่ยงรัก Zone W_IIII   สู้เขาไม่ได้

    เหมยลี่ไม่เข้าใจ แต่เฉินกลับว้าวุ่นใจ หลังจากขับรถไปส่งเธอที่คอนโดมิเนียมเขาก็กลับมานอน ทว่านอนเท่าไหร่ก็ไม่หลับ สัมผัสคับแน่นยังติดตรึง กลิ่นตัวหอมๆ ก็ด้วยที่ติดจมูกกลับมาถึงว่า! ทำไมคุ้นทั้งเสียงทั้งกลิ่นสิ่งเหล่านั้นไม่ทำให้เขาว้าวุ่นเท่ากับว่าเขาเอาน้องสาวเพื่อนไอ้คุณรู้กูตายคาตีนมันแน่เขาบอกไม่ได้เลยว่าคุณจะรู้หรือไม่รู้ มันจะเป็นความลับตลอดไปได้หรือไม่ แต่เขาไม่อยากให้เหมยลี่ไปทำแบบนี้กับใครอีกจนมานั่งเสียใจและพูดว่า..ไม่น่าเลยแค่มาพลาดกับเขามันก็ไม่สมควรเกิดขึ้นแต่ก็ยังนับว่าโชคดีที่เป็นเขาไม่ใช่คนอื่น"มีเรื่องเครียดเหรอวะ จัดงานแล้วมีปัญหาไง" นั่งทำงานอยู่จอมพลเอ่ยทักเฉิน ด้วยคิ้วที่ขมวดมุ่นตลอดเวลา อดคิดไม่ได้ว่าเพื่อนเขาจะมีปัญหา"ไม่มี""ไม่มีแล้วคิ้วมึงต้องชิดเบอร์นี้เลย""มันเป็นเอง กูพยายามแล้ว"พยายามจะไม่คิดอะไรและเฝ้ารอเวลาตอนเย็นจะไปเอาคำตอบที่ต้องได้ยินว่าตกลงเท่านั้น เขาไม่มีทางยินยอมให้เหมยลี่นัดเดทนัดบอดนัดสวบกับใครอีกแน่ไม่ใช่เฉินคนเดียวที่ออกอาการเครียดและกังวล เหมยลี่ก็ทำหน้าหงิกมาตั้งแต่เมื่อคืน ใช่ว่าจะนอนหลับง่ายเสียเมื่อไหร่ถูกเปิดซิงเจ็บเป็นบ้า

  • พื้นที่เสี่ยงรัก Zone W_IIII   ก็แค่ค่ำคืนหนึ่ง

    จูบนั้นรุนแรงต่อเนื่องเคล้าเสียงครางต่ำในลำคอ เธออยากเห็นหน้าเขาจัง เสียงครางยังเท่ห์ขนาดนี้ หน้าตาจะต้องหล่อเหลาแค่ไหนทว่าภายในห้องมืดมิด มีเพียงเสียงไฟสีส้มที่ลอดเข้ามาทางหน้าต่างบานเกร็ดให้พอมองเห็นเลือนราง แต่เขานั่นแหละที่ไม่ให้โอกาสเธอได้มองอะไรนานเลย จูบจนพอใจก็ผละไปชั่วขณะให้เหมยลี่ได้ตั้งสติ เห็นเลือนรางว่าเขาถอดเสื้อ ถอดกางเกงและพุ่งเข้ามารูดรั้งเสื้อฮู้ดของเธอออก ตามด้วยการสอดมือเข้าไปในกระโปรงพลีสรูดรั้งแพนตี้ออกไปอย่างรวดเร็ว "คุณ..อื้อ!"คุณ.. เหมือนคนอดอยาก เธออยากพูดประโยคนี้ เขาพุ่งเข้าใส่ราวกับคลื่นสึนามิ แผ่ขยายความร้อนระอุมาแนบชิดกายดั่งกองเพลิงและแตะต้องเธอเหมือนคนใจร้อนจับสองขาเรียวแบะกว้าง ใช้นิ้วโป้งบดคลึงจุดที่ทำเธอสะท้านไปทั้งตัว เหมยลี่เริ่มตั้งสติไม่อยู่ ความวาบหวามโหมกระหน่ำรุนแรงเดี๋ยวเกร็งเดี๋ยวอ่อนระทวย สะโพกยกลอยนิดๆ สู้นิ้วนั้นและพยายามมองใบหน้าของเขา.. สันกรามคมจังและกลิ่นตัวหอมกรุ่นนี้.. เคยได้กลิ่นจากไหนมาก่อนนะ"อื้อ!" ก่อนจะนึกออกว่ากลิ่นน้ำหอมนี้เป็นของใคร ช่วงล่างที่ปิดสนิทมาตั้งแต่เกิดก็มีบางอย่างสอดแทรกเข้าไป เหมยลี่สะดุ้งเฮือกผวารั้งเ

  • พื้นที่เสี่ยงรัก Zone W_IIII   นัดเดท

    อีกวันเหมยลี่ชักชวนเพื่อนเดินไปหาเบลล์ถึงตึกคณะเพื่อพูดคุยเรื่องเชียร์ลีดเดอร์ ตามหาจนพบเจอว่าเธออยู่ในห้องแสดงละครเวที เบลล์เห็นรุ่นน้องที่ไปทาบทามถึงตึกก็ละทิ้งทุกอย่างเดินเข้ามาหา ยิ่งเดินมาใกล้สิ่งที่เหมยลี่เห็นคือตุ๊กตาบลายด์สุดสวย เฉินโง่หรือเปล่าที่ทิ้งเธอคนนี้"น้องเหมยลี่ มาหาพี่แบบนี้..""เหมยมาปฏิเสธค่ะ""ทำไมล่ะ""คือ.. เหมยลองกลับไปเต้นมาแล้วค่ะ มันไม่เหมาะกับเหมยแล้วเหมยก็ไม่ได้กล้าแสดงออกขนาดนั้น""คิดใหม่อีกทีได้ไหม ที่พี่ไปทาบทามเพราะเห็นแววเราจริงๆ นะ"แววจากไหนเหมยลี่ไม่เข้าใจ อัดคลิปเต้นแชร์ในโซเชี่ยลมีเดียก็ไม่เคย จะมีก็แต่คลิปวาดรูปเล่นเท่านั้น"ขอโทษค่ะพี่เบลล์ เหมยทำไม่ได้จริงๆ ค่ะ""เฮ้อ! น่าเสียดายจัง จะปั้นเป็นตัวตึงสักหน่อย""ทุกวันนี้ก็ตึงที่สุดในสาขาแล้วค่า" วิชชี่พูดตลบให้อีกที "โอเคๆ แต่เปลี่ยนใจได้ตลอดเลยนะ"การปฏิเสธผ่านไปด้วยดีสามสาวก็ควงแขนเดินเรียงหน้ากระดานมายังโรงอาหารรวม สั่งส้มตำมานั่งกินกันด้วยความสบายใจ"ฉันเครียดมาตั้งสองวันเชียวนะ" "ฟังเรื่องของฉันแกจะหายเครียดไหม" "เรื่องอะไร"สองสาวชะโงกหน้าเข้าไปหาหนึ่งอยากสาว กระพริบตาปริบๆ รอฟัง"

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status