Beranda / วาย / พู่กันของวรานนท์ Mpreg / ตอนที่4 สุขสันต์วันเกิด

Share

ตอนที่4 สุขสันต์วันเกิด

last update Tanggal publikasi: 2025-05-22 18:56:51

“แฮบปี้เบิร์ด เดย์ ทู ยู แฮบปี้เบิร์ด เดย์ ทู ยู แฮบปี้เบิร์ด เดย์ แฮบปี้เบิร์ด เดย์ แฮบปี้เบิร์ด เดย์ ทู ยู ”

เสียงร้องเพลงอวยพรวันเกิดดังประสานกันชวนฟังและหยุดลงก่อนที่เจ้าของวันเกิดจะได้อธิฐานแล้วเป่าเทียนให้ดับลง พอเทียนดับทุกคนก็ปรบมือเพื่อให้วรานนท์เจ้าของวันเกิดได้รับคำอวยพรและของขวัญวันเกิดจากทุกๆคน งานนี้จัดเฉพาะครอบครัวเชิญเฉพาะญาติสนิทเหมือนทุกปีซึ่งบ้านธีรวัฒนาวัฒน์ก็ได้รับเชิญมาทุกปีตั้งแต่หลานยังน้อยยังเด็กจนตอนนี้โตเป็นหนุ่มหล่อ ลุงหมอก็จะพาภรรยาคนสวยและลูกๆนำของขวัญมาให้วรานนท์เสมอ ปีนี้ก็เช่นกัน ทุกคนทยอยเข้าไปอวยพรวันเกิดและมอบของขวัญวันให้วรานนท์ จนถึงคิวของพนัชกร

ร่างบางเดินเข้าไปทันทีที่ถึงคิวของตัวเองด้วยใบหน้าระรื่นดีใจพร้อมกับยื่นของขวัญที่เพิ่งไปเลือกซื้อมากับสองแฝดให้ชายหนุ่มที่เป็นรักแรกของตัวเองทันที ปีนี้เขาเลือกซื้อเนคไทด์ให้เพราะร่างสูงฝึกงานที่บริษัทของลุงเวย์ บิดาของวรานนท์เองซึ่งต้องใช้เน็คไทด์ทุกวัน

“สุขสันต์วันเกิดนะครับพี่เนม พู่กันขอให้พี่เนมมีความสุขมากๆ นี่ของขวัญจากพู่กัน อย่าลืมใช้นะครับ ถ้าจะให้ดีตอบรับรักพู่กันเร็วๆ นะครับ” ร่างบางเข้าไปอวยพรวันเกิดพร้อมกับประโยคหลังเสียงเบาลงให้ได้ยินแค่สองคนเพราะแอบหยอดคำหวานให้อีกคนเห็นใจรับรักตัวเอง

“ขอบคุณครับ” คนตัวสูงขอบคุณด้วยใบหน้าหน้านิ่งๆ หน้าตึงยิ่งกว่าฉีดโบท็อก แต่พนัชกรก็ไม่ได้ถือสาอะไร ยังดีว่าไม่โดนตะคอกใส่เหมือนเมื่อวานคงเป็นเพราะวันนี้มีผู้หลักผู้ใหญ่อยู่เยอะเลยเกรงใจ

“ออกตัวแรงนะพี่สะใภ้” วราภรณ์แอบแซวเพื่อนรักเพราะแอบได้ยินพอดี

“ขนาดนี้ยังไม่ใจอ่อนซะที เฮ้อ เริ่มจะท้อแล้ว”

คนร่างบางพูดกับเพื่อนสาว เหมือนจะเริ่มถอดใจเพราะอีกไม่กี่เดือนวรานนท์ก็จะจบแล้ว และก็จะไปเรียนต่อเมืองนอก ตัวเองก็จะหมดสิทธิ์แล้ว

พอทุกคนเข้ามาอวยพรและมอบของขวัญวันเกิดจนครบทุกคนแล้ว ทางเจ้าภาพเจ้าสัวเวทินก็เชิญทุกคนรับประทานอาหารก่อนที่จะโอบเอวของธนศิลป์คนรักเดินนำไปที่โต๊ะอาหารที่จัดไว้เลี้ยงต้อนรับแขก

“ไปเด็กๆ ไปทานอาหารกันวันนี้มีแต่ของอร่อยน่ากิน เพราะมามี๊นิวกับมาม๊าพรีนช่วยกันเข้าครัวเองรับรองเด็ด” เวทานนท์ ชวนลูกๆและหลานๆตามท่านเจ้าสัวเวทินผู้เป็นบิดาเข้าไปทานข้าวกันหลังจากนั้นก็จะได้แยกย้าย

“เป็นไงบ้างลูกหนูพู่กันเรียนหนักไหม ว่าที่คุณหมอ”

เจ้าสัวเวทินถามพนัชกรขึ้นขณะนั่งทานอาหารอยู่ด้วยกัน เจ้าสัวเวทินเห็นร่างบางมาตั้งแต่เด็กๆ และเอ็นดูหนุ่มน้อยพอสมควร เพราะเป็นเด็กน่ารักช่างพูดช่างเอาใจ พอได้ยินน้องเนยหลานสาวบอกว่าพู่กันแอบรักวรานนท์หลานชายคนโตเจ้าสัวเลยพร้อมที่จะเตรียมตัวเชียร์เต็มที่

“ก็หนักนิดหน่อยครับคุณปู่ แต่่พู่กันก็พอถูๆไถๆไปได้บ้างครับ”

“อย่าไปเชื่อพู่กันค่ะคุณปู่ ได้ยินข่าวมาว่าพู่กันน่ะตัวท้อปของคณะเลยค่ะ เรียนเก่งสุดแล้ว” หลานสาวแก้ข่าวให้

“ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ” ร่างบางยังคงถ่อมตัวยิ่งได้รับความเอ็นดูเพิ่มจากท่านเจ้าสัว

“แบบนี้คุณปู่อาทิตย์กับหมอนิลคงภูมิใจมากเลยซิที่มีทายาทมาสืบทอดโรงพยาบาลแล้ว และน้องพู่กันก็ต้องเป็นคุณหมอที่เก่งด้วยแน่เลย”

“แบบนี้เหมาะสมที่จะติดต่อเอามาเป็นหลานสะใภ้คนโตไหมคะคุณปู่” วราภรณ์ยังเชียร์ไม่เลิก

“พูดอะไรเนย ไร้สาระ พี่ไม่ชอบ” พี่ชายคนโตที่นั่งฟังอยู่เงียบๆเลยเอ็ดน้องสาวเข้า

“ระวังเถอะ อย่ามาหลงรักเพื่อนเนยแล้วกัน ถึงวันนั้นจะให้พู่กันเล่นตัวให้ดู” ฝ่ายน้องสาวก็ใช่จะยอมพี่ชาย

“รอให้ถึงวันนั้นก่อนละกัน”คนตัวสูงพูดด้วยความมั่นใจ ทำเอาพนัชกรที่ฟังอยู่หน่วงๆที่ใจเพราะคนพี่ปฏิเสธเสียงแข็ง

“พอแล้วเด็กๆ อย่าเสียงดังกันอายแขก กินข้าวกันได้แล้ว” คุณปู่เป็นคนห้ามทัพสองพี่น้อง ก่อนที่คำพูดของหลานชายคนโตจะทำให้ร่างบางอีกคนเสียใจไปมากกว่านี้

“มามี๊ขอโทษแทนพี่เนมด้วยนะพู่กัน ปากร้ายตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้เด็กคนนี้” นวพรรษสงสารหลานชายที่หลงรักลูกชายปากร้ายของตัวเองทั้งๆที่เมื่อก่อนก็ดูแลพู่กันดีมาตลอดอยู่ๆก็มาทำพฤติกรรมเปลี่ยนไปเห็นลูกสาวบอกว่าตั้งแต่ที่พู่กันไปบอกรัก

“ไม่เป็นไรครับมาม๊ีนิว พู่กันชินแล้ว”

พนัชกรบอกมารดาของร่างสูงพร้อมด้วยใบหน้าสวยที่ยังยิ้มแย้มอยู่เพื่อไม่ให้ทุกคนเป็นห่วง แต่ข้างในน่ะเริ่มจะเจ็บสุดๆ

ส่วนนิลกาฬกับพีรฉัตรที่นั่งทานข้าวอยู่แม้จะได้ยินก็ไม่อยากโอ๋ลูก ถึงแม้จะสงสารลูกก็เถอะรู้ว่าลูกนั้นรักพี่เนมแต่ไหนแต่ไร คงต้องให้ลูกได้เรียนรู้ที่จะรับมือกับความผิดหวังเอง เมื่อถึงเวลานั้นก็เป็นหน้าที่ของพ่อกับแม่ที่จะอยู่เคียงข้างและคอยปลอยใจประคับประคองให้ลูกน้อยได้เข้มแข็ง

หลังจากที่ทุกคนทานข้าวเสร็จงานเลี้ยงเลิกรานิลกาฬก็ขอตัวพาภรรยาและลูกๆกลับบ้านไปพักผ่อนเพราะไม่อยากให้ลูกๆนอนดึก

หลังจากที่ส่งแขกกลับบ้านกันหมด เวทานนท์กับนวพรรษก็เดินเข้ามานั่งที่ห้องรับแขกรอลูกๆ

“น้องเนมคุยกับมามี้หน่อยได้ไหมครับ” นวพรรษเรียกลูกชายไว้ก่อนที่ร่างสูงจะเดินผ่านไป

“ครับมามี้ มีอะไรหรือเปล่าครับ” วรานนท์ชะงักเท้าที่กำลังจะก้าวผ่านผู้ให้กำเนิดทั้งสองไป แล้วหันกลับมาเพื่อที่จะกลับมานั่งที่โซฟาข้างมามี้คนสวยแทน

“มามี้อยากจะคุยกับเนมเรื่องน้องพู่กันน่ะลูก” นวพรรษหันไปคุยกับลูกชายด้วยใบหน้ายิ้มๆก่อนที่จะเอื้อมมือเรียวไปลูบผมของลูกชายอย่างเอ็นดู

“ยังไงนะครับมามี้” ถึงแม้ร่างสูงพอจะรู้ว่ามารดาจะคุยเรื่องอะไรด้วยแต่ก็ไม่อยากจะเดาเอาเอง

“เนมลูกชายของมามี้คิดยังไงกับน้องพู่กันครับ เนมพอจะบอกมามี้ได้ไหม ชอบหรือไม่ชอบยังไง มีโอกาสจะพัฒนาไปมากกว่านี้ไหมลูก”

เสียงนุ่มน่าฟังของนวพรรษถามลูกชาย วรานนท์สูงหล่อเหมือนเวทานนท์ผู้เป็นพ่อและมองเผินๆ ก็เหมือนลูกครึ่งเพราะเป็นลูกเสี้ยวจากพ่อ

“เอาจริงนะครับมามี้ เนมคิดกับน้องแค่น้องชายคนหนึ่งแค่นั้นครับ ไม่ได้มีอะไรไปมากกว่านั้น เนมไม่อยากให้น้องมาหวังอะไรลมๆ แล้งๆ เพราะเนมไม่อยากให้น้องผิดหวัง มันไม่มีทางที่จะพัฒนาเป็นอย่างอื่นได้เลยครับ” ร่างสูงบอกให้ตรงกับความรู้สึกตามที่ตัวเองคิดที่สุดในตอนนี้

“ถ้าลูกไม่คิดอะไรกับน้อง มามี้อยากให้ลูกค่อยๆบอกน้องได้ไหม ค่อยๆพูด อย่าพูดรุนแรงให้น้องเสียใจมากได้ไหม”

“บางทีเนมบอกแล้วแต่น้องก็ดื้อ บอกไม่ฟังคิดเองเออเอง บางทีพอเนมโดนพู่กันรุกเยอะๆ เนมก็มีรำคาญบ้างหงุดหงิดบ้างครับ อาจจะมีเผลอพูดให้น้องเสียใจบ้างครับแต่ต่อไปเนมจะพยายามค่อยๆบอกน้องแล้วกันครับ”

วรานนท์บอกถึงความในใจให้มารดาฟังที่ร่างบางดื้อกับเขาอาจเป็นเพราะมีแรงสนับสนุนจากน้องฝาแฝดของเขาทั้งสอง โดยเฉพาะแฝดน้องยัยเนยสาวกสายวายชายรักชายเห็นดีเห็นงามเป็นตัวตั้งตัวดีให้พู่กันเพื่อนรักรุกเขาขนาดนี้ เดี๋ยวสักวันเขาอาจต้องปรามน้องสาวบ้างแล้ว

“เรื่องความรักมามี้จะไม่บังคับลูก แต่ยังไงพู่กันก็เป็นน้อง ค่อยๆคุยกับน้องนะลูก เอาล่ะไปนอนเถอะครับดึกแล้ว มาให้มามี้กอดหน่อย สุขสันต์วันเกิดนะครับลูกชายสุดหล่อของมามี้ ฟอดดดด มามี้รักลูกนะครับ มีอะไรเนมมาคุยกับมามี้กับแด็ดดี้ได้นะลูก ป่ะ ไปนอนกัน กู๊ดไนท์ครับ” สองแม่ลูกแยกย้ายกันไปนอนห้องของตัวเอง

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • พู่กันของวรานนท์ Mpreg   ตอนที่30 ครอบครับสุขสันต์ NC End

    “อ๊าาาาาาาา ดีมากเลยครับเฮีย ซี๊ดดดดดด เฮียครับ เสียวจังเลยครับ อูยยยย พู่กันไม่ไหวแล้ว เสียว”พนัชกรครางเสียวเสียงสั่นเพราะตอนนี้โดนสามีจับกินอยู่ ตอนนี้คุณแม่ท้องโตใกล้คลอดอยู่ในท่านอนตะแคงกอดหมอนข้างอยู่ ส่วนวรานนท์กำลังก้มอยู่ทางด้านหลังของภรรยา กำลังใช้ลิ้นร้อนเลียตรงรูจีบของภรรยาอยู่ ส่วนมือหนาสองข้างก็ทำหน้าที่แยกซาลาเปาลูกกลมออกจากกัน เพื่อที่ตัวเองจะได้ก้มไปใช้เสิร์ฟความเสียวให้คุณแม่ได้ถนัดถึงแม้อายุครรภ์ของพนัชกรจะใกล้คลอดแล้วแต่วรานนท์คนหื่นก็ไม่เคยให้คุณแม่ได้พักเลยว่างเป็นจับมากอดมาหอมมาทำรักให้ได้เสียวตลอด เชื่อเลยที่อีกคนบอกจะคิดต้นคิดดอกคิดจนไม่ได้พักผ่อนจริงๆ หลังแต่งงานมาวรานนท์ก็เข้ามาอยู่บ้านของพ่อตาอย่างนิลกาฬเป็นหลัก และบางวันก็จะสลับกันไปนอนที่บ้านเวทานนท์แผล็บ แผล็บ แผล็บ แผล็บ แผล็บ แผล็บ แผล็บ แผล็บ แผล็บ แผล็บ แผล็บ แผล็บ“อร่อย หวานมาก หวานจังเลย เมียจ๋า ทั้งหวาน ทั้งหอม ฟอดดดด เมียจ๋า เสียวไหม เสียวไหมเมียจ๋า”นิ้วยาวสอดผ่านเข้าไปในรูจีบของเมียรักช้าๆ มันยังดูคับแคบอยู่มาร่างสูงเลยต้องบีบเจลหล่อลื่นเพิ่มเข้าไปบนนิ้วอีกเพราะกลัวเมียรักจะเจ็บ“เฮียยยยย อู

  • พู่กันของวรานนท์ Mpreg   ตอนที่ 29 พู่กันของวรานนท์ NC

    วันนี้เป็นวันแต่งงานของพนัชกรกับวรานนท์ คู่บ่าวสาวเหนื่อยมากเพราะต้องตื่นมาแต่งตัวตั้งแต่เช้ามืดกว่าจะจบงานในส่วนของพิธีการก็ค่ำคืนดึกดื่น คนที่สนุกมากที่สุดจะเป็นใครไม่ได้นอกจากน้องพัตเตอร์เที่ยวไปอวดใครต่อใครเค้าว่าตัวเองมีคุณแด็ดที่หล่อมากและมีคุณมี๊ที่สวยมากวันนี้ และตอนนี้ในท้องของคุณมี๊ก็มีตัวน้องน้อยนอนอยู่ ซึ่งอายุครรภ์ของพนัชกรได้สามเดือนแล้วสร้างความดีใจให้แก่ทั้งสองครอบครัวมากเพราะจะมีหลานน้อยอีกคนภายในห้องที่ถูกจัดให้เป็นห้องหอสำหรับคู่บ่าวสาวก็ได้มีการทำพิธีส่งตัวบ่าวสาวเข้าหอและรับพรจากผู้หลักผู้ใหญ่เสร็จ ทุกคนก็ทยอยกันออกไปยังคงเหลือน้องพัตเตอร์ที่ยังอยู่“คุณแด็ดกับคุณมี๊ฮะ ไม่ต้องคิดถึงพัตเตอร์นะฮะวันนี้ เดี๋ยวพัตเตอร์จะไปนอนกับคุณทวดนะครับ ฝากจุ๊บเบบี๋น้อยหน่อยครับ เบบี๋พี่พัตเตอร์ไปนอนก่อนนะเดี๋ยวค่อยเจอกันพรุ่งนี้นะครับ”“พัตเตอร์ครับมาให้คุณมี๊จุ๊บหน่อยลูก” เด็กชายตัวน้อยเดินเข้าไปใกล้ๆคุณมี๊กับคุณแด็ดให้ทั้งสองจุ๊บเหม่งตัวเองก่อนที่จะตามคุณทวดออกไปในห้องหอจึงเหลือแต่คู่บ่าวสาววรานนท์คนหื่นก็ไปช่วยเจ้าสาวถอดเครื่องประดับและเสื้อผ้าออกจากร่างสวย ก่อนที่จะโดนอีกฝ่

  • พู่กันของวรานนท์ Mpreg   ตอนที่ 28 พัตเตอร์เด็กอันธพาล

    “สวัสดีค่ะ คุณพนัชกร ผู้ปกครองของน้องพัตเตอร์ใช่ไหมคะ”“ใช่ครับ มีอะไรหรือเปล่าครับ” พนัชกรรับโทรศัพท์ที่ตัวเองได้บันทึกไว้จากทางโรงเรียนของน้องพัตเตอร์ แปลกจังปกติจะไม่เคยโทรมา คนเป็นแม่จึงร้อนใจเพราะไม่รู้เกิดอะไรขึ้นกับลูกชายตัวเองหรือเปล่า“เอ่อ พอดีน้องมีเรื่องทะเลาะวิวาทกับเพื่อนในห้องค่ะ ทางโรงเรียนเลยต้องขอเชิญท่านผู้ปกครองของน้องมาตกลงกับผู้ปกครองของคู่กรณีค่ะ”ร่างบางได้ทราบเรื่องเลยค่อนข้างจะตกใจเพราะปกติลูกชายจะไม่ชอบเรื่องการใช้กำลัง แล้วไม่รู้ตอนนี้บาดเจ็บอะไรหรือเปล่า“ตอนนี้เลยใช่ไหมครับ”“ใช่ค่ะ”“โอเค เดี๋ยวผมจะเดินทางไปเดี๋ยวนี้ครับ” ร่างบางรีบโทรไปบอกบิดาเพื่อลางานและรีบขับรถไปที่โรงเรียนที่น้องพัตเตอร์เรียนอยู่ทันที“สวัสดีค่ะ ใช่คุณแด็ดเนมผู้ปกครองของน้องพัตเตอร์หรือเปล่าคะ”“ใช่ครับ มีอะไรหรือเปล่าครับ” วรานนท์รับโทรศัพท์จากสายแปลกๆ พอรับเป็นเสียงผู้หญิงถามว่าเป็นผู้ปกครองของน้องพัตเตอร์หรือเปล่าร่างสูงเลยคิดว่าจะเป็นคุณครูที่โรงเรียนลูกชาย“พอดีน้องมีเรื่องทะเลาะวิวาทกับเพื่อนในห้องค่ะ ทางโรงเรียนเลยขอเชิญผู้ปกครองของน้องมาตกลงกับคู่กรณีค่ะ ที่จริงเมื่อสักครู่ท

  • พู่กันของวรานนท์ Mpreg   ตอนที่ 27 ความลับที่อยากจะบอก

    “คืออย่างนี้นะคะน้องพู่กัน พี่แต่งงานกับพี่วุฒิตั้งแต่หกปีแล้วค่ะ หลังจากที่พวกพี่จบปริญญาตรีแล้วก็กำลังต่อปริญญาโทก็แต่งงานกันเลย ที่จริงคบกันมาตั้งแต่เรียนปริญญาตรีตอนเข้าปีหนึ่งด้วยซ้ำค่ะ ตอนนี้น้องส้มโออายุได้ห้าปีกว่าแล้วค่ะ ดังนั้นไม่ต้องสงสัยนะคะว่าน้องส้มโอลูกใคร”“เอ่อ พู่กันขอโทษครับพี่มะนาวที่พู่กันเข้าใจผิดขอโทษด้วยนะครับพี่วุฒิ”“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ที่น้องพู่กันเข้าใจผิดก็แสดงว่าน้องพู่กันยังรักและหึงพี่เนมอยู่ใช่ไหมคะ” ปิยะวดีเลยถือโอกาสช่วยเพื่อนเสียเลย“ เอ่อ คือ”“ น้องพู่กันไม่ต้องหึงหรอกนะคะเพราะตอนนี้พี่กับพี่เนมเป็นแค่เพื่อนกันเท่านั้นค่ะ อันที่จริงพี่เนมก็ไม่เคยคิดอะไรกับพี่มากเกินกว่าคำว่าเพื่อนตั้งแต่แรกแล้วค่ะ ถึงแม้เมื่อก่อนตอนเป็นเด็กพี่จะเคยมีอะไรกันแต่ก็แค่ครั้งเดียวจริงๆตั้งแต่ตอนเราเรียนอยู่ปีสามแล้ว เพราะว่าตอนนั้นพี่อกหักจากที่โดนพี่วุฒิหักอกพี่ เลยทำตัวไม่ดีประชด”“อ้าว แล้วตอนที่พู่กันเห็นพี่มะนาวอยู่ในห้องของพี่เนมล่ะครับ”“เอ่อ เนมจะเล่าหรือจะให้เราเล่าให้น้องฟัง”“มะนาวเล่าไปเลยก็ได้เดี๋ยวเราพูดก็มีคนไม่เชื่ออีกเดี๋ยวหาว่าเราแก้ตัว” คนตัวโตทำเสียงงอ

  • พู่กันของวรานนท์ Mpreg   ตอนที่ 26 พาชู้ไปเจอเมีย

    พอพนัชกรอาบน้ำเสร็จก็สวมชุดคลุมอาบน้ำเดินออกมาเปิดดูตู้เสื้อผ้าเพื่อหาเสื้อผ้าใส่ เปิดออกมาเจอแต่เสื้อผ้าที่ตัวเองเคยทิ้งไว้ที่นี่เมื่อแปดปีที่แล้วที่ไม่ได้มาเก็บออกไปด้วยน่าจะยังพอใส่ได้อยู่เพราะหุ่นเขาไม่ได้เปลี่ยนแปลงมากนัก เปิดดูอีกฝั่งก็เป็นเสื้อผ้าของเจ้าของห้องวรานนท์ยังเหมือนเดิมชอบใส่เสื้อผ้าโทนขาวเทาดำ เขาเลยเลือกหาเสื้อผ้าฝั่งของตัวเองมาใส่ทำไมยังดูหอมอยู่เลยเหมือนเพิ่งผ่านการซักรีดมา“เสื้อผ้าในตู้ใส่ได้เลยนะเป็นเสื้อผ้าของหนูเมื่อก่อน น่าจะยังใส่ได้พอดีอยู่นะ เฮียเพิ่งเอาไปให้แม่บ้านเขาซักมาให้”วรานนท์เดินเข้ามาในห้องแต่งตัวหลังจากรอร่างบางนานแล้ว จนเขาแต่งตัวเสร็จตั้งนานก็ไม่เห็นอีกคนออกไปเสียทีทั้งๆที่ได้ยินเสียงอาบน้ำเสร็จตั้งนานแล้ว เข้ามาก็เจอว่าอีกคนกำลังเลือกเสื้อผ้าในตู้มาใส่เหมือนยังลังเลตัดสินใจอยู่ว่าจะใส่ตัวไหนดี ก่อนที่จะพาพนัชกรมาที่คอนโดของเขา วรานนท์ได้จ้างให้แม่บ้านเข้ามาทำความสะอาดให้และให้เอาเสื้อผ้าเขากับของน้องน้อยไปซัก เมื่อก่อนตอนที่เขาอยู่เมืองนอกมามี๊ก็ให้แม่บ้านที่บ้านมาคอยทำความสะอาดให้เดือนละสองครั้งอยู่แล้ว พอเขาวางแผนจะจับร่างบางมาปรับความเข

  • พู่กันของวรานนท์ Mpreg   ตอนที่ 25 ยิ่งกว่าตุ๊กแก NC

    “อือ ซี๊ดด เจ็บ อูยยยย”เสียงครางของคนที่นอนอยู่ในอ้อมกอดทำให้วรานนท์รีบหลับตาลงให้เหมือนยังหลับอยู่ทันที ที่จริงเขาตื่นได้สักพักแล้วแต่ไม่กล้าขยับตัวเพราะกลัวร่างบางที่นอนอยู่จะตื่นมาแผลงฤทธิ์เอา เลยได้แต่นอนมองหน้าหวานของเมียรักอยู่นิ่งๆโดยที่ท่อนเอ็นของเขาที่เอาเสียบคาโพรงรักไว้หลังเสร็จกิจก็ยังคาอยู่ พอเช้ามามันก็ตื่นมาแข็งอยู่ในรูรักของแม่มันเพียงแต่เขาไม่กล้าขยับเอวเท่านั้น เดี๋ยวรอดูซิถ้าคนตัวเล็กตื่นมาจะว่ายังไง“อูยยยย เจ็บ ไอ้คนหื่นเอ้ยขนาดหลับยังไม่ยอมถอนของตัวเองออกอีก คนบ้า”พนัชกรตื่นขึ้นมาก็พบว่าเองนอนอยู่ในอ้อมกอดของวรานนท์และตัวตนอันโหญ่ยักษ์ของวรานนท์ยังมุดอยู่ในโพรงรักของตัวเองอยู่ ขนาดหลับยังมาลามกแข็งใส่อีก ตอนนี้ร่างบางที่ห่างจากรสรักมาถึงแปดปีรู้สึกว่าตัวเองปวดเมื่อยไปทั้งร่างกายเหมือนไปนอนให้รถสิบล้อทับมา กี่โมงกี่ยามแล้วก็ไม่รู้เนี่ยหิวข้าวมากเลยเมื่อวานก็ไม่ได้กินข้าวเย็น ป่านนี้ไม่รู้ว่าน้องพัตเตอร์เป็นยังไงแล้วจะคิดถึงคุณมี๊หรือเปล่าเมื่อคืนจะนอนหลับบ้างไหมพอไม่มีคุุณมี๊ให้กอด ไหนจะพี่มะนาวกับลูกสาวของเขาอีกจะถามหาสามีหรือเปล่าที่หายไปทั้งคืน จะรู้บ้างไหมว่

  • พู่กันของวรานนท์ Mpreg   ตอนที่ 5 ลูกของเพื่อนพ่อ

    หลังจากกลับมาจากงานวันเกิดของวรานนท์แล้ว พอถึงบ้านทุกคนก็แยกย้ายกันไปเข้าห้องนอน นิลกาฬกับพีรฉัตรก็ตามลูกชายคนโตเข้ามาในห้องนอนด้วย“น้องพู่กันลูก ปะป๊ากับมาม๊าขอคุยด้วยหน่อยได้ไหมครับ” นิลกาฬบอกกับลูกชาย พอเห็นลูกรักเศร้าหัวอกคนเป็นพ่อเป็นแม่ก็อดที่จะสงสารไม่ได้“ได้ครับ เชิญปะป๊ากับมาม๊าเข้ามานั

  • พู่กันของวรานนท์ Mpreg   ตอนที่ 3 เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ

    พนัชกรตื่นเช้ามาด้วยความงัวเงีย เมื่อคืนกว่าจะนอนหลับได้ก็เกือบเที่ยงคืน เพราะมัวแต่เสียใจกับคำพูดของพี่เนมที่พูดทำร้ายจิตใจกันไหนจะคิดหาวิธีที่จะทำยังไงให้วรานนท์ตอบรับรักตัวเอง คิดหลากหลายวิธีก็ยังไม่ได้วิธีที่ดีที่สุดที่จะเป็นไปได้สักที ทำให้เช้านี้กว่าจะดีดตัวจากที่นอนลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวได้เ

  • พู่กันของวรานนท์ Mpreg   ตอนที่2 ความเสียใจของพนัชกร

    ร่างบางของพนัชกรขับรถกลับบ้านด้วยความเสียใจ น้ำตาที่กล้ันไว้ตั้งแต่อยู่ที่คอนโดของคนตัวโตค่อยๆไหลออกมาอย่างสุดจะกลั้นด้วยความน้อยใจในคำพูดของพี่เนมคนที่เขาแอบรักมาตั้งแต่เด็ก ตอนเด็กๆ วรานนท์ใจดีกับเขาคอยเอาใจเขามาตลอดทำให้พนัชกรทั้งรักและชื่นชมพี่ชายคนนี้มาก แต่พอโตขึ้นมาเมื่อเห็นมีสาวๆมาอยู่ใกล้พ

  • พู่กันของวรานนท์ Mpreg   ตอนที่1 โดนพี่เนมดุเอา

    “นี่พี่บอกกี่ครั้งแล้วพู่กันทำไมไม่ฟังกันบ้าง ถ้าพี่ไม่อนุญาตหรือถ้าพี่ไม่อยู่ที่ห้องห้ามแอบเข้ามาที่ห้องพี่เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นพี่จะไม่คุยด้วยอีกแล้วนะ อย่ามาหาว่าพี่ใจร้ายด้วยนะ” เสียงตวาดของวรานนท์เจ้าของคอนโดหรูดังลั่นห้องด้วยความโมโห ทำเอาตอนน้ีพู่กัน หรือนายพนัชกร ธีรวัฒนาวัฒน์ รู้สึกตกใจกลั

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status