Masukหนังเรื่องเมือง มีอยู่ 1 เมือง เขาเล่ากันว่า มื้อนี้เป็นเมืองที่ทำอาหารกินเจริญรุ่งเรืองที่สุด เป็นเมืองที่เจ้าชาย สีน้ำเงินอยู่ ชายนี้ได้โดนต้องคำสาป เกี่ยวกับความรัก ดังนั้น เขาโดนสาปให้กลายเป็น คนจนยากไร้ เขาจึงคิดว่า การโดนดูถูกเหยียดอย่างนั้น ซึ่งมันเป็น ความรู้สึกที่แย่ สำหรับตัวเขา เท่านั้นจึงได้ หาค้นหาคิดวิธีโดยการไปทำบุญร่วมมนุษย์และกลบเกลื่อนกินหลายของตัวเองโดยที่ไม่ให้ประชาชนหรือชาวบ้านรู้ว่าเขาเป็นผู้ใดตามนั้นเขาจึงคิดว่าการไปอยู่บนโลกมนุษย์นั้นจึงทำให้เขารู้สึกว่า เขาคงยังพอมีความหวังที่จะหารักแท้หรือคู่แท้ เขาคิดว่า การปลอมตัวเป็นชาวบ้าน ธรรมดา 1 คน ซึ่ง ไปรับราชการโดยการ ไปสอบสงวน เหมือนคนธรรมดาทั่วไป ดังนั้นเขาจึงไปสอบสงวนสิทธิ์อย่างที่ดังกล่าวแล้วเขานั้นจึงได้เข้าพระราชวังในแคว้นเมืองญี่ปุ่น เขานั้นได้ไป เข้าเฝ้าฮ่องเต้หรือองค์จักรพรรดิ ของไทยแขวนที่ชน เท่านั้รงทราบว่า ถ้าเขา ขอให้น้องเต้ ลงมีราชโองการกตลาดในอำเภอในเมืองแขวงยี่ชุน หลัง๑ถ ดังนั้นเขาจึงให้ประการพร ในการสอบสงวนสิทธิ์ ดังนั้น ติด
Lihat lebih banyak祭壇へと続く道を、厳《おごそ》かに淑《しと》やかに聖女らしく見えるように、毅然《きぜん》とした態度で歩を進める。
一歩、一歩、ゆっくり、ゆっくりと。 まるで花嫁衣装のような純白のAラインのドレスは、お伽話にでてくるお姫様のよう。そう、あくまでドレスは。 「うふふ、お姉様ってば、やぁだ、顔が死人のようですわ。あら、やだ、私ってば本当のことを……」 同じく純白の衣装に身を包んだ私の妹イリナは、ツインテールの髪を指でもて遊びながら、にたにたと笑っている。 同じなのは純白の色だけで、妹のドレスはピッタリとしたマーメイドラインのドレスで、金糸で精巧な刺繍が施されている。妹は私とは違い、肉付きも良く、出るところは女性らしく出ている。そのため私とは違いキラキラとした視線を向けられているのはいたしかたない。 外見から性格は分からないもの。 妹がどれだけあざとく、計算高く、私を貶めることに無類の喜びを感じているか……。無垢な聖女とは名ばかりで、私の婚約者を寝取り、しかも私を殺そうとしたかなんて分からないものね。 絶対に妹の思う通りになんてさせない。 大人しく殺されたりなんかしないわ。 17歳という年齢のわりにその髪型はどうなのかと思わなくもないけれど、まだ幼さの残る顔立ちなので許容範囲なのかしら。 その顔で、そのスタイルで、そのドレスは、アンバランスだと思うけれど、誰も止める者がいないので、世間の感覚と私がずれているだけなのでしょうね。 本当は今すぐにでも逃げ出したい。 怖い……あの祭壇にたどり着いたら、その時が決行の時。 大丈夫、どちらにせよもう覚悟はできている。 殺されかけたあの時、目が覚めたわ。 「どちらが正しいのかはっきりさせましょう」 表情ひとつ変えずに、妹へと声をかける。 「えぇそうね、どちらが本物の聖女であるかはっきりさせましょう、ねえ?お姉様。うふふ、あー、ウザッ!」 誰にも聞こえないくらいの声で悪態をつく妹に、せめてもの慈悲を与えるべきか悩む。 「イリナ、今ならまだ止めることもできるわよ。本当にこの儀式を行うのね?後悔しない?」 「はぁ?」 思わず声を荒げたイリナへ後方で着席している者の視線が集まる。 泣いて謝ってくると思っていた私が、儀式を行うことに同意したのがそんなに気に入らなかった? 「止めるだなんて、まさか私がお姉様に同情するとでも思ったの?絶対に止めないわ!私は聖女なんだから!分かってないお姉様が可哀想だと思ったのに、お姉様って本当に馬鹿だったのね?この儀式を行うと……うふふ、まぁ、もういいわねそんなこと。邪魔者が消えてくれるのだもの。お姉様が自殺願望があるだなんて知らなかったわ。そんなに彼のことが好きだったの? 彼が言っていたわ、ふふ、お姉様みたいな骨と皮しかない女には欲情しないんですって。骸骨みたいね、さよなら、お姉様。ふふふ~ん♪」 引き返す最後のチャンスだったのに……。 どうやら刺激してしまったようね。 イリナは私を追い払うように祭壇の前へと軽やかな足取りで進んでいた。 「では、これより聖女の儀式を行う!」 祭壇の中央にいるのは私の婚約者であり、この国の王太子レオナルド殿下。 レオナルド殿下の髪色を思わせるような金糸が、イリナのドレスの刺繍に使われている。優しげな眼差しを向けるその先には、イリナがいる。そんな表情もできるのね。 嘘つき!嘘つき!嘘つき! どろどろとした醜い感情が口から溢れ出しそうになった寸前、「コホン」とカイルが咳払いをしたことで感情をなんとか制御できた。 この国の筆頭魔術師であり、膨大な魔力量を持つカイルが協力してくれるからこそ、この儀式が行える。 祭壇の手前に佇むカイルの周囲は、いつにもまして冷気を纏《まと》っているかのように寒々しい。銀色の髪のせいでそう感じるのか、陶器のように白い肌だからそう感じるのかもしれない。 サファイアのような瞳が、先程より一層青味がかったから、実際に冷気を発しているのかもしれない。 この儀式を行うことを最後まで反対していたから。彼だけがいつも私を心配してくれた。 「ユリア、大きくなったら結婚しよう。」 幼き日、あなたはそう言ってくれたわね。 庭に咲いていた花を手に持ち、はにかみながら膝を折り手渡してくれた。まるでお伽話に出てくるお姫様になったようで、とても嬉しかったわ。あの時、私はなんと答えたのかしら。 カイルの家は魔力量の多い者ばかりで、優秀な魔術師を輩出している。身分的にも、派閥的にも、問題なかった。父が欲を出さなければ、私達は━━。ซุ้มเมืองเหยาโจ อย่างเฟย ก็ได้นำพาเคอรี่เข้าซุ้มที่พักของตัวเอง ดังนั้นเขาจึงคิดว่าเฟอร์กี้อันตรายยิ่งนักที่มาที่นี่ อยู่ๆก็เกิดบาดเจ็บเลยไม่รู้ตัว แต่อาการของหยางเฟยบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย แต่ เคยอี้นั้นบาดเจ็บอาการภายในบอกช้ำ จึงทำให้ต้องพักรักษาตัวอีกยาวนานดังนั้นเขาจึงเลือกตามหมอหลวงมาดูอาการ ของ เคอรี่ทันที แต่ว่าเคยอิ้นนั้นบอกว่าไม่ต้องการหมอหลวงเท่าไหร่ เพราะว่าไม่สามารถช่วยเหลือตัวเขาได้ สิ่งที่เขาเป็นอยู่ตอนนี้คือการผูกเชื่อมต่อผูกพันธนาการทั้งหัวใจของเขาครึ่งนึง และ พลังของเขานั้น รวบรวมอยู่กับอย่างเฟยดังนั้นจึงไม่มีใครสามารถช่วยเหลือเขาได้นอกจากเขาจะช่วยเหลือตัวเองและบำเพ็ญเพียรให้ได้มากกว่านี้แผลถึงจะฟื้นฟูร่างกายได้ดีขึ้นมีทางเดียวคือบำเพ็ญเพียรตัวเอง เท่านั้น ดังนั้น เขาจึงไม่จำเป็นต้องให้ใครตามหมอหลวงมาและได้ออกคำสั่งไม่จำเป็นต้องตามหมอนหลวงให้เขารักษาฝืนตัวเองฟื้นฟูตัวเองโดยการ เพียงแค่ สู้ๆกำลังภายในด้านในก็พอส่วนที่เหลือ กลับไปยังน้ำพุร้อนก็พอ เขาเคยพูดว่า องค์ราชันย์มีห้องน้ำพุร้อน ที่เป็นห้องน้ำพุสามารถฟื้นฟู ร่างกายของตัวเองเกิดจากการบาดแผลด้านในได้ ไม่จำเป็นจะต้องไปต
หลังจากที่เฟยอี้นั้น ได้วิ่งออกจากห้องของอย่างเฟย ตัวเองนั้น รู้สึก ผิดปกติ ในร่างกายของตัวเอง ร่างกายของตัวเองนั้นเวลาโดนจูบ เขารู้สึก ร่างกายอ่อนระทวยลงก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะสาเหตุอะไรดังนั้นเขาจึงถามองครักษ์หย่งเฟยว่า เขาเป็นอะไร ทำไมเวลาเขาโดนจูบเขารู้สึกหัวใจเต้นแรงเช่นนี้ เฟยอี้ หลงไฟ ค่าข้าวถามเจ้าหน่อยนะ คือ สักนิดนึงอ่ะเค้าถามเจ้าถ้าเกิดว่า คนเราไม่ได้รักไม่ได้ชอบเป็นคนรักแล้วโดนจูบแบบนี้ มันหมายความว่าไงหรอแล้วอีกอย่างนึงคือค่าค่าเองก็ยังไม่มีคนรักด้วยแล้วก็ เจ้าคิดว่าไงอ่ะ นิดนึงอ่ะคำตอบก็อยากรู้อ่ะ องครักษ์หย่งเฟย ฮ่าๆๆ หรือพะยะค่ะ แสดงว่า พระองค์คงโดนจู่โจมมาใช่หรือไม่ แต่พระองค์ในเมื่อพระองค์บอกว่าพระองค์ไม่ได้มีคู่ครองพระองค์ยังไม่ได้ชอบผู้ใด แล้วพระองค์ไปโดนผู้ใดจูบมาหรือพะยะค่ะ ถึงถึงกับเขินอายหน้าแดงเช่นนี้ หรือว่าท่านอาจจะชอบใครอยู่ในใจท่านก็ได้ถ้าท่านอาจจะอยากให้มีผู้ใดมาเป็นคนในดวงใจท่านก็ได้มั้ง เพราะถือว่า กระหม่อมขอเสียมารยาทนิดนึงนะขอรับ กระหม่อมอย่าถามว่า เอาจริงๆนะ องค์ชายเนี่ย ชอบใครอยู่ในใจหรือเปล่าขอรับ ทำไม องค์ชายถึงน่าดูเขินอายและแดง ต่ำเหมือนลูก
หลังจากที่เขาทั้งสองคนนั้นได้หยุดจากการทะเลาะกันและหันหน้าหันหลังใส่กันเขาทั้งสองคนดูเหมือนเป็นคู่กันจริงๆ ทะเลาะถกเถียงกันอยู่แบบนี้ เข้าทั้งสองคน ไม่เงยหน้าใช้ตามองกันหันหลังใส่กันแล้วกลับเข้าที่ ของตัวเองทันที หยางเฟย น้อยเจ้านี่มัน เฮ้ยเจ้าเด็กบ้า เจ้านี่มันช่างเสียมารยาทเสียจริง เจ้าเนี่ยนะ ต่อให้รู้ว่าข้าเป็นพี่ชายเจ้า เจ้าก็จะทำกิริยากับข้าวเช่นนี้งั้นเหรอ เจ้านี่นะ เฮ้ยเวรกรรมอะไรของข้าแล้วเนี่ย มันเจอน้องอย่างเจ้า เจอหน้ากันก็กัดกันแบบนี้ โธ่เอ้ย ถ้าไม่น่าเลย นี่น่ามารู้จักคนอย่างเจ้าจริงๆ เดินเชิดหน้าใส่ฆ่าแบบนี้ เฮ้ยเห็นทีข้าต้องสั่งสอนเจ้าซะแล้วสิ เจ้าเด็กว่าเจ้าหญิงไม่รู้จักโต เฟอร์ยี่ อะไร ถ้าหนังหุบปากไปเลย ใครอยากจะเป็นพี่น้องกับท่านกันเล่า แถมกวนประสาทข้า ถ้าสมองเสื่อมหรือไง ข้าไม่ได้อยากเป็นพี่น้องกับท่านแล้วท่านจะมาว่าข้าไม่ใช่เด็กได้ยังไง ข้าโตแล้วนะ ข้าไม่ใช่เด็กน้อยอย่างท่านคิดนะ เฮ้ยข้าดูแลตัวก็ได้ ไม่ได้จำเป็นจะต้องให้ท่าน มาดูแลข้าเลยนี่นา แล้วอีกอย่างนึงนะ ข้าก็ไม่ง้อพี่ชายอย่างท่าน ต่อให้ท่านจะตบตีข้า เฮ้ยข้านี่แหละ จะล้างแค้นกับท่าน น้อยจะมาตีข้าเหร
หลังจากที่องค์ราชทายาทน้อยได้เข้าสู่การรบเชิงรบอย่างเป็นทางการดังนั้นเขาก็ได้รถโจมตีเมืองหยงหนานอีกครั้ง ยงหนานั้นเป็นเมืองเก่าแก่ ที่เป็นเมืองของ เหมยอี้ดังนั้นเขาจึงคิดว่าหยงหนานเป็นเมืองที่เคยเป็นสิ่งสกปรกและโสมมุมที่สุดดังนั้นเขาจึงตียึดเมืองคืนได้ดังนั้น เขาจึงอุปสมบทมรณะในการกำจัดศัตรูในเรื่องนี้ให้สิ้นซากดังนั้นเขาจึงล้มโค่นกษัตริย์ของหยงหนานได้ทันที ส่วน เหมืออี้นั้นก็อยู่ในแต่สุสาน และรกร้างดังนั้นมา เขาตีชนะศึกครั้งนี้กลับมาองค์รัชทายาทและคนรับใช้ของเขาอีก 2 คนและองครักษ์อีก 1 คนและแม่ทัพที่เหลือจึงได้กลับมาพร้อมหวังเฉือนทันทีในดังกล่าว หลังจากนั้น ก็ได้ทำอุปสมบทในการทำพิธีอัญเชิญ ให้แก่ ดวงวิญญาณของอีหมิงให้สู่สุคติและปราศจากพ้นทุกข์ทุกๆสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในชาตินี้จากนั้นเขาจึงปลดปล่อย ให้อีหมิงเป็นอิสระและได้ไปเกิดในชาติต่อๆไปดังนั้น 9 เดือนที่ผ่านมา องค์ราชทายาทน้อยอีก 1 คนหรือโอรสอีก 1 คน หรือองค์ชาย ก็ได้สติเกิดขึ้น เขามีนามชื่อว่า หยัง อี้ องค์ชายหยางเฟยอี้เป็นองค์ชายองค์เดียวของในตระกูลชู เป็นองค์ชายที่ค่อนข้างทะลุดุดันแต่มีนิสัยจิตใจโอบอ้อมอารีแต่ก็อาจจะมีคล้ายเคื
หย่งอี้ หลังจากนั้นหลังจากที่ข้าได้รู้ว่า อาชญาเอกหรือองค์รัชทายาทของเจ้า ได้โดนพระไชยาลองทำร้าย ถ้าข้าเข้าไปไม่ทัน เพราะใช้ยาอื่นนั้นได้กินน้ำซุปนั้นหมดถ้วยแน่ เฉินอี้หนิง เรื่องนี้เป็นความจริงอย่างนั้นเหรอ หยูอี้ ถ้าเป็นเช่นนั้น ข้าควรจะทำอย่างไรกับนางดี เพราะตอนนี้นางมีใยแม่หมอนั่น ขอให้ช
ดังนั้น พระไชยารองจึงได้ไม่เอะใจอะไร ที่อยู่ๆ ท่านนายอำเภอ ได้มาหา ตัวเองที่ห้อง โดยไม่สงสัยอันใด ดังนั้นตัวเองจึงถามเกี่ยวกับเรื่อง พระโอรสของตัวเองว่า จะให้ชื่อลูกอะไร ดังนั้น ท่านนายอำเภอตัวปลอมซึ่งได้สร้างพูดขึ้นว่า พระครรภ์ ทรงเป็นอะไร มากหรือเปล่า ดูแลดีหรือไม่ ตัวเองเสแสร้ง ทำเป็นดูแลและใส่ใจ
( จากความเดิมตอนที่แล้ว หลังจากที่องค์ราชัน หรือท่านนายอำเภอ ก็ได้ไม่นิ่งนอนใจแต่เจ็บ ใจอยู่ในอกเพราะเขาเห็นคนรักของตัวเองนั้นจะไปเป็นของผู้อื่น เขาจึงรู้สึกเจ็บปวดใจ โดยที่ไม่รู้สาเหตุ แต่ถ้าว่าไปตัวเขาเองก็เคยรู้สึกที่จริงจังเช่นกัน หลังจากที่ มี พัทยาลอง ซึ่งพระชายาเหล่านั้นได้ทรงพระตั้งครรภ์ให้ก
หลังจากที่องครักษ์ทั้งสองของทั้งองค์พระชายาเอกและ องค์ราชันย์จึงได้ ดำเนินการ ลักพาตัว ท่านนักพจน์เพื่อที่จะไปเจอพระไชยาเอกหรือองค์รัชทายาทในห้องทันทีและได้ปรึกษาคุยกันว่าอยากให้เขาจงช่วย เกี่ยวกับเรื่อง ท่านนายอำเภอทันที ณพระตำหนักองค์รัชทายาทหรือพระยาเอก เฉินหยงอี้ อะไรกันเนี่ยพวกท่านพวกท่า