องค์ราชทายาท จอมป่วน ลิขิตรัก เจ้าชาย ปีกนกสีน้ำเงิน

องค์ราชทายาท จอมป่วน ลิขิตรัก เจ้าชาย ปีกนกสีน้ำเงิน

last update최신 업데이트 : 2025-05-12
작가:  Lirigrhog완결
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
20챕터
1.2K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

หนังเรื่องเมือง มีอยู่ 1 เมือง เขาเล่ากันว่า มื้อนี้เป็นเมืองที่ทำอาหารกินเจริญรุ่งเรืองที่สุด เป็นเมืองที่เจ้าชาย สีน้ำเงินอยู่ ชายนี้ได้โดนต้องคำสาป เกี่ยวกับความรัก ดังนั้น เขาโดนสาปให้กลายเป็น คนจนยากไร้ เขาจึงคิดว่า การโดนดูถูกเหยียดอย่างนั้น ซึ่งมันเป็น ความรู้สึกที่แย่ สำหรับตัวเขา เท่านั้นจึงได้ หาค้นหาคิดวิธีโดยการไปทำบุญร่วมมนุษย์และกลบเกลื่อนกินหลายของตัวเองโดยที่ไม่ให้ประชาชนหรือชาวบ้านรู้ว่าเขาเป็นผู้ใดตามนั้นเขาจึงคิดว่าการไปอยู่บนโลกมนุษย์นั้นจึงทำให้เขารู้สึกว่า เขาคงยังพอมีความหวังที่จะหารักแท้หรือคู่แท้ เขาคิดว่า การปลอมตัวเป็นชาวบ้าน ธรรมดา 1 คน ซึ่ง ไปรับราชการโดยการ ไปสอบสงวน เหมือนคนธรรมดาทั่วไป ดังนั้นเขาจึงไปสอบสงวนสิทธิ์อย่างที่ดังกล่าวแล้วเขานั้นจึงได้เข้าพระราชวังในแคว้นเมืองญี่ปุ่น เขานั้นได้ไป เข้าเฝ้าฮ่องเต้หรือองค์จักรพรรดิ ของไทยแขวนที่ชน เท่านั้รงทราบว่า ถ้าเขา ขอให้น้องเต้ ลงมีราชโองการกตลาดในอำเภอในเมืองแขวงยี่ชุน หลัง๑ถ ดังนั้นเขาจึงให้ประการพร ในการสอบสงวนสิทธิ์ ดังนั้น ติด

더 보기

1화

ตอนที่ 1

心ない嘲笑を耳にしても、知代は黙々と作業の手を止めなかった。

前世でも、同じだった。

あのときの知代は、噂話が聞こえた途端に手元の部品を作業台へ叩きつけ、職場じゅうの視線を集めるなか、ひとりずつ指さして罵り返した。相手が顔を真っ赤にして黙りこむまで。

陰では誰もが彼女を「頭がおかしい女」と呼んだ。それでも構わなかった。

文幸さえいてくれれば、他人に何を言われようとどうでもよかったのだ。

文幸は、県庁から出向してきた職員だった。いつも糊のきいた白いワイシャツを着こなし、すらりと背が高い。端整な顔立ちには、周囲の男たちとは明らかに違う品格が漂っていた。

知代はひと目で恋に落ちた。

その年、川に飛びこんで文幸の窮地を救った知代は、命の恩を盾にして、自分との結婚を迫ったのである。

首尾よく籍は入れた。けれど、知代は痛いほどわかっていた。彼の心には、ずっと清子という幼なじみが住み着いていることを。

諦めきれなかった知代は、あらゆる手を使って子を身ごもった。子どもさえいれば、彼の心をつなぎとめられると信じたのだ。

ところが、生まれた娘までもが、なぜか清子の背中ばかり追いかけた。毎日「清子おねえちゃん」と慕い、すっかり懐き、実の母親である知代のことなど眼中にないようだった。

前世では、会社は東北の過疎の町に新設された工場を立ち上げるため、各部署に応援要員の割り当てを出していた。異例なことに、既婚者までもが対象とされた。

その候補名簿に自分の名前が載ったとき、知代は裏で金を積み、つてを頼って、自分の名前をこっそり清子の名前に書き換えさせたのだ。

物思いに沈んでいると、路地の入り口がにわかに騒がしくなった。

顔を上げると、文幸と清子が肩を並べて歩いてくるのが見えた。うつむきがちに言葉を交わしては、ふたりで笑い合っている。

娘の梅谷早百合(うめたに さゆり)も弾んだ声で「清子おねえちゃん!」と呼びながら両手を広げて清子の胸に飛びこんでいった。

まるで、絵に描いたような親子3人の姿だった。

その和やかな光景は、前世の知代が、死ぬまで手に入れられなかったものだった。

清子が地方へ発ったあと、知代は持てるすべてを注ぎこみ、文幸のよき妻になろうと努めた。

仕事に没頭するあまり食事を忘れる彼のために、弁当を作って職場まで届けた。

毎晩遅くまで残業する彼を、茶の間に小さな明かりをひとつ灯して待ち続けた。

それを何年間、1日たりとも欠かさず続けた。

やがて文幸も、少しずつその献身に応えてくれるようになった。

ときには彼女の仕事が終わるのを待って一緒に帰ってくれたり、夜勤明けに温かいお茶を淹れてくれたりした。知代が熱を出したときには額に濡れタオルを当てて、ひと晩じゅうそばに寄り添ってくれた。

ようやく、本当の妻として受け入れてもらえたのだと、そう信じた。

けれど、その喜びも長くは続かなかった。地方から、突然清子の訃報が届いたのだ。

赴任してほどなく、清子は地元のならず者に目をつけられ、無理やり身ごもらされたらしい。

世間体を取り繕うために結婚するしかなかったが、男には毎日のように殴られ、あげく身体を売って金を稼げとまで強いられた。

清子は死んでも首を縦に振らなかった。そしてついには激しい暴力の末に流産し、出血多量で息を引き取った。

亡くなったとき、その体には手当てもされないままの傷が百カ所以上もあり、その多くがひどく化膿していたという。遺体は町の病院の霊安室に置かれたまま、引き取り手すら現れなかった。

近所の誰もが知っていた。知代が名簿をすり替えたせいで、清子があんな惨い死に方をしたのだと。陰では誰もが知代の血も涙もない振る舞いを罵った。

けれど文幸は、悲報を聞いても最後までひと言も口にしなかった。知代を責めることもなければ、かばうこともしない。

ただその日の夜、ひとりで清子のいた町へ向かい、弔いのいっさいを済ませた。

翌日戻ってきた彼は、周囲の目には何も変わっていないように見えた。

知代だけが知っていた。彼が決定的に変わってしまったことを。

魂をすっかり抜き取られたように目からは光が消え失せ、口数も日に日に減っていった。

知代がどれだけ取り乱し、泣き喚こうとも、文幸が知代に視線を向けることは二度となかった。

時が経てば、いつかは元の夫婦に戻れる。そう信じて、知代はひたすら耐えた。

けれど月日が過ぎるほど、文幸の瞳は暗く深く沈んでいくばかりだった。

追い打ちをかけるように、娘までもが知代を疎むようになった。ご飯は清子おねえちゃんのほうがおいしかった、母さんは優しくない、母さんは清子おねえちゃんじゃない、と。

ある時など茶碗を床に叩きつけて、「どうして清子おねえちゃんが母さんじゃないの」と泣き叫んだこともあった。

心も体もすり減らしながら、知代は黙って床に散らばった陶器の破片を拾い集めた。

無理が祟り、極度の心労も重なって、知代はついに結核を患った。

文幸は仕事を辞め、何年ものあいだ、愚痴ひとつこぼさずに彼女の療養に付き添った。

誰の目にも、申し分のない良き夫だった。

けれど知代だけは知っていた。彼が必要以上の言葉をかけることも、心からの愛情をこめて彼女に目を向けることも、決してないのだと。

やがて病状は悪化した。死の淵で、文幸はただ静かに告げた。

「この人生で、俺はお前に命を救われた借りがあった。これで返し終えたことにする。だから来世では、俺と清子が結ばれるのを邪魔しないでくれ」

知代は、胸が張り裂けんばかりの悔恨を抱えたまま、ゆっくりと目を閉じた。

そして再び目を開けたとき、彼女は名簿をすり替えた直後の、あの運命の数日前に戻っていた。

足音が近づいてきて、知代ははっと我に返った。3人がまっすぐこちらへ向かって歩いてくる。鉢合わせる前に、彼女は角を曲がって別の路地へと逃れた。

そのまま会社の人事課へ直行し、応援派遣の名簿を管理している課長を訪ねて、名前を元に戻してほしいと頭を下げた。

課長は一瞬きょとんとしたあと、怪訝そうに眉をひそめた。

「ついこの間、かなりの金を積んでまで、あの人に代わってもらったんだろう。本当に戻していいのか?」

知代は表情ひとつ変えずに静かにうなずいた。

前世では、あれほど浅ましい策を巡らせて、結局何ひとつ本当のものは手に入らなかった。

だから今度の人生では、文幸はもういらない。娘も、もういい。

名簿が確定する最終日になって、知代はようやく名前を元に戻しに駆けつけたのだった。

課長は何度も念を押したあと、呆れたように応援派遣の変更届を知代へ差し出した。

出発の日付を見ると、あと10日ばかりに迫っている。

知代は派遣者の欄から清子の名前を消し、自分の名前を書き入れた。

今度の人生では、あのふたりを結ばせてあげよう。

すっかり日が暮れてから、知代は足早に家へ帰った。

文幸はすでに帰宅しており、食卓に向かって座っていた。その横顔はひどく冷ややかだった。

「明日、工場の連中が、向こうへ発つ連中の送別会があるそうだ」

そこでいったん言葉を切り、彼は氷のような視線を彼女に向けた。

「清子がお前の代わりに飛ばされることになったのは知ってる。何か贈り物を用意して持っていけ。せめてもの罪滅ぼしだ」

狭い茶の間が、一瞬しんと静まり返った。

知代は淡々と答えた。

「……わかったわ」

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
20 챕터
ตอนที่ 1
ณแขวงเมืองลู่ รูยี่เป็นเมืองที่สวยงามลูกยี่เป็นเมืองที่ มีแต่ความอุดมสมบูรณ์ เต็มไปด้วย สายน้ำและลำธาร เมืองลู่ยี่ เป็นเมืองที่ชาวปีศาจนก ฉันได้มี ประมุข คอยดูแลในทั่วใต้หล้า หรือจ เรียกอีกอย่างนึงก็คือ ราชานกปีกสีน้ำเงิน เขาเป็นองค์ราชัน ที่หน้าตางดงาม แต่ เป็นคนที่ มีจิตใจดี ของอ้อมอารีต่อประชาชนของ แขวงเมือง ลู่ยี่เป็นอย่างมากเขาเป็นองค์ราชัน ที่ปกครองนับคนหมื่นแสน ดังนั้น จึงไม่มีใครรู้ว่าเขาเป็นผู้ ต้องคำสาป ของการ ต้องคำสาปเนื้อคู่ จึงทำให้เขานั้นมีหน้าตาที่น่าเกลียดและอัปลักษณ์ โดยทำให้ใครหลายคนรู้สึกเกรงกลัวเพราะหน้าตาขององค์ราชัน ราชันนั้นไม่เคยเผยโฉมหน้าให้เห็นพระองค์ราชันนั้น ไม่อยากเปิดเผยหน้าตาของตัวเองแต่สำหรับความเป็นจริงองค์ราชันนั้นมีหน้าตาที่ งดงาม เช่นลาวกับเทพบุตร แต่ตัวเขานั้นโดนคำสาป และมนต์ดำ ที่ติดตัวมาแต่เกิดดังนั้นเขาจึง อยากจะหาวิธี ที่จะลบล้างคำศัพท์ของตัวเอง ดังนั้นเขาจึงได้ทราบจากทางพ่อแม่ของเขาก่อนเพราะแม่ของเขาจะจากโลกนี้ไปว่าเขาต้องตามหาคู่รักแท้ให้เจอถ้าไม่เช่นนั้นตัวเขาก็จะลบล้างคำสาปนี้ต่อไปไม่ได้ตลอดชีวิตเขาก็จะอยู่ในร่างปีศาจหน้าตาน่าเกลียดน่ากล
더 보기
ตอนที่ 2
หลังจากที่องค์ราชทายาท ได้วิ่งออกจากห้อง ท่านปลัดในอำเภอหรือองค์ราชันดังนั้นเขาจึงวิ่งเข้าไปอยู่ในห้องของเธอเอง แล้วนึกถึง สิ่งที่องค์รัชทายาทหรือโดนกระทำมาสักพักนี้ และได้นึกถึง หน้าขององค์ราชัน หรือชั้นปลัด ที่ได้สู่ตัวเองในเมื่อสักพักนี้ เขาจึงรู้สึกเขินอาย พูดอะไรไม่ออก แต่คิดภายในสิ่งที่ว่าองค์ราชันนั้น ได้ตกหลุมรักเขาจริงๆใช่ไหมเนี่ย ดังนั้น ของรัชทายาทจึงได้โพสต์ข่าวเอ่ยขึ้นมาย่า ณพระตำหนักองค์รัชทายาท เฉินหมิงอ้าว เฮ้ย เจ้าบ้านนี้มันทำอะไรกับข้าละเนี่ย ทำไมข้ารู้สึกเขินอายแบบนี้ อะไรกัน อย่าบอกนะว่าข้าตกหลุมรักเจ้าบ้านี่ ที่จริงมั้งไม่จริงไม่จริงไม่จริงไม่จริง ถ้า ไอ้คนบ้า น้อย เท่าถูกฆ่าเช่นนี้ ข้าจะให้เจ้าชดใช้ คอยดูเถอะเราจะซื้อภาระกิจข้าราชการเจ้าคนแรกเลย น้อยแน่ หนิงอัน เป็นอะไรหรือพะยะค่ะองค์รัชทายาทไม่ทราบว่าองค์รัชทายาท รู้สึก หน้าแดงเช่นนั้นหรือพะยะค่ะ ไม่ ทราบว่าองค์รัชทายาทไปกินอะไรมาหรือพยัคฆ์ค่ะไปกินรังแตนที่ไหนมาหรือพะยะค่ะทำไมโอ๊ตจะถ่ายยากถึงหน้าแดงเช่นนั้นเหมือนลูกมะเขือเทศเลย ฮ่าๆๆ เฉินหมิงอ้าว ไมค์ราคาแพงขนาดนั้นเลยหรือ เจ้าอย่ามารอข้าเล่นนะ แล้
더 보기
ตอนที่ 3
หลังจากที่เขาทั้งสองคนก็ได้มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันหลังจากนั้นเขาก็รีบเร่ง แจกจ่ายข้าวของ ให้กับชาวบ้านและชาวราษฎรทั้งหลายดังนั้นองค์รัชทายาท และท่านปลัดนั้นก็ได้ต่างคนต่างมองหน้าหากันและกันเขามั่นใจถึงกันและกันส่งใจถึงกันดังนั้น เขาจึงรีบเร่งทำภารกิจนี้ให้สำเร็จลุล่วง แล้วหลังจากนั้นเขาถึงได้กล่าวเอ่ยพูดขึ้นมากันว่าหลังจาก เ เฉินอี้หมิง หมิงอ้าว เจ้าเหนื่อยหรือไม่ ถ้าเจ้าไม่ไหว เขาว่าเจ้าพักก่อนไหม ดูรู้สึกเหมือนเจ้าเหนื่อยๆนะ ถ้าคิดว่าถ้าเราเดินต่อไปหรือเดินทางต่อไปเจ้าคงเหนื่อยล้าแน่ ข้าคิดว่าเราตั้งแคมป์พักกันที่นี่ก่อนก็แล้วกันฟ้าฝนก็ใกล้มืดค่ำจะตกแล้วพวกเจ้าคิดว่าอย่างไรพวกทหารทั้งหลาย เจ้าคิดว่า ข้าควรตั้งแคมป์ที่นี่อีกสักคืนดีหรือไม่ ถ้าดูคิดว่า ดูเหมือนเจ้านายของพวกเจ้าหรือองค์รัชทายาทของพวกเจ้า ดูเหมือนจะเป็นไข้นะ ถ้าคิดว่า ควรพักที่นี่ก่อนซะจะดีกว่า แล้วดูอาการองค์รัชทายาทของพวกเจ้าก่อน ถ้าขืนเดินต่อไปถ้าคิดว่าคงไม่ดีแน่ เฉินหมิงอ้าว ไม่เป็นไร ถ้าทนได้ ข้าว่าเราควรเดินทางต่อไปเถอะ ถ้าอยากให้ถึงพระราชวังไวๆนะ ข้าไม่อยากให้มีเนื้อเรื่องอะไรต้องติดขัด เฉินอี้ หนิง
더 보기
ตอนที่ 4
หลังจากที่ องค์ราชทายาทได้ทรงทราบว่าเจ้าหญิงเมอร์ซี่งั้นได้แต่งเขามากับวัดสว่างมีของตัวเองดังกล่าวนั้นตัวเองจึงรู้สึกไม่พอใจกับสิ่งที่องค์หญิงได้พูดเอาไว้ว่าคืนนี้พระสว่างมีเอกจะไปนอนกับองค์หญิง ดังนั้นองค์จะทายาทจึงไม่พอพระทัยและเดินเข้าห้อง จึงทำให้ เจ้าหญิงหรือซีนั้น ต้องหัวเราะยิ้มที่มุมปากออกมา หัวเราะดังอย่างสะใจ เขาคิดว่า องค์รัชทายาทนั้น ต้องได้ทะเลาะ กับองค์ ราชันแน่นอนเพราะองค์ราชันนั้น น่าจะไม่พอใจในสิ่งที่องค์รัชทายาททำ กิริยาไม่ดีกับเขาแน่ ดังนั้นเธอจึงหัวเราะอย่างมีลักษณะ เหมยซี เหมือนเอ๋อ เจ้าคิดว่า องค์รัชทายาทผู้ที่จะมาเป็นของเราในอนาคต ของ พระสวามี เอกนั้น เจ้าว่าจะเป็นเช่นไร ถ้ายุแยงตะแคงรั่ว ให้เขาสองคนถูกคอแตกหักกันแล้วหันมารักคนอย่างข้าเจ้าคิดว่า จะเป็นไปได้ไหมว่าเขาจะสนใจข้ามากกว่าเพราะค่านั้นมีองค์รัชทายาทตัวน้อยๆให้เขาได้เขากลับอาจจะเมินหน้าหนี โอ๊ตสุดท้ายญาติก็ได้นะ จะว่าไหม ฮ่าๆๆ ช่างตลกน่าขำสิ้นดี ถ้าได้แต่งเข้ามาเป็นสะใภ้ที่นี่แล้ว อย่าคิดนะ ว่าข้าจะทำอะไรฉันไม่ได้ ถึงท่านจะได้ขึ้นชื่อว่า เป็นพระชายาเอกก็จริง ถึงถ้าจะเป็นพระ ยาลอง ข้าก็ไม่ได้อย่างน้อยห
더 보기
ตอนที่ 5
หลังจากที่ทั้งองครักษ์หลังชุนและแม่หมอหลินชุนมาดังนั้นเขาจึง พาแม่หมอที่เป็นลูกเวชไสยศาสตร์เข้าไปในจวนและพระตำหนักของพัทยาลองทันทีดังนั้นเขาจึงกล่าวว่า แม่หมอ แม่หมอใจเย็นตรงนี้รอก่อน ถ้าจะไปทุนพัทยาก่อนว่าแม่หมอนั้นค่านำพามาแล้วถ้าอยากให้ท่านรอคาดณจุดหน้าห้องก่อนถ้าเบิกผ่านเขาไปคนจะสงสัยเอาได้ ดังนั้นเขาจึงพูดขึ้นมาเช่นนั้นเขาจึงเดินเข้าไปยังห้องของพัทยาและ ไปทูลให้พัทยาลองทราบว่าแม่มดหรือแม่หมอที่เขาจ้า พระตำหนักพระไชยาร้อง งมานั้นได้มาถึงหน้าห้องแล้วดังนั้นเขาจึงแจ้งใ ห้พระไชยาลองทราบทันที หยางชุน พัทยาลองพยัคฆา ตไม่ทราบว่าพัทยาลอง ตอนนี้สะดวกหรือไม่เพราะว่ากระหม่อมได้ทรงพาแม่หมอผู้มีเวชไสยศาสตร์มาแล้วพะยะค่ะ ไม่ทราบว่าพัทยาลองจะให้กระหม่อมนำเขาพาเข้ามาเลยไหมคะ ถ้าเรามัวแต่รีรอช้าจะมีผู้คนที่นี่ในพระราชวังจะสังเกตและสงสัยเอาได้และระยะค่ะว่าหน้าเป็นผู้ใดและน่ามาหาผู้ใดถ้านางไปพูดว่า เป็นหมอผีหรือ มาใส่ระเวชศาสตร์เช่นนี้พวกเราได้กันแน่พะยะค่ะ หมื่นสี่ ได้ๆงั้นเจ้านำนางเข้ามาเร็ว อย่าให้นางได้เพ่งพายพูดอะไรออกไปให้ผู้คนได้รับรู้ก็แล้วกันถ้านางพึ่งพายอะไรออกไปแล้วฆ่านายทิ้ง
더 보기
ตอนที่ 6
หลังจากที่องครักษ์ทั้งสองของทั้งองค์พระชายาเอกและ องค์ราชันย์จึงได้ ดำเนินการ ลักพาตัว ท่านนักพจน์เพื่อที่จะไปเจอพระไชยาเอกหรือองค์รัชทายาทในห้องทันทีและได้ปรึกษาคุยกันว่าอยากให้เขาจงช่วย เกี่ยวกับเรื่อง ท่านนายอำเภอทันที ณพระตำหนักองค์รัชทายาทหรือพระยาเอก เฉินหยงอี้ อะไรกันเนี่ยพวกท่านพวกท่านคือใครพวกท่านเป็นใครกันเนี่ย เฮ้ยถึงข้าจะมีวิชาอาคมแต่พวกข้า ก็ไม่สามารถสู้พวกท่านต่อกรพวกท่าน 2 คนได้เลยนะ แล้วห้องนี้เป็นห้องที่ไหน แล้วที่นี่เป็นห้องของผู้ใดแล้วเจ้าสองคน มาจับตัวข้าไปทำไมกันแล้วเนี่ยโธ่เอ้ย บ้าจริง พวกเจ้าไม่รู้หรือไงว่าข้าเป็นผู้ใด ข้าเป็นถึงกับท่านนักพรตเชียวนะ แล้วพวกท่านมาจับตัวข้าไว้ทำไมกันละเนี่ยโธ่พระเจ้าไม่รู้หรอ ว่าข้าน่ะ เป็นเพื่อนของนายท่านของเจ้านะ ปล่อยแค่เดี๋ยวนี้นะ ถ้าไม่ปล่อยล่ะก็ จะฆ่าออกไปนะตีพวกเจ้าแน่ เฮ้ย จริงเว้ย ทันใดนั้นเขาทั้งสองคนซึ่งเคยเป็นเพื่อนรักกันเขาสองคนนั้นได้ตบตีโต๊ะทุกต่อย แย่งชิงกันดังนั้นเขาสองคนจึงมีปากเสียงกันโดยที่ ทะเลาะกันเรื่องไม่เป็นเรื่อง ดังนั้นองครักษ์ทั้งสองจึงนำ ให้ องค์รัชทายาทนั้นได้หลบเข้าไปก่อน และปล่อยให้สองคนนี้ท
더 보기
ตอนที่ 7
( จากความเดิมตอนที่แล้ว หลังจากที่องค์ราชัน หรือท่านนายอำเภอ ก็ได้ไม่นิ่งนอนใจแต่เจ็บ ใจอยู่ในอกเพราะเขาเห็นคนรักของตัวเองนั้นจะไปเป็นของผู้อื่น เขาจึงรู้สึกเจ็บปวดใจ โดยที่ไม่รู้สาเหตุ แต่ถ้าว่าไปตัวเขาเองก็เคยรู้สึกที่จริงจังเช่นกัน หลังจากที่ มี พัทยาลอง ซึ่งพระชายาเหล่านั้นได้ทรงพระตั้งครรภ์ให้กับ ว่าที่ฮ่องเต้ เช่นองค์ราชันนั้น ดังนั้น เขาจึงไม่ค่อยสนใจแต่หลังจากที่รู้ความว่า พระชายาเอกนั้นกำลังจะ ดึงเพื่อนสนิทของตัวเองนั้นมาเป็นพระอานุแทนตัวเองดังนั้นตัวเองจึงเจ็บปวดใจยิ่ง รักและทำหน้าซึมและเดินออกไป และเดินกลับไปยัง ห้องพักของตัวเองพระตำหนักของตัวเอง นั้นเสียการเสียงานโดยไม่รู้ตัว ซึ่งทำให้โดนห้องแต่ตำหนิเอาได้ เขาระงับอารมณ์เป็นเวลา 2 วัน และอะไรอดตายอยากกินเหล้าเมามายโดยไม่สนใจผู้ใด เขาไม่คิดว่าเขาจะต้องเป็นแบบนี้เพราะเหตุเกิดจากตัวของเขาเอง ดังนั้น เขาก็ยังไม่รู้สาเหตุว่าทำไม เขาถึงเจ็บปวดใจอยู่ๆก็เจ็บที่ใจ โดยที่เขานั้นก็ได้สอบถามองครักษ์ของตัวเอง แต่องครักษ์ของตัวเองนั้นก็จะคอยตามสืบให้อยู่ตลอด ดังนั้น เขาจึงนอนหลับไปและนึกถึงเรื่องเก่าๆ ที่เคยอยู่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมากับพร
더 보기
ตอนทิ่8
ดังนั้น พระไชยารองจึงได้ไม่เอะใจอะไร ที่อยู่ๆ ท่านนายอำเภอ ได้มาหา ตัวเองที่ห้อง โดยไม่สงสัยอันใด ดังนั้นตัวเองจึงถามเกี่ยวกับเรื่อง พระโอรสของตัวเองว่า จะให้ชื่อลูกอะไร ดังนั้น ท่านนายอำเภอตัวปลอมซึ่งได้สร้างพูดขึ้นว่า พระครรภ์ ทรงเป็นอะไร มากหรือเปล่า ดูแลดีหรือไม่ ตัวเองเสแสร้ง ทำเป็นดูแลและใส่ใจ แต่จริงๆแล้ว คนที่รู้เรื่องนี้ทั้งหมด ได้ทราบหมดแล้ว แม้กระทั่งท่านนายอำเภอที่โดนคุณใส่มนต์ดำก็ได้คายออกไป แต่กลับไปอยู่กับพระไชยาเองดังเดิม ดังนั้นถ้าใช่ยารองจึงไม่ทราบเลยว่าคนที่เป็นตัวปลอมนั้น คือเป็น ซึ่งเป็น ลูกศิษย์ของ หลวงพี่นั่นเอง เขาสามารถ แปลงกายเป็นโฉมผู้ใดก็ได้ ดังนั้น เขาจึงคิดว่า การช่วยเหลือครั้งนี้สมเหตุสมผล การแก้แค้นทำให้คนนึงตายใจ และทำให้ล่วงรู้ว่าเด็กในท้องนั้นไม่ใช่ลูกของท่านนายอำเภอแต่อย่างใดดังนั้นเขาจึงสร้างทำเป็นท่านนายอำเภอหลอกถามอะไรหลายๆอย่างกับพัชราลอง เฉยๆ ตัว ปลอม ของพี่หนิง เออจริงสิน้องหญิง เห็นเจ้าบอกว่า เจ้าไม่สบายไม่ใช่หรือ เห็นเจ้าบอกว่า เจ้าเจ็บท้องหรือ ข้าจึงเดินมาดูเจ้า เพราะข้ากลัวเกรงว่าลูกของข้า จะเป็นอันตราย ถ้าคิดว่าเจ้า เพื่อบอกอาการให้ข้า
더 보기
ตอนที่ 9
หย่งอี้ หลังจากนั้นหลังจากที่ข้าได้รู้ว่า อาชญาเอกหรือองค์รัชทายาทของเจ้า ได้โดนพระไชยาลองทำร้าย ถ้าข้าเข้าไปไม่ทัน เพราะใช้ยาอื่นนั้นได้กินน้ำซุปนั้นหมดถ้วยแน่ เฉินอี้หนิง เรื่องนี้เป็นความจริงอย่างนั้นเหรอ หยูอี้ ถ้าเป็นเช่นนั้น ข้าควรจะทำอย่างไรกับนางดี เพราะตอนนี้นางมีใยแม่หมอนั่น ขอให้ช่วยเหลือหนุนหลังอยู่ ข้าคิดว่า สิ่งที่ข้าทำร้ายพระชายาเอกในวันนั้นข้าตบตีพัทยาอื่นในวันนั้นรวมเป็นฝีมือของนางใช่หรือไม่ ถ้าพิจารณาเปลี่ยนใจไม่ได้อย่างนั้นหรือทำให้นางไม่ทำร้ายคนไม่ได้อย่างนั้นหรือ เฉินหยูอี้ ไม่ได้นางร้ายจากคนที่คิด นาง เจ้าที่จะ ได้แต่เป็นพระแม่แผ่นดิน แต่ไม่สนผู้ใดไม่สนประชาชนสนแต่อำนาจ ทำให้คนอื่นเกรงขามตัวเองและคิดจะลบล้างฮ่องเต้องค์นี้องค์ปัจจุบันและคิดจะปลงพระชนม์องค์รัชทายาทผู้เป็นพระชายาเอกของเจ้า นางคิดจะครองราชบัลลังก์เพียงแต่ผู้เดียว และให้เจ้าเป็นสวามี และจงรักภักดีต่อนางเพียงผู้เดียว ดังนั้นนางจึงทำทุกสิ่งทุกอย่าง เพื่อ อำนาจและยศศักดิ์ศรีของนาง ดังนั้นนางจึงต้องทำลายทุกสิ่งทุกอย่าง รวมที่อยู่ข้างกายนางให้ล้วนมีแต่เจ้ากับแผ่นดินนี้เท่าน ต้องการยึดอำนาจของพ่อ
더 보기
ตอนที่ 10
พระตำหนักองค์ราชทายาท เฉินหินอ้าว นั่นใครน่ะ เจ้าออกมาเดี๋ยวนี้นะ ไม่อย่างนั้น ข้าสั่งประหารชีวิตเจ้าแน่ จริงๆนะ เจ้าไม่ออกใช่ไหม โทรออกมาเดี๋ยวนี้นะ โชคมีธุระอันใด เจ้าถึงมาหาข้าเช่นนี้ ยามดึกยามดึกเช่นนี้ ใครสั่งให้เจ้ามากัน เอามาเดี๋ยวนี้นะ เจ้าคนบ้า เจ้าเป็นคนร้ายใช่หรือไม่ ถ้าไม่ใช่ จงเผยตัวออกมาเดี๋ยวนี้ ( ทันใดนั้นมีชายร่างชุดดำ วิ่งเข้ามาหา พระไชยาเอก ถึงกับในห้อง ซึ่งทำให้พระไชยาเอกจึงได้ตกใจเป็นอย่างมาก แต่ละว่าใช้ร่างดำคนนั้นที่ใส่ชุดม่วงนั้นถ้าใช้ยาเอก ทรงไม่ทราบเลยว่าเป็นผู้ใดแต่น้ำเสียงนั้นเขาแทบจับไม่ได้ว่าเป็นผู้ใดเพราะเขานั้น โดนปิดปากอยู่ทันที จึงทำให้พระใช้ยาเองนั้นตกเป็นวิกังวลว่ามีโจรเข้าสถานที่ของตัวเองดังนั้นจึงตะโกนร้องเรียกให้องครักษ์และเราทหาร มาช่วยเขาทันที แต่แล้วเริ่มไม่คาดคิดเพราะใช้ชุดดำนั้นดันปิดปากถ้าใช้ยาเอกไว้ ดังนั้น ชุดดำ ที่ใส่ไอ้โม่งนั้นไว้ ก็เปิดหน้าขึ้น เขานั้นจึงรีบร้อนรนกลัวพระชายาเอก จะเสียงดังเพ่งออกไป ดังนั้นเขาจึง ถูกปากเค้าใช้ยาเอง โดยไม่คาดคิดอีกครั้ง อย่างอ่อนโยน และโอบกอดก็ใช้ยาเอกโดยที่ทำให้พระชายาเองนั้นพูดอะไรไม่ออกทั้งสายตา
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status