พ่อสามีอย่าได้ปรานีข้า

พ่อสามีอย่าได้ปรานีข้า

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-02-19
Oleh:  กาสะลองTamat
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
37Bab
7.0KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

“ท่านพี่กลับไปก่อนเถอะ… ข้าอยากเล่นน้ำต่อสักพัก… ” อารมณ์ที่ยังค้าง ทำให้ซูเจียวยังรู้สึกงุ่นง่านไม่หาย “งั้นข้าจะรอ… ” “ไม่ต้อง… เดี๋ยวข้าตามกลับไป” ซูเจียวรีบกล่าว… ทำให้สามีของนางต้องกลับไปก่อนเพราะรู้สึกหนาวเหมือนจะเป็นไข้ อาจเป็นเพราะว่าเขาใช้ร่างกายทำงานอยู่ท่ามกลางแสงแดดร้อนมาทั้งวัน ครั้นเมื่อมาเจอกับน้ำเย็นร่างกายจึงปรับตัวไม่ทัน ซูเจียวมองส่งจนร่างของสามีลับไปจากสายตา… และตอนที่นางขยับกายลุกขึ้นมานั่งคุกเข่า จู่ๆ ร่างสูงใหญ่กำยำก็พุ่งออกมาจากพงหญ้าที่ซุ่มดูอยู่ข้างหลัง “อ๊ะ… ” ซูเจียวสะดุ้งเมื่อโดนจู่โจมโดยไม่ทันตั้งตัว… ครั้นเมื่อเหลียวกลับมามอง นางก็ต้องตกใจเมื่อแทบช็อกเมื่อพบว่าชายที่กำลังจับลำเอ็นยาวใหญ่แทงเข้าใส่รูสวาทของนางอย่างแรงนั้นคือลี่ถังพ่อสามี “ท่านพ่อ… อ๊ะ… อ๊ายยยยย… ” ซูเจียวสะดุ้ง นางร้องอุทาน ก่อนที่เสียงตกใจนั้นจะแปรเปลี่ยนเป็นเสียงของความเสียวซ่านเข้ามาแทนที่เมื่อลี่ถังเอามือรวบสะโพกของนางแล้วโก่งเอวแทงลำเอ็นรัวเข้าใส่เป็นจังหวะ “อ๊ายยย… อ๊า… อ๊า… อ๊า… ” ซูเจียวเพิ่งอารมณ์ค้างมาจากสามีของนาง… ร้องครวญครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่ 1

“환자분은 천성적으로 자궁벽이 얇은 편이라 태아의 위치가 정상이 아닐 가능성이 커요. 평소에 식단 조절 잘하고 운동도 빼먹지 마시고 항상 조심하는 게 좋아요.”

의사가 말하면서 처방전을 작성하고 건네주었다.

“자, 약 가지고 가세요.”

“네, 감사합니다. 선생님.”

온하랑은 처방전을 건네받고 천천히 일어섰다.

이때, 의사가 한 마디 더 보탰다.

“진짜 조심해야 해요. 대수롭지 않게 여겼다가 큰일 날지도 몰라요.”

자궁벽이 얇으면 유산하기 쉬웠다. 게다가 한 번 유산하면 다시 임신하지 못하는 임산부들이 대다수였다.

“선생님, 감사합니다. 꼭 유의할게요.”

온하랑은 미소를 지으며 고개를 끄덕였다.

결혼 3년 차, 그녀만큼 아이의 탄생을 고대하는 사람도 없었기에 아이를 꼭 잘 지키겠다고 다짐했다.

약을 받은 다음 온하랑은 병원에서 나와 차로 돌아갔다.

기사가 시동을 걸고 백미러로 그녀를 바라보았다.

“사모님, 도련님께서 오후 3시 비행기로 돌아오시는데 아직 20분 남았어요. 바로 공항으로 가실까요?”

“네.”

20분 뒤에 그를 만날 수 있다는 생각에 온하랑의 얼굴에 행복한 미소가 떠올랐고, 마음속은 기대로 가득 찼다.

부승민이 한 달 가까이 출장 중이라 그가 너무 보고 싶었다.

그녀는 공항으로 가는 내내 가방에서 임신 확인서를 꺼내 몇 번이고 들여다보고는 손으로 아랫배를 살짝 감쌌다.

이곳에 그녀와 부승민의 아이가 있으며 8개월만 기다리면 곧 태어난다.

지금은 당장 이 기쁜 소식을 부승민에게 알려주고 싶은 마음뿐이다.

공항에 도착하자 기사는 눈에 잘 띄는 곳에 차를 세웠다.

“사모님, 도련님께 연락 한번 해보실래요?”

온하랑은 시간을 확인하더니 부승민이 이미 비행기에서 내렸을 것으로 추정하고 전화를 걸었지만, 휴대폰이 꺼져있다는 안내음만 흘러나왔다.

“비행기가 연착된 것 같으니까 조금만 더 기다려봐요.”

온하랑이 말했다.

한참이 지나도 부승민의 모습은 보이지 않았다.

온하랑은 다시 전화를 걸었지만, 여전히 통하지 않았다.

“더 기다려봅시다.”

비행기 연착은 워낙 흔한 일이라 한두 시간씩 늦는 경우도 부지기수였다.

두 시간 후.

온하랑은 다시 부승민에게 연락했고, 마침내 무미건조한 안내음이 아니라 누군가 전화를 금세 받았다.

“오빠, 비행기 내렸어?”

휴대폰 너머로 침묵이 이어지더니 나긋나긋한 여자 목소리가 들려왔다.

“아, 승민이 지금 화장실에 갔어. 이따가 다시 연락하라고 할게.”

온하랑이 대답하기도 전에 상대방은 이미 전화를 끊었다.

결국 그녀는 휴대폰 화면만 멍하니 바라보았다.

이번에 부승민이 출장하면서 여비서와 동행하지 않았던 거로 기억하는데...

이내 깜깜해진 휴대폰 화면을 뚫어져라 쳐다보며 부승민의 연락만 하염없이 기다렸다.

눈 깜짝할 사이에 10분이 지났지만, 부승민에게서 연락이 오지 않았다.

온하랑은 5분을 더 기다렸다가 참지 못하고 부승민에게 다시 전화를 걸었다.

통화 연결음이 한참 동안 이어지다가 끊기기 직전 드디어 연결되었고, 휴대폰 너머로 익숙한 남자의 매력적인 목소리가 잔잔하게 울려 퍼졌다.

“여보세요? 온하랑?”

“오빠, 어디야? 기사님이랑 지금 터미널 주차장 D 구역에 있는데, 바로 이쪽으로 오면 돼.”

순간 침묵이 이어졌다.

“미안, 비행기 내리고 휴대폰 켜는 걸 깜빡해서 이미 공항을 떠났어.”

온하랑의 미소가 서서히 굳어갔다.

“그럼... 집에 가서 기다릴게.”

온하랑은 입술을 깨물었다.

“오빠한테 할 말 있거든.”

“알았어. 나도 할 말 있어.”

“저녁은 아줌마한테 오빠가 좋아하는 반찬을 준비해달라고 할 테니까...”

“너 먼저 먹어. 볼 일 있어서 늦게 갈 거야.”

온하랑은 실망한 기색이 역력했지만, 말투만큼은 차분했다.

“알았어.”

전화를 끊으려는 순간, 휴대폰 너머로 아까 그 여자의 목소리가 또다시 들려왔다.

“승민아, 미안해. 방금 하랑이가 연락이 왔는데 내가 깜빡하고 얘기하지 못했어.”

온하랑은 가슴이 철렁 내려앉았다. 이내 얼굴을 찡그리며 부승민에게 누구냐고 물어보려는 순간 전화가 뚝 끊겼다.

결국 휴대폰 화면만 바라보다가 입술을 깨물더니 기사에게 말했다.

“집에 가시죠.”

사실 기사는 그녀의 대답만 듣고도 뭔가를 짐작하고 서둘러 공항을 빠져나갔다.

비록 온하랑은 입맛이 별로 없었지만, 배 속에 있는 아이를 위해서라도 저녁을 조금 먹었다.

거실에는 TV가 켜져 있었다. 쿠션을 안고 소파에 앉은 그녀는 TV 볼 생각도 하지 않고 시계만 주야장천 들여다보았다.

벌써 밤 10시였다.

온하랑은 하품하다가 자신도 모르게 잠이 들었다.

비몽사몽인 와중에 몸이 붕 떠오르는 것처럼 느껴졌고, 누군가 자신을 안고 걸어가는 듯싶었다.

정신이 몽롱한 그녀는 익숙한 향기와 희미한 술 냄새를 맡으며 중얼거렸다.

“오빠?”
Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
37 Bab
ตอนที่ 1
พ่-อ-ส-า-มี อย่าได้ปรานีข้านวนิยายสำหรับผู้ใหญ่เท่านั้นผู้​เขียนกาสะลองทองคำ / เฉ่าฟ่านไม่​อนุญาต​ให้​สแกน​หนังสือ​หรือ​คัด​ลอก​เนื้อหา​ส่วน​ใด​ส่วน​หนึ่ง​ของ​หนังสือเว้น​แต่​ได้​รับ​อนุญาต​จาก​เจ้าของ​หนังสือ​เท่านั้นนิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้นไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคลและสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนาอ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ……….นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารสารัตถะอะไรนักหนาทั้งเรื่องขับเคลื่อนด้วยอารมณ์อันมืดดำของมนุษย์ดำเนินเรื่องด้วยตัณหาราคะสุดร้อนแรงท่านใดที่ไม่ชอบโปรดหลีกเลี่ยง*เราเตือนท่านแล้ว*บางช่วงบางตอนของเนื้อหา“ท่านพี่กลับไปก่อนเถอะ… ข้าอยากเล่นน้ำต่อสักพัก… ”อารมณ์ที่ยังค้าง ทำให้ซูเจียวยังรู้สึกงุ่นง่านไม่หาย“งั้นข้าจะรอ… ”“ไม่ต้อง… เดี๋ยวข้าตามกลับไป”ซูเจียวรีบกล่าว…ทำให้สามีของนางต้องกลับไปก่อนเพราะรู้สึกหนาวเหมือนจะเป็นไข้ อาจเป็นเพราะว่าเขาใช้ร่างกายทำงานอยู่ท่ามกลางแสงแดดร้อนมาทั้งวัน ครั้นเมื่อมาเจอกับน้ำเย็นร่างกายจึงปรับตัวไม่ทันซูเจียวมองส่งจนร่างของสามีลับไปจากสายตา…และตอนที่นางขยับ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2
“อย่าเพิ่งด่วนสรุปว่าตัวเองไม่เป็นอะไร บางทีเจ้าอาจจะมีอาการป่วยแอบแฝงอยู่ก็ได้ วันมะรืนพ่อข้าจะมาเยี่ยม จะให้ท่านพ่อข้าช่วยตรวจดูอาการให้… ”ลี่หมิงเอ่ยถึงบิดา…เขามีนามว่า ‘ลี่ถัง’ เป็นชายรูปร่างสูงใหญ่วัยห้าสิบปีที่มีวิชาความรู้ทางการแพทย์แผนโบราณ และยังชำนาญในการนวดที่เรียกว่า ‘ทุยหนา’คือการนวดแบบดั้งเดิมของจีนซึ่งเน้นการกด คลึง ดีด บีบไปตามเส้นลมปราณเพื่อช่วยเพิ่มการไหลเวียนของโลหิตในร่างกาย ลดอาการโลหิตคั่ง โลหิตหนืดที่เป็นต้นเหตุของความไม่สบายทั้งปวง“ดีจัง ข้าเพิ่งรู้ว่าท่านพ่อของท่านพี่มีความรู้เรื่องการนวด… ”“ใช่แล้ว… ท่านพ่อของข้านอกจากจะมีความรู้เรื่องนวดก็ยังเชี่ยวชาญในเรื่องสมุนไพรรักษาโรค งั้นช่วงนี้เจ้าต้องพักผ่อนให้มากๆ งานอะไรที่ต้องออกแรงเยอะทิ้งไว้ให้เป็นหน้าที่ของข้าจัดการเอง… ”ลี่หมิงกล่าวด้วยความรักและห่วงใยภรรยา…ตั้งแต่อยู่กันมาปีกว่าเขาไม่เคยใช้ให้นางต้องทำงานหนัก หน้าที่ของซูเจียวคือการดูแลงานบ้านและทำอาหารส่วนงานในไร่ในสวนนั้นลี่หมิงเป็นคนรับผิดชอบเองทุกอย่าง เรียกว่าแทบจะไม่ให้ซูเจียวออกมาโดนแดดโดนลมเลยก็ว่าได้“เข้านอนเถอะ… น้ำค้างตกใส่หัวเดี๋ยวเจ้าจะ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3
“ข้าจะรีบไป งั้นเจ้าทำอย่างอื่นไปก่อนนะ… ”ลี่หมิงบอกแล้วรีบออกไปจากบ้าน“อันที่จริงไม่ต้องก็ได้… อะไรข้าก็กินได้”ลี่ถังรู้สึกเกรงใจจึงรีบแทรกขึ้น“ไม่เป็นไรค่ะท่านพ่อ… ท่านพี่เคยพูดไว้นานแล้วว่าอยากให้ท่านพ่อได้ลิ้มรสฝีมือของข้า นานๆ ท่านพ่อจะมาเยี่ยมบ้านขออย่าได้เกรงใจ… ”ซูเจียวกล่าวแล้วเดินไปที่เตาฟืน…คว้าซีอิ๊วมาเทลงถ้วยคลุกเคล้ากับวัตถุดิบสำหรับทำไส้ยัดเต้าหู้ จากนั้นขยับมาที่ถาดคว่ำจานเอื้อมคว้าผ้ามาเช็ดถ้วยจานโดยหารู้ไม่ว่าลี่ถังกำลังแอบจ้องมองก้นกลมกลึงของนางด้วยแววตากลัดมัน“ขอให้ข้าช่วยตรวจดูอาการของเจ้าโดยละเอียดได้ไหม… ”ลี่ถังขยับเข้ามาจนใกล้“ได้ค่ะท่านพ่อ… ”ซูเจียวรู้สึกตื่นเต้น“ข้าขอตรวจด้วยการฝังเสียงหายใจ”“ค่ะ… ”ซูเจียวตอบ…ก่อนที่นางจะตกใจเมื่อพ่อสามีโน้มกายเข้ามาเอาใบหูแนบกับทรวงอกของนาง เพื่อฟังเสียงหายใจตามที่เขาบอก“อุ๊ย… ท่านพ่อ”ซูเจียวตกใจ…“เจ้าไม่ต้องตกใจมันคือวิธีการตรวจซึ่งทำได้หลายวิธี เช่นการมองด้วยตา การดม การฟังและถามซักถามอาการ รวมถึงการจับชีพจร… ”“ค่ะท่านพ่อ… แล้วรู้หรือยังว่าข้าเป็นอะไร”ซูเจียวออกอาการประหม่าเกร็ง“อาการของเจ้ามิใช่การเจ็
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4
อวดลำคอระหงและหัวไหล่กลมกลึง ทรวงอกมหึมาผุดเด้งออกมาอวดความอะร้าอร่าม เต้านมของสะใภ้ใหญ่มากจนล้นออกมาที่สองข้างลำตัวลี่ถังทนมองไม่ไหว…รีบสอดมือเข้ามาระหว่างซอกแขนทั้งสองข้างของนาง ตะล่อมเต้าเนื้อหนุ่มนุ่ม บีบขยำอย่างกระหายจนเนื้อขาวๆ ปลิ้นออกมาจากซอกนิ้วมือหยาบใหญ่“อ๊า… ซี้ดดด… ขะ… ข้าเสียว… ”ซูเจียวสะอื้นคราง…บิดตัวไปมา ทำท่าเหมือนจะทนรับของใหญ่ไม่ไหว แต่นางกลับแอ่นสะโพกเสยสู้จนง่ามก้นชนกับท้องแน่นไปด้วยลอนกล้ามของลี่ถัง โก่งเอวฝังแท่งหยกแห่งความเป็นชายเติมเต็มเข้าใส่รูสวาทของนางอย่างเมามัน“อู้ววว… ร่อนสู้ขนาดนี้เห็นทีว่าข้าต้องจัดให้หนักๆ”ลี่ถังโถมกายเข้าใส่จนโต๊ะเขยื้อนไปชนกับผนังเสียงชามใบหนึ่งตกลงมาแตกกระจาย แต่ก็ไม่ได้ทำให้จังหวะกระเด้าของพ่อสามีจอมหื่นสะดุดลงแต่อย่างใด “อู้ววว… ข้ามันเอ็นสุดๆ… ”ลี่ถังยังกระเด้าไม่หยุด และดูเหมือนว่ามันยิ่งทำให้ซูเจียวรู้สึกมีอารมณ์ไปกับเขาด้วยตอนนี้นางได้รู้แล้วว่าการแอบลักลอบเอากันในสถานที่ซึ่งมีความท้าทายเพราะไม่ใช่ห้องนอนลับหูลับตาคน จะยิ่งทำให้นางรู้สึกตื่นเต้นและมีอารมณ์จนอธิบายไม่ถูก“ซี้ด… เร่งเถอะค่ะท่านพ่อ… อ๊า… อ๊า… อ๊า…
Baca selengkapnya
ตอนที่ 5
ดูดนมสองข้างสลับไปมาอย่างกระหาย พร้อมกับโยกเอวอัดลำเนื้อแทงเสยเข้าใส่รูสวาทของสะใภ้ ง่ามขาถ่างอ้าออกรับลำเนื้อยาวใหญ่แทงรัวเข้าใส่จนน้ำกามแตกทะลักออกมาในที่สุด“อ๊ะ… อ๊าคคค… ”ลี่ถังคำรามเสียงต่ำในลำคอ…หัวเอ็นสีม่วงถอกบานสะบัดควง ฟาดลำกระตุกสั่นปลดปล่อยน้ำกามสีขาวข้นออกมาจนล้นคารู“อ๊า… ซี้ดดดดดด… ”ซูเจียวหลับตาพริ้ม…โดนกระเด้าจนกลีบสวาทขมิบตอดไม่หยุด บีบรัดลำเนื้อมหึมาของลี่ถังที่ยังเสียบคาเต็มลำเต็มรู หลั่งจากกลั่นน้ำกามออกมาสุดแรงรีดเคล้น“พ่อเถอะท่านพ่อ… ”ซูเจียวพูดไม่ทันขาดคำก็ได้ยินเสียงของลี่หมิงดังอยู่ที่หน้าบ้าน“ข้ากลับมาแล้ว… ”“ว้าย… ”ซูเจียวรีบเอามือผลักอกของพ่อสามี…ลี่ถังก้มลงคว้ากางเกงขึ้นมาสวม ขณะซูเจียวกำลังจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่เข้าทางเพราะกลัวจะทิ้งหลักฐานเอาไว้ให้สามีของนางสงสัย“ข้ากลับมาแล้ว… ”ลี่หมิงเดินเข้ามาในครัว…เป็นจังหวะเดียวกับลี่ถังรีบก้าวยาวๆ ออกไปทางประตูหลังบ้าน“ได้แล้ว… เต้าหู้ที่เจ้าอยากได้”ลี่หมิงวางห่อเต้าหู้ลงบนโต๊ะ“ขอบใจท่านพี่… ”ซูเจียวทำทีเป็นจับเต้าหู้ ทั้งที่ใจยังเต้นรัว กลีบสวาทยังขมิบหนุบๆ ไม่หาย นางรู้สึกได้ว่ายังมีน้ำกามบางส่ว
Baca selengkapnya
ตอนที่ 6
“ได้ค่ะท่านพ่อ เอ่อ… ว่าแต่ไป๋เสาที่ว่านี้มีสรรพคุณยังไง… ”ซูเจียวถามขึ้นบ้าง“ไป๋เสาทำให้ตับชุ่มชื้น ระงับอาการปวดและยังช่วย ปรับสมดุลเลือดในร่างกาย… ”ลี่ถังให้ความกระจ่าง“งั้นเดี๋ยวข้าจะไปเก็บให้เอง… ”ลี่หมิงอาสา…แต่ก็ถูกขัดด้วยเสียงของภรรยา“ท่านพี่ไม่ต้อง… เดี๋ยวข้าพาท่านพ่อไปเอง”ซูเจียวรู้ว่าลี่หมิงมีงานในไร่รออยู่ จึงไม่อยากรบกวนเวลาของเขาในเวลาต่อมาซูเจียวกับลี่ถังพากันเดินลัดเลาะมาทางหลังบ้านด้วยอาการรีบร้อน ผ่านลำธารและป่าไผ่รกครึ้มจนกระทั่งมาถึงกระท่อมร้างริมลำธาร“ข้าคิดถึงเจ้าเหลือเกิน… สะใภ้ข้า”ลี่ถังระบายความในใจออกมาเมื่อมีโอกาสอยู่ในที่ลับตาสองต่อสอง“งั้นก็เร่งเถอะ… ”ซูเจียวแก้เชือกรัดเอวของตัวเอง จากนั้นทอดกายลงไปนอนหงายบนแคร่ไม้ไผ่อย่างรีบร้อน ตาจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาของพ่อสามีด้วยแววตาคาดหวังและรอคอย“สายตาของเจ้าท้าทายข้าเหลือเกิน… ”ลี่ถังไม่รอรี…รีบถอดเสื้อผ้าของตัวเองจนอยู่ในสภาพเปลือยเปล่าล่อนจ้อน อวดท่อนหยกแห่งความเป็นชายลำใหญ่มหึมาและเรือนร่างกำยำไปด้วยกล้ามเนื้อ“มาเถอะท่านพ่อ ข้าอยากสุดๆ แล้ว… ”ซูเจียวกล่าวออกมาอย่างไม่กระดากอาย ส่งสายตาจ้องมองพ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 7
“อูยยย… แตกเถอะท่านพ่อ… รูข้าแหกหมดแล้ว”หลังจากโดนกระแทกอย่างหน่วงหนักต่อมาอีกพักใหญ่ คำพูดปนเสียงครวญครางกระเส่าของสะใภ้ถึงกับทำให้พ่อสามีหัวเราะออกมา“ฮ่า… คงไม่แหกง่ายๆ หรอกน่ะ กลีบสวาทของเจ้าอวบใหญ่สมน้ำสมเนื้อกับเอ็นข้าเสียนี่กระไร แล้วยังดูดของข้าเข้าไปได้มิดสุดโคนไข่แบบนี้ต้องเรียกว่าเจ้ามีของดีที่ไม่ธรรมดา… ”คำพูดของพ่อสามีที่กล่าวออกมาในขณะที่ลำเนื้อสีน้ำตาลกำลังเสียดสีกับรูสวาทสีชมพู ทำเอาซูเจียวเคอะเขินหน้าแดงเรื่อ แต่อีกใจกลับยิ่งเสียวซ่าน เมื่อได้มองสบตากันขณะแก่นกายของเขากำลังรุกคืบเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในตัวของนาง“งือออ… ท่านพ่ออ่ะ… ดูพูดเข้าสิข้าอายนะ… อ๊อย… เร่งเถอะค่ะ… ”ซูเจียวเอามือฟาดไปที่ต้นแขนของลี่ถังที่มีเส้นเลือดกระจายเป็นสาย ปูดโปนเหมือนรากไม้ลงมาถึงหลังมือทั้งสองข้างที่กำลังจับล็อกต้นขาของนางแหกอ้า“จะรีบไปไหน… ข้ายังไม่อิ่มเลย”ลี่ถังขยับเอว… ถอนลำเอ็นออกมาจากกลีบสวาทที่โดนทะลวงจนกลวงโบ๋ รีบจับร่างของนางพลิกคว่ำจากหงาย เปลี่ยนเป็นคุกเข่า แอ่นก้นอวบขาวเย้ายวนออกมาหาร่างสูงใหญ่ยืนประกบอยู่ข้างหลัง จับแท่งเอ็นแทงเข้าใส่รูสวาทอย่างแรง“อ๊ะ… อ๊ายยย… ”ซูเจีย
Baca selengkapnya
ตอนที่ 8
ลี่ถังขยับเอวถอนลำเอ็นออกจากรูสวาทของซูเจียวแล้ววางนางลงนั่งบนแคร่ไม้ หลังจากโอบอุ้มกระเตงกันไว้พักใหญ่ๆ ในท่ายืนสอดใส่ร่วมรักกันอย่างเมามัน“อ๊า… ”เมื่อลำเนื้อมหึมาที่ทำให้จุกแน่นถูกชักออกมา…ซูเจียวพรูลมหายใจออกมาด้วยความรู้สึกโปร่งโล่ง ก้มลงมองน้ำกามสีขาวข้นราวกะทิของพ่อสามี ไหลตามลำเนื้อที่ชักออกมาซูเจียวนั่งมองร่างเปลือยเปล่ากำยำของพ่อสามี กำลังคว้าเสื้อผ้ามาสวมใส่แล้วก้าวออกไปจากกระท่อมจากนั้นนางก็ทอดกายลงนอนบนแคร่ไม้…ดวงตายังเบิกโพลงมองจ้องเดพานกระท่อม เสียงลมหายใจยังหอบกระเส่าเพราะความเสียวซ่านที่ลี่ถังได้ฝากเอาไว้นั้นยังไม่คลาย แม้ว่าร่างกายของเขาจะผละออกจากนางไปครู่ใหญ่ๆ แล้วก็ตามในเวลาต่อมา“ข้าคิดว่าอีกสามวันคงต้องกลับ… ”ในเช้าวันหนึ่ง…ขณะกำลังนั่งดื่มน้ำชากันอย่างพร้อมหน้า ลี่ถังกล่าวกับสะใภ้และลูกชายซึ่งเป็นสามีของนางอันที่จริงเขาตั้งใจเอาไว้ว่า อีกสามวันจะต้องเดินทางกลับไปยังเมืองพานจือฮวาที่จากมา เขามีบ้านเล็กๆ อยู่ที่นั่นปกติลี่ถังอาศัยอยู่ที่นั่นเป็นส่วนใหญ่ เพราะชื่นชอบธรรมชาติอันงดงาม อีกทั้งที่แห่งนั้นยังเต็มไปด้วยเทือกเขาและพงไพร ทำให้ง่ายต่อการหาสมุนไพร
Baca selengkapnya
ตอนที่ 9
ไม่ได้ เพราะความใหญ่และยาวของพ่อสามีทำให้ลำเนื้อบดขยี้กันถึงใจ ความยาวทำให้รุกคืบเข้ามาถึงมดลูก นางทั้งจุกทั้งแน่น แต่ก็สุดแสนจะมีความสุขสุดจะบรรยาย“อูยยย… เจ้าขมิบแรงเหลือเกินข้าเสียว… ”ลี่หมิงขยับเอวถอนลำเอ็นออกมา…ทำท่าว่านี้จะแตก แต่เสียงร้องของภรรยาทำให้ชายหนุ่มต้องพยายามขมิบกลั้นเอาไว้“เดี๋ยวค่ะท่านพี่… ขอข้าขึ้นขย่ม… ”ซูเจียวผลักอกของสามีลงไปนอนหงาย… จากนั้นรีบลุกขึ้นมาคร่อมกลางลำตัวของเขา เอื้อมมือมาทางด้านหลังสะโพกของตัวเอง คว้าลำเนื้อเสียบเข้าใส่กลีบสวาทปลิ้นอ้าเป็นร่องทะลักออกมาระหว่างง่ามก้นด้านหลัง“อ๊า… ซี้ดดดด… ”นางพริ้มตาสูดปากเสียว…แท่งหยกแห่งความเป็นชายของสามีแม้ว่าจะเล็ก แต่ก็แข็ง นางเอามือยันอกเขา กระดกก้นเชิดแล้วสับรัวลงมาให้ลำเนื้อสอดสวนเข้าใส่รูสวาทอย่างที่นางปรารถนา “อู้ววว… ซี้ดดด… ”ซูเจียวขย่มขยับอยู่กลางลำตัวของลี่หมิงได้เพียงชั่วอึดใจ น้ำกามของเขาก็แตกพุ่งทะลักออกมา“อ๊ะ… อ๊าคคคคคค… ”ลี่หมิงคำรามเสียงก้องไปทั้งลำธาร…นกกระยางที่เกาะกิ่งไผ่หลับนอนบินแตกกระจายตกใจกับเสียงร้อง ก่อนที่ร่างของซูเจียวจะทรุดฮวบลงมากอดซบอยู่กับอกของลี่หมิง“ข้าเสร็จแล้ว…
Baca selengkapnya
ตอนที่ 10
ต่างกับซูเจียวที่หายใจติดๆ ขัด ท่าทางอ่อนล้าโรยแรงอย่างเห็นได้ชัดที่ต้องเอาเรือนร่างมาแบกรับความใคร่ของพ่อสามีจอมหื่น ชายคนนี้ราคะแรง จัดหนักเหลือเกิน“ข้าขออีกนิด… ข้าอยากมีความสุขกับเจ้านานๆ”ลี่ถังขยับเอวถอนลำเอ็นออกมาจากรูสวาทที่โดนทะลวงจนกลวงโบ๋พลิกร่างของสะใภ้คนงามนอนหงาย เอามือดันเข่าสองข้างแบะอ้าขึ้นมาเป็นรูปตัวเอ็มเอ็มแล้วจับลำเอ็นแทงเข้ามาในรูสวาท ปลิ้นอ้าเป็นร่องโหนกนูนขึ้นมาท่ามกลางเส้นไหมสีดำระยับ “อ๊ะ… อ๊ายยยย… ”ซูเจียวร้องครางด้วยความเสียว…ลำเนื้อแข็งแกร่งของพ่อสามีแทงเข้ามามิดสุดโคนไข่ น้ำหล่อลื่นหลั่งไหลออกมาอาบชุ่มพุ่มขนรอบๆ ความเป็นหญิงชาย ช่วยให้การสอดประสานแนบแน่นราวจะเป็นเนื้อเดียวกัน“ขะ… ข้าเสียว… ท่านพ่อคะดูดนมข้าแรงๆ”ซูเจียวสติแตกไปแล้ว…นางเอามือบีบเคล้นเต้านมอวบขาว ส่งปลายหัวนมขึ้นมารับริมฝีปากของลี่ถัง ก้มลงมาดูดเลียอย่างหิวกระหายพร้อมกับโก่งเอวส่ายควง ทะลวงลำเอ็นเข้าใส่รูสวาทของนางไปด้วย“อ๊า… อ๊า… อ๊า… อ๊า… ขะ… ข้าจะแตกแล้ว”รู้สึกเหมือนร่างโดนเหวี่ยงขึ้นที่สูงแล้วตกลงมาด้วยความเร็ว เสียงของซูเจียวสั่นพร่า คลอไปกับเสียงดูดนมดังจ๊วบๆ อยู่ตลอด
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status