พ่อสามีอย่าได้ปรานีข้า

“อย่าเพิ่งด่วนสรุปว่าตัวเองไม่เป็นอะไร บางทีเจ้าอาจจะมีอาการป่วยแอบแฝงอยู่ก็ได้ วันมะรืนพ่อข้าจะมาเยี่ยม จะให้ท่านพ่อข้าช่วยตรวจดูอาการให้… ”ลี่หมิงเอ่ยถึงบิดา…เขามีนามว่า ‘ลี่ถัง’ เป็นชายรูปร่างสูงใหญ่วัยห้าสิบปีที่มีวิชาความรู้ทางการแพทย์แผนโบราณ และยังชำนาญในการนวดที่เรียกว่า ‘ทุยหนา’คือการนวดแบบดั้งเดิมของจีนซึ่งเน้นการกด คลึง ดีด บีบไปตามเส้นลมปราณเพื่อช่วยเพิ่มการไหลเวียนของโลหิตในร่างกาย ลดอาการโลหิตคั่ง โลหิตหนืดที่เป็นต้นเหตุของความไม่สบายทั้งปวง“ดีจัง ข้าเพิ่งรู้ว่าท่านพ่อของท่านพี่มีความรู้เรื่องการนวด… ”“ใช่แล้ว… ท่านพ่อของข้านอกจากจะมีความรู้เรื่องนวดก็ยังเชี่ยวชาญในเรื่องสมุนไพรรักษาโรค งั้นช่วงนี้เจ้าต้องพักผ่อนให้มากๆ งานอะไรที่ต้องออกแรงเยอะทิ้งไว้ให้เป็นหน้าที่ของข้าจัดการเอง… ”ลี่หมิงกล่าวด้วยความรักและห่วงใยภรรยา…ตั้งแต่อยู่กันมาปีกว่าเขาไม่เคยใช้ให้นางต้องทำงานหนัก หน้าที่ของซูเจียวคือการดูแลงานบ้านและทำอาหารส่วนงานในไร่ในสวนนั้นลี่หมิงเป็นคนรับผิดชอบเองทุกอย่าง เรียกว่าแทบจะไม่ให้ซูเจียวออกมาโดนแดดโดนลมเลยก็ว่าได้“เข้านอนเถอะ… น้ำค้างตกใส่หัวเดี๋ยวเจ้าจะ

อวดลำคอระหงและหัวไหล่กลมกลึง ทรวงอกมหึมาผุดเด้งออกมาอวดความอะร้าอร่าม เต้านมของสะใภ้ใหญ่มากจนล้นออกมาที่สองข้างลำตัวลี่ถังทนมองไม่ไหว…รีบสอดมือเข้ามาระหว่างซอกแขนทั้งสองข้างของนาง ตะล่อมเต้าเนื้อหนุ่มนุ่ม บีบขยำอย่างกระหายจนเนื้อขาวๆ ปลิ้นออกมาจากซอกนิ้วมือหยาบใหญ่“อ๊า… ซี้ดดด… ขะ… ข้าเสียว… ”ซูเจียวสะอื้นคราง…บิดตัวไปมา ทำท่าเหมือนจะทนรับของใหญ่ไม่ไหว แต่นางกลับแอ่นสะโพกเสยสู้จนง่ามก้นชนกับท้องแน่นไปด้วยลอนกล้ามของลี่ถัง โก่งเอวฝังแท่งหยกแห่งความเป็นชายเติมเต็มเข้าใส่รูสวาทของนางอย่างเมามัน“อู้ววว… ร่อนสู้ขนาดนี้เห็นทีว่าข้าต้องจัดให้หนักๆ”ลี่ถังโถมกายเข้าใส่จนโต๊ะเขยื้อนไปชนกับผนังเสียงชามใบหนึ่งตกลงมาแตกกระจาย แต่ก็ไม่ได้ทำให้จังหวะกระเด้าของพ่อสามีจอมหื่นสะดุดลงแต่อย่างใด “อู้ววว… ข้ามันเอ็นสุดๆ… ”ลี่ถังยังกระเด้าไม่หยุด และดูเหมือนว่ามันยิ่งทำให้ซูเจียวรู้สึกมีอารมณ์ไปกับเขาด้วยตอนนี้นางได้รู้แล้วว่าการแอบลักลอบเอากันในสถานที่ซึ่งมีความท้าทายเพราะไม่ใช่ห้องนอนลับหูลับตาคน จะยิ่งทำให้นางรู้สึกตื่นเต้นและมีอารมณ์จนอธิบายไม่ถูก“ซี้ด… เร่งเถอะค่ะท่านพ่อ… อ๊า… อ๊า… อ๊า…

“ได้ค่ะท่านพ่อ เอ่อ… ว่าแต่ไป๋เสาที่ว่านี้มีสรรพคุณยังไง… ”ซูเจียวถามขึ้นบ้าง“ไป๋เสาทำให้ตับชุ่มชื้น ระงับอาการปวดและยังช่วย ปรับสมดุลเลือดในร่างกาย… ”ลี่ถังให้ความกระจ่าง“งั้นเดี๋ยวข้าจะไปเก็บให้เอง… ”ลี่หมิงอาสา…แต่ก็ถูกขัดด้วยเสียงของภรรยา“ท่านพี่ไม่ต้อง… เดี๋ยวข้าพาท่านพ่อไปเอง”ซูเจียวรู้ว่าลี่หมิงมีงานในไร่รออยู่ จึงไม่อยากรบกวนเวลาของเขาในเวลาต่อมาซูเจียวกับลี่ถังพากันเดินลัดเลาะมาทางหลังบ้านด้วยอาการรีบร้อน ผ่านลำธารและป่าไผ่รกครึ้มจนกระทั่งมาถึงกระท่อมร้างริมลำธาร“ข้าคิดถึงเจ้าเหลือเกิน… สะใภ้ข้า”ลี่ถังระบายความในใจออกมาเมื่อมีโอกาสอยู่ในที่ลับตาสองต่อสอง“งั้นก็เร่งเถอะ… ”ซูเจียวแก้เชือกรัดเอวของตัวเอง จากนั้นทอดกายลงไปนอนหงายบนแคร่ไม้ไผ่อย่างรีบร้อน ตาจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาของพ่อสามีด้วยแววตาคาดหวังและรอคอย“สายตาของเจ้าท้าทายข้าเหลือเกิน… ”ลี่ถังไม่รอรี…รีบถอดเสื้อผ้าของตัวเองจนอยู่ในสภาพเปลือยเปล่าล่อนจ้อน อวดท่อนหยกแห่งความเป็นชายลำใหญ่มหึมาและเรือนร่างกำยำไปด้วยกล้ามเนื้อ“มาเถอะท่านพ่อ ข้าอยากสุดๆ แล้ว… ”ซูเจียวกล่าวออกมาอย่างไม่กระดากอาย ส่งสายตาจ้องมองพ

ลี่ถังขยับเอวถอนลำเอ็นออกจากรูสวาทของซูเจียวแล้ววางนางลงนั่งบนแคร่ไม้ หลังจากโอบอุ้มกระเตงกันไว้พักใหญ่ๆ ในท่ายืนสอดใส่ร่วมรักกันอย่างเมามัน“อ๊า… ”เมื่อลำเนื้อมหึมาที่ทำให้จุกแน่นถูกชักออกมา…ซูเจียวพรูลมหายใจออกมาด้วยความรู้สึกโปร่งโล่ง ก้มลงมองน้ำกามสีขาวข้นราวกะทิของพ่อสามี ไหลตามลำเนื้อที่ชักออกมาซูเจียวนั่งมองร่างเปลือยเปล่ากำยำของพ่อสามี กำลังคว้าเสื้อผ้ามาสวมใส่แล้วก้าวออกไปจากกระท่อมจากนั้นนางก็ทอดกายลงนอนบนแคร่ไม้…ดวงตายังเบิกโพลงมองจ้องเดพานกระท่อม เสียงลมหายใจยังหอบกระเส่าเพราะความเสียวซ่านที่ลี่ถังได้ฝากเอาไว้นั้นยังไม่คลาย แม้ว่าร่างกายของเขาจะผละออกจากนางไปครู่ใหญ่ๆ แล้วก็ตามในเวลาต่อมา“ข้าคิดว่าอีกสามวันคงต้องกลับ… ”ในเช้าวันหนึ่ง…ขณะกำลังนั่งดื่มน้ำชากันอย่างพร้อมหน้า ลี่ถังกล่าวกับสะใภ้และลูกชายซึ่งเป็นสามีของนางอันที่จริงเขาตั้งใจเอาไว้ว่า อีกสามวันจะต้องเดินทางกลับไปยังเมืองพานจือฮวาที่จากมา เขามีบ้านเล็กๆ อยู่ที่นั่นปกติลี่ถังอาศัยอยู่ที่นั่นเป็นส่วนใหญ่ เพราะชื่นชอบธรรมชาติอันงดงาม อีกทั้งที่แห่งนั้นยังเต็มไปด้วยเทือกเขาและพงไพร ทำให้ง่ายต่อการหาสมุนไพร

ต่างกับซูเจียวที่หายใจติดๆ ขัด ท่าทางอ่อนล้าโรยแรงอย่างเห็นได้ชัดที่ต้องเอาเรือนร่างมาแบกรับความใคร่ของพ่อสามีจอมหื่น ชายคนนี้ราคะแรง จัดหนักเหลือเกิน“ข้าขออีกนิด… ข้าอยากมีความสุขกับเจ้านานๆ”ลี่ถังขยับเอวถอนลำเอ็นออกมาจากรูสวาทที่โดนทะลวงจนกลวงโบ๋พลิกร่างของสะใภ้คนงามนอนหงาย เอามือดันเข่าสองข้างแบะอ้าขึ้นมาเป็นรูปตัวเอ็มเอ็มแล้วจับลำเอ็นแทงเข้ามาในรูสวาท ปลิ้นอ้าเป็นร่องโหนกนูนขึ้นมาท่ามกลางเส้นไหมสีดำระยับ “อ๊ะ… อ๊ายยยย… ”ซูเจียวร้องครางด้วยความเสียว…ลำเนื้อแข็งแกร่งของพ่อสามีแทงเข้ามามิดสุดโคนไข่ น้ำหล่อลื่นหลั่งไหลออกมาอาบชุ่มพุ่มขนรอบๆ ความเป็นหญิงชาย ช่วยให้การสอดประสานแนบแน่นราวจะเป็นเนื้อเดียวกัน“ขะ… ข้าเสียว… ท่านพ่อคะดูดนมข้าแรงๆ”ซูเจียวสติแตกไปแล้ว…นางเอามือบีบเคล้นเต้านมอวบขาว ส่งปลายหัวนมขึ้นมารับริมฝีปากของลี่ถัง ก้มลงมาดูดเลียอย่างหิวกระหายพร้อมกับโก่งเอวส่ายควง ทะลวงลำเอ็นเข้าใส่รูสวาทของนางไปด้วย“อ๊า… อ๊า… อ๊า… อ๊า… ขะ… ข้าจะแตกแล้ว”รู้สึกเหมือนร่างโดนเหวี่ยงขึ้นที่สูงแล้วตกลงมาด้วยความเร็ว เสียงของซูเจียวสั่นพร่า คลอไปกับเสียงดูดนมดังจ๊วบๆ อยู่ตลอด