LOGIN(ต่อ)
เธอคิดจะทำโทษเขา โทษฐานยอมใจอ่อน ขับรถออกไปส่งลูกสาวของไร่พวงตะวัน โดยที่เขาไม่แคร์ความรู้สึกของเธอเมื่อเช้านี้ ว่าจะรู้สึกอย่างไร
รุ่งรดารู้สึกหวงแหน แต่ไม่กล้าแสดงอารมณ์นั้นออกมา กลัวจะถูกใครจับได้ ยังคงทำตัวตามปกติเหมือนเช่นทุกวัน เมื่อในฐานะที่คนนอกมองเห็น เธอเป็นเพียงเด็กสาวที่เขาเก็บมาชุบเลี้ยง เอามาอุปการะส่งเสียให้เรียนสูงๆ พอเรียนจบเธอจะถูกส่งตัวให้เข้าไปทำงานในตัวเมืองกับน้องชายของเขา
ทำงานเป็นผู้ช่วยคุณเหมรัช เจ้าของโรงแรมชื่อดัง ชายหนุ่มที่เอื้อเอ็นดูเธอเหมือนหลานสาวในไส้ เมื่อเหมราชเคยวางแผนอนาคต และเขาบอกเธอไว้ว่าอย่างนั้นก่อนจะเกิดเรื่องขึ้นในวันที่เขาเมามายกลับมาในค่ำคืนหนึ่ง...
เธอแอบคิดเอาเองว่า เหมราชคงต้องการกำจัดเธอให้พ้นเส้นทางความรักระหว่างเขากับคุณกมลเนตรเสียมากกว่า ถึงได้คิดส่งเธอออกไปอยู่นอกไร่ กันเธอออกห่างจากความยุ่งยาก หากในวันข้างหน้าเขากับคนรักต้องแต่งงานแล้วใช้ชีวิตคู่อยู่ด้วยกัน ความสัมพันธ์เกินเลยที่ไม่น่าเกิดขึ้นนี้ จึงไม่อาจรู้ถึงหูของคุณเนตรได้ มันเป็นเรื่องที่เธอทำใจเอาไว้อยู่ก่อนหน้า และเธอพร้อมจะก้าวขาออกจากไร่องุ่นแห่งนี้ตามความต้องการของเขา โดยไม่ร้องขอสิ่งใด
“รดาจ๋า...ได้โปรด กดเอวลงมาหาฉัน” และดูเหมือนพ่อเลี้ยงเหมราชเองก็คงจะรู้ความผิดข้อนี้ของตนพอสมควร เขาเลยไม่กล้าทำรุนแรงหักหาญน้ำใจกับสาวน้อยที่เขารับมาอุปการะได้ลงคอ
เมื่อเธอเอาแต่จดจ่อความหฤหรรษ์ไว้แค่หัวเห็ดแล้วถูไถความกระสันเข้าหาร่องเนื้อสดเท่านั้น ตามด้วยแอ่นกายให้ดุ้นสากใหญ่สะกิดถูกเม็ดคริสตอริสสีสวย เม็ดไตที่ทำให้เธอสั่นร้าวไปทั่วสรรพางค์กาย แน่นอนพ่อเลี้ยงคนหล่อนั้นรู้สึกดีไม่แพ้กันกับเธอแต่เขาต้องการมากกว่านั้น
“อร๊ายยยยย...”
รุ่งรดาหมดความยับยั้งเธอจึงค่อยๆชำแรกกลีบเนื้อที่แบะอ้าออกครอบคลุมแท่งตอร์ปิโด แท่งเอ็นที่เสิร์ฟความสุขจนเธอหัวหมุนทุกครั้งก็ว่าได้
“อู้ย....รดาจ๋า กดลงมาแบบนั้นแหละฉันชอบ มันลึกถึงใจดี แล้วเธอล่ะชอบเหมือนฉันหรือเปล่า” เจ้าของฐานนั่งบนเก้าอี้แข็งแรงกัดฟันทวงถาม บั้นท้ายหนั่นแน่นขมิบต้อนรับความเสียวสยิวที่ค่อยๆครอบลงเข้าหา นี่เป็นบริการก่อนถึงอาหารมื้อกลางวัน ซึ่งคนหิ้วปิ่นโตมักนำมาเสิร์ฟเขาก่อนได้ทานอาหารจริงแทบทุกมื้อก็ว่าได้
เซ็กส์เผ็ดร้อนเพื่อเรียกน้ำย่อยก่อนทานอาหารมื้อสำคัญ...
“รดาก็ชอบเหมือนกับพ่อเลี้ยง ชอบมากตอนถูกดุ้นของพ่อเลี้ยงเสียดสีอยู่ข้างในตัวแบบนี้”
สาวน้อยคนซื่อเผยอริมฝีปากคร่ำครวญ ใบหน้าสะสวยราวนางสวรรค์จำแลงกายส่ายสะบัด รูปร่างอรชรอ้อนแอ้นรูปร่างขาวอวบอิ่มพยักหน้าคล้อยตาม อันไหนที่เขาบอกว่าดีเธอก็ว่าดีตาม พร้อมกันนั้นยังตั้งหน้าตั้งตาเร่งกดสะโพกงอนเข้าหาดุ้นเอ็นอย่างว่าง่าย นัยน์ตาหวานพร่ามัวชม้อยชม้ายเหลือบแลใบหน้าคมสันด้วยความรู้สึกสิเน่หาสุดหัวใจ สติยามนี้นั้นแทบไม่ต้องพูดถึงเลย เมื่อมันกระเจิงบินหายจากเธอไปนับตั้งแต่ถูกเขาปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกจากผิวกายจนล่อนจ้อน
“อ๊ะ...อืม...แน่นจังเลยค่ะ รดาจุก แล้วก็เสี้ยวเสียว”
หญิงสาวเริ่มมีสีหน้าเหยเก เธอกัดฟันข่มความเจ็บจุก จะกี่ครั้งมันก็ยังทำให้เธออึดอัด อาจเพราะดุ้นสากของพ่อเลี้ยงหนุ่มนั้นไม่ธรรมดา ก่อนจะแยกเรียวขางามออกกว้าง เพื่อจะได้กลืนกินดุ้นเนื้ออวบใหญ่โตเท่าข้อมือเด็กของคนกลัดมันเข้าไปจนถึงโคน เป็นเหตุให้พลูเนื้อสีชมพูเปิดปลิ้น ขยายตัวออกโดยธรรมชาติ และเหมราชช่วยคลึงตุ่มรับสัมผัสเพื่อช่วยลดความเจ็บอีกแรง
“ซี้ดดดด...อู้ยยยย”
ร่างน้อยปล่อยเสียงครางกระเส่าพร้อมกระตุกเกร็งแล้วก็สั่น ก่อนจะได้รับความเอื้ออาทรจากคนร่างใหญ่อีกครั้ง โดยที่เขายกฝ่ามือขึ้นบีบเคล้นปทุมถันทั้งสองก้อนกลม เพื่อเป็นการหันเหความสนใจ คลายอาการเจ็บจุกให้แก่หญิงสาวรุ่นลูกไปในตัว
“อูว์...นมก็ใหญ่ โคกก็ช่างตอดรัด เอามันถึงใจอะไรขนาดนี้” ชมเสร็จชายหนุ่มจึงลดใบหน้าอ้าปากครอบจุกสีชมพูสดไว้ก่อนจะดูดเสียงดัง จวบ จ๊วบ...
รุ่งรดาแอ่นอกป้อนชายหนุ่มด้วยความเสียวสยิว ดันร่างงามของตนบดเบียดเข้าหากลีบปากร้อนบำเรอความหวานมันจากเต้าทรวงอย่างเต็มที่
นี่ไม่ใช่หนแรกของการเสพสังวาสกับชายหนุ่มผู้นี้ เธอกับเขาเล่นรักกันมานับตั้งแต่เธอนั้นเริ่มแตกเนื้อสาวผ่านมาไม่กี่ปี มันเกิดขึ้นเพราะอุบัติเหตุจากน้ำเมา พ่อเลี้ยงอาจไม่ได้ตั้งใจให้มันเกิดขึ้น มันเป็นความเข้าใจของหญิงสาว ทว่าเธอไม่รู้ เหมราชคอยเวลานี้มานานมากแค่ไหน
“อ๊ะ! ซี้ดดดดด” สาวน้อยเกาะบ่าแข็งแรงไว้ด้วยสองมือ แล้วขยับสะโพกโยกโยนตอกตรึงจนใบหน้าหวานบิดเบี้ยวทีละน้อยเพื่อเป็นการอุ่นเครื่องก่อนถึงเวลาของจริง ตอนนี้เธอถูกชายหนุ่มจับนั่งหันหน้าเข้าหาด้วยท่าขึ้นคร่อมตักเขาไว้ โดยที่เขานั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้แข็งแรง เป็นท่าที่เขาชื่นชอบมากเป็นพิเศษ เพราะสามารถส่งดุ้นเข้าไปได้ลึกและสามารถควบคุมการกระแทกได้ถึงใจ
“แรงกว่านี้อีก อืม...อ๊าห์ ดีมากรดา กลีบเธอนี้มันรัดดุ้นฉันดีเหลือเกิน เหมาะเหลือเกินที่เธอเป็นเครื่องระบายกำหนัดชั้นยอดให้กับฉัน” เหมราชตบสะโพกขาวที่กำลังสะบัดตัวอยู่บนตักของเขาอย่างรู้สึกมันเขี้ยว ก่อนจะกระดกก้นขึ้นรับแรงกระเด้าเข้าหา
ตับ ตับ ตับ ตับ...
แต่คำเอ่ยชมของเจ้าของร่างสูงเกินร้อยเก้าสิบซึ่งอุดมไปด้วยมัดกล้าม หุ่นสูงใหญ่สมกับการเป็นเจ้าคนนายคนนั้นไม่อาจทำให้เจ้าของร่างบอบบางรู้สึกดีใจ ทว่ายิ่งตอกย้ำถึงสถานะอันแท้จริง เธอนั้นเป็นอะไรสำหรับเขา
เมื่อเธอเป็นเพียงเด็กที่ถูกเขาเก็บมาเลี้ยงเอาไว้ใช้งานในบ้าน ถึงเขาจะให้การศึกษาในระดับที่สามารถเชิดหน้าเดินได้อย่างสบาย แต่เธอกลับเจียมตัว อยู่อย่างไม่มีปากมีเสียง ถ้าหากเจ้าของบ้านหลังใหญ่โตนี้ต้องการหรืออยากให้เธอทำอะไร เธอพร้อมทำตามอย่างไม่อิดออด เหมราชไม่เคยยกย่องเธอ และเธอเองก็ไม่เคยคิดร้องขอ ในเมื่อทุกอย่างต้องปิดเป็นความลับ รอจนกว่าเธอจะเรียนจบ หลังจากนั้นชีวิตของเธอจะโผบินออกจากกรงทองหลังนี้ตามที่เขาต้องการให้เป็น...
ร่างที่ระทดระทวยอ่อนแรงลงเรื่อยๆ เนื่องจากเร่งโหมบั้นท้ายลงกระแทกกระทั้นรุนแรง จนถึงคราวพ่อเลี้ยงหนุ่มเจ้าของไร่โด่งดังซึ่งที่มีพละกำลังเหลือเฟือเป็นฝ่ายควบคุมจังหวะครอบครองเองบ้าง ชายหนุ่มรัดร่างนิ่มเข้ามาแนบกาย พลางกระซิบเสียงแหบพร่า
“เปลี่ยนท่ากันนะครับคนเก่ง” ยังใจดีเอ่ยปากบอกทั้งที่เขาก็รู้ยามเมื่อตกอยู่ในห่วงอารมณ์นี้ เธอย่อมคล้อยตามเขาเสมอ ไม่ว่าเหมราชจะต้องการอะไร เธอก็ต้องยอมให้เขาอยู่ดีนั่นแหละ
รุ่งรดาพยักหน้ายอมปล่อยให้คนเสนอเปลี่ยนบทรัก เขารวบร่างเธอเข้าไปกอดรัดแล้วจูบปากเธออย่างดูดดื่มย้ำๆหลายครั้ง ก่อนพ่อเลี้ยงคนดังจะดันร่างขาวอวบอิ่มบนตักให้นอนราบลงบนพื้นไม้กระดาน ความเย็นและความแข็งของมันลิ่วผ่านความกระสันให้เจ้าของแผ่นหลังเปลือยอ้าขาออกกว้าง เพื่อรอรับแรงกระเด้าจากคนตัวใหญ่ ด้วยว่าท่อนซุงใหญ่ยักษ์นั้นเสือกเข้าตามร่างหนาของเขาที่แนบตามติด แบบที่เรียกว่าพรวดเดียวจนมิดด้านโคนเลยก็ว่าได้ และที่สำคัญเมื่อตัวหญิงสาวเองยังไม่ทันรู้ตัวว่าเขาจะใจร้อนมากถึงขนาดนี้
ฮันนีมูนสุดหวาน (ตอนพิเศษ)“ซี้ดดดดด...ขยับแรงอีกนิดสิเมียจ๋า” พ่อม้าหนุ่มใหญ่ออกปากสั่งการเสียงกระเส่า ปลายเท้าเกร็งรับแรงส่งจากด้านบน ส่วนฝ่ามือใหญ่เอื้อมจับเอวคอดกิ่วไร้ไขมันไว้มั่น สายตาละห้อยน้ำลายหกยามมองเต้านมอวบใหญ่กระเพื่อมไหวตามการขยับตัวของแม่ม้าสาวสุดร้อนแรงโอ้ว! เมียเขาดูเซ็กซี่เป็นบ้า จะขยับทำอะไรล้วนทำให้เขาอารมณ์กระเจิงเสียทุกที คนถูกควบขี่แอบนึกชื่นชมภรรยาสุดสวยอยู่ในใจ มันคือความโชคดีของเขาที่ใครต่างนึกอิจฉา เขามีเมียอายุเด็กกว่าหลายรอบ แถมยังสวยราวนางฟ้าอย่างหาตัวจับยากอีกต่างหาก...ใครบ้างจะไม่นึกอิจฉาพ่อเลี้ยงแห่งไร่องุ่นอย่างเขา“ซี้ดดดด...อ๊ะ...อ๊ะ...กระแทกลงมาหนักๆเลยคุณเมีย” ถึงรุ่งรดาจะเป็นผู้ควบคุมในการควบขี่ม้าเช่นเขาในครั้งนี้ ทว่าจังหวะกระแทกน้ำหนักเข้าหาเพื่อสอดประสาน ส่วนหนึ่งนั้นเกิดจากแรงช่วยจากผู้เป็นสามีอีกต่อหนึ่ง เนื่องจากพ่อม้าหนุ่มกลัวว่าแม่ภรรยาตัวน้อยจะเกิดอาการเหนื่อยเกินไปนั่นเอง...“อูยยยย...เมียจ๋า
เด็กสาวผู้มากับแสงจันทร์ (ตอนพิเศษ)ข่าวการเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์สร้างความตกใจให้แก่เจ้าของไร่องุ่นชื่อดังเป็นอย่างมาก เขาไม่คิดเลยว่าวิโรจน์กับวิกานดาจะด่วนจากไปรวดเร็วถึงเพียงนี้ในเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาทั้งสองคนผัวเมียเพิ่งมาขอความช่วยเหลือจากเขาในเรื่องการเงิน เขาตอบตกลงโดยไม่ต้องเสียเวลาคิดอะไรมาก ความเป็นเพื่อนตายมาตั้งแต่จำความได้ ไม่สามารถหาสิ่งใดมาเทียบค่าได้เท่ากับความจริงใจอยู่แล้ว...หลังจากได้รับข่าวร้าย และเริ่มตั้งสติได้ เขาจึงรีบลงไปกรุงเทพฯเป็นการด่วน เพื่อจัดการเรื่องงานศพให้ทั้งสองคนอย่างสมเกียรติ รวมถึงปัญหาต่างๆ ก่อนจะเดินทางกลับไร่องุ่นของตนเอง เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้นเรียบร้อยดี ไม่มีสิ่งใดต้องคิดค้าง จนอาจทำให้เสียชื่อเสียงถึงคนที่ตายจาก โดยเฉพาะเรื่องหนี้สินที่เป็นปัญหาหนักสำหรับครอบครัวของวิโรจน์ เขาจัดการใช้หนี้ให้จนครบหมดทุกรายก่อนจะกลับขึ้นมาเชียงใหม่เหมราชยกแก้วเหล้ากระดกเข้าปาก ก่อนจะถอนหายใจเสียงดัง ด้วยรู้สึกหนักใจกับปัญหาที่คิดไม่ต
(ต่อ)“คุณพ่อขา...อุ้มอุ่นหน่อยขา” สาวน้อยของบ้านวัยสองขวบเศษเดินยิ้มอวดฟันหน้าเข้ามายังห้องครัว โดยมีคุณแม่วัยสาวเดินตามมาไม่ห่าง วันนี้คุณพ่อเกิดใจดีขอลงมือทำอาหารมื้อเย็นให้คุณแม่กับคุณลูกทานด้วยตัวเอง“ค่ะ...คุณลูกสาว”พ่อเลี้ยงเหมราชย่อตัวนั่งลงกับพื้น พร้อมอ้าวงแขนออกกว้างเพื่อรอรับร่างจำหม่ำของแม่หนูน้อย นามว่า รุ่งนภา หรือชื่อเล่นว่า เด็กหญิงอิ่มอุ่น สาวน้อยที่เป็นทั้งแก้วตาดวงใจให้กับทั้งพ่อและแม่“พอตื่นขึ้นมาแกก็เรียกหาแต่คุณพ่อเลยละค่ะ รดาจับอาบน้ำแต่งตัวให้ใหม่ แล้วก็วิ่งลงมาหาคุณพ่อทันที...” รุ่งรดาเดินมาย่อตัวลงนั่งเคียงข้างสามี พร้อมกับกดปลายจมูกหอมแก้มสาก เป็นสิ่งที่เหมราชชื่นชอบมากเป็นพิเศษ กับการแสดงความรักของผู้เป็นภรรยาสาว“อาหารใกล้เสร็จพอดี คุณแม่ล่ะครับ อาบน้ำลงมาพร้อมทานข้าวเลยหรือยังเอ่ย”แววตาแพรวพราวนั้นส่อเจตนาอะไรบางอย่าง หญิงสาวที่ใช้ชีวิตร่วมกับเขามาเนิ่นนานย่อมตีความหมายในแววตานั้นได้ไม่ยาก พวงแก้มเธอจึงกลายเป็นสีแดงระเรื่อ เลยส่งมอบค้อนวงโตแทนคำตอบให้ผู้เป็นสามี เหมราชหัวเราะหึ เอื้อมมือบีบปลายจมูกเล็กของภรรยาอย่างนึกมันเขี้ยว“แล้วคุณพ่อจะทานอาหาร
(ต่อ)หญิงสาวเผลอตัวส่งสายตาสำรวจชายหนุ่มหล่อเหลาตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้า เขาเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงด้วยท่าทางสง่า ดวงตาถูกบดบังด้วยแว่นกันแดดสีชา เธอเลยไม่อาจเห็นมันอย่างชัดเจน ถ้าเห็นเธอจะจำเขาได้ แต่เธอได้ยินพี่หริเรียกชื่อผู้ชายคนนี้ว่า อสุเรศ บวกกับเครื่องแต่งกายแบรนด์เนมทั้งตัว บ่งชัดชายหนุ่มคนนี้ต้องมีฐานะไม่ธรรมดา หรือแม้กระทั่งบุคลิกท่าทางที่ดูน่าเกรงขามสมชื่อเขาเหลือเกิน เมื่อรวมลักษณะทั้งหมดนี้ก็ไม่น่าจะใช่นายสมหมาย คนขับรถส่วนตัวของเธอแล้ว...คนเราอาจมีหน้าตาละม้ายคล้ายคลึงกันได้ ใช่...เขาจะเป็นนายสมหมายไปได้ยังไง ในเมื่อหมอนั้นเทียบชั้นกับผู้ชายตรงหน้าเธอไม่ได้เลยสักอย่างเดียวสิริสรรีบเรียกสติของตัวเองอย่างรวดเร็ว ก่อนเธอกลับไปทำหน้าเรียบเฉย ขจัดสิ่งรบกวนจิตใจออกไป ไหนเคยสัญญากับตัวเองว่าจะลืมผู้ชายใจโลเลคนนั้น เธอต้องทำให้ได้สิ จะมัวมายืนคิดถึงคนที่ทิ้งเธอไปอยู่อีกทำไม หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าปอดเพื่อเรียกกำลังใจ พอดีกับหริลักษณ์เอ่ยปากแนะนำเธอให้รู้จักกับลูกค้ารายใหม่ที่กำลังจะขึ้นไปเซ็นสัญญา “น้ำผึ้ง...นี่คุณอสุเรศ ลูกค้าที่เราจะมาพบและเซ็นสัญญาด้วยกันวันนี้ครับ”“เอ่
ยามเมื่ออาทิตย์ส่องแสงอีกสามปีต่อมา...“ข้อมูลที่พี่บอกให้เตรียมเพิ่มอีกสองหัวข้อ เตรียมพร้อมแล้วนะครับน้ำผึ้ง”เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยถามในขณะที่ขานั้นเร่งก้าวให้ทันเวลานัดหมาย ใบหน้าหล่อเหลาซึมด้วยเม็ดเหงื่อผุดกระจายเต็มหน้าผาก แต่ทว่าเนื่องจากเวลาเร่งเร้าเต็มที เขาจึงยังไม่เวลาดูแลตนเอง เพราะเหลือเวลาอีกเพียงไม่เกินยี่สิบนาที จะถึงเวลานัดหมายเพื่อเซ็นสัญญาซื้อขายกับลูกค้ารายสำคัญในรอบปีเขากับสิริสรเดินทางมาถึงกรุงเทพฯตั้งแต่เมื่อเย็นวาน หญิงสาวขอแยกตัวเข้าพักยังบ้านเพื่อนสนิทอย่างรุ่งรดา ผู้ที่ได้ขึ้นชื่อว่ามีสามีตามใจหนักหนา อยากได้อะไรแทบจะหาประเคนกันให้เต็มที่ ขัดใจนิดขัดใจหน่อยเป็นไม่มี ถึงขั้นลงทุนซื้อบ้านหลังโตไว้ให้คุณแม่ลูกหนึ่ง เพื่อไว้ใช้สำหรับพาครอบครัวสุขสันต์มาเที่ยวพักผ่อนโดยเฉพาะ ส่วนตัวเขานั้นเข้าพักยังโรงแรมประจำ ซึ่งเคยมาพักเสมอยามเมื่อต้องมาติดต่อธุรกิจในกรุงเทพฯแต่เมื่อเช้าเขาดันเกิดอุบัติเหตุขึ้นเล็กน้อยบนท้องถนนก่อนจะเลี้ยวมาถึงตัวโรงแรมที่ใช้นัดหมาย จนเกือบทำให้เขาพลาดการเจรจาซื้อขายสำคัญกับลูกค้
(ต่อ)“ตอนแรกฉันคิดว่าต้องรีบจัดการขั้นเด็ดขาดกันไปเลย ดีกว่าปล่อยเอาไว้ให้เป็นภัยต่อครอบครัวของเราในอนาคต เนตรเขาเอาแต่ใจ คงไม่ยอมปล่อยครอบครัวเราอยู่อย่างสงบ เดี๋ยวคงคิดวางแผนทำอะไรขึ้นมาอีก ฉันไม่ไว้ใจ”เขาพูดตามนิสัยของสาวเจ้า คนอย่างกมลเนตรเอาแต่ใจมาแต่ไหนแต่ไร เขาไม่อยากเสี่ยงจนรดากับลูกเป็นอะไรขึ้นมาอีก เท่าที่ผ่านมาสิ่งที่กมลเนตรทำ เขาถือว่ามันหนักหนาเกินกว่าที่เขาจะให้อภัยเสียด้วยซ้ำ“แต่เธอเป็นลูกสาวของพ่อเลี้ยงนัช ขืนคุณเหมทำแบบนั้นคงกลายเป็นเรื่องผิดใจกันจนมองหน้ากันไม่ติด”“ฉันไม่สนใจหรอกเรื่องนั้นน่ะ ฉันห่วงเธอกับลูกมากกว่า”พ่อเลี้ยงเหมดันร่างอิ่มนั่งลงยังโซฟาเมื่อทั้งคู่เดินมาถึงยังห้องพักผ่อน“ต่อไปนี้คงไม่มีอะไรสำคัญสำหรับชีวิตของฉันเท่ากับเธอและลูก สองสิ่งที่มีค่ามากที่สุดเท่าที่ผู้ชายธรรมดาคนนี้จะมี” รุ่งรดายิ้มทั้งปากและตา เธอเอนศีรษะซบลงกับไหล่แข็งแรง รู้สึกอุ่นใจเสมอยามเมื่อมีเขาเป็นหลักให้พึ่งพิง“ขอบคุณนะคะ ที่รักและเมตตา รดากับลูก” เธอวาดวงแขนเรียวกอดร่างหนาไว้แล้วหลับตาพริ้ม รับสัมผัสความอบอวลแห่งรักที่เขามอบให้“รดาเคยฝัน อยากมีครอบครัวที่อบอุ่น”“นั้นตอนนี







