Ep1 : ใคร่รัก (3)

(ต่อ)

“โอ๊ย! พ่อเลี้ยงขาจะเข้ามาก็ไม่เตือนกันเลย รดาจุกจะแย่”

เสียงหวานอดบ่นกระเง้ากระงอดไม่ได้ ใบหน้าหวานบิดเบี้ยวเมื่อดุ้นเนื้อนั้นเริ่มเสียดสีเข้ากับผนังเนื้อภายใน จนทำเอาน้ำรักนั้นไหลย้อนออกมาเปรอะเปื้อนสองกลีบอูม และเลยหยดย้อยเปื้อนไปถึงสองพวงไข่ที่โย้ตัวติดกับร่องก้นงาม

            “อ๊าห์...เสียวละสิ” เหมราชหลิ่วตาชอบใจเมื่อเขาเอาคืนแม่มดน้อยได้สำเร็จ

          “เสียวค่ะ...มันเสียวร่องดีเหลือเกิน แต่ก็รู้สึกจุกด้วย พ่อเลี้ยงเบาแรงให้รดานิดนึงนะคะ”

เมื่อถูกฉุดให้ตกอยู่ในช่วงอารมณ์พิศวาส รุ่งรดาไม่คิดปิดกั้นความคิดของตัวเอง เธอเลือกที่จะเปิดเผยความรู้สึกของตนเองให้เจ้าชีวิตเธอรับรู้ ตอนนี้นั้นเธอมีความรู้สึกอย่างไรกันแน่

“เบาแค่นี้ได้ไหมหึ...” คนใจดีเอ่ยถามพลางควงเอวลงเนิบช้า

          “แต่อยากเสียวมากกว่านี้อีกค่ะ พ่อเลี้ยงใจดีช่วยรดาหน่อยนะคะ” เธอพูดเสียงออดอ้อนยั่วยุพร้อมแอ่นร่างป้อนนมจากเต้าเข้าถึงปากคนหื่นกระหาย นัยน์ตาหวานสบขึ้นมองด้วยความเว้าวอน

            พ่อเลี้ยงเหมคนหื่นถึงกับตาลุกวาว นี่เขากำลังถูกยัยแม่มดน้อยยั่วตัณหาเข้าให้อีกแล้วใช่ไหมเนี่ย...

          “ช่วยดูดนมของรดาที” คนถูกจ่อนมป้อนถึงปากไม่มีการปฏิเสธ มีแต่จะหัวเราะชอบใจไปอีก เขาอ้าปากขึ้นก่อนจะครอบลงบนหัวนมสีชมพูสด ดูดดื่มน้ำนมจากเต้าสล้างจนแก้มตอบ อาจเพราะเขารู้ดี นมจากเต้าสดนี้ทั้งหอมหวานเพียงใด

            “อ๊ะ...อูย...ซี้ดดดด” คนถูกดูดนมยื่นริมฝีปากจู๋ รั้งเส้นผมดำหยักศกไว้เต็มกำมือ ก่อเกิดความเสียวแล่นพล่านไปทั่วทั้งกายสาว ปลายเรียวขายาวจิกเกร็ง เมื่อด้านล่างของเธอถูกบั้นเอวหนั่นแน่นเคลื่อนไหวเข้าออกหนักหน่วง ส่วนด้านบนถูกริมฝีปากทั้งดูดทั้งเลียรอบวงปานใหญ่ บางครั้งขบเม้มเพียงปลายจะงอย สร้างความรัญจวนให้รุ่งรดาแทบกรีดร้อง ขนในกายพร้อมใจกันลุกฮือ มันคือความสุขเดียวที่เธอได้รับจากเขา แต่หัวใจต้องคอยย้ำเตือน...

            เธอจะเผลอรักเขาไม่ได้เด็ดขาด ถ้าเธอไม่อยากทรมานใจ...

        บลั๊ก...บลั๊ก...บลั๊ก

          เสียงตอกตรึงร่างเข้าใส่บั้นท้ายงอนงามนั้นถี่กระชั้นรุนแรง พ่อเลี้ยงเหมรั้งร่างบนพื้นแล้วจับเจ้าของร่างงดงามให้หันหลังโล้เอียงกระเท่เร่ไปทางด้านหน้า เขาอยากสมสู่หญิงสาวในท่าสุนัข เพราะมันทำให้ดุ้นร้อนของเขาสอดลึกจนถึงใจ เขามักเสร็จสมด้วยท่านี้อยู่เป็นประจำ ไม่เพียงเฉพาะตอกตรึงลึกถึงทรวงแต่ทว่ายังสามารถลงน้ำหนักได้อย่างถึงพริกถึงขิงอีกด้วย

            “ซี้ด...ซี้ด....โอ้ย...พ่อเลี้ยงจ๋า รดามีความสุขเหลือเกิน เอารดาแรงๆ อืมมมม...”

เสียงซูดปากเหมือนได้ทานของเปรี้ยวเข็ดฟันพร้อมด้วยคำงึมงำด้วยความรู้สึกถึงอกถึงใจ ตอนร่องหลืบนั้นถูกกระบอกยักษ์คว้านส่ายแทงเข้าแทงออกเอง ด้วยแรงมีเท่าไหร่เหมราชอัดใส่ไม่ยั้ง รุ่งรดาถึงกับตาเหลือกลานเสียวกระสันจนร่างกายอ้อนแอ้นนั้นสั่นสะท้านหอบหายใจถี่ระรัว ส่งเสียงกรีดร้องครั้งแล้วครั้งเล่า

            “อ๊าห์...อ๊ะ...อ๊าห์...เด็ดอะไรอย่างนี้แม่คุณเอ่ย ทั้งตอดทั้งรัด น้ำก็ไหลเยอะ ฉันเสียวจนน้ำจะแตกคาร่องเธออยู่แล้วนะรดาจ๋า” เพราะไม่เพียงแค่ร่องสวาทจะตอดรัดเขาอย่างหนักหน่วงเท่านั้น ทว่าเต้าทรวงที่เขาบีบรัดขยำขยี้อยู่จนล้นมือนั้นสร้างความเร้าใจให้เขายิ่งยวด มันกระเด้งกระดอนตามแรงโยกทางด้านหลัง เขาต้องคอยรวบรัดเอาไว้ทั้งสองข้าง

            “กระแทกเข้ามาอีกค่ะ รดาต้องการแรงกว่านี้”

 ปากอิ่มเผยอร้องขอบทรักรุนแรงหลังจากเขาป้อนความอ่อนหวานให้เธอจนอิ่มหมีพีมันมาแล้วในหนแรก และรู้ว่าพ่อเลี้ยงพลังม้าอย่างเหมราชไม่เคยเพียงพอแค่ยกเดียว เขามักเบิ้ลหลายรอบ ก่อนตบท้ายด้วยการยกหอยเนื้อหวานฉ่ำของเธอขึ้นซดน้ำจนหมดเกลี้ยงนั่นแหละเขาถึงจะพอใจ หยุดให้เธอได้พัก

            “ได้สิครับคนสวย เดี๋ยวพ่อเลี้ยงคนนี้จะจัดการให้ถึงใจ รดาก็รอรับสากตำน้ำพริกของฉันดีๆก็แล้วกันนะ เพราะมันทั้งแซ่บแล้วก็ร้อนแรงจนอยากจะตำๆให้พริกเม็ดนี้แหลกลานคาสากกะเบือไปเลยตอนนี้”

เหมราชเม้มปากเพื่อต้องการเพิ่มแรงส่งในการตอกกระเด้าบั้นท้ายหนั่นแน่นตามความต้องการของแม่มดน้อย

 รุ่งรดาทั้งสวยทั้งสด เอากี่ครั้งก็ไม่เคยทำให้เขาผิดหวัง อีกทั้งเจ้าหล่อนยังมีความต้องการสูง สามารถรองรับความรุนแรงหลากหลายอารมณ์หลากหลายกระบวนท่าได้อย่างถึงใจเขาเสมอมา เขาคิดไม่ผิดจริงๆที่พาเธอมาเลี้ยงดูอุ้มชู

          ดังนั้น เขาจึงไม่เคยไขว่คว้าต้องออกไปหากินข้างนอกไร่ให้เสียเวลา เพียงเด็กสาวที่เขาเก็บมาเลี้ยงคนนี้คนเดียว มันก็เกินพอต่อความต้องการของเขาเป็นไหนๆ

 ยิ่งตอนนี้เขาอายุมากขึ้น ไอ้ความต้องการทางเพศมันกลับยิ่งทะยานอยากไม่มีที่สิ้นสุด ไม่รู้มันเกิดขึ้นมาได้ยังไง ทั้งที่เมื่อก่อน เขาปลดปล่อยเพียงใช้แค่สองมือที่สร้างโลกเท่านั้นเป็นพอ ลำพังเพียงเสียงเหงื่อจากการออกแรงทำงานหนักในไร่มันก็ลดความอยากทางร่างกายลงโดยปริยาย

เขาเพิ่งจะมาใจแตกตอนได้รุ่งรดาเป็นเมียนี่เอง...

          ร่องเสียบเริ่มบีบตัวรัดรึง บ่งชี้ได้ว่าอีกไม่เกินนาทีร่างน้อยอวบอิ่มนี้จะปลดปล่อยสายธารลาวา พ่อเลี้ยงเหมเลยจัดเสยดุ้นร้ายกระทุ้งเสียบเสียงดัง บลั๊กๆ

            “อูย...เสียว....โอ้ว...ดีจ้ะพ่อเลี้ยงจ๋า รดาใกล้เสร็จอีกแล้ว กระเด้าเข้ามาเลยค่ะรดารออยู่” ใบหน้าหวานราวเทพสลักบิดเบ้ ความรู้สึกห้วงสุดท้ายพลุกพล่านกระหน่ำกลีบเนื้อสองแคบแบะปลิ้นให้ท่อนเอ็นที่ปูดบวมเต็มไปด้วยเส้นเลือดทแยงเข้าออกอย่างถี่กระชั้น

            ตับ...ตับ...ตับ...

          เสียงโหนกเนื้อดังกระทบดุ้นเนื้อสนั่นลั่นห้อง รุ่งรดาหลับตาส่ายบั้นท้ายส่งแรงกระทุ้งพร้อมกับเม้มกลีบปากอิ่มแน่นเมื่อเธอนั้นใกล้จะแตะขอบสวรรค์เต็มที

            “นั้นก็เสร็จเสียอีกรอบไปพร้อมกันเลยแล้วกัน เพราะฉันก็ใกล้จะแตกเต็มที”

            คนหลับหูหลับตากระแทกร่างรัดเอวคอดกิ่วดึงเข้ามาหาลำตัวมากยิ่งขึ้น ก่อนแนบร่างสอดกดคลึงดุ้นเนื้อแล้วควงคว้านจนลึกล้ำ

            “อร๊ายๆๆๆๆเสียวๆๆๆๆ...พ่อเลี้ยงขา รดาไม่ไหวแล้ว รดาขอเสร็จเลยนะคะ”

          ว่าจบร่างน้อยจึงส่งเสียงกรีดร้องอย่างโหยหวน ร่างน้อยขมิบร่องเสียวเมื่อแอ่งน้ำจากต้นสายไหลทะลักไม่ต่างจากเขื่อนแตก มันไหลชโลมดุ้นเนื้อสีน้ำตาลเข้มที่ผลุบเข้าผลุบออกอย่างไม่รามือ พ่อเลี้ยงเหมยกยิ้มยามดุ้นเนื้อของตนเองนั้นสอดเสียบเข้าถ้ำสวาท แล้วโยกร่างอัดใส่อีกหลายครั้งจนชายหนุ่มส่งเสียงคำรามตามมาติดๆ ก่อนจะฟุบร่างหนาทาบทับแผ่นหลังเนียน ค่อยๆผ่อนลมหายใจเข้าออกแต่ไม่ยอมดึงเอาดุ้นที่คาร่องหวานออกมาจากรังนอน...

            “ฉันขอต่ออีกสักยกนะ รดาคนดี ฉันยังไม่อิ่มท้องเลย” คนหื่นกระซิบเสียงแหบข้างริมหูงาม

          “แต่รดาต้องรีบไปจัดกระเป๋าให้พ่อเลี้ยงลงกรุงเทพพรุ่งนี้เช้านะคะ”

            “ไม่เป็นไร เอาไว้ก่อนก็ได้ ขอฉันกินรดาตุนให้อิ่มท้องก่อนก็แล้วกันนะ ฉันต้องลงกรุงเทพฯตั้งหลายวัน คงจะอดอยากน่าดู” เขาออดอ้อนเสียงหวาน ใจนั้นไม่อยากห่าง คิดห่วงไปสารพัด แต่ก็ติดว่าเป็นธุระสำคัญ เขาจะใช้ให้คนอื่นลงไปทำแทนก็ไม่ได้เสียด้วย

          ทว่าสาวน้อยที่กำลังนอนทอดอารมณ์หมองมัวนั้นกลับคิดไปอีกทาง อดหรือ อันนี้เธอไม่อาจรู้ความจริง เพราะไม่เคยทวงถามหรือสนใจเกี่ยวกับเรื่องนี้ เขาจะนอนหรือจะเผลอไผลแอบมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับใครที่ไหนนอกเหนือจากเธอนั้น นั่นเป็นสิทธิ์ของเขา  เพราะเห็นเขาลงกรุงเทพฯทีไรเป็นต้องหนีบเอาลูกสาวของไร่ติดกันร่วมเดินทางด้วยเกือบทุกครั้งอยู่เป็นประจำนั่นแหละ บางทีมันก็อดน้อยใจไม่ได้ แต่ก็คงได้แต่เพียงน้อยใจเท่านั้น เธอไม่กล้าแสดงอาการเหล่านั้นให้เขาเห็น กลัวจะเขาจะโกรธไม่พอใจ...