Se connecterPartager
Chapter 7
Date de publication:
2026-03-09 16:31:29เสียงทักทายอย่างคนอารมณ์ดีปลุกศิศิราขึ้นมาจากความคิดเลื่อนลอย เมื่อเห็นหน้ายิ้มแป้นของผู้มาเยือน เธอเผยยิ้มอ่อนให้
“พี่กุล! กลับมาเมื่อไหร่คะ”
ชวิศ อภินันทรักษ์ เข้ามานั่งข้างเตียง ยกมือลูบผมนุ่มของเธอเบา ๆ
“พี่กลับมาเมื่อวาน ได้เจอป้าขวัญถึงรู้ว่าเราเข้าโรงพยาบาล แล้วนี่เป็นไง”
“ดีขึ้นมากแล้วค่ะ น่าจะได้กลับบ้านวันสองวันนี้ค่ะ” เธอนอนโรงพยาบาลมาเกือบหนึ่งสัปดาห์แล้ว
หนึ่งสัปดาห์ที่ดรัณไม่เคยปรากฏตัวให้เห็นแม้แต่ครั้งเดียว การหายตัวไปของเขาตอกย้ำให้เธอมั่นใจว่าเขาไม่ได้รักเธออีกต่อไปแล้ว
“ใจร้ายว่ะเรา เกิดเรื่องเยอะแยะไม่ยอมบอกพี่เลย”
“ไม่ได้หัวล้านทำไมใจน้อยคะ”
เธออดเย้าคนเป็นพี่ไม่ได้ ชวิศเป็นลูกชายของเพื่อนพ่อเธอเอง เธอและเขารู้จักกันมาตั้งแต่เธอเกิดก็ว่าได้ เธอเห็นเขาเป็นพี่ชาย เขามองเธอเป็นน้องสาวคนเล็ก เนื่องจากที่บ้านของเขามีพี่สาวอีกสองคน แต่พ่อแม่ของเธอและเขา อยากให้เราลงเอยกัน เพิ่งมาห่างกันไปเพราะเขาไปเรียนเมืองนอก
“ถ้าเลี้ยงข้าวพี่สักมื้อ ดูหนังสักรอบ พี่หายใจน้อยเลย”
ศิศิราหัวเราะแผ่วแล้วต้องกุมท้องเพราะรู้สึกเจ็บแปลบนิด ๆ ชวิศรีบลุกจากเก้าอี้มาประคอง
“เจ็บมากไหม พี่ไม่น่าแหย่เราเลย”
“ไม่เจ็บมากหรอกค่ะ แค่สะเทือนแผลนิดหน่อยน่ะ น้ำค้างสัญญา ออกจากโรง’บาลเมื่อไหร่จะเลี้ยงข้าวเลี้ยงหนังพี่กุลนะ”
“ยายบ๊อง เธอยังไม่มีรายได้ พี่สิต้องเลี้ยงเธอ นี่คนนี้เป็นผู้ช่วยประธานบริษัทนะครับผมตอนนี้”
“พี่กุลของน้ำค้างเก่งมากเลยค่ะ”
“มันแน่อยู่แล้ว”
พี่ชายใจดียืดอกรับสีหน้าภาคภูมิใจสุด ๆ ทำให้ศิศิรายิ้มได้อีกครั้งเพราะขำความขี้เล่นของเขา
ความใจดีอบอุ่นของชวิศทำให้เธอรู้สึกอุ่นในหัวใจ อย่างน้อยในวันแย่ที่แย่ก็ยังมีพ่อแม่ มีเพื่อนรักอย่างนิชกานต์และพี่ชายใจดีอย่างชวิศคอยอยู่เคียงข้าง
ผิดกับผู้ชายคนนั้น นอกจากเขาจะจะทรยศลับหลัง ยังทิ้งเธออย่างไม่สนใจไยดีทั้ง ๆ ที่เธอเสียลูกไป ลูก...ที่เขาบอกว่าเกิดจากความรัก
จากความรัก กลายเป็นความผิดหวังและโกรธแค้นในที่สุด
ศิศิราไม่รู้เลยว่าทุกอย่างที่เธอรับรู้มันแตกต่างจากความเป็นจริง เพราะมือถือของเธอถูกจักรชัยยึดไปจึงไม่ได้เห็นข้อความที่ดรัณเฝ้าเพียรส่งหา ถามว่าเธออยู่ไหน เป็นยังไงบ้าง ทั้งถ่ายรูปลูกในตู้อบส่งมาให้ดู ช่องทางโซเชียลต่าง ๆ เธอไม่เคยเข้าไปดูเลยนับแต่ที่ฟื้นขึ้นมา เธอไม่อยากรับรู้ความเคลื่อนไหวที่จะทำให้หัวใจแหลกสลายลงไปอีก
ดรัณเฝ้ามองหน้าจอด้วยหัวใจแห้งแล้ง เมื่อคนที่เขาเพียรส่งหาไม่เคยเปิดอ่านเลยสักครั้ง
“น้ำค้าง...ทำไมหนูใจร้ายกับพี่ขนาดนี้...”
ตาคมละสายตาจากหน้าจอมือถือ ไปร่างเล็กในตู้อบ ทุกครั้งที่ร่างนั้นดิ้นรนหัวใจเขาบีบรัดทุกครั้ง ได้แต่นึกขอโทษลูกในใจ เพราะเขา เจ้าตัวเล็กถึงต้องคลอดก่อนกำหนด แม่ของเธอก็พิพากษาจำเลยอย่างเขาโดยไม่ให้โอกาสได้แก้ต่างใด ๆ เลย
เขาขึ้นไปหาเธอที่ห้องพักในตอนเย็น แต่กลับพบว่าศิศิราถูกย้ายออกไปแล้ว ไม่มีใครให้ข้อมูลว่าเธอย้ายไปโรงพยาบาลไหน เขาถึงขั้นไปหาเธอที่บ้านของพ่อแม่เธอ แต่ไม่เคยเจอ สอบถามยามก็ได้คำตอบว่าเธอยังไม่กลับเข้าบ้าน
ศิศิราคลอดโดยการผ่าตัด อย่างน้อย ๆ น่าจะต้องรักษาตัวในโรงพยาบาลประมาณหนึ่งถึงสองสัปดาห์ หากเขาก็เวียนไปเฝ้าดูที่หน้าบ้านเธอทุกวันสลับกลับมาเฝ้าลูกสาว งานการไม่ได้ทำเลยสักวัน ถ้าเขาไม่ใช่หุ้นส่วนบริษัท ป่านนี้คงโดนไล่ออกไปแล้ว
“คุณพ่อของน้องใช่ไหมคะ”
พยาบาลสาวคนหนึ่งเข้ามาทักพร้อมรอยยิ้มให้กำลังใจ
“ครับ”
“น้องยังไม่ได้แจ้งเกิดเลยค่ะ คุณพ่อตั้งชื่อมาหรือยังคะ สะดวกแจ้งเกิดวันนี้เลยไหม หรือถ้ายังไม่มีชื่อ เรามีหนังสือตัวอย่างชื่อให้เลือกด้วยนะคะ”
ดรัณรู้สึกหัวใจบีบรัดอีกรอบ ชั่วขณะนึกถึงชื่อที่เคยตั้งกันไว้กับศิศิรา
“ครับ สะดวก”
“งั้นตามมาทางนี้เลยค่ะ มีบัตรประชาชนมาใช่ไหมคะ”
“มีครับ”
ตาคมมองลูกน้อยอีกครั้ง นึกในใจ
‘น้ำเพชร ป๊าจะตั้งชื่อหนูว่าน้ำเพชร ขอให้หนูแข็งแกร่งดุจเพชรเร็ว ๆ นะลูกรัก’
“น้องใจสู้มากค่ะ ถือเป็นแนวโน้มที่ดีมาก” พยาบาลให้กำลังใจ
การคลอดก่อนกำหนดของทารกนั้นมีความเสี่ยงจากภาวะแทรกซ้อนหลายอย่าง เพราะอวัยวะยังพัฒนาได้ไม่สมบูรณ์ เช่น ปอด ทำให้การหายใจลำบาก และอาจมีภาวะหยุดหายใจ จำเป็นต้องใช้เครื่องช่วยหายใจจนกว่าจะหายใจได้เอง ปัญหาด้านภูมิคุ้มกันร่างกายยังไม่สมบูรณ์ทำให้ติดเชื้อได้ง่าย ปัญหาทางสมอง หรือในเรื่องของการดูดซึมอาหารและลำไส้ รวมถึงด้านดวงตาอีกด้วย
“คุณพ่อจะตั้งชื่อน้องว่ายังไงคะ”
“น้ำเพชรครับ ชื่อจริงคือ รติรัตน์... รติรัตน์ กฤติฐาวัตร”
ลูกจะเป็นเพชรน้ำหนึ่งยอดดวงใจของพ่อ...เพียงคนเดียว
หลังออกจากโรงพยาบาล ศิศิรากลับมาพักฟื้นที่บ้าน โดยมีชวิศและนิชกานต์แวะเวียนมาหา เนื่องจากเธอยังไม่อยากออกไปไหน เธอได้โทรศัพท์เครื่องใหม่ เบอร์ใหม่และไอแพดเครื่องใหม่ ส่วนเครื่องเก่าที่เคยใช้นั้นพ่อแม่เก็บไว้ เธอเองก็ไม่อยากไปรื้อฟื้นความทรงจำเก่า ๆ จึงแกล้งทำลืมไอดีต่าง ๆ ในช่องทางโซเชียลไป เปิดช่องใหม่ไว้เล่นผ่อนคลายอารมณ์แทน
Dernier chapitre
พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา Chapter 95 ตอนพิเศษ 4 จบบริบูรณ์
“ไม่น่าเชื่อเลยนะคะ ที่ที่เคยรกร้างวันนั้นกลับกลายมาเป็นรีสอร์ตที่สวยขนาดนี้ ขอบคุณพี่มากเลยนะคะ ที่ทำให้ฝันของหนูเป็นจริง”ปรารุษก์โอบเอวเมียรักไว้แน่น“เพราะมีหนูช่วยออกแบบ แล้วก็มีลูก ๆ ของเราเป็นกำลังใจไงครับ พี่ถึงทำมันออกมาได้สมบูรณ์แบบขนาดนี้ มาทางนี้พี่มีอะไรให้หนูดูด้วย”ชายหนุ่มจูงมือเมียรักและพาลูก ๆ เดินลัดเลาะไปจนถึงลำธารน้ำใสที่ไหลตลอดปี โซนนี้มีที่พักที่สวยและเงียบสงบ บ้านไม้หลังงามตั้งอยู่บนจุดที่มองเห็นพระอาทิตย์ตกดินได้ชัดเจนที่สุดป้ายไม้แกะสลักที่อยู่ตรงหน้าโซนนั้นทำให้ศิศิราชะงัก หัวใจเต้นแรงโซนศิศิรา : ลำธารแห่งเพชร“นี่มัน...” เธอพูดไม่ออก ดวงตาเริ่มรื้นน้ำใส“โซนนี้พี่ตั้งใจตั้งชื่อตามหนูกับลูก ๆ ศิศิรา ลำธาร น้ำเพชร ทั้งสามคนคือคนสำคัญที่สุดของพี่ คือชีวิตและความสุขในชีวิตของพี่ครับ”น้ำเพชรหมายถึงความแข็งแกร่ง ลำธารหมายถึงความร่มเย็นและลื่นไหล ส่วนศิศิราหมายถึงความสงบและอ่อนโยน“พี่ลัน...”หญิงสาวน้ำตาไหล หันไปกอดกายแกร่งแน่น“ปะป๊ากับหม่าม้ากอดกันอีกแล้ว น้องลำธารกอดด้วยเร็ว”น้ำเพชรรีบพาน้องชายเดินเตาะแตะเข้าไปหาพ่อแม่“ลูกรัก”ปรารุษก์รวบตัวลูกทั้งสองและเ
พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา Chapter 94 ตอนพิเศษ 3
ปรารุษก์พาครอบครัวออกไปทานมื้อค่ำกันในเมือง ลูกทั้งสองชอบมาก เพราะร้านอาหารที่ไปมีโซนเครื่องเล่นให้เล่นด้วยนั่นเอง ขากลับเลยพากันเพลีย หลับตั้งแต่ยังไม่ถึงครึ่งทางมาถึงบ้าน เขาอุ้มลูกสาว ศิศิราอุ้มลูกชายพาขึ้นห้องนอน เด็กทั้งสองนอนในห้องเดียวกันแต่คนละเตียง หลังห่มผ้าให้ลูก คุณพ่อคุณแม่ผลัดกันเดินไปจูบหน้าผากราตรีสวัสดิ์ลูก ๆ แล้วจึงออกจากห้อง เด็ก ๆ ไม่ได้นอนกันเพียงลำพัง แต่มีทิพยานอนเป็นเพื่อนและคอยช่วยดูในเวลากลางคืนเจ้าของสวนหนุ่มจูงมือเมียรักเดินลงมาชั้นล่าง“จะไปไหนคะ”“เดี๋ยวก็รู้”เขาคลี่ยิ้มมีเลศนัย จูงมือเมียสาวลัดเลาะไปตามทางเดินที่ประดับด้วยไฟสีวอร์มไวต์นำไปสู่โซนโรงเรือนดอกกล้วยไม้ที่เขาปรับปรุงใหม่มาครึ่งปี“ทำเป็นลึกลับนะคะ” ศิศิราเอ่ยกลั้วหัวเราะ ลมเย็นพัดมาพาให้อากาศที่ยังเย็นของเดือนกุมภาพันธ์เย็นขึ้นไปอีก แต่เธออบอุ่นเมื่อลำแขนแกร่งเปลี่ยนมาโอบเอวดึงตัวเธอเข้าไปแนบชิดกายหนา“พี่มีของขวัญวาเลนไทน์ให้หนูครับ”ร่างสูงหยุดฝีเท้าลงหน้าเรือนกระจกหลังเล็กที่สร้างขึ้นมาใหม่ แทนสวนกล้วยไม้อันเดิม เมื่อเขาเปิดประตู กลิ่นหอมอ่อน ๆ ที่แสนสดชื่นและเย้ายวนใจพุ่งเข้าปะทะประสาทส
พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา Chapter 93 ตอนพิเศษ 2
“เก่งมากเลยค่ะ หม่าม้าเชื่อว่าน้ำเพชรต้องช่วยเลี้ยงลำธารได้ดีมากแน่ ๆ เลย” ศิศิราเอ่ยชมพลางจับมือลูกสาวมาจับมือน้อง “ตอนนี้น้องยังตัวเล็กมาก เราต้องจับน้องเบา ๆ น้องจะได้ไม่เจ็บจ้ะ”“หนูจะจับเบา ๆ ค่ะหม่าม้า มือน้องเล็กมากจริง ๆ”ปรารุษก์มองสีหน้าท่าทางเป็นห่วงน้องของลูกสาวแล้วยิ้มตาม นึกถึงตอนน้ำเพชรเกิด เธอตัวเล็กมากกว่าลำธารมาก“หนูจะแบ่งตุ๊กตาให้น้องเล่นด้วย จะร้องเพลงกล่อมน้องด้วยค่ะ ลำธารจะได้นอนหลับฝันดี”“ดีมากครับ”ศิศิรายิ้มเอ็นดูลูกสาวตัวน้อย เธอเห็นความรักใคร่ ความทะนุถนอมที่น้ำเพชรมีต่อน้อง เลยหันไปมองคนเป็นพ่อก็พบเห็นประกายความสุขที่เอ่อล้นในดวงตาของเขา“ปะป๊าต้องรีบจองตัวแล้วนะคะ พี่เลี้ยงคนนี้”“แน่นอนครับ เดี๋ยวปะป๊าจะให้เป็นหัวหน้าทีมพี่เลี้ยงเลยดีไหม”“ดีค่า”น้ำค้างตอบรับพ่อแม่ด้วยความกระตือรือร้น ดวงหน้าเล็กเปื้อนไปด้วยรอยยิ้มของความสุข เฉกเช่นเดียวกับผู้เป็นแม่ศิศิราใช้มือข้างหนึ่งโอบกอดลูกสาวตัวน้อย ก้มลงจูบหน้าผากเล็กด้วยความรักปรารุษก์มองภาพนั้นด้วยความรู้สึกเต็มตื้น ผู้หญิงที่เขาเฝ้าคิดถึงโหยหามาตลอดหลายปี ลูกสาวที่เขาเฝ้าถนอมและลูกชายที่เพิ่งลืมตาดูโลก เป็
พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา Chapter 92 ตอนพิเศษ 1
“หนูครับ... พี่อยู่ตรงนี้นะ อยู่กับหนู...”ช่วงเวลาห้าทุ่มครึ่ง ท่ามกลางกลิ่นยาฆ่าเชื้อภายในห้องคลอด เสียงเครื่องวัดชีพจรดังสม่ำเสมอและเสียงคุณหมอคุยกับพยาบาลผู้ช่วยกลับไม่ทำให้เสียงกระซิบนุ่มทุ้มถูกกลบลงไปศิศิราบีบมือใหญ่ที่กุมมือเธอไว้พลางพยายามยิ้ม ตลอดเก้าเดือนของการอุ้มท้อง ปรารุษก์ไม่เคยห่างจากเธอเลย พูดได้ว่าเขาแทบจะเป็นเงาตามตัวของเธอ คอยประคบประหงมดูแลเธอราวกับเธอเป็นเจ้าหญิงก็ไม่ปาน หากอุ้มเธอไปได้ทุกที่ เขาคงทำหากเธอไม่ห้ามไว้เขากลายเป็นผู้ชายที่จดจำตารางฝากครรภ์ได้แม่นยิ่งกว่าตารางงานของเขาเสียอีกแรงบีบรัดเพิ่มมากขึ้น น้ำตาเธอไหลซึม หากมันไม่ได้เป็นแค่น้ำตาที่มาจากความเจ็บปวด แต่เป็นเพราะความอบอุ่นจากมือที่เธอเคยโหยหาเมื่อครั้งอดีต “อดทนอีกนิดนะคนดี...”“หนูรู้...”ปรารุษก์เช็ดน้ำตาให้อย่างเบามือและก้มลงจูบหน้าผากชื้นเหงื่อของเมียรัก มือที่กุมมือเล็กชุ่มเหงื่อด้วยความเป็นห่วงและหัวใจที่บีบรัด ความทรงจำที่เคยปล่อยให้เธอต้องเผชิญความเจ็บปวดและโดดเดี่ยวในวันที่คลอดน้ำเพชร กลายเป็นแรงขับเคลื่อนให้เขาปฏิญาณกับตัวเองว่า ครั้งนี้เขาจะไม่ยอมพลาดแม้แต่วินาทีเดียวดวงตาคมกริบที่
พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา Chapter 91
แล้วมือหนาก็จัดการจับตรึงบั้นท้ายกลมกลึงให้โยกขยับ บรรเลงบทรักร้อนโดยความร่วมมือจากคนตัวบางตลอดค่ำคืนอันยาวนาน...แสงแดดอ่อน ๆ ในเวลาเย็นทอแสงระยิบระยับลงบนผิวน้ำในลำธารที่ไหลเอื่อยผ่านที่ดินผืนใหญ่กว่าร้อยไร่ ซึ่งที่ดินผืนนี้เป็นของขวัญที่พ่อและแม่ของศิศิราตั้งใจมอบให้น้ำเพชรนั่นเองปรารุษก์พาสองสาวเดินลัดเลาะไปตามแนวลำน้ำที่ใสสะอาดจนสามารถมองเห็นโขดหินด้านล่าง“ปะป๊าขา น้ำเย็นมากเลยค่ะ หนูขอลงเล่นน้ำได้ไหมคะ”เด็กหญิงน้ำเพชรร้องขอ“ได้ครับ แต่ระวังอย่าลงไปไกลนะลูก”“ค่ะปะป๊า” เด็กหญิงรีบถอดรองเท้าออกอย่างรวดเร็ว แล้ววิ่งลงไปเล่นทันทีศิศิรามองตามร่างเล็กที่กระโดดโลดเต้นอยู่ในน้ำด้วยรอยยิ้ม ธารน้ำไหลแห่งนี้กว้างกว่าสองเมตร ระดับความลึกของน้ำไม่มาก หลังจากมองดูแล้วว่าปลอดภัยต่อลูก เธอจึงหันไปมองทัศนียภาพรอบตัว“ที่ผืนนี้สวยมากเลยค่ะพี่ลัน ถ้าทำเป็นอีโครีสอร์ต หนูว่ามันต้องน่าอยู่มากแน่ ๆ เลยนะคะ”ปรารุษก์กวาดตามองไปรอบ ๆ ในหัวของเขาเกิดภาพตามที่เมียรักว่าทันที ที่พักท่ามกลางธรรมชาติ เน้นความเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม แล้วยังช่วยสร้างงานสร้างอาชีพให้คนในท้องถิ่นได้ด้วย“หนูอยากทำเหรอครับ”
พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา Chapter 90
ปรารุษก์ประคองแก้มนวลเอาไว้ สานสบตากลม...“ดีกันนะครับ อย่าให้พี่ต้องทรมานต่อไปอีกได้ไหม”“พี่ลัน...”ศิศิราก็พยักหน้าพร้อมรอยยิ้มทั้งน้ำตา เธอตัดสินใจตั้งแต่เมื่อกลางวันหลังจากเห็นเช็คใบนี้แล้ว ในเมื่อเธอรักผู้ชายคนนี้มาก เขาเองก็รักเธอมากขนาดนี้ จะไม่เสียเวลายืดเยื้อความสุขออกไปอีกแล้ว“หม่าม้าจะยอมอยู่กับปะป๊าที่สวนปรารุษก์ตลอดไปใช่ไหมครับ”“หนูยอม...” เสียงตอบรับนั้นแผ่วเบาแต่กลับให้ความรู้สึกหนักแน่นกับคนฟังปรารุษก์คลี่ยิ้ม รวบร่างนุ่มเข้ามากอดแน่น“คนดี...”จูบอ่อนหวานถูกประทับลงบนกลีบปากนุ่ม ครั้นได้รับการจูบตอบ ปรารุษก์บดขยี้ด้วยความเร่าร้อนดูดดื่ม เขาจูบหนักหน่วงราวกับจะชดเชยเวลาที่เสียไป“พี่ลัน...”มือใหญ่ลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังเล็ก หยุดบีบขยำบั้นท้ายกลมกลึง เสียงห้าวพร่าต่ำ“พี่อยากกอดหนู...”พูดจบ ร่างนุ่มถูกตวัดขึ้นสู่ตักกว้าง“ได้ไหม...”ศิศิราหลบสายตาคมกล้าที่มากปรารถนา ประกายในนั้นบาดเร้าอณูความรู้สึกที่กำลังเต้นเร่าอยู่ในสรรพางค์กายชายหนุ่มหัวเราะในลำคอเสียงเบา ก่อนจะโฉบลงจูบกลีบปากนุ่ม ดื่มด่ำความฉ่ำหวานอีกครั้ง“ที่รัก...”แต่แล้วกายหนาก็ถูกดันให้นอนหงายบนที่นอน ร่า
พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา Chapter 83
“ได้เมียคืนใจ หน้าใสในชั่วข้ามคืน เฮียกู” คทาธรเย้าปรารุษก์ได้แต่ส่ายหน้าระอาใส่แต่แววตาที่เคยแข็งกร้าวและเย็นชา ยามนี้กลับอ่อนละมุน เขายกเครื่องดื่มมีดีกรีสาดลงคอ ดันซองเอกสารที่ถือติดมือมาไปทางราชัน“อะไร”“เอกสารสัญญาซื้อขายหุ้นที่นายจักรชัยทำไว้กับพี่สาว แล้วก็พวกเอกสารเรื่องที่ทางนั้นทำเรื่อง
พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา Chapter 73
“หม่า... หม่าม้าไม่ได้เข้า หนูเจออาเต...ฮึก อาเตบอกไม่เจอหม่าม้า รถหม่าม้าก็ไม่อยู่ค่ะ” เด็กน้อยเล่าทั้งน้ำตาทั้งสะอื้น “หนูโทรหาไม่ติด ปะป๊าขา... หม่าม้าทิ้งหนูไปอีกแล้วใช่ไหมคะ ฮือ ๆ”“น้ำเพชร!”ชายหนุ่มรู้สึกเหมือนถูกน้ำเย็น ๆ ถังใหญ่ราดลงบนศีรษะชาไปทั้งร่างและหัวใจ รีบคว้ามือถือขึ้นมากดหาศิศิรา
พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา Chapter 61
นอกจากปรารุษก์แล้ว ยังมีเตชิต ลุงชาย และลูกน้องของเขาอีกหลายคน“คุมตัวมันไว้!”เจ้าของสวนหนุ่มสั่งลูกน้องเสียงเข้ม แววตาที่เคยนิ่งขรึมบัดนี้วาวโรจน์ด้วยรังสีอำมหิตปรารุษก์หันกลับมามองร่างบางที่นั่งสั่นเทาอยู่บนพื้น เขาถอดเสื้อเชิ้ตตัวนอกของตนเองออก แล้วสวมให้หญิงสาว“เจ็บตรงไหน” แววตาที่เคยแข็งกร้
พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา Chapter 57
สองสาวหัวเราะให้กัน พลอยทำให้บัวผันกับสายใจหัวเราะไปด้วย ก่อนจะโดนคุณหนูน้ำเพชรเอาแป้งไปป้ายจนกลายเป็นกระต่ายทุกคนก่อนเที่ยงเล็กน้อย พิซซ่าหน้าเห็ดมิลกี้กับเบคอนก็เสร็จเรียบร้อย โดยศิศิรายังทำเพิ่มอีกสองหน้าคือพิซซ่าหน้าต้มยำและผักรวม“น่ากินมากเลยค่ะหม่าม้า”“กลิ่นหอมมาก” สายใจกับบัวผันเข้ามาดูด้
Vous vous intéresseriez aussi à
How Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์103.2K Vuesภาระพ่อเลี้ยงหมอกคราม
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว258.0K Vuesปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน
ปลาคาร์ปตัวน้อย64.5K Vuesวิศวะร้อนรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์159.5K Vuesท่านโหวข้าไม่หย่า
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์56 Vuesลีลาว้ากวิศวะ
Thita_3.4K Vuesดอกร่าน...บานฉ่ำ
พลับพลึงดำ468 Vuesนางร้ายไม่ตรงปก ของท่านประธาน NC ++ / BDSM
ลานิรินน์6.1K Vues
