3 เข้าหอ(2)

มือหนาของคนตัวสูงเริ่มไล่ปลดซากชุดแต่งงานที่เคยสวย ตอนนี้มันขาดเวิ่นเสียจนเป็นเศษผ้า กระทั่งหลุดออกจากร่างเล็กตรงหน้า ผิวกายนวลเนียนปรากฏต่อสายตาเขาทำเอาคนมองถึงกับตาพร่า ความจริงแล้วเขาได้เห็นผิวขาวที่พ้นชุดแต่งงานลูกไม้นั้นออกมาบ้างแล้ว แต่ไม่คิดว่าผิวที่อยู่ภายใต้ชุดนั้นจะสะกดเขาไม่ให้ละสายตาออกจากเธอได้ ช่างอันตรายเสียจริง

"อ๊ะ อื้อ" มือหนาที่ลูบไล้ผิวกายขาวเนียนนั้นกำลังล้วงเข้าไปเพื่อถอดแพตตี้ตัวจิ๋วออกให้พ้นเรียวขา ก่อนที่เขาจะจับมันแยกออกจากกันช้า ๆ

"คุณอย่าคิดว่าทำแบบนี้แล้วฉันจะยอมแพ้คุณ" หญิงสาวเปล่งเสียงออกมาด้วยความคับแค้นใจ และจ้องมองไปที่ดวงตาของอีกคนอย่างแข็งกร้าว ทว่ามันกลับเต็มไปด้วยความท้าทายสำหรับเสือร้ายอย่างหมื่นลี้

"ก็มาลองดู" ว่าจบชายหนุ่มก็ค่อย ๆ ถอดชุดที่เขาใส่อยู่ช้า ๆ กระทั่งไม่เหลือสิ่งใดปกปิดกาย ก่อนจะย้ายตัวเองเข้าไปอยู่ที่ระหว่างขาของหญิงสาว เขาจับแท่งเอ็นขนาดไม่น้อยของตัวเองชักรูดเพียง 3-4 ครั้ง ก่อนจะมาจ่อที่ช่องทางรักของหญิงสาวที่ยังแห้งสนิท ไร้ซึ่งน้ำหล่อลื่น

"อึก!" ชมพิ้งพยายามที่จะกลั้นเสียงร้องของความเจ็บปวดเอาไว้

ครั้งแรกที่ถูกสอดแทรกเข้ามาในกายรู้สึกเจ็บปวดเจียนขาดใจเพราะไม่ได้รับการเล้าโลมที่มากพอ ก่อนจะตามมาด้วยความรู้สึกคับแน่นภายในเพราะขนาดที่ใหญ่ของแท่งเอ็นอันนี้

"หึ! ตอดซะแรงเชียวนะ" เขาพูดเช่นนั้นก่อนจะก้มลงไปที่อกตูมโตของหญิงสาว

หมื่นลี้แลบลิ้นร้อนออกมาแตะเบา ๆ ที่จุกสีหวานก่อนจะค่อย ๆ ละเลงมันเสียจนชุ่ม ส่วนอีกข้างเขาใช้มือหนาบีบเคล้นคลึงมันอย่างไม่ให้น้อยหน้า นิ้วหัวแม่มือก็ไม่ลืมที่จะปัดไป่จุกอีกข้างด้วย

"อื้อออ" คนตัวเล็กเริ่มที่จะรู้สึกถึงความร้อนรุ่มภายในร่างกาย เธอบิดเร่าไปรอบ ๆ เพราะต้องการระบายความรู้สึกคับแน่นที่ช่องทางรัก

"แฉะแล้วสินะ" ชายหนุ่มผู้มากประสบการณ์ผละออกมาสิ่งยิ้มสุดแสนจะร้ายกาจเมื่อรู้สึกได้ถึงความลื่นชื้นแฉะในช่องทางคับแน่น

ไม่รอช้าให้หญิงสาวได้เอ่ยตอบอะไร เขาเริ่มไสกายด้วยจังหวะที่เนิบนาบพร้อมกับจ้องมองใบหน้าหวานสวยที่กำลังแสดงสีหน้าของความต้องการออกมาอย่างไม่รู้ตัว

"อ๊ะ อื้อออ" ชมพิ้งหลุดเสียงหวานออกมาให้อีกคนได้รับฟัง ดวงตาหวานหยาดเยิ้มไปด้วยน้ำสีใส คงไม่รู้ว่ามันเรียกร้องอ้อนวอนขอความสุขสมจากชายหนุ่มมากขนาดไหน

"อื้มมม" ชายหนุ่มขบกรามแน่นเพราะรู้สึกถึงความต้องการอยากจะกระทำอีกคนให้สมใจแต่จำต้องอดทนเอาไว้ก่อนเพราะไม่อยากให้บทรักครั้งนี้กลายเป็นความไม่สุขสม

ไม่ใช่ว่ารักไม่ใช่ว่าแคร์ เพียงแต่เสืออย่างเขาเลือกเหยื่ออยู่มากนัก และไม่อยากจะให้ใครเอาไปพูดที่ไหนว่าเขานั้นไม่เด็ด ด้วยประสบการณ์ที่มากกว่าทำให้หมื่นลี้รู้จุดอ่อนของผู้หญิงดี ไม่ว่าจะเป็นจุดไหนเขาก็ขยี้มันจนเธอร้องครางระงมด้วยความเสียวซ่าน สิ่งนั้นทำให้เขามีความมั่นใจในตัวเองอย่างยิ่ง

"อ๊ะ อ๊าา เร่งหน่อย" คนฟังถึงกับยกยิ้มขึ้น เพราะนี่คือสิ่งที่เขารอคอย หลังจากได้รับคำอนุญาตและคำร้องขอในเวลาเดียวกันแล้ว มือหนาจับที่เอวคลอดกิ่วของอีกคนเพื่อไม่ให้หลุดออกจากกันได้ง่ายก่อนที่จะเริ่มกระแทกกระทั้นด้วยจังหวะที่รัวเร็วขึ้นตามคำร้องขอที่อาจไม่รู้ตัวของชมพิ้ง

"อ๊ะๆๆ อื้อ"

"ซี๊ดด ดีมาก อ่า" เสียงครางของทั้งคู่ดังแข่งกันจนไม่อาจแยกได้ว่าของใครเป็นของใคร

ชายหนุ่มจ้องมองใบหน้าหวานที่ตอนนี้เชิดขึ้นด้วยความรู้สึกหลากหลาย ต้องยอมรับว่าร่างกายของหญิงสายคนนี้ตอบรับเขาได้ดีเหลือเกิน จนเขาเผลอคิดไปว่านี่อาจเป็นครั้งแรกของชมพิ้งก็ได้

"อ๊าาา บะ เบา" หมื่นลี้ที่เผลอลืมตัวกระทำรุนแรงกับอีกคนก็ได้สติขึ้นมา ตอนนี้เขาต้องสกัดไล่ความคิดไม่เข้าท่าออกจากหัว ก่อนจับร่างเล็กบางนั้นนอนคว่ำหน้าในท่าคลานเข่าโดยที่ส่วนที่เชื่อมต่อไม่หลุดออกจากกันแม้แต่น้อย

ส่วนหญิงสาวที่จู่ ๆ ก็ถูกจับพลิกตัวนั้นถลาไปด้านหน้า เพราะมือที่ถูกมัดติดกับหัวเตียงทำให้เธอไม่มีแขนที่ใช้ค้ำยัน ตอนนี้ส่วนบนของเธอจึงติดกับเตียง ส่วนช่องทางรักลอยขึ้นจากแรงจับของหมื่นลี้

"ตอดซะแรงเลยนะชมพิ้ง" เขาเอ่ยแซวหญิงสาวที่ราวกับลืมตัวไปชั่วขณะ เผลอไผลไปกับอารมณ์สวาทที่เขาสร้างขึ้น ก่อนที่จะเริ่มจังหวะรัวเร็วมากกว่าตอนแรกหลายเท่านัก

"อ๊ะ ๆ อ๊าา" ชมพิ้งรู้สึกเสียวซ่านราวจะขาดใจ เพราะแรงกระทำของอีกคนนั้นช่างไม่ปรานีเธอเลย แต่เสียงร้องที่บ่งบอกความสุขสมนั้นยิ่งไปกระตุ้นให้คนด้านหลังกระทำรุนแรงมากกยิ่งกว่าเดิม

มือหนาจับเส้นผมเจ้าสาวที่ม้วนสวยเซ็ตไว้อย่างดี ก่อนจะรั้งมันติดมือมาจนหญิงสาวถึงกับเชิดหน้าขึ้นตามแรงดึงนั้น ส่วนเขาก็ไม่ได้สนใจอะไรอีกคนเร่งเร้าเพิ่มจังหวะที่รัวแรงเพราะตอนนี้ความสุขสมมารอที่ปากอ่าวแล้ว

"อ๊าาา บะเบา อื้อออ ไม่ไหว ฉันไม่ไหว" ชมพิ้งราวกับกำลังจะถึงเส้นชัย เธอไม่อาจควบคุมตัวเองได้อีกจึงร้องของความเมตตาทว่าอีกคนไม่ได้สนใจ เพราะเขาก็ควบคุมตัวเองไม่ได้แล้วเช่นกัน

หมื่นลี้เชิดหน้าขึ้นมองเพดานห้องหออย่างเร่งเร้า ชายหนุ่มเพิ่มจังหวะมากเป็นสองเท่าเมื่อรู้สึกว่าใกล้จะถึงปลายทาง แรงกระแทกเน้นย้ำ 2-3 ครั้งก็ไปจนสุดทางก่อนหยุดนิ่งเมื่อสุขสมพร้อมกับปลดปล่อยน้ำกามสีขาวขุ่นออกมาจนเต็มช่องทางรักที่ชื้นแฉะ

"ซี๊ดด อ่าาาส์"

"อ๊ะ อ๊าาาา"

เมื่อชายหนุ่มคำรามลั่นในจังหวะสุดท้ายเป็นจังหวะเดียวกับชมพิ้งที่ก็แตะขอบสวรรค์ ร่างบางที่ถึงเส้นชัยแทบพร้อม ๆ กันส่งเสียงร้องออกมาอย่างสุขสม ก่อนที่หญิงสาวจะถูกชายหนุ่มนอนทาบทับแผ่นหลังนวลเนียนที่ชื้นไปด้วยเหงื่อกาฬ ครู่ใหญ่กว่าจะปรับลมหายใจให้ปกติได้

เมื่อพายุของแรงอารมณ์จบลงเรียบร้อยแล้วชายหนุ่มก็ลุกออกจากตัวหญิงสาว เขาจับเอาส่วนที่เคยแข็งขืนออกก่อนพบว่าลืมสิ่งที่เพื่อนตัวเองเตือนไปเสียสนิท

"คุณไม่ได้ใส่ถุงยางเหรอ" ชมพิ้งถามขึ้นเมื่อรู้สึกได้ถึงของเหลวที่ไหลออกมาตามแนวขา

"แล้วมันจะทำไม" หมื่นลี้ตอบอย่างยียวน ความจริงเขาไม่ได้ตั้งใจที่จะไม่ใส่ เพียงแต่ตอนนั้นเขาไม่มีความคิดนั้นอยู่ในหัวเลยสักนิดก็เพราะอารมณ์ความโกรธบังตาจนไม่อาจนึกถึงสิ่งใดได้อีก

ร่างสูงโปร่งหยิบเอาเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายอยู่ตามแนวเตียง ก่อนจะค่อย ๆ สวมใส่มันอย่างลวก ๆ โดยมีสายตาของหญิงสาวจ้องมองอยู่ตลอด เขาไม่คิดจะอายบ้างหรืออย่างไร ผิดกับอีกคนที่ตอนนี้มีผ้าห่มไว้คลุมกายเพื่อบดบังร่างเปลือยเปล่าตัวเอง

ชมพิ้งไม่คิดจะเอ่ยถามชายหนุ่มว่ากำลังจะไปไหน เพราะเธอรู้ดีว่ายังคงมีใครบางคนที่กำลังรอให้เจ้าบ่าวของเธอไปมอบความสุขอยู่ห้องข้าง ๆ นี้เช่นกัน และเพียงไม่นานชายหนุ่มก็เดินออกจากห้องหอที่คุณนายเม็ดพลอยเคยกล่าวห้ามเอาไว้ไม่ให้ออกไปจนกว่าจะเช้านั้นแบบไม่หันหลังกลับและไม่พูดอะไรเลยสักคำ

ปัง!!

เสียงปิดประตูดังลั่นบ่งบอกว่าตอนนี้ภายในห้องเหลือเพียงเจ้าสาวที่เสียพรหมจรรย์ให้กับเจ้าบ่าวผู้ไม่มีหัวใจไปเรียบร้อยแล้ว ชมพิ้งปล่อยน้ำตาของความเสียใจให้ไหลไปตามใบหน้าเนียน เพื่อชะล้างความอัปยศในชีวิตคู่นี้

ความสัมพันธ์ของชีวิตหลังแต่งงานที่ไม่เต็มใจนี้จะดำเนินไปในทางไหนก็สุดจะรู้ ในเมื่อหมื่นลี้เกลียดเธอมากขนาดนั้น เธอจะอยู่อย่างสงบสุขหรือเปล่า

รสชาติของการเป็น เมียรอวันหย่า มันขมขื่นเช่นนี้เอง....