بيت / โรแมนติก / พ่ายเงาเสน่หา / บทที่ 3 คนในความลับ 25%

مشاركة

บทที่ 3 คนในความลับ 25%

last update تاريخ النشر: 2026-05-15 13:22:12

“พี่อยากคุยกับแก้ว...เรื่องของเรา”

แก้วกานดายืนตัวแข็งเมื่อได้ยินน้ำเสียงเน้นหนักที่สามคำสุดท้ายของชายหนุ่ม แต่เธอยังทำใจดีสู้เสือเดินไปนั่งบนโซฟาฝั่งตรงข้าม โดยไม่สนว่าเขาจะมองเธอด้วยสายตาแบบไหนบ้างที่เธอบังอาจขัดคำสั่งของเขา

“พี่ต่อจะคุยเรื่องอะไรกับแก้วคะ” หญิงสาวพยายามไม่สนใจมือของต่อตระการที่ยังคงวางอยู่บนเบาะข้างตัว และมองเธอด้วยสายตาที่อ่านไม่ออกเช่นเคย

ต่อตระการนั่งยืดตัวมาด้านหน้าเอาศอกเท้าไว้กับหัวเข่า ประสานมือทั้งสองข้างเข้าด้วยกันพร้อมกับจ้องหน้าเธอนิ่ง เขาทำทีเป็นกระแอมเสียงดังอยู่สามสี่ทีราวกับต้องการข่มขวัญ และเรียกร้องความสนใจจากหญิงสาว ถ้าไม่เพราะเธอบังเอิญเหลือบตาขึ้นมอง แล้วสบเข้ากับสายตาแพรวพราวระยิบระยับอย่างคนขี้เล่นของเขาเข้าเสียก่อน เธอก็คงนึกกลัวเขาอยู่ไม่น้อย

“เดี๋ยวแก้วไปเอาน้ำมาให้นะคะ”

แก้วกานดาลุกพรวด ไม่อยากนั่งอยู่ตรงนี้นานนัก เพราะเริ่มรู้ว่าเขาจะพูดกับเธอด้วยเรื่องอะไร

หญิงสาวเดินเข้าไปยังส่วนที่เป็นครัว เปิดตู้เย็นหยิบขวดน้ำดื่มออกมาวางบนเคาน์เตอร์โดยมีสายตาของต่อตระการมองตามหลังไปตลอดเวลา

ชายหนุ่มกวาดตามองร่างอรชรที่ยืนหันหลังให้อย่างพึงพอใจ แม้แก้วกานดาจะอยู่ในชุดนอนผ้าฝ้ายแบบกระโปรงมีกระดุมหน้าตลอดแนวยาวคลุมเข่า แต่ปลีน่องขาว ๆ และสะโพกเต็มตึงตอนที่เจ้าตัวก้มลงหยิบขวดน้ำจากตู้เย็น ก็ทำเอาเขาร้อนรุ่มไม่น้อย

ชายหนุ่มลุกขึ้นเดินไปยืนซ้อนหลังของหญิงสาวเงียบ ๆ ก่อนจะเอ่ยบางอย่างออกมาที่ข้างใบหูหอมกรุ่น ทำเอาคนที่กำลังรินน้ำใส่แก้วถึงกับมือกระตุกจนน้ำกระฉอกออกมานอกแก้ว

“เมื่อคืนพี่ปล้ำแก้วใช่ไหม อย่าปฏิเสธนะ พี่มีหลักฐาน”

ชายหนุ่มเอาแขนทั้งสองข้างเท้าไว้กับเคาน์เตอร์ครัวทันทีเพื่อกักเธอไว้ในวงแขน และป้องกันเธอหลบหนี พอดีกับที่แก้วกานดาหันกลับมามองเขาด้วยใบหน้าซีดเผือด

“อุ๊ย!” เธอตกใจเมื่อพบว่าตนตกอยู่ในอ้อมแขนของต่อตระการ ซ้ำร้ายกว่านั้น ร่างกายยังใกล้ชิดกันจนไออุ่นจากลมหายใจของเขาลอยมากระทบกับขมับ

“ละ...หลักฐานอะไรคะ”

แก้วกานดาถามเขาเสียงสั่น สองตาเสมองไปทางอื่นเพราะไม่กล้าสบตาคมกล้าคู่นั้นตรง ๆ แค่นี้เธอก็อายจนไม่รู้จะพูดอย่างไรแล้ว นึกอยากจะปัดแขนของเขาที่กางคร่อมเธออยู่ แต่ใจไม่กล้าพอ

“มีก็แล้วกัน แก้วทิ้งหลักฐานไว้บนเตียงของพี่เต็มไปหมด”

ต่อตระการยกมือข้างหนึ่งขึ้นมาจับผมยาว ๆ ของเธอที่มาปรกด้านหน้าแถว ๆ เนินอกให้ไปอยู่ด้านหลังแทน เปิดเผยต้นคอระหงหอมกรุ่นที่ทำเอาคนมองเริ่มหายใจติดขัด แม้ชุดนอนของหญิงสาวค่อนข้างมิดชิด แต่สายตาของเขาก็อดมองไปตามเนินเว้าของอกอิ่มคู่นั้นไม่ได้

“พี่อยากจะมาตกลงบางอย่างกับแก้ว พี่คิดว่าไหน ๆ แก้วก็มีอะไรกับพี่ไปแล้ว ทำไมเราไม่สานต่อเรื่องของเราล่ะ ดีกว่าปล่อยให้มันเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น พี่ว่า...แก้วมาเป็นผู้หญิงของพี่ดีไหม”

คำพูดของเขาทำเอาคนฟังอย่างเธอถึงกับหัวใจพองโตคับอกในตอนแรก ๆ ก่อนจะเริ่มฟีบแบนลงเมื่อเขาพูดจบประโยคสุดท้าย

“เป็นผู้หญิงของพี่...พี่ต่อหมายความว่ายังไงคะ”

ให้เป็นผู้หญิงของเขาอย่างนั้นหรือ หมายความว่าแค่คู่นอนไม่ใช่แฟน ไม่ใช่คนรักอย่างนั้นใช่ไหม หญิงสาวได้แต่ถามตัวเองอยู่ในใจ

“หมายความว่าเราก็คบกันเฉพาะอยู่ในห้องนี้ไง หรืออาจจะเปลี่ยนเป็นห้องของพี่บ้างก็ได้ แต่ถ้าอยู่ข้างนอก เจอกันข้างนอกเราก็ทำตัวเป็นปกติไม่ต้องให้ใครรู้เรื่องของเราโดยเฉพาะยายต้อง และถ้าแก้วอยากจะคบหากับใคร หรือจะมีแฟนก็มาบอกกับพี่ตรง ๆ เราก็จะหยุดความสัมพันธ์แบบนี้ทันที และเราจะไม่มีการคบซ้อนกับคนอื่น ถ้าฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดคบซ้อนสองคนแล้วอีกคนจับได้ก็เลิกกันทันทีเหมือนกัน แบบนี้ดีไหม หืม...”

ชายหนุ่มเอาหลังนิ้วชี้ถูเบา ๆ ที่ผิวแก้มเนียนนุ่มของคนตรงหน้าอย่างอดใจไม่อยู่ ในขณะที่แก้วกานดาเบี่ยงหน้าของตนเองหลบให้พ้นปลายนิ้วของเขา มือกำเข้าหากันแน่น ช้อนตาขึ้นมองเขาอย่างตัดพ้อ และผิดหวัง

“ถ้าแก้วไม่ตกลงละคะ ถ้าแก้วอยากจะขอร้องให้พี่ต่อลืมเรื่องเมื่อคืนไป พี่ต่อจะว่ายังไง”

ต่อตระการยิ้มพลางขยับเข้าไปแนบชิดกับหญิงสาวมากยิ่งขึ้น แขนข้างหนึ่งตวัดรัดรอบเอวบาง อีกข้างเลื่อนแก้วและขวดน้ำไปให้พ้นทาง ก่อนจะยกตัวหญิงสาวขึ้นนั่งบนเคาน์เตอร์ แล้วแทรกตัวเข้าไปยืนตรงกลางระหว่างขาเรียวงามทั้งสองข้าง ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วจนหญิงสาวได้แต่อ้าปากค้างด้วยความตกตะลึงพูดอะไรไม่ออก

“พี่ต่อจะทำอะไร!”

แก้วกานดาตกใจกับความชิดใกล้ที่มากเกินพอดี เพราะถ้าขืนเขายังเอาตัวเองเข้ามาใกล้มากขนาดนี้ เธอเกรงว่าตนจะห้ามความรู้สึกที่มีต่อเขาอยู่ลึก ๆ ไม่ได้ จนสุดท้ายก็ต้องยอมรับข้อเสนอของเขา

“คิดดีแล้วหรือที่พูดออกมา แน่ใจแล้วใช่ไหมถึงได้กล้าพูดแบบนี้ ถ้าพี่ไม่หลงตัวเองมากจนเกินไป พี่ว่าพี่เองก็คงดูไม่ผิดหรอกนะว่าแก้วน่ะ...แอบรักพี่อยู่ หรือไม่จริง?”

ต่อตระการยิ้มใส่ตาหญิงสาว เขาสังเกตมานานแล้วตั้งแต่เธอยังเป็นนักเรียนมัธยม กับต้นตระกูลหรือไตรภัทร พี่ชายและน้องชายของเขา แก้วกานดาสามารถพูดคุยหยอกล้อกับพวกนั้นได้ตามปกติ ยกเว้นก็แต่เขาที่เจ้าตัวเอาแต่อมยิ้ม และก้มหน้างุดลูกเดียว แล้วไหนจะสายตาหวานปนเศร้าคู่นี้ที่เอาแต่แอบมองเขาอยู่ห่าง ๆ อีกเล่า ทำไมเขาจะไม่รู้

“พะ...พี่ต่อ...” แก้วกานดาเบิกตาโพลง หน้าแดงก่ำเมื่อถูกเขาพูดจี้ใจดำถึงความลับที่เธอเฝ้าเก็บรักษามานานหลายปี ทั้งที่เธอคิดว่าไม่น่าจะมีใครรู้เรื่องนี้ด้วยซ้ำ แต่เขารู้!

“น่า...นะแก้ว แก้วเองก็รักพี่ไม่ใช่หรือ พี่เองก็...ไม่ได้รังเกียจแก้ว แก้วจะไม่ลองรับข้อเสนอของพี่ดูบ้างหรือ บางทีความใกล้ชิดกันของเราอาจจะทำให้พี่รักแก้วขึ้นมาได้บ้างไม่วันใดก็วันหนึ่ง”

ต่อตระการเบนสายตามองไปทางอื่น เพราะไม่อยากให้หญิงสาวจับได้ว่าเขากำลังโกหกและล่อลวงเธออยู่ เขายอมรับว่าการทำแบบนี้เป็นการกระทำของคนเห็นแก่ตัว แต่เขาก็ไม่สามารถปล่อยแก้วกานดาไว้เฉย ๆ ได้เช่นกัน ยิ่งเธอละม้ายคล้ายกันกับวิวัลลา เขาก็ยิ่งปล่อยเธอไปไม่ได้ ตอนนี้เขาแค่ต้องการใครสักคนที่จะมาช่วยดับความทุกข์เศร้าในใจ และแน่นอนว่าคน ๆ นั้นก็ต้องเป็นแก้วกานดา

แก้วกานดานิ่งงันอยู่อย่างนั้น สมองกับหัวใจกำลังทำงานอย่างหนักเพื่อประมวลผลสิ่งที่เขาพูดมาทั้งหมด

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • พ่ายเงาเสน่หา   บทที่ 23 บทส่งท้าย ให้เธอทั้งชีวิต 100%

    ต่อตระการมักชอบเรียกบุตรสาวของตนเองว่า “แก้วจูเนียร์” อยู่เสมอ เพราะแม่ลูกเหมือนกันไม่ผิดเพี้ยนทั้งหน้าตาและนิสัยใจคอ เขาจึงรัก และตามใจลูกสาวคนเล็กมาก เวลาที่เจ้าตัวออดอ้อนอยากได้อยากกินอะไร เขามักจะรีบไปหามาให้ทันทีเพราะเป็นลูกสาวคนโปรด“เฮ้ย...เจ้าตัวแสบ แกล้งน้องอีกแล้วหรือ”เสียงทุ้มของต่อตระการที่เดินลงมาจากชั้นบนพร้อมแก้วกานดา ทำให้เด็กหญิงตัวน้อยรีบลุกจากตักผู้เป็นยายแล้วปรี่เข้าไปหาบิดา พร้อมกับกางแขนอ้ากว้างให้อุ้ม ต่อตระการย่อตัวลงอุ้มร่างเล็กของลูกสาว“ฮึบ! โอ้โหลูกสาวพ่อตัวหนักแล้วนะเนี่ย”พอเห็นหน้าผู้เป็นพ่อ เด็กหญิงตัวน้อยก็ชี้ไปทางพี่ชายแล้วทำเสียงอืออาเป็นการฟ้องทันที จับใจความได้แต่ จ้าน...จ้าน เนื่องจากยังเรียกชื่อพี่ชายได้ไม่ชัดเท่าไรนัก ในขณะที่เด็กชายก็รีบวิ่งมาเกาะขาบิดาเช่นกัน แล้วนั่งลงบนหลังเท้าของผู้เป็นพ่อ เพื่อเวลาที่พ่อเดิน เขาก็จะเหมือนกับลอยขึ้นลอยลงไปด้วย ซึ่งพอผู้เป็นบิดาเริ่มออกเดิน ร่างเล็กจ้อยที่เกาะขาอยู่ก็หัวเราะเอิ๊กอ๊ากขึ้นมาทันทีแก้วกานดามองภาพนั้นแล้วยิ้มอย่างมีความสุข

  • พ่ายเงาเสน่หา   บทที่ 23 บทส่งท้าย ให้เธอทั้งชีวิต 70%

    ต่อตระการเหมือนจะเห็นรอยยิ้มเพียงน้อยนิดที่มุมปากของท่านนายพล ผิดกับแววตาที่ฉายประกายความยินดีออกมาให้เห็น“เป็นอย่างงั้นก็ดีสิลูก แก้วจะได้อยู่ที่นี่ไม่ต้องอยู่ไกลถึงกรุงเทพฯ พ่อกับแม่ก็จะได้ไม่เหงา”กัลยายิ้มหน้าบานเมื่อรู้ว่าลูกเขยตัดสินใจจะตั้งรกรากอยู่เชียงใหม่แทนที่จะกลับไปทำงานที่กรุงเทพฯ ตามเดิม ยิ่งตอนนี้แก้วกานดากำลังตั้งท้องอ่อน ๆ ก็ยิ่งไม่อยากให้ไปอยู่ไกลหูไกลตา เพราะแค่นึกภาพว่าในบ้านมีเด็กตัวเล็ก ๆ คลานต้วมเตี้ยมไปมาก็มีความสุขแล้วหลังจากรับประทานมื้อเช้ากันเสร็จเรียบร้อย ต่อตระการก็เตรียมตัวขับรถไปส่งแก้วกานดาไปทำงานที่โรงพยาบาลตามปกติเช่นทุกวัน แล้วค่อยเลยไปไซต์งานก่อสร้างเมื่อขึ้นมานั่งบนรถ แก้วกานดาวางมือบนหน้าขาของเขาพร้อมกับบีบนวดเบา ๆ“ขอบคุณนะคะพี่ต่อ”ต่อตระการหันมองหน้าภรรยา มือวางทาบกับมือเธอแล้วยกขึ้นแตะริมฝีปากก่อนจะสอดนิ้วมือประสานกันไว้“พ่อแม่แก้วก็เหมือนพ่อแม่พี่ พี่รู้ว่าแก้วก็ห่วงพวกท่านไม่อยากทิ้งให้ท่านอยู่ที่บ้านกันลำพังสองคนตายาย พี่ก็เลยย้ายตัวเองมาอยู่ที่นี่แทน เพร

  • พ่ายเงาเสน่หา   บทที่ 23 บทส่งท้าย ให้เธอทั้งชีวิต 35%

    ห้าเดือนต่อมาเสียงโอ้กอ้ากจากห้องน้ำอันเป็นเสียงที่ดังขึ้นเป็นประจำทุกเช้าปลุกให้คนที่นอนหลับสนิทอยู่บนเตียงรีบเด้งตัวผุดลุกขึ้นพร้อมกับวิ่งไปห้องน้ำทันที เขาเอื้อมมือไปลูบหลังให้ สีหน้าแสดงความห่วงใยอย่างชัดเจน“ไหวไหมแก้ว วันนี้หยุดงานดีกว่านะพี่ว่า แพ้ขนาดนี้ไปทำงานไม่ไหวหรอก พี่เป็นห่วง”ต่อตระการหาผ้าขนหนูผืนเล็กมาชุบน้ำเช็ดหน้าเช็ดตาให้ภรรยา ซึ่งขณะนี้กำลังตั้งครรภ์ได้สองเดือนแล้ว“หยุดไม่ได้หรอกค่ะ วันนี้เป็นวันหยุดของกชกร แล้วเขาก็ต้องไปทำธุระที่เชียงราย แก้วไม่อยากเอาเปรียบเพื่อน”ต่อตระการถอนหายใจออกมาเล็กน้อย เขารู้ว่าแก้วกานดาห่วงงานมาก แม้ว่าร่างกายไม่ค่อยสมบูรณ์ดีเท่าไร แต่เจ้าตัวก็ยังแบกสังขารไปทำงานได้ทุกวัน“พี่บอกแล้วว่าให้ลาออกเถอะ ออกมาอยู่บ้านเฉย ๆ บำรุงร่างกายให้แข็งแรงดีกว่า ลูกเราจะได้ออกมาสมบูรณ์แข็งแรงไงแก้ว เมียคนเดียวพี่เลี้ยงได้อยู่แล้ว”ชายหนุ่มยังคงหว่านล้อมภรรยาในเรื่องเดิม ๆ เขาคุยเรื่องนี้กับแก้วกานดามาหลายครั้งแล้ว เพราะอยากให้เธอพักผ่อนอยู่บ้านสบ

  • พ่ายเงาเสน่หา   บทที่ 22 รักเธอด้วยหัวใจ 100%

    โกหกทั้งทางบ้านของตัวเอง และพ่อแม่ของแก้วว่าเขามีแฟนที่คบหากันมานานอยู่แล้ว เลยอยากถอนหมั้นกับแก้วน่ะ พี่กับคุณหมอเข้าไปคุยกับท่านพร้อมกันเพื่อจะบอกว่าเขาไม่อยากทำให้แฟนเขาเสียใจ และก็ช่วยพูดว่าพี่กับแก้วรักกันจริง ๆ สุดท้ายท่านก็เลยยอม หลังจากนั้นคุณหมอเขาก็จะพาแก้วออกไปเที่ยวข้างนอก เพื่อให้พี่พาพี่ต้นกับคุณพ่อคุณแม่ของพี่เข้ามาพูดจาทาบทามสู่ขอให้”“ยายต้องก็ปิดปากเงียบเลย น่าโมโหจริง ๆ” หญิงสาวบ่นไปถึงเพื่อนรัก ต่อตระการจึงอดยิ้มขันไม่ได้“กว่าพี่จะอ้อนวอนเจ้าต้องให้ช่วยจัดการเรื่องการ์ด และเพื่อนฝูงของแก้วได้นะใช้เวลาตั้งหลายวัน แถมพี่ต้องซื้อนาฬิกาโรเล็กซ์สองกษัตริย์หน้าปัดเพชรไปเซ่นมันด้วยนะจะบอกให้ มีการบอกด้วยนะว่าถ้าไม่เห็นแก่สารรูปที่เหมือนซอมบี้เดินได้ของพี่ มันก็ไม่คิดช่วยหรอก” ชายหนุ่มเล่าไปขำไป ตอนที่นึกถึงน้องสาวคนสุดท้องจอมแสบ“ทุกคนเลยรู้เรื่องนี้กันหมด มีแก้วคนเดียวที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย”คิดแล้วก็รู้สึกโกรธไม่หาย ถึงว่าสิ ว่าทำไมต้องตาถึงพูดกับเธอแปลก ๆ แล้วไหนจะการกระทำแปลก ๆ ของคุณหมอวรั

  • พ่ายเงาเสน่หา   บทที่ 22 รักเธอด้วยหัวใจ 75%

    แก้วกานดาพูดเสียงแผ่วในประโยคสุดท้าย ไม่อยากให้เขารู้ว่าตนกำลังหวั่นไหวแค่ไหนเมื่อนึกถึงเหตุการณ์วันนั้น“พี่...พี่เคยรักเขา” ต่อตระการสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อเรียกกำลังใจ และให้เวลาตนเองรวบรวมคำพูดที่เหมาะสม“แก้วคงไม่รู้ว่าเมื่อก่อนพี่ชอบแก้วมาก ทุกครั้งเวลาที่แก้วมาติวหนังสือกับยายต้อง พี่จะแอบไปด้อม ๆ มอง ๆ ตลอด แต่แก้วก็ชอบหลบหน้าพี่เหมือนกลัวพี่ยังไงก็ไม่รู้ ทั้งที่กับพี่ต้นกับเจ้าไตร แก้วไม่เห็นมีอาการอย่างนี้เลย พี่ก็เลยคิดว่าแก้วน่าจะมีใจให้พี่บ้าง ถ้าแก้วจำตอนนั้นได้ แก้วจะนึกออกทันทีว่าทำไมพี่ถึงได้ชอบแกล้งชอบแหย่แก้วนัก นั่นก็เพราะพี่หาเรื่องคุย หาเรื่องเข้าหาแก้วโดยไม่ให้ตัวเองต้องเสียฟอร์ม”แก้วกานดาแทบไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองที่ได้ยินอะไรแบบนั้นจากปากของเขา หญิงสาวเลิกคิ้วขึ้น อ้าปากค้างเล็กน้อย สีหน้างุนงงสับสนจนชายหนุ่มต้องรีบพูดต่อเพื่อขยายความ“บอกตามตรงว่าเมื่อก่อนพี่ฟอร์มจัดไปหน่อย แอบชอบแก้วแต่ไม่กล้าจีบตรง ๆ เพราะแก้วยังเด็กแต่พี่เรียนจบแล้ว พอตั้งใจว่าจะลองจีบดูสักตั้ง ถึงได้รู้ว่าแก้วกลับไปเรียนต่อที่เ

  • พ่ายเงาเสน่หา   บทที่ 22 รักเธอด้วยหัวใจ 50%

    “ไม่เอาค่ะ แก้วอยากนอนแช่คนเดียว พี่ต่อออกไปรออาบทีหลังแก้วก็แล้วกันนะคะ”หญิงสาวหยิบเอาผ้าขนหนูที่อยู่บนชั้นวางตรงเคาน์เตอร์หินอ่อนยื่นส่งให้เขา ชายหนุ่มรับมันมาถือไว้ในมือ แต่กลับเอาไปวางบนเคาน์เตอร์ตรงหน้าแทน จากนั้นสานต่อสิ่งที่ทำค้างไว้เมื่อครู่จนกระทั่งกางเกงในสีเนื้อไปกองอยู่ที่ปลายเท้า“พี่ต่อ!” แก้วกานดาร้องเรียกเขาอย่างขัดใจพลางหันหลังให้ทันที แต่คนตัวเปล่าเปลือยกลับไม่นำพากับท่าทางของเธอแต่อย่างใด เขาตรงเข้าสวมกอดเธอจากทางด้านหลัง กระซิบชิดริมหูอย่างออดอ้อน“พี่อยากอาบน้ำกับแก้วนี่นา เราไม่ได้อาบด้วยกันนานมากแล้วนะ แก้วไม่คิดถึงพี่บ้างหรือ พี่คิดถึงแก้วใจจะขาดอยู่แล้วรู้รึเปล่า หายโกรธพี่เถอะนะแก้ว”จมูกโด่งเฝ้าวนเวียนซุกไซ้อยู่ตามหลังใบหูและซอกคอ ซึ่งมีแต่เขาเท่านั้นที่รู้ว่าตรงนี้คือจุดอ่อนของเธอ มือไม้ก็ปัดป่ายเปะปะไปทั่วเนินอกอิ่มก่อนจะวกกลับมายังซิปที่ซ่อนอยู่ในชุดเจ้าสาวแล้วจัดการรูดมันลงอย่างทุลักทุเล เพราะคนในอ้อมกอดดิ้นขลุกขลักอยู่ตลอดเวลา จนกระทั่งชุดของหญิงสาวไปกองอยู่ที่พื้นเช่นเดียวกันเมื

  • พ่ายเงาเสน่หา   บทที่ 2 ผู้ชายเห็นแก่ตัว 100%

    เมื่อคืนเขายอมรับว่าดื่มหนักเกินไป สาเหตุก็เพราะวิวัลลา คนที่เขาเฝ้าตามจีบมาหลายปีตกลงปลงใจไปคบกับนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงอนาคตไกล ทั้งที่ก่อนหน้านี้ดูเหมือนวิวัลลาจะใจอ่อนยอมคบกับเขาแล้ว เพราะเวลาที่เขาชวนเธอไปไหน ไม่ว่าจะกินข้าว ดูหนัง ฟังเพลง เธอก็ไม่เคยปฏิเสธเขา แถมยังคุยโทรศัพท์กับเขาได้เป็นชั่วโ

  • พ่ายเงาเสน่หา   บทที่ 2 ผู้ชายเห็นแก่ตัว 75%

    “เอ๊า...ไม่ได้เจอกันตั้งนานก็ต้องฟื้นความจำกันหน่อย เดี๋ยวจะห่างเหินกันเกินไป...จริงไหมแก้ว แล้วนี่ไปอยู่เชียงใหม่ตั้งหลายปีได้ฝึกฝีปากมาบ้างรึเปล่าเนี่ย”ต่อตระการยืนพิงสะโพกไว้กับโต๊ะ หันไปมองหน้าที่เริ่มมีสีระเรื่อของแก้วกานดา พอเห็นเธอได้แต่อมยิ้มแล้วเสมองไปทางอื่นไม่พูดไม่

  • พ่ายเงาเสน่หา   บทที่ 2 ผู้ชายเห็นแก่ตัว 50%

    ร่างสูงโปร่งของต่อตระการยืนกอดอกพิงกรอบประตูห้องครัว เฝ้ามองดูสองสาวที่ยืนหันหลังทำอะไรบางอย่างอยู่หน้าเคาน์เตอร์ สองตาของเขาจับจ้องอยู่ที่ร่างอรชรของหนึ่งในสองสาวนั้นเงียบ ๆ ผมยาวเหยียดตรงสีดำสนิทที่เจ้าตัวปล่อยลงมาเคลียกับแผ่นหลังนั้น ทำให้เขารู้สึกอยากเอื้อมมือไปสัมผัสดูสักครั้งว่ามันจะลื่นนุ่

  • พ่ายเงาเสน่หา   บทที่ 2 ผู้ชายเห็นแก่ตัว 25%

    ความรู้สึกปั่นป่วนมวนท้องที่กำลังตีตื้นขึ้นมารบกวนเวลาหลับนอนอันแสนมีค่า ทำให้ใบหน้าคมเข้มที่ซุกอยู่กับหมอนต้องขมวดคิ้วนิ่วหน้า นอนขดตัวอยู่ในผ้านวมผืนหนาจนหัวเข่าแทบชิดกับแผงอก เสียงครางทุ้มต่ำดังเล็ดลอดออกจากปาก เมื่ออาการปวดศีรษะเริ่มตีรวนขึ้นมาราวกับว่ากำลังถูกอะไรบางอย่างบีบอย่างแรงที่ขมับ ในท

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status