เข้าสู่ระบบในความเงียบของห้องโดยสาร มีเพียงเสียงเครื่องยนต์แผ่วเบาและเสียงลมหายใจของคนทั้งสาม ชายหนุ่มรู้ดี...ในวินาทีนั้น เขาคือผู้ชายที่โชคดีที่สุดในโลกเพราะมีทั้ง “เธอ” และ “ลูกชาย” อยู่เคียงข้างบนเส้นทางกลับ “บ้าน” ........................ เมื่อทั้งสามคนเดินทางกลับมาถึงฟาร์มที่สระบุรี ชีวิตก็กลับมาดำเนิน
..............หนึ่งสัปดาห์ที่ซานฟรานซิสโกผ่านไปราวกับความฝัน เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขและอบอุ่นที่สุดในชีวิตของธนินทร์และพิม พวกเขาทั้งห้าคนได้ใช้เวลาร่วมกันอย่างเต็มที่ในฐานะครอบครัวที่มีความสุข แต่แล้ว...ทุกความสุขก็ต้องมีวันจากลา เช้าวันเดินทางกลับมาถึง ธิตายืนอยู่ที่หน้าบ้าน น้ำตาคลอเบ้า เธอยัง
บทที่ 325 บทสรุป ทั้งสองคนเดินทางมาถึงซานฟรานซิสโกในที่สุด หลังจากใช้เวลากว่าหนึ่งเดือนในการท่องเที่ยวและพักฟื้นร่วมกัน เมื่อก้าวเท้าออกจากสนามบิน ธนินทร์ก็จับมือของหญิงสาวไว้แน่น ก่อนจะพากันตรงไปยังบ้านของธิตาทันที ทันทีที่ประตูบ้านเปิดออก ร่างเล็กของทีโอรีบวิ่งเข้ามาด้วยรอยยิ้มกว้าง ใบหน้าของเ
ระหว่างที่รถแล่นกลับโรงแรม ธนินทร์ขับอย่างเงียบ ๆ ดวงตาคมเหลือบมองพิมเป็นระยะ ร่างบางนั่งพิงเบาะ หลับตาแต่ยังยิ้มบาง ๆ “ขอบคุณนะคะ” เธอเอ่ยเสียงเบา “ไม่ต้องขอบคุณพี่หรอก” เขาตอบด้วยเสียงอ่อนโยน “แค่พิมดูแลตัวเองให้ดีที่สุด พี่ก็พอใจแล้ว” เมื่อกลับถึงโรงแรม ชายหนุ่มไม่รอช้าที่จะประคองคนตัวเล็กเข้าห
บทที่ 324 ดิสนีย์แลนด์ พิมพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลนานถึงเจ็ดวัน จนกระทั่งถึงวันนัดตัดไหม แผลภายนอกเริ่มแห้งดี เหลือเพียงรอยบาง ๆ บนผิวเนื้อ ซึ่งหญิงสาวไม่ได้ใส่ใจนัก เพราะรู้ดีว่าสามารถเลเซอร์ให้หายได้ในภายหลัง แต่ภายในยังคงเจ็บแปลบอยู่เป็นระยะ คุณหมอจึงกำชับให้งดเดินเยอะต่ออีกหนึ่งสัปดาห์ ก่อนจ
บทที่ 323 ใจกลับมา วันถัดมา…ธนินทร์ได้รับอนุญาตให้เข้าไปเยี่ยมพิมในห้อง ICU ได้อีกรอบ เขาเดินเข้าไปในห้องด้วยหัวใจที่เต้นรัวอย่างน่ากลัว ภาพที่เห็นยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง พิมยังคงนอนหลับไม่ได้สติอยู่บนเตียงผู้ป่วย ร่างกายของเธอเต็มไปด้วยสายระโยงระยางและเครื่องมือทางการแพทย์มากมาย ร่างสูงเดิน
บทที่ 151 ลูกแมวที่เชื่องที่สุดในโลก พิมก้มลงมองใบหน้าหล่อเหลาที่บัดนี้กำลังเงยขึ้นมาหาเธออย่างอ้อนวอน ดวงตาหวานเต็มไปด้วยหยาดน้ำตา แต่เธอก็ไม่ได้ร้องไห้ออกมา ริมฝีปากอิ่มเม้มแน่นแล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือแต่จริงจัง "ถ้าพิมถูกผู้ชายคนอื่นจูบบ้าง คุณจะจัดการกับความรู้สึกตัวเองยังไง" พิมถาม "ค
บทที่ 157 ช่วงเวลาที่สวยงาม นาฬิกาปลุกดังขึ้นตอนหกโมงเช้า ร่างสูงลืมตาขึ้นมาก่อนอย่างงัวเงีย มองหาร่างนุ่มนิ่มที่กกกอดมาตลอดทั้งคืนด้วยความรักที่เต็มเปี่ยมไม่มีอะไรที่เขาต้องการมากไปหกว่านี้อีกแล้ว การได้เห็นผู้หยิงที่เขารักอยู่ในอ้อมแขนเขายามเช้าเช่นนี้ พิมขยับกายซุกเข้าหาความอบอุ่นแล้วจูบเบาๆ
บทที่ 152 คนแพ้เมียธนินทร์ยืนนิ่งปล่อยให้พิมเป็นฝ่ายกระทำ เขาตกอยู่ในภวังค์จากการสัมผัสของพิมอย่างสมบูรณ์ เขาไม่เคยคิดว่าผู้หญิงที่ดูอ่อนหวานและอบอุ่นอย่างพิมจะมีความขี้หวงและเอาแต่ใจขนาดนี้ร่างสูงไม่รู้สึกตกใจหรือกลัวเลยแม้แต่น้อย แต่เขากลับรู้สึกหลงใหลและพึงพอใจมากกว่าเดิม พิมไม่ได้แค่แสดงความรู
ดวงตาคมเข้มของธนินทร์หรี่ลง มุมปากกระตุกยิ้มสะใจเมื่อรับรู้ชัดว่าเธอเสร็จไปแล้วรอบหนึ่งเพราะเขาเพียงคนเดียว “หึ เสร็จไปแล้วหรอ” เขากระซิบเสียงพร่าหนักต่ำ แฝงแววเอาเรื่อง แต่สะโพกแข็งแรงกลับยังคงซอยใส่อย่างไม่หยุดพัก มือหนายังบีบเคล้นอกอวบแน่นราวกับจะตอกย้ำว่าเขาคือเจ้าของร่างนี้ เสียงเนื้อกระทบกัน







