ภรรยาที่ดี

"คุณว่าอะไรนะ"

ซางเหยียนถามเพราะคิดว่าตัวเองฟังผิดไป เมื่อกี้เธอพูดว่าอยากถูหลังให้เขาใช่ไหม คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันขณะมองภรรยาที่ก้มหน้าหลบสายตาท่าทีเขินอาย ทั้งที่แต่งงานกันมาแล้วถึงสามปีเต็ม

"ฉันอยากถูหลังให้คุณค่ะ"

ซิงอีรวบรวมความกล้าพูดประโยคเดิมอีกครั้ง แววตาคู่สวยของเธอดูมุ่งมั่น มือเรียวที่กำชายเสื้อถึงจะสั่น แต่ก็สั่นสู้ 

"ถูหลังให้ผม?"

คำพูดของเธอทำเขาอึ้งไปอย่างเห็นได้ชัด ชายหนุ่มทวนคำนั้น ใจจริงอยากถามอีกครั้ง แต่เมื่อกี้เขาก็ได้ยินเต็มๆ สองรูหูแล้ว

"ค่ะ"

เพราะการกระทำที่เห็นแก่ตัวในชาติที่แล้วของเธอทำให้คนดีๆ คนหนึ่งต้องเจ็บปวดใจ หนีตามคนรักเก่าไป ส่วนสามีที่ไม่ได้ทำผิดอะไรก็ต้องโดนคนนินทา หาว่าไร้น้ำยา ที่ภรรยาหนีก็เพราะว่าเติมให้เธอไม่เต็ม

'น่าสงสารจริงๆ'

'โดนเมียสวมเขาให้ไม่รู้ตัว'

'ได้ข่าวหอบเงินหนีไปกับชู้'

'ถ้าดีจริงเมียคงไม่หนีหรอกมั้ง'

ปากคนยาวกว่าปากกา และสามีของเธอก็ไม่โต้ตอบอะไร ถึงเธอจะทำผิดต่อเขามากแค่ไหน แต่เขาก็ไม่เคยว่าร้ายให้เธอดูไม่ดี และแบกรับความเข้าใจผิดเพียงคนเดียว

ผู้ชายดีๆ ใช่ว่าจะหาง่าย

แล้วดูสิ่งที่เธอทำลงไป

ช่างไร้หัวใจและสิ้นคิดจริงๆ 

ซิงอีคิดในใจ เมื่อความทรงจำในชาติที่แล้วผุดขึ้นมาราวกับอยากตอกย้ำว่าเธอทำตัวแย่แค่ไหน จิตใจโลเล ไม่สนความรู้สึกใคร คำว่า 'ถูกต้อง' สะกดเป็นไหม มีสามีดี แต่ไม่ยับยั้งชั่งใจ สมควรแล้วที่สุดท้ายเธอเหลือแต่ตัว

​​​​​"คุณยังเมาอยู่รึเปล่า"

ซางเหยียนถามพลันหรี่ตามองคนตรงหน้า อดคิดไม่ได้ว่าคงเป็นเพราะฤทธิ์เหล้าถึงทำให้ภรรยาที่เฉยชาอยากจะลุกขึ้นมาทำนู่น ทำนี่ อย่างที่ไม่เคยทำ

"ฉันปกติดีค่ะ"

คำตอบของภรรยายิ่งทำให้สามีที่โดนทิ้งๆ ขว้างๆ ความรู้สึกมาตลอดสามปีแคลงใจ ไม่ได้เมาแล้วทำไมอยู่ๆ ถึงได้อยาก 'ถูหลัง' ให้ ปกติแล้วเธอมักจะเว้นระยะห่างกับเขายิ่งกว่าอะไร หยอกล้อกันตามประสาหญิงชายไม่เคยมี

"...."

หลังจากที่เธอตอบ สามีในชาติที่แล้วก็นิ่งเงียบไป แววตาของเขาดูไม่เชื่อสักเท่าไหร่ ดูเหมือนระยะห่างที่เธอจงใจขีดไว้จะกลายเป็นปัญหาที่กัดแซะความสัมพันธ์ เธอกับเขาถึงได้ห่างเหินจนแทบไม่มีความหวานเลย

"ผมอาบเองได้"

"คุณอายฉันเหรอคะ"

ซิงอีแสร้งถามหน้าซื่อตาใส ในเมื่อเขาไม่ตอบอะไร เธอก็คงต้องใช้วิธีนี้ต้อนให้จนมุม

"ผมไม่ได้อาย"

"งั้นก็ดีเลยค่ะ"

เรียวปากสวยพูดพลันส่งยิ้มให้ เขาตกหลุมพรางที่เธอขุดไว้อย่างง่ายดาย มือเรียวที่กำเสื้อของสามีเริ่มคลาย ก่อนจะเปลี่ยนตำแหน่งมาวุ่นวายกับกระดุมแทน

"เดี๋ยวผมทำเอง"

เสียงทุ้มบอกไป แต่คนที่อยากแก้ไขให้ทุกอย่างดีขึ้นก็ดึงดัน เธอรู้สึกผิดกับเขามาก ดังนั้นโปรดให้ฉันได้ทำทุกอย่างให้มันดีขึ้นบ้างเถิดนะขอร้อง

"คุณรังเกียจฉันเหรอคะ"

ดวงตาคู่สวยช้อนมอง

"เปล่า"

ซางเหยียนเงียบไป ดวงตาคมมองหน้าของภรรยาที่ทำตัวแปลกไป เธอดูกระตือรือร้นอยากเอาใจ ทั้งที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยคิดที่จะทำ มีหลายครั้งที่คำพูดและการกระทำของเธอทำเขารู้สึกน้อยใจ วันเดือนผ่านไป เขาที่คาดหวังว่าสักวันความรักจะก่อตัว ก็เริ่มชินกับความเฉยชา ความสัมพันธ์ฉันท์ 'สามีภรรยา' ทุกวันนี้สำหรับเขาแค่ไม่สร้างปัญหาให้กันก็พอ 

"จริงนะ"

หญิงสาวฉีกยิ้มกว้าง ซางเหยียนอยากขยี้ตาตัวเองสักสิบครั้ง เมื่อสัมผัสได้ถึงความดีใจผ่านแววตาที่เคยเฉยชาและไม่ยินดียินร้ายอะไรกับเขาที่เป็นสามี

"อืม"

ชายหนุ่มพยักหน้า ก่อนจะปล่อยให้มือเรียวของภรรยาช่วยแกะกระดุมเสื้อให้ แต่งงานกันมาสามปีเขาไม่เคยได้มีช่วงเวลาหวานๆ ให้สั่นหัวใจ เพียงแค่เธอขยับเข้ามาใกล้ สมหายใจเขาก็สะดุดเพราะไม่คุ้นชิน

ตึกตัก ตึกตัก♥️

เสียงหัวใจของซิงอีเต้นดัง เมื่อแผงอกเปล่าเปลือยของสามีปรากฏต่อหน้าเธอที่ออกตัวแรง แก้มของเธอเริ่มแดง เพราะมันไปกระตุ้นความทรงจำที่สุดแสนจะเร่าร้อนรุนแรงเมื่อคืน

'ถ้าเจ็บคุณบอกผมได้นะ'

เสียงแหบพร่าที่คอยถามเป็นระยะตอนสอดใส่กัน บ่งบอกกว่าเขาให้ความสำคัญ มันเหมือนเธอคือแก้วที่บอบบาง และเขาต้องทนุถนอมอย่างเบามือ

"ซิงอี..."

"คะ"

คนที่ใจลอยสะดุ้งตอบสามีที่เรียกชื่อเธอประมาณสี่ถึงห้าครั้งได้ ชายหนุ่มมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่เป็นประกาย ท่าทางของภรรยาที่เปลี่ยนแปลงไปทำให้เขากล้าพอที่จะเอ่ยชวน

"คุณ..."

​​​​​​​​​​"อยากอาบกับผมไหม"