เข้าสู่ระบบ“ก็ได้ๆ แต่ห้ามกลับดึกนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้มาทำงานไม่ไหว”
ดาริกาดีใจกระโดดตัวลอย “ขอบใจมากจ้ะโบว์ เธอนี่นอกจากสวยและยังใจดีอีก รีบไปกันเถอะ พี่ทศรอเราอยู่”
พุดมาลัยยิ้มเนือยๆ ไม่สบายใจที่ต้องไปกับทศพลทั้งที่อยากถอยหนีจากอีกฝ่าย แต่ก็บอกกับตัวเองว่าเธอจะไปครั้งนี้ครั้งเดียวและครั้งสุดท้ายเพื่อเห็นแก่ดาริกา ต่อไปเธอจะต้องพูดกับทศพลให้รู้เรื่อง ห้ามใช้ดาริกาเป็นแม่สื่ออีกเด็ดขาดเพราะไม่มีทางที่เธอจะเปลี่ยนใจ
“ครั้งนี้ครั้งเดียวเท่านั้นนะดา ไม่มีครั้งต่อไปอีกแล้ว”
“จ้ะ ครั้งนี้ครั้งเดียวจริงๆ” ดาริกาตอบรับอย่างอารมณ์ดี ตอนนี้ขอให้ได้ไปแดนซ์ก่อน เรื่องอื่นค่อยว่ากัน ดาริการุนหลังเพื่อนให้ออกเดิน จนพุดมาลัยไม่ทันสังเกตว่าทำกระเป๋าสตางค์หล่นไว้ที่ทางเดินตอนปิดกระเป๋า
เฟอนันเดสเงยหน้าจากกองเอกสารมากมายที่เขาให้อิริคนำมาให้ การมาจับผิดคนคดโกงในครั้งนี้ไม่มีใครรู้นอกจากเขาและบอดี้การ์ดคนสนิท ถึงจะเดินทางมาไกลแต่เฟอนันเดสไม่รู้สึกเหนื่อย เขาลุกขึ้นยืนทอดมองวิวของกรุงเทพฯจากห้องทำงานหรูหรา ตัวเลขกำไรในรายงานกำไรขาดทุนเพิ่มขึ้นนั่นเป็นเรื่องที่เขาพอใจแต่ในทางกลับกันตัวเลขในเอกสารทางบัญชีเขาก็พบว่ามีพิรุธจุดหนึ่งและเจาะลึกลงไปก็พบกว่าเป็นที่แผนกสุรา
เขาตรวจสอบจึงรู้ว่ามีการยักยอกเกิดขึ้น เขาจึงเดินทางมาจับตัวคนผิดด้วยตัวเองไม่ใช่แค่ที่สาขาประเทศไทยแต่สาขาไหนก็ตามที่มีการยักยอกเกิดขึ้นเขาจะเป็นคนตรวจสอบเองจนไม่มีการยักยอกเกิดขึ้นดังนั้นที่สาขานี้ก็เช่นกันถ้าเขาจับคนผิดได้เขาก็จะได้วางแผนการบริหารได้อย่างรัดกุมขึ้น
เขาไม่เชื่อว่าคนยักยอกจะทำเพียงคนเดียว คนพวกนี้ต้องทำเป็นขบวนการ เวลาจับคนทำผิดจะได้จับได้ทั้งหมดเขาจะไม่ยอมให้พวกนั้นยักยอกได้อย่างสบายภายในศูนย์การค้าของเขา ใครกันที่กล้ายักยอกเงินบริษัทฯไปเป็นจำนวนมาก เงินจำนวนกว่าสิบล้านบาทหายไปอย่างไร้ร่องรอย
แผนกสุราเป็นแผนกที่มีรายรับสูงและต้นทุนก็สูงมากเช่นกันเพราะเป็นสุรานำเข้าจากต่างประเทศทั้งหมด ทั้งไวน์ แชมเปญ วิสกี้ บรั่นดี รวมทั้งเขายังลงทุนสร้างห้องเก็บไวน์โดยเฉพาะอีกด้วย มันให้กำไรมหาศาลแต่ขณะเดียวกันก็ล่อตาล่อใจคนขี้ขโมยให้อยากได้ วันนี้เขาจึงลงทุนอยู่โยงเพื่อหาตัวคนผิดด้วยตัวเอง หากให้เป็นตามขั้นตอนก็คงช้าและเขาไม่อยากให้คนผิดไหวตัวทัน อีกอย่างเขาจะได้ถือโอกาสนี้ตรวจสอบทุกแผนกไปด้วยพร้อมกัน อย่างที่สุภาษิตไทยว่าไว้ เชือดไก่ให้ลิงดู เขาจำได้ตอนที่จะมาลงทุนที่กรุงเทพฯ ที่ปรึกษาชาวไทยของเขาเคยพูดให้ฟังตอนลงโทษผู้รับเหมาเรื่องการว่าจ้างก่อสร้าง ตอนนั้นก็มีผู้รับเหมาส่งมอบของไม่ตรงสเป็ค เขาสั่งให้ยกเลิกการสั่งซื้อในทันที และกระจายข่าวไปให้บริษัทฯ อื่นๆได้รู้ ทำให้บริษัทฯผู้รับเหมารายนั้นถึงกับไม่มีงาน และปิดกิจการไปในที่สุด
เฟอนันเดสหมุนตัวกลับมานั่งที่เก้าอี้ใหญ่ หลังจากพักผ่อนสายตาจนพอใจ คาร์เตอร์ซึ่งเป็นทั้งเลขาและบอดี้การ์ดเดินถือถาดที่มีกาแฟดำเหยาะบรั่นดีมาวางลงบนโต๊ะ
“เจ้านายทราบตัวคนยักยอกเงินหรือยังครับ แล้วเจ้านายจะทำยังไงต่อ”
เฟอนันเดสเงยหน้าเคร่งเครียดขึ้นมองพร้อมกับถอนใจ มีเขากับคาร์เตอร์สองคนที่รู้เหตุผลที่มาครั้งนี้จริงๆ
“ฉันยังไม่รู้ว่ามันเป็นใคร แต่ฉันรู้ว่ามันมาจากแผนกสุรา ฉันจะพุ่งประเด็นไปที่นั่น นายอย่าทำอะไรเอะอะไป ฉันต้องการสืบหาเงียบๆ เพราะอยากรู้ว่ามีใครที่สมรู้ร่วมคิดด้วย ฉันจะได้ถอนรากถอนโคนให้หมดทีเดียว”
“ถ้าอย่างนั้นให้ผมจ้างนักสืบตามดูเส้นทางการเงินของคนที่เกี่ยวข้องในแผนกสุราทั้งหมดดีไหมครับ”
“เป็นความคิดที่ดี นายลงมือทำได้เลย” คาร์เตอร์โค้งศีรษะรับคำ ก่อนจะได้ยินเสียงเฟอนันเดสพูดต่อ “คาร์เตอร์นายไปสืบทีว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร” เฟอนันเดสอดไม่ได้ที่จะถามถึงพุดมาลัย ใบหน้าสวยจัดของผู้หญิงคนนั้นตามก่อกวนเขาไม่หยุดตั้งแต่ที่เธอทำผ้าเช็ดหน้าหล่น เขานิ่งตะลึงงันไปชั่วขณะ ใบหน้าสวยหวาน ตากลมโต จมูกโด่งเชิดรั้น รับกับปากรูปกระจับทำให้หัวใจเขาสะดุด ถึงกับต้องเผลอมองอยู่นาน จนเสียงอิริคเรียกนั่นแหละเรียกไว้เขาถึงดึงสติกลับมาได้
เขาควงกับผู้หญิงชาติเดียวกันมามาก พอมาเจอกับพุดมาลัยที่สวยหวาน บอบบาง ดูน่าทนุถนอม ก็ทำให้เลือดในกายหนุ่มของเขาฉีดพลุ่งพล่านอย่างไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน รูปร่างของเธอบอบบางอ้อนแอ้น ผมยาวดำขลับมัดหลวม มันชวนให้เขาสัมผัสว่าจะนุ่มลื่นละมุนมือแค่ไหน
คาร์เตอร์ชะงักไปนิด มองเจ้านายด้วยความแปลกใจ ปกติเจ้านายไม่ยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงที่เป็นพนักงานในบริษัทฯ อีกทั้งอีกฝ่ายก็ไม่เคยพูดถึงผู้หญิงคนไหนขึ้นมาก่อน สาวๆหลายคนของเจ้านายมักมานอนทอดกายรออยู่แล้วโดยที่ไม่ต้องทำอะไร หรือถ้าเฟอนันเดสเบื่อ เขาก็จะรู้และโทรเรียกสาวๆให้มาบริการถึงเพ้นต์เฮ้าส์
เพราะความที่ทำงานกับเฟอนันเดสมานานจึงอดแปลกใจกับปฏิกิริยาที่แปลกไปครั้งนี้ไม่ได้ แต่โชคดีที่เขารู้ใจเจ้านาย
คาร์เตอร์ยิ้มกว้าง “ผู้หญิงคนไหนครับเจ้านาย” คาร์เตอร์แกล้งถามแล้วได้สายตาเขย่าขวัญกลับมา
“นายแกล้งถามหรือไม่รู้จริงๆ ว่าฉันหมายถึงคนที่ทำผ้าเช็ดหน้าหล่นตรงหน้าฉันไงล่ะ”
พุดมาลัยที่กำลังชื่นชมกับความสวยงามของทะเลอยู่เพิลนๆ ต้องหน้ามุ่ยอย่างเฉียบพลัน เมื่อได้ยินสาววัยรุ่นหน้าตาดีสองคนในชุดว่ายน้ำทูพีชสีสดเดินสวนไปหมาดๆ ส่งเสียงเข้าหูแว่วๆมาว่าจู่ก็อยากกินฝรั่งขึ้นมา แล้วกระซิบกระซาบเหร่สายตามาทางสามีของเธอที่คงจะรู้ตัวว่าเป็นที่เตะตาสาวๆ แต่ภายใต้แว่นกันแดดราคาแพงดวงตาสีบรั่นดีไม่ได้มีสายตาอ่อนเชื่อมมองตามสาวรุ่นนั้นไป ถ้าเป็นเมื่อก่อนคืนนี้แม่สองสาวคงได้กินฝรั่งจนอิ่มสมใจ แต่เวลานี้เสือผู้หญิงที่เคยหยิ่งทรนงคงต้องบอกสาวๆพวกนั้นไปตามตรงว่าเสียใจด้วยจริงๆ เพราะเขาเชื่อว่าการมีเมียเดียวลดปัญหาในครอบครัวได้มากเจเดย์จะต้องโตขึ้นมาในสภาพที่มีพร้อมทั้งพ่อและแม่ ผู้หญิงสวยเขาจะหาเมื่อไหร่ก็ได้แต่แม่ที่ดีของลูกไม่ได้หาง่ายๆ ใช่แต่เขาคนเดียวที่คิดแบบนี้สายตาเฟอนันเดสมองพ่อลูกดกที่กำลังเดินมาคาเตอร์กับดาริกามีลูกสาววัยไล่เลี่ยกับเจเดย์เล็กน้อยซึ่งดาริกาจูงมือยู่ส่วนลูกชายฝาแฝดวัยขวบกว่าอีกสองคนนั้นคาเตอร์อุ้มไว้อยู่ในอ้อมกอดซ้ายและขวา ส่วนอีกคนในท้องของดาริกาคาเตอร์มันบอกเขาว่าเดือนหน้าจะรู้ผลอัลตร้าซาวน์ ลูกของพวกเขาสนิทกันแล้วชอบเล่นด้วยกันทุกเสาร์อาทิตย์ชีวิ
“ที่รักสุดยอดมาก”พุดมาลัยค่อยเคลื่อนตัวลงกดทับความอลังกาลเอาไว้อย่างยากลำบากแต่ในที่สุดเธอก็เป็นฝ่ายควบคุมทุกอย่างเอาไว้ได้แล้วเป็นคนคุมเกมครั้งนี้ ร่างกายแข็งแกรงดันตัวขึ้นมาเพื่อพบกับเอวพลิ้วไหวที่กำลังเคลื่อนตัวลงมาหาแล้วเกิดปะทะกันกลางอากาศก็เกิดเสียงดังเป็นจังหวะเนื้อกระทบกับเนื้อ เขาไม่รู้หรอกว่าลูกคนต่อไปจะหน้าเหมือนเธอหรือหน้าเหมือนเขาขอให้เกิดจากความรักของเขาและเธอก็พอแล้ว เขาวางแผนเอาไว้ว่าจะมีลูกสักสี่คนคงกำลังดีอยากได้หญิงสองชายสองแต่ไม่รู้ว่าพุดมาลัยจะยอมหรือเปล่า“ไม่คิดเลยนะว่าโบว์จะขับเก่งแบบนี้ รู้แบบนี้ให้ขับมานานแล้ว” เขาไม่วายหยอกเมียจนคนที่ขยับตัวขึ้นลงบนตัวเขาหน้าแดงแล้วตีแขนดังเพลียะเมื่อเห็นว่าหน้าผากแล้วตามลำตัวของพุดมาลัยมีเหงื่อเคลือบไว้ เส้นผมยาวที่สยายทั่วแผ่นหลังดูเซ็กซี่ปลายผมคลุกเคล้ากับเหงื่อ เพราะผู้ชายมีความอดทนอย่างเขาไม่ยอมจะให้ความใกล้ชิดแนบสนิทจบลงง่ายๆ เขาจึงจับเธอพลิกลงมาบ้าง แล้วจัดท่าทางให้เธอนอนคว่ำหน้า“คุณขับจนเหนื่อยขอผมขับบ้างนะโบว์”มือแกร่งจับเอวกลมกลึงไว้จากทางด้านหลังความแข็งร้อนสัมผัสเสียดสีกับความเย็นเฉียบของสะโพกกลมมนแล้วโจนจ้วง
หลังจากพ่อลูกอ่อนหล่อล่ำที่ความหล่อยังไม่ลดลงไปไหนเลยแม้แต่น้อย แม้ว่าชีวิตจะวิ่งผ่านความตายมาไม่นานแต่เวลานี้เป็นช่วงที่หัวใจเขามีความสุขกระปรี้กระเป่ามากที่สุดในทุกช่วงชีวิต เมียและลูกรวมมาเป็นครอบครัวที่อบอุ่นการที่เขาเป็นซีอีโอผู้คร่ำหวอดบงการคนได้นับพันนับหมื่นภายใต้องค์กรสร้างความภูมิใจให้กับเขาแต่คนที่สร้างรอยยิ้มในหัวใจและบนใบหน้ามีเพียงครอบครัวเท่านั้นแต่เมื่อเดินกลับมาที่เตียงคิงซไซด์สุดหรูที่เขาสั่งนำเข้าจากอิตาลีร่างที่เขาโหยหาอยากจะกอดบ้างเพราะไม่ค่อยมีเวลากว่าบางครั้งกว่าเจ้าแสบเล็กจะหลับก็กินเวลาดึกดื่นทำให้เขาไม่กล้าจะสะกิดกวนพุดมาลัยดึกนัก แต่คืนนี้เจย์เดนเป็นใจให้พ่อพอกินนมแม่อิ่มเต็มที่พุงกลางแล้วก็หลับปุ๋ยดูเหมือนจะฝันดีด้วยเขาเห็นหนุ่มน้อยหลับไปยิ้มไป แต่พุดมาลัยเคยบอกเขาว่าเด็กกำลังเล่นกับแม่ซื้อ ซึ่งเธออธิบายว่าเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ดูแลเด็กช่วงแรกเกิด“โบว์หายไปไหน” เฟอนันเดสกำลังจะเดินไปที่ประตูเพราะคิดว่าพุดมาลัยคงออกไปนอกห้องแต่เมื่อ ประตูห้องน้ำเปิดออก พอหันกลับมาเขาถึงกับตะลึงงันเลือดกายในตัวสูบฉีดจนเดือดพล่านนับตั้งแต่วินาทีแรกที่เห็นพุดมาลัยเดินออกมาใน
คนเห่อลูกนั่งมองภรรยาให้นมบุตรตาไม่กระพริบสีหน้าเหมือนอยากจะขอลองเข้าไปชิมบ้าง แล้วแอบวางแผนว่าาเจย์เดนหลับเมื่อไหร่เขาจะลองเจรจากับพุดมาลัยดูด้วยความสงสัยว่าทำไมเจ้าตัวน้อยถึงได้ติดเข้าเต้าแม่นัก ตั้งแต่พุดมาลัยคลอดเจย์เดน หุ่นอวบอัดในช่วงใกล้คลอดหายไปอย่างหน้าใจหายเธอดูผอมกว่าเดิมเสียอีก เพราะลูกน้อยนั้นกินเก่งมากและติดมือเป็นที่สุด พุดมาลัยจึงต้องให้เวลาทั้งวันทั้งคืนกับลูกชายที่รักเพียงคนเดียว ทำเอาพ่ออย่างเขาได้แต่มองตาปริบๆ เพราะไม่ได้มีโอกาสใกล้ชิดกับสองเต้าที่ผู้เป็นลูกชายหวงแหนและห่างอกแม่ไม่ได้“เจย์เดน นี่น่ารักน่าชังเหลือเกินนะผมไม่คิดว่าผมจะทำออกมาได้ดีขนาดนี้”พุดมาลัยที่กำลังอมยิ้มขณะมองเจย์เดนหลับปุ๋ย และเครื่องหมายแสดงว่าเจ้าตัวเล็กอิ่มเต็มที่คือคราบนมที่ไหลย้อยออกมาข้างแก้ม“คนบ้า พูดออกมาได้ ที่น่ารักขนาดนี้เพราะได้แม่หรอก”เฟอนันเดสยิ้มกว้าง “ใครๆ เขาเห็นหน้าลูกเรา เขาก็บอกว่าหน้าเหมือนพ่อกันทุกคนนั่นแหละ แต่ไม่ต้องเสียใจนะโบว์คนนี้หน้าเหมือนผม แต่คนต่อไปผมจะทำให้หน้าเหมือนคุณให้ได้” เฟอนันเดสพยักหน้าสายตาเชิญชวนเมียแล้วก้มมองที่ดวงใจน้อยๆที่หลับปุ๋ยไปแล้ว“คืนนี้
“ดา แค่นี้ก่อนนะ เดี๋ยวฉันโทรกลับ”“เดี๋ยวก่อนสิโบว์ ฉันยังพูดไม่จบเลย โบว์ เดี๋ยว...” ดาริการ้องเรียกแล้วก็ได้ยินเสียงแต่เสียงสัญญาณโทรศัพท์ โทรกลับไปอีกครั้งพุดมาลัยก็ยังไม่รับสายจนดาริกาอดเป็นห่วงเพื่อนไม่ได้ ไม่รู้ว่าทำไมรีบร้อนวางสายไปฟากพุดมาลัยเห็นว่าเป็นกิตติที่เดินลงมาก็รีบเดินไปต้อนรับ“อ้าว! คุณกิตติ มาหาโบว์ถึงที่บ้านมีอะไรเหรอคะ เข้ามาในบ้านก่อนสิคะ” พุดมาลัยเชื้อเชิญรีบเดินไปเปิดรั้วด้วยความแปลกใจ แต่ก็ไม่เคยคิดระแวดระวังในตัวกิตติมาก่อน แต่แล้วหางตาของพุดมาลัยก็เห็นเฟอรารี่สีแดงควบขับราวกับว่าหนีใครมาหรือตามใครมาถึงแม้เจ้าของรถคันนี้จะใจร้อนแต่เขาก็มักจะเคารพในกติกามารยาทไม่ทำตัวให้เป็นที่เดือดร้อนของใคร“รีบเปิดประตูให้ผมหน่อยโบว์ ผมรู้จากเจ้านายว่าคุณกำลังท้องเลยเอาของขวัญมาเยี่ยม” กิตติรีบบอก พยายามควบคุมน้ำเสียงให้เป็นปกติที่สุด“หา! นี่เขาไปบอกคนที่แผนกแล้วเหรอคะว่าโบว์ท้อง”“อย่านะโบว์ วิ่งหนีไปอย่าเปิดประตูให้มัน”พุดมาลัยช้าไปเมื่อเฟอนันเดสจอดรถแล้วตะโกนมาให้เธอหนีไป ก็สายเกินไปแล้วเพราะกิตติเปิดประตูรั้วเข้ามาได้แล้วดึงปืนที่ซ่อนอยู่จ่อหัวพุดมาลัยทันที“ปล่อย
เฟอนันเดสหัวเราะก่อนจะยิ้มร้าย “ฉีกไปเลยครับเชิญ ผมมีมากกว่านี้เป็นสิบชุด ทั้งรูปถ่ายและเอกสารที่พร้อมจะลากคอคุณและผู้สมรู้ร่วมคิดเข้าคุก”เขาให้เงินเดือนคนพวกนี้แพงเพราะต้องการเลี้ยงพนักงานในองค์กรให้มีความเป็นอยู่อย่างดี เพื่อทุกคนจะได้ตั้งใจทำงานแต่กิตติและชาลิสากับใช้อำนาจในทางมิชอบเพราะฉะนั้นเขาจะต้องเชือดไก่ให้ลิงดูกิตติระวังตัวมาตลอดเขาทำทุกอย่างด้วยความระมัดระวังแต่ไม่คิดว่าจะถูกจับตามองอยู่เงียบๆ โดยที่เฟอนันเดสไม่เคยกระโตกกระตากว่ารู้ตัวคนผิดที่แท้จริง“หลักฐานแค่นี้จะพอหรือครับ ใครครับใครที่ยุยงให้เจ้านายเข้าใจผมผิด ผมยอมรับเรื่องระหว่างผมกับชาลิสา แต่เรื่องยักยอกทรัพย์ผมไม่เกี่ยวนะครับ เงินในบัญชีที่เข้ามาอย่างผิดปกติเป็นเพราะว่าผมลงทุนทำร้านอินเทอร์เน็ตกับเพื่อนในย่านนักศึกษา”กิตติอธิบายอย่างใจเย็น พลางนึกโมโหไม่รู้ว่าชาลิสาบอกอะไรไปบ้างแล้วเฟอนันเดสยิ้มเย็น “นายเอาเงินที่ได้จากการขโมยสุราต่างประเทศออกไปขาย แล้วเอาไปเปิดร้านอินเทอร์เน็ตแบบนั้นเขาเรียกว่าฟอกเงินไม่ใช่เหรอ แล้วถ้าหลักฐานแค่นี้ยังไม่สบายใจพอที่จะหลับฝันดีฉันมีอีกหลักฐาน”ไม่ทันขาดคำคาเตอร์ก็เปิดประตูเข้าม
“คะ? เค้กก็แต่งชุดนักศึกษาปกตินะคะ” เอ่ยถามด้วยความไม่เข้าใจ เพราะเธอมาฝึกงานก็ต้องใส่ชุดนักศึกษาถูกต้องแล้ว“ฉันหมายถึงกระโปรง ใครสอนให้เธอใส่กระโปรงสั้นขนาดนั้น นี่มันโรงพยาบาล ถ้าไม่อายพนักงานด้วยกันก็อายญาติคนไข้บ้าง ไม่มีใครเคยสอนหรือไงว่ามันไม่สุภาพ”ธามไทดุด้วยน้ำเสียงจริงจัง เขาไม่ชอบเด็กไม
“แล้วมึงเป็นอะไร คุณศศิไม่ดีตรงไหน สวยก็สวย มึงจะโสดตลอดไปไม่ได้นะไอ้ธาม สักวัน มึงก็ต้องมีเมีย กูว่าคุณศศิก็เหมาะกับมึงดี” เวทัสนึกภาพศศิที่ยืนคู่กับธามไทเมื่อมีงานสำคัญของโรงพยาบาล และเคยแอบคิดเสมอว่าเพื่อนรักเหมาะสมกับผู้หญิงคนนี้ยิ่งกว่าอะไร แต่จนแล้วจนรอด ธามไทก็ยังหวงความโสดของตนเอง“กูเคยบอก
“เย่! ขอบคุณหมอธามมากนะคะ เค้กสัญญาค่ะว่าจะทำหน้าที่ให้ดีที่สุด” เขมมิกาดีใจจนเผลอร้องออกมา ชายหนุ่มถึงกับหันมาจ้องพฤติกรรมของเด็กสาวทันที“ฉันตกลงรับเธอก็จริง แต่เมื่อไหร่ที่เธอสร้างปัญหา ฉันก็จะเซ็นให้ไม่ผ่านฝึกงานทันที ไม่ต้องรอให้ครบสองเดือน รับได้ไหม” ชายหนุ่มถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง และแน่นอนว่
“เปล่าค่ะ ใครจะกล้าคิดกับหมอวินแบบนั้นล่ะคะ”เขมมิกาตอบพร้อมกับยิ้มร่าเริงออกไป เพราะค่อนข้างชินที่ถูกหนุ่มน้อยใหญ่มองด้วยสายตาแบบนี้ แต่เธอก็ไม่เคยนึกหลงตัวเอง แม้จะรู้ว่าสิ่งหนึ่งที่พ่อแม่ทิ้งไว้ให้ก็คือข้อได้เปรียบเรื่องรูปร่างหน้าตา นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ทำให้ไม่เคยเขินอายเวลาถูกผู้ชายจับจ้องเช่น







