เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่5นอนด้วย
วันที่เผยแพร่:
2026-05-12 18:22:02ตอนที่5นอนด้วย
ในงานล่าสัตว์ประจำปี ลานกว้างกลางหุบเขาหลวงถูกจัดตกแต่งอย่างโอ่อ่า ธงหลากสีโบกสะบัดรับสายลมฤดูใบไม้ร่วง เหล่าขุนนางและเชื้อพระวงศ์ต่างนั่งเรียงรายอยู่ใต้กันสาด สนทนาและจิบชากันอย่างคึกคัก เสียงหัวเราะแผ่วเบา ประสานเสียงเครื่องดนตรี สร้างบรรยากาศครึกครื้นทั่วทั้งลาน ไม่นานนัก เสียงฝีเท้าม้าศึกก็ดังสะเทือนขึ้นจากด้านนอก ก่อนม้าหลายตัวตะควบเข้ามาภายในลานอย่างสง่างาม ฝุ่นดินฟุ้งกระจายตามแรงกีบม้า ร่างบุรุษหลังม้าล้วนเปี่ยมด้วยความองอาจ ภายใต้กันสาดนั้น เสิ่นเหยียนหลัวที่นั่งอยู่ก็พลันเบิกตากว้าง เมื่อสายตาเห็นร่างสูงของ เซียวอวี้เหิง นางรีบลุกขึ้นทันที หัวใจเต้นแรงด้วยความกังวล เพราะนางรู้ดีการแข่งขันครั้งนี้หาใช่เพียงการล่าสัตว์ธรรมดา หากเป็นกับดักที่องค์ชายสามวางไว้เพื่อทำร้ายเขา นางรีบวิ่งฝ่าฝูงชนเข้าไปยังกลางลาน ในขณะที่เซียวอวี้เหิงควบม้ามาหยุดลงอย่างมั่นคง เมื่อเขากระโดดลงจากหลังม้าได้สำเร็จ ร่างบางของเสิ่นเหยียนหลัวก็เข้ามาถึงตัวเขาแล้ว “องค์ชาย ท่านได้รับบาดเจ็บหรือไม่” น้ำเสียงนั้นอ่อนแรง แฝงความร้อนรนอย่างชัดเจน เซียวอวี้เหิงขมวดคิ้วเล็กน้อย ความสงสัยฉายชัดผ่านแววตาคมเข้ม ยังไม่ทันที่เขาจะเอ่ยคำใดออกมา ร่างบางตรงหน้ากลับเซถลา ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด “องค์…” เสียงนั้นขาดหาย ร่างของนางอ่อนแรงลงในพริบตา เซียวอวี้เหิงรีบคว้าตัวนางไว้โดยสัญชาตญาณ แขนแข็งแรงโอบรัดร่างบางแน่น ก่อนจะยกนางขึ้นอุ้มแนบอกโดยไม่ลังเล แล้วเร่งก้าวตรงไปยังกระโจมอย่างรวดเร็ว สายตาผู้คนรอบข้างต่างจับจ้องภาพนั้นด้วยความแตกตื่น “พระชายา! พระชายา!” เสียงอารั่วดังขึ้นอย่างตื่นตระหนก นางรีบเร่งฝีเท้าตามหลังไป หัวใจสั่นไหวไม่เป็นส่ำ ในเวลาเดียวกัน เซียวเฉิงอวี่ที่เพิ่งกระโดดลงจากมาก็มองภาพเหตุการณ์นั้นอยู่ มุมปากของเขายกขึ้นเป็นรอยยิ้มบาง ๆ อย่างพึงพอใจ แววตาฉายแผนการอันลึกซึ้ง เขาพึมพำกับตนเองด้วยเสียงแผ่ว “เหยียนหลัวแสดงได้ไม่เลว… ไม่นานเขาต้องหลงเจ้าเป็นแน่น” กล่าวจบ เขาก็หมุนกาย ปรับสีหน้าให้เรียบเฉย แล้วก้าวกลับไปยังที่นั่งของตน ราวกับทุกอย่างเป็นเพียงฉากหนึ่งที่เขาเป็นผู้กำหนด แผนการที่เขาวางไว้มาเนินนานกำลังค่อย ๆ ดำเนินการไปทีละขั้นอย่างช้า ๆ …. ภายในกระโจมที่เงียบสงบ เสิ่นเหยียนหลัวนอนอยู่บนเตียงนุ่ม สายลมเย็นพัดลอดเข้ามาทำให้ร่างบางค่อย ๆ ได้สติกลับมา นางค่อย ๆ ลืมตาขึ้นก่อนจะยันกายลุกขึ้นนั่งแล้วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “อารั่ว อารั่ว” “เจ้าค่ะ คุณหนู” อารั่วที่ได้ยินเสียงของคุณหนูของตนเองนางที่กำลังจุดกำยานก็ชะงักทันทีแล้วเอ่ยตอบก่อนจะก้าวเข้ามาหา เสิ่นเหยียนหลัวเมื่อเห็นสาวใช้ของตนเองก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบ “นี่จ้านอนหลับไปนานเท่าไร” อารั่วมองนางครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “หนึ่งวันหนึ่งคืนเจ้าค่ะ” เสิ่นเหยียนหลัวพยักหน้าอย่างเข้าใจยาที่ เซียวเฉิงอวี่ให้นางนี่แรงจริง ๆ เลย มิน่าเล่าชาติที่แล้วเซียวอวี้เหิงถึงบาดเจ็บหนัก นางถอนหายใจอย่างรู้สึกผิดเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อน “รินชามาให้ข้าที” “เจ้าค่ะ” อารั่วตอบก่อนจะหมุนกายก้าวตรงไปยังโต๊ะข้างเตียงแล้วยกกาน้ำชารินชาอุ่น ๆ ใส่ถ้วยชาใบเล็กก่อนจะยกถ้วยชานั้นก้าวไปยื่นให้กับ เสิ่นเหยียนหลัวอย่างนอบน้อม เสิ่นเหยียนหลัวรับถ้วยชานั้นมาจิบแก้กระหาย อารั่วที่ยืนอยู่เคียงข้างนางเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “คุณหนูให้บ่าวไปแจ้ง องค์ชายสามหรือไม่เจ้าคะ” เสิ่นเหยียนหลัวขมวดคิ้ว มองอารั่วด้วยความสงสัยแบะงุนงงพร้อมกับเอ่ยย้ำอย่างไม่แน่ใจ “แจ้งองค์ชายสาม?” อารั่วพยักหน้าอย่างเขินอาย ใบหน้าเขินอายของอารั่วทำเอานางถึงกับลำสักน้ำชานั้นทันทีเมื่อนึกขึ้นได้ “คุณหนู!” อารั่วอุทานด้วยความตกใจเมื่อเห็นนางสำลัก อารั่วรีบหยิบผ้าเช็ดหน้ามาให้นางพร้อมกับลูบหลังให้คุณหนูของตนอย่างแผ่วเบา เสิ่นเหยียนหลัวถอนหายใจอย่างแผ่วเบา เมื่อนึกขึ้นได้ว่าหลังจาก เซียวอวี้เหิงนั้นได้รับบาดเจ็บ นางกับ เซียวเฉิงอวี่ก็พลอดรักกันอยู่ในกระโจมหลังนี้ โดยมีอารั่วคอยดูต้นทางให้พวกเขา ตลอดทั้งคืน ไม่ได้หาก เซียวเฉิงอวี่มาพบนางที่นี่แม้ในชาตินี้นางจะไม่ได้คิดอะไรกับเขาแล้ว แต่หากเขามาก็ไม่อาจหาเหตุผลใดมาแก้ตัวได้อีก ภารกิจของนางคือต้องเปลี่ยนเรื่องราวของชาติที่แล้ว ให้ได้ นางถอนหายใจหนักก่อนจะยื่นถ้วยน้ำชาให้ อารั่วแล้วลุกขึ้นจากเตียงทันทีก่อนจะก้าวตรงไปยังโต๊ะเครื่องแป้ง นางหยิบหวีขึ้นมาสางผมให้เป็นระเบียบ ก่อนจะเติมแป้งเล็กน้อยบนใบหน้า แล้วจัดอาภรณ์ของตนเองจนเรียบร้อย มองใบหน้าของตนเองในกระจกด้วยแววตามุ่งมั่นก่อนจะลุกขึ้นอย่างสง่างามเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “ไปกัน” …..
บทล่าสุด
ภารกิจพลิกชะตารักทรราช ตอนที่30
ตอนที่ 3 องค์ชายน้อยภายในห้องที่เงียบสงัด แสงแดดอ่อนลอดผ่านบานหน้าต่างเข้ามาเป็นเงาบาง สายลมอ่อนพัดต้องม่านโปร่งให้ไหวเอน กลิ่นไม้หอมจาง ๆ ลอยคลุ้งทั่วห้องบนเตียงกว้างใต้ผ้าม่านสีอ่อน เสิ่นเหยียนหลัวนอนสงบนิ่งอยู่ครั้นสายลมเย็นสัมผัสปลายผม นางจึงขยับกายเล็กน้อย เปลือกตาสั่นไหวก่อนจะค่อย ๆ เปิดขึ้นช้า ๆ ดวงตาที่พร่ามัวค่อย ๆ ปรับชัด เห็นภาพเพดานไม้แกะสลักเลือนราง ก่อนจะหันมองไปข้างกายเซียวอวี้เหิงนั่งอยู่ข้างเตียง ใบหน้าคมคายนั้นฟุบลงกับขอบเตียง เขาหลับใหลอย่างไม่รู้ตัว เส้นผมสีดำปรกหน้าผากเล็กน้อย ทว่าแม้ยามหลับ มือใหญ่ของเขากลับกุมมือนางไว้แน่นเสิ่นเหยียนหลัวทอดมองเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสุข นางขยับนิ้วเบา ๆ สัมผัสตอบฝ่ามืออุ่นนั้น ริมฝีปากคลี่ยิ้มอ่อนหวาน นิ้วเรียวขยับเบา ๆ ทำให้บุรุษที่ฟุบหลับอยู่สะดุ้งตื่น เซียวอวี้เหิงลืมตาขึ้นช้า ๆ มองภาพตรงหน้า“เหยียนหลัว… ”น้ำเสียงอ่อนโยนของเขาดังขึ้นพร้อมกับขยับกายลุกขึ้นไปนั่งเคียงข้างนาง มือใหญ่คว้าร่างบางเข้ามาโอบกอดไว้แน่น “ท่านอ๋อง… ”เสิ่นเหยียนหลัวเปล่งเสียงออกมาด้วยความงุนงงเล็กน้อย เซียวอวี้เหิงผละออกมาเล็กน้อย มือใหญ่ย
ภารกิจพลิกชะตารักทรราช ตอนที่29
ตอนพิเศษ 2รอท่านภายในห้องที่เงียบสงบเสิ่นเหยียนหลัวนั่งอยู่เบื้องหน้าโต๊ะอาหาร สายตาคอยทอดมองไปยังประตูอย่างรอคอย เคียงข้างนางมี เสี่ยวเถากับเสี่ยวฮวายืนอยู่อย่างสำรวม นางทอดมองจานอาหารที่ถูกจัดอย่างประณีตนั้นพลันถอนหายใจแผ่วก่อนจะเอื้อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงน้อยใจ“เสี่ยวเถานี่ยามใดแล้ว”สาวใช้เงยหน้าเล็กน้อยเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเห็นใจ เมื่อเห็นว่าเจ้านายของตนลงมือทำอาหารอย่างตั้งใจและรอเจิ้นเป่ยอ๋องมานานแล้ว“ยามไฮ่แล้วเพคะ”สิ้นถ้อยคำ เสิ่นเหยียนหลัวถอยหายใจแผ่ว ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่เขากลับมีราชกิจมากมายไม่ค่อยว่างมาหานางเลย วันนี้นางตั้งใจทำอาหารที่เขาชอบเป็นพิเศษเพื่อรอเขา แต่เขากลับไม่มาเพียงไม่นานเสียงฝีเท้าหนักแน่นก็ดังขึ้นหน้าห้อง นางกำนัลทั้งสองหันไปตามเสียงก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงยินดี“พระชายาเพคะ ท่านอ๋องเสด็จมาแล้วเพคะ”เสิ่นเหยียนหลัวที่นั่งทำหน้าน้อยใจอยู่รีบยืดกายตรงก่อนจะเผยรอยยิ้มออกมาอย่างดีใจ นางรีบจัดอาภรณ์ของตนเองและทรงผมที่ตั้งใจทำมาอย่างเร่งรีบก่อนจะปรับสีหน้าให้เรียบนิ่งเซียวอวี้เหิงก้าวเข้ามาในห้องด้วยท่าทางสงบนิ่ง เขาทอดสายตาไปยังอาหารที่ยังคงว
ภารกิจพลิกชะตารักทรราช ตอนที่28
เมืองหลิงซานหนึ่งเดือนต่อมายามรุ่งสาง ขบวนรถม้าหลวงเคลื่อนออกจากประตูวังท่ามกลางม่านหมอกบาง เสียงล้อไม้บดกับพื้นหินดังก้องเป็นจังหวะทุ้มต่ำ คล้ายเสียงกล่องส่งผู้เดินทางสู่หนทางไกล แสงแรกแห่งวันทอดยาวไปตามกำแพงสูงตระหง่าน ราวกับแผ่นฟ้ากำลังเปิดทางให้ขบวนเสด็จค่อย ๆ ลาลับจากเมืองหลวงภายในรถม้า กลิ่นไม้หอมอ่อนลอยอบอวล เสิ่นเหยียนหลัวเอนกายนั่งอย่างสงบ ม่านแพรบางไหวตามแรงสั่นสะเทือนของล้อ ทำให้ลำแสงอรุณลอดเข้ามาเป็นช่วง ๆ นางยกมือแง้มม่านเล็กน้อย สายตาทอดมองเมืองหลวงที่ค่อย ๆ ถอยห่างออกไป เรือนร้านเริ่มเปิดรับวันใหม่ ผู้คนเคลื่อนไหวอย่างแผ่วเบา เสียงชีวิตยามเช้าดังเลือนรางอยู่ไกล ๆเซียวอวี้เหิงนั่งตรงข้ามอย่างสงบนิ่ง ดวงตาคมจับจ้องอิริยาบถของนางโดยไม่เอื้อนเอ่ย ครั้นเห็นนางทอดสายตามองภายนอกอยู่เนิ่นนาน เขาจึงกล่าวเสียงต่ำเรียบ“ยังอาลัยสถานที่แห่งนี้หรือ”เสิ่นเหยียนหลัวส่ายหน้าแผ่วเบา มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบาง“มิใช่อาลัย… เพียงแต่มีเรื่องราวมากมายที่ได้เกิดขึ้นที่นี่”สิ้นคำ นางถอนหายใจแผ่ว พลันหันไปทอดมองใบหน้าคมเรียบนิ่งของเขา ก่อนจะขยับเข้าไปนั่งเบียดเขา มือเล็กลูบไล้บนอกกว้างอย
ภารกิจพลิกชะตารักทรราช ตอนที่27
ตอนพิเศษ 1ตำหนักองค์ชายใหญ่ภายในห้องที่เงียบสงบ แสงแดดยามเช้าสาดเข้ามาต้องร่างสองร่างที่กำลังนอนกอดกันอยู่บนเตียงอย่างแนบแน่น สายลมยามเช้าพัดเข้ามาแผ่วเบากระทบร่างบางของเสิ่นเหยียนหลัวที่นอนอยู่บนเตียงกว้าง นางขยับกายเล็กน้อย พลันรับรู้ถึงไออุ่นที่กำลังโอบล้อมร่างนางอยู่ นางลืมตาขึ้นก่อนจะเงยหน้าเล็กน้อยมองใบหน้าคมที่ยังคงหลับใหล เสิ่นเหยียนหลัวทอดมองใบหน้าคมที่กำลังหลับก่อนจะเผยรอยยิ้มบางออกมา มือเล็กยกขึ้น ปลายนิ้วเรียวไล้หว่างคิ้วเข้มลงมาหยุดอยู่ปลายจมูกโด่งอย่างแผ่วเบา ทว่าทันใดนั้นริมฝีปากหยักได้รูปนั้นก็ยกขึ้นมากัดลงบนปลายนิ้วของนิ้วอย่างเบา ๆ เสิ่นเหยียนหลัวหัวเราะแผ่วเบา ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล“ตื่นแล้วหรือเพคะ”เซียวอวี้เหิงลืมตาขึ้นก้มลงมองนางด้วยแววตาอ่อนโยน ดวงตากลมใสของนางช่างสะกดเขาจนไม่อาจละสายตาได้ ริมฝีปากเล็กนั้นดึงดูดเขาอย่างไม่อาจห้าม เขาโน้มลงจูบริมฝีปากนางอย่างแผ่วเบาก่อนจะกวาดชิมรสหวานจากปากนางอย่างหลงใหลเสิ่นเหยียนหลัวที่กำลังเคลิบเคลิ้มกับรสจูบของเขาก็ผละออกเล็กน้อยอย่างห้ามใจ นางเอ่ยกระซิบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา“สายมากแล้วเพคะ”เซียวอวี้เหิงจูบลง
ภารกิจพลิกชะตารักทรราช ตอนที่26
ตอนที่ 26ตำหนักองค์ชายใหญ่ราตรีเงียบงันจนได้ยินเพียงเสียงลมหายใจแผ่วของ เสิ่นเหยียนหลัว ที่หลับสนิทอยู่บนเตียง ม่านบางไหวตามลมยามค่ำคืน เงาจันทร์ทอดผ่านช่องหน้าต่างเป็นริ้วเงินเย็นเยียบทันใดนั้น เงาร่างหนึ่งเลือนลางก็แทรกกายเข้ามาอย่างไร้สุ้มเสียง ฝีเท้าเบาราวภูตผี มันหยุดยืนอยู่ข้างเตียง ดวงตาจับจ้องร่างที่กำลังหลับไหล มือหนึ่งยกผ้าผืนยาวขึ้นอย่างช้า ๆ ก่อนจะก้มลงหมายรัดรอบลำคอแต่ในห้วงวินาทีที่ผ้าสัมผัสผิว เสิ่นเหยียนหลัวพลันสะดุ้งตื่น ดวงตาเบิกกว้างด้วยสัญชาตญาณเอาชีวิตรอด มือเรียวคว้าผ้าไว้แล้วบิดตัวหลบ ทั้งสองต่อสู้กันบนเตียงอย่างชุลมุน เสียงหอบหายใจและการกระแทกดังอูอี้ในห้องมืดเสิ่นเหยียนหลัวเอื้อมมือคว้าปิ่นปักผมที่ตกอยู่ใกล้หมอนแทงสวนออกไปโดยไม่ลังเล เสียงกรีดร้องแหลมของสตรีฉีกความเงียบ เงาร่างนั้นผงะถอย มือกุมบาดแผล เมื่อแสงจันทร์สาดต้องใบหน้า เสิ่นเหยียนหลัวจึงเห็นชัด นางคือนางกำนัลที่นำยามาให้และภาพในชาติก่อนพลันผุดขึ้น น้ำแกงไร้บุตรเพคะ นางก็คือคนเดียวกับชาติก่อนจะนำยาพิษมาให้นางดื่ม เหตุใดนางถึงต้องการจะเอาชีวิตของข้าเช่นนี้ นางเป็นผู้ใดกันเสิ่นเหยียนหลัวรีบผละหมายจ
ภารกิจพลิกชะตารักทรราช ตอนที่25ภาพในอดีต
ตอนที่25ภาพอดีต“เสิ่นเหยียนหลัว”เสียงเรียกนั้นปลุกให้ร่างที่กำลังหลับใหลอยู่สะดุ้งเฮือก นางเบิกตากว้างด้วยความเจ็บปวดที่อกข้างซ้ายอย่างรุนแรง นางหันมองรอบกายที่มีแต่ความมืดมิดแต่ยังไม่ทันได้ตั้งสติภาพมากมายก็พลันปรากฏกายขึ้นอยู่ในห้องหนึ่งภาพเบื้องหน้าคือเซียวอวี้เหิงที่ยืนนิ่งสายตาเยียบเย็นจ้องมองร่างของ เซียวเฉิงอวี่ และเสิ่นเหยียนหลัวที่กำลังเกาะชายอาภรณ์ของเขาอยู่เสิ่นเหยียนหลัวขมวดคิ้วด้วยความงุนงงหรือว่านางได้ย้อนกลับมาเมื่อชาติก่อนหรือ นางก้าวตรงไปหาเซียวอวี้เหิงที่ยืนนิ่งอยู่“องค์ชาย… องค์ชายเพคะ”เสียงของนางราวเป็นเพียงสายลมที่เขาไม่อาจได้ยินมือเล็กของนางเอื้อมไปจับมือเขาแต่กลับได้แต่ความว่างเปล่าไม่สามารถต้องร่างของเขาได้“อวี้เหิงได้โปรด ไว้ชีวิตเขาด้วย”น้ำเสียงอ้อนวอนของเสิ่นเหยียนหลัวที่นั่งอยู่บนพื้นเอ่ยขึ้นแผ่วสั่นทำให้เสิ่นเหยียนหลัวที่เพ่งปรากฏกายหันไปมองภาพเหตุการณ์นี้อย่างงุนงง นางมองตัวเองที่พยายามอ้อนวอนเขาและมองเขาที่พยายาม กลั้นน้ำตาใบหน้าของเขาแสดงออกชัดเจนว่าเจ็บปวดเพียงใดแต่นางในตอนนั้นกลับไม่สังเกตเลยมีดสั้นถูกโยนลงไปเบื้องหน้าของเสิ่นเหยียนหลัวและ
ภารกิจพลิกชะตารักทรราช ตอนที่8 มือสังหาร
ตอนที่ 8มือสังหารขบวนเสด็จกลับวังเคลื่อนตัวผ่านเส้นทางคดเคี้ยวกลางป่าทึบ แสงอาทิตย์ยามบ่ายส่องสอดเรือนยอดไม้ลงมาเป็นลำ เงาม้าศึกและทหารยาวเหยียดทอดไปตามพื้นดินเซียวอวี้เหิงนั่งอยู่หลังม้า สีหน้าสงบนิ่ง แววตาคมกริบกวาดมองรอบด้านอย่างระแวดระวัง ตงมู่ควบม้าเคียงข้างไม่ห่าง มือใหญ่ของเซียวอวี้เหิงเลื
ภารกิจพลิกชะตารักทรราช ตอนที่7เสียสละ
ตอนที่7เสียสละคุกหลวงภายในคุกหลวง ความเย็นชื้นเย็นเกาะอยู่ตามผนังหิน กลิ่นคาวเลือดและสนิมเหล็กคลุ้งอยู่ในอากาศ เงาเปลวไฟจากคบเพลิงไหววูบวาบ ราวกับกำลังหายใจ ทำให้ห้องทั้งห้องดูคับแคบและอึดอัดยิ่งนักเสิ่นเหยียนหลัวก้าวเข้ามาช้า ๆ เสียงฝีเท้ากระทบพื้นหินดังก้องเบา ๆ นางหยุดยืนเบื้องหน้า เซียวอวี้เ
ภารกิจพลิกชะตารักทรราช ตอนที่6
“ไปกัน”อารั่วที่ยืนอยู่ด้านหลังมองตามนางด้วยความงุนงงพร้อมเอ่ยถามด้วยความไม่แน่ใจ“ไปไหนเจ้าค่ะ”“ไปหา เซียวอวี้เหิง”แม้อารั่วจะพยักหน้ารับแต่แววตาเต็มไปด้วยความงุนงงต่อเหตุการที่เกิดขึ้น คุณหนที่เคยเอาแต่เรียกหา องค์ชายสามบัดนี้กลับเอาแต่สนใจ องค์ชายใหญ่…ภายในกระโจมใหญ่ที่เงียบสงบของ องค์ชายให
ภารกิจพลิกชะตารักทรราช ตอนที่4
ตั้งแต่วินาทีนั้น ความโง่งมของข้าก็มลายหายไปสิ้น“คุณหนู”เสียงอารั่วดังขึ้นข้างหูทำให้นางสลัดความทรงจำในชาติก่อนทิ้งไปแล้วหันมามองใบหน้าเย็นชาเบื้องหน้าครู่หนึ่งพร้อมเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนนุ่ม“องค์ชาย ข้าหนาวเหลือเกินเพคะ”นางส่งสายตาหวานให้เขา เซียวอวี้เหิงที่นั่งอยู่หันมาสบสายตานางเขาขมวดคิ้ว
บางทีคุณอาจจะชอบ
หมอเทวดาทะลุมิติ มาอุ้มท้องให้แม่ทัพไร้ทายาท
ม่านฝันจันทรา54.1K viewsซาลาเปาบ้านข้านั้นทั้งขาวทั้งนุ่ม
เหลียนฮวาสีชมพู/เสี่ยวอวี้42.8K viewsภรรยาเปลี่ยนชะตา
ไห่ถาง37.6K viewsท่านแม่เซียนหมอ: วันนี้เสด็จพ่อสำนึกผิดหรือยัง
หานซานรื่อ127.3K viewsคำสาปรักฮูหยินตัวร้าย
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน203 viewsเมื่อข้าเก็บสามีได้ในไร่ชา
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน978 viewsเงินหนึ่งหยวนสุดท้ายพาย้อนเวลาไปแก้ไขอดีตยุค70
Ainthira06 / โจวเหว่ยฟาง204 viewsตัวประกอบเช่นข้า ไม่ขอตายตามบท
BigM00N28 views
