หรือแค่ความฝัน

3

ห้อง 6172

เพราะความวุ่นวายที่เกิดขึ้นทำให้ตารางงานที่วางไว้ถูกยกเลิกไม่เป็นท่า เจ้าของงานโทรมาแจ้งว่ามีแฟนคลับของเรย์และน้ำขิงอีกหลายคนเริ่มทยอยเข้ามาเพื่อรอทำร้ายเธอ ทางแก้ที่ดีที่สุดคือการให้นลินงดออกงานชั่วคราว

“คนด่าแกเยอะมาก”

เวลาที่เริ่มปรับตัวได้ทั้งคำพูดและหน้าที่ของตัวเองเริ่มกลับมาตั้งใจทำงานราวกับว่าเขาคือนาทีก็ไม่ปาน

มือหนาเลื่อนสไลด์หน้าจอไอแพดพร้อมกับใช้สายตาไล่อ่านคอมเม้นที่แสนดุดัน ยิ่งอ่านเขาก็ยิ่งขนลุกกับคำพูดของผู้หญิงที่กำลังดูถูกผู้หญิงด้วยกันเอง

คนที่เป็นหัวข้อของการด่าได้แต่กลอกตาไปมาแล้วเอนตัวพิงกับโซฟาอย่างเหนื่อยหน่าย

“ทั้งๆ ที่ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย คนพวกนั้นกลับเชื่อข่าวลือง่ายๆ เพียงแค่เห็นรูป”

“แล้วแกคิดว่าใครเป็นคนปล่อย เรย์หรอ”

“หึ! ฉันว่าต้องเป็นยัยน้ำขิงแน่นอน”

นลินมั่นใจเกือบล้านเปอร์เซ็นต์ว่าคนที่อยู่เบื้องหลังของเรื่องนี้คือน้ำขิงแฟนสาวของเรย์อย่างไม่ต้องเดา

“ยัยนั้นกำลังจะโดนเรย์ทิ้งอยู่แล้ว หมอนั้นน่ะไม่ได้รักใครจริงจังหรอก เขารักแค่ตัวเองเมื่อก่อนยัยนั้นดัง อีตาเรย์อะไรนี้ก็ไปเกาะกระแสเขา พอตอนนี้ฉันดังบ้างก็เตรียมตัวเป็นกัปตันสละเรือเพื่อมาเกาะฉัน ทุเรศสิ้นดี”

นลินพูดพลางหยิบชาร้อนในถ้วยขึ้นมาจิบ ดวงตากลมละสายตาจากแก้วชาก่อนจะหันไปมองเพื่อนสาวที่กำลังใช้มือที่ว่างจากการถือไอแพดใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กที่พาดอยู่บนคอเช็ดผมที่กำลังเปียก

“แต่แกไม่ต้องสนใจหรอกความจริงก็คือความจริง”

หญิงสาวพูดพลางหยิบไอแพดออกจากมือเวลาก่อนจะขยับตัวเข้าไปใกล้อย่างเคยชิน

สองขาเล็กทิ้งลงบนหว่างขาของชายหนุ่ม มือทั้งสองข้างจับผ้าขนหนูผืนเล็กในมือเวลาแล้วออกแรงเช็ดหัวให้เบาๆ

“ความจริงก็คือความจริง สักวันคนก็คงรู้เองว่าฉันไม่ได้อ่อยพี่เรย์อย่างที่เป็นข่าว ช่วงนี้ก็ถือโอกาสพักผ่อนไปในตัว”

หญิงสาวพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงผ่อนคลาย ทว่าการกระทำที่ธรรมดาของเธอกลับทำให้คนที่ถูกเช็ดหัวอยู่หัวใจสั่นไหวไม่เป็นท่า

ดวงตาคมเผลอก้มมองเรียวขาเล็กที่กำลังคร่อมอยู่บนท่อนขาของเขา กระโปรงชุดนอนซีทรูสีขาวที่เธอชอบใส่ขยับขึ้นลงตามจังหวะการขยี้หัว และหลายต่อหลายครั้งที่หน้าอกอวบอิ่มนั้นกระทบโดนใบหน้าของเขา

กลิ่นหอมจากกายสาวทำให้เวลาเผลอใช้จมูกสูดดมกลิ่นกายของเธอตรงๆ หน้าอกขาวเบียดชิดกับปลายจมูกอย่างที่เธอไม่ได้ตั้งใจ

สองมือใหญ่ที่ควบคุมตัวเองไม่ได้เผลอกดไหล่ร่างเล็กให้นั่งลงบนตัก

“อะไร ฉันทำอะไรผิด”

คนที่ไม่รู้ตัวได้แต่ทำตาหน้าซื่อตาใสไม่รู้เรื่องรู้ราว

“เปล่า...”

เวลาที่ติดอยู่กับภวังค์ไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาเพียงแต่สบตาเธอนิ่งๆ แววตาอย่างที่ผู้ชายกำลังมองผู้หญิงและเรือนร่างที่เขากำลังต้องการ

สองมือแปรเปลี่ยนจากไหล่เลื่อนลงมาโอบที่เอวเล็กจับให้ขยับเข้าที่เข้าทางมากกว่าเดิม

‘ให้ตายสิ เผลอเอาเปลรียบเธออีกแล้ว’

เวลาก่นด่าตัวเองในใจ และแม้ว่าเขาจะรู้ตัวบ้างแล้ว แต่ร่างกายที่แสนยั่วยวนก็ทำให้เขาเกินจะห้ามใจไหว

“หือ อะไรของแก อ๊ะ!”

นลินที่เริ่มรู้สึกถึงความเปลี่ยนไปเริ่มจะขยับตัวออกจากอ้อมแขนของเพื่อนที่เคยสาวของเธอ ทว่าความคับแน่นที่กำลังก่อตัวอยู่ภายใต้ชั้นในซีทรูที่แสนบางเบาของเธอก็ทำให้เธอแทบจะไม่กล้าขยับตัว

คนตัวเล็กหันมองสบตาชายหนุ่มตรงหน้าอีกครั้งด้วยแววตาสับสน แต่เมื่อเผลอไปสบตาเขาก็ทำให้เธอรู้ได้ในทันทีว่าเธอกำลังคิดผิด

แววตานี้...ไม่ใช่แววตาของนาทีอย่างที่เคยมองเธอ

มันทั้งหวานซึ่งและกินใจ เหมือนว่าเขากำลังต้องการเธอต่างจากนาทีคนก่อน

ดวงตาคู่สวยถูกแววตาของคนตรงหน้าล่อลวงอย่างหาทางออกไม่ได้ ร่างบางที่กำลังเกร็งเมื่อครู่ผ่อนคลายลงแทบจะทันที

เหมือนอีกแล้ว...เขาเหมือนกับผู้ชายคนนั้น

เนิ่นนานที่ทั้งสองมองสบตากันอยู่อย่างนั้น อากาศเงียบและเย็นภายในห้องทำให้นลินเผลอจินตนาการถึงร่างกายของคนตรงหน้า มือเล็กลูกไล้แผงอกกว้างที่ถูกปิดบังด้วยเสื้อกล้ามสีขาว แม้จะมีเสื้อปิดกั้นแต่เธอกลับสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งที่อยู่ภายใต้นั้น

นาทีคนนี้ ไม่เหมือนนาทีที่เธอเคยรู้จัก แววตาและท่าทางของเขาที่แสดงออกมาล้วนยืนยันได้ว่าเขาไม่ใช่นาทีคนเดิม

เพื่อให้เธอแน่ใจว่าเธอไม่ได้คิดไปเอง ร่างบางลองขยับเอวเบาๆ แท่งเอ็นที่อยู่ใต้ชั้นในกลับตอบรับเธอได้ดีราวกับว่าเขาเองก็กำลังโหยหาร่างกายของเธอ

“อื้อ~”

เสียงครางในลำคออย่างชอบใจของคนตรงหน้ายิ่งเพิ่มความมั่นใจให้เธอโดยที่เธอไม่ต้องเดาเสียแล้ว

เอวบางเริ่มขยับขย่มต่อเรื่อยๆ ความขับแน่นที่อัดอยู่เริ่มเสียดสีกับน้องสาวของเธออย่างเป็นจังหวะ เพิ่มความต้องการให้เธอไม่ต่างกัน จนในที่สุดคนที่ทนไม่ไหวก็คือเวลาเสียเอง

ร่างบางถูกผลักนอนลงบนโซฟาโดยมีเขานอนทับอยู่ด้านบน

ท่อนเอ็นแข็งยังคนแนบชิดกับน้องสาวของเธอ ความอุ่นร้อนที่เบียดอยู่ทำให้นลินเกือบจะหายใจไม่ทั่วท้อง

ไม่นานความสุขของเธอก็เริ่มมีท่าทีว่าจะถูกปลดปล่อย ริมฝีปากร้อนประกบจูบเธออย่างดูดดื่ม กลิ่นหอมจางๆ จากยาสระผมเพิ่มอารมณ์ให้เธออย่างไม่น่าเชื่อ

ริมฝีปากเล็กของเธอจูบตอบเขาไปแทบจะทันที ในสมองที่เคยสั่งให้หยุดคิดเรื่องแบบนี้กับเพื่อนสาวถูกกลืนหายไปกับการจูบของเขา

แผ่นอกที่แข็งแรงเริ่มขยับตัวพร้อมกับท่อนร่างที่เริ่มเสียดสีอย่างเป็นจังหวะ มันทั้งร้อนและเสียวอย่างที่นลินไม่เคยสัมผัสมาก่อน

มือเล็กที่ซุกซนจัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองและเขาออกจนเหลือเพียงสองร่างเปล่านอนกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอยู่

ไม่นานริมฝีปากร้อนก็ถูกถอดออกก่อนที่ใบหน้าหล่อจะก้มลงมาดูดเลียยอดอกขาวที่ชูชันรอรับริมฝีปากของเขาอยู่

“อ๊า”

ร่างบางสั่นสะท้านไปทั้งตัว ริมฝีปากเล็กเผลอครางออกมาอย่างน่าอาย

ตอนนี้คนที่อยู่ตรงหน้าไม่เหลือคราบเกย์สาวที่เธอรู้จักเลย เขาทั้งดุดันและเร่าร้อนอย่างที่เธอไม่เคยจินตนาการถึงมาก่อน

ลิ้นหนารัวใส่ยอดอกของเธอจนเธอสั่นสะท้านไปทั้งตัว

“นะ...”

เสียงเรียกของเธอถูกริมฝีปากของเขาประกบดูดจนเสียงหายไปอีกรอบ คนตัวใหญ่ขยับตัวขึ้นมาสองมือบีบคั้นอกขาวที่อวบอั๋นเต็มไม้เต็มมืออย่างมันเขี้ยว

เอวหนาก็ขยับถูไถไปมาอย่างรู้งาน ท่อนเอ็นใหญ่ที่ถูกกางเกงขาสั้นสำหรับใส่นอนของผู้ชายปิดกั้นไว้ถูกปล่อยออกมา

หัวแท่งนั้นถูกจ่อตรงกับร่องรักอย่างตั้งใจก่อนที่เจ้าของของมันจะใช้นิ้วแหวกชั้นในแล้วปล่อยมันเข้ามาถูไถกับร่องรักของเธอโดยไม่มีอะไรกั้น

ร่างใหญ่ขยับเอวถูไถไปมาอยู่ยังนั้นโดยไม่มีการสอดใส่ คนที่อยู่ใต้ร่างแทบขาดใจทุกครั้งที่มันเลื่อนผ่านไปเฉยๆ

“นาที...ฉัน”

เสียงหวานเอ่ยขึ้นทันทีที่ริมฝีปากของเธอเป็นอิสระ และเสียงหวานนั้นก็ทำให้เวลาเริ่มได้สติ

คนที่อยู่ตรงหน้าของเขาคือนลิน และตัวตนที่เขาต้องแสร้งทำเป็นก็คือการเป็นเกย์ ทว่าสิ่งที่เขาทำลงไปก็ดูเหมือนจะเกินกว่าสิ่งที่เกย์จะทำได้ไปเสียหน่อย

“หือ”

เมื่อถึงทางตันสิ่งที่เวลาทำได้คงเหลือเพียงการใจดีสู้เสือและหยุดร่างกายกำยำที่กำลังขยับเสียดสีอยู่กับกลีบเนื้อบางของหญิงสาวลง

“แกกำลังทำอะ..อุ๊บ”

ทว่าสถานการณ์กลับดูเหมือนยิ่งย่ำแย่ลงไปอีกเมื่อได้ยินประโยคที่เธอถามออกมาหากเธอรู้ว่าเขาไม่ใช่นาที นอกจากจะไม่ให้ความร่วมมือแล้วเธออาจจะแจ้งความจับเขาในข้อหาอนาจารอีกด้วย สิ่งเดียวที่ทำได้คือประกบจูบที่ดูดดื่มลงไปอีกครั้ง ร่างบางที่กำลังจะตั้งคำถามเริ่มสติเลื่อนราง ชายหนุ่มไม่รอช้าใช้เวลาที่เธอเผลอ ทิ้งน้ำหนักมือลงไปที่ท้ายทอยของหญิงสาวจนเธอสลบไป

แม้ใจหนึ่งจะเสียดายที่ได้เชยชมเธอแค่นั้น แต่อีกใจก็รู้สึกผิดที่เผลอลวนลามเธอ หากแต่เขาก็ต้องใช้ชีวิตเป็นนาทีต่อไปเพื่อสืบหาต้นตอที่ทำให้นาทีต้องฆ่าตัวตาย สิ่งเดียวที่ทำได้คือการทำให้นลินเข้าใจว่าสิ่งที่เกิดขึ้นคือความฝันคงจะเป็นการแก้ไขปัญหานี้ได้ดีที่สุด