หัวใจสั่นไหว

หมิงซั่วออกจากสถานีตำรวจด้วยสีหน้าบึ้งตึง แต่ก็ยังคงความหล่อสะท้านใจ แค่เดินผ่านสาวน้อยสาวใหญ่ก็มองตาม หากแต่ครั้งนี้ต่างไปจากทุกครั้ง เพราะหัวข้อที่พากันซุบซิบกันชวนให้เขาปวดหัวจริงๆ

'ได้ข่าวว่าผู้กองมีคนรักแล้ว'

'เห็นว่ารักกันหวานชื่นเลยนะ'

'มีคนบอกว่าผู้กองหลงหัวปักหัวปำเลย'

'เฮ้อ! นักร้องโรงน้ำชามีอะไรดีนะ'

เอาเข้าไป!

พอเขาเงียบ คนก็เอาไปพูดสนุกปากกันใหญ่ หลงหัวปักหัวปำอะไร หน้าของผู้หญิงคนนั้นเขายังจำไม่ค่อยได้ คนเพิ่งโดนหักอกมาจะไปมีกะจิตกะใจอะไรที่จะไปเริ่มต้นใหม่ ชายหนุ่มคิดพลันถอนหายใจ

ทำไม...

ชีวิตมันถึงได้วุ่นวายเหลือเกิน

เมื่อมาถึงโรงน้ำชา บรรยากาศภายในยังคงคึกคักไปด้วยเสียงพูดคุยและเสียงเพลง ผู้ชายตัวสูง หน้าตาดีย่อมเป็นที่สะดุดตา และผู้ดูแลก็รีบรุดเข้ามารับรอง

"สวัสดีค่ะผู้กองหมิงซั่ว"

เถ้าแก่เนี้ยโรงน้ำชาส่งยิ้มเป็นกันเองให้ ตอนแรกที่ได้ยินข่าวลือเธอก็ไม่ปักใจเชื่อสักเท่าไหร่ แต่เมื่อได้ยินประโยคที่ผู้กองถามว่า

"ผมมาหาซื่อหยา"

"อุ้ย!! ผู้กองมีอะไรรึเปล่าคะ"

รอยยิ้มเป็นกันเองของเถ้าแก่เนี้ยยามนี้ได้แปรเปลี่ยนเป็นกรุ้มกริ่มแฝงความนัย พลันอดคิดไม่ได้ว่าข่าวลือที่ว่าผู้กองหลงเสน่ห์นักร้องสาวในโรงน้ำชาแห่งนี้น่าจะมีมูลความจริงซะแล้ว

"ผมอยากเจอเธอ"

'อยากเจอ' ของเขากับของเถ้าแก่เนี้ยตอนนี้ได้แปลไปคนละความหมาย เขาอยากจัดการเรื่องข่าวลือบ้าๆ นี้ให้มันจบๆ ไป แต่สำหรับคนฟังที่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ จินตนาการไปไกลว่านักร้องตัวเด่นตัวดังของเธอช่างมีวาสนาได้เป็นคุณนายผู้กอง

"ซื่อหยาของเราอยู่ตรงนู้นค่ะ"

เถ้าแก่เนี้ยที่ตอนนี้ดูเหมือนจะเชื่อแล้วว่าข่าวลือคือเรื่องจริงชี้นิ้วไปยังตำแหน่งที่หญิงสาวยืนอยู่ หมิงซั่วมองตามนิ้วเรียวนั้นทันที

ในที่สุด...

เขาก็เห็นเธอ

'เพลงนี้มอบให้แก่ทุกคนนะคะ'

เสียงร้องของเธอยังคงไพเราะจับใจ วันนี้เธอสวมชุดกี่เพ้าสีชมพูอ่อนๆ ดูสดใส เมื่อรวมกับรอยยิ้มหวานๆ มีหรือหนุ่มๆ จะไม่โดนตกให้ละลาย แต่ในวินาทีนั้น หมิงซั่วแทบไม่ได้สนใจ ที่เขามาก็เพราะแค่อยากหาวิธีจบข่าวลือบ้าๆ บอๆ

ขณะที่ผู้กองหนุ่มกำลังจะเดินเข้าไปหา ก็มีชายวัยกลางคนคนหนึ่งซึ่งดูเหมือนจะเป็นแขกขาประจำของทางร้านเดินเข้าไปหาซื่อหยาที่กำลังเดินลงมาจากเวที เขาจึงชะงักเท้ารอ

"คืนนี้ไปดื่มต่อกับผมนะ"

ชายคนนั้นพูดขึ้นมาพร้อมกับหัวเราะเสียงดัง แววตาที่มองนักร้องสาวดูหื่นกระหายมาก แขนของชายคนนั้นโอบรอบเอวบางพร้อมกับพูดจาไม่ให้เกียรติว่า

"รับรองว่าเธอจะต้องมีความสุขและได้เงินทองมากกว่ามายืนร้องเพลงจนเสียงแหบเสียงแห้งแน่ๆ"

"ขอโทษค่ะ ฉันไม่สะดวก"

ซื่อหยาส่ายหน้า พยายามถอยห่าง เธอเกลียดนักไอ้พวกคนที่ชอบดูถูกคนอื่นและใช้เงินมาฟาด มือที่รุ่มร่ามตรงเอวโดยไม่ได้รับอนุญาตช่างน่ารังเกียจจนอยากอ้วกจริงๆ

"โอ๊ย...จะเล่นตัวอะไรนักหนา"

ชายคนนั้นเริ่มแสดงท่าทีรำคาญ และบีบแขนของซื่อหยาแน่นขึ้น ก่อนจะพ่นคำดูถูกหยาบคายออกมาเป็นชุด

"ก็แค่นักร้องในโรงน้ำชา จะมาแกล้งทำตัวบริสุทธิ์ผุดผ่องอะไร คนอื่นเขารู้ไปทั่วทั้งเมืองแล้วไหมว่าเธอมันใจง่ายถึงขนาดนัดเจอกับผู้ชายทุกคืน"

หมิงซั่วเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด เขามองดูซื่อหยาที่พยายามจะเอาตัวรอดจากสถานการณ์ที่โดนทำให้ต้องอับอาย เธอตัวเล็กมากเมื่อเทียบกับผู้ชาย เกิดมาไม่มีใครเคยสั่งสอนรึไงว่าห้ามรังแกผู้หญิงที่ไม่มีทางสู้

"ไอ้..."

ผู้กองหนุ่มขบกรามเมื่อความความโมโหพุ่งในใจ ไม่ใช่เพราะข่าวลือที่เชื่อมโยงเธอกับเขาจนเกิดเรื่องวุ่นวาย แต่เป็นเพราะเขาทนไม่ได้ที่จะเห็นผู้หญิงโดนรังแก

"ปล่อยมือเธอเดี๋ยวนี้"

เสียงเข้มของหมิงซั่วดังขึ้นท่ามกลางเสียงเพลงและเสียงจอแจในโรงน้ำชา ทุกคนหันมามองทางเขาด้วยสายตาที่อยากรู้อยากเห็นว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างทั้งสามคน

"แกเป็นใครวะ!"

ชายคนนั้นหันมาเผชิญหน้ากับหมิงซั่วพร้อมตะคอกถามเสียงดัง หมิงซั่วก้าวเข้าไปใกล้ ใบหน้าของเขาดุดัน แววตาคมกริบมองชายคนนั้นอย่างไม่เกรงกลัว

"ฉันเป็นตำรวจ และนายกำลังก่อความวุ่นวายในที่สาธารณะ"

"ผะ...ผมไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย"

พอรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นตำรวจก็รีบปฏิเสธและปล่อยมือที่เกาะแกะทันที ก่อนจะวิ่งหนีหางจุกตูดไป ซื่อหยามองคนที่มาช่วยด้วยความประหลาดใจ ริมฝีปากสั่นพอๆ กับหัวใจขณะที่เรียกชื่อของอีกฝ่ายออกมา

"ผู้กอง..."

หัวใจของซื่อหยาเต้นแรงเมื่อเห็นพระรองออกโรงปกป้องเธอ จากที่เคยหลงรัก 'หมิงซั่ว' ตัวละครในนิยาย ตอนนี้เธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังตกหลุมรัก 'หมิงซั่ว' ที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอคนนี้เข้าแล้วจริงๆ

กรี้ดๆๆๆ

หล่อมาก เท่มากเลย

อารมณ์ติ่งอยากกรี้ดแต่ก็กรี้ดไม่ได้ ตอนเมาก็ว่าหล่อ แต่ตอนมีสติคือหล่อออร่ากระจุยกระจาย ทั้งซาบซึ้ง ตื่นเต้นและดีใจ พระรองของเธอช่าง 'ดีที่หนึ่ง' จริงๆ

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมดนี้ ไม่ได้รอดพ้นจากสายตาของแขกในโรงน้ำชา คนที่ได้เห็นเหตุการณ์ต่างกระซิบกระซาบกันว่า

'โอ้โห! เพิ่งเคยเห็นผู้กองหมิงซั่วหึงหวง'

'แหมๆๆๆ ว่ากันว่าผู้กองหลงนักร้องสาวคนนี้จะแย่แล้ว สงสัยจะเป็นเรื่องจริง'

'ดูสายตาที่ผู้กองมองคุณซื่อหยาสิ มันช่างเต็มไปด้วยความรักจริงๆ เลยนะเนี่ย'

แทนที่ข่าวลือจะเงียบหาย แต่เหมือนสิ่งที่เขาทำจะไปตอกย้ำว่า 'มีมูล' เข้าไปใหญ่ แสงสลัวๆ ในโรงน้ำชาไม่ได้บดบังสายตาอยากรู้อยากเห็นของผู้คนได้ เมื่อกี้เขามัวแต่โมโหที่เห็นผู้หญิงโดนรังแกจนลืมนึกถึงข่าวลือไป

มาคิดได้ตอนนี้...

ก็คงไม่ทันแล้วจริงๆ