แชร์

มรสุมร้ายสายลมเหนือ
มรสุมร้ายสายลมเหนือ
ผู้แต่ง: แสงศิลาริน

ตอนที่ 1

ผู้เขียน: แสงศิลาริน
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2025-12-17 00:32:33

สองเดือนก่อน

ภายในรีสอร์ตหรูใกล้ทะเล ปลายฝน อัครินทร์เดชา สาวสายวัยยี่สิบห้าปีผู้เป็นทายาทคนที่สามของตระกูล เธออยู่ในชุดจั๊มสูทสีครีมและกำลังเดินไปยังเบื้องหน้าอย่างวิตก โดยมีเพื่อนสนิทอย่าง พัทริน เดินตามหลังมา เสียงรองเท้ากระทบกับพื้นดังขึ้นอย่างถี่รัว บ่งบอกถึงความร้อนรนของผู้สวมใส่ที่สงสัยว่ามีคนรักพาชู้มานอนด้วย

เวลาในตอนนี้คือสามทุ่ม นายพงษ์ ชายวัยสี่สิบผู้ทำหน้าที่ดูแลรีสอร์ตให้เจ้านายในช่วงกลางคืน ไม่อาจปล่อยให้คนนอกบุกเข้าไปรบกวนลูกค้าได้ จึงพยายามเอ่ยปากห้ามอยู่เรื่อยๆ แต่ก็ทำได้แค่ห้ามเพราะไม่กล้าแตะเนื้อต้องตัว

ก่อนที่ผู้มาเยือนจะเดินไปถึงบ้านน็อกดาวน์หลังสุดท้าย นายพงษ์จึงทำใจกล้าขวางทางไว้อีกครั้ง ถึงแม้จะรู้แล้วว่าอีกฝ่ายต้องการมาหาแฟนที่ชื่อภาวิน แต่เพราะไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์ทะเลาะเบาะแว้งกันจึงจำเป็นต้องรอให้เจ้านายสาวมาถึงก่อน เพื่อเจรจากันดีๆ

“ให้หนูเข้าไปเถอะค่ะ”

“เอ่อ… แต่ว่า… ลูกค้าสั่งไว้ว่าห้ามไม่ให้ใครเข้าไปรบกวนนะครับ รอให้เจ้านายผมมาก่อนดีกว่า แล้วค่อยคุยกันอีกทีว่าจะเอายังไง” คนที่ชายวัยสี่สิบกล่าวถึงก็คือ รดา เขมรักษ์ หญิงสาวผู้เป็นเจ้าของรีสอร์ตแห่งนี้ เจ้าตัวพักอยู่ในบ้านสองชั้นตรงทางข้าง ซึ่งโทรบอกกันแล้วเมื่อครู่ แต่กว่าจะเดินมาถึงก็ต้องใช้เวลา

“พี่วินสั่งห้ามไม่ให้ใครเข้าไปรบกวนงั้นเหรอ” ปลายฝนพึมพำเสียงเบา เธอรู้สึกจุกในอกอยู่ไม่น้อยเพราะแฟนหนุ่มที่อายุมากกว่าสองปีทำให้คิดมาก จากที่ไม่เชื่อว่าเขาจะแอบมานอนกับชู้ ก็เริ่มจะเชื่อแล้วว่ามันเป็นเรื่องจริง

“รออีกนิดนะครับ” นายพงษ์ย้ำอีกเพื่อให้อีกฝ่ายใจเย็นลง

“ฝน พัท” เสียงของรดาดังขึ้นอยู่ไม่ไกล ก่อนที่เจ้าตัวจะเดินมาดูด้วยสีหน้าตื่นตระหนก และตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นเพื่อนที่รู้จักกันมานานน้ำตาคลอ เธอจึงส่งสายตาบอกนายพงษ์เป็นเชิงว่าให้ถอยออกไปก่อน

“ดา นี่คือรีสอร์ตของแกใช่ไหม”

“ใช่ เพิ่งเปิดได้ไม่ถึงปีเอง ขอโทษนะที่ไม่ได้บอก แล้วแกกับยัยพัทมาที่นี่ได้ยังไง มาหาใคร” รดาถามกลับ

“ฉันมาหาพี่วิน” ปลายฝนตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ซึ่งเพื่อนคนนี้ก็รู้จักภาวินพอๆ กับที่เธอรู้จัก เพราะเคยเรียนที่เดียวกันมาก่อน ถ้าเขามาที่นี่ แน่นอนว่าต้องเห็น

“เขาพักอยู่ที่นี่เหรอ ฉันเพิ่งขับรถมาถึงเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้วเอง เลยไม่รู้ว่าวันนี้มีใครมาพักบ้าง ว่าแต่… มีเรื่องอะไรกัน?”

“มีคนชวนเขามา ก่อนหน้านี้เราทะเลาะกันเรื่องที่เขาเริ่มทำตัวเหินห่าง แล้วเพื่อนของเขาที่ไม่ประสงค์ออกนามก็แช็ตมาบอกว่าเขากำลังคุยกับอีกคน มีหลักฐานในโทรศัพท์ เมื่อวานฉันเลยถือวิสาสะเปิดดูโทรศัพท์เครื่องนั้น ถึงได้รู้ว่าเขานอกใจฉันจริงๆ แล้วผู้หญิงคนนั้นก็คือน้องสาวของแก”

“ฮะ? แน่ใจเหรอ แกรู้จักน้องฉันด้วยเหรอ” รดาถามอย่างงุนงงเพราะไม่เคยแนะนำน้องสาวให้เพื่อนรู้จักเลย ซึ่งคนที่ถูกกล่าวถึงก็คือน้องสาวต่างแม่ของเธอเอง ชื่อเอื้องฟ้า แต่แม่ของเธอไม่ชอบหน้าเท่าไร เหตุเพราะเด็กคนนี้เกิดจากเมียน้อย

ได้ยินว่าพ่อแอบนอกใจแม่จนเป็นเหตุให้มีลูกกับผู้หญิงคนนั้น แต่นางก็มาเสียชีวิตเพราะถูกรถชนตอนที่เอื้องฟ้าอายุแค่สามขวบ ท่านจึงฝากให้แม่ยายดูแลเรื่อยมาโดยแอบส่งเงินให้ประจำ

ทว่าความก็มาแตกตอนที่ผู้เป็นยายของเด็กเสียชีวิตด้วยโรคประจำตัว พ่อจึงจำเป็นต้องรับลูกอีกคนที่ตอนนั้นอายุเก้าขวบมาอยู่ด้วย เป็นเหตุให้แม่ของเธอไม่พอใจ จนถึงขั้นสั่งไม่ให้ลูกเมียน้อยเข้าไปป้วนเปี้ยนในบ้านหลังใหญ่ที่ใช้เงินของนางสร้างขึ้นมา

คนเป็นพ่อไม่อยากมีปัญหากับเมียหลวง จึงให้ลูกไปอยู่ในบ้านหลังเล็กที่ติดกัน ซึ่งเป็นบ้านที่ปล่อยให้คนนอกมาเช่า โดยให้แม่บ้านไปนอนเป็นเพื่อนและช่วยเลี้ยงดูในยามที่ตนไม่อยู่

ทว่าปัจจุบันพ่อกับแม่ของเธอหย่ากันแล้ว เหตุเพราะทะเลาะกันเรื่องเงินซึ่งเป็นปัญหาคาราคาซังมานาน ท่านทั้งสองจึงตัดสินใจแยกทางกันเมื่อสองปีก่อน คนน้องออกไปเช่าบ้านอยู่กับพ่อ ส่วนคนพี่อยู่กับแม่ที่บ้านหลังเดิม

รดาเองถึงแม้จะมีเบอร์โทรของน้อง แต่ก็ไม่ได้ไปเยี่ยมกัน นี่จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้เธอไม่รู้ความเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายเท่าใดนัก

“เอาเป็นว่าฉันรู้จักก็แล้วกัน”

“ฉันว่าแกน่าจะเข้าใจอะไรผิดแล้วแหละ จริงอยู่ที่ว่าพี่วินกับยัยเอื้องรู้จักกัน แต่เขาก็มองยัยเอื้องเป็นน้องมาตลอดเลยนะ คงไม่แอบกินกันหรอก”

“ฉันไม่อยากคิดนะ แต่แช็ตนี่มันทำให้ฉันมองในแง่ดีไม่ได้จริงๆ” ปลายฝนหันหน้าจอโทรศัพท์ให้เพื่อนดู เป็นภาพการสนทนากันทางข้อความที่เธอใช้โทรศัพท์ของตัวเองถ่ายเก็บไว้

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • มรสุมร้ายสายลมเหนือ   ตอนที่ 40

    “คิดยังไงถึงมาขอไปอยู่หอพักอีก” เสียงทุ้มดังขึ้นด้วยความไม่พอใจในขณะที่นั่งอยู่บนเตียงเขาเพิ่งกลับจากที่ทำงาน ตั้งท่าจะเข้ามาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่ยังไม่ทันได้ถอดเสื้อด้วยซ้ำก็มีเรื่องให้ฉุนอีกแล้ว อีกทั้งเจ้าตัวก็เพิ่งมาถึงเมื่อครู่เหมือนกัน ยังสะพายกระเป๋าและอยู่ในชุดนักศึกษาอยู่เลย คงจะอยากไปมากสินะถึงได้รีบมาบอกเขาถึงในห้องนอน“ได้ไหมล่ะคะ”“ไม่ให้ไป”“แต่เอื้องจะไป”“ไม่อยากอยู่กับฉันแล้วเหรอ ไหนบอกว่าชอบฉัน?”“พี่ลมเหนือต่างหากที่ไม่เคยเห็นเอื้องอยู่ในสายตา เอื้องทำข้าวกล่องให้กินก็เอาไปทิ้ง ถ้าไม่ชอบ บอกกันดีๆ ก็ได้นี่คะ ไม่เห็นต้องทำลับหลังเลย” เธอพูดพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมา ถึงแม้จะรู้อยู่แก่ใจว่าเขาเกลียดตัวเองมากแค่ไหน แต่ก็ไม่คิดว่าจะเกลียดจนถึงขั้นทำร้ายน้ำใจกันแบบนี้“อ้อ รู้แล้วเหรอ ขอโทษด้วยแล้วกัน” เขาบอกอย่างไม่สะทกสะท้าน แม้แต่สีหน้ายังดูไม่รู้สึกผิดการที่อีกฝ่ายยอมรับง่ายๆ แบบนี้ ก็ทำเอาน้ำตาของคนฟังพรั่งพรูออกจากดวงตากลมโตจนไหลลงเป็นสาย เธอมองเขาด้วยความรู้สึกเจ็บปวด มันเจ็บจนจะพูดไม่ออกอยู่แล้ว“จะมาร้องไห้อะไร ฉันไม่ได้ขอให้เธอทำให้กินสักหน่อย”“ค่ะ เอื้องเ

  • มรสุมร้ายสายลมเหนือ   ตอนที่ 39

    “พรุ่งนี้ไปกินข้าวที่บ้านพี่ก็ได้นะดา เดี๋ยวพี่บอกแม่บ้านเตรียมของอร่อยๆ ไว้ให้”“พี่ลมเหนือ ชะ ชวนดาหรือคะ” รดาถามอย่างตะกุกตะกักด้วยความตื่นเต้น คนที่ก่อนหน้านี้มีท่าทีเย็นชากับเธอ ไม่คิดเลยว่าจะเป็นฝ่ายชวนเธอไปที่บ้านเสียเอง เธอเริ่มอ่านใจเขาไม่ออกแล้ว“เอื้องขอตัวกลับก่อนนะคะ เดี๋ยวไปเรียนไม่ทัน” เอื้องฟ้าพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือก่อนจะรีบออกไปจากห้องนี้อย่างเร็วไว ทันทีที่พ้นเขตประตู น้ำตาของเธอก็ร่วงเผาะๆ ลงราวกับทำนบแตก เห็นเขาจีบพี่ต่อหน้า มันรู้สึกเจ็บจริงๆในขณะที่กำลังย่างก้าวไปตามทางเดินอย่างเร่งรีบ ก็ถูกคนที่เดินตามหลังมาจับมือไว้จนต้องหยุดหันไปมอง ก่อนจะถูกดึงแขนให้ออกไปจากจุดนั้น“พี่สังเกตเธอตลอด ร้องไห้เหรอ ร้องทำไม”“เปล่าค่ะ พี่ดาตามเอื้องมามีอะไรหรือเปล่าคะ” เธอถามกลับแต่ไม่ได้เงยหน้ามองกัน เพราะไม่อยากให้พี่เห็นว่าร้องไห้จริงๆ“ก็แค่สงสัย ได้ยินคุณลุงปรานต์บอกว่าเธอไปพักอยู่กับเขาเพราะใกล้ที่เรียนมากกว่า พี่ก็เลยสงสัยว่าแอบมีใจให้เขาอยู่หรือเปล่า หญิงชายอยู่ใกล้ชิดกัน ถึงจะเป็นพี่น้องบุญธรรม แต่ก็ยังได้ชื่อว่าเป็นลูกคนละพ่อละแม่อยู่ดี ท่าทางของเธอเหมือนเสียใจที่เขา

  • มรสุมร้ายสายลมเหนือ   ตอนที่ 38

    “อ้อ คุณรดา ตอนนี้กำลังคุยกับคุณลมเหนืออยู่ในห้องรับรองแขกครับ” ภรัณเอ่ยตอบอย่างเป็นมิตร เขารู้สึกกระชุ่มกระชวยหัวใจทุกครั้งเวลามีน้องๆ นักศึกษามาคุยด้วย“คุยเรื่องงานหรือคะ”“ไม่แน่ใจครับ จะเที่ยงแล้ว เขาบอกให้พี่สั่งอาหารมาเผื่อคุณรดาด้วย ดูสิ เต็มทั้งสองมือเลย ว่าแต่น้องเป็นใครเหรอ”“หนูชื่อเอื้องฟ้าค่ะ เป็นน้องของพี่ดา”“จะเข้าไปคุยกันไหม อยู่ในห้องข้างหน้านี้แหละ พี่เป็นผู้ช่วยของคุณลมเหนือ” ชายวัยเกือบสามสิบชี้นิ้วบอก“ไม่ดีกว่าค่ะ แล้วก็ไม่ต้องบอกนะคะว่าเอื้องมา เอื้องไม่อยากตอบคำถามของพี่สาว” เธอพูดโกหกไปอย่างนั้นก่อนจะขอตัวกลับ ใครจะอยากรบกวนเวลากินข้าวของพวกเขาล่ะแต่เมื่อได้ยินเสียงเปิดประตูพร้อมกับเสียงของพี่ที่ดังตามมา ก็จำเป็นต้องหันกลับไปมอง รดาอยู่ในชุดจั๊มสูทสีชมพู ผมดัดลอน ใบหน้าถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางโทนสีเดียวกับชุดคนเป็นพี่ไม่ได้มีท่าทีตกใจ เพราะรู้แต่แรกแล้วว่าพ่อฝากให้คุณลุงปรานต์ช่วยดูแลเด็กคนนี้ เพียงแต่เธอไม่คิดว่าจะเห็นกันในออฟฟิศบริษัท“พี่ลมเหนือบอกว่าเธอมานี่ที่ เข้ามาก่อนสิ”“เอื้องต้องกลับแล้วค่ะ มีเรียนช่วงบ่าย เดี๋ยวไปไม่ทัน”“เข้ามา” รดาพูดเน้นเ

  • มรสุมร้ายสายลมเหนือ   ตอนที่ 37

    เอื้องฟ้าทำกับข้าวใส่กล่องพลาสติกให้ลมเหนือมาสี่วันแล้ว และวันนี้คือวันที่ห้า ซึ่งเธอตื่นสายเพราะรู้สึกเพลียมาตั้งแต่เมื่อวาน จึงทำให้เตรียมอาหารไม่ทัน ออกไปดูข้างนอกอีกทีก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของเขาแต่เนื่องจากวันนี้มีเรียนช่วงบ่าย จึงคิดว่าจะเอาข้าวไปส่งให้เขาแทน เพราะใจหนึ่งก็อยากลองไปดูออฟฟิศของบริษัทเอเคซีคอนสตรัคชั่นสักครั้ง ข้างนอกว่าสวยแล้ว เลยอยากรู้ว่าข้างในจะเป็นอย่างไรออฟฟิศอยู่ระหว่างบ้านหลังนี้กับบ้านอัครินทร์เดชา ระยะเวลาเดินทางก็พอๆ กัน เธอเคยเห็นตอนนั่งรถผ่านแล้วคุณย่าชบาชี้ให้ดู เป็นอาคารสำนักงานสามชั้น แต่พื้นที่กว้างและดูทันสมัยมาก สมกับที่เป็นบริษัทรับเหมาก่อสร้างขนาดใหญ่วันนี้เธอทำข้าวผัดเบคอนให้เขาแค่เมนูเดียวเพราะกลัวไม่ทันมื้อเที่ยง และเอาองุ่นใส่ถุงลงไปด้วย หลังจากแต่งกายด้วยชุดนักศึกษาจนเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็นั่งรถสองแถวไปเพราะจะประหยัดได้มากกว่า จนกระทั่งไปถึงที่นั่นตอนสิบเอ็ดโมงครึ่งตอนแรกพนักงานรักษาความปลอดภัยยังไม่อนุญาตให้เอื้องฟ้าเข้าไป เพราะต้องโทรถามคนที่อยู่ในออฟฟิศก่อน แต่สักพักก็ได้ยินเสียงแตรรถดังขึ้น เป็นนทีที่ลดกระจกลงแล้วเอ่ยถามเสียงดังว่าทำไม

  • มรสุมร้ายสายลมเหนือ   ตอนที่ 36

    เอื้องฟ้ามองเพื่อนเดินไปเปิดประตูเล็กออกไปจนลับตา เมื่อหันกลับมามองลมเหนือก็เห็นเขาพยายามที่จะเดินเข้าบ้าน เธอจึงตั้งท่าจะเข้าไปช่วยประคอง แต่แล้วกลับถูกมือข้างหนึ่งของเขาดันออก“ฉันไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น ไม่ต้องยุ่ง”คนตัวเล็กชะงักไปทันควัน เขาไม่ให้ช่วย เธอก็ได้แต่มองตามหลังอยู่อย่างนั้นเพราะกลัวว่าเขาจะล้มอีก“เอื้องจะเอายาไปไว้ในห้องให้นะคะ ถ้าพี่ลมเหนือต้องการความช่วยเหลือก็เรียกเอื้องได้ตลอด”คนตัวสูงส่งเสียงอืมคำหนึ่ง แต่มันกลับทำให้รอยยิ้มปรากฏอยู่บนใบหน้าของคนฟัง เธอแค่รู้สึกว่าน้อยนักที่เขาจะรับคำง่ายๆเอื้องฟ้าคิดว่าจะพูดเพียงแค่นั้น แต่ก็นึกอย่างหนึ่งขึ้นได้จึงพูดอย่างระแวดระวังว่า “พี่นทีบอกว่าพี่ลมเหนือขาบวม งั้นให้เอื้องช่วยประคบเย็นให้ดีไหมคะ จะได้รู้สึกดีขึ้น”“จะมาทำดีกับฉันเพื่ออะไร” เขาถามอย่างเอาเรื่อง“เอื้องแค่อยากชดเชยเรื่องหนี้ของคุณพ่อค่ะ”ยิ่งเขาไม่ทวง เธอก็ยิ่งรู้สึกผิด ถ้าหากต้องคอยหลบหน้าเขาเพียงเพราะอยากตัดใจและไม่อยากทำเรื่องอย่างว่า เช่นนี้ความสัมพันธ์ก็มีแต่จะแย่ลง ไม่สู้ทำให้เขาเห็นดีกว่าว่าแท้จริงแล้วเธอเป็นคนเช่นไร“แล้วแต่ อยากทำอะไรก็ทำ” เขาตอบเพรา

  • มรสุมร้ายสายลมเหนือ   ตอนที่ 35

    วันต่อมาเอื้องฟ้ามีเรียนถึงเที่ยง แต่ไม่ได้แวะไปที่ไหนจึงกลับบ้านตามปกติ เมื่อมาถึงก็พบว่าลมเหนือไม่อยู่ เธอถามแม่บ้านจนรู้ว่ามีคนมารับเขาออกไปข้างนอกตั้งแต่ช่วงสายแล้ว จึงคิดว่าจะใช้เวลานี้คุยกับลลินถึงงานที่กำลังจะทำร่วมกันหญิงสาวชวนเพื่อนมาที่บ้านทันทีเพราะไม่สะดวกเจอกันที่อื่น ทั้งสองนั่งทำงานอยู่ในห้องนั่งเล่น จนกระทั่งบ่ายสามถึงได้ยินเสียงรถยนต์ดังมาจากข้างนอกเอื้องฟ้าออกไปดูจนรู้ว่าใครมา ขณะนั้นนทีกำลังช่วยพยุงน้องออกจากรถ โดยมีคนขับรถของบริษัทตามแม่บ้านเข้ามาหยิบไม้ค้ำยันให้เจ้านายดูท่าทางลมเหนือจะไม่ยอมให้พี่ช่วยเหลือเท่าใดนักจึงดันตัวออกเบาๆ เพราะเขาจะใช้ไม้ค้ำยันพยุงเดินไปเอง ไม่นานคนขับรถก็รีบเอาไปให้“พี่นที สวัสดีค่ะ” เอื้องฟ้ายกมือไหว้คนที่อายุมากกว่า และกระซิบบอกลลินที่ยืนอยู่ข้างๆ ว่าใครเป็นใคร หลังจากเพื่อนยกมือไหว้ทักทายรุ่นพี่แล้ว เธอก็บอกสองพี่น้องว่าคนนี้คือเพื่อนสนิท ก่อนจะถามพวกเขาอย่างงุนงงว่า “ไปไหนมาหรือคะ”“อ้อ พอดีเจ้าลมเหนือมันอยากกลับไปทำงาน ก็เลยโทรบอกให้คนขับรถมารับ แต่อยู่ได้แค่ครึ่งวัน โรคกระเพาะก็ถามหาเพราะมันแอบสั่งอาหารเผ็ดๆ มากินตอนเที่ยง พี่เ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status