LOGINShare
ตอนที่ 1
Last Updated:
2025-12-17 00:32:33สองเดือนก่อน
ภายในรีสอร์ตหรูใกล้ทะเล ปลายฝน อัครินทร์เดชา สาวสายวัยยี่สิบห้าปีผู้เป็นทายาทคนที่สามของตระกูล เธออยู่ในชุดจั๊มสูทสีครีมและกำลังเดินไปยังเบื้องหน้าอย่างวิตก โดยมีเพื่อนสนิทอย่าง พัทริน เดินตามหลังมา เสียงรองเท้ากระทบกับพื้นดังขึ้นอย่างถี่รัว บ่งบอกถึงความร้อนรนของผู้สวมใส่ที่สงสัยว่ามีคนรักพาชู้มานอนด้วย เวลาในตอนนี้คือสามทุ่ม นายพงษ์ ชายวัยสี่สิบผู้ทำหน้าที่ดูแลรีสอร์ตให้เจ้านายในช่วงกลางคืน ไม่อาจปล่อยให้คนนอกบุกเข้าไปรบกวนลูกค้าได้ จึงพยายามเอ่ยปากห้ามอยู่เรื่อยๆ แต่ก็ทำได้แค่ห้ามเพราะไม่กล้าแตะเนื้อต้องตัว ก่อนที่ผู้มาเยือนจะเดินไปถึงบ้านน็อกดาวน์หลังสุดท้าย นายพงษ์จึงทำใจกล้าขวางทางไว้อีกครั้ง ถึงแม้จะรู้แล้วว่าอีกฝ่ายต้องการมาหาแฟนที่ชื่อภาวิน แต่เพราะไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์ทะเลาะเบาะแว้งกันจึงจำเป็นต้องรอให้เจ้านายสาวมาถึงก่อน เพื่อเจรจากันดีๆ “ให้หนูเข้าไปเถอะค่ะ” “เอ่อ… แต่ว่า… ลูกค้าสั่งไว้ว่าห้ามไม่ให้ใครเข้าไปรบกวนนะครับ รอให้เจ้านายผมมาก่อนดีกว่า แล้วค่อยคุยกันอีกทีว่าจะเอายังไง” คนที่ชายวัยสี่สิบกล่าวถึงก็คือ รดา เขมรักษ์ หญิงสาวผู้เป็นเจ้าของรีสอร์ตแห่งนี้ เจ้าตัวพักอยู่ในบ้านสองชั้นตรงทางข้าง ซึ่งโทรบอกกันแล้วเมื่อครู่ แต่กว่าจะเดินมาถึงก็ต้องใช้เวลา “พี่วินสั่งห้ามไม่ให้ใครเข้าไปรบกวนงั้นเหรอ” ปลายฝนพึมพำเสียงเบา เธอรู้สึกจุกในอกอยู่ไม่น้อยเพราะแฟนหนุ่มที่อายุมากกว่าสองปีทำให้คิดมาก จากที่ไม่เชื่อว่าเขาจะแอบมานอนกับชู้ ก็เริ่มจะเชื่อแล้วว่ามันเป็นเรื่องจริง “รออีกนิดนะครับ” นายพงษ์ย้ำอีกเพื่อให้อีกฝ่ายใจเย็นลง “ฝน พัท” เสียงของรดาดังขึ้นอยู่ไม่ไกล ก่อนที่เจ้าตัวจะเดินมาดูด้วยสีหน้าตื่นตระหนก และตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นเพื่อนที่รู้จักกันมานานน้ำตาคลอ เธอจึงส่งสายตาบอกนายพงษ์เป็นเชิงว่าให้ถอยออกไปก่อน “ดา นี่คือรีสอร์ตของแกใช่ไหม” “ใช่ เพิ่งเปิดได้ไม่ถึงปีเอง ขอโทษนะที่ไม่ได้บอก แล้วแกกับยัยพัทมาที่นี่ได้ยังไง มาหาใคร” รดาถามกลับ “ฉันมาหาพี่วิน” ปลายฝนตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ซึ่งเพื่อนคนนี้ก็รู้จักภาวินพอๆ กับที่เธอรู้จัก เพราะเคยเรียนที่เดียวกันมาก่อน ถ้าเขามาที่นี่ แน่นอนว่าต้องเห็น “เขาพักอยู่ที่นี่เหรอ ฉันเพิ่งขับรถมาถึงเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้วเอง เลยไม่รู้ว่าวันนี้มีใครมาพักบ้าง ว่าแต่… มีเรื่องอะไรกัน?” “มีคนชวนเขามา ก่อนหน้านี้เราทะเลาะกันเรื่องที่เขาเริ่มทำตัวเหินห่าง แล้วเพื่อนของเขาที่ไม่ประสงค์ออกนามก็แช็ตมาบอกว่าเขากำลังคุยกับอีกคน มีหลักฐานในโทรศัพท์ เมื่อวานฉันเลยถือวิสาสะเปิดดูโทรศัพท์เครื่องนั้น ถึงได้รู้ว่าเขานอกใจฉันจริงๆ แล้วผู้หญิงคนนั้นก็คือน้องสาวของแก” “ฮะ? แน่ใจเหรอ แกรู้จักน้องฉันด้วยเหรอ” รดาถามอย่างงุนงงเพราะไม่เคยแนะนำน้องสาวให้เพื่อนรู้จักเลย ซึ่งคนที่ถูกกล่าวถึงก็คือน้องสาวต่างแม่ของเธอเอง ชื่อเอื้องฟ้า แต่แม่ของเธอไม่ชอบหน้าเท่าไร เหตุเพราะเด็กคนนี้เกิดจากเมียน้อย ได้ยินว่าพ่อแอบนอกใจแม่จนเป็นเหตุให้มีลูกกับผู้หญิงคนนั้น แต่นางก็มาเสียชีวิตเพราะถูกรถชนตอนที่เอื้องฟ้าอายุแค่สามขวบ ท่านจึงฝากให้แม่ยายดูแลเรื่อยมาโดยแอบส่งเงินให้ประจำ ทว่าความก็มาแตกตอนที่ผู้เป็นยายของเด็กเสียชีวิตด้วยโรคประจำตัว พ่อจึงจำเป็นต้องรับลูกอีกคนที่ตอนนั้นอายุเก้าขวบมาอยู่ด้วย เป็นเหตุให้แม่ของเธอไม่พอใจ จนถึงขั้นสั่งไม่ให้ลูกเมียน้อยเข้าไปป้วนเปี้ยนในบ้านหลังใหญ่ที่ใช้เงินของนางสร้างขึ้นมา คนเป็นพ่อไม่อยากมีปัญหากับเมียหลวง จึงให้ลูกไปอยู่ในบ้านหลังเล็กที่ติดกัน ซึ่งเป็นบ้านที่ปล่อยให้คนนอกมาเช่า โดยให้แม่บ้านไปนอนเป็นเพื่อนและช่วยเลี้ยงดูในยามที่ตนไม่อยู่ ทว่าปัจจุบันพ่อกับแม่ของเธอหย่ากันแล้ว เหตุเพราะทะเลาะกันเรื่องเงินซึ่งเป็นปัญหาคาราคาซังมานาน ท่านทั้งสองจึงตัดสินใจแยกทางกันเมื่อสองปีก่อน คนน้องออกไปเช่าบ้านอยู่กับพ่อ ส่วนคนพี่อยู่กับแม่ที่บ้านหลังเดิม รดาเองถึงแม้จะมีเบอร์โทรของน้อง แต่ก็ไม่ได้ไปเยี่ยมกัน นี่จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้เธอไม่รู้ความเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายเท่าใดนัก “เอาเป็นว่าฉันรู้จักก็แล้วกัน” “ฉันว่าแกน่าจะเข้าใจอะไรผิดแล้วแหละ จริงอยู่ที่ว่าพี่วินกับยัยเอื้องรู้จักกัน แต่เขาก็มองยัยเอื้องเป็นน้องมาตลอดเลยนะ คงไม่แอบกินกันหรอก” “ฉันไม่อยากคิดนะ แต่แช็ตนี่มันทำให้ฉันมองในแง่ดีไม่ได้จริงๆ” ปลายฝนหันหน้าจอโทรศัพท์ให้เพื่อนดู เป็นภาพการสนทนากันทางข้อความที่เธอใช้โทรศัพท์ของตัวเองถ่ายเก็บไว้
Latest chapter
มรสุมร้ายสายลมเหนือ ตอนที่ 32
เอื้องฟ้ารู้สึกขมขื่นอยู่ภายในใจ เธอเงียบไปพักหนึ่งแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือว่า “แต่เอื้องก็ยอมทุกอย่างแล้ว พี่ลมเหนืออย่าผลักไสกันอีกได้ไหมคะ เอื้องไม่มีที่ไปแล้วจริงๆ”ชายหนุ่มเอื้อมมือไปจับปลายคางมนให้เชิดขึ้น ก่อนจะโน้มหน้าเข้าไปใกล้ๆ แล้วพูดเสียงทุ้มต่ำว่า “ได้สิ ไม่ต้องไปไหนแล้ว อยู่ให้ฉันทรมานเธอที่นี่แหละ”คำตอบรับที่คิดว่าจะดี แต่กลับไม่ดีเลย เอื้องฟ้าสะบัดหน้าหนีจากมือแกร่งเบาๆ แล้วลุกขึ้นยืนด้วยสีหน้าเหนื่อยอ่อน คืนนี้เธอไม่อยากพูดคุยกับเขาอีกแล้วจึงบอกว่า “ขอตัวค่ะ” จากนั้นก็เดินไปเปิดประตูแล้วกลับห้องของตัวเองที่อยู่ชั้นบนหลังจากคืนนั้นผ่านไป เอื้องฟ้าก็ซึมเศร้าทั้งวันจนเพื่อนอย่างลลินอดเป็นห่วงไม่ได้ เมื่อถามถึงสาเหตุ เจ้าตัวก็ไม่ยอมบอก เลยเดาว่าน่าจะเป็นเพราะพี่บุญธรรมปลอมๆ นั้นแน่“ถ้าไม่ไหวก็ถอยออกมาได้นะ เราเป็นห่วง” ลลินบอกเพื่อนในขณะที่เดินออกมาจากตึกเรียนพร้อมกัน“เราไม่ได้เป็นอะไร”“แน่เหรอ สีหน้าบ่งบอกชัดเจนขนาดนี้”“อืม เรากลับก่อนนะ เขารู้ตารางเรียนของเรา ถ้ากลับช้าเดี๋ยวเป็นเรื่องอีก”“น้องเอื้อง จะกลับแล้วหรือครับ” เสียงของภูผาที่อยู่ในชุดนักศึกษาชายดัง
มรสุมร้ายสายลมเหนือ ตอนที่ 31
เอื้องฟ้าทำหน้าลำบากใจเพราะนี่คือครั้งแรกจริงๆ เธอไม่เคยทำ แต่อีกใจหนึ่งก็อยากลองดูสักครั้ง และถึงแม้ว่าจะเป็นครั้งแรก แต่เธอก็เคยเห็นคลิปเหล่านั้นผ่านตาอยู่บ้างเพราะเพื่อนส่งให้ดู จึงคิดว่าจะพยายามทำให้ได้เหมือนที่เห็นมือเล็กกำรอบท่อนเอ็นของชายหนุ่ม มันทั้งแข็งทั้งร้อน และใหญ่มากจนทำให้รู้สึกพรั่นใจ เธอค่อยๆ แลบลิ้นสัมผัสตรงส่วนหัวที่มีน้ำไหลปริ่มออกมา แล้วอ้าอมอย่างไม่ประสีประสานักเริ่มแรกยังวนอยู่กับส่วนนั้นเพราะยังไม่ชิน แต่เมื่อเวลาผ่านไปสักพักจึงปล่อยให้ตัวตนของเขาเข้าไปอยู่ปากลึกมากขึ้น ทว่าก็เข้าได้แค่ครึ่งเดียวเท่านั้นลมเหนือมองการปรนเปรอจากปากคนตัวเล็ก เขาสอดมือเข้าไปในเรือนผมของเธอแล้วช่วยจับให้ขยับเข้าออก“อื้อ…” เอื้องฟ้าส่งเสียงประท้วงอย่างทรมานเพราะมีบางช่วงที่ท่อนเอ็นเข้าลึกมาก ทำเอาเธอเกือบขาดใจ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังไม่ยอมปล่อยมือจากศีรษะของเธอ“ฮึ่ม…” ชายหนุ่มส่งเสียงในลำคอด้วยความพอใจ แต่หารู้ไม่ว่านี่คือการทรมานอีกคน เพราะเธอควบคุมจังหวะเองไม่ได้จนเกือบจะเกิดอาการ ‘อ๊อกๆ’ ตามมาน้ำตาของเอื้องฟ้าซึมออกมาเล็กน้อยแต่ยังอดทนทำต่อไป รอจนเขาเอามือออก เธอถึงถอนปากออก
มรสุมร้ายสายลมเหนือ ตอนที่ 30
เอื้องฟ้ากัดริมฝีปากแน่นเพื่อข่มอารมณ์ เธอรู้ว่าเขาหมายถึงงานอย่างว่า แต่ก็เหนื่อยที่จะพูดตอบโต้จึงได้แต่ยืนเงียบอยู่อย่างนั้น “เธอกล้าเป็นที่รองรับอารมณ์ของฉันเพื่อแลกกับเงินหรือเปล่าล่ะ ถ้ากล้า ฉันก็กล้าจ่ายเหมือนกัน” เงียบ… “ทำไมไม่ตอบล่ะ ชอบฉันไม่ใช่เหรอ ฉันก็กำลังจะทำให้เธอสมหวังอยู่นี่ไง” เอื้องฟ้าบีบมือตัวเองไปมา เธอครุ่นคิดอยู่พักหนึ่งก่อนจะตอบเสียงแผ่วว่า “กล้าค่ะ” ลมเหนือคิดไม่ถึงว่าคนตรงหน้าจะตอบแบบนี้ ตอนแรกก็กะจะพูดลองใจสักหน่อย แต่ลืมไปว่าสาวเจ้านั้นไม่ธรรมดา “นั่นสินะ ฉันประเมินเธอต่ำเกินไป” เขาพูดแล้วหัวเราะในลำคอเบาๆ ราวกับว่าเป็นเรื่องตลก เมื่อวานเธอก็จูบเขา แถมยังจะถอดเสื้อผ่าต่อหน้าเขาด้วย แบบนี้ยิ่งเข้าทางใหญ่เลย “เอื้องรู้ว่าพี่ลมเหนือกำลังคิดอะไร แต่เอื้องก็ไม่อยากติดค้างบุญคุณใครเหมือนกัน ถ้าการทำแบบนี้แล้วมันจะแลกกับเงินที่เอื้องต้องใช้ระหว่างเรียนได้ เอื้องยอมค่ะ ยอมทุกอย่าง” ที่เธอยอมไม่ใช่เพราะต้องการเงิน แต่ยอมเพราะมีใจให้เขาต่างหาก คิดไปคิดมาก็รู้สึกสมเพชตัวเองที่คิดไปไกลอยู่ฝ่ายเดียว “ดี ใจกล้าดี งั้นคืนนี้ก็ไปหาฉันที่ห้อง ห้ามเกินสี่ทุ่ม” ชายหนุ
มรสุมร้ายสายลมเหนือ ตอนที่ 29
คนตัวเล็กหยุดนิ่ง ก่อนจะมองคนถามอย่างไม่ชอบใจนัก ความหมายของเขาคือกำลังประชดเรื่องที่เธอกลับบ้านช้าใช่ไหม? “ไปแวะที่ไหนมา” “ไปกินเค้กแล้วก็แวะซื้อของนิดหน่อยค่ะ” เธอบอกพลางยกของที่กำลังถือให้เขาดู ในนั้นมีโลชั่น แชมพู น้ำหอม และครีมบำรุงผิวที่ใช้อยู่เป็นประจำ “แฟนมาส่ง?” “ไม่ใช่ค่ะ เขาเป็นรุ่นพี่ที่คณะ” “ดูสนิทกันจังเลยนะ” ลมเหนือพูดเหมือนไม่เชื่อว่าเป็นแค่รุ่นพี่ เพราะเท่าที่เขาเห็นก็ดูสนิทสนมราวกับคนเป็นแฟนกัน เอื้องฟ้ารู้สึกเหมือนชายหนุ่มกำลังหาเรื่อง เธอจึงเดินหนีไปเพราะไม่อยากคุยอีก แต่ก็ต้องหยุดชะงักเพราะน้ำเสียงที่ดังขึ้น “ฉันยังพูดไม่จบ” “พี่ลมเหนือต้องการอะไรคะ” “เอาตารางเรียนของเธอมาให้ฉันดู” “ถ้าอยากดูก็จะให้ดูค่ะ แต่ขอถามหน่อยว่าอยากดูไปทำไม คิดว่าเอื้องจะกลับบ้านไม่ตรงเวลาเหรอ?” “ก็คุณย่าฝากให้ฉันดูแลเธอ ถ้าปล่อยให้เถลไถลแบบนี้มีหวังเรียนไม่จบแน่” “ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ เอื้องดูแลตัวเองได้ ไม่จำเป็นต้องให้พี่ลมเหนือมาดูแลหรอก” “อวดเก่ง เธอเป็นภาระตั้งแต่วันแรกที่เข้ามาแล้ว” “ถ้าคิดว่าเอื้องเป็นภาระจริงๆ งั้นเอื้องขอไปอยู่หอกับเพื่อนโดยที่ไม่บอกคุณย่าก็ได้ค่ะ พี
มรสุมร้ายสายลมเหนือ ตอนที่ 28
“เรื่องอะไร มันยังมีเรื่องที่น่าอายไปกว่าเรื่องของเราอีกเหรอ หกล้มต่อหน้าไอ้พวกรุ่นพี่ที่เราโคตรเกลียดอะ เสียงหัวเราะนี่มาเต็มเลย” ลลินพูดอย่างแค้นใจเมื่อนึกถึงประสบการณ์ครั้งนั้นของตัวเอง เอื้องฟ้าลำบากใจที่จะพูด แต่เพื่อนคนนี้ตั้งแต่คบกันมาก็ไม่เคยมีเรื่องปิดบังกัน มีอะไรก็เล่าให้เธอฟังหมดไม่เว้นแม้กระทั่งเรื่องเซ็กซ์ ถ้าเธอไม่ยอมบอกอะไรเลย ก็กลัวว่าเพื่อนจะคิดว่าตัวเองไม่สำคัญ จึงทำใจกล้าพูดออกไปว่า “เรื่องเกี่ยวกับพี่บุญธรรมน่ะ ไม่สิ ไม่ใช่พี่บุญธรรมจริงๆ แต่คุณย่าบอกว่าอยากลองใจเขาก็เลยต้องปล่อยให้เขาเข้าใจผิด” “ลองใจอะไร” “ไม่รู้เหมือนกัน แต่เรื่องที่เรากำลังจะบอกคือ… เราจูบเขา เขาเลยกัดปากเราคืน” “เฮ้ย! จริงดิ” ลลินยอมรับว่าตกใจพอสมควร ซึ่งสีหน้าของเอื้องฟ้าในตอนนี้แทบจะซีดเป็นไก่ต้มอยู่แล้ว “เราโมโห ก็เลยคิดน้อยไปหน่อย” “ถึงว่า ปากบวมเชียว ที่แท้ก็ถูกพี่เขากัดปากนี่เอง ว่าแต่… เรื่องมันเป็นมายังไงเหรอ คงไม่ได้มีอะไรกันหรอกใช่ไหม” เอื้องฟ้าส่ายหน้าไปมา “ไม่มี เขาคิดว่าเราผ่านผู้ชายมาเยอะแล้ว เราเลยจูบประชด ก็คนมันโกรธนี่นาถึงได้คิดทำอะไรแบบนั้น” “จูบแบบแลกลิ้น?” คนถูก
มรสุมร้ายสายลมเหนือ ตอนที่ 27
คำพูดของเอื้องฟ้า ยิ่งฟังก็ยิ่งน่าโมโห ลมเหนือขบฟันแน่นจนกรามเป็นสันนูน ก่อนที่จะกระชากแขนเล็กเข้าหาตัวอย่างรวดเร็วจนเธอร้องเสียงหลง จากนั้นก็ใช้มืออีกข้างรั้งศีรษะแล้วประกบริมฝีปากเข้ากับเรียวปากนุ่มด้วยอารมณ์โกรธ เขาไม่ได้สอดลิ้นเข้าไปเกี่ยวกระหวัดกัน แต่ขบกัดริมฝีปากล่างของเธอเหมือนตั้งใจทำให้เจ็บจนมีเลือดซึมออกมา “อื้อ…” เอื้องฟ้าส่งเสียงอู้อี้ในลำคอเพราะถูกกัดจนน้ำตาไหลทะลัก เธอพยายามที่จะผละออกไป แต่เขาก็จับแขนและศีรษะไว้แน่น เลยได้แต่ทนเจ็บอย่างอยู่อย่างนั้น สักพักแรงกัดก็ค่อยๆ แผ่วลงก่อนที่ทุกอย่างจะนิ่งไปคล้ายกับว่าโลกหยุดหมุน หัวใจของเธอเต้นรัวแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอกอยู่แล้ว เพราะการกระทำของเขามันเริ่มทำให้รู้สึกพรั่นใจ เธอพยายามมองลมเหนือเป็นพี่ชายมาตลอด ทว่าสิ่งที่เขากำลังทำอยู่ตอนนี้ มันกลับทำให้ความรู้สึกบางอย่างที่อยู่ในใจเด่นชัดขึ้น หรือเธอจะหวั่นไหวเข้าแล้วจริงๆ ลมเหนือถอนปากออกแล้วมองกลีบปากชมพูระเรื่อของหญิงสาวที่บวมเจ่อ และมีเลือดซึม พอเห็นท่าทางของเธอแล้วก็อดหัวเราะในลำคอไม่ได้ “ตัวสั่น ทำเหมือนไม่เคย” คนตัวเล็กตื่นจากภวังค์เมื่อได้ยินคำพูดของชายหนุ่ม “ต้
You may also like
สตรีขี่ม้าออกศึก
ปาเย่วเซิ่งเซี่ย1.3M viewsคนในใจเขากลับมา เลยต้องปิดเรื่องท้อง
ลั่วหูโยว259.6K viewsรวมเรื่องสั้นสุดสยิว SS2 (NC25+)
Chocolate lily 61.8K viewsมรสุมรัก CEO ซาตาน
เกาะลอยน้ำ92.8K viewsFear to love you คนโปรดที่กลัวถูกรัก
แสงกลางสมุทร128 viewsปรารถนารักจากท่านประธาน
อิงวรา204 viewsโซ่ตรวนหัวใจ
เอริณ121 viewsรักอีกครั้งไม่อยากเป็นเพื่อน
อิงอรทัย493 views
