เข้าสู่ระบบเกนหลงเห็นว่าถ้าปล่อยไว้จะไม่เป็นผลดีแน่ ถ้าอีกฝ่ายอยากได้คำขอโทษ เธอก็ไม่ดื้อดึงหรอก ยินดีทำให้อีกฝ่ายพอใจอยู่แล้ว ทุกคนที่เคยรู้จักเธอต่างนึกว่าจะได้ดูสถานการณ์สนุกๆ จึงรอลุ้นฟัง บางคนเปิดกล้องมือถือเตรียมอัดคลิปด้วยซ้ำ พอเห็นเกนหลงเป็นฝ่ายยกมือไหว้ขอโทษอย่างนอบน้อม หลายๆ คนก็คิดสมเพชในใจว่าถ้าไม่ตกต่ำ คนอย่างเกนหลงมีหรือยอมจะก้มหัว
“ถ้าเสแสร้งแกล้งขอโทษล่ะก็ ฉันไม่รับหรอกนะ”
“อย่าเข้าใจผิดสิคะ” เกนหลงยิ้มแย้มอ่อนโยน แต่แววตาไม่ยิ้ม “เกนพูดไม่ดี ทำให้คุณพี่ขุ่นข้องหมองใจ เกนต้องกราบขอโทษเป็นอย่างยิ่งค่ะ ต่อไปเกนจะระมัดระวัง พิจารณาคำพูดก่อนทุกครั้ง ได้โปรดยกโทษให้เกนด้วยนะคะ”
“ทำเป็นพูดดีไปเถอะ เมื่อกี้เธอทำหน้าตึงใส่ฉันชัดๆ”
เกนหลงยิ้มกว้างขึ้นอีกนิด แต่อีกฝ่ายกลับรู้สึกอึดอัดหายใจไม่ออก
“คุณพี่คงจะตาฝาดแล้วล่ะค่ะ”
ทุกคนที่อยู่บริเวณนั้นคิดตรงกันว่า หากเมื่อครู่นางผรุสวาทใส่เด็ก เกนหลงจะไม่ใช่แค่ทำหน้าตึงใส่แน่ ดารารุ่นพี่เห็นว่าตัวเองถือแต้มเหนือกว่า ดังนั้นจึงจะจิกกัดเอาให้เกนหลงทำมาหากินไม่ได้ แต่เกนหลงอุ้มซันนี่เข้ามาพนมมือแทบอก ดูเผินๆ แล้วไม่มีอะไร แต่ความจริงแล้วเธอแอบกระซิบ
“ถ้าคุณพี่ยังไม่ยอมหยุด เกนคงจะต้องไปพบสามีของคุณพี่ดูสักครั้ง ดีไหมคะ”
“ไป... ไปทำไม”
ช่วงที่เกนหลงกำลังโด่งดังมีชื่อเสียง ก็มีดาราหลายคนเข้ามาตีซี้สนิทสนม ดารารุ่นพี่คนนี้ก็เป็นหนึ่งในนั้น เรียกน้องเกนอย่างนั้น น้องสาวที่พี่รักที่สุดอย่างนี้ มีขนมนมเนยมาฝากไม่ได้หยุด เวลาลงรูปในโซเชียลก็จะแท็กหาตลอด สุดท้ายก็ออกลายเอ่ยปากขอยืมเงินหลายครั้ง และยืมแล้วก็ไม่เคยคืน หนำซ้ำยังทำเป็นลืมอีกต่างหาก
“คุณพี่เลิกเข้าบ่อนแล้วยังคะ ตอนนี้พอจะมีเงินมาไถ่บ้านที่มาจำนองกับเกนแล้วยัง เกนจะได้เอาสัญญาจำนองกับโฉนดที่ดินไปหาที่บ้านค่ะ”
“ย...ยัง ยังไม่มี อย่าไปนะ ผัวพี่เอาพี่ตายแน่”
“ได้ค่ะ” เกนหลงยิ้มหวานหยด ซันนี่เห็นยิ้มของแม่แล้วยังหนาวแทน
“แม่ครับ ผมคำนวณยอดให้นะครับ”
“ขอบใจมากจ้า เงินต้นแปดแสน ยืมไปตั้งแต่เดือนห้าปี 60 อัตราดอกเบี้ยตามสัญญาร้อยละ 0.5 ต่อเดือน ซันนี่ลองช่วยแม่คิดเลขหน่อยนะ”
“ได้ครับ”
“เงินที่คุณพี่ยืมไปแปดแสน เกนยังไม่ได้คืนเลยสักบาท คุณพี่เป็นคนน่ารัก งานละครเยอะก็คงจะลืมไปบ้าง ถ้าสิ้นเดือนนี้คุณพี่ยังนิ่งเฉย เกนจะให้ทนายส่งจดหมายแจ้งเตือนความจำไปสักรอบนะคะ เกนต้องไปเข้าฉากแล้ว ขอตัวก่อนค่ะ”
“เอ้อ...”
เกนหลงยกมือไหว้สวัสดีงามๆ ส่วนซันนี่ส่งกระดาษซึ่งเขียนยอดเงินต้นกับดอกเบี้ยที่ทบมาในแต่ละเดือนจนถึงปัจจุบันแล้วโบกมือให้ “ลืมคืนเงินแม่ผมให้ครบนะครับคุณป้า สวัสดีครับ”
ซันนี่กอดคอและซบแก้มแนบไหล่แม่อย่างสุขสบายใจ แต่ก็สังเกตเห็นคนน่าสงสัยหลบอยู่ตรงหลังรถ ดวงตากลมโตจับจ้องเลนส์กล้องที่ชายคนนั้นยกขึ้นเล็งถ่ายรูป ซันนี่เคยเจอพวกปาปารัซซี่อยู่หลายครั้งและไม่เขินอายหรือกลัวแต่อย่างใด หนูน้อยฉีกยิ้มให้กล้องและทำนิ้วรูปมินิฮาร์ทให้ด้วย กลายเป็นหนึ่งในหลายร้อยรูปที่ถูกส่งตรงข้ามทวีปไปสู่สายตาผู้เป็นพ่อ
เขาพยายามหาทางสืบค้นหาตัวหญิงสาวปริศนาคนนี้มานานแล้ว ดวงตาของเด็กน้อยถอดแบบเขามาไม่มีผิด ส่วนลักยิ้มตรงแก้มก็เหมือนผู้เป็นแม่ เป็นส่วนผสมแสนวิเศษที่เขากับเธอสร้างสรรค์ร่วมกัน แต่เธอปฏิเสธที่จะรับเขาเข้ามาในชีวิต
เขาแน่ใจว่าเธอรู้จักเขา รู้ว่าจะแจ้งข่าวถึงเขาผ่านทางช่องทางไหน แต่เธอเลือกที่จะเมินเฉย
แม้จะไม่สามารถเรียกคืนช่วงเวลาที่เขาพลาดไปให้กลับมาได้ แต่นับจากนี้ไป เขาจะไม่ยอมพลาดอีกเป็นอันขาด
“เมื่อก่อนแม่ก็ไม่ยอมใครเหมือนกัน ไม่มีทางยอมเสียละ ใครพูดอะไรมาก็เข้าไปเถียงเอาชนะให้ถึงที่สุด สุดท้ายแล้วก็ไม่เกิดประโยชน์อะไร สิบคนก็พูดไปสิบอย่าง เราตามไปอธิบายทั้งหมดไม่ไหวหรอก บางคนปักใจเชื่อไปแล้ว มันก็เสียเวลาที่จะไปแก้ไขความเชื่อของเขา เรารู้แค่ว่าเราเป็นคนแบบไหนก็พอ จริงไหม”ซันนี่อมอากาศจนแก้มป่อง แต่ก็ยอมรับเหตุผลของแม่“จริงครับ แต่ตอนที่มีป้าปากเสียมาพูดใส่ผมว่าผมเป็นเด็กโดนพ่อทิ้ง แม่ปารองเท้าใส่ป้าคนนั้นไม่ใช่เหรอครับ”“แหะๆ”“ปารองเท้าแล้วก็เท้าเอวแบบนี้”“โอย ทำไมช่างจำจัง ตอนนั้นเพิ่งขวบเดียวแท้ๆ” เกนหลงยิ้มแหยๆ ตั้งแต่มีลูก เธอก็พยายามเป็นตัวอย่างที่ดีให้ลูก แต่ก็มีหลุดให้เห็นเรื่อยๆ กลายเป็นว่าเธอเสียอีกที่ถูกลูกชายอบรม“ตอนนี้โลกไปไกลแล้วนะครับแม่ ผู้ปกครองของเพื่อนใน ห้องเรียนของผมเป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยวเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวเยอะแยะ พวกเขาก็มีความสุข เราก็มีความสุข ถึงจะไม่มีครบพ่อแม่ลูกก็เป็นครอบครัวที่สมบูรณ์เหมือนกัน คนที่เอาเรื่องนี้มาล้อเลียนบูลลี่คนอื่น ค
แต่แล้วหลายปีผ่านไป เธอก็หวนกลับคืนสู่วงการอีกครั้ง เรื่องนี้ถือว่าเป็นเรื่องที่แทบจะเป็นไปไม่ได้ ดาราตกอับส่วนใหญ่มักจะหมดที่ยืนในวงการ ไม่ก็ตกต่ำจนไม่เหลือโอกาสลืมตาอ้าปากสู้สังคม แต่สำหรับเธอแล้ว เธอกลับมาพร้อมกระแสรังเกียจ คนที่เคยมีเรื่องกับเธอต่างไม่สบายใจ กลัวจะถูกอาฆาตตามราวี ดังนั้นทุกคนจึงจับจ้องแกมแช่ง คาดเดาว่าพี่ธิคงจะดันเธอให้รับบทนางร้าย แต่ เปล่าเลย เธอได้รับบทเป็นเพียงตัวประกอบ และตั้งหน้าตั้งตาทำขนม ไม่ก็ข้าวกล่องมาส่งให้กองถ่าย ผู้จัดละครเห็นเกนหลงมีลูกเล็ก เขานึกสงสารจึงรับซื้อไว้ แรกๆ ก็ไม่มีใครกล้ากิน โยนทิ้งลับหลังก็บ่อย จนกระทั่ง...“อร่อยมากเลย ขนาดเย็นแล้ว กุ้งทอดยังกรอบเด้งอยู่เลย”“ชุดเบนโตะของเธอน่ารักมากเลย”“วันนี้ลองชิมขนมเค้กของเจ้าหญิงดาวร่วงแล้วยังอร่อยกว่าร้านในห้างอีกนะ”วันนั้นร้านข้าวเจ้าประจำมาส่งช้า คนในกองถ่ายทนหิวไม่ไหว จึงหยิบข้าวกล่องของเกนหลงมากินแก้หิว พอคนแรกกินหมดเกลี้ยงอย่างเอร็ดอร่อยแล้วทำท่าจะคว้ามากินอีก คนอื่นๆ ซึ่งรีรอดูว่าคนที่กินจะถ่ายท้องหรือไม่สบายหรือไม่ พอเห็น
บทที่ 1 เธอชื่อเกนหลงในวงการบันเทิงซึ่งมีดารามากมายฉายแสงเจิดจรัส แต่หาก พูดถึงดาราสาวผู้หนึ่งแล้ว ใครต่อใครก็พากันหัวเราะเยาะเธอคนนี้ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูงทันทีที่เผยโฉมสู่จอแก้ว ทุกคนพากันชื่นชมความสวยน่ารักราวกับตุ๊กตา ใครก็ตามที่เห็นเธอยิ้ม แล้วไม่ยิ้มตามก็คงเป็นพวกไม่มีหัวใจ ฝีมือการแสดงของเธอนับว่า น่าจับตามองอย่างยิ่ง และได้รับคำชมจากผู้คร่ำหวอดในวงการ ผลงานการแสดงเรื่องแรกของเธอจึงประสบความสำเร็จอย่างงดงาม เป็นแรงฉุดให้เธอโลดแล่นในวงการระดับแถวหน้าในช่วงเวลาเพียง ไม่กี่เดือนแต่ความสำเร็จมากมาย ทั้งชื่อเสียงเงินทองต่างๆ นี้ เธอไม่ได้สนใจเลย เพราะเธอมีความฝันเรียบง่ายก็คืออยากจะเป็นแม่บ้าน ทำข้าวกล่องให้ลูกและสามี มีความสุขอยู่กับการเข้าครัวทำอาหาร เท่านั้นเอง การจะเข้าวงการบันเทิง จะว่าง่ายก็ง่าย จะว่ายากก็ยาก ในเวลานั้นเธอเพิ่งจะเรียนอยู่มัธยมหก ใช้ชีวิตธรรมดาไม่มีอะไรน่าสนใจ แต่ในระหว่างที่กำลังเลือกซื้อของในห้างสรรพสินค้า มีงานอีเว้นต์ซึ่งมีดาราดังๆ มาร่วมงานพอดี เธอนึกสนใจจึงเข้าไปดูด้วย และแล้วก็มีชายแต่งตัวจัดจ้านคนหนึ่งมองมาที่เธอเขม็ง พลางชี้นิ้วให้คนอื
เกนหลงเห็นว่าถ้าปล่อยไว้จะไม่เป็นผลดีแน่ ถ้าอีกฝ่ายอยากได้คำขอโทษ เธอก็ไม่ดื้อดึงหรอก ยินดีทำให้อีกฝ่ายพอใจอยู่แล้ว ทุกคนที่เคยรู้จักเธอต่างนึกว่าจะได้ดูสถานการณ์สนุกๆ จึงรอลุ้นฟัง บางคนเปิดกล้องมือถือเตรียมอัดคลิปด้วยซ้ำ พอเห็นเกนหลงเป็นฝ่ายยกมือไหว้ขอโทษอย่างนอบน้อม หลายๆ คนก็คิดสมเพชในใจว่าถ้าไม่ตกต่ำ คนอย่างเกนหลงมีหรือยอมจะก้มหัว“ถ้าเสแสร้งแกล้งขอโทษล่ะก็ ฉันไม่รับหรอกนะ”“อย่าเข้าใจผิดสิคะ” เกนหลงยิ้มแย้มอ่อนโยน แต่แววตาไม่ยิ้ม “เกนพูดไม่ดี ทำให้คุณพี่ขุ่นข้องหมองใจ เกนต้องกราบขอโทษเป็นอย่างยิ่งค่ะ ต่อไปเกนจะระมัดระวัง พิจารณาคำพูดก่อนทุกครั้ง ได้โปรดยกโทษให้เกนด้วยนะคะ”“ทำเป็นพูดดีไปเถอะ เมื่อกี้เธอทำหน้าตึงใส่ฉันชัดๆ”เกนหลงยิ้มกว้างขึ้นอีกนิด แต่อีกฝ่ายกลับรู้สึกอึดอัดหายใจไม่ออก“คุณพี่คงจะตาฝาดแล้วล่ะค่ะ”ทุกคนที่อยู่บริเวณนั้นคิดตรงกันว่า หากเมื่อครู่นางผรุสวาทใส่เด็ก เกนหลงจะไม่ใช่แค่ทำหน้าตึงใส่แน่ ดารารุ่นพี่เห็นว่าตัวเองถือแต้มเหนือกว่า ดังนั้นจึงจะจิกกัดเอาให้เกนหลงทำมาหากินไม่ได้ แต่เกนหลงอุ้มซันนี่เข้ามาพนมมือแทบอก ดูเผินๆ แล้วไม่มีอะไร แต่ความจริงแล้วเธอแอบกระซิบ
“ตอนนี้โลกไปไกลแล้วนะครับแม่ ผู้ปกครองของเพื่อนในห้องเรียนของผมเป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยว เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวเยอะแยะ พวกเขาก็มีความสุข เราก็มีความสุข ถึงจะไม่มีครบพ่อแม่ลูกก็เป็นครอบครัวที่สมบูรณ์เหมือนกัน คนที่เอาเรื่องนี้มาล้อเลียนบูลลี่คนอื่น คนนั้นต่างหากที่ควรจะละอาย เพราะงั้นถึงจะมีใครพูดไม่ดีกับผม เดี๋ยวผมจัดการเอง แม่จะได้ไม่ต้องปารองเท้าอีกนะครับ”“จ๊ะๆ” ลูกชายพูดจาจริงจังเป็นการเป็นงาน คนเป็นแม่ก็ต้องกลั้นขำแทบตาย ขนาดสี่ขวบยังขี้บ่นขนาดนี้ โตไปจะยิ่งเหมือนพ่อมากแน่ๆพอเผลอคิดมาถึงตรงนี้ เกนหลงก็สะอึกในใจ“ถึงซันนี่จะไม่เคยเอ่ยถามแม่ แต่ลึกๆ แล้วซันนี่ก็อยากรู้ว่าใครเป็นพ่อใช่ไหมลูก”“ครับ”“ถ้าลูกพร้อม แม่ก็ยินดีจะเล่าทุกอย่างให้ฟังโดยไม่ปิดบังนะครับ”เด็กน้อยคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า “ถ้าพ่อเป็นคนไม่ดี ทำร้ายแม่แล้วทิ้งแม่ไป ผมก็ไม่อยากรู้หรอกครับ บางทีพ่อคงไม่สนใจด้วยซ้ำว่ามีผม ผมเองก็ไม่อยากรู้หรอกครับ”ฟังคำพูดน้อยใจของลูกชายแล้ว เกนหลงจึงกอดลูกแน่นขึ้นอีกนิด หอมแก้มจุ๊บเหม่งอีกหลายๆ ที เรียกเสียงหัวเราะคิกคักจากเจ้าหนู เกนหลงทั้งขยำทั้งนวดโดยไม่สนเสียงกรี๊ดใสๆ จนซันนี่โพ
แต่แล้วหลายปีผ่านไป เธอก็หวนกลับคืนสู่วงการอีกครั้งเรื่องนี้ถือว่าเป็นเรื่องที่แทบจะเป็นไปไม่ได้ ดาราตกอับส่วนใหญ่มักจะหมดที่ยืนในวงการ ไม่ก็ตกต่ำจนไม่เหลือโอกาสลืมตาอ้าปากสู้สังคม แต่สำหรับเธอแล้ว เธอกลับมาพร้อมกระแสรังเกียจ คนที่เคยมีเรื่องกับเธอต่างไม่สบายใจ กลัวจะถูกอาฆาตตามราวี ดังนั้นทุกคนจึงจับจ้องแกมแช่ง คาดเดาว่าพี่ธิคงจะดันเธอให้รับบทนางร้าย แต่เปล่าเลย เธอได้รับบทเป็นเพียงตัวประกอบ และตั้งหน้าตั้งตาทำขนมไม่ก็ข้าวกล่องมาส่งให้กองถ่าย ผู้จัดละครเห็นเกนหลงมีลูกเล็ก เขานึกสงสารจึงรับซื้อไว้ แรกๆ ก็ไม่มีใครกล้ากิน โยนทิ้งลับหลังก็บ่อย จนกระทั่ง...“อร่อยมากเลย ขนาดเย็นแล้ว กุ้งทอดยังกรอบเด้งอยู่เลย”“ชุดเบนโตะของเธอน่ารักมากเลย”“วันนี้ลองชิมขนมเค้กของเจ้าหญิงดาวร่วงแล้วยัง อร่อยกว่าร้านในห้างอีกนะ”วันนั้นร้านข้าวเจ้าประจำมาส่งช้า คนในกองถ่ายทนหิวไม่ไหวจึงหยิบข้าวกล่องของเกนหลงมากินแก้หิว พอคนแรกกินหมดเกลี้ยงอย่างเอร็ดอร่อยแล้วทำท่าจะคว้ามากินอีก คนอื่นๆ ซึ่งรีรอดูว่าคนที่กินจะถ่ายท้องหรือไม่สบายหรือไม่ พอเห็นว่าปลอดภัยก็หยิบมากินบ้าง“ระวังเถอะ กินของพวกนี้เข้าไป อาจจะมีของดี







