Se connecterอ้อม อ้อม ย้ัยอ้อม"
เสียงเรียกของผู้อาวุโสในงานอย่างรัศมี ที่ไม่ค่อยลงรอยกับอ้อมสักเท่าไร
"ค่ะพี่ มีอะไรจะใช้อ้อมหรือค่ะ"
เสียงอ้อมราบเรียบ รู้สึกอ่อนล้าในเสียงเรียกของรัศมีที่เธอรู้ดีว่าจะต้องถูกใช้ให้ไปทำโน่นนี่ข้างนอก ภายใต้อากาศร้อน ฝนตกบ้างละ ซึ่งต่างกับคนโปรดของรัศมีเองที่ชื่อดวงดาว ซึ่งแต่ละวันได้แต่แต่งตัวสวยนั่งโต๊ะไปวันๆ
"ไปธุระให้พี่หน่อยที่สำนักงานแห่งหนึ่ง เอาเอกสารไปให้บอสใหญ่เขาเซ็นต์ เขามีสัญญาจ้างร่วมกับเรา บริษัทเราต้องพึ่งพาเขา อย่าให้เสียชื่อละ"
อ้อมงงกับคำสั่งของรัศมี เหตุไฉนให้เธอไป ไม่ให้ดวงดาวไปเพราะเธอสวยกว่าอ้อมเป็นไหนๆ ในขณะที่อ้อมแค่แต่งหน้าอ่อนๆ แต่ดวงดาวแต่งหน้าจัดจ้านเห็นสีปากมาแต่ไกล
"อ้อมสงสัยคะพี่รัศมี ให้อ้อมไปจะเสียชื่อหรือเปล่าคะ น่าจะให้ดวงดาวไปแทน ดวงดาวออกจะสวย"
เมื่อดวงดาวได้ยินเช่นนั้นก็แก้ตัวเอาตัวรอดขึ้นมาทันที ซึ่งเธอได้ยินข่าวมาว่าผู้บริหารบริษัทชื่อดังของฝั่งนั้นอ้วนลงพุง หัวล้าน อ้วนเตี้ยดูไม่ได้เธอจึงประจบสอพลอให้รัศมีส่งอ้อมไปแทน
"พี่หมีคะ งานนี้ดาวไม่ไปนะคะได้ข่าวว่าทางโน้น แก่ล่ำเตี้ย ดาวไม่ไปเด็ดขาดเลยคะ ดาวเสียสละให้ยัยอ้อมค่ะเผื่อยัยอ้อมจะได้ผัวก็คราวนี้ อิอิ..."
ดวงดาวกระซิบกับรัศมีและขอไว้ตั้งแต่แรกว่าไม่ไปงานนี้เด็ดขาด ชายแก่อ้วนเตี้ยล่ำที่เธอพูดถึงน่าจะหมายถึงศักดิ์ชัย ที่เป็นหูเป็นตาดูแลบริษัทแทนเคนนั่นเอง จนชาวบ้านคิดว่าเขาเป็นเจ้าของบริษัทก็ไม่ปาน
"เธอนั่นแหละอ้อมที่จะไป ไปเถอะนะ เผื่อได้เจออะไรดีๆในชีวิตบ้าง"
รัศมีอมยิ้มอย่างมีเลศนัย ที่ได้แกล้งอ้อมทางอ้อมอีกครั้ง เนื่องจากไม่ค่อยถูกชะตากัน
อ้อมได้แต่ก้มหน้าฟังคำสั่งของรัศมี ถ้าเธอไม่ไปก็อาจจะทำให้มีเรื่องกับดวงดาวได้ อ้อมจึงต้องทนทำตามอย่างเสียไม่ได้
"ค่ะ พี่หมี อ้อมไปเองค่ะ"
ออฟฟิตของเคน...
"วันนี้คุณเคนเข้าบริษัทได้ ช่างทำให้ผมแปลกใจเหลือเกินครับ"
คุณศักดิ์ชัยเอ่ยทักทายเมื่อเห็นเคนเดินเข้ามาในบริษัทด้วยท่าทีภูมิฐานต่างจากทุกครั้ง ที่จะใส่ชุดอะไรก็ได้เข้ามาเนื่องจากเป็นเจ้าของ
"ทำไมหรือครับ ผมก็เป็นของผมแบบนี้มาตั้งนานแล้วครับ ไม่ต่างจากเดิมเท่าไร ลุงยังไม่ชินอีกหรอ"
เคนมีแอบเถียงคุณศักดิ์ชัยเล็กน้อยตามประสาคุณหนูเอาแต่ใจ
"คุณจะเข้าบริษัทนานไหมครับ พอดีมีนัดเซ็นต์เอกสารจากบริษัทผู้ค้าร่วมกับเราครับ"
ศักดิ์ชัยถามเคนด้วยความอยากรู้เพราะถ้าเขาไม่อยู่เลขาต้องนั่งรถตามหาเคนให้วุ่นเพื่อเซ็นต์งาน
"ก็น่าจะนานนะครับคุณศักดิ์ เดี๋ยวดูอีกที"
เคนไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจน เป็นธรรมดาตามวิสัยของเขาอยู่แล้ว บริษัทนี้เติบโตมาได้เพราะบิดาของเคนเป็นคนสร้างมา เพื่อให้เคนได้บริหารต่อ ถึงแม้เขาจะทำได้ไม่ดีนักแต่ก็ยังมีเงินหมุนเวียนให้ได้ใช้ไม่ขาดมือ
"ขอบคุณนะครับคุณศักดิ์ ผมขอตัวไปดูเอกสารสักหน่อยนะ"
เคนในชุดภูมิฐานใส่สูทวันนี้หล่อเป็นพิเศษ เดินนำหน้าศักดิ์ชัยเข้าห้องไปอย่างรวดเร็ว
"เฮ้อ...คุณเคนถ้าไม่ติดเจ้าชู้เรื่องผู้หญิงกับสำมเรเทเมาก็คงดีกว่านี้ ความขยันไม่เหมือนคุณพ่อเลยสักนิด แต่เรื่องเจ้าชู้พอๆกัน "
คุณศักดิ์ชัยมีแอบบ่นในใจฐานะคนเก่าแก่ของบริษัท ที่ช่วยสองพ่อลูกมานาน พร้อมกับยิ้มน้อยๆออกมาด้วยความเอ็นดูเคน ในฐานะลูกนายใหญ่
บิดาของเคนก็ขึ้นชื่อเรื่องผู้หญิงเหมือนกัน ล่าสุดก็มีบ้านเล็กบ้านน้อยไม่ต่างอะไรกับคนรวยทั่วไป ส่วนคุณหญิงก็หาได้สนใจไม่ เพราะทรัพย์สมบัติอยู่ในกำมือคุณหญิง แม่ของเคนอยู่แล้ว
"คุณศักดิ์ชัย มีคนมาขอพบค่ะจากบริษัทค้าปลีกที่สนใจลงทุนกับเราค่ะ"
เสียงของพนักงานหญิงเลขาของศักดิ์ชัยอีกที ทำให้เขาตื่นจากภวังค์ความคิดอย่างรวดเร็ว หลังจากคิดเรื่องครอบครัวเจ้านายอยู่นาน
"ไหนเข้ามาสิ น่าจะเป็นบริษัทที่นัดไว้นั่นแหละ คุณเคนอยู่พอดี"
ศักดิ์ชัยสั่งให้เลขาของเขาออกไปเชิญแขกต่างถิ่นเข้ามาพบทันทีก่อนที่เคนจะหนีไปซะก่อน
มยุราหรืออ้อมเดินตามเลขาของศักดิ์ชัย พร้อมเอกสารหลายฉบับที่หอบมาจากที่ทำงาน
"มาแล้วค่ะคุณศักดิ์ ดิฉันขอตัวนะคะ"
เลขาของศักดิ์ชัยรายงานเจ้านายเสร็จแล้วเดินออกไปทันที
มยุรามาในนามบริษัท แบกคำสั่งของรัศมีไว้เต็มบ่าว่าอย่าทำให้เสียชื่อเสียงเด็ดขาด เธอจึงขอทำหน้าที่ให้ดีที่สุด เธอเงยหน้ามองศักดิ์ชัยแล้วเอ่ยคำสวัสดีตามมารยาท
"สวัสดีคะ ดิฉันมยุรามีเอกสารมาให้ท่านเซ็นต์คะ"
อ้อมเพิ่งเข้าใจเดี๋ยวนี้เองว่าทำไมดวงดาวถึงไม่อยากมาที่บริษัทนี้หนักหนา เพราะชายที่เห็นตรงหน้าทั้งแก่ ทั้งอ้วน หัวก็ล้าน จนอ้อมอดกลั้นขำดวงดาวไม่ได้
"อ๋อ...แบบนี้นี่เอง"
อ้อมเผลอพูดออกมาคนเดียวอย่างลืมตัว
"อะไรนะครับคุณมยุรา ไหนมีอะไรมาให้ผมเซนต์ จะบ้าเหรอผมไ่ม่ใช่คนเซ็นต์ คุณอย่าเข้าใจผิด ผมก็ลูกน้องเขาอีกที"
ศักดิ์ชัยรู้ทันสายตาของอ้อมที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขา เขาคิดแล้วว่าเธอต้องคิดว่าเขาเป็นเจ้าของบริษัทแน่นอน
"อ้าว...หรอคะ อ้อมคิดว่าคุณลุงเสียอีกที่เป็นเจ้าของและเซ็นต์ให้อ้อมค่ะ"
"ไม่ใช่ครับ ไหนดูเอกสารสิว่าครบไหม ไม่งั้นหนูจะโดนดุเอา เจ้านายของลุงดุใช่เล่น มีเวลาให้หนูน้อยมากตอนที่เดินเข้าไป ถ้าเขาเสียงดังใส่หนูอย่าตกใจนะ จริงๆแล้วเขาใจดี"
คุณศักดิ์ชัยสั่งเสียอ้อมเสียยกใหญ่ เขากลัวเธอตกใจถ้าเคนแกล้งเธอทำเสียงดุใส่ ดูจากใบหน้าที่อ่อนเยาว์ของหญิงสาวดูเหมือนจะอ่อนประสบการณ์ยิ่งนัก
"สั่งเหมือนเราจะไปออกรบซะงั้นนะ"
อ้อมคิดในใจที่เห็นลุงศักดิ์ชัยตรงหน้าเตือนเธอ
กริ้ง...กริ้ง...
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น อ้อมก้มหน้ามองมือถือด้วยความตกใจ
"คะพี่รัศมี อ้อมมาถึงแล้วคะกำลังเตรียมเอกสารให้ท่านเซ็นต์คะ อีกไม่เกิน2ชม.อ้อมกลับไปถึงบริษัทแน่นอนค่ะ"
"เร็วๆนะยัยอ้อม อย่ามัวเถลไถล เจอเจ้าชายในฝันของแกหรือยังฮึ อย่ามัวไปหลงเสน่ห์คุณเขาเข้าละ โอเครแค่นี้"
"คะ พี่รัศมี"
อ้อมวางหูลง แต่ฝ่ายตรงข้ามกลับครึกครื้นเสียยกใหญ่โดยเฉพาะดวงดาว
"ป่านนี้ยัยอ้อมคงเจอชายในฝันแล้วแหละเนอะพี่หมี แต่ดาวก็คิดว่ายัยอ้อมคงไม่รู้สึกอะไร ทึ่มเสียขนาดนั้น ซื่อบื่อไม่ทันคนด้วยซ้ำ มันจะรู้ไหมนะว่าเราส่งมันไปออกรบ บริษัทนี้มีแต่คนแก่ๆทั้งนั้น ฮ่าๆ"
เสียงหัวเราะชอบใจของรัศมีและดวงดาวดังออกไปถึงข้างนอก
กลับมาที่บริษัทของเคน...
คุณศักดิ์ชัยเห็นอ้อมว่างจากการคุยโทรศัพท์ก็ได้โอกาสให้อ้อมเดินเอาเอกสารไปให้เคนเซ็นต์ในห้อง เขาช่วยเธอรวบรวมเอกสารอีกแรง
อ้อมเพียงแค่ยิ้มบางๆ ไม่ตอบอะไรนอกจากการเอ่ยขอบคุณในความห่วงใย ก่อนจะกลับไปนั่งที่โต๊ะทำงาน แต่ใจและความคิดมันลอยตามร่างของเคนไปไกลจนแทบจะเรียกสติกลับมาไม่ได้ เธอรู้ดีว่าเส้นทางข้างหน้าถ้าจะก้าวเดินไปด้วยกันมีอุปสรรคขวางกั้นรออยู่เพียบ แถมยังมีเรื่องที่คุณหญิงบัวพาเพิ่งพบความจริงเกี่ยวกับตัวเธอว่าเป็นลูกสาวของแม่บ้านในบ้านของเขาอีก เรื่องนี้อ้อมยิ่งรู้สึกด้อยค่าและไม่มั่นใจขึ้นไปอีกวันต่อมาเมื่อเคนกลับมาที่บ้าน คุณหญิงบัวพาก็เรียกเขามาคุยต่อตามลำพังที่ระเบียงห้องนั่งเล่น"แม่อยากถามอะไรเจ้าสักหน่อยพ่อลูกชายตัวดีให้มันชัดเจนสักที... เจ้าคิดกับอ้อมยังไงแน่"เคนชะงักเล็กน้อยก่อนจะตอบด้วยสายตาแน่วแน่แม้น้ำเสียงยังผ่อนหนักผ่อนเบาไม่มั่นใจอยู่บ้าง"ผมเองก็เพิ่งเริ่มรู้ตัวเมื่อเจอเรื่องราวพวกนี้เข้าครับ ว่าผมเริ่มไม่อยากให้ใครมาทำร้ายเธอ... แต่ผมยังรู้สึกว่าตัวเองยังแก้ปัญหาให้ผู้หญิงอื่นในชีวิตไม่จบ โดยเฉพาะแพม ผมเลยไม่อยากลากเธอเข้ามาเดือดร้อนกับผมในตอนนี้ ผมกลัวว่าเธอจะรับไม่ไหวนะครับคุณแม่"คุณหญิงบัวพาถอนหายใจพลางมองลูกด้วยสายตาที่ดูเหมือนจะรู้อะไรมากกว่าที่ลูกคิด จากการที่ผ่านโลกมานาน
เคนขมวดคิ้วแน่นเมื่อได้ยินชื่อจุ๋ม เขารู้ทันทีว่าไม่ใช่เรื่องบังเอิญ เพราะเขาทำงานอยู่คนละที่กับอ้อม อ้อมยังคงปฏิบัติงานอยู่ที่เดิมร่วมกับจุ๋มและดวงดาว อ้อมกับเคนทำงานกันคนละที่ จึงแทบไม่มีโอกาสได้พบปะหรือพูดคุยกันให้คนอื่นสงสัย ยกเว้นภารกิจสำคัญที่ต้องประสานงานร่วมกันเหมือนเมื่อคืนก่อนนี้ จึงมีปาร์ตี้ให้มีดื่มกันเล็กน้อยจนเกิดเรื่องขึ้น"จุ๋ม..." เคนกระซิบชื่อนั้นด้วยน้ำเสียงทอดอารมณ์ "ผมไม่เข้าใจจริงๆ ว่าเธอจะทำเช่นนี้ไปเพื่ออะไร ทั้งที่รู้ดีว่าผมกับอ้อมแค่เพื่อนร่วมงานที่ปรึกษาเชื่อใจกันเท่านั้น"เคนพูดขึ้นมาเพื่อให้ทุกฝ่ายสบายใจทั้งมารดาของเขาและดวงดาว แก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าไปก่อน คุณหญิงบัวพาเอียงคอเล็กน้อยมองอ้อมด้วยสายตาปรานีแต่คุณหญิงบัวพาก็ต้องตกใจหนักขึ้นไปอีกเมื่อจำได้ว่าอ้อมคือลูกสาวจันทร์แรมแม่บ้านของเธอเอง ซึ่งเรื่องนี้เคนไม่รู้มาก่อน ตอนนี้ขอเคลียร์เรื่องของดวงดาวให้จบก่อน "ฟังนะ... ฉันไม่ได้โกรธเคืองเธอ แต่การมาอ้างสิทธิ์โดยไม่ตรวจสอบความจริงแบบนี้ มันไม่ใช่เรื่องที่ควรทำ ถ้าเธอเชื่อฟังคำพูดคนอื่นง่ายๆ จนลืมใช้เหตุผลแล้วก่อเรื่องราว คงไม่มีผู้ใหญ่คนไหนอยากมีลูกสะใภ้ที
อ้อมนั่งแท็กซี่กลับถึงบ้านก็พบว่าแม่ของเธอออกไปทำงานแล้วจึงโทรหาจุ๋มรุ่นพี่ที่ทำงานอยู่ด้วยความร้อนใจ เรื่องงานนานทีปีหนอ้อมจะมีเรื่องแบบนี้ให้เห็น"อ้อมเธอหายไปไหนมาเมื่อคืนไม่ได้กลับบ้านรึ เธอไปกลับคุณเคนเขาไม่ไปส่งที่บ้านหรือ แสดงว่าเธออยู่กับคุณเคนทั้งคืนเลยละสิ จะบ้าตายบอกใครก็ไม่มีใครเชื่อหรอกว่าไม่มีอะไรกัน"ดวงดาวและรัศมีได้ยินชื่อเคนก็เงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจในเรื่องของอ้อม"อะไรนะจุ๋มเธอบอกมาซะดีๆคุณเคนกับอ้อมมีอะไรกัน ที่พวกเธอกำลังปิดบังฉันอยู่ คุณเคนเป็นของฉันนะจำไว้ ใครก็ห้ามแตะต้อง"จุ๋มทำหูทวนลมแต่ด้วยความอยากแกล้งให้ดวงดาวเต้นเร่าจุ๋มจึงพูดขึ้นมาลอยๆว่า"ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่อ้อมกับคุณเคนเขาไปปาร์ตี้กันแล้วหายไปด้วยกันทั้งคืนก็แค่นั้น"พอพูดจบจุ๋มก็หันกลับไปสนใจเอกสารที่โต๊ะแทน ชลาธรมีสีหน้าผิดหวังเล็กน้อยคนที่เขาชอบและคิดจะจีบถูกผู้ชายที่ดูดีมีชาติตระกูลตัดหน้าไปเสียแล้ว"บ้าที่สุดนังอ้อมมันตั้งตัวเป็นศัตรูหัวใจกับฉันใช่ไหมคอยดูนะมันจะต้องเสียใจที่ทำแบบนี้"ดวงดาวเดินกระทืบเท้าออกไปแล้วตรงไปยังโต๊ะรัศมีส่งเสียงร้องไห้ด้วยความน้อยใจเคนที่ไม่รับผิดชอบเธอเลยแถมซ้ำมีคนใหม่อีก
เวลาก็ล่วงเลยไปเรื่อยๆอ้อมก็เมาจนหลับไหลไม่ได้สติ แม่จันทร์ของเธอก็ชะเง้อจนคอแทบหลุดแล้วก็เผลอนอนหลับอยู่บนโซฟากลางบ้านนั่นเองเคนฟุบหลับอยู่ข้างเตียงทนง่วงไม่ไหว ขณะนี้ก็ตีสามเข้าไปแล้ว ถึงแม้จะออกมาปาร์ตี้บ่อยขนาดไหนช่วงหลังมานี่เคยห่างหายไปนานกับการปาร์ตี้กลับดึกๆแบบนี้จนทำให้ร่างกายคุ้นที่ไม่นอนดึกแบบนี้ อ้อมขยับตัวเล็กน้อย พยายามลืมตาว่าที่ไหน แต่มันก็ไม่คุ้นชินเลยว่าใช่บ้านของเธอหรือไม่ อ้อมพยายามมองไปโดยรอบเพราะเริ่มสร่างเมาบ้างแล้ว สิ่งแรกที่เธอคิดได้ตอนนี้คือแม่ของเธอที่ต้องเป็นห่วงเธอมากแน่ จึงหันซ้ายหันขวาแล้วเจอเคนที่นอนฟุบอยู่ข้างเตียงจึงกรี๊ดสุดเสียงจนเคนตื่นขึ้นมาด้วยความตกใจเช่นกัน"อ้าวคุณเป็นอะไรร้องซะดังเลย ตื่นแล้วหรือ"เคนรีบเอามือปิดปากอ้อมที่กรี้ดขึ้นมาอย่างดังอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัวมาก่อน"นายทำอะไรฉัน ดูสิพาฉันเข้าโรงแรม หรือนายทำอะไรฉันไปแล้ว ไม่นะ ไม่นะฉันต้องเก็บความบริสุทธิ์ไว้ในวันแต่งงาน ไอ้บ้า!"สารพัดคำพร่างพรูออกมาจากปากอ้อมจนเคนต้องรีบเอามือปิดปากเธออีกครั้ง"ยัยแว่น หยุดก่อนฟังฉันก่อนฉันแค่พาเธอมาเช็ดตัวนอนพักเพราะไม่รู้บ้านเธออยู่ไหน แค่นั้นเองที่เห
เคนตามอ้อมมาด้วยความเสน่หา เดี๋ยวนี้อ้อมสวยเซ็กซี่ขึ้น เขาจึงเกิดความหึงหวงขึ้นในใจโดยไม่ทราบสาเหตุ"เธอดื่มมากไปแล้ว ยัยแว่นดูสิไม่เคยดื่มไวน์หรืออย่างไรกันนะกระดกเอากระดกเอา ฉันนี่อยากจะลงโทษเธอเหลือเกินดื้อชะมัด"เคนนั่งมองอ้อมด้วยความห่วงใย แต่อ้อมไม่สนใจคนเจ้าชู้อย่างเคน ถึงแม้เขาจะหล่อเหลาและร่ำรวยเพียงใดก็ตาม ภาพจำของเธอคือชายหนุ่มไปกับดวงดาวตั้งแต่วันนั้น นั่นก็หมายความว่าเขาเป็นผู้ชายของดวงดาวแล้ว"ไอ้คนเจ้าชู้ไม่มีวันเสียหรอกที่เราจะตกเป็นเหยื่อฮึ..."อ้อมสัญญากับตัวเองไว้ว่ายังไงเสียเธอจะไม่ยอมเผลอใจไปหลงเสน่ห์เขาแน่ๆ "พี่อ้อมเมาแล้ว เดี๋ยวผมไปส่งนะ พี่จุ๋มคิดเงินเลยไหม ดูสิพี่อ้อมไม่ไหวแล้ว"ในตอนนี้เห็นจะมีชลาธรเท่านั้นที่มีสติก็ว่าใคร ส่วนจุ๋มก็เมาไม่แพ้กัน "คิดเงินเลยไอ้น้อง บอกเขามาเก็บที่พี่ แต่พี่ยังไม่อยากกลับเลย อ้อมมันเมาแล้วหรอพี่ยังไม่เมาเลย"จุ๋มโอดครวญติดใจเพลงที่นักร้องกำลังร้องเลยไม่อยากกลับ ทั้งที่ตัวเองก็จะพยุงร่างไม่ไหวแล้ว"อ้อมยังไหวค่ะ อย่าห่วงหน่อยเลยชลาธร พี่ไหว อ้วก...เฮือก"ชลาธรส่ายหัวในความดื้อของอ้อมเขาเรียกเด็กเสริฟเก็บเงิน แล้วจะส่งอ้อมกับจุ
"พี่จุ๋มเป็นอะไรคะ ไม่พูดไม่จาหน้าตาไม่สบายเลย"อ้อมถามจุ๋มที่นั่งข้างๆ ด้วยความเป็นห่วง เป็นใย อย่างน้อยยามที่เธอไม่สบายใจโดนรัศมีและดวงดาวกลั่นแกล้งก็มีพี่จุ๋มนี่แหละที่คอยช่วยให้กำลังใจเสมอมา"คือพี่ทะเลาะกับคนที่บ้านมาจ้ะ ไม่สบายใจนิดหน่อย ขอบใจนะอ้อมที่เป็นห่วงพี่""ไม่เป็นไรนะพี่จุ๋ม เอางี้นะคะวันนี้อ้อมพาพี่ไปเปิดหูเปิดตาดีกว่าไหม ร้านนี้เขาว่าดีกัน นักร้องก็หล่อใช้ได้ร้องเพลงก็เพราะ"อ้อมพูดปลอบประโลมจุ๋มให้เธอคลายกังวล "อ้อมพูดเหมือนท่องราตรีจนช่ำชองแล้วอย่างนั้นแหละ แต่พี่ว่าก็ดีเหมือนกันนะ ช่วงนี้เบื่อๆเจอแต่อะไรก็ไม่รู้ บริษัทก็มีแต่มลพิษทางสายตาทางอารมณ์ ไปปลดปล่อยบ้างก็ดีนะ นี่ก็ใกล้เลิกงานแล้ว เตรียมตัวกันเถอะ แต่อ้อมไม่ต้องอะไรมากแค่นี้ก็สวยระเบิดเถิดเทิงแล้ว ให้คนอิจฉาเล่นๆ "จุ๋มไม่วายที่จะเอ่ยถึงฝ่ายตรงข้ามให้หายอารมณ์เสีย อย่างน้อยมันก็ช่วยได้ ไม่มากก็น้อย"ค่ะ...ไปกัน เอารถใครไปดีคะ วันนี้อาจจะมีการมึนเมากันเกิดขึ้น หรือเราจะนั่งแท็กซี่ไปกันดี"ทั้งสองปรึกษากันก่อนไป อ้อมไม่ลืมที่จะโทรบอกแม่ให้กลับก่อนโดยไม่ต้องรอเธอ เพราะวันนี้จะออกไปเปิดหูเปิดตากับจุ๋ม แม่ของอ้
เสียงฝีเท้าเดินเข้าไปใกล้หน้าห้องเจ้าของบริษัทแห่งนี้ เคนยืนหันหลังมองออกไปทางนอกตึก"เชิญเข้ามา..."อ้อมได้ยินเสียงเชิญให้เข้ามาในห้อง เสียงนั้นทุ้มแต่หนักแน่นจนเธอหวั่นใจ ในเมื่อคุณศักดิ์ชัยไม่ใช่เจ้าของนั่นก็หมายความว่า เจ้าของคือคนที่อยู่ในห้อง ที่เธอกำลังจะก้าวไปเผชิญหน้าไม่กี่นาทีนี้"สู้โว้ย
วันต่อมา..."อ้อมส่งแม่หน้าประตูนะคะ แม่เข้าไปได้ไหมคะ แม่คะถ้ามันเหนื่อย มันหนักก็อย่าทำนะคะ "อ้อมกล่าวทิ้งท้ายก่อนไปทำงานกับแม่จันทร์ของเธอ แม่ของเธอพยักหน้า เข้าใจว่าลูกสาวเป็นห่วงเพียงใด"ไม่ต้องห่วงแม่หรอกลูก รีบไปทำงานเถอะ เดี๋ยวเข้างานสาย ลองดูสักตั้งนะลูก"แม่จันทร์ชูสองนิ้วเดินลงรถ หายเข้
เช้าวันต่อมา"อ้อม...เสร็จยังลูกเดี๋ยวสาย กว่าจะไปถึงอีก เดี๋ยวเขาไม่รับทำงานกันพอดี"แม่ของอ้อมร้องเรียกอ้อมตั้งแต่ยังไม่เห็นตัว สักพักอ้อมก็โผล่มาพร้อมกับรอยยิ้มที่สดใส กับชุดที่แม่ใส่ซึ่งไม่เหมือนทุกครั้ง"แม่ใส่เสื้อผ้าสดใสกว่าทุกวันนะคะ"ถึงแม้จะดูเรียบง่าย แต่ก็ดูสดใสกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา บ้า
อ้อม ชื่อจริงของเธอคือ มยุรา ใจงาม ตั้งแต่พ่อของเธอเสีย แม่ของเธอก็ไม่เป็นอันทำอะไรมาประมาน1เดือนแล้วเธอนั่งมองแม่ของเธออย่างสิ้นหวัง โดยไม่รู้ว่าจะช่วยยังไง "แม่เอ้ย...นั่งหม่อนั่งเศร้าทั้งวัน อ้อมไม่รู้จะช่วยแม่ยังไงดี"เธอนิ่งไปชั่วครู่ก็คิดอะไรออกมาได้อย่างหนึ่ง ที่คนอย่างเธอจะคิดได้ตอนนี้ เธ





![คุณเลขากับสามีทิพย์ [ Comedy 18++]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
![ม่านรักไฟเสน่หา NC30+ [โคแก่กินหญ้าอ่อน]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
