Share

กรงรักมาเฟีย

last update publish date: 2026-09-13 23:07:55

บทที่ 60

บริเวณนั้น แสงไฟถูกสลัวลงจนให้บรรยากาศสุขุมและเป็นส่วนตัว วินสันและฌาลัลล์กำลังนั่งคุยกั
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก    หัวใจที่ห่อเหี่ยว

    บทที่ 64 เวลาต่อมา... เมล์รียาเดินลงมาจากชั้นบนของบ้านในชุดนักศึกษาเรียบร้อย หญิงสาวชะเง้อมองไปรอบๆ โถงกว้างด้วยความหวังลึกๆ ในใจ เธอตั้งใจจะลงมาสบตากับมาเฟียหนุ่มใหญ่อีกสักครั้งก่อนที่เขาจะเดินทาง เพราะรู้ว่าฌาลัลล์ต้องบินไปทำงานที่เชียงราย... และไม่รู้เลยว่าอีกนานแค่ไหนถึงจะได้เจอกันอีก ทว่าโถงบ้านกลับเงียบเหงาและว่างเปล่า ไร้เงาของร่างสูงใหญ่ มีเพียงแม่บ้านที่กำลังง่วนอยู่กับการทำความสะอาด "คุณฌาลัลล์ล่ะคะ..." เสียงหวานเอ่ยถามแม่บ้านเบาๆ "คุณฌาลัลล์เดินทางออกไปสนามบินพร้อมคุณวิญญูได้สักพักแล้วค่ะคุณเมล์ เห็นว่ากลัวจะไม่ทันไฟลต์บิน" ความรู้สึกโหวงเหว่ออกมากระแทกใจดวงน้อยอย่างจัง เมล์รียายืนกำ สายกระเป๋าในมือแน่น นัยน์ตากลมโตฉายแววอาลัยอาวรณ์ลึกๆ อย่างปิดไม่มิด ทั้งที่เพิ่งแยกจากกันเมื่อครู่ แต่หัวใจกลับเริ่มคิดถึงอ้อมกอดอบอุ่นนั่นเสียแล้ว บรึ๊น.. เวลาเดียวกัน... เสียงเครื่องยนต์กระหึ่มดังก้องเข้ามาถึงหน้าโถง รถสปอร์ตหรูคันงามขับเข้ามาจอดนิ่มๆ ที่หน้าบันไดหินอ่อนทางขึ้นบ้าน ก่อนที่ประตูฝั่งคนขับจะถูกเปิดออก โปรดก้าวลงมาจากรถสปอร์ตคันหรู ร่างสูงโปร่งในชุดนักศึกษา เดิ

  • มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก    ค่าตอบแทนยามเช้า

    บทที่ 63 วินสันเดินนำวิญญูตรงไปยังโถงห้องกระจกใสมุมบาร์ด้วยท่าทางสบายๆ โดยมีมือขวาหนุ่มก้าวตามหลังมาติดๆ "เมื่อคืนเมาหนักทั้งคู่ ฌาลัลล์คงนอนยาวจนลืมตื่นแน่ๆ" วินสันเอ่ยขำๆ พลางยื่นมือไปจับลูกบิดประตูห้องรับแขกมุมบาร์ แล้วดันผลักเปิดเข้าไปทันที! แอด... ภาพเบื้องหน้าที่ปรากฏทำเอาวิญญูถึงกับตาโต นัยน์ตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงจนแทบหยุดหายใจ! บนโซฟาหนังตัวใหญ่ ร่างสูงใหญ่ของฌาลัลล์กำลังนอนตะแคงกอดก่ายร่างเล็กของใครบางคนเอาไว้แน่นภายใต้ผ้านวมผืนใหญ่สีฟ้า! ถึงแม้ผ้านวมจะครอบคลุมจนมองไม่เห็นใบหน้า แต่กลุ่มเรือนผ้านุ่มสลวยสีดำยาวที่สยายอยู่บนอกแกร่งของพี่ใหญ่ และเรียวขาขาวเนียนที่โผล่พ้นปลายผ้าห่มออกมา ก็เดาได้ไม่ยากเลยว่าคนในอ้อมกอดนั้น... คือคุณหนูเมล์รียา! วิญญูหน้าซีดเผือด สติแทบหลุดออกจากร่าง! ถ้านายใหญ่วินสันเดินเข้ามาอีกเพียงสองก้าวแล้วมองต่ำลงมา... บ้านแตกยกกำลังสองแน่! "นายท่านวินสันครับ!" วิญญูตัดสินใจส่งเสียงโพล่งตะโกนเรียกเจ้าของบ้านเสียงดังลั่นห้องอย่างลืมตัว เพื่อดึงความสนใจของวินสันและปลุกฌาลัลล์ในเวลาเดียวกัน! วินสันชะงักกึก หันขวับมามองวิญญูด้วยความสงสัย

  • มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก     ซ่อนรักกลางห้องบาร์

    บทที่ 62 ฌาลัลล์กระตุกยิ้มมุมปากอย่างอารมณ์ดี เมื่อเห็นว่าเหยื่อตัวน้อยตกอยู่ในกำมือ ชายหนุ่มอาศัยจังหวะที่ร่างเล็กกำลังสับสน ตวัดวงแขนกวาดเรือนกายบางลงมานอนแนบชิดอยู่บนโซฟาด้วยกันอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเอื้อมมือไปคว้าผ้าห่มผืนใหญ่สีฟ้าขึ้นมาคลุมห่อกายของทั้งสองเอาไว้ใต้ผ้านวมผืนหนา กลิ่นกายหอมละมุนเฉพาะตัวของเด็กสาวที่ลอยแตะจมูก โอบล้อมให้ร่างสูงรู้สึกอบอุ่นละมุนละไมอย่างบอกไม่ถูก ​"งั้นก็นอนด้วยกัน... อยากกอดนอนตรงนี้ หรือจะให้ฉันขึ้นไปนอนบนห้องเธอ?" ​น้ำเสียงทุ่มต่ำกระซิบชิดใบหู พลางกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นจนแผ่นหลังบางแนบสนิทกับแผงอกแกร่ง เมล์รียาใจสั่นสะท้าน หัวใจเต้นระทึกจนแทบหลุดออกจากอก เธอรีบตอบเสียงตะกุกตะกักทันทีด้วยความกลัวว่าเขาจะวู่วามขึ้นไปบนห้องนอน ​"นะ...นอนตรงนี้ค่ะ!" ​ฌาลัลล์หัวเราะหึๆ ในลำคออย่างพึงพอใจ ชายหนุ่มกดจูบเบาๆ ที่เรือนผมนุ่มของเธออย่างถือสิทธิ์ ก่อนจะกระชับผ้าห่มให้ครอบคลุมถึงไหล่บาง รอยยิ้มเจ้าเล่ห์จุดขึ้นในความมืดเมื่อรู้ว่า คืนนี้เด็กพยศหนีเขาไปไหนไม่รอดอีกแล้ว "คุณคะ... นอนตรงนี้ถ้าคุณพ่อคุณแม่ลงมาเห็นจะเป็นเรื่องนะคะ" เสียงหวานเอ่ยกระซิบสั่นร

  • มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก    ความห่วงใยเป็นเหตุ

    บทที่ 61 เวลา 00.25 น. @บนห้องนอนชั้นสอง ห้องเมล์รียา กลางดึกสงัด... หญิงสาวพลิกตัวกลับไปกลับมาเบาๆ บนที่นอนกว้างอย่างกระสับกระส่าย นัยน์ตากลมโตเหม่อมองเพดานห้องด้วยความว้าวุ่นใจ เสียงหัวเราะและบทสนทนาจากชั้นล่างที่เคยดังแว่วขึ้นมา บัดนี้กลับเงียบหายไปจนผิดสังเกต 'ห้องรับแขกทำไมเงียบจัง... ไม่มีเสียงอะไรเลย หรือว่าเขานอนที่ห้องสรรค์สันนะ?' ความคิดพะวักพะวงทำเอาเธอไม่อาจข่มตาหลับได้ ร่างบางในชุดนอนสายเดี่ยวสีฟ้าผ้าซาตินพริ้วลื่น ขยับตัวลุกขึ้นจากเตียงอย่างช้าๆ เธอเดินไปหยิบผ้าห่มผืนหนานุ่มติดมือมาด้วย ก่อนจะค่อยๆ แย้มประตูห้องแล้วก้าวเท้าเดินลงไปตามบันไดวนชั้นสองอย่างระมัดระวัง จู่ๆ ความรู้สึกเป็นห่วงใครบางคนก็ก่อตัวขึ้นมาโดยไม่ได้ตั้งใจ ทั้งที่ตั้งใจว่าจะไม่สนใจผู้ชายอันตรายคนนั้นแล้วแท้ๆ... แสงไฟโถงทางเดินด้านล่างสลัวลงเหลือเพียงความสลัวราง เมล์รียาค่อยๆ ย่องผ่านโถงห้องกระจกเข้ามายังมุมรับแขก ก่อนที่ดวงตากลมโตจะชะงักกึก เมื่อมองเห็นร่างสูงใหญ่ของฌาลัลล์กำลังนอนหมดสภาพอยู่บนโซฟาหนังตัวยาว! เสื้อเชิ้ตสีดำของชายหนุ่มหลุดลุ่ย ปลดกระดุมออกเกือบหมดเผยให้เห็นแผงอกกำยำเนียนแน

  • มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก    กรงรักมาเฟีย

    บทที่ 60 บริเวณนั้น แสงไฟถูกสลัวลงจนให้บรรยากาศสุขุมและเป็นส่วนตัว วินสันและฌาลัลล์กำลังนั่งคุยกันอย่างอารมณ์ดีบนโซฟาหนังแท้เนื้อนุ่ม ร่างสูงใหญ่ของมาเฟียหนุ่มใหญ่ในเสื้อเชิ้ตที่ปลดกระดุมเม็ดบนออก เผยให้เห็นแผงอกแกร่ง ดูมีเสน่ห์ดึงดูดและอันตรายอย่างร้ายกาจในยามค่ำคืน ​"กับแกล้มค่ะคุณพ่อ" เมล์รียาย่อกายลงเล็กน้อยขณะวางจานกับแกล้มลงบนโต๊ะกระจกอย่างเบามือ ​"ขอบใจมากนะลูกเมล์" วินสันเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะหันไปทางรุ่นน้องสนิท "เนี่ยฌาลัลล์... ยายเมล์เขาเป็นเด็กดีแบบนี้แหละ ชงเหล้าก็เก่ง ทำอาหารก็ใช้ได้" ​ทว่าคนถูกชมกลับไม่ตอบว่าอะไร ฌาลัลล์เพียงแค่เอนหลังพิงเบาะโซฟา ยกแก้วบรั่นดีคลิสตัลขึ้นจิบช้าๆ นัยน์ตาทรงอำนาจคู่คมวาววับปรายมองร่างบางในชุดกระโปรงชีฟองสีฟ้าตั้งแต่หัวจรดเท้า รอยยิ้มมุมปากจุดขึ้นอย่างมีเลศนัย ขณะที่สายตาของเขายังคงจับจ้องที่เรียวขาขาวเนียนของเธออย่างเปิดเผย ทำเอาเมล์รียาที่ยืนอยู่ถึงกับก้าวขาไม่ออก ใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันทีด้วยความประหม่าและเขินอาย! ก่อนที่คุณพ่อของเธอจะเอ่ยขึ้นมา ทำเอาหัวใจของลูกสาวหล่นวูบแวบไปอยู่ที่ตาตุ่ม! "ฌาลัลล์ นี่ก็ดึกมากแล้ว น

  • มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก    สายตาอันตราย

    บทที่ 59 คุณแม่สิตาเอ่ยขึ้นเบาๆ กับลูกสาวที่กำลังจ้องมองจานข้าวตรงหน้าเหมือนคนคิดอะไรเพลินๆ "รีบกินเถอะ เมล์ พรุ่งนี้หนูมีเรียนเช้าไม่ใช่เหรอ" "ค่ะคุณแม่" สิตามองหน้าลูกสาว เธอดูออกว่าลูกสาวมีเรื่องให้กังวลใจ จึงเอ่ยถามด้วยความห่วงใย "มีอะไรไม่สบายใจไหมลูก ทำไมทำหน้าแบบนั้น?" "เปล่าค่ะคุณแม่... เมล์แค่เพลียๆ นิดหน่อยค่ะ" เมล์รียารีบปฏิเสธ พลางส่งยิ้มบางๆ กลบเกลื่อนความว้าวุ่นใจเพื่อไม่ให้ผู้เป็นแม่ผิดสังเกต แต่ดวงตาคู่สวยกลับไม่กล้าสบตาตรงๆ เธอเลือกที่จะก้มหน้าก้มตาจัดการอาหารในจานของตัวเองแทน สิตามองท่าทีของลูกสาวด้วยความเอ็นดูและห่วงใย เธอเป็นผู้ใหญ่ผ่านโลกมามาก มีหรือจะไม่รู้ว่าอาการเกร็งและประหม่าของเด็กสาวตรงหน้านั้น มีต้นเหตุมาจากสายตาคมดุของมาเฟียหนุ่มใหญ่ที่กำลังเดินแยกออกไปกับสามีของเธอ "ถ้าเพลียก็รีบกินนะลูก จะได้ขึ้นไปพักผ่อน พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าด้วย" คุณแม่สิตาเอ่ยพลางยิ้มบางๆ "ส่วนเรื่องเรียนหรือมีเรื่องอะไร ถ้าเมล์มีอะไรไม่สบายใจ ก็บอกแม่กับคุณพ่อได้เสมอนะลูก" "ขอบคุณค่ะคุณแม่..." เมล์รียาเอ่ยเสียงเบา รู้สึกอบอุ่นใจขึ้นมาเล็กน้อย แต่เพียงแค่

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status