เข้าสู่ระบบตอนที่ 10 บาดตาบาดใจ
ติ้ง! ไคย์ที่กำลังนั่งเหม่ออยู่บนเตียงเพราะเป็นห่วงแฟนสาวสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อจู่ๆข้อความในสมาร์ทโฟนเด้งขึ้นมา ชายหนุ่มรีบคว้าขึ้นมาดูโดยเร็ว หัวใจของเขาเต้นโครมไม่เป็นจังหวะเมื่อคนที่ส่งมาคือแฟนสาวของเขานั่นเอง ภาวะนาให้รอบนี้เป็นมิเกล! ปึก! สมาร์ทโฟนเครื่องหรูหล่นจากมือทันทีที่เปิดอ่านแล้วเจอภาพบาดตาบาดใจ หัวใจของไคย์กระตุกด้วยความเจ็บปวด ปากหยักสั่นกับภาพที่พึ่งเห็นไปเมื่อซักครู่ มันเป็นภาพรอยเลือดสีแดงและมีข้อความระบุไว้ว่า ‘แฟนมึงโดนกูเปิดซิงแล้วนะ ใช้เบื่อเมื่อไหร่เดี๋ยวกูส่งคืน ไม่ต้องตามหาหรอกเพราะยังไงมึงก็ไม่่มีทางหาเจอ” “ไม่นะ มิเกล!” ไคย์กัดฟันกร๊อดด้วยความโกรธแค้น โกรธที่ไม่สามารถช่วยแฟนสาวจากน้ำมือของปีศาจได้ “พี่ขอโทษนะเกล พี่ขอโทษจริงๆ ทั้งหมดมันเป็นเพราะพี่!!” มือหนาบีบสมาร์ทโฟนแน่นจนแทบพังไปคามือ หัวใจของเขากระตุกปวดซ้ำๆที่มิเกลตกไปเป็นของมัน! “โถ่เว้ย!!!” เพล้ง! แจกันที่วางอยูู่ข้างเตียงถูกขว้างกระแทกกับฝาผนังจนแตกกระจัดกระจายทั่วห้อง แต่นั่นยังไม่เท่ากับความโกรธในใจของเขาเลยด้วยซ้ำ! อยากฆ่าไอ้ทาคาชิให้ตายคามือ โทษฐานที่มันทำร้ายมิเกล! “มึงกับกูได้เห็นดีกันแน่ ไอ้ทาคาชิ!!!” “คะ...คุณเป็นอะไรไหมคะ” พยาบาลสาวได้ยินเสียงข้าวของในห้องแตกจึงรีบวิ่งเข้ามา แต่ปรากฏว่าคนไข้เป็นคนขว้างเอง “นั่นคุณจะไปไหนคะ!” พยาบาลสาววิ่งเข้ามาดึงคนตัวสูงไว้แต่กลับโดนไคย์ผลักออก มือใหญ่กระชากสายน้ำเกลือจนหลุดจากข้อมือ หน้าของเขาบึ้งตึงจนพยาบาลสาวกลัว “ผมหายดีแล้ว” “ไม่ได้นะคะ คุณหมอยังไม่อนุญาตให้กลับ” “เดี๋ยวผมจะไปบอกหมอเอง” พูดจบชายหนุ่มก็ตรงดิ่งออกจากห้องทันที ทิ้งให้พยาบาลสาวยืนเกาหัวหงกๆมองแจกันที่แตกแหลกละเอียดอยู่บนพื้น @อีกฝากหนึ่งของญี่ปุ่น หญิงสาวคนหนึ่งกำลังนั่งร้องไห้อย่างเอาเป็นเอาตายอยู่บนที่นอนเมื่อฟื้นขึ้นมาแล้วพบว่าเรื่องที่โดนพรากพรหมจันทร์มันคือเรื่องจริง ผู้ชายคนนั้นทิ้งคราบน้ำรักสีขาวไว้ที่หน้าขาของเธอจนรู้สึกขยะแขยงและที่เจ็บปวดไปมากกว่านั้นคือเลือดแห่งความบริสุทธิ์ที่มันตอกย้ำว่าหลังจากนี้ไปร่างกายของเธอไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว ละอายใจเหลือเกิน ต่อจากนี้จะกล้าสู้หน้าไคย์ได้อย่างไร เธอไม่ใช่ผู้หญิงบริสุทธิ์อีกต่อไปแล้ว เขาพรากมันไปแล้ว... “ฮึก...ฮื้อๆๆๆ ทำไม~” หญิงสาวนั่งชันเข่าร้องไห้อยู่บนเตียง ร่องรอยตามเนื้อตัวบ่งบอกให้รู้ว่าผู้ชายคนนั้นทารุณกับเธอมากเพียงใด “เกลขอโทษนะพี่ไคย์ ฮื้อๆๆๆ” ร้องไห้จนแสบไปทั่วขอบตาอันบวมเป่ง ร่างกายร้อนลุ่มเหมือนกำลังจะเป็นไข้ บาดแผลฉีกที่ต้นแขนขวาทำให้เลือดไหลซิบแต่นั่นมันไม่ได้รู้สึกเจ็บเลย เพราะทุกอย่างมันชาไปหมด อยากให้มันเป็นเพียงความฝันและเป็นฝันร้ายที่สุดในชีวิต “ฮึก!” มิเกลโน้มตัวเอื้อมผ้าห่มขึ้นมาคลุมทับร่างกายเพราะเริ่มรู้สึกร้อนๆหนาวๆ “โอ้ยย!!!” เพียงแค่ขยับตัวนิดเดียวความเจ็บปวดจากใจกลางร่างพุ่งจี้ดจนถึงไขสันหลัง มันเจ็บจนน้ำตาแทบไหล เจ็บจนจุกหน่วงไปทั่วช่วงล่าง ยิ่งเห็นคราบน้ำรักสีขาวที่หน้าขายิ่งทำใจไม่ได้ มันยังตอกย้ำให้้เจ็บปวดตรงบาดแผลเดิมซ้ำๆ “ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วย ฮื้อๆๆๆ พี่ไคย์มาช่วยเกลที” แขนเรียวเล็กโอบกอดตัวเองด้วยความสั่นเทา ลืมไปแม้กระทั่งว่ายังไม่ได้กินข้าวมาหนึ่งวันเต็มๆกลับไม่รู้สึกหิวแต่อย่างใดเพราะในสมองอยากออกจากที่นี่เหลือเกิน ความจริงตอนนี้เธอควรไปเที่ยวกับไคย์และอยู่กับแฟนหนุ่มชดเชยช่วงเวลาที่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่พอเกิดเรื่องแบบนี้มันทำให้รู้ว่าเธอกับไคย์ไม่เหมาะสมกันอีกต่อไปแล้ว ยิ่งคิดยิ่งเจ็บหากวันหนึ่งต้องเลิกกับไคย์จริงๆ “เกลคิดถึงพี่ไคย์ ฮื้อๆๆๆ~” หน้างามซบลงตรงหัวเข่า ปล่อยให้น้ำตามันไหลเลอะไปทั่วเข่าสวย ผู้ชายคนนั้นจิตใจของเขาช่างสวนทางกับหน้าตายิ่งนัก ต่อให้เขาหน้าเหมือนไคย์มากแค่ไหน แต่คนอย่างมิเกลไม่มีทางหวั่นไหวกับผู้ชายที่ทำร้ายตนเองแน่นอน เขาจะเข้ามาทำร้ายอีกเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ได้แต่อยู่อย่างหวาดผวา ภาวะนาให้ไคย์มาช่วยเธอหนีจากขุมนรกแห่งนี้เสียที! ———————————-มาเฟียล่ารัก Special Ep 3 (ปิดกอง)@สามปีผ่านไป...“ทำไมเมาหัวราน้ำแบบนี้เนี่ย” มิเกลยืนค้ำเอวมองสภาพของแฟนหนุ่มที่เดินโซเซเข้ามาในห้องพอรู้ว่ามิเกลตั้งท้องทาคาชิดีใจจนทำตัวไม่ถูก ในที่สุดเขาก็จะได้อุ้มเบบี๋ซักที จึงออกไปดื่มกับเพื่อนและกลับมาในสภาพที่เมียเห็นเป็นต้องส่ายหน้าเมื่อมิเกลเรียนจบก็ตั้งท้องทันที ถือว่าลูกมาได้ในเวลาที่เหมาะสม เพราะเดือนหน้าทาคาชิกับมิเกลก็จะลั่นระฆังวิวาห์แล้ว ถือซะว่าพาลูกเข้าพิธีแต่งงานด้วย“ก็ฉันดีใจนิ” ทาคาชิพุ่งเข้ามากอดแฟนสาวด้วยความรักสุดหัวใจ พรางใช้มือลูบหน้าท้องแบนเรียบด้วยความรู้สึกอิ่มเอมจนจุใจ “ลูกพ่อ ทำไมไม่ดิ้น”“คุณคะ ลูกพึ่งสองอาทิตย์เองค่ะ”“อยากให้คลอดพรุ่งนี้เลย” ทาคาชิสวมกอดแฟนสาวจากด้านหลัง มือหนากุมหน้าท้องแบนเรียบไว้ ทั้งรักและหวงแหนลูกในท้องเขาคงเป็นผู้ชายที่หวงลูกมาก“ไปอาบน้ำก่อนค่ะ” มิเกลเหม็นกลิ่นเหล้าจากแฟนหนุ่ม ไม่แน่ใจว่าทาคาชิกินหรืออาบ เพราะปกติไม่เคยเห็นทาคาชิเมา แต่วันนี้คงดีใจที่มีลูกซักทีเลยดื่มซะจนเกือบจำทางกลับบ้านไม่ได้“ขอฉันกอดลูกก่อน”“อาบเสร็จเดี๋ยวค่อยกอดก็ได้ค่ะ” มิเกลพยายามบังคับแฟนหนุ่มไปอาบน้ำเพราะตอนนี
มาเฟียล่ารัก Special Ep 2ปึก! ปึก! ปึก!“อ้ะ! พอ...พอแล้วค่ะ” มิเกลใช้มือดันแผงหน้าอกแกร่งเมื่อทาคาชิไม่หยุดโถมกายซักที ทั้งๆที่วันนี้บอกว่ามีนัดเปิดตัวแฟนกับเพื่อน“พอไม่ได้ ฉันกำลังมันส์เลย อ๊าาส์~” ทาคาชิครางลั่นห้องพรางตีก้นแฟนสาวจนเกิดรอยแดง แล้วจับสะโพกงามยกขึ้น ก่อนดึงแขนเล็กมาจับไว้ มิเกลแอ่นสะโพกขึ้นเล็กน้อยเพื่อรับแรงกระแทกคราบน้ำรักของเธอและเขาไหลเยิ้มต้นขางามจนมันวาวพลัก! พลัก!! พลัก!!!ทาคาชิควบม้าพรางลูบแผ่นหลังขาวเนียนด้วยความหลงใหล ตื่นอนปุ๊บก็มีอารมณ์ปั้บเพราะเห็นนมเมีย“อ๊าาาาา จุกไม่ไหวแล้ว~” มิเกลฟุบหน้าลงบนหมอนพรางเลื้อยตัวไปมาเพราะมันทั้งจุกและเสียวในเวลาเดียว“เพื่อนฉันน่ะรอได้ แต่ฉันรอไม่ได้ หืมมมม~” มือใหญ่บีบเค้นสะโพกกลมกลึ่งอย่างมันส์มือ พรางลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างขาวเนียนด้วยความหลงไหลเพื่อนก็เพื่อนเถอะ ปล่อยให้พวกมันรอไปเมียต้องมาก่อนอยู่แล้วบ๊วบบ!! บ๊วบบบบบ!!!~ปึก! ปึก! ปึก!“โอ้ววว สุดยอดเลย ฉันจะขาดใจตายแล้วที่รัก” ทาคาชิขบกรามแน่นเมื่อรู้สึกเสียวที่ปลายมังกรยักจนแทบจะขาดใจลงตรงนี้ไม่ว่าจะครั้งไหนๆมิเกลก็ยังแน่นเหมือนเดิม แบบนี้จะไม่ให้หลงได้ยังไง
มาเฟียล่ารัก Special Ep 1 “เดี๋ยวก่อนสิที่รัก” ทาคาชิวิ่งตามแฟนสาวที่กำลังหน้าบูดหน้าบึ้ง เมื่อจับได้ว่าทาคาชิแอบตามเธอมาที่มหาวิทยาลัยทั้งๆที่ตกลงกันไว้แล้วว่าทาคาชิมีแค่หน้าที่มาส่งและมารับเท่านั้น“เราตกลงกันไว้แล้ว แต่คุณไม่ทำตามข้อตกลง”“ฉันก็แค่แอบมาดูว่าไอ้นิคมันเลิกขายขนมจีบให้เธอรึยัง” แม้จะตกลงเป็นแฟนกันแล้วแต่ทาคาชิก็ยังไม่ไว้ใจอยู่ดีอาจะเป็นเพราะมิเกลยังเด็ก ยังต้องเจอคนอีกมากมายแต่เขานี่สิ ไม่เจอใครแล้วมาเฟียก็หึงเป็นปะวะ!“...” มิเกลกรอกตามองบน ทาคาชิระแวงทุกฝีก้าวทั้งๆที่เธอไม่เคยทำอะไรให้เขาระแวงเลย เธอกับนิคเป็นแค่เพื่อนกันจริงๆ แล้วนิคเองก็ไม่ได้ขายขนมจีบด้วยเหตุผลที่ไม่อยากให้ทาคาชิตามเข้ามาในมหาวิทยาลัยเพราะไม่อยากเป็นเป้าสายตาของใคร แค่นี้ชีวิตของเธอก็เปลี่ยนมากพอแล้ว อยากอยู่เงียบๆแบบที่เดินไปไหนมาไหนไม่มีคนมอง“โอเครๆ งั้นฉันขอโทษก็แล้วกัน” ทาคาชิเป็นฝ่ายสงบศึกเมื่อแฟนสาวไม่ยอมขึ้นรถเอาแต่เดินหนี “ไปขึ้นรถได้แล้วที่รัก”กว่าจะง้อแฟนได้ทำเอาทาคาชิถึงกับเหงื่อตก จากที่เคยว่าเพื่อนสองคนงี่เง่าปัญญาอ่อนเพราะตามง้อเมีย กลับกลายเป็นว่าตอนนี้ตัวเองเป็นซะงั้นมิเกล
ตอนที่ 79 ฉันรักเธอนะยัยเด็กดื้อ@คฤหาสน์โคบายาชิหลังจากที่ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดีทาคาชิก็กลับมาอยู่ที่คฤหาสน์เหมือนเดิม แต่เขากับพ่อคุยกันน้อยมากเหมือนทาคาชิยังฝังใจเรื่องแม่ จนมิเกลปลงเพราะอยากให้ทาคาชิคุยกับพ่อดีๆส่วนบริษัทที่แม่ของเขาเป็นคนสร้างขึ้น ทาคาชิต้องรับช่วงต่อจากโคบายาชิโดยมีไคย์เป็นรองประธานบริษัท ลึกๆแล้วทาคาชิเองก็รักน้องชายอยู่นะถึงเคยเกือบพลั้งมือฆ่าก็ตาม“ฉันคุยกับเขาแล้วนะ เรื่องงานแต่งของเรา” ทาคาชิเดินออกมาจากห้องน้ำในสภาพผ้าขนหนูพันช่วงล่าง ขณะที่มิเกลกำลังแต่งตัวไปเรียน“เขาไหน” มิเกลเอี้ยวตัวมาถามด้วยความแปลกใจ“ก็คุณโคบายาชิไง”“คุณควรเรียกคุณโคบายาชิว่าพ่อนะคะ”“กระดากปาก”“เฮ้อ!” มิเกลถอนหายใจหนักๆ รู้ดีว่าลึกๆแล้วคุณโคบายาชิเองอยากให้ทาคาชิเรียกเขาว่าพ่อ แต่ลูกชายคนโตนี่สิทิฐิเยอะ “อะไรที่มันผ่านมาแล้วก็ให้มันผ่านไปเถอะนะ ตอนนี้คุณโคบายาชิเองก็ทุกข์ใจไม่แพ้กัน”“...” ทาคาชินิ่ง แต่เขาฟังทุกคำพูดของมิเกล“ฉันเชื่อว่าคุณยังโกรธคุณโคบายาชิเรื่องแม่ แต่ทุกคนต่างก็เจ็บปวดและสูญเสียกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น และที่คุณโคบายาชิไล่คุณกับแม่ออกจากบ้านนั่นก็เพราะมีคุ
ตอนที่ 78 ผู้หญิงของมาเฟีย“หยุดร้องไห้ซักที ฉันไม่ได้เป็นอะไรแล้วนี่ไง”“ฮึก...แต่เลือดท่วมตัวคุณ ฮื้อๆๆๆ” เมื่อมาถึงคอนโดของทาคาชิมิเกลก็ยังร้องไห้ไม่หยุด เพราะยังคงตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทาคาชิอยู่ในสภาพเลือดท่วมตัวแต่ไม่ไปโรงพยาบาล“งั้นก็ทำแผลให้ฉันสิ” ชายหนุ่มยื่นหน้าที่มีคราบเลือดแห้งเกรอะเข้ามาใกล้ๆ ไม่ได้รู้สึกแค้นพวกนั้นเลย ดีซะอีกที่ทำให้รู้ว่าความจริงแล้วมิเกลเป็นห่วงเขามากแค่ไหน“คุณควรไปโรงพยาบาลนะคะ ฮึก” มิเกลพยายามเช็ดคราบน้ำตาออก แต่มันไม่หมดซักทีจนหน้างามเลอะมอมแมมไปด้วยคราบน้ำตาส่งผลให้ทาคาชิหัวเราะเบาๆผ่านเหตุการณ์เฉียดตายมาซะขนาดนี้แต่ยังมีอารมณ์มาหัวเราะ?!“จะไปทำไมก็ในเมื่อหมอนั่งอยู่ข้างฉันนี่ไง” ทาคาชิเขยิบตัวเข้าไปใกล้ๆมิเกล “ทำแผลให้ฉันหน่อยสิ”“ฉันว่าคุณไปหาหมอดีกว่านะคะ ฉันกลัวแผลของคุณอักเสบ”“ไม่อักเสบหรอกน่า ฉันอยากให้เธอทำแผลให้”“เอากล่องประฐมพยาบาลมาค่ะ” มิเกลใช้ทิชชูเช็ดคราบน้ำตาออกจากใบหน้างาม ดวงตาของเธอบวมเป่งเพราะผ่านการร้องไห้มาอย่างหนักทาคาชินอนหนุนตักของมิเกลเพื่อให้เธอทำแผลได้สะดวก ทุกการกระทำตกอยู่ในสายตาคมตลอด ทาคาชินอนจ้องเสี้ยวหน
ตอนที่ 77 เพื่อเธอ“กูยอมแล้ว!!!”กึก! ทุกคนในห้องชะงักแม้กระทั่งมีดที่กำลังจะปาดคอของมิเกล“ว่าไงนะ”“...” ทาคาชิเงยหน้าขึ้นสบตากับพวกมัน พรางถอนหายใจหนักๆ “จะทำอะไรกับกูก็ทำ แต่ปล่อยผู้หญิงของกู”“จริงหรอ ฮ่าๆๆๆๆ” พวกมันทั้งสามหัวเราะลั่นราวกับว่ามันคือเรื่องตลก “มึงยอมก้มหัวให้กูเพียงเพราะผู้หญิงคนเดียวเนี่ยนะ”“อย่าพูดมาก ปล่อยผู้หญิงของกู!” ทาคาชิกัดฟันกร๊อดเมื่อพวกมันกำลังดูถูกมิเกล“กูปล่อยแน่” มันค่อยๆเก็บมีดไว้ในกระเป๋า แล้วผละตัวออกมิเกล “พวกมึงสองคนไปล็อคตัวมันไว้!”ชายฉกรรจ์สองคนรีบวิ่งไปล็อคตัวของทาคาชิไว้ ท่ามกลางความตกใจของมิเกลทาคาชิกำลังทำอะไร!เขายอมก้มหัวให้พวกมันเพราะเธองั้นหรอ!“พะ...พวกแกจะทำอะไรเขา!” มิเกลเสียงสั่นเครือเมื่อพวกมันจับทาคาชิมัดมือไขว้หลัง“ก็แค่สั่งสอนเล็กๆน้อย ไม่ถึงตายหรอก” มันหันมาแสยะยิ้มให้ ก่อนผลักทาคาชิล้มลงบนพื้นพลัก!!!“มึงจะเก่งแค่ไหนเชียว”พลั้ววววว!!!หมัดหนักกระแทกเข้าไปที่ปลายคางของทาคาชิจนเลือดพุ่งออกจากปาก มิเกลกรีดร้องลั่นห้องด้วยความตกใจ“กรี้ดดดดดดด!!! อย่าทำอะไรเขาไอ้พวกชั่ว!!!”“อัก!” ทาคาชิค่อยๆหยัดกายลุกขึ้น ชุดสูทที่เขาใ




![คีรินทร์ วาเลนซิโอ [ ใต้ปีกมาเฟีย ]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


![NightZ [III] RASCAL MAFIA](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)