มาเฟียล่ารัก (ซีรีย์ชุด มาเฟียญี่ปุ่น)

มาเฟียล่ารัก (ซีรีย์ชุด มาเฟียญี่ปุ่น)

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-01
Oleh:  ณัฐลภัสOngoing
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
83Bab
1.8KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ความบังเอิญที่นำมาซึ่งความโชคร้ายแต่สุดท้ายก็นำมาซึ่งความรักที่ยากจะลืมเลือน

Lihat lebih banyak

Bab 1

เกริ่นนำ

Inside the Tates' living room, Wanda Tate gave an ultimatum to her stepdaughter, Avery Tate. "You can see your father on the condition that you either marry Elliot Foster or fork out one and a half million dollars. The choice is yours."

Avery smiled coldly after hearing that. "You're pushing me to marry a man who is in a persistent vegetative state because you can't bear the thought of your daughter doing the same? And you're doing that just because you want the money? Well, keep dreaming if you think you can threaten me like that!"

"So, you're not going to make a choice then?" Wanda raised her voice and pointed at Avery. "Then I'll just end your father's treatment. Our family doesn't have much money left, so I might as well save it for your sister's dowry rather than spend it on a dying man. I'm still his wife, remember? I have the authority to stop his treatment at any time.”

"How dare you!"

"Tch! If you want to save him, then do as I say and marry Elliot."

Avery's expression turned cold and she left without saying another word.

Wanda was a sinister and vicious woman who never made empty threats.

Avery had to find a way to raise money as soon as possible. She took out her cell phone and called her boyfriend, Cole, because she felt that he would be able to help her. After all, Cole was one of the Fosters, and he was also Elliot's nephew.

However, his familiar ringtone somehow blared from a nearby bedroom. Avery thought that she misheard because Cole could not have been at her home, much less in her sister's room.

Avery was still doubting herself when her sister Cassandra's voice said, "It's a call from my sister. Aren't you going to answer it, Cole? What if it's something urgent?"

"Who cares about that b*tch? She's never let me f*cked her in the three years that we were together, so I bet she has some sort of illness down there. But with you… Oh my, I can't get enough of you! My uncle is a vegetable now, and he doesn't have much longer to live. When she marries him and ends up being a widow, I'll coax her so that all the Fosters' assets will be ours. Then I'm going to have lots of fun with you."

"You're so naughty!"'

Avery felt as if a thunderbolt had just struck her. Her head was buzzing, and whatever hopes she had of turning her situation around evaporated in an instant.

Her boyfriend who frequently declared his love for her turned out to have been cheating on her, and the woman who had an affair with him was none other than her sister.

Avery closed her eyes tightly as the loud and lustful echoes of passion intensified from inside the room. Alas, she was unable to stop her tears from sliding down her cheeks.

The Fosters were one of the wealthiest families in Avonsville, and Elliot—the head of the family—had unfortunately been in a persistent vegetative state after an accident six months ago. The doctor had already made it clear that he would not be able to survive until the end of the year.

His mother, Rosalie, did not want him to die unmarried, so she promised a sky-high betrothal gift to anyone who would be willing to marry him.

The Fosters were wealthy, and since Elliot was the head of the family, his mother would not even consider poorer households even though Elliot was in a persistent vegetative state. That being said, none of the upper-class young ladies would be willing to marry a dying person.

Coincidentally, her father was admitted to hospital with a sudden illness when his company went under. Money was required for his medical expenses, so Wanda decided to use his illness to threaten Avery after hearing the news that the Fosters were seeking a wife for Elliot.

Avery wiped her tears aggressively. She then opened her tightly shut eyes to reveal an icy cold stare.

She had been too naive. For years, she endured bullying from her stepmother and stepsister for her father's sake. She even believed every single lie that came out of her sweet-talking boyfriend's mouth.

At that moment, she decided that she would no longer let herself be taken for a fool!

Avery took out her cell phone and made a call.

"I'll marry Elliot."

The wedding ceremony was held three days later.

Avery was alone at the wedding, and she walked down the aisle with a white veil over her face and a bouquet in her hand. From then on, she was Mrs. Foster, and she was untouchable.
Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
83 Bab
เกริ่นนำ
@เกริ่นนำ‘ถึงหมูน้อยของพี่...ตอนนี้ที่ญี่ปุ่นอากาศค่อนข้างหนาวแล้ว หมูน้อยของพี่ดูแลตัวเองด้วยนะ อย่านอนดึก แล้วก็อย่าดื้อเข้าใจไหม หมูน้อยเรียนจบ ม.6 แล้วแต่พี่คงกลับไปงานปัจฉิมนิเทศน์ไม่ทัน เดี๋ยวพี่จัดงานย้อนหลังให้นะครับเฉพาะเราสองคน อีกหนึ่งอาทิตย์ก็ได้เจอกันแล้ว คิดถึงจนใจจะขาดแล้วอย่าลืมใส่เสื้อที่พี่ซื้อให้นะครับ แล้วเจอกันนะหมูน้อยของพี่...’ฉันนั่งอ่านจดหมายที่พี่ไคย์ส่งมาให้พร้อมกับพัสดุกล่องใหญ่ซึ่งคาดว่าพี่ไคย์น่าจะส่งมาแสดงความยินดีเนื่องในงานปัจฉิมนิเทศน์ พี่ไคย์เป็นแฟนที่น่ารักมากดูแลเอาใจใส่ตลอดถึงแม้ตัวจะอยู่ไกลกันก็ตาม ฉันลองเปิดกล่องพัสดุที่พี่ไคย์ส่งมา พบว่าข้างในมันเป็นเสื้อกันหนาวขนสัตว์สีขาวแบรนด์โปรดของพี่ไคย์ ฉันหยิบเสื้อตัวนั้นขึ้นมากอดแนบอกราวกับกอดคนซื้อเสื้อให้ แม้วันจบการศึกษาพี่ไคย์ไม่ได้มาแสดงความยินดีก็ตาม อย่างน้อยพี่ไคย์ก็แสดงความใส่ใจด้วยการส่งของมาให้ ซึ่งสิ่งที่มีค่าต่อจิตใจมากที่สุดไม่ใช่เสื้อแต่มันคือความใส่ใจของเขา“จุ๊บ~” ฉันจุ๊บกระดาษแผ่นหรูระยิบที่ข้างในถูกเขียนด้วยลายมือของพี่ไคย์อีกหนึ่งอาทิตย์ก็ได้เจอกันแล้วฉันจะใส่เสื้อตัวนี้ไปรับพี่ไ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 1 มาเฟียเบอร์หนึ่ง
ตอนที่ 1 มาเฟียเบอร์หนึ่งฉึก!มีดปลายแหลมถูกเขวี้ยงโดยฝีมือของใครบางคนปักฉึกลงไปที่กลางใบหน้าของรูปชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาคนหนึ่ง โดยที่รูปใบนั้นถูกแขวนไว้ที่ฝาผนังและมีข้อความสั้นๆที่ถูกเขียนด้วยเลือดบนฝาผนังสีขาวว่า‘Kai’สันกรามคมขบแน่นด้วยความโกรธแค้น ดวงตาของเขาจ้องมองไปที่รูปภาพใบนั้นด้วยความรู้สึกอยากฆ่าผู้ชายในรูปให้ตายคามือ ร่างสูงนิ่งไปซักพักก่อนเอี้ยวตัวมาถามลูกน้องที่นั่งคุกเข่าอยู่บนพื้น“มันกลับมาทำไม”“จากที่ลองสืบดู ทราบว่าคุณไคย์กลับมารับตำแหน่งประธานบริษัทแทนคุณโคบายาชิครับ”“เหอะ!” ร่างสูงกำหมัดแน่นด้วยความโกรธแค้นทันทีที่ได้ยิน “มันกลับมาตายต่างหาก”“สายของเรารายงานว่าคุณไคย์ลาพักร้อนสองเดือนแล้วค่อยจะกลับไปเรียนต่อที่ฝรั่งเศส”“ปกติมันก็ไม่ค่อยอยู่ญี่ปุ่นอยู่แล้ว”“ที่คุณไคย์กลับมาญี่ปุ่นบ่อยๆเพราะมาหาแฟนครับ”“หึ” มุมปากหยักกระตุกยิ้ม “ถ้าผู้หญิงรู้ว่าจริงๆแล้วตระกูลของมันก็แค่พวกผู้ดีจอมปลอมที่มักได้ของคนอื่นยังจะเอามันอยู่ไหม คงมีแต่ผู้หญิงหน้าเงินเท่านั้นแหละ”ทาคาชิเหยียดยิ้มด้วยความสมเพชเวทนาผู้หญิงที่เห็นแก่เงิน พอรู้ว่าไอ้ไคย์เป็นลูกชายคนเดียวของโคบายาชิเจ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2 แรกพบ
ตอนที่ 2 แรกพบ ร่างบางฮัมเพลงไปพรางหมุนตัวไปมาที่หน้ากระจก วันนี้เป็นวันที่แฟนหนุ่มของเธอกลับจากฝรั่งเศส เสื้อขนสัตว์สีขาวที่สวมใส่นั้นแฟนของเธอเป็นคนซื้อให้จึงเลือกสวมใส่หมวกไหมพรมสีขาวเผื่อให้เข้ากับชุดที่ใส่“มิเกลแต่งตัวเสร็จรึยังลูก” คนเป็นแม่เคาะประตูเรียก เพราะพ่อกับแม่จะไปส่งลูกสาวที่สถานีรถไฟ“เสร็จแล้วค่ะ” ร่างบางหยิบรองเท้าบูทมาใส่อย่างเร่งรีบเพราะกลัวพ่อกับแม่รอนาน อาทิตย์นี้เธอกลับมาเยี่ยมพ่อกับแม่ที่บ้านหลังจากไม่ได้กลับมานานหลายเดือนความจริงไคย์กะจะมาหาที่บ้านแต่ด้วยความที่กลัวว่าแฟนของเธอจะเหนื่อย เพราะนั่งเครื่องมาจากฝรั่งเศสจึงเลือกที่จะเจอกันครึ่งทางแล้วไคย์จะรับเธอกลับบ้านของเขาด้วยปกติมิเกลไม่ค่อยแต่งหน้าแต่ด้วยความที่วันนี้ต้องเจอแฟนหนุ่มจึงแต่งหน้าอ่อนๆทาลิปกลอสสีชมพูวาวใสเพื่อให้ดูมีสีสันขึ้น“ช้าจริงๆเลย เดี๋ยวคุณไคย์ก็รอนานหรอก” คนเป็นแม่เอ็ดเบาๆทันทีที่เห็นลูกสาวเปิดประตูห้องนอนออกมา“ไม่รอหรอกค่ะ หนูเผื่อเวลาไว้ตั้งหนึ่งชั่วโมง” คนเป็นลูกสาวยิ้มร่าพรางปิดประตูห้อง สถานีรถไฟอยู่ไม่ไกลจากบ้านของเธอนักขับรถประมาณยี่สิบนาทีก็ถึงแล้วและสถานที่ที่นัดกับไคย์คือ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3 ลูกหลง
ตอนที่ 3 ลูกหลง“ฮัลโหล...พี่ไคย์ตรงไหนคะ” ร่างบางที่ยืนอยู่บนริมฟุตบาทชะโงกหน้ามองหาแฟนหนุ่ม วันนี้ผู้คนค่อนข้างพลุกพล่านจึงทำให้มองไม่เห็นไคย์(พี่อยู่ตรงนี้ครับ)“ตรงไหนคะ ทำไมเกลมองไม่เห็นพี่เลย” ร่างบางพยายามมองซ้ายมองขวาหมุนอยู่ประมาณสิบตลบแต่ก็ไม่เจอแฟนหนุ่ม(ตรงนี้ครับ...ฝั่งตรงข้าม)“...” ร่างบางเอี้ยวตัวมองไปยังฝั่งตรงข้ามเห็นไคย์โบกมืออยู่ไม่ไกลทันทีที่เห็นหน้าแฟนหนุ่มเรียวปากบางที่เคลือบไปด้วยลิปกลอสสีวาวใสฉีกยิ้มให้ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงข้ามทันทีพร้อมโบกมือไปมาด้วยความดีใจ ไม่ได้เจอหน้ากันตั้งหนึ่งปีรู้สึกตื่นเต้นจนบอกไม่ถูกไคย์ส่งยิ้มกลับ...ห่างกันแค่ไม่กี่ก้าวเอง แต่ต้องรอสัญญาณไฟจราจรเสียก่อนถึงจะเดินข้ามไปหาหมูน้อยได้ ไม่เจอกันปีเดียวหมูน้อยของเขาโตเป็นสาวเชียว ทันทีที่กลับมาถึงญี่ปุ่นไคย์ก็บึ้งรถมาหาแฟนสาวเป็นคนแรก ช่วงที่เรียนอยู่ฝรั่งเศสเขาอดคิดถึงคนตัวเล็กไม่ไหวจนต้องหยิบรูปขึ้นมานอนดูทุกคืน แม้จะเจอหน้ากันผ่านวิดิโอแต่มันก็ไม่ทำให้ความคิดถึงลดน้อยลงไปได้เลยตึ้ง!ทันทีที่ไฟจราจรเปลี่ยนเป็นสีแดงผู้คนที่ยืนรออยู่สองข้างทางต่างก็รีบก้าวขาเดินข้ามไปอีกฝั่ง ทั้งไคย์แ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4 ผู้ชายน่ากลัว
ตอนที่ 4 ผู้ชายน่ากลัว“อื้อออ...โอ้ยยย!!” ทันทีที่รู้สึกตัวความเจ็บปวดที่หัวไหล่ขวามันแพร่ซ่านไปทั่วร่างกาย ราวกับมีอะไรเสียบคาอยู่ หน้างามขาวซีดนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวดพรางยกมือกุมหัวไหล่ไว้ โดยที่ไม่ทันสังเกตุว่าที่นี่ไม่ใช่ที่ที่เธอรู้จัก “อื้อออออ~”มันเจ็บจนน้ำตาซึม เสื้อขนสัตว์สีขาวที่สวมใส่เปียกโชกไปด้วยเลือด ทันทีที่นึกขึ้นได้ว่าตัวเองโดนยิง ร่างบางเบิกตาโพลงด้วยความตกใจเมื่อพื้นห้องที่อยู่ไม่ใช่ที่ที่คุ้นเคยและไม่ใช่พื้นห้องของโรงพยาบาล!ดวงตากลมโตกวาดมองรอบๆห้องด้วยความกลัว เธอนั่งอยู่บนเตียงกลางเก่ากลางใหม่ในห้องเก่าๆที่ทำด้วยไม้“ที่นี่ที่ไหน” ดวงตากลมโตสั่นไหวนะริกด้วยความกลัว หลังจากที่สลบไปใครกันที่เป็นคนพาเธอมาที่นี่! “พี่ไคย์!”ใช่แล้ว! พี่ไคย์เองก็ถูกยิงเหมือนกันเท้าเล็กค่อยๆก้าวลงจากเตียงอย่างระมัดระวังแม้จะรู้สึกเจ็บที่หัวไหลข้างขวาก็ตามและดูเหมือนว่าเลือดยังไม่หยุดไหลเพราะแผลไม่ได้รับการรักษาที่ถูกต้อง ร่างบางเดินกุมหัวไหล่ไปที่ประตูไม้เก่าๆคร่ำครึ ห้องนี้ไม่มีหน้าต่างเลยอารมณ์เหมือนห้องใต้บันไดปึงๆๆๆ!“มีใครอยู่ไหมคะ” มิเกลยกมือซ้ายขึ้นทุบประตู แต่กลับไม่มีเสีย
Baca selengkapnya
ตอนที่ 5 แฟนมึงอยู่กับกู
ตอนที่ 5 แฟนมึงอยู่กับกู“อะ..โอ้ย!!!” มิเกลนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวดเมื่อราดแอลกอฮอล์ลงบนแผลสด โชคดีที่ลูกกระสุนแค่ถากหัวไหล่ไปแต่กระนั้นก็ยังเจ็บอยู่ดี หลังจากทำแผลเสร็จเรียบร้อยร่างบางก็แกะผ้าก็อซปิดทับแผลทันทีคนตัวเล็กถอดเสื้อขนสัตว์ออกเหลือเพียงเสื้อกล้ามสีชมพูอ่อน เสื้อขนสัตว์สีขาวที่ไคย์ซื้อให้เปียกโชกไปเลือดที่แห้งเกรอะ ป่านนี้แฟนของเธอจะเป็นไงบ้างนะ เขาจะปลอดภัยหรือเปล่าร่างบางฉุกคิดขึ้นมาได้ว่ามือถือของเธออยู่ในกระเป๋ากางเกง แต่พอคลำหากลับไม่เจอ“ตายจริง! มือถือหายไปไหน” มิเกลลุกเดินวนหารอบห้องแต่ก็หาไม่เจอ สงสัยมันคงตกหล่นอยู่กลางถนนในขณะที่อีกฟากหนึ่ง ชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังเลื่อนดูรูปในมือถือของหญิงสาวอย่างถือวิสาสะ ต่อให้ล็อครหัสผ่านก็สามารถปลดล็อคได้ไม่ยาก ปากหยักแสยะยิ้มด้วยความสมเพชเมื่อในมือถือของเธอเต็มไปด้วยรูปคู่กับไคย์“แรดตั้งแต่เด็ก” ทาคาชิกระตุกยิ้มเมื่อรู้ว่าหญิงสาวผู้นี้มีอายุเพียงสิบแปดปีเอง แต่เมื่อเห็นข้อความหวานๆที่สองคนนั้นคุยกันทำให้เขาแทบอ้วกแตก “คงจะรักกันมากสินะ”กึก...กึก...กึกนิ้วใหญ่เคาะโต๊ะแเก้วเป็นจังหวะพรางใช้ความคิด ผู้หญิงคนนี้เป็นคนเดียวกับท
Baca selengkapnya
ตอนที่ 6 เล่นเกมส์
ตอนที่ 6 เล่นเกมส์ปึ้ง!เสียงเปิดประตูอย่างเแรงจนสะเทือนไปทั่วห้องส่งผลให้ร่างบางสะลึมสะลือตื่นขึ้นมา เธอเผลอหลับไปตอนที่ทำแผลเสร็จ ตอนนี้อาการปวดเริ่มดีขึ้นแล้ว ดวงตากลมโตมองเห็นชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งยืนอยู่ตรงประตู เขาค่อยๆสาวเท้าเข้ามาอย่างเงียบๆ ในมือข้างหนึ่งถือมือถือของเธออยู่มิเกลเด้งตัวขึ้นมาจนลืมไปว่าตนกำลังใส่เสื้อกล้ามคอกว้างอยู่ มันทำให้หน้าอกอันอวบใหญ่โผล่พ้นขอบเสื้อขึ้นมา“เธอเป็นแฟนไอ้ไคย์สินะ” ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบที่ไม่ได้แสดงอารมณ์ใดๆแต่ยิ่งมองผู้ชายคนนี้เท่าไหร่มันเหมือนกับกำลังนั่งมองหน้าของไคย์อยู่ เพราะใบหน้าของเขาช่างละม้ายคล้ายคลึงกับไคย์ยิ่งนัก“ชะ..ใช่ค่ะ” ร่างบางพยักหน้า ไม่อาจสบตาคมคู่นั้นได้มันดูมีอำนาจและดูน่ากลัวในเวลาเดียวกัน “ขอมือถือฉันคืนด้วยค่ะ”“...” ร่างสูงปรายตามองไปที่มือถือของหญิงสาวแต่กลับไม่ได้ส่งคืนแต่อย่างใด จนมิเกลเริ่มรับรู้ได้ถึงความน่ากลัว “ยังเด็กอยู่แท้ๆ ไม่น่าใจแตกไปคบกับมันเลย”ร่างบางย่นคิ้วด้วยความงุนงงจะคบกับใครมันไปเดือนร้อนอะไรกับเขา ลึกๆแอบไม่พอใจกับคำพูดดูถูกดูแคลนของผู้ชายคนนี้เท่าไหร่“มันไม่ใช่เรื่องของคุณค่ะ ส่งมือถื
Baca selengkapnya
ตอนที่ 7 เดินเกมส์
ตอนที่ 7 เดินเกมส์“กรี๊ดดดดด!!! ปล่อยนะไอ้ชั่ว!!!” ร่างบางกรีดร้องสุดเสียงพรางสะบัดตัวไปมาให้หลุดจากการเกาะกุมของร่างสูงแคว่กกกก!มือใหญ่กระชากเสื้อกล้ามสีชมพูจนมันขาดวิ่นออกจากกันเหลือแค่บราเซียสีดำที่ปิดเต้ายังไงก็ปิดไม่มิด ปลายเม็ดยอดประทุมถันสีชมพูโผล่พ้นขอบบราเซียออกมาอยู่รำไร“ยะ...อย่าทำอะไรฉันเลยนะ” มิเกลยกมือไหว้ร้องขอความเห็นใจผู้ชายคนนี้กำลังจะทำในสิ่งที่เธอกลัวสุดชีวิต สิ่งที่รักษามันไว้ด้วยความหวงแหนเพื่อรอวันที่ไคย์ได้มีโอกาสครอบครอง แต่เมื่อเห็นแววตาที่ไร้ความปราณีแล้วมันทำให้เธอกลัวจนสติแทบแตก“ด่าฉันไอ้ชั่วไม่ใช่หรอ งั้นฉันจะชั่วให้เธอดู!”“กรี้ดดดด!! ไม่นะ! ออกไป!” ร่างบางสะบัดตัวหนีจากการเกาะกุม เท้าเล็กถีบมือหนาอย่างบ้าคลั่ง กระทั่งโดนชายหนุ่มคว้ามับเข้าที่ข้อเท้าแล้วออกแรงกระชากจนมิเกลเข้าไปอยู่ใต้ร่างหนาของทาคาชิ “ไอ้เลว! ปล่อยฉัน! แกมันไม่ใช่ลูกผู้ชาย!!!”“...” แต่ทาคาชิกลับไม่ได้สนใจคำด่าทอจากปากบาง มือหนาคว้าหมับเข้าที่ซอกคองามระหงพร้อมออกแรงกดที่ข้อมือ จนหญิงสาวอ้าปากพะงาบเพื่อเอาออกซิเจนเข้าปอด“อึก! อ่อย!” มิเกลเริ่มหน้าแดงเมื่อชายใจร้ายคนนั้นกำลังจะบีบค
Baca selengkapnya
ตอนที่ 8 ผู้ชายคนแรก
ตอนที่ 8 ผู้ชายคนแรก“อย่า!!!” กางเกงรัดรูปสีดำถูกถอดออกด้วยฝีมือของทาคาชิ ร่างเล็กดิ้นไปดิ้นมาภายใต้แพนตี้ตัวน้อยสีดำ “ออกไปนะ!!!”ขาเรียวพยายามไว้เมื่อฝ่ามือใหญ่กำลังจะดึงแพนตี้ตัวน้อยของเธอออก จิตใต้สำนึกตอนนี้คิดถึงแต่ใบหน้าของแฟนหนุ่ม หากไคย์อยู่ตรงนี้เขาคงมาช่วยเธอจากผู้ชายใจร้ายคนนี้แล้ว“ฮึก..พี่ไคย์! ช่วยเกลด้วย!!!” ร่างบางร้องตะโกนจนสุดเสียง เรียกเสียงหัวเราะจากร่างสูงที่กำลังจะถอดแพนตี้ตัวน้อยออก “ร้องจนคอแตกมันก็ไม่มาช่วยเธอหรอก” ดวงตาคมจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตที่เคลือบไปด้วยหยาดน้ำแห่งความกลัวปึด!“กรี้ดดดดด!!!” ทันทีที่แพนตี้ตัวน้อยถูกกระตุกออก ร่างบางดิ้นอย่างเอาไปเอาตาย พร้อมกับร้องกรี้ดสุดเสียงจนทาคาชิหนวกดู“หนวกหูว่ะ!” ชายหนุ่มเอื้อมมือไปคว้าเข็มขัดที่ถอดวางอยู่บนพื้นรัดปากเรียวเล็กไว้แน่น จนกระทั่งหญิงสาวไม่สามารถร้องออกมาได้“อื้ออออ!” “หึ!” ปากหยักกระตุกยิ้มเมื่อคนใต้ร่างสิ้นฤทธิ์ซักที เขาค่อยๆถอดกางเกงผ้าขายาวสีดำออก ในขณะเดียวกันคนตัวเล็กรีบหลับตาปี๋เมื่อเห็นบางสิ่งบางอย่างนูนเด่นภายใต้กางเกงผ้าราคาแพง“อื้อๆๆๆ!” หญิงสาวส่ายหน้าไปมาทั้งน้ำตา เมื่อร่างหนาก้า
Baca selengkapnya
ตอนที่ 9 ตายทั้งเป็น
ตอนที่ 9 ตายทั้งเป็นพลัก! พลัก! พลัก!หลายนาทีผ่านไปร่างสูงหยังไม่หยุดกระแทกแก่นกาย ในขณะเดียวกันร่องสวาทของร่างบางฉีกขาดไม่มีชิ้นดี เลือดสีแดงสดไหลลงมาไม่ขาดสายตอกย้ำความบริสุทธิ์ทาคาชิรู้สึกเหมือนกำลังได้ปลดปล่อยสิ่งที่อัดอั้นมานาน ถึงแม้เขาจะพึ่งมีอะไรกับคู่นอนไปอาทิตย์ก่อนก็ตาม แต่ทว่ากับเด็กสาวคนนี้มันช่างแตกต่างเธอยังสดและใหม่จนเขาเองไม่สามารถหยุดความต้องการได้“ฮึก! ฮื้อๆๆๆ~” ร่างบางร้องไห้อย่างน่าเวทนา ภาวนาให้ช่วงเวลาแห่งนรกผ่านไปเสียที มันเจ็บจนทนไม่ไหวแล้ว ร่องสวาทของเธอฉีดขาดไม่มีชิ้นดีจากน้ำมือของผู้ชายที่ไม่รู้จักแม้กระทั่งชื่อ!ทาคาชิเปลี่ยนท่าร่วมรัก จับขางามที่อ่อนแรงขึ้นพาดบ่าพร้อมกับโน้มตัวลงไปข้างหน้า จนจมูกโด่งเกือบกระทบแก้มใสที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตา สะโพกสอบเร่งจังหวะเร็วขึ้นจนสั่งเกตุเห็นคิ้วโก่งขมวดด้วยความเจ็บ“อื้อออออ! เอ็บ!!” หญิงสาวพยายามเปล่งเสียงผ่านเข็มขัดหนาที่รัดริมฝีปากไว้ เมื่อไหร่มันจะจบซักที “...” ชายหนุ่มไม่พูดอะไรมีเพียงแค่ท่อนล่างเท่านั้นที่อัดกระแทกไม่ยั้ง สะใจที่ได้ครอบครองแฟนของมันก่อนมัน!ร่างบางดิ้นพล่านด้วยความเจ็บปวด เจ็บจนสมองและการรั
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status