มาเฟียล่ารัก (ซีรีย์ชุด มาเฟียญี่ปุ่น)

มาเฟียล่ารัก (ซีรีย์ชุด มาเฟียญี่ปุ่น)

last update최신 업데이트 : 2025-11-01
작가:  ณัฐลภัส연재 중
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
83챕터
1.7K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

ความบังเอิญที่นำมาซึ่งความโชคร้ายแต่สุดท้ายก็นำมาซึ่งความรักที่ยากจะลืมเลือน

더 보기

1화

เกริ่นนำ

“Oh yes…harder…yes, that feels good,” the female’s loud moans filled the room, her hands clinging to the back of the male whose hips were moving between her legs.

The room filled with the sounds of their lusty voices, moans, and grunts, making it impossible for Lyra to ignore what was going on right before her eyes. Even if they had been any quieter, it wouldn’t have made any difference, because she was forced to watch as her mate had sex with another female.

It wasn’t the first time this was happening. No, she had been subjected to this treatment more times than she could count. And yet, the pain she felt in those instances never ceased. Because of her bond to her mate, him mating with another female caused her intense pain. He knew it, and he enjoyed torturing her with such performances.

Devon, her mate, was a powerful Alpha. He had big ambitions for his pack, and having an Omega mate who could not shift into her wolf form was not part of his plans. Unfortunately, he could not reject her due to the Lycan King’s strict mating rules enforced on Alphas.

The Lycan King required every Alpha to form a mate bond with their Goddess-given mate, otherwise he would strip them of their power and authority. Devon had found the perfect match for himself, a powerful Alpha’s daughter who would make the perfect Luna for him and his pack. But first, he needed to get rid of Lyra. He could not do anything to her in fear of the Lycan King finding out, so he had to be smart about it.

Devon groaned in satisfaction as he came, spilling inside the female beneath him. He looked over at Lyra just to see her eyes squeeze shut. His lips twisted in anger as he pulled from the female and got down from the bed. As always, Lyra was tied to a pole in the middle room. That way, she couldn’t turn away even if she wanted to.

Lyra’s face paled as Devon took a step towards her. Her body grew weak, knowing what was coming. She was forbidden from looking away while he had sex with his partners, and she had just been caught doing so. Such disobedience came with dire consequences, and Devon never showed mercy.

Reaching for a whip hung on the wall, he swung it in the hair and struck her across her stomach. “Who said you could close your eyes?” he demanded.

Lyra lowered her gaze to the ground and gritted her teeth, bearing the pain and holding back a groan.

“Look at me when I talk to you!” Devon roared.

Lyra looked up at him, her eyes filled with hate and loathing. How much longer could she live as a slave in this pack, deprived of any freedom? He had even kept her from going to school! What was he hoping would happen? That she would kill herself and get out of his way? She wished he would just break the bond and set her free.

Meeting his eyes defiantly, she spat at him. “Fuck you.”

Red-hot rage filled Devon’s eyes, and his whip swung again across her middle again. Pain coursed through Lyra’s body. “Who do you think you are talking to?” he demanded, grabbing her chin in his hand. He squeezed her jaw so tight that she thought the bone might crack. “You are just a lowly Omega, know your place!”

The shewolf on the bed, Allison, got down and approached the two. She was the Alpha Princess of Crimson Creek, and she was the one Devon would rather have as his Luna. She could not wait for him to get rid of his useless Omega mate.

She had always loathed Omegas, especially since her mother died of heartbreak after seeing her father have sex with an Omega. How could such worthless creatures have such nerve? They were the dredges of the society, not fit enough to show face in front of Alphas or royalty.

“Are you finally going to reject her?” she asked Devon, her eyes roving up and down Lyra with a sneer on her face. “You have kept her around for long enough.”

Devon let go of Lyra and stepped back. “I wish,” he spat. “Don’t forget the king’s law. I can only reject her if she betrays me first.”

Lyra held back her scoff. Devon was trying very hard to have her betray him first. He must think she would go off in a rage and have sex with another male the way he did with his countless whores. But she knew better.

Unlike him, she would not get away with it. She was not ready to throw her life away after everything she had gone through. She was determined to get away from Devon and make a life for herself away from all this suffering.

“Damn the laws!”Allison glared viciously at Leia, lying on the ground. If not for the werewolf king's laws, she would have killed her immediately. But that wouldn't bode well for her reputation.

She turned towards Devin.“you better stop whipping her unless you want the Lycan King to find out how you’ve been treating your mate.”

Devon held back and dropped the whip. The Lycan King was visiting the pack the next day. Lyra needed to appear unharmed.

“Clean up,” he spat at her before freeing her and leaving the room with Allison.

With that vicious pair of snakes finally gone, Lara's pain finally escaped in a groan. She wanted to lie on the ground forever, but their disgusting scent of lovemaking forced her to stop grieving immediately.

Damn those beasts! She wouldn't let them off the hook.

After thoroughly cleaning up this filthy place, she dragged her weary body out of the alpha's residence and made her way to her parents’ residence.

It was just a shell of what it had once been, lying in ruins since a strange disease wiped out her entire pack and left her the only survivor. That was when Devon had come along and rescued her, or so she thought. She had been fifteen then. On her next birthday, she found out that he was her mate, but since she turned out to be an Omega, he treated her like the dirt beneath his shoe.

Once in a while, Lyra went back to her parents’ house when she was feeling down. Being there gave her a sense of hope and motivation.

“I won’t give up,” she whispered into the empty space. Even if her parents were long dead, she would talk to them as if they were there, and it always left her feeling relieved. “I won’t die easily. I’ll keep living and eventually, I’ll make all of them pay for everything they have done to me.”

The Lycan King was coming to the pack the next day, and it was the perfect opportunity to free herself. She would expose Devon’s hypocrisy and once she was out of his grasp, she would rebuild her pack and seek revenge for everything he had put her through.

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
83 챕터
เกริ่นนำ
@เกริ่นนำ‘ถึงหมูน้อยของพี่...ตอนนี้ที่ญี่ปุ่นอากาศค่อนข้างหนาวแล้ว หมูน้อยของพี่ดูแลตัวเองด้วยนะ อย่านอนดึก แล้วก็อย่าดื้อเข้าใจไหม หมูน้อยเรียนจบ ม.6 แล้วแต่พี่คงกลับไปงานปัจฉิมนิเทศน์ไม่ทัน เดี๋ยวพี่จัดงานย้อนหลังให้นะครับเฉพาะเราสองคน อีกหนึ่งอาทิตย์ก็ได้เจอกันแล้ว คิดถึงจนใจจะขาดแล้วอย่าลืมใส่เสื้อที่พี่ซื้อให้นะครับ แล้วเจอกันนะหมูน้อยของพี่...’ฉันนั่งอ่านจดหมายที่พี่ไคย์ส่งมาให้พร้อมกับพัสดุกล่องใหญ่ซึ่งคาดว่าพี่ไคย์น่าจะส่งมาแสดงความยินดีเนื่องในงานปัจฉิมนิเทศน์ พี่ไคย์เป็นแฟนที่น่ารักมากดูแลเอาใจใส่ตลอดถึงแม้ตัวจะอยู่ไกลกันก็ตาม ฉันลองเปิดกล่องพัสดุที่พี่ไคย์ส่งมา พบว่าข้างในมันเป็นเสื้อกันหนาวขนสัตว์สีขาวแบรนด์โปรดของพี่ไคย์ ฉันหยิบเสื้อตัวนั้นขึ้นมากอดแนบอกราวกับกอดคนซื้อเสื้อให้ แม้วันจบการศึกษาพี่ไคย์ไม่ได้มาแสดงความยินดีก็ตาม อย่างน้อยพี่ไคย์ก็แสดงความใส่ใจด้วยการส่งของมาให้ ซึ่งสิ่งที่มีค่าต่อจิตใจมากที่สุดไม่ใช่เสื้อแต่มันคือความใส่ใจของเขา“จุ๊บ~” ฉันจุ๊บกระดาษแผ่นหรูระยิบที่ข้างในถูกเขียนด้วยลายมือของพี่ไคย์อีกหนึ่งอาทิตย์ก็ได้เจอกันแล้วฉันจะใส่เสื้อตัวนี้ไปรับพี่ไ
더 보기
ตอนที่ 1 มาเฟียเบอร์หนึ่ง
ตอนที่ 1 มาเฟียเบอร์หนึ่งฉึก!มีดปลายแหลมถูกเขวี้ยงโดยฝีมือของใครบางคนปักฉึกลงไปที่กลางใบหน้าของรูปชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาคนหนึ่ง โดยที่รูปใบนั้นถูกแขวนไว้ที่ฝาผนังและมีข้อความสั้นๆที่ถูกเขียนด้วยเลือดบนฝาผนังสีขาวว่า‘Kai’สันกรามคมขบแน่นด้วยความโกรธแค้น ดวงตาของเขาจ้องมองไปที่รูปภาพใบนั้นด้วยความรู้สึกอยากฆ่าผู้ชายในรูปให้ตายคามือ ร่างสูงนิ่งไปซักพักก่อนเอี้ยวตัวมาถามลูกน้องที่นั่งคุกเข่าอยู่บนพื้น“มันกลับมาทำไม”“จากที่ลองสืบดู ทราบว่าคุณไคย์กลับมารับตำแหน่งประธานบริษัทแทนคุณโคบายาชิครับ”“เหอะ!” ร่างสูงกำหมัดแน่นด้วยความโกรธแค้นทันทีที่ได้ยิน “มันกลับมาตายต่างหาก”“สายของเรารายงานว่าคุณไคย์ลาพักร้อนสองเดือนแล้วค่อยจะกลับไปเรียนต่อที่ฝรั่งเศส”“ปกติมันก็ไม่ค่อยอยู่ญี่ปุ่นอยู่แล้ว”“ที่คุณไคย์กลับมาญี่ปุ่นบ่อยๆเพราะมาหาแฟนครับ”“หึ” มุมปากหยักกระตุกยิ้ม “ถ้าผู้หญิงรู้ว่าจริงๆแล้วตระกูลของมันก็แค่พวกผู้ดีจอมปลอมที่มักได้ของคนอื่นยังจะเอามันอยู่ไหม คงมีแต่ผู้หญิงหน้าเงินเท่านั้นแหละ”ทาคาชิเหยียดยิ้มด้วยความสมเพชเวทนาผู้หญิงที่เห็นแก่เงิน พอรู้ว่าไอ้ไคย์เป็นลูกชายคนเดียวของโคบายาชิเจ
더 보기
ตอนที่ 2 แรกพบ
ตอนที่ 2 แรกพบ ร่างบางฮัมเพลงไปพรางหมุนตัวไปมาที่หน้ากระจก วันนี้เป็นวันที่แฟนหนุ่มของเธอกลับจากฝรั่งเศส เสื้อขนสัตว์สีขาวที่สวมใส่นั้นแฟนของเธอเป็นคนซื้อให้จึงเลือกสวมใส่หมวกไหมพรมสีขาวเผื่อให้เข้ากับชุดที่ใส่“มิเกลแต่งตัวเสร็จรึยังลูก” คนเป็นแม่เคาะประตูเรียก เพราะพ่อกับแม่จะไปส่งลูกสาวที่สถานีรถไฟ“เสร็จแล้วค่ะ” ร่างบางหยิบรองเท้าบูทมาใส่อย่างเร่งรีบเพราะกลัวพ่อกับแม่รอนาน อาทิตย์นี้เธอกลับมาเยี่ยมพ่อกับแม่ที่บ้านหลังจากไม่ได้กลับมานานหลายเดือนความจริงไคย์กะจะมาหาที่บ้านแต่ด้วยความที่กลัวว่าแฟนของเธอจะเหนื่อย เพราะนั่งเครื่องมาจากฝรั่งเศสจึงเลือกที่จะเจอกันครึ่งทางแล้วไคย์จะรับเธอกลับบ้านของเขาด้วยปกติมิเกลไม่ค่อยแต่งหน้าแต่ด้วยความที่วันนี้ต้องเจอแฟนหนุ่มจึงแต่งหน้าอ่อนๆทาลิปกลอสสีชมพูวาวใสเพื่อให้ดูมีสีสันขึ้น“ช้าจริงๆเลย เดี๋ยวคุณไคย์ก็รอนานหรอก” คนเป็นแม่เอ็ดเบาๆทันทีที่เห็นลูกสาวเปิดประตูห้องนอนออกมา“ไม่รอหรอกค่ะ หนูเผื่อเวลาไว้ตั้งหนึ่งชั่วโมง” คนเป็นลูกสาวยิ้มร่าพรางปิดประตูห้อง สถานีรถไฟอยู่ไม่ไกลจากบ้านของเธอนักขับรถประมาณยี่สิบนาทีก็ถึงแล้วและสถานที่ที่นัดกับไคย์คือ
더 보기
ตอนที่ 3 ลูกหลง
ตอนที่ 3 ลูกหลง“ฮัลโหล...พี่ไคย์ตรงไหนคะ” ร่างบางที่ยืนอยู่บนริมฟุตบาทชะโงกหน้ามองหาแฟนหนุ่ม วันนี้ผู้คนค่อนข้างพลุกพล่านจึงทำให้มองไม่เห็นไคย์(พี่อยู่ตรงนี้ครับ)“ตรงไหนคะ ทำไมเกลมองไม่เห็นพี่เลย” ร่างบางพยายามมองซ้ายมองขวาหมุนอยู่ประมาณสิบตลบแต่ก็ไม่เจอแฟนหนุ่ม(ตรงนี้ครับ...ฝั่งตรงข้าม)“...” ร่างบางเอี้ยวตัวมองไปยังฝั่งตรงข้ามเห็นไคย์โบกมืออยู่ไม่ไกลทันทีที่เห็นหน้าแฟนหนุ่มเรียวปากบางที่เคลือบไปด้วยลิปกลอสสีวาวใสฉีกยิ้มให้ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงข้ามทันทีพร้อมโบกมือไปมาด้วยความดีใจ ไม่ได้เจอหน้ากันตั้งหนึ่งปีรู้สึกตื่นเต้นจนบอกไม่ถูกไคย์ส่งยิ้มกลับ...ห่างกันแค่ไม่กี่ก้าวเอง แต่ต้องรอสัญญาณไฟจราจรเสียก่อนถึงจะเดินข้ามไปหาหมูน้อยได้ ไม่เจอกันปีเดียวหมูน้อยของเขาโตเป็นสาวเชียว ทันทีที่กลับมาถึงญี่ปุ่นไคย์ก็บึ้งรถมาหาแฟนสาวเป็นคนแรก ช่วงที่เรียนอยู่ฝรั่งเศสเขาอดคิดถึงคนตัวเล็กไม่ไหวจนต้องหยิบรูปขึ้นมานอนดูทุกคืน แม้จะเจอหน้ากันผ่านวิดิโอแต่มันก็ไม่ทำให้ความคิดถึงลดน้อยลงไปได้เลยตึ้ง!ทันทีที่ไฟจราจรเปลี่ยนเป็นสีแดงผู้คนที่ยืนรออยู่สองข้างทางต่างก็รีบก้าวขาเดินข้ามไปอีกฝั่ง ทั้งไคย์แ
더 보기
ตอนที่ 4 ผู้ชายน่ากลัว
ตอนที่ 4 ผู้ชายน่ากลัว“อื้อออ...โอ้ยยย!!” ทันทีที่รู้สึกตัวความเจ็บปวดที่หัวไหล่ขวามันแพร่ซ่านไปทั่วร่างกาย ราวกับมีอะไรเสียบคาอยู่ หน้างามขาวซีดนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวดพรางยกมือกุมหัวไหล่ไว้ โดยที่ไม่ทันสังเกตุว่าที่นี่ไม่ใช่ที่ที่เธอรู้จัก “อื้อออออ~”มันเจ็บจนน้ำตาซึม เสื้อขนสัตว์สีขาวที่สวมใส่เปียกโชกไปด้วยเลือด ทันทีที่นึกขึ้นได้ว่าตัวเองโดนยิง ร่างบางเบิกตาโพลงด้วยความตกใจเมื่อพื้นห้องที่อยู่ไม่ใช่ที่ที่คุ้นเคยและไม่ใช่พื้นห้องของโรงพยาบาล!ดวงตากลมโตกวาดมองรอบๆห้องด้วยความกลัว เธอนั่งอยู่บนเตียงกลางเก่ากลางใหม่ในห้องเก่าๆที่ทำด้วยไม้“ที่นี่ที่ไหน” ดวงตากลมโตสั่นไหวนะริกด้วยความกลัว หลังจากที่สลบไปใครกันที่เป็นคนพาเธอมาที่นี่! “พี่ไคย์!”ใช่แล้ว! พี่ไคย์เองก็ถูกยิงเหมือนกันเท้าเล็กค่อยๆก้าวลงจากเตียงอย่างระมัดระวังแม้จะรู้สึกเจ็บที่หัวไหลข้างขวาก็ตามและดูเหมือนว่าเลือดยังไม่หยุดไหลเพราะแผลไม่ได้รับการรักษาที่ถูกต้อง ร่างบางเดินกุมหัวไหล่ไปที่ประตูไม้เก่าๆคร่ำครึ ห้องนี้ไม่มีหน้าต่างเลยอารมณ์เหมือนห้องใต้บันไดปึงๆๆๆ!“มีใครอยู่ไหมคะ” มิเกลยกมือซ้ายขึ้นทุบประตู แต่กลับไม่มีเสีย
더 보기
ตอนที่ 5 แฟนมึงอยู่กับกู
ตอนที่ 5 แฟนมึงอยู่กับกู“อะ..โอ้ย!!!” มิเกลนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวดเมื่อราดแอลกอฮอล์ลงบนแผลสด โชคดีที่ลูกกระสุนแค่ถากหัวไหล่ไปแต่กระนั้นก็ยังเจ็บอยู่ดี หลังจากทำแผลเสร็จเรียบร้อยร่างบางก็แกะผ้าก็อซปิดทับแผลทันทีคนตัวเล็กถอดเสื้อขนสัตว์ออกเหลือเพียงเสื้อกล้ามสีชมพูอ่อน เสื้อขนสัตว์สีขาวที่ไคย์ซื้อให้เปียกโชกไปเลือดที่แห้งเกรอะ ป่านนี้แฟนของเธอจะเป็นไงบ้างนะ เขาจะปลอดภัยหรือเปล่าร่างบางฉุกคิดขึ้นมาได้ว่ามือถือของเธออยู่ในกระเป๋ากางเกง แต่พอคลำหากลับไม่เจอ“ตายจริง! มือถือหายไปไหน” มิเกลลุกเดินวนหารอบห้องแต่ก็หาไม่เจอ สงสัยมันคงตกหล่นอยู่กลางถนนในขณะที่อีกฟากหนึ่ง ชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังเลื่อนดูรูปในมือถือของหญิงสาวอย่างถือวิสาสะ ต่อให้ล็อครหัสผ่านก็สามารถปลดล็อคได้ไม่ยาก ปากหยักแสยะยิ้มด้วยความสมเพชเมื่อในมือถือของเธอเต็มไปด้วยรูปคู่กับไคย์“แรดตั้งแต่เด็ก” ทาคาชิกระตุกยิ้มเมื่อรู้ว่าหญิงสาวผู้นี้มีอายุเพียงสิบแปดปีเอง แต่เมื่อเห็นข้อความหวานๆที่สองคนนั้นคุยกันทำให้เขาแทบอ้วกแตก “คงจะรักกันมากสินะ”กึก...กึก...กึกนิ้วใหญ่เคาะโต๊ะแเก้วเป็นจังหวะพรางใช้ความคิด ผู้หญิงคนนี้เป็นคนเดียวกับท
더 보기
ตอนที่ 6 เล่นเกมส์
ตอนที่ 6 เล่นเกมส์ปึ้ง!เสียงเปิดประตูอย่างเแรงจนสะเทือนไปทั่วห้องส่งผลให้ร่างบางสะลึมสะลือตื่นขึ้นมา เธอเผลอหลับไปตอนที่ทำแผลเสร็จ ตอนนี้อาการปวดเริ่มดีขึ้นแล้ว ดวงตากลมโตมองเห็นชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งยืนอยู่ตรงประตู เขาค่อยๆสาวเท้าเข้ามาอย่างเงียบๆ ในมือข้างหนึ่งถือมือถือของเธออยู่มิเกลเด้งตัวขึ้นมาจนลืมไปว่าตนกำลังใส่เสื้อกล้ามคอกว้างอยู่ มันทำให้หน้าอกอันอวบใหญ่โผล่พ้นขอบเสื้อขึ้นมา“เธอเป็นแฟนไอ้ไคย์สินะ” ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบที่ไม่ได้แสดงอารมณ์ใดๆแต่ยิ่งมองผู้ชายคนนี้เท่าไหร่มันเหมือนกับกำลังนั่งมองหน้าของไคย์อยู่ เพราะใบหน้าของเขาช่างละม้ายคล้ายคลึงกับไคย์ยิ่งนัก“ชะ..ใช่ค่ะ” ร่างบางพยักหน้า ไม่อาจสบตาคมคู่นั้นได้มันดูมีอำนาจและดูน่ากลัวในเวลาเดียวกัน “ขอมือถือฉันคืนด้วยค่ะ”“...” ร่างสูงปรายตามองไปที่มือถือของหญิงสาวแต่กลับไม่ได้ส่งคืนแต่อย่างใด จนมิเกลเริ่มรับรู้ได้ถึงความน่ากลัว “ยังเด็กอยู่แท้ๆ ไม่น่าใจแตกไปคบกับมันเลย”ร่างบางย่นคิ้วด้วยความงุนงงจะคบกับใครมันไปเดือนร้อนอะไรกับเขา ลึกๆแอบไม่พอใจกับคำพูดดูถูกดูแคลนของผู้ชายคนนี้เท่าไหร่“มันไม่ใช่เรื่องของคุณค่ะ ส่งมือถื
더 보기
ตอนที่ 7 เดินเกมส์
ตอนที่ 7 เดินเกมส์“กรี๊ดดดดด!!! ปล่อยนะไอ้ชั่ว!!!” ร่างบางกรีดร้องสุดเสียงพรางสะบัดตัวไปมาให้หลุดจากการเกาะกุมของร่างสูงแคว่กกกก!มือใหญ่กระชากเสื้อกล้ามสีชมพูจนมันขาดวิ่นออกจากกันเหลือแค่บราเซียสีดำที่ปิดเต้ายังไงก็ปิดไม่มิด ปลายเม็ดยอดประทุมถันสีชมพูโผล่พ้นขอบบราเซียออกมาอยู่รำไร“ยะ...อย่าทำอะไรฉันเลยนะ” มิเกลยกมือไหว้ร้องขอความเห็นใจผู้ชายคนนี้กำลังจะทำในสิ่งที่เธอกลัวสุดชีวิต สิ่งที่รักษามันไว้ด้วยความหวงแหนเพื่อรอวันที่ไคย์ได้มีโอกาสครอบครอง แต่เมื่อเห็นแววตาที่ไร้ความปราณีแล้วมันทำให้เธอกลัวจนสติแทบแตก“ด่าฉันไอ้ชั่วไม่ใช่หรอ งั้นฉันจะชั่วให้เธอดู!”“กรี้ดดดด!! ไม่นะ! ออกไป!” ร่างบางสะบัดตัวหนีจากการเกาะกุม เท้าเล็กถีบมือหนาอย่างบ้าคลั่ง กระทั่งโดนชายหนุ่มคว้ามับเข้าที่ข้อเท้าแล้วออกแรงกระชากจนมิเกลเข้าไปอยู่ใต้ร่างหนาของทาคาชิ “ไอ้เลว! ปล่อยฉัน! แกมันไม่ใช่ลูกผู้ชาย!!!”“...” แต่ทาคาชิกลับไม่ได้สนใจคำด่าทอจากปากบาง มือหนาคว้าหมับเข้าที่ซอกคองามระหงพร้อมออกแรงกดที่ข้อมือ จนหญิงสาวอ้าปากพะงาบเพื่อเอาออกซิเจนเข้าปอด“อึก! อ่อย!” มิเกลเริ่มหน้าแดงเมื่อชายใจร้ายคนนั้นกำลังจะบีบค
더 보기
ตอนที่ 8 ผู้ชายคนแรก
ตอนที่ 8 ผู้ชายคนแรก“อย่า!!!” กางเกงรัดรูปสีดำถูกถอดออกด้วยฝีมือของทาคาชิ ร่างเล็กดิ้นไปดิ้นมาภายใต้แพนตี้ตัวน้อยสีดำ “ออกไปนะ!!!”ขาเรียวพยายามไว้เมื่อฝ่ามือใหญ่กำลังจะดึงแพนตี้ตัวน้อยของเธอออก จิตใต้สำนึกตอนนี้คิดถึงแต่ใบหน้าของแฟนหนุ่ม หากไคย์อยู่ตรงนี้เขาคงมาช่วยเธอจากผู้ชายใจร้ายคนนี้แล้ว“ฮึก..พี่ไคย์! ช่วยเกลด้วย!!!” ร่างบางร้องตะโกนจนสุดเสียง เรียกเสียงหัวเราะจากร่างสูงที่กำลังจะถอดแพนตี้ตัวน้อยออก “ร้องจนคอแตกมันก็ไม่มาช่วยเธอหรอก” ดวงตาคมจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตที่เคลือบไปด้วยหยาดน้ำแห่งความกลัวปึด!“กรี้ดดดดด!!!” ทันทีที่แพนตี้ตัวน้อยถูกกระตุกออก ร่างบางดิ้นอย่างเอาไปเอาตาย พร้อมกับร้องกรี้ดสุดเสียงจนทาคาชิหนวกดู“หนวกหูว่ะ!” ชายหนุ่มเอื้อมมือไปคว้าเข็มขัดที่ถอดวางอยู่บนพื้นรัดปากเรียวเล็กไว้แน่น จนกระทั่งหญิงสาวไม่สามารถร้องออกมาได้“อื้ออออ!” “หึ!” ปากหยักกระตุกยิ้มเมื่อคนใต้ร่างสิ้นฤทธิ์ซักที เขาค่อยๆถอดกางเกงผ้าขายาวสีดำออก ในขณะเดียวกันคนตัวเล็กรีบหลับตาปี๋เมื่อเห็นบางสิ่งบางอย่างนูนเด่นภายใต้กางเกงผ้าราคาแพง“อื้อๆๆๆ!” หญิงสาวส่ายหน้าไปมาทั้งน้ำตา เมื่อร่างหนาก้า
더 보기
ตอนที่ 9 ตายทั้งเป็น
ตอนที่ 9 ตายทั้งเป็นพลัก! พลัก! พลัก!หลายนาทีผ่านไปร่างสูงหยังไม่หยุดกระแทกแก่นกาย ในขณะเดียวกันร่องสวาทของร่างบางฉีกขาดไม่มีชิ้นดี เลือดสีแดงสดไหลลงมาไม่ขาดสายตอกย้ำความบริสุทธิ์ทาคาชิรู้สึกเหมือนกำลังได้ปลดปล่อยสิ่งที่อัดอั้นมานาน ถึงแม้เขาจะพึ่งมีอะไรกับคู่นอนไปอาทิตย์ก่อนก็ตาม แต่ทว่ากับเด็กสาวคนนี้มันช่างแตกต่างเธอยังสดและใหม่จนเขาเองไม่สามารถหยุดความต้องการได้“ฮึก! ฮื้อๆๆๆ~” ร่างบางร้องไห้อย่างน่าเวทนา ภาวนาให้ช่วงเวลาแห่งนรกผ่านไปเสียที มันเจ็บจนทนไม่ไหวแล้ว ร่องสวาทของเธอฉีดขาดไม่มีชิ้นดีจากน้ำมือของผู้ชายที่ไม่รู้จักแม้กระทั่งชื่อ!ทาคาชิเปลี่ยนท่าร่วมรัก จับขางามที่อ่อนแรงขึ้นพาดบ่าพร้อมกับโน้มตัวลงไปข้างหน้า จนจมูกโด่งเกือบกระทบแก้มใสที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตา สะโพกสอบเร่งจังหวะเร็วขึ้นจนสั่งเกตุเห็นคิ้วโก่งขมวดด้วยความเจ็บ“อื้อออออ! เอ็บ!!” หญิงสาวพยายามเปล่งเสียงผ่านเข็มขัดหนาที่รัดริมฝีปากไว้ เมื่อไหร่มันจะจบซักที “...” ชายหนุ่มไม่พูดอะไรมีเพียงแค่ท่อนล่างเท่านั้นที่อัดกระแทกไม่ยั้ง สะใจที่ได้ครอบครองแฟนของมันก่อนมัน!ร่างบางดิ้นพล่านด้วยความเจ็บปวด เจ็บจนสมองและการรั
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status