Share

บทที่5.

last update Tanggal publikasi: 2024-10-24 16:38:52

บทที่5.

“อ้าว.. คุณเด่นกลับมาตอนไหนคะเนี่ย ป้าไม่ได้ยินเสียงรถเลย...”

เสียงของป้าแก้วดังขึ้นทำให้หนุ่มสาวที่กำลังจะปะทะคารมกันหันไปมองนางพร้อมกัน หญิงชรามองหนุ่มสาวงงๆ และแปลกใจที่เห็นท่าทางของคนทั้งสอง ที่มีท่าทางเหมือนเด็กทะเลาะกันมากกว่า... 

“ผมมาถึงสักครู่แล้วครับ พอดีให้ไอ้พลมันมาส่งหน้าเรือนแล้วให้มันกลับบ้านเลยครับ วันนี้ไร่เรามีม้าคลอดใหม่สองตัวเดี๋ยวสักหน่อยผมก็ต้องออกไปอีกผมแค่แวะมาทานข้าวน่ะครับป้า”

“เป็นข่าวดีจริงๆ เลยนะคะ มาเหนื่อยๆ คงหิวแย่ไปค่ะเดี๋ยวป้าจะหาอะไรให้ทาน”

“ป้าแก้วไม่ต้องลำบากหรอกครับ ผมไปหาทานเองในครัวดีกว่าป้าไปพักผ่อนเถอะนี่ก็ดึกแล้ว...”

ชายหนุ่มพูดอย่างอ่อนโยนกับป้าแก้ว ท่าทางของเขาดูแตกต่างจากรูปลักษณ์ที่แข็งกระด้างดิบเถื่อนด้วยเสื้อผ้าหน้าผมที่หากใครไม่ได้รู้จักเขามาก่อนก็คงคิดว่าเขาเป็นแรงงานต่างด้าวยากไร้สกปรกมอมแมมอย่างแน่แท้

ก็ดูเถอะ เสื้อผ้าของเขาเปรอะเปื้อนด้วยทั้งดินโคลนและเลือดแห้งกรังทั้งผมเผ้าก็รุงรังหนวดเคราก็ยาวเฟิ้มจนไม่เห็นใบหน้าที่แท้จริงว่าเป็นอย่างไร ยอดรักกอดอกมองเขาอย่างพิจารณา หัวใจก็เต้นตึกๆ ไปด้วยอย่างน่าโมโห...

“อ้อ... ป้าลืมไปค่ะ นี่คือคุณยอดรักแขกที่คุณเด่นบอกว่าจะมาพักไร่เรา คุณเด่นคงได้รู้จักเธอแล้วสินะคะ”

ป้าแก้วทำท่านึกได้หันมากล่าวถึงยอดรักที่ยืนกอดอกทำท่าเหมือนไม่สนใจเขาแต่ความจริงเธอกำลังลอบพิจารณาร่างสูงใหญ่ของเจ้าของไร่อัคราอย่างละเอียดลออต่างหาก...

“ครับ ผมกับเธอรู้จักกันมาก่อนหน้านี้อีก”

“จริงเหรอคะเนี่ย แหม คุณรักไม่เห็นบอกเลยค่ะว่ารู้จักกับคุณเด่นของป้ามาก่อน”

“ก็ เอ่อ... ก็รักไม่เห็นว่ามันจะสำคัญตรงไหนนี่คะป้าแก้ว อีกอย่างรักมาที่นี่เพราะน้องบีชวนค่ะ” หญิงสาวตอบพลางถลึงตาใส่เขา

“ดีจังค่ะ คนกันเองทั้งนั้น ถ้าอย่างนั้นป้าขอตัวไปพักผ่อนเลยนะคะคุณเด่น คุณรัก”

“ค่ะป้า / ครับป้า” สองหนุ่มสาวพูดขึ้นพร้อมกันจนผู้สูงวัยยิ้มบางๆ ด้วยความขบขัน และแอบคาดหวังว่ายอดรักจะมาเป็นผู้ที่ทำให้ไร่แห่งนี้มีสีสันมากขึ้น...

“อ้าวนี่เธอจะรีบไปไหนล่ะ เรายังคุยกันไม่รู้เรื่องเลยนะ” อัคราร้องเรียกหญิงสาวที่สะบัดหน้าเดินฉับๆ หมายจะกลับเข้าห้องของตนเมื่อลับหลังป้าแก้ว หญิงสาวหันมามองเขาตาเขียว

“ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับนาย และพรุ่งนี้ฉันจะก็กลับ”

“โธ่เอ๊ย นึกว่าจะแน่กว่านี้..” อัคราทำเสียงเยาะๆ 

“นายว่าอะไรเมื่อกี้”

“เปล๊า...” อัคราทำเสียงสูงแล้วเดินเลี่ยงไปยังห้องครัวด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ซึ่งยอดรักไม่มีโอกาสได้เห็นเพราะเธอมัวหัวฟัดหัวเหวี่ยงกับท่าทางยียวนของอีกฝ่ายจนไม่ทันสังเกต

“นี่นาย อย่าเดินหนีฉันนะ หยุดนะ...”

“ไม่ได้เดินหนี แต่หิวข้าวจะหาอะไรกิน นี่เธอหลบหน่อยสิเกะกะจริงๆ จะไปไหนก็ไปไป๊...”

เขาพูดขณะหยิบจานออกมาวางบนโต๊ะรับประทานอาหารในห้องครัวอย่างคล่องแคล่วไม่สนใจคนตัวเล็กกว่าที่ยืนขวางอยู่ ในขณะที่ยอดรักเงอะงะทำอะไรไม่ถูก ก็เธอเคยเข้าครัวเสียที่ไหนกันล่ะ

“นึกว่าอยากจะมาอยู่ใกล้นักรึไง...” ยอดรักบ่นอุบอิบแต่ก็หลบฉากออกมายืนห่างๆ มองคนตัวโตที่ทำให้ห้องครัวกว้างๆ ดูเล็กลงไปถนัดใจ ร่างสูงนำอาหารซึ่งอยู่ในตู้กับข้าวมาอุ่นบนเตาแก๊สด้วยท่าทางสบายๆ เหมือนเธอไม่ได้อยู่ตรงนั้นด้วย ยอดรักหน้างอหนักเข้าไปอีกเมื่อเขาไม่มีทีท่าจะสนใจเธอ

“นี่นาย คุยกันให้รู้เรื่องก่อน”

“ไหนเมื่อกี้ว่าไม่มีอะไรจะคุยกับฉันไง...” เขาถามขณะเทแกงเขียวหวานที่อุ่นแล้วราดข้าวสวยในจานง่ายๆ และนั่งรับประทานอย่างเอร็ดอร่อย...

“เมื่อกี้น่ายว่าอะไรฉัน นายว่าฉันป๊อดเหรอ” 

“เรื่องอะไร ฉันไม่ได้พูดเลย”

“นายพูดว่า นึกว่าจะแน่กว่านี้ไง..” อัคราเงยหน้ามองเธออย่างขบขัน นัยน์ตาคมพราวพรายเหมือนกำลังหัวเราะเด็กหญิงวัยห้าขวบที่ชวนเขาทะเลาะอย่างไรอย่างนั้น ยอดรักหน้าแดงด้วยความขุ่นเคือง...

“หูดีนี่ แล้วไง ฉันก็หมายความตามนั้น จะกลับกรุงเทพฯ พรุ่งนี้ไม่ใช่เหรอ กลับไปนอนพักผ่อนเสียสิเดี๋ยวตื่นสายนะ” เจ้าของบ้านพูดเหมือนไล่เธอกรายๆ ยิ่งทำให้ยอดรักอยากเอาชนะ

“ทำไมฉันจะต้องรีบกลับด้วย ในเมื่อคุณแม่ดาราให้ฉันมาพักผ่อนที่นี่ เป็นแขกของที่นี่ ลูกชายท่านควรจะต้อนรับฉันอย่างดีมากกว่า” หญิงสาวเชิดหน้าตอบอย่างมาดมั่น ทั้งยังเรียกคุณดาราว่า คุณแม่ดารา อย่างสนิทสนมเสียด้วยทำให้ชายหนุ่มเลิกคิ้วอย่างแปลกใจ...

“โห.. นี่เธอเรียกคุณแม่ฉันว่า คุณแม่ดาราเลยเหรอ อะไรจะขนาดนั้น เส้นใหญ่ใช้ได้นี่ แต่เธอลืมไปรึเปล่า ว่าที่นี่ไร่ของฉัน ฉันจะให้ใครพักหรือไม่ให้ใครพักก็ได้”

“ก็ลองดูสิ หากนายไล่ฉันกลับ ฉันจะฟ้องคุณแม่ดารา แล้วนายจะเสียใจหากกล้าลองดีกับฉัน” หญิงสาวพูดอย่างมั่นใจเพราะคุณดารานั้นเอ็นดูเธอมากและท่านกับเธอก็ไปมาหาสู่กันด้วยความสนิทสนมอีกด้วย

“แหม... รู้แล้วว่าล่ะว่าเส้นใหญ่ แล้วไง...” ชายหนุ่มแอบซ่อนความยินดีไว้มิดชิด อยากจะบอกเธอเหลือเกินว่าเขานี่ล่ะอยู่ภายใต้แผนการให้เธอมาที่นี่... 

“ก็ไม่แล้วไง ฉันจะบอกแค่นี้ล่ะ” พูดจบเธอก็เดินออกไปหน้าตาเฉยทำให้คนตัวโตมองตามอย่างไม่เข้าใจแกมหมั่นไส้ท่าเริดๆ เชิดๆ ของเจ้าหล่อนนัก...

“หึ คุณแม่นะคุณแม่... แต่ก็ขอบคุณนะครับรับรองคุณแม่ไม่ผิดหวัง...” อัครายิ้มกว้างกับตนเองรู้สึกอิ่มเอมไปทั้งใจจนความหิวข้าวเมื่อครู่แทบจะติดปีกบิน...

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ยอดรักอัครา   บทที่ 56.อวสาน

    บทที่ 56.อวสาน“ได้ผลแน่นะพี่เด่น ผมนี่จะลงแดงตายแล้ว จะหมดวันพักร้อนแล้วยังไม่ได้แอ้มเมียเลย” อัครวัฒน์ทำท่าเหมือนจะลงแดงไปจริงๆ“หึ.. ไอ้กะล่อน เห็นนะเว้ยตอนพาน้องมนไปหลบหลังโขดหินน่ะ” อัคนีแค่นยิ้มหมั่นไส้น้องชาย อัครวัฒน์ยิ้มแห้งๆ“แหม พี่เดียว เห็นด้วยเหรอ”“ไอ้กะล่อน” ทั้งอัครากับอัคนีพูดขึ้นพร้อมกัน...“เอาเป็นว่านายโทร. ไปบอกแม่บ้านจัดห้องหับไว้ได้เลย.. เรื่องนี้ฉันจัดการเอง” พี่ใหญ่พูดอย่างมั่นใจ ซึ่งน้องๆ ต่างก็หน้าชื่นตาบาน..แล้วทั้งสามหนุ่มก็พาภรรยามาพักที่เกาะส่วนตัวได้สำเร็จซึ่งบนเกาะมีบ้านพักหลังใหญ่ที่สวยงามมีเครื่องอำนวยความสะดวกครบครันแม้ว่าจะมีการปั่นกระแสไฟใช้เป็นเวลาก็ตามแต่ที่นี่ก็มีแผงโซล่าเซลล์ไว้ใช้งานด้วย...“พวกนายว่าวันนี้พวกเราจะได้แอ้มเมียมั้ยวะ..”อัคนีเท้าคางมองภรรยาที่กำลังเล่นน้ำกันอย่างสนุกนานเหมือนกับอัคราและอัครวัฒน์ที่กอดอกมองเมียรักของพวกตนอย่างครุ่นคิด...“ยังไงก็ต้องได้พี่ เพราะผมทนไม่ไหวแล้ว..” อัครวัฒน์เอ่ยขึ้นแล้วเดินลิ่วไปยังชายหาดทันที...“เห้ย ไอ้นี่มันไม่คิดจะให้พี่ให้เชื้อเริ่มก่อนเลยหรือไงวะ” อัคราโวยที่น้องเล็กของบ้านเดินไปอุ้มเมียขึ้

  • ยอดรักอัครา   บทที่ 55.

    บทที่ 55.“โห... คุณพ่อ เล่นว่าผมแบบนี้เลยเหรอ งั้นพาน้องดรีมไปดูปลาโลมาดูโลกใต้ทะเลอีกวันสองวันเป็นไง รับรองคราวนี้กลับมาน้อง ดรีมมีน้องแน่ๆ” อัครายังไม่ยอมแพ้บิดา หน้าตาขึงขังจนยอดรักส่ายหน้ายิ้มๆ อย่างระอาในความอยากเอาชนะบิดาของสามี...“โธ่... ไอ้ขี้คุย” คุณอีริคยังคงต่อล้อต่อเถียงกับลูกชายซึ่งก็ทำให้คุณดาราสบตากับลูกสะใภ้อย่างระอาไม่แพ้กัน... “ไม่ต้องรบกวนให้คุณพ่อคุณแม่พาน้องดรีมไปเที่ยวไหนหรอกค่ะ เพราะน้องดรีมน่ะมีน้องแล้ว...”หญิงสาวพูดจบก็คว้าน้องดรีมมาอุ้มแล้วเดินเข้าบ้านไปก่อน อัครามองตามภรรยาที่เดินอุ้มลูกเดินเข้าบ้านไปก่อนด้วยความกังขาในคำพูดของเธอทำให้คุณดาราหมั่นไส้ลูกชายที่ยืนเซ่ออยู่...“แหม... เราไปรับขวัญหลานคนใหม่ของเรากันดีกว่าค่ะคุณพี่” ว่าแล้วบิดามารดาก็เดินเกี่ยวก้อยกันตามยอดรักไปด้วยความยินดี“รับขวัญหลานคนใหม่ น้องดรีมมีน้อง... นั่นก็แสดงว่า...” อัครายิ้มกว้างตาโตด้วยความตื่นเต้นดีใจสุดชีวิต...“ไชโย้ๆๆ ไชโย เมียฉันท้องอีกแล้ว ฉันจะมีลูกอีกคนแล้ว ฮ่าๆๆ ไอ้พล เมียฉันท้องอีกแล้วนะ คุณกุ้งรักมีน้องแล้ว น้องดรีมมีน้องแล้ว...”ชายหนุ่มทั้งพูดไปกระโดดโลดเต้นไปราวเ

  • ยอดรักอัครา   บทที่ 54.

    บทที่ 54.“พี่เด่นต้องขยันทำลูกให้ทันไอ้เดียวมัน ตอนนี้มันมีแล้วสองคนนะ เราเป็นพี่ใหญ่ก็ต้องตามมันให้ทันสิ ไอ้โดมก็ทำท่าว่าจะมีเมียมีลูกตามมาติดๆ”ปากก็พูดไปทั้งมือไม้ก็ไม่ว่างเว้นจากเนื้อนวล ทั้งยังขบเม้มจูบซับไปตามเนินอกอวบอิ่มของเธออย่างยั่วเย้าจนสาวเจ้าสั่นสะท้าน ยอดรักแอ่นกายเหนือที่นอนยับย่นจากมรสุมสวาทเร่าร้อนระหว่างเธอกับเขาด้วยความซ่านกระสันเมื่อลิ้นร้อนตวัดไล้เลียยอดอกสาวแผ่วพลิ้วก่อนจะละเลงดูดดื่มฟอนเฟ้นดอกบัวคู่งามเต็มไม้เต็มมืออย่างเมามัน“อื้มมม... พี่เด่น...” ยอดรักครางกระเส่ากับความเร่าร้อนที่สามีปรนเปรอให้ไม่วายเว้น ยิ่งนับวันเขายิ่งให้ความรักความเสน่หาเธอมากขึ้นๆ จนเธออ่อนอกอ่อนใจพลอยคล้อยตามเขาทุกท่วงท่าไม่ว่าเขาจะพาเธอดินแดนแสนสุขแห่งไหนเธอก็พร้อมจะไปกับเขาทุกๆ ที่...อัคราจูบไล้เรื่อยไปตามลำตัวเนียนละมุนที่ยังคงเนียนนุ่มไม่ต่างจากวันแรกที่เขาได้ครอบครองเป็นเจ้าของความหวานล้ำจากร่างงามนี้ วันนี้ก็ยังคงมีไม่แตกต่างจากวันแรกที่ได้สัมผัส แต่มันกลับยิ่งเพิ่มมากขึ้นๆ จนเขาไม่อาจ

  • ยอดรักอัครา   บทที่ 53.

    บทที่ 53.“อา... เมียจ๋า ยอดรัก พะ พอก่อน... โอว....” อัคราเอื้อมมือไปปัดปอยผมที่ปิดใบหน้างามแดงก่ำออกเพื่อจะได้มองหน้าเธอชัดๆ ก่อนจะรั้งร่างงามขึ้นมาแล้วบดจุมพิตเร่าร้อนกับปากนุ่มที่ละจากแก่นกายกำยำของเขาอย่างแสนเสียดาย มือร้อนกร้านงานลูบไล้เนื้อนวลเปล่งปลั่งของภรรยาอย่างรักใคร่หลงใหลฟอนเฟ้นทั้งอกอวบและสะโพกหนั่นแน่นพร้อมกับที่เคลื่อนกายเข้าหาความอ่อนนุ่มของอิสตรีที่พรั่งพร้อมของเธอ...“อืม... โอว... พี่เด่นขา...” ยอดรักครางกระเส่าสูดปากเร่าร้อนเมื่อเขาเข้ามาเติมเต็มในร่างคับแคบของเธอ ดวงตาของหนุ่มสาวประสานกันหวานเชื่อมทว่าร้อนแรงด้วยความปรารถนาที่ส่งผ่านถึงกันได้อย่างง่ายดาย ยอดรักโยกกายช้าๆ เมื่อความซ่านเสียวเสียดแทงไปทั้งร่าง เลือดสาวในกายร้อนฉ่าจนไม่อาจจะหยุดอยู่เฉยบนร่างแกร่งแข็งขึงของเขาได้ ในขณะเดียวกันอัคราก็สอดเสยร่างใหญ่โตของตนเข้าโรมรันภรรยาสาวด้วยความร้อนแรงปากก็ทั้งครางและดูดดื่มทรวงสาวที่สั่นไหวอยู่ตรงหน้าอย่างเอร็ดอร่อยไม่รู้หน่าย...“โอว รักจ๋า ยอดรัก โอ้ววว...” อัคราครางหนักๆ ในลำคอ

  • ยอดรักอัครา   บทที่ 52.

    บทที่ 52.ยอดรักรู้สึกเศร้าอยู่ไม่น้อยเมื่อได้ยินข่าวอันน่าเศร้าสลดของคนเคยรู้จักแต่สิ่งที่พวกเขาทำและคิดจะทำกับเธอนั้นก็ทำให้เธอปลงตก เมื่อเห็นได้ชัดว่ากรรมมันติดจรวดแค่ไหน เมื่อเราคิดจะทำร้ายคนอื่นหรือให้โทษภัยคนอื่นสักวันมันก็ต้องย้อนกลับมาหาตัวเราเองดังคำกล่าวที่ว่าให้ทุกข์แก่ท่านทุกข์นั้นถึงตัว...หลังจากเรื่องร้ายๆ ผ่านไปก็มีการทำบุญไร่ครั้งยิ่งใหญ่ประจำปีซึ่งคนงานทุกคนต่างก็มาทำบุญกันหน้าตาเบิกบานสดใสถ้วนหน้า และไม่มีใครใส่ใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นเพราะมีไม่กี่คนที่รู้ข่าวซึ่งคนที่รู้ต่างก็ไม่มีใครอยากจะพูดถึงเพราะนั่นเท่ากับการหาเรื่องใส่ตัวหากว่าเรื่องในไร่ถูกเล่าขานไปในทางเสื่อมเสีย เพราะนอกจากจะถูกไล่ออกแล้วชีวิตก็อาจจะไม่ได้อยู่เป็นสุขก็ได้หากเอาเรื่องไม่ดีไปพูดเพราะใครๆ ก็รู้ว่าคุณเด่นนายใหญ่แห่งไร่อัครานั้นไม่ชอบเรื่องซุบซิบนินทาและไม่ชอบให้ใครพูดถึงภาพลักษณ์ของไร่ในทางไม่ดีซึ่งคนงานต่างรู้ดีว่า งานที่ไร่แห่งนี้นั้นแม้จะหนักแต่ค่าตอบแทนงามและสวัสดิการทุกอย่

  • ยอดรักอัครา   บทที่ 51.

    บทที่ 51.ฉึก... เสียงมีดกรีดลึกลงกลางอกของพิชฎานั้นดังก้องอยู่ในหูของคิตตี้ซึ่งยิ้มเยื้อนอย่างพอใจในชัยชนะของตน...“ฮ่าๆ เป็นไงล่ะนังสาวชาวกรุง อย่างแกน่ะหรือจะชนะฉันได้...”คิตตี้ผลักร่างที่ทรุดฮวบของพิชฎาออกให้ไกลตัวพร้อมทั้งชักมีดออกมาจนพิชฎาล้มกองกับพื้น พิชฎาหายใจรวยรินมองคิตตี้อย่างเคียดแค้น“แก...” พิชฎาพูดเสียงติดขัดเลือดสดๆ ทะลักออกมาจากปากแผลที่เปิดกว้างทั้งกระอักออกมาทางปากด้วย ลมหายใจของเธอเริ่มขาดห้วงความหนาวเหน็บเริ่มรายล้อมรอบกายจนเย็นเฉียบไปทั้งตัวเสมือนว่าเธอกำลังอยู่ท่ามกลางหิมะขั้วโลก...“ตายซะเถอะพวกแกสองคนมันก็เหมาะสมกันอยู่แล้ว ต่อไปฉันก็จะไปจัดการนังยอดรัก แกน่าจะดีใจที่ฉันก็จะกำจัดมารหัวใจของแกด้วยเหมือนกัน...”พูดจบคิตตี้ก็สะบัดหน้าเดินฉับๆ หมายจะไปยังเรือนเด่นเพื่อจัดการกับคนที่เธอคิดว่าเป็นมารหัวใจ... แต่แล้วก็มีมือของใครคนหนึ่งมาคว้าไหล่เธอไว้อย่างแรงจนเธอต้องเซถลาหันกลับมาและทันใดนั้นเองเธอก็รู้สึกร้อนวูบบนใบหน้า และแสงเจิดจ้าจากเ

  • ยอดรักอัครา   บทที่ 48.

    บทที่ 48.อัคราเปิดประตูห้องของพิชฎาแล้วผายมือให้เธอเดินเข้าไปก่อนซึ่งแน่นอนว่าหญิงสาวยินดียิ่งนัก แต่แล้วเมื่อพิชฎาเดินเข้าห้องมาก็ต้องตกตะลึงเมื่อในห้องไม่ได้มีเพียงแค่เธอกับอัคราเท่านั้น....“นะ นี่ พวกเธอ... คิตตี้ อาทิตย์ นังยอดรัก..

  • ยอดรักอัครา   บทที่ 45.

    บทที่ 45.ลับหลังพิชฎาแล้วอาทิตย์หันมามองหญิงสาวร่างบอบบางตรงหน้าอย่างเปิดเผยถึงความต้องการ แม้คิตตี้จะหน้าดำเป็นปื้นเพราะฝ้าแดดที่แม้จะรองพื้นหนามากก็ยังเห็นรอยฝ้าชัดเจนอยู่ แต่รูปร่างหน้าอกหน้าใจของเธอก็เร้าใจเกินกว่าเขาจะมองข้าม และสายตาแพรวพราวที่เจ้าหล่อนขยั

  • ยอดรักอัครา   บทที่ 44.  

    บทที่ 44. “น้องพราว... คุณพล...” กุ้งเต้นมองสองพ่อลูกด้วยน้ำตาแห่งความซาบซึ้งใจ... น้ำตาของคนที่ใครๆ ก็เรียกเธอว่า กะเทยควาย...แต่ตอนนี้เธอเป็นกะเทยควายที่ได้รับความรักอย่างแท้จริงจากผู้ชายคนหนึ่งกับเด็กหญิงอีกคนซึ่งเป็นคนที่สำค

  • ยอดรักอัครา   บทที่ 43.

    บทที่ 43.“ผมจะไปตามเธอกลับมา...”“น้องพราวไปด้วยค่ะคุณพ่อ...” เสียงน้องพราวดังขึ้นพร้อมกับแม่หนูน้อยวิ่งตึงๆ ออกมากอดขาผู้เป็นพ่อไว้ สองพ่อลูกมองหน้ากันแล้วก็ยิ้มกว้างให้กัน ภาพนั้นทำให้ยอดรักน้ำตาไหลออกมาด้วยความซาบซึ้

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status