แชร์

ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา
ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา
ผู้แต่ง: กานเฟย

บทที่ 1

ผู้เขียน: กานเฟย
“หลิงอวี๋!”

“ในปีนั้นเจ้าวางแผนการชั่วร้ายใส่ข้าอย่างไร้ยางอาย… จากนั้นยังใช้ป้ายทองอาญาสิทธิ์ที่องค์จักรพรรดิพระราชทานให้มาบีบบังคับให้ข้าแต่งงานกับเจ้า...”

“มาตอนนี้ยังลอบขโมยของล้ำค่าที่เสด็จแม่ของข้าทิ้งเอาไว้ เพื่อเติมเต็มสิ่งที่เจ้าขาดหายไป! ยิ่งไปกว่านั้นคือทำร้ายเฮยจื่อเสียจนปางตาย!”

“หากว่าข้ายังไว้ชีวิตเจ้าอีก ข้าก็คงจะไม่แซ่เซียวแล้ว!”

ใคร?

ใครกำลังพูดอยู่กัน

ขณะที่เธอกึ่งหลับกึ่งตื่นอยู่นั้น ก็ได้ยินเสียงแส้ “เพียะ!” ดังขึ้น

ทั่วทั้งตัวของหลิงอวี๋เจ็บปวดจนสั่นสะท้าน จนต้องลืมตาขึ้นมาทันที...

จากนั้นเมื่อมองเห็นด้านหน้าของเธอ มีชายหนุ่มหล่อเหลา สูงส่งราวกับเทพเจ้านั่งอยู่บนรถเข็น จ้องมองยังเธออย่างแข็งกร้าว

“โบย! ห้าสิบแส้! อย่าให้ขาดแม้แต่หนึ่ง!”

“โบยให้ตาย แล้วจงลากไปโยนทิ้งที่สุสานรวมซะ!”

เพียะ!

เพียะ!

เพียะ!

เสียงแส้ดังออกมาพร้อมกับเสียงลมครั้งแล้วครั้งเล่ากระแทกลงบนกายของหลิงอวี๋

หลิงอวี๋เจ็บปวดจนดวงตามืดมน อีกเพียงนิดเกือบจะเป็นลมไป...

หลิงอวี๋ที่เกือบจะสิ้นลมไป เธอนึกไม่ออกว่านี่มันเกิดอะไรขึ้น?

ท่านอ๋องอะไรกัน? เฮยจื่ออะไร?

เมื่อครู่นี้เธอยังปีนภูเขาหิมะเหมยหลี่อยู่กับเพื่อน ๆ อยู่เลย!

ใช่แล้ว ในตอนนั้นจู่ ๆ ก็เกิดลมพายุแรงขึ้น...

หิมะบนภูเขาถล่มลงมา เธอตกลงมาจากยอดเขาสูง ทั้งร่างกายของเธอตกลงไปพร้อมกับหินที่ถล่มลงมาเข้าไปในหุบเขา...

เมื่อตื่นขึ้นมาก็พบกับฉากนี้เข้า

หรือว่าเธอจะตกลงไปในรอยแยกของห้วงเวลา และเดินทางข้ามผ่านเวลามา?

แส้โบยลงมาบนศีรษะและใบหน้าของเธอ เด็กชายอายุสามขวบเป็นเหมือนกับแมวตัวใหญ่ที่คอยอยู่ข้าง ๆ ไม่รู้ว่าวิ่งมาจากที่ใดกัน กอดหลิงอวี๋เอาไว้แน่น ส่งเสียงตะโกนออกมาอย่างสุดเสียง

“อย่าตีท่านแม่ของข้า… ข้าไม่อนุญาตให้พวกเจ้าตีท่านแม่ข้า...”

ผู้ที่ทุบตีอยู่นั้นไม่คิดเลยว่า จู่ ๆ เขาจะพุ่งเข้ามา แส้ที่เหวี่ยงออกไปไม่ทันได้เก็บกลับคืน พลันฟาดลงบนกายของเด็กน้อย...

ตีจนเขาส่งเสียงร้องอย่างน่าสังเวชออกมา กระเด็นลอยออกไปจนล้มลงบนพื้นอย่างแรง

หลิงอวี๋มองเด็กน้อยด้วยความตื่นตกใจ เมื่อมองเห็นร่างกายผอมบางของเขาล้มลงบนพื้นไร้ชีวิตราวกับตุ๊กตาผุพัง ในใจก็เจ็บปวดขึ้นมาอย่างอธิบายไม่ได้...

ทันใดนั้น ในหัวก็ปั่นป่วนขึ้นมา ความทรงจำมากมายนับไม่ถ้วนหลั่งไหลเข้าสู่ในจิตใจ...

“ต่อให้เจ้าวางแผนให้ข้าทำลายความบริสุทธิ์ของเจ้าไป ตัวข้าผู้เป็นอ๋องก็ไม่มีทางที่จะแต่งงานกับเจ้า ข้ามีคนที่ข้ารักอยู่แล้ว แม้แต่นิ้วมือของนาง เจ้าก็มิอาจจะเทียบได้!”

“หลิงอวี๋ เจ้าอาศัยบุญคุณที่ต้องทดแทนจากการรับดาบแทนข้า หยิบเอาป้ายทองอาญาสิทธิ์ที่องค์จักรพรรดิพระราชทานให้กับเจ้า เพื่อร้องขอให้องค์จักรพรรดิพระราชทานงานอภิเษกให้! ได้ ข้าจะแต่งงานกับเจ้า แต่ข้าจะไม่มีทางที่จะรักเจ้าไปตลอดชีวิตนี้!”

หลิงอวี๋เป็นหลานสาวของเสนาบดีเจิ้นหย่วน ตั้งแต่เล็กได้รับความรักมาโดยตลอด มีรูปร่างหน้าตาที่งดงาม แต่กลับโง่เขลาเบาปัญญา

ในปีนั้น หลิงอวี๋เพิ่งจะมีอายุครบสิบห้าปี ครั้งแรกที่พบกับอ๋องอี้เซียวหลินเทียน ที่เอาชนะสงครามกลับเมืองหลวงมานั้น ก็รู้สึกหลงใหลในรูปลักษณ์ภายนอกที่ดูหล่อเหลาของเขา

หลิงอวี๋พยายามใช้เล่ห์เหลี่ยมที่มีทั้งหมดของนาง เพื่อให้ได้แต่งงานกับเขา...

เซียวหลินเทียนเกลียดนาง แต่งงานในวันที่สองก็ร้องขอที่จะไปยังสนามรบ ไปครั้งหนึ่งก็ถึงสี่ปี…

และหลังจากที่เซียวหลินเทียนจากไปแล้ว แปดเดือนหลังจากนั้นหลิงอวี๋ก็คลอดก่อนกำหนด ให้กำเนิดเด็กชายออกมา

คนภายนอกต่างก็คิดว่านางสวมเขาให้กับเซียวหลินเทียน...

เซียวหลินเทียนเองก็ถือว่าเด็กคนนั้นเป็นลูกนอกสมรส แม้แต่ชื่อก็มิได้ตั้งให้!

เสี่ยวเมาเป็นชื่อที่คนรับใช้ในตำหนักตั้งให้กับเขา เพราะเห็นว่าเด็กน้อยผู้นี้ดูอ่อนแอนัก!

ครึ่งปีก่อนหน้านั้น

เซียวหลินเทียนกลับมาจากสนามรบ แต่สองขากลับพิการไป จำต้องนั่งอยู่บนรถเข็น

หลิงอวี๋เพื่อเอาอกเอาใจเซียวหลินเทียนแล้ว แต่งหน้าแต่งตัวทุกวัน เห็นเครื่องประดับ และอาภรณ์งดงาม ก็มักจะนำกลับมา และยังซื้อของจำพวกดาบ พู่กัน หมึก ให้กับเซียวหลินเทียนอีกด้วย

หลิงอวี๋ใช้เงินไปราวกับสายน้ำเพื่อเอาอกเอาใจ แต่มิทำให้เซียวหลินเทียนสั่นไหว กลับทำให้เซียวหลินเทียนขยะแขยงมากยิ่งขึ้น

คนที่มีเจตนาร้าย ที่มองว่านางโง่เขลา ก็วางอุบายให้นางต้องควักกระเป๋าออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า

หลิงอวี๋ที่สุรุ่ยสุร่ายใช้สินเดิมของตนจนหมด และยังถูกสาวใช้หลิงผิงยุยง ใช้ชื่อของอ๋องอี้ไปยืมเงินดอกเบี้ยสูงเข้า...

สุดท้ายแล้วเมื่อไม่อาจคืนเงินได้ และก็ถูกหลิงผิงยุยงเข้าอีกเข้าอีกครั้ง จึงลอบขโมยมรดกตกทอดของพระชายาองค์ก่อนมารดาของท่านอ๋องออกไปขายเพื่อใช้หนี้...

สุดท้ายแล้ว ถูกเฮยจื่อบุตรบุญธรรมของอ๋องอวี๋พบเข้า หลิงอวี๋ก็ยังคงโง่เขลาฟังคำยุยงของหลิงผิงอีกครั้ง หลอกเฮยจื่อไปขายเพื่อใช้หนี้อีก......

ในตอนที่ตามหาเฮยจื่อกลับมาได้นั้นก็ถูกทุบตีจนร่างกายบอบช้ำ ชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้าย นี่ถึงได้เป็นการยั่วยุให้อ๋องอี้โกรธเกรี้ยวเป็นอย่างมาก จนหวดแส้โบยนางจนตายไป...

หลิงอวี๋เรียงลำดับความทรงจำในใจจนเสร็จแล้ว ในใจก็เกิดความคิดหนึ่งเข้า!

เธอที่เป็นแพทย์อัจฉริยะมาจากศตวรรษที่ 21

อัจฉริยะทางการแพทย์ที่กลายเป็นหัวหน้าโครงการวิจัยทางการแพทย์อิสระภายในหน่วยสืบราชการลับเมื่ออายุได้ 16 ปี ยังมิทันได้แสดงพรสวรรค์ความสามารถอย่างเต็มที่ ก็ถูกสวรรค์โยนลงมาในสถานที่แปลกประหลาดนี่เข้าอย่างนั้นหรือ?

แล้วยังมาจบด้วยการอยู่ในร่างผู้โง่เขลาอีกหรือ?

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
ความคิดเห็น (4)
goodnovel comment avatar
Saijai Wongsuwan
โง่ขนานแท้
goodnovel comment avatar
Tiwapon Prasertsarn
จบอยู่ในร่างผู้โง่เขลา ?
goodnovel comment avatar
papaporn sala
ให้อัปเดตตอนที่ซื้อไว้หายเกลี้ยงเลย ทำยังไงอยากได้ I'd เดิม เติมเหรียญไว้ตั้งเยอะ
ดูความคิดเห็นทั้งหมด

บทล่าสุด

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 3075

    เซวียนหยวนหงหมิงมองดูเซวียนหยวนหงกวนจากไปด้วยความเดือดดาลรอจนลับร่างของเขาลับตาไป เซวียนหยวนหงหมิงก็ข่มโทสะแล้วหันหน้าไปมองเซวียนหยวนหงเฉียง“เป็นเจ้าที่ส่งคนไปลักพาตัวหลิงอวี๋หรือ?”“เหตุใดเจ้าจึงเลอะเลือนเช่นนี้? วันนี้หลิงอวี๋เผยความโดดเด่นออกมาจนหมดสิ้น นอกเหนือจากคนของเราแล้ว หากผู้เข้าประลองเหล่านั้นหมายอยากชนะ ย่อมมิยอมปล่อยให้นางแสดงฝีมือต่อไปแน่!”“ถึงยามนั้นพวกเขาย่อมลงมือสังหารหลิงอวี๋ด้วยตนเอง เหตุใดเจ้าต้องทำเรื่องเกินจำเป็นอย่างการชิงสังหารนางก่อนด้วยเล่า?”เซวียนหยวนหงเฉียงเอ่ยด้วยใบหน้าไร้เดียงสา “พี่ใหญ่ สิ่งที่ท่านคิดได้ ข้าก็คิดได้เช่นกัน!”“ข้าขอสาบานได้เลย ข้ามิได้ส่งคนไปลักพาตัวนางจริง ๆ!”“ท่านและข้าต่างก็รู้ดีอยู่แก่ใจ แม้หลิงอวี๋จะสามารถคว้าชัยในการประลองสองรอบแรกได้ แต่นางก็มิอาจผ่านด่านไปได้อย่างราบรื่นแน่ ข้าจะหาเรื่องใส่ตัวทำสิ่งเกินจำเป็นไปหาปะไรเล่า!”เซวียนหยวนหงหมิงชะงักไปเล็กน้อย เขามองดูเซวียนหยวนหงเฉียงแล้วขมวดคิ้วเข้าหากัน“มิใช่เจ้า แล้วผู้ใดเป็นคนทำกัน?”“หรือว่าจะเป็นองค์รัชทายาท?”การที่เซวียนหยวนหงหมิงสงสัยเช่นนี้ก็มีเหตุผลอยู่แม้

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 3074

    เซียวหลินเทียน หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนและองค์หญิงใหญ่ล้วนส่งคนออกไปค้นหาหลิงอวี๋ในคราแรกทุกคนยังคงดำเนินการอย่างลับ ๆ ทว่าเมื่อเวลาล่วงเลยไปทีละน้อย กลับไม่มีเบาะแสของหลิงอวี๋แม้แต่น้อยเซียวหลินเทียนมิอาจระงับความร้อนรนได้อีกต่อไป เขาออกค้นหาคนอย่างเอิกเกริกโดยมิสนใจว่าจะทำให้สำนักเซียนแพทย์แตกตื่นหรือไม่ยามนี้แม้ฟ้าจะมืดค่ำแล้ว ผู้เข้าร่วมการประลองทั้งหลายล้วนพักผ่อนอยู่ในที่พักของตนเมื่อเกิดความโกลาหลครั้งใหญ่ ผู้คนมากมายย่อมล่วงรู้ผู้ที่เลื่อมใสในตัวหลิงอวี๋เช่นเฮ่อหลานซื่ออวี่ ล้วนเร่งรุดออกมาช่วยตามหาคนแม้แต่อวี๋คุนเจ้าตำหนักเมฆาถลา และกู่เหลียงฉิวเจ้าแคว้นชางฉงก็ยังนำผู้คนออกมาช่วยพวกเขาตามหาคนด้วยเช่นกันความโกลาหลใหญ่หลวงถึงเพียงนี้ ย่อมทำให้ผู้อาวุโสหลายท่านของสำนักเซียนแพทย์ตื่นตกใจเซวียนหยวนหงกวนรีบรุดไปหาเซวียนหยวนหงหมิงด้วยโทสะ เอ่ยปากตวาดอย่างเกรี้ยวกราด “ท่านเจ้าสำนัก เช่นนี้มันจะเกินไปแล้วกระมัง!”“ยามนี้มิใช่เพียงผู้คนจากแคว้นซิงลั่วที่มาเข้าร่วมการประลอง แคว้นเล็กแคว้นน้อยมากมายก็ส่งคนมาร่วมด้วย!”“พวกท่านลักพาตัวหลิงอวี๋ไปเช่นนี้ เป็นเพราะไร้ความมั่นใจในตนเ

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 3073

    อวิ๋นเสียทราบดีว่าองค์หญิงใหญ่เก็บงำความกริ้วไว้เต็มอก คนใต้บังคับบัญชาของแม่ทัพโต้วเกิดมีผู้ทรยศ ส่วนผู้ที่มาร่วมการประลองเหล่านี้มีเพียงน้อยนิดที่ทำเพื่อความก้าวหน้าของวิชาแพทย์อย่างแท้จริงหากปล่อยให้เป็นเช่นนี้สืบไป แคว้นซิงลั่วจะมีอนาคตอันใดเหลืออยู่อีกคนเช่นพวกนางในกาลก่อนล้วนทุ่มเทแรงกายแรงใจ อาบเลือดสู้รบก็เพื่อความเกรียงไกรของแคว้นซิงลั่ว ทั้งหมดนี้ทำไปเพื่อให้ชนรุ่นหลังมาย่ำยีทำลายกระนั้นหรือ?หลายปีมานี้จักรพรรดิหมิงกวงปล่อยปละละเว้นสำนักเซียนแพทย์มากเกินไป จนเป็นเหตุให้พวกเขากำเริบเสิบสานยิ่งขึ้นทุกวันบัดนี้สิบเจ็ดแคว้นน้อยใหญ่มิได้เป็นดั่งกาลก่อน ล้วนลอบซ่องสุมขุมกำลังเตรียมการเคลื่อนไหวอยู่เงียบ ๆหากยังไร้ซึ่งความเปลี่ยนแปลงใด ในมิช้าแคว้นซิงลั่วคงเกิดเหตุโกลาหลเป็นแน่อวิ๋นเสียทอดถอนใจกล่าวว่า “องค์หญิงใหญ่ สมควรจัดระเบียบเสียใหม่ให้ดีเถิดเพคะ มิอาจปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไปได้อีกแล้ว!”มีหรือองค์หญิงใหญ่จะมิรู้เหตุผลข้อนี้ นางถอนหายใจ “ครานี้ที่ข้ามาเขาผามรกต ก็ด้วยหวังสำนักเซียนแพทย์จะมีผู้ที่สามารถพลิกผันสถานการณ์ได้!”“เช่นนั้นข้าจะยอมสละทั้งชีวิตเพื่อสนับสน

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 3072

    ท่านป้าอวิ๋นเสียเดินออกไปถ่ายทอดถ้อยคำขององค์หญิงใหญ่ให้หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนฟังโดยมิตกหล่นแม้แต่น้อยหยวนเฉี่ยนเฉี่ยนมิรู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี นางย่อมรู้ธรรมเนียมดี ทว่าเรื่องนี้หากมิอาจเชิญให้องค์หญิงใหญ่ออกหน้า ตัวนางเองก็ย่อมไร้หนทางตามหาตัวหลิงอวี๋ในอาณาเขตของสำนักเซียนแพทย์ได้เลย“ท่านป้า ข้ามิได้มาเพื่อตัวข้าเองนะเจ้าคะ!”หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนกระซิบเล่าเรื่องที่หลิงอวี๋หายตัวไปให้ท่านป้าอวิ๋นเสียฟังนางกล่าวอย่างจริงใจว่า “ยามนี้พวกเรายังมิรู้ว่าหลิงอวี๋ถูกผู้ใดลักพาตัวไปกันแน่ ทว่าหากยิ่งชักช้าไปสักเค่อเดียว ความหวังที่หลิงอวี๋จะมีชีวิตรอดอยู่บนใต้หล้านี้ก็ยิ่งลดน้อยลงไปอีกส่วน!”“ข้าหวังให้องค์หญิงใหญ่ออกหน้าช่วยพวกเราตามหาหลิงอวี๋ให้เร็วที่สุดเจ้าค่ะ!”ท่านป้าอวิ๋นเสียจึงเพิ่งกระจ่างแจ้งว่าเหตุใดหยวนเฉี่ยนเฉี่ยนถึงมาที่นี่ นางเองก็ติดตามองค์หญิงใหญ่มาหลายปี ผ่านคลื่นลมมรสุมมานับครั้งมิถ้วนนางครุ่นคิดครู่หนึ่งจึงกล่าว “ได้ เรื่องนี้ข้าจะช่วยนำความไปกราบทูลองค์หญิงใหญ่ให้!”“พวกเราจะช่วยตามหาหลิงอวี๋ เจ้าจงกลับไปรอฟังข่าวที่เรือนเสียก่อนเถิด!”“ในยามที่เรื่องราวยังมิกระจ่างแจ

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 3071

    ก่อนที่หลิงอวี๋จะหมดสติไป ภายในใจเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวเป็นผู้ใดกันที่กำลังลอบทำร้ายนาง?ถึงกับฉวยโอกาสใช้ความเห็นอกเห็นใจที่นางมีต่อเด็กมาลอบทำร้ายนาง!นางยังคิดมิกระจ่างแจ้ง ก็ร่วงหล่นสู่ความมืดมิดเสียแล้วหญิงวัยกลางคนรวบกอดหลิงอวี๋เอาไว้ คนแคระฉวยโอกาสมองดูรอบด้าน เมื่อเห็นว่าไม่มีผู้ใดสัญจรผ่าน จึงรีบดึงกระสอบป่านใบหนึ่งออกมาสวมทับร่างของหลิงอวี๋จากนั้น หญิงวัยกลางคนก็รีบวิ่งไปที่ริมทางแล้วเข็นรถลากคันหนึ่งมา นางอุ้มหลิงอวี๋ขึ้นไปบนรถลาก คนแคระก็ขึ้นไปนั่งด้านบนโดยมีหญิงวัยกลางคนเป็นผู้เข็นรถจากไปคนทั้งสองสวมใส่เสื้อผ้าธรรมดาสามัญ แม้ตลอดทางจะมีผู้คนพบเห็นก็ไม่มีผู้ใดนึกสงสัย จึงได้พากันนำตัวหลิงอวี๋ไปยังลานเรือนซอมซ่อแห่งหนึ่งอย่างโอ่อ่าผ่าเผย แล้วเปลี่ยนเป็นรถม้าลากจากไปทางด้านนี้ เซียวหลินเทียนยังคงรอคอยให้หลิงอวี๋กลับมากินมื้อเย็นทว่ารอคอยอยู่นานกว่าหนึ่งชั่วยาม ก็ยังมิเห็นหลิงอวี๋กลับมาเซียวหลินเทียนหิวจนรู้สึกทรมานอยู่บ้าง แต่เมื่อคิดว่าหลิงอวี๋ก็น่าจะใกล้กลับมาแล้ว จึงได้รอคอยต่อไปรอคอยไปอีกครึ่งชั่วยาม เซียวหลินเทียนเห็นหลิงหว่านเดินเข้ามา จึงกล่าวว่า “

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 3070

    “ว่ากระไรนะ?”ครั้นหลิงอวี๋ได้ฟังก็รู้ทันทีว่านี่เป็นหนี้รักอีกคราหนึ่ง และพอจะเดาได้คร่าว ๆ ว่าต้องเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมการแย่งชิงเป็นแน่แต่ทว่านางยังคงอยากทำความเข้าใจในตัวเจียงสวี่ผู้นี้ให้มากขึ้น ดังนั้นจึงได้เอ่ยถามออกไปหยวนเฉี่ยนเฉี่ยนเอ่ยด้วยความกระอักกระอ่วนใจ “คราแรก นางบอกกับข้าตามตรงว่านางชอบพอกับหลงเหลียน และให้ข้าถอนตัวออกไป ห้ามพบเจอกับหลงเหลียนอีก!”“แต่มันจะเป็นไปได้อย่างไร! เจ้าก็รู้ว่าหลงเหลียนเติบโตมาในตำหนักเสวียนเทียนของเรา ข้ากับเขาอยู่ในที่เดียวกัน จะให้ข้ามิพบหน้าเขา ข้าจะทำเช่นนั้นได้อย่างไร!”“อีกอย่าง ข้ากับหลงเหลียนมีใจให้กัน จะให้ข้าเมินเฉยต่อหลงเหลียนอย่างไร้เหตุผลเช่นนี้ ข้าทำมิได้หรอก!”หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนยิ้มขมขื่น “พอข้ามิรับปาก นางก็บันดาลโทสะ คอยหาทางวางแผนลอบทำร้ายข้าทั้งต่อหน้าและลับหลัง!”“ยามนั้นสองตระกูลของเราสนิทสนมกันมาก มีอยู่คราหนึ่งเมื่อถึงเทศกาลไหว้พระจันทร์ ครอบครัวของพวกเขาก็มาฉลองร่วมกันที่ตำหนักเสวียนเทียน”“ผลปรากฏว่า เจียงสวี่ได้จัดฉากวางแผนล่อลวงหลงเหลียน หวังจะรวบรัดข้าวสารให้กลายเป็นข้าวสุกร่วมกับเขา”“เรื่องนี้หลงเหลียนห

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 1061

    เซียวหลินเทียนคิดว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญ ต้องทูลองค์จักรพรรดิอู่อัน จึงเข้ามาคุยกับหลิงอวี๋แล้ววางแผนเข้าวัง“เซียวหลินเทียน หลังจากที่ท่านคุยกับองค์จักรพรรดิแล้วก็ไปเยี่ยมไทเฮาเสียหน่อยเถิดเพคะ ดูว่าอาการของไทเฮาดีขึ้นแล้วหรือไม่!”หลิงอวี๋ยังคงคิดถึงเรื่องนี้อยู่ จึงเอ่ยกำชับออกไป“ได้… เช่นนั้นเ

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 1033

    เมื่อได้ยินคำพูดของเซี่ยโฮ่วตานรั่ว เซียวหลินเทียนก็จ้องมองไปทางองค์ชายหนิงด้วยแววตาคมดุจลูกศรเขาหมายปองหลิงอวี๋หรือ?คนผู้นี้บังอาจหมายปองชายาของเขา!องค์ชายหนิงรับรู้ได้ถึงเจตนาสังหารที่เซียวหลินเทียนมีต่อตนในทันที สีหน้ายิ่งหม่นหมองลงเขาเกลียดเซี่ยโฮ่วตานรั่วเข้ากระดูกดำ มิเพียงช่วยเหลือตนมิได้ ยัง

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 1062

    โสมโลหิตอยู่ในมือของเซียวหลินมู่หรือไม่นั้น จักรพรรดิอู่อันก็มิสามารถตรวจสอบได้แต่เมื่อคิดว่าต้นโสมโลหิตต้นเดียวที่มีมูลค่าหนึ่งแสนนั้น ดูจากการเงินของเซียวหลินมู่แล้วก็ใช่ว่าจะให้มิได้เซียวหลินมู่คงมิจำเป็นต้องทำให้ตนเองมาตกอยู่ในสถานะของการเป็นคนไร้ความเมตตาและเนรคุณเช่นนี้เพราะโสมโลหิตหรอกจักรพรร

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 976

    พวกของพระชายาเส้าและจักรพรรดิอู่อันต่างจมอยู่ในความคิดของตัวเอง ครึ่งแรกของการแข่งขันระหว่างเยวี่ยใต้กับฉีตะวันออกก็จบลงแล้ว ผลคะแนนห้าต่อสองโดยที่ฉีตะวันออกเป็นผู้นำคะแนนหลังจากพักไปสิบห้านาทีการแข่งขันก็ดำเนินต่อไปในช่วงครึ่งหลัง ในที่สุดเซียวทงก็กลับมาพร้อมกับเหล่าสตรี นางก็ยังคงมิรู้สึกกังวลเลยแ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status