Share

ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา
ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา
Penulis: กานเฟย

บทที่ 1

Penulis: กานเฟย
“หลิงอวี๋!”

“ในปีนั้นเจ้าวางแผนการชั่วร้ายใส่ข้าอย่างไร้ยางอาย… จากนั้นยังใช้ป้ายทองอาญาสิทธิ์ที่องค์จักรพรรดิพระราชทานให้มาบีบบังคับให้ข้าแต่งงานกับเจ้า...”

“มาตอนนี้ยังลอบขโมยของล้ำค่าที่เสด็จแม่ของข้าทิ้งเอาไว้ เพื่อเติมเต็มสิ่งที่เจ้าขาดหายไป! ยิ่งไปกว่านั้นคือทำร้ายเฮยจื่อเสียจนปางตาย!”

“หากว่าข้ายังไว้ชีวิตเจ้าอีก ข้าก็คงจะไม่แซ่เซียวแล้ว!”

ใคร?

ใครกำลังพูดอยู่กัน

ขณะที่เธอกึ่งหลับกึ่งตื่นอยู่นั้น ก็ได้ยินเสียงแส้ “เพียะ!” ดังขึ้น

ทั่วทั้งตัวของหลิงอวี๋เจ็บปวดจนสั่นสะท้าน จนต้องลืมตาขึ้นมาทันที...

จากนั้นเมื่อมองเห็นด้านหน้าของเธอ มีชายหนุ่มหล่อเหลา สูงส่งราวกับเทพเจ้านั่งอยู่บนรถเข็น จ้องมองยังเธออย่างแข็งกร้าว

“โบย! ห้าสิบแส้! อย่าให้ขาดแม้แต่หนึ่ง!”

“โบยให้ตาย แล้วจงลากไปโยนทิ้งที่สุสานรวมซะ!”

เพียะ!

เพียะ!

เพียะ!

เสียงแส้ดังออกมาพร้อมกับเสียงลมครั้งแล้วครั้งเล่ากระแทกลงบนกายของหลิงอวี๋

หลิงอวี๋เจ็บปวดจนดวงตามืดมน อีกเพียงนิดเกือบจะเป็นลมไป...

หลิงอวี๋ที่เกือบจะสิ้นลมไป เธอนึกไม่ออกว่านี่มันเกิดอะไรขึ้น?

ท่านอ๋องอะไรกัน? เฮยจื่ออะไร?

เมื่อครู่นี้เธอยังปีนภูเขาหิมะเหมยหลี่อยู่กับเพื่อน ๆ อยู่เลย!

ใช่แล้ว ในตอนนั้นจู่ ๆ ก็เกิดลมพายุแรงขึ้น...

หิมะบนภูเขาถล่มลงมา เธอตกลงมาจากยอดเขาสูง ทั้งร่างกายของเธอตกลงไปพร้อมกับหินที่ถล่มลงมาเข้าไปในหุบเขา...

เมื่อตื่นขึ้นมาก็พบกับฉากนี้เข้า

หรือว่าเธอจะตกลงไปในรอยแยกของห้วงเวลา และเดินทางข้ามผ่านเวลามา?

แส้โบยลงมาบนศีรษะและใบหน้าของเธอ เด็กชายอายุสามขวบเป็นเหมือนกับแมวตัวใหญ่ที่คอยอยู่ข้าง ๆ ไม่รู้ว่าวิ่งมาจากที่ใดกัน กอดหลิงอวี๋เอาไว้แน่น ส่งเสียงตะโกนออกมาอย่างสุดเสียง

“อย่าตีท่านแม่ของข้า… ข้าไม่อนุญาตให้พวกเจ้าตีท่านแม่ข้า...”

ผู้ที่ทุบตีอยู่นั้นไม่คิดเลยว่า จู่ ๆ เขาจะพุ่งเข้ามา แส้ที่เหวี่ยงออกไปไม่ทันได้เก็บกลับคืน พลันฟาดลงบนกายของเด็กน้อย...

ตีจนเขาส่งเสียงร้องอย่างน่าสังเวชออกมา กระเด็นลอยออกไปจนล้มลงบนพื้นอย่างแรง

หลิงอวี๋มองเด็กน้อยด้วยความตื่นตกใจ เมื่อมองเห็นร่างกายผอมบางของเขาล้มลงบนพื้นไร้ชีวิตราวกับตุ๊กตาผุพัง ในใจก็เจ็บปวดขึ้นมาอย่างอธิบายไม่ได้...

ทันใดนั้น ในหัวก็ปั่นป่วนขึ้นมา ความทรงจำมากมายนับไม่ถ้วนหลั่งไหลเข้าสู่ในจิตใจ...

“ต่อให้เจ้าวางแผนให้ข้าทำลายความบริสุทธิ์ของเจ้าไป ตัวข้าผู้เป็นอ๋องก็ไม่มีทางที่จะแต่งงานกับเจ้า ข้ามีคนที่ข้ารักอยู่แล้ว แม้แต่นิ้วมือของนาง เจ้าก็มิอาจจะเทียบได้!”

“หลิงอวี๋ เจ้าอาศัยบุญคุณที่ต้องทดแทนจากการรับดาบแทนข้า หยิบเอาป้ายทองอาญาสิทธิ์ที่องค์จักรพรรดิพระราชทานให้กับเจ้า เพื่อร้องขอให้องค์จักรพรรดิพระราชทานงานอภิเษกให้! ได้ ข้าจะแต่งงานกับเจ้า แต่ข้าจะไม่มีทางที่จะรักเจ้าไปตลอดชีวิตนี้!”

หลิงอวี๋เป็นหลานสาวของเสนาบดีเจิ้นหย่วน ตั้งแต่เล็กได้รับความรักมาโดยตลอด มีรูปร่างหน้าตาที่งดงาม แต่กลับโง่เขลาเบาปัญญา

ในปีนั้น หลิงอวี๋เพิ่งจะมีอายุครบสิบห้าปี ครั้งแรกที่พบกับอ๋องอี้เซียวหลินเทียน ที่เอาชนะสงครามกลับเมืองหลวงมานั้น ก็รู้สึกหลงใหลในรูปลักษณ์ภายนอกที่ดูหล่อเหลาของเขา

หลิงอวี๋พยายามใช้เล่ห์เหลี่ยมที่มีทั้งหมดของนาง เพื่อให้ได้แต่งงานกับเขา...

เซียวหลินเทียนเกลียดนาง แต่งงานในวันที่สองก็ร้องขอที่จะไปยังสนามรบ ไปครั้งหนึ่งก็ถึงสี่ปี…

และหลังจากที่เซียวหลินเทียนจากไปแล้ว แปดเดือนหลังจากนั้นหลิงอวี๋ก็คลอดก่อนกำหนด ให้กำเนิดเด็กชายออกมา

คนภายนอกต่างก็คิดว่านางสวมเขาให้กับเซียวหลินเทียน...

เซียวหลินเทียนเองก็ถือว่าเด็กคนนั้นเป็นลูกนอกสมรส แม้แต่ชื่อก็มิได้ตั้งให้!

เสี่ยวเมาเป็นชื่อที่คนรับใช้ในตำหนักตั้งให้กับเขา เพราะเห็นว่าเด็กน้อยผู้นี้ดูอ่อนแอนัก!

ครึ่งปีก่อนหน้านั้น

เซียวหลินเทียนกลับมาจากสนามรบ แต่สองขากลับพิการไป จำต้องนั่งอยู่บนรถเข็น

หลิงอวี๋เพื่อเอาอกเอาใจเซียวหลินเทียนแล้ว แต่งหน้าแต่งตัวทุกวัน เห็นเครื่องประดับ และอาภรณ์งดงาม ก็มักจะนำกลับมา และยังซื้อของจำพวกดาบ พู่กัน หมึก ให้กับเซียวหลินเทียนอีกด้วย

หลิงอวี๋ใช้เงินไปราวกับสายน้ำเพื่อเอาอกเอาใจ แต่มิทำให้เซียวหลินเทียนสั่นไหว กลับทำให้เซียวหลินเทียนขยะแขยงมากยิ่งขึ้น

คนที่มีเจตนาร้าย ที่มองว่านางโง่เขลา ก็วางอุบายให้นางต้องควักกระเป๋าออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า

หลิงอวี๋ที่สุรุ่ยสุร่ายใช้สินเดิมของตนจนหมด และยังถูกสาวใช้หลิงผิงยุยง ใช้ชื่อของอ๋องอี้ไปยืมเงินดอกเบี้ยสูงเข้า...

สุดท้ายแล้วเมื่อไม่อาจคืนเงินได้ และก็ถูกหลิงผิงยุยงเข้าอีกเข้าอีกครั้ง จึงลอบขโมยมรดกตกทอดของพระชายาองค์ก่อนมารดาของท่านอ๋องออกไปขายเพื่อใช้หนี้...

สุดท้ายแล้ว ถูกเฮยจื่อบุตรบุญธรรมของอ๋องอวี๋พบเข้า หลิงอวี๋ก็ยังคงโง่เขลาฟังคำยุยงของหลิงผิงอีกครั้ง หลอกเฮยจื่อไปขายเพื่อใช้หนี้อีก......

ในตอนที่ตามหาเฮยจื่อกลับมาได้นั้นก็ถูกทุบตีจนร่างกายบอบช้ำ ชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้าย นี่ถึงได้เป็นการยั่วยุให้อ๋องอี้โกรธเกรี้ยวเป็นอย่างมาก จนหวดแส้โบยนางจนตายไป...

หลิงอวี๋เรียงลำดับความทรงจำในใจจนเสร็จแล้ว ในใจก็เกิดความคิดหนึ่งเข้า!

เธอที่เป็นแพทย์อัจฉริยะมาจากศตวรรษที่ 21

อัจฉริยะทางการแพทย์ที่กลายเป็นหัวหน้าโครงการวิจัยทางการแพทย์อิสระภายในหน่วยสืบราชการลับเมื่ออายุได้ 16 ปี ยังมิทันได้แสดงพรสวรรค์ความสามารถอย่างเต็มที่ ก็ถูกสวรรค์โยนลงมาในสถานที่แปลกประหลาดนี่เข้าอย่างนั้นหรือ?

แล้วยังมาจบด้วยการอยู่ในร่างผู้โง่เขลาอีกหรือ?

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Komen (4)
goodnovel comment avatar
Saijai Wongsuwan
โง่ขนานแท้
goodnovel comment avatar
Tiwapon Prasertsarn
จบอยู่ในร่างผู้โง่เขลา ?
goodnovel comment avatar
papaporn sala
ให้อัปเดตตอนที่ซื้อไว้หายเกลี้ยงเลย ทำยังไงอยากได้ I'd เดิม เติมเหรียญไว้ตั้งเยอะ
LIHAT SEMUA KOMENTAR

Bab terbaru

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 3075

    เซวียนหยวนหงหมิงมองดูเซวียนหยวนหงกวนจากไปด้วยความเดือดดาลรอจนลับร่างของเขาลับตาไป เซวียนหยวนหงหมิงก็ข่มโทสะแล้วหันหน้าไปมองเซวียนหยวนหงเฉียง“เป็นเจ้าที่ส่งคนไปลักพาตัวหลิงอวี๋หรือ?”“เหตุใดเจ้าจึงเลอะเลือนเช่นนี้? วันนี้หลิงอวี๋เผยความโดดเด่นออกมาจนหมดสิ้น นอกเหนือจากคนของเราแล้ว หากผู้เข้าประลองเหล่านั้นหมายอยากชนะ ย่อมมิยอมปล่อยให้นางแสดงฝีมือต่อไปแน่!”“ถึงยามนั้นพวกเขาย่อมลงมือสังหารหลิงอวี๋ด้วยตนเอง เหตุใดเจ้าต้องทำเรื่องเกินจำเป็นอย่างการชิงสังหารนางก่อนด้วยเล่า?”เซวียนหยวนหงเฉียงเอ่ยด้วยใบหน้าไร้เดียงสา “พี่ใหญ่ สิ่งที่ท่านคิดได้ ข้าก็คิดได้เช่นกัน!”“ข้าขอสาบานได้เลย ข้ามิได้ส่งคนไปลักพาตัวนางจริง ๆ!”“ท่านและข้าต่างก็รู้ดีอยู่แก่ใจ แม้หลิงอวี๋จะสามารถคว้าชัยในการประลองสองรอบแรกได้ แต่นางก็มิอาจผ่านด่านไปได้อย่างราบรื่นแน่ ข้าจะหาเรื่องใส่ตัวทำสิ่งเกินจำเป็นไปหาปะไรเล่า!”เซวียนหยวนหงหมิงชะงักไปเล็กน้อย เขามองดูเซวียนหยวนหงเฉียงแล้วขมวดคิ้วเข้าหากัน“มิใช่เจ้า แล้วผู้ใดเป็นคนทำกัน?”“หรือว่าจะเป็นองค์รัชทายาท?”การที่เซวียนหยวนหงหมิงสงสัยเช่นนี้ก็มีเหตุผลอยู่แม้

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 3074

    เซียวหลินเทียน หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนและองค์หญิงใหญ่ล้วนส่งคนออกไปค้นหาหลิงอวี๋ในคราแรกทุกคนยังคงดำเนินการอย่างลับ ๆ ทว่าเมื่อเวลาล่วงเลยไปทีละน้อย กลับไม่มีเบาะแสของหลิงอวี๋แม้แต่น้อยเซียวหลินเทียนมิอาจระงับความร้อนรนได้อีกต่อไป เขาออกค้นหาคนอย่างเอิกเกริกโดยมิสนใจว่าจะทำให้สำนักเซียนแพทย์แตกตื่นหรือไม่ยามนี้แม้ฟ้าจะมืดค่ำแล้ว ผู้เข้าร่วมการประลองทั้งหลายล้วนพักผ่อนอยู่ในที่พักของตนเมื่อเกิดความโกลาหลครั้งใหญ่ ผู้คนมากมายย่อมล่วงรู้ผู้ที่เลื่อมใสในตัวหลิงอวี๋เช่นเฮ่อหลานซื่ออวี่ ล้วนเร่งรุดออกมาช่วยตามหาคนแม้แต่อวี๋คุนเจ้าตำหนักเมฆาถลา และกู่เหลียงฉิวเจ้าแคว้นชางฉงก็ยังนำผู้คนออกมาช่วยพวกเขาตามหาคนด้วยเช่นกันความโกลาหลใหญ่หลวงถึงเพียงนี้ ย่อมทำให้ผู้อาวุโสหลายท่านของสำนักเซียนแพทย์ตื่นตกใจเซวียนหยวนหงกวนรีบรุดไปหาเซวียนหยวนหงหมิงด้วยโทสะ เอ่ยปากตวาดอย่างเกรี้ยวกราด “ท่านเจ้าสำนัก เช่นนี้มันจะเกินไปแล้วกระมัง!”“ยามนี้มิใช่เพียงผู้คนจากแคว้นซิงลั่วที่มาเข้าร่วมการประลอง แคว้นเล็กแคว้นน้อยมากมายก็ส่งคนมาร่วมด้วย!”“พวกท่านลักพาตัวหลิงอวี๋ไปเช่นนี้ เป็นเพราะไร้ความมั่นใจในตนเ

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 3073

    อวิ๋นเสียทราบดีว่าองค์หญิงใหญ่เก็บงำความกริ้วไว้เต็มอก คนใต้บังคับบัญชาของแม่ทัพโต้วเกิดมีผู้ทรยศ ส่วนผู้ที่มาร่วมการประลองเหล่านี้มีเพียงน้อยนิดที่ทำเพื่อความก้าวหน้าของวิชาแพทย์อย่างแท้จริงหากปล่อยให้เป็นเช่นนี้สืบไป แคว้นซิงลั่วจะมีอนาคตอันใดเหลืออยู่อีกคนเช่นพวกนางในกาลก่อนล้วนทุ่มเทแรงกายแรงใจ อาบเลือดสู้รบก็เพื่อความเกรียงไกรของแคว้นซิงลั่ว ทั้งหมดนี้ทำไปเพื่อให้ชนรุ่นหลังมาย่ำยีทำลายกระนั้นหรือ?หลายปีมานี้จักรพรรดิหมิงกวงปล่อยปละละเว้นสำนักเซียนแพทย์มากเกินไป จนเป็นเหตุให้พวกเขากำเริบเสิบสานยิ่งขึ้นทุกวันบัดนี้สิบเจ็ดแคว้นน้อยใหญ่มิได้เป็นดั่งกาลก่อน ล้วนลอบซ่องสุมขุมกำลังเตรียมการเคลื่อนไหวอยู่เงียบ ๆหากยังไร้ซึ่งความเปลี่ยนแปลงใด ในมิช้าแคว้นซิงลั่วคงเกิดเหตุโกลาหลเป็นแน่อวิ๋นเสียทอดถอนใจกล่าวว่า “องค์หญิงใหญ่ สมควรจัดระเบียบเสียใหม่ให้ดีเถิดเพคะ มิอาจปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไปได้อีกแล้ว!”มีหรือองค์หญิงใหญ่จะมิรู้เหตุผลข้อนี้ นางถอนหายใจ “ครานี้ที่ข้ามาเขาผามรกต ก็ด้วยหวังสำนักเซียนแพทย์จะมีผู้ที่สามารถพลิกผันสถานการณ์ได้!”“เช่นนั้นข้าจะยอมสละทั้งชีวิตเพื่อสนับสน

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 3072

    ท่านป้าอวิ๋นเสียเดินออกไปถ่ายทอดถ้อยคำขององค์หญิงใหญ่ให้หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนฟังโดยมิตกหล่นแม้แต่น้อยหยวนเฉี่ยนเฉี่ยนมิรู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี นางย่อมรู้ธรรมเนียมดี ทว่าเรื่องนี้หากมิอาจเชิญให้องค์หญิงใหญ่ออกหน้า ตัวนางเองก็ย่อมไร้หนทางตามหาตัวหลิงอวี๋ในอาณาเขตของสำนักเซียนแพทย์ได้เลย“ท่านป้า ข้ามิได้มาเพื่อตัวข้าเองนะเจ้าคะ!”หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนกระซิบเล่าเรื่องที่หลิงอวี๋หายตัวไปให้ท่านป้าอวิ๋นเสียฟังนางกล่าวอย่างจริงใจว่า “ยามนี้พวกเรายังมิรู้ว่าหลิงอวี๋ถูกผู้ใดลักพาตัวไปกันแน่ ทว่าหากยิ่งชักช้าไปสักเค่อเดียว ความหวังที่หลิงอวี๋จะมีชีวิตรอดอยู่บนใต้หล้านี้ก็ยิ่งลดน้อยลงไปอีกส่วน!”“ข้าหวังให้องค์หญิงใหญ่ออกหน้าช่วยพวกเราตามหาหลิงอวี๋ให้เร็วที่สุดเจ้าค่ะ!”ท่านป้าอวิ๋นเสียจึงเพิ่งกระจ่างแจ้งว่าเหตุใดหยวนเฉี่ยนเฉี่ยนถึงมาที่นี่ นางเองก็ติดตามองค์หญิงใหญ่มาหลายปี ผ่านคลื่นลมมรสุมมานับครั้งมิถ้วนนางครุ่นคิดครู่หนึ่งจึงกล่าว “ได้ เรื่องนี้ข้าจะช่วยนำความไปกราบทูลองค์หญิงใหญ่ให้!”“พวกเราจะช่วยตามหาหลิงอวี๋ เจ้าจงกลับไปรอฟังข่าวที่เรือนเสียก่อนเถิด!”“ในยามที่เรื่องราวยังมิกระจ่างแจ

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 3071

    ก่อนที่หลิงอวี๋จะหมดสติไป ภายในใจเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวเป็นผู้ใดกันที่กำลังลอบทำร้ายนาง?ถึงกับฉวยโอกาสใช้ความเห็นอกเห็นใจที่นางมีต่อเด็กมาลอบทำร้ายนาง!นางยังคิดมิกระจ่างแจ้ง ก็ร่วงหล่นสู่ความมืดมิดเสียแล้วหญิงวัยกลางคนรวบกอดหลิงอวี๋เอาไว้ คนแคระฉวยโอกาสมองดูรอบด้าน เมื่อเห็นว่าไม่มีผู้ใดสัญจรผ่าน จึงรีบดึงกระสอบป่านใบหนึ่งออกมาสวมทับร่างของหลิงอวี๋จากนั้น หญิงวัยกลางคนก็รีบวิ่งไปที่ริมทางแล้วเข็นรถลากคันหนึ่งมา นางอุ้มหลิงอวี๋ขึ้นไปบนรถลาก คนแคระก็ขึ้นไปนั่งด้านบนโดยมีหญิงวัยกลางคนเป็นผู้เข็นรถจากไปคนทั้งสองสวมใส่เสื้อผ้าธรรมดาสามัญ แม้ตลอดทางจะมีผู้คนพบเห็นก็ไม่มีผู้ใดนึกสงสัย จึงได้พากันนำตัวหลิงอวี๋ไปยังลานเรือนซอมซ่อแห่งหนึ่งอย่างโอ่อ่าผ่าเผย แล้วเปลี่ยนเป็นรถม้าลากจากไปทางด้านนี้ เซียวหลินเทียนยังคงรอคอยให้หลิงอวี๋กลับมากินมื้อเย็นทว่ารอคอยอยู่นานกว่าหนึ่งชั่วยาม ก็ยังมิเห็นหลิงอวี๋กลับมาเซียวหลินเทียนหิวจนรู้สึกทรมานอยู่บ้าง แต่เมื่อคิดว่าหลิงอวี๋ก็น่าจะใกล้กลับมาแล้ว จึงได้รอคอยต่อไปรอคอยไปอีกครึ่งชั่วยาม เซียวหลินเทียนเห็นหลิงหว่านเดินเข้ามา จึงกล่าวว่า “

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 3070

    “ว่ากระไรนะ?”ครั้นหลิงอวี๋ได้ฟังก็รู้ทันทีว่านี่เป็นหนี้รักอีกคราหนึ่ง และพอจะเดาได้คร่าว ๆ ว่าต้องเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมการแย่งชิงเป็นแน่แต่ทว่านางยังคงอยากทำความเข้าใจในตัวเจียงสวี่ผู้นี้ให้มากขึ้น ดังนั้นจึงได้เอ่ยถามออกไปหยวนเฉี่ยนเฉี่ยนเอ่ยด้วยความกระอักกระอ่วนใจ “คราแรก นางบอกกับข้าตามตรงว่านางชอบพอกับหลงเหลียน และให้ข้าถอนตัวออกไป ห้ามพบเจอกับหลงเหลียนอีก!”“แต่มันจะเป็นไปได้อย่างไร! เจ้าก็รู้ว่าหลงเหลียนเติบโตมาในตำหนักเสวียนเทียนของเรา ข้ากับเขาอยู่ในที่เดียวกัน จะให้ข้ามิพบหน้าเขา ข้าจะทำเช่นนั้นได้อย่างไร!”“อีกอย่าง ข้ากับหลงเหลียนมีใจให้กัน จะให้ข้าเมินเฉยต่อหลงเหลียนอย่างไร้เหตุผลเช่นนี้ ข้าทำมิได้หรอก!”หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนยิ้มขมขื่น “พอข้ามิรับปาก นางก็บันดาลโทสะ คอยหาทางวางแผนลอบทำร้ายข้าทั้งต่อหน้าและลับหลัง!”“ยามนั้นสองตระกูลของเราสนิทสนมกันมาก มีอยู่คราหนึ่งเมื่อถึงเทศกาลไหว้พระจันทร์ ครอบครัวของพวกเขาก็มาฉลองร่วมกันที่ตำหนักเสวียนเทียน”“ผลปรากฏว่า เจียงสวี่ได้จัดฉากวางแผนล่อลวงหลงเหลียน หวังจะรวบรัดข้าวสารให้กลายเป็นข้าวสุกร่วมกับเขา”“เรื่องนี้หลงเหลียนห

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 545

    เมื่อเซียวทงเห็นจ้าวเจินเจินพูดแบบนี้ก็พยักหน้าทันทีนางปรายมองหลิงอวี๋อย่างขุ่นเคืองพลางกล่าวเย้ย“พี่สะใภ้สี่ ตอนนี้ผู้ตัดสินก็มีแล้ว เจ้าคงไม่มีข้อโต้แย้งอื่นอีกใช่หรือไม่?”ความนัยแฝงคือการเย้ยที่หลิงอวี๋เป่าขนหาข้อด้อย(1)เนื่องตัวเองไร้ความสามารถหลิงอวี๋บรรลุเป้าหมายของตัวเองแล้ว พลันกล่าวด้วยรอยย

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 493

    ครานั้นหลิงอวี๋กำลังเตรียมคุมตัวหลิงผิงไปหาหลักฐานว่าหวางซือวางยาหลานฮุ่ยจวน ทว่าในวันรุ่งขึ้นหลิงผิงกลับถูกฆ่าโดยไม่คาดคิดแต่หลิงอวี๋ในตอนนั้นตรวจศพหลิงผิงกลับพบว่าหลิงผิงถูกคนทรมานก่อนสิ้นใจไปหากชิวเหวินซวงอยากฆ่าหลิงผิง นางลงมือโดยตรงก็ได้แล้วแต่ชิวเหวินซวงกลับพาหลิงผิงไปคฤหาสน์ทรุดโทรม ก่อนจะทรม

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 436

    หลายวันผ่านไปอย่างราบเรียบก่อนหน้านี้เซียวหลินเทียนยังกังวลว่าหลิงอวี๋กับคนของนางจะออกไปทำลายชื่อเสียงของจ้าวเจินเจินอยู่เลยเขายังเจาะจงให้จ้าวซวนจับตาดูความเคลื่อนไหวของทุกคนในเรือนบุหงาไว้ด้วยแต่ผ่านมาหลายวันแล้ว ภายนอกก็ยังคงเงียบสงบ ไม่มีข่าวลือใดแพร่ออกไป เซียวหลินเทียนถึงได้สบายใจไม่ว่าหลิงอวี

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 450

    หลิงอวี๋ได้ยินก็รู้สึกสับสนเล็กน้อย “เถ้าแก่เซี่ยขายภัตตาคารที่เดียวไปสองครั้งรึ? เช่นนี้มิถูกต้องแล้ว! เสี่ยวหาวซื้อภัตตาคาร มิต้องไปขอเปลี่ยนโฉนดกับทางการหรือ?”โฉนดที่ดินไม่มีการเปลี่ยนแปลง เหตุใดเกิ่งเสี่ยวหาวถึงให้เงินไปก่อนอย่างสบายใจได้เล่า?เปียวจื่อยิ้มขมขื่น “โฉนดที่ดินเปลี่ยนแล้ว ยื่นทางการ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status