LOGINShare
ตอนที่ 3
publish date:
2026-04-26 19:15:17‘พ่อว่างเหรอคะ งานในสวนเยอะมาก เตยกลับพร้อมพี่ตองก็ได้ค่ะ’
‘งั้นให้ลุงดำไปส่งดีไหม พรุ่งนี้ลุงดำกับป้าใจจะไปซื้ออุปกรณ์มาทำงานในสวน ร้านอยู่ก่อนถึงมหา’ลัยลูกไม่ไกล เดี๋ยวให้เลยไปส่งหนู’
‘อืม... ได้ค่ะ กลับพรุ่งนี้ตอนเช้าพร้อมลุงดำกับป้าใจก็ได้ เตยจะได้กินข้าวเย็นพร้อมพ่อกับแม่อีกสักมื้อ นอนกอดแม่อีกสักคืน’
‘เป็นลูกแหง่รึไงเรา’ คนนั่งข้าง ๆ ถามขึ้น หลังจากยื่นที่คีบไปหวังว่าจะคีบเม็ดพริกในกระป๋องที่น้องถืออยู่ เป็นต้องชะงักเมื่อคนถือถอยมือหนี
‘เหอะ !!!’ คนเหอะไม่ได้หันมามองหน้าพี่ชาย ที่ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันใส่เธออยู่สักนิด
หลังจากคุยกับน้องกับพ่อเสร็จ ยอดตองกลับมาบ้านพักยังไม่ทันนั่ง ก็ต้องรีบเข้ามหาวิทยาลัยไปแก้งาน เพราะอาจารย์ที่ปรึกษาจะไม่อยู่หลายวัน พอได้คำแนะนำก็ขนงานกลับมาทำที่บ้านพร้อมกลุ่มเพื่อนเขา
กว่าจะเคลียร์งานเสร็จเกือบเที่ยงคืน เหนื่อยจะตายชัก เพื่อนดันลากมาบอกว่าไปผ่อนคลาย หรือลากมาเหนื่อยหนักกว่าเดิม ที่ร้านไอ้บาร์หลังมหาวิทยาลัย กลับมาอีกทีตอนเกือบฟ้าสาง
ดีแค่ไหนที่ตื่นมานั่งปั้นหน้ายิ้มนั่งเคี้ยวข้าวเหนียวหมูปิ้ง ได้แดกเพราะหมาหลับอยู่ตรงหน้ายัยน้องนี่ ยอดตองรู้สึกตัวตื่นเพราะโทรศัพท์ดังแต่เช้าเป็นสิบสาย แต่ตื่นช้าไปหน่อย ยอดเตยถึงมานั่งหน้าบอกบุญไม่รับอยู่ตอนนี้
ก่อนหน้านี้หนึ่งชั่วโมงมีสายเรียกเข้าหาเขาเป็นสิบสายทั้งยอดเตย ทั้งลุงดำ ป้าใจ พ่อ และแม่
ยอดตองเลือกโทร.กลับหาแม่ก่อนสายแรก ถึงรู้ว่ารถลุงดำที่ป้าใจกับยอดเตยนั่งมาดันเสียกลางทาง จนต้องให้ยอดเตยขึ้นรถบัสประจำทางมาถึงที่นี่
ถ้าเป็นคนอื่นคงเป็นเรื่องปกติ แต่บ้านนี้คือสิ่งต้องห้าม เพราะยอดเตยที่อึดถึกทนแบกกระสอบดินเพาะต้นกล้าช่วยพ่อได้นั้น ดันแพ้รถบัสประจำทางตั้งแต่เด็ก เห็นเป็นอ้วก ไม่ได้อ้วกเพราะรังเกียจ แต่ตอนเด็กเตยบอกว่า
‘คนเยอะมาก เตยมองหน้าคนนั้นคนนี้ในรถจนตาลายไปหมดเลยค่ะ’
สักพัก ‘แม่ เตยเวียนหัว’
อีกสักพัก ‘แม่ เตยปวดท้องอยากเข้าห้องน้ำ’
และอีกสักพัก ‘แม่คะเตยจะอ้วก’
เป็นประสบการณ์แย่ ๆ จำตั้งแต่เด็ก แต่พอโตมาถ้ามีเหตุจำเป็นต้องนั่งรถบัสจริง ๆ เช่นไปทัศนศึกษากับทางโรงเรียน หรือไปออกค่ายที่จำเป็นต้องไปกับส่วนรวม ยอดเตยจะกินยาแก้วิงเวียนแล้วหลับไป ตื่นมาอีกทีตอนรถจอดนิ่งถึงจุดหมายปลายทางเรียบร้อยแล้ว
ยอดตองรู้สึกว่าตัวเองพลาดแล้ว ถ้าทำน้องโกรธเขาจะกลายเป็นอากาศธาตุในสายตาเธอไปเลย
ยอดตองรีบเคี้ยวข้าวแล้วกลืนเร็ว ๆ ก่อนจะเอ่ยพูดกับคนนั่งหน้างออยู่ตรงข้ามเขา
“โกรธพี่เหรอ พี่หลับ”
“พี่หลับหรือพี่ตายกันแน่” คนหลับปางตายมุมปากกระตุก
“เตยก็มาถึงครบ 32 นี่”
ประโยคที่พูดคำแรกก็ดังฟังชัดอยู่หรอก แต่สองถึงสามคำสุดท้ายแทบไม่ได้ยิน เสียงยุงบินมาขอดูดเลือดยังดังกว่า
“เหอะ !!!”
เหอะอีกแล้ว น้องหรือแม่ครับเนี่ย กูกลัวจนทำหน้าไม่ถูกแล้ว กลัวยิ่งกว่าแม่ เกรงใจยิ่งกว่าพ่อก็น้องที่มันเกิดทีหลังนี่แหละ
“เตยเข้ามหา’ลัยกี่โมง เดี๋ยวพี่ไปส่ง” ถามคนนั่งจิ้มแตงโมกินอยู่ตรงหน้า ไม่สบตากันสักนิด ยังเห็นหัวพี่อยู่ไหมน้องเอ๊ย
“...” เงียบกว่านี้ก็ป่าช้า ยอดตองขยับตัวนั่งใหม่ ทั้งที่เมื่อก่อนหน้า ท่านั่งก็ปกติดีอยู่แล้วตูดมันร้อน ๆ ยังไงบอกไม่ถูก
“เลิกกี่โมงเดี๋ยวพี่ไปรับ” คนนั่งฝั่งตรงข้ามเปลี่ยนจากกินแตงโม มากินฝรั่งจิ้มพริกเกลือแล้วตอนนี้
“...” ป่าช้ายังเรียกพี่ แบบว่าเงียบเกิน
“เย็นนี้กินอะไรเดี๋ยวพี่เลี้ยงเอง” คนที่นั่งกินฝรั่งจิ้มพริกเกลือ หันมาหยิบข้าวเหนียวหมูปิ้งเข้าปาก เออ ! กินผสมกันมั่วไปหมดของคาวของหวาน นึกว่านั่งคุยกับพระวัดป่า
“จะทำทุกอย่างที่เตยต้องการ 7 วัน” พูดจบเอามือตะปบปากตัวเองทันที เสียงในใจมันร้องบอกว่าพลาดแล้วไอ้ตอง
รอบนี้ได้ผลด้วยนะ ดูจากสายตายัยน้องที่ก่อนหน้านี้ ทิ้งสายตาไว้เก้าอี้บ้าง จานผลไม้บ้าง ข้าวเหนียวหมูปิ้งบ้าง ตอนนี้หางตาตวัดมาทางเขาอย่างแรงกล้า นั่น ถ้าตาเขาไม่ฝาด เหมือนยอดเตยจะยิ้มนะ แต่มุมปากยกขึ้นข้างเดียว ขนลุกนะเอาจริง
“จริงนะ” ทีอย่างนี้ยิ้มทางตาทั้งปาก
“1 วันพูดผิด”
ทันไหมไม่รู้ เอาตัวรอดเป็นยอดดี ดูท่าไม่น่าจะทัน หน้าที่ยิ้มทั้งตาทั้งปากเมื่อครู่หายไปแล้ว เหลือแต่หน้านิ่ง ๆ ตึง ๆ
“โอเค ๆ 7 วันก็ 7 วัน ขาดได้แต่ห้ามเกินนะ”
ปลงตก ปล่อยวาง หายใจเข้าน้อง หายใจออกน้อง ท่องไว้ยอดตองท่องไว้
“ก็แค่นั้น ไม่มีอะไรมาก ตื่นเช้ามาพี่ตองต้องทำกับข้าว ไปรับไปส่งเตย พาไปช็อปปิง ดูหนัง เลี้ยงหมูกระทะ ชาบู พาไปไหนที่เตยอยากไป ห้ามขัดห้ามบ่น”
คนฟังจากนั่งตัวตรง ตอนนี้นั่งกุมขมับ เอนตัวนอนราบไปกับโต๊ะกินข้าว เหมือนคนน็อตหลุด
“จัดไปน้องรัก” เสียงยานคางเหมือนคนกำลังจะตายยังไงยังงั้น
“เริ่มวันนี้เลยละกัน จะได้หมดเวรหมดกรรมกับพี่เร็ว ๆ”
พูดพร้อมเดินไปห้องครัว ล้างมือแล้วเดินขึ้นชั้นสองไปเลย
ปล่อยให้คนมีเวรมีกรรมตัวเป็น ๆ เมื่อไม่กี่นาทีนี้ หายใจพะงาบ ๆ เหมือนปลาขาดน้ำอยู่ที่โต๊ะกินข้าว ก่อนจะปลงตก เก็บจานเก็บแก้วไปล้างเช็ดอย่างดี วิ่งขึ้นห้องไปอาบน้ำล้างซวยจากตัวสักหน่อย ช่วงนี้สงสัยปีชง
Latest chapter
ยอดเตยของชลธาร ตอนที่ 63
“ขอบคุณนะคะ”“เรื่องอะไรครับ”“ทุกเรื่องค่ะ” อยู่ ๆ เขาก็ยื่นมือไปเปิดไฟหัวเตียง จับกรอบรูปมาถือไว้ ใจเธอกลับเต้นรัว ลืมเก็บเขาเห็นแล้ว“เก็บไว้นานรึยัง” ธารยื่นกรอบรูปที่มียอดเตย เขา และกลุ่มเพื่อนมาถามเธอ“เก็บไว้ตั้งแต่ถ่ายค่ะ”“รักพี่ตั้งแต่ตอนนั้นเลยเหรอ” ยอดเตยกลอกตาใส่เขาไปหนึ่งที แต่ก็จริงของเขา เธอรักเขาตั้งแต่ตอนนั้น“ไม่เชิงว่ารัก แค่ชอบ แล้วก็จะเลิกรักตั้งแต่วันนั้นด้วย” ธารพาคนที่เขานอนกอดลุกขึ้นนั่ง เขามองหน้าเธอชัด ๆ ใบหน้าขาวใสที่ไม่ได้แต่งแต้ม ธารอยากรู้เหมือนกันที่ผ่านมาเธอเมินใส่เขามาตลอดเพราะอะไร“ทำไมถึงเลิกชอบพี่ตั้งแต่วันนั้นล่ะครับ”“วันนั้นเตยได้ยินพี่ธารคุยกับพี่พิทย์ ว่าเตยไม่ใช่สเปกเป็นแค่เด็กผมเปียใครจะจีบก็จีบ แต่ไม่ใช่พี่แน่ ๆ” ธารมุมปากกระตุก ตัวเกร็งขึ้นมานิด เหมือนยอดเตยจะมีอารมณ์แต่เป็นอารมณ์โมโหเขา คนตัวโตถึงรีบอธิบายให้เธอฟังเร็ว ๆ“เตยฟังจบไหม” ยอดเตยส่ายหัวทั้งมองหน้าเขาเคือง ๆ ชายหนุ่มถึงได้จูบหน้าผากเธอก่อนจะอธิบายต่อ“ใช่ พี่บอกพิทย์ว่าพี่จะไม่มีทางจีบเตยแน่ ก็ตอนนั้นเตยยั
ยอดเตยของชลธาร ตอนที่ 62
“ทำไมถึงไม่เชื่อคะ”“เพราะเตยรักพี่” เขาตอบออกมาโดยไม่ต้องคิดอะไรมากเธอรักเขา ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าเขา ที่โมโหก็เพราะมันเสื้อใคร ทำไมมาอยู่ในห้องคนรักเขาเท่านั้น ยอดเตยยิ้มทั้งตาทั้งปากก่อนจะเลิกแกล้งคนแก่ขี้ลืม“คนแก่ขี้ลืมจริง เสื้อผ้านี้ จำไม่ได้เหรอคะ เสื้อพี่ธารทั้งนั้น วันที่เตยพาพี่มาบ้านวันแรกไงคะ”“หืม... เสื้อพี่”ธารคิดตามคำพูดยอดเตยถึงได้นึกออก เสื้อผ้าเขาเธอยังเก็บไว้อย่างดีไม่ใช่ตกยุคไปแล้วเหรอ พอพูดกันจนเข้าใจดีแถมโดนยอดเตยค้อนให้วงใหญ่ ว่าเขาไม่เชื่อใจเธอเธอบอกให้เขาไปอาบน้ำจะได้มาพักดึกแล้ว ด้วยน้ำเสียงห้วน ๆ ก่อนจะหันไปเก็บเสื้อผ้าให้เขา ธารถึงได้รีบไปอาบน้ำแต่งตัวให้เสร็จ จะรีบออกมาง้อเธอ อะไรวะเนี่ย ใครจะไปคิดว่าเป็นเสื้อผ้าตัวเอง ผ่านมาตั้งหลายเดือน ซวยแล้วไอ้ธารธารเดินออกจากห้องน้ำ เห็นยอดเตยนอนห่มผ้าตะแคงข้างให้เขา เธองอนเขาจนหลับไปจริงน่ะเหรอ คนตัวโตค่อย ๆ นั่งลงบนเตียง ยอดเตยแกล้งหลับ แกล้งงอนเขาไปงั้นก่อนที่จะรู้สึกว่าเตียงยวบลงข้างกาย ได้กลิ่นหอมสบู่อ่อน ๆ จากตัวเขา รับรู้ถึงไออุ่นจากด้านหลัง ธารรู้
ยอดเตยของชลธาร ตอนที่ 61
มะปรางยิ้มบาง ๆ ออกมา หน้าเธอแดงจัดด้วยความเขินอาย เขารอเธอมานานงั้นเหรอ ทุกครั้งที่ไปหาธารจะเห็นสายตาเขา เธอพอรู้ว่าเขาด่าเธอผ่านสายตาจนทำให้มะปรางไม่คิดจะเป็นแม้กระทั่งเพื่อนกับชีวี แต่พอได้มารู้จักจริง ๆ ในหลายเดือนเขาใส่ใจเธอมาก ถึงจะดูปากไม่ตรงกับใจ พูดวกไปวนมา ไม่ยอมรับตรง ๆ เธอกลับรู้สึกดีกับเขาขึ้นทุกวันส่วนชีวินที่โดนแฝดน้องอย่างชีวีแซว เขาทำแค่แสยะยิ้มให้ เกิดมาพร้อมคู่ครองบ้านมึงสิ ยัยคุณหนูนั่นต่อหน้าผู้ใหญ่ก็ดีอยู่หรอก ไม่รู้จะรักหรือจะร้ายสามวันดีสี่วันไข้ อย่ามาทำให้รักแล้วจากไปนะ บอกเลยว่ายากชีวีแฝดน้องที่ออกหลังเขาสามนาที มันรอมะปรางมานาน ยังดูมีความเป็นไปได้กว่าเขา ชีวินคิดอะไรอยู่คนเดียว ก่อนจะได้ยินมะปรางพูดขึ้น“ยินดีด้วยนะคะธาร น้องเตย”“ขอบใจนะ”“ขอบคุณค่ะพี่ปราง” ยอดเตยนั่งพูดคุยทักทายเพื่อนเขาอีกนิด ก่อนจะขอตัวไปโต๊ะเพื่อนตัวเองกว่าจะขอบคุณทุกคนที่มาร่วมยินดีทั้งเพื่อน ทั้งญาติผู้ใหญ่ก็เกือบค่ำ หลังรับประทานอาหารเสร็จทุกคนก็ทยอยกันกลับ ทั้งพ่อแม่และพี่ชายของธาร ส่วนตัวเขาไม่ได้กลับเพราะจะค้างที่นี่ตอนแรกพ่
ยอดเตยของชลธาร ตอนที่ 60
“ยื่นมือซ้ายให้พี่เขาเถอะลูก” แม่เลี้ยงรวีแตะไหล่ลูกสาวเป็งเชิงบอกยอดเตยยื่นมือเล็กวางบนมือใหญ่ ที่รอรับมือเธออยู่ก่อนแล้ว ธารสวมแหวนลงนิ้วนางข้างซ้ายให้คนตรงหน้า หัวใจทั้งสองคนเต้นแรง ยอดเตยยื่นมือไปหยิบแหวนวงใหญ่สวมใส่นิ้วนางข้างซ้ายให้ชายหนุ่มก่อนที่แม่ของเธอจะกระซิบให้เธอไหว้ขอบคุณพี่เขา ยอดเตยยกมือขึ้นก้มโน้มตัวลงไหว้คนตรงหน้า ธารฉีกยิ้มกว้างรีบยกมือขึ้นมารองมือเธอไว้ อีกมือลูบกลุ่มผมที่จัดทรงอย่างดีของเธอบางเบาช่างภาพเก็บภาพบรรยากาศในงานหมั้นเล็ก ๆ ถ่ายไปยิ้มไป ข้างหลังมีพ่อแม่ของทั้งสองฝ่ายนั่งบนโซฟา ฉีกยิ้มกว้างจนเห็นฟันหน้าครบทุกซี่พ่อเลี้ยงหิรัญตาแดงก่ำ ภรรยาได้แต่ตบหลังลูบไหล่ปลอบใจอยู่ข้าง ๆ ลูกสาวเขานี่ จะร้องไห้หน่อยก็คงไม่แปลก แต่ยอดตองบอกทีผมหมั้นพ่อไม่เห็นนั่งน้ำตาไหลแบบนี้เลยผู้เป็นพ่อสวนขึ้นทันทีว่าไหลสิ ทำไมจะไม่ไหล แต่ไม่ได้ไหลเพราะเป็นห่วงลูกชาย ไหลเพราะเป็นห่วงลูกสะใภ้ คิดยังไงมาหมั้นจับจองยอดตองไว้เป็นสามีในอนาคต ยอดตองยิ้มแห้งให้ทุกคน ส่วนคู่หมั้นคนสวยได้แต่ยิ้มน้อย ๆ ให้กับผู้ใหญ่ ทุกคนถึงได้พากันหัวเราะยิ้มแก้มปริกัน
ยอดเตยของชลธาร ตอนที่ 59
ส่วนวันนี้เป็นวันที่ธาร พิทย์ ยอดตอง บาร์ ชีวี ชีวินและเพื่อนที่จบพร้อมกันกับพวกเขาจะเข้ารับปริญญาบัตร ยอดเตยตื่นแต่เช้าไปรอเขาเข้าพิธีรับปริญญาบัตร ทั้งถือของให้เขา คอยต้อนรับญาติและเพื่อน ๆ ที่มาแสดงความยินดีกับชายหนุ่มเธอยิ้มแย้มแจ่มใสทั้งวัน พอพิธีรับเสร็จ ธารออกจากห้องประชุมใหญ่ เขาอยู่ในชุดสีขาวทั้งตัว สวมทับด้วยชุดครุยสีขาวบาง ๆ มีแถบสีของคณะ หน้าอกติดเข็มกลัดสัญลักษณ์มหาวิทยาลัย เขาดูสง่า ภูมิฐาน โดดเด่น รูปร่างสูงใหญ่ผมที่ถูกเซตไว้อย่างดีเดินไปทางไหนก็มีแต่คนมองกลุ่มพวกเขา พอถ่ายรูปกับเพื่อนและครอบครัวเสร็จ ชายหนุ่มเดินมาหาหญิงสาวที่ยืนยิ้มหวานให้เขาอยู่ ประโยคแรกที่เธอคุยกับเขา ทำเอาความเหนื่อยล้าทั้งหมดหายไป ธารฉีกยิ้มกว้างให้คนตรงหน้า“เหนื่อยไหมคะ วันนี้พี่ธารหล่อที่สุด”“เตยล่ะ เหนื่อยไหมหืม” ถามคนรักทั้งวางมือลงบนแก้มนิ่ม“ไม่เหนื่อยเลยค่ะ วันนี้เป็นวันสำคัญของพี่ธาร ยินดีด้วยนะคะ” ชายหนุ่มยิ้มกว้าง หัวใจเขาคันยุบยิบ มีความสุขทุกครั้งที่มีเธออยู่ข้างกาย“ขอบคุณครับ พี่ยังไม่ได้ถ่ายรูปกับเตยเลย”“จริงด้วย” ยอดเตยมองซ้า
ยอดเตยของชลธาร ตอนที่ 58
“พี่ธาร... ว้าย”ยอดเตยพูดได้แค่นั้น ธารรวบตัวอุ้มเธอเข้าห้องน้ำทันที วางเธอลงบนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า แยกเรียวขาสวยออกกว้าง ชายหนุ่มเดินไปยืนแทรกอยู่ตรงกลางระหว่างขาเธอเขาโน้มหน้าลงประกบปากจูบเธออยากดูดดื่ม ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าหาเกี่ยวลิ้นเล็กในโพรงปาก มือใหญ่ประคองใบหน้าหวาน นิ้วหัวแม่มือลูบไล้สัมผัสแก้มนวลบางเบายอดเตยยกแขนคล้องลำคอแกร่ง เงยหน้ารับจูบจากคนรัก ตะขอบราถูกปลดด้วยมือเดียวตามเคย มืออีกข้างลูบไล้โลมเล้าลำคอขาวลงมาหน้าอกอวบอิ่ม สัมผัสเอวบาง หน้าท้องแบนราบ จนถึงกลางกายเธอเกร็งตัวนิดเมื่อถูกเขาสัมผัสเธอผ่านเนื้อผ้า บดขยี้จุดอ่อนไหวจนเธอเสียวซ่านไปทั่วตัว ธารยกสะโพกเธอขึ้นทีละข้าง ดึงรั้งอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายเธอออกทั้งที่ปากยังประกบจูบไม่ห่างสอดมือมาแผ่นหลังเธอให้เอนไปด้านหลังสองมือใหญ่จับข้อเท้าเล็กทั้งสองข้างขึ้นวางบนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า ธารผละถอยออกจากริมฝีปากบาง ไล่จูบตามลำคอขาว ลงมาถึงหน้าอกหน้าใจที่มันช่างพอเหมาะพอเจาะทั้งมือทั้งปากของเขา ชายหนุ่มไม่รอแล้วอ้าปากสัมผัสยอดอก ตวัดลิ้นระรัวทั้งสองข้าง ยอดเตยวางมือไว้ด้านหลังค้ำพยุงตัวเอ
ยอดเตยของชลธาร ตอนที่ 7
“กูก็ว่างั้น เช้านี้น้องกูเหมือนขาดอะไรไปสักอย่าง” ยอดตองทำหน้าเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่“อะไรวะ” มองกลุ่มเด็กปีหนึ่งที่ยืนอยู่ท่ามกลางคนเป็นพัน ตอนนั่งมันคงเด่นไม่พอสินะ ธารคิดก่อนจะถามเพื่อนออกไป“สติไง” ยอดตองบอกออกมาขำ ๆ เพื่อนเขาก็พากันยิ้ม ๆท่าจะจริง ได้คำตอบจากเพื่อนมุมป
ยอดเตยของชลธาร ตอนที่ 6
เจอกันครั้งแรกก็ที่บ้านพักหน้ามหาวิทยาลัย ตอนนั้นเธอน่าจะกำลังขึ้นมัธยมปลายปีแรก ยังถักผมเปียวิ่งร้องไห้ตีกันกับพี่ชายรอบบ้านอยู่เลยเจอเขาครั้งแรกวันนั้นก็สวัสดีปกติ พอหลัง ๆ มา เจอกันก็ยกมือไหว้สวัสดีนั่นแหละ แต่จะบอกว่าไหว้ได้ไหมเหมือนเอามือประกบกัน หรือเรียกตบยุงยังได้เลย
ยอดเตยของชลธาร ตอนที่ 5
“พี่ตองไม่ต้องเดินลงไปส่งหรอก จะเข้าสาขาไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวเตยเดินเข้าไปเอง” ยอดเตยปลดเข็มขัดนิรภัยออกจากตัว หันหน้าไปหาพี่ชายที่กำลังมองมาทางเธออยู่ แล้วสายตานิ่ง ๆ ที่มองมาทางเธอ คืออะไรกัน“เดี๋ยวพี่เดินเข้าไปส่ง” พูดจบก็ลงจากรถ ยืนรอแป๊บเดียว ยอดเตยก็เดินมายืนข้างเขาสองพี่น้องถึงเดินเข้า
ยอดเตยของชลธาร ตอนที่ 4
ยอดเตยยืนรอพี่ชายนั่งใส่รองเท้าตรงเก้าอี้หน้าบ้าน เธอสวมชุดนักศึกษากระโปรงพลีตสั้นเหนือเข่า เสื้อนักศึกษาพอดีตัว สะพายกระเป๋าผ้าพร้อมรองเท้าผ้าใบสีขาวสะอาดตา ผมสีดำสนิทรวบเป็นหางม้าไว้ด้านหลัง ปอยผมน้อย ๆ ตกคลอเคลียลำคอขาวใบหน้ารูปไข่ แก้มอิ่ม ๆ ตาสองชั้นกลมโต แต่หางตาเชิดขึ้นเล็กน้อยดูเฉ
You May Also Like
น้องสาวข้างบ้านคนนี้ เป็นคนโปรดของพี่วิศวะขี้หวง
มิลเลียนาห์13.9K viewsซ่อนรักลับเมียวิศวะ / พันธะร้ายลงทัณฑ์รัก
อัญธิญาน์9.4K viewsเล่ห์รักวิศวะจอมโหด
Re-match I รีแมทช์14.1K viewsDON'T อย่ามาเล่นกับสายฟ้า
Sherlina14.2K viewsLonging for love เมื่อโหยหารัก
วิฬาร์นิล357 viewsเธอกับเขาและรักของเรา
นังหมูปีศาจ104 viewsSAVAGE FRIEND พิษเพื่อนเลว
B.crazy’196 viewsผมคลั่งไคล้คุณ(Crazy about you)
NaBee-KP702 views
