Mag-log inShare
ตอนที่ 4
Petsa ng paglalathala:
2026-04-27 19:15:56ยอดเตยยืนรอพี่ชายนั่งใส่รองเท้าตรงเก้าอี้หน้าบ้าน เธอสวมชุดนักศึกษากระโปรงพลีตสั้นเหนือเข่า เสื้อนักศึกษาพอดีตัว สะพายกระเป๋าผ้าพร้อมรองเท้าผ้าใบสีขาวสะอาดตา ผมสีดำสนิทรวบเป็นหางม้าไว้ด้านหลัง ปอยผมน้อย ๆ ตกคลอเคลียลำคอขาว
ใบหน้ารูปไข่ แก้มอิ่ม ๆ ตาสองชั้นกลมโต แต่หางตาเชิดขึ้นเล็กน้อยดูเฉี่ยวขึ้น เพิ่มเสน่ห์ให้กับเครื่องหน้า นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้ม จมูกไม่โด่งมาก แต่ปลายรั้นเชิดน้อย ๆ ริมฝีบางอิ่มชมพูระเรื่อ
เวลายิ้มจะมีบุ๋มที่มุมปาก ชวนให้คนที่มองผ่านเลยไปแล้ว หันกลับมามองซ้ำอีกรอบ ผิวขาวเนียนใส เธอไม่ได้แต่งหน้า ลงแค่กันแดดและแป้งฝุ่น กับลิป กลอสกลิ่นผลไม้รูปร่างสมส่วน
ยอดตองใส่รองเท้าเสร็จยืนขึ้นเต็มความสูง เขาสวมเสื้อยืดสีขาวเรียบง่ายด้านในทับด้วยเสื้อช็อปสีแดงเข้ม กางเกงยีนสีดำเข้ารูป ผิวของเขาเข้มกว่ายอดเตยเล็กน้อย ธรรมดาของผู้ชายเล่นกีฬากลางแจ้ง คิ้วหนาปลายตัดตรง ตาสองชั้นหางตาเฉียงขึ้น นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มเกือบดำ จมูกโด่ง ไหล่กว้าง ขายาวสมส่วน เขาสูงกว่าน้องสาวมาก
สองพี่น้องที่หน้าตาออกจะไม่เหมือนกันแค่ดูคล้าย มีอย่างหนึ่งที่เหมือนกันคือเวลายิ้มมีบุ๋มที่ข้างแก้ม
ยอดเตยเคยบอกว่าเวลาที่พี่ชายไม่ยิ้ม หน้าเหมือนตัวร้ายจากละครหลังข่าว ที่ในหัวคิดแต่แผนชั่ว ๆ เต็มไปหมด จนแสดงออกทางสีหน้า แม้จะอยู่เฉย ๆ ก็ตาม
แต่เวลาพี่ชายยิ้มหน้าเหมือนเจ้าโพในรายการโทรทัศน์สำหรับเด็ก ที่มีมนุษย์ต่างดาวสี่ตัวสีสันสดใส คนฟังได้แต่กลอกตา ทำไมกล้ามเนื้อบนหน้าเขา ถึงได้เปลี่ยนจากหน้าตีนเป็นหลังมือได้ขนาดนั้น
“เสร็จแล้วไปกัน”
หันไปบอกน้องสาวที่ยืนเอามือกอดอก มองเขาใส่รองเท้าจนเสร็จ
ยอดเตยจากที่ก้มมอง พอพี่ยืนเต็มความสูง กลายเป็นเธอต้องเงยหน้าจนคอตั้ง เพราะเธอสูงแค่ช่วงอกเขา
ยอดตองมองยังนึกขำ โชคดีจริง ๆ ที่เขาได้ความสูงจากพ่อ ถ้าสลับจากเขาได้ความสูงจากแม่ ยอดเตยได้ความสูงจากพ่อ นึกภาพตัวเองต้องสูงเท่าอกยอดเตยแล้วดูแปลก ๆ แฮะ
“จะขับเจ้านี่ไปเหรอ” ถามคนที่ขึ้นไปนั่งคร่อมรถบิ๊กไบค์คันใหญ่
“คันนี้แหละเร็วดี เอารถยนต์ไปเดี๋ยวรถติด” รถติดแน่ จะไปมหาวิทยาลัยต้องยูเทิร์นรถ เพราะบ้านอยู่คนละฝั่งกับมหาวิทยาลัย
“น้องใส่กระโปรง พี่เห็นไหม” เห็นสิเขาไม่ได้ตาบอดสักหน่อย จะเป็นไร แต่ก่อนเขาก็ขับไปส่งตอนเรียนมอปลายออกจะบ่อย ได้แต่คิดและตอบในใจ
“ปกติน้องก็ซ้อนได้นี่”
“แต่วันนี้ไม่ปกตินี่” ยอดตองคิ้วกระตุก ฟังจากน้ำเสียง สถานการณ์ยังไม่ปกติเท่าไร
ได้ ! ได้สิ ! ได้เลย ! เจ็ดวันเท่านั้นท่องไว้ ๆ ท่องวันละเก้าร้อยเก้าสิบเก้ารอบต่อวัน คิดพร้อมก้าวขายาว ๆ ลงจากรถมอเตอร์ไซค์คันใหญ่ วิ่งไปหยิบกุญแจรถยนต์ในบ้าน แล้วเปิดประตูด้านหน้าฝั่งคนนั่งให้ พร้อมผายมือให้ยอดเตยเข้าไปนั่งในรถ
“เชิญครับคุณผู้หญิง” คนที่ถูกเรียกคุณผู้หญิงกลั้นขำจนปวดแก้ม
เธอไม่ได้งอนอะไรพี่ชายมากมาย เธอรู้ดีว่าพี่ชายเป็นยังไง ที่ไม่รับโทรศัพท์เพราะเมาหนักหลับเป็นตาย จนเธอต้องดั้นด้นขึ้นรถประจำทางมาเอง ดีนะที่เธอโตจนปรับตัวได้บ้างแล้ว แต่ถ้าให้เลือก เลี่ยงได้ก็อยากเลี่ยง
ยอดเตยมาเรียนที่นี่ไม่มีเพื่อน เพื่อนสนิทตอนมัธยมต่างคนต่างแยกย้าย กันไปเรียนต่างมหาวิทยาลัย บางคนไปเรียนต่างจังหวัดก็มี เธอจึงหาข้ออ้างให้พี่ชายอยู่ใกล้ตัวให้ได้มากที่สุด สักอาทิตย์คงปรับตัวเข้ากับมหาวิทยาลัยใหญ่ได้
แต่ต่อให้เธอไม่หาข้ออ้าง ยอดตองก็ยังจะไปรับไปส่ง พาไปนั่นไปนี่ตามที่เธอขออยู่ดี เราไม่ได้เป็นพี่น้องที่บอกรักกันตลอด
แต่ถ้าน้องเจ็บ พี่ก็กระวนกระวายใจอยู่ไม่สุข ถ้าพี่เจ็บน้องก็น้ำตาคลอน้ำตาร่วงเพราะกลัวพี่เจ็บ ตบตีกันตามประสาพี่น้อง แต่พี่ชายก็ยอมลงให้ตลอดมา
“ให้พี่ไปส่งที่คณะใช่ไหม”
รถยนต์ขับผ่านประตูมหาวิทยาลัยเข้ามาแล้ว คนขับหันไปถามคนนั่งข้างเร็ว ๆ ก่อนจะหันกลับมามองทาง
ยอดตองขับรถตรงไปที่คณะ เพราะวันนี้เป็นวันรายงานตัวรวมน้องใหม่เข้าคณะวิศวะ ยอดตองอยู่ปีสุดท้ายแล้ว เขาเรียนเชิงปฏิบัติมากกว่าทฤษฎี ส่วนมากจะเร่งทำโพรเจกต์จบ จึงมีเวลาว่างที่ต้องจัดสรรเอาเอง
ส่วนมากเขาจะอยู่ที่สาขากับเพื่อน หมกตัวที่ห้องทำโพรเจกต์ เมื่อได้ความคืบหน้าส่งให้อาจารย์ที่ปรึกษาช่วยตรวจ ได้คำแนะนำมา ก็แก้ไขจนกว่าจะทำโพรเจกต์จบให้ผ่าน
“ใช่ค่ะ วันนี้ไปรวมตัวที่คณะก่อน ถึงจะแยกไปแต่ละสาขา พี่เข้าด้วยเหรอ” ยอดเตยมองออกไปนอกรถอย่างตื่นเต้น วันนี้เธอจะได้ไปหาเพื่อนใหม่ และเริ่มต้นใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัย
“พี่ไม่ได้เข้านะวันนี้ ส่วนมากจะเป็นปี 2 ปี 3 ที่จะดูแลน้องใหม่เป็นหลัก”
ปีสามออกฝึกงานบ้างประปราย ที่บอกว่าประปรายเพราะบางคนก็ได้ออกฝึกทัน บางคนก็ออกฝึกไม่ทัน ถ้าจะออกฝึกงานได้ ต้องมีเกรดเฉลี่ยไม่ต่ำกว่า 2.00 ปีสามต้องเคลียร์ตัวเองให้ดี และต้องฝึกงานไม่น้อยกว่าหกเดือน
ถ้าเกรดเฉลี่ยไม่ถึง 2.00 และไม่ได้ออกฝึกงานตามหลักสูตรเรียนสี่ปี ละก็ มีหวังเข้าหลักสูตรเรียนพร้อมเพื่อนจบพร้อมแพทย์แน่ ๆ ยอดตองอยู่ปีสี่แล้ว ผ่านการฝึกงานมาได้เกือบรากเลือด ส่วนกิจกรรมรับน้องใหม่นั้น เขาเข้าบ้างถ้ามีช่วงกิจกรรมสำคัญเท่านั้น คนน้องพยักหน้ารับรู้ รถยนต์จะเลี้ยวเข้าจอดข้างตึกคณะวิศวะ
Pinakabagong kabanata
ยอดเตยของชลธาร ตอนที่ 63
“ขอบคุณนะคะ”“เรื่องอะไรครับ”“ทุกเรื่องค่ะ” อยู่ ๆ เขาก็ยื่นมือไปเปิดไฟหัวเตียง จับกรอบรูปมาถือไว้ ใจเธอกลับเต้นรัว ลืมเก็บเขาเห็นแล้ว“เก็บไว้นานรึยัง” ธารยื่นกรอบรูปที่มียอดเตย เขา และกลุ่มเพื่อนมาถามเธอ“เก็บไว้ตั้งแต่ถ่ายค่ะ”“รักพี่ตั้งแต่ตอนนั้นเลยเหรอ” ยอดเตยกลอกตาใส่เขาไปหนึ่งที แต่ก็จริงของเขา เธอรักเขาตั้งแต่ตอนนั้น“ไม่เชิงว่ารัก แค่ชอบ แล้วก็จะเลิกรักตั้งแต่วันนั้นด้วย” ธารพาคนที่เขานอนกอดลุกขึ้นนั่ง เขามองหน้าเธอชัด ๆ ใบหน้าขาวใสที่ไม่ได้แต่งแต้ม ธารอยากรู้เหมือนกันที่ผ่านมาเธอเมินใส่เขามาตลอดเพราะอะไร“ทำไมถึงเลิกชอบพี่ตั้งแต่วันนั้นล่ะครับ”“วันนั้นเตยได้ยินพี่ธารคุยกับพี่พิทย์ ว่าเตยไม่ใช่สเปกเป็นแค่เด็กผมเปียใครจะจีบก็จีบ แต่ไม่ใช่พี่แน่ ๆ” ธารมุมปากกระตุก ตัวเกร็งขึ้นมานิด เหมือนยอดเตยจะมีอารมณ์แต่เป็นอารมณ์โมโหเขา คนตัวโตถึงรีบอธิบายให้เธอฟังเร็ว ๆ“เตยฟังจบไหม” ยอดเตยส่ายหัวทั้งมองหน้าเขาเคือง ๆ ชายหนุ่มถึงได้จูบหน้าผากเธอก่อนจะอธิบายต่อ“ใช่ พี่บอกพิทย์ว่าพี่จะไม่มีทางจีบเตยแน่ ก็ตอนนั้นเตยยั
ยอดเตยของชลธาร ตอนที่ 62
“ทำไมถึงไม่เชื่อคะ”“เพราะเตยรักพี่” เขาตอบออกมาโดยไม่ต้องคิดอะไรมากเธอรักเขา ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าเขา ที่โมโหก็เพราะมันเสื้อใคร ทำไมมาอยู่ในห้องคนรักเขาเท่านั้น ยอดเตยยิ้มทั้งตาทั้งปากก่อนจะเลิกแกล้งคนแก่ขี้ลืม“คนแก่ขี้ลืมจริง เสื้อผ้านี้ จำไม่ได้เหรอคะ เสื้อพี่ธารทั้งนั้น วันที่เตยพาพี่มาบ้านวันแรกไงคะ”“หืม... เสื้อพี่”ธารคิดตามคำพูดยอดเตยถึงได้นึกออก เสื้อผ้าเขาเธอยังเก็บไว้อย่างดีไม่ใช่ตกยุคไปแล้วเหรอ พอพูดกันจนเข้าใจดีแถมโดนยอดเตยค้อนให้วงใหญ่ ว่าเขาไม่เชื่อใจเธอเธอบอกให้เขาไปอาบน้ำจะได้มาพักดึกแล้ว ด้วยน้ำเสียงห้วน ๆ ก่อนจะหันไปเก็บเสื้อผ้าให้เขา ธารถึงได้รีบไปอาบน้ำแต่งตัวให้เสร็จ จะรีบออกมาง้อเธอ อะไรวะเนี่ย ใครจะไปคิดว่าเป็นเสื้อผ้าตัวเอง ผ่านมาตั้งหลายเดือน ซวยแล้วไอ้ธารธารเดินออกจากห้องน้ำ เห็นยอดเตยนอนห่มผ้าตะแคงข้างให้เขา เธองอนเขาจนหลับไปจริงน่ะเหรอ คนตัวโตค่อย ๆ นั่งลงบนเตียง ยอดเตยแกล้งหลับ แกล้งงอนเขาไปงั้นก่อนที่จะรู้สึกว่าเตียงยวบลงข้างกาย ได้กลิ่นหอมสบู่อ่อน ๆ จากตัวเขา รับรู้ถึงไออุ่นจากด้านหลัง ธารรู้
ยอดเตยของชลธาร ตอนที่ 61
มะปรางยิ้มบาง ๆ ออกมา หน้าเธอแดงจัดด้วยความเขินอาย เขารอเธอมานานงั้นเหรอ ทุกครั้งที่ไปหาธารจะเห็นสายตาเขา เธอพอรู้ว่าเขาด่าเธอผ่านสายตาจนทำให้มะปรางไม่คิดจะเป็นแม้กระทั่งเพื่อนกับชีวี แต่พอได้มารู้จักจริง ๆ ในหลายเดือนเขาใส่ใจเธอมาก ถึงจะดูปากไม่ตรงกับใจ พูดวกไปวนมา ไม่ยอมรับตรง ๆ เธอกลับรู้สึกดีกับเขาขึ้นทุกวันส่วนชีวินที่โดนแฝดน้องอย่างชีวีแซว เขาทำแค่แสยะยิ้มให้ เกิดมาพร้อมคู่ครองบ้านมึงสิ ยัยคุณหนูนั่นต่อหน้าผู้ใหญ่ก็ดีอยู่หรอก ไม่รู้จะรักหรือจะร้ายสามวันดีสี่วันไข้ อย่ามาทำให้รักแล้วจากไปนะ บอกเลยว่ายากชีวีแฝดน้องที่ออกหลังเขาสามนาที มันรอมะปรางมานาน ยังดูมีความเป็นไปได้กว่าเขา ชีวินคิดอะไรอยู่คนเดียว ก่อนจะได้ยินมะปรางพูดขึ้น“ยินดีด้วยนะคะธาร น้องเตย”“ขอบใจนะ”“ขอบคุณค่ะพี่ปราง” ยอดเตยนั่งพูดคุยทักทายเพื่อนเขาอีกนิด ก่อนจะขอตัวไปโต๊ะเพื่อนตัวเองกว่าจะขอบคุณทุกคนที่มาร่วมยินดีทั้งเพื่อน ทั้งญาติผู้ใหญ่ก็เกือบค่ำ หลังรับประทานอาหารเสร็จทุกคนก็ทยอยกันกลับ ทั้งพ่อแม่และพี่ชายของธาร ส่วนตัวเขาไม่ได้กลับเพราะจะค้างที่นี่ตอนแรกพ่
ยอดเตยของชลธาร ตอนที่ 60
“ยื่นมือซ้ายให้พี่เขาเถอะลูก” แม่เลี้ยงรวีแตะไหล่ลูกสาวเป็งเชิงบอกยอดเตยยื่นมือเล็กวางบนมือใหญ่ ที่รอรับมือเธออยู่ก่อนแล้ว ธารสวมแหวนลงนิ้วนางข้างซ้ายให้คนตรงหน้า หัวใจทั้งสองคนเต้นแรง ยอดเตยยื่นมือไปหยิบแหวนวงใหญ่สวมใส่นิ้วนางข้างซ้ายให้ชายหนุ่มก่อนที่แม่ของเธอจะกระซิบให้เธอไหว้ขอบคุณพี่เขา ยอดเตยยกมือขึ้นก้มโน้มตัวลงไหว้คนตรงหน้า ธารฉีกยิ้มกว้างรีบยกมือขึ้นมารองมือเธอไว้ อีกมือลูบกลุ่มผมที่จัดทรงอย่างดีของเธอบางเบาช่างภาพเก็บภาพบรรยากาศในงานหมั้นเล็ก ๆ ถ่ายไปยิ้มไป ข้างหลังมีพ่อแม่ของทั้งสองฝ่ายนั่งบนโซฟา ฉีกยิ้มกว้างจนเห็นฟันหน้าครบทุกซี่พ่อเลี้ยงหิรัญตาแดงก่ำ ภรรยาได้แต่ตบหลังลูบไหล่ปลอบใจอยู่ข้าง ๆ ลูกสาวเขานี่ จะร้องไห้หน่อยก็คงไม่แปลก แต่ยอดตองบอกทีผมหมั้นพ่อไม่เห็นนั่งน้ำตาไหลแบบนี้เลยผู้เป็นพ่อสวนขึ้นทันทีว่าไหลสิ ทำไมจะไม่ไหล แต่ไม่ได้ไหลเพราะเป็นห่วงลูกชาย ไหลเพราะเป็นห่วงลูกสะใภ้ คิดยังไงมาหมั้นจับจองยอดตองไว้เป็นสามีในอนาคต ยอดตองยิ้มแห้งให้ทุกคน ส่วนคู่หมั้นคนสวยได้แต่ยิ้มน้อย ๆ ให้กับผู้ใหญ่ ทุกคนถึงได้พากันหัวเราะยิ้มแก้มปริกัน
ยอดเตยของชลธาร ตอนที่ 59
ส่วนวันนี้เป็นวันที่ธาร พิทย์ ยอดตอง บาร์ ชีวี ชีวินและเพื่อนที่จบพร้อมกันกับพวกเขาจะเข้ารับปริญญาบัตร ยอดเตยตื่นแต่เช้าไปรอเขาเข้าพิธีรับปริญญาบัตร ทั้งถือของให้เขา คอยต้อนรับญาติและเพื่อน ๆ ที่มาแสดงความยินดีกับชายหนุ่มเธอยิ้มแย้มแจ่มใสทั้งวัน พอพิธีรับเสร็จ ธารออกจากห้องประชุมใหญ่ เขาอยู่ในชุดสีขาวทั้งตัว สวมทับด้วยชุดครุยสีขาวบาง ๆ มีแถบสีของคณะ หน้าอกติดเข็มกลัดสัญลักษณ์มหาวิทยาลัย เขาดูสง่า ภูมิฐาน โดดเด่น รูปร่างสูงใหญ่ผมที่ถูกเซตไว้อย่างดีเดินไปทางไหนก็มีแต่คนมองกลุ่มพวกเขา พอถ่ายรูปกับเพื่อนและครอบครัวเสร็จ ชายหนุ่มเดินมาหาหญิงสาวที่ยืนยิ้มหวานให้เขาอยู่ ประโยคแรกที่เธอคุยกับเขา ทำเอาความเหนื่อยล้าทั้งหมดหายไป ธารฉีกยิ้มกว้างให้คนตรงหน้า“เหนื่อยไหมคะ วันนี้พี่ธารหล่อที่สุด”“เตยล่ะ เหนื่อยไหมหืม” ถามคนรักทั้งวางมือลงบนแก้มนิ่ม“ไม่เหนื่อยเลยค่ะ วันนี้เป็นวันสำคัญของพี่ธาร ยินดีด้วยนะคะ” ชายหนุ่มยิ้มกว้าง หัวใจเขาคันยุบยิบ มีความสุขทุกครั้งที่มีเธออยู่ข้างกาย“ขอบคุณครับ พี่ยังไม่ได้ถ่ายรูปกับเตยเลย”“จริงด้วย” ยอดเตยมองซ้า
ยอดเตยของชลธาร ตอนที่ 58
“พี่ธาร... ว้าย”ยอดเตยพูดได้แค่นั้น ธารรวบตัวอุ้มเธอเข้าห้องน้ำทันที วางเธอลงบนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า แยกเรียวขาสวยออกกว้าง ชายหนุ่มเดินไปยืนแทรกอยู่ตรงกลางระหว่างขาเธอเขาโน้มหน้าลงประกบปากจูบเธออยากดูดดื่ม ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าหาเกี่ยวลิ้นเล็กในโพรงปาก มือใหญ่ประคองใบหน้าหวาน นิ้วหัวแม่มือลูบไล้สัมผัสแก้มนวลบางเบายอดเตยยกแขนคล้องลำคอแกร่ง เงยหน้ารับจูบจากคนรัก ตะขอบราถูกปลดด้วยมือเดียวตามเคย มืออีกข้างลูบไล้โลมเล้าลำคอขาวลงมาหน้าอกอวบอิ่ม สัมผัสเอวบาง หน้าท้องแบนราบ จนถึงกลางกายเธอเกร็งตัวนิดเมื่อถูกเขาสัมผัสเธอผ่านเนื้อผ้า บดขยี้จุดอ่อนไหวจนเธอเสียวซ่านไปทั่วตัว ธารยกสะโพกเธอขึ้นทีละข้าง ดึงรั้งอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายเธอออกทั้งที่ปากยังประกบจูบไม่ห่างสอดมือมาแผ่นหลังเธอให้เอนไปด้านหลังสองมือใหญ่จับข้อเท้าเล็กทั้งสองข้างขึ้นวางบนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า ธารผละถอยออกจากริมฝีปากบาง ไล่จูบตามลำคอขาว ลงมาถึงหน้าอกหน้าใจที่มันช่างพอเหมาะพอเจาะทั้งมือทั้งปากของเขา ชายหนุ่มไม่รอแล้วอ้าปากสัมผัสยอดอก ตวัดลิ้นระรัวทั้งสองข้าง ยอดเตยวางมือไว้ด้านหลังค้ำพยุงตัวเอ
ยอดเตยของชลธาร ตอนที่ 18
ยืนมองอยู่นานก่อนจะหันไปอุ่นข้าวต้ม ตักใส่ถ้วยรองด้วยจานเดินเอาไปวางไว้ที่โต๊ะ ถึงไปเคาะประตูห้องของคนป่วยก๊อก ก๊อก ก๊อก“กินข้าวไหม อุ่นเสร็จแล้วค่ะ” รออยู่นานก็ไม่ได้ยินเสียงตอบก๊อก ก๊อก ก๊อก“อุ่นข้าวต้มเสร็จแล้วพี่จะกินเลยไหม”“...” เงียบกริบยอดเตย
ยอดเตยของชลธาร ตอนที่ 14
‘มึงจะบ้าเหรอเจ็บขนาดนี้ นอนลง’ ชีวีกดไหล่เพื่อนเบา ๆ ให้นอนลงที่เตียงตามเดิม ก่อนที่บาร์จะพูดเสริมให้เพื่อนสบายใจ‘เตยโตแล้วนะมึง ไม่ไปรับน้องก็กลับได้ปะ’‘น้องกลับได้ แต่กูดันย้ำกับยอดเตยเมื่อเช้า ว่าจะมารับ อย่าไปไหน เพราะเตยปรับพื้นฐานวันสุดท้าย พรุ่งนี้หยุด ตอนเย็นจะพาไปกินชาบู
ยอดเตยของชลธาร ตอนที่ 10
“ใช่ แต่โทร.ไม่ติด ไม่รู้แบตฯ หมดรึเปล่า”ยอดเตยบอกเพื่อน ทั้งกดโทร.ออกหาพี่ชายซ้ำ ๆ ก็ไม่ติด วันนี้เลิกค่ำด้วย เพราะวันนี้เป็นวันปรับพื้นฐานวันสุดท้าย เลยทวนเนื้อหานานหน่อยเธอกระวนกระวายใจ ยอดเตยไม่ชอบความมืดเท่าไรนัก นอกจากแพ้รถบัสแล้ว เธอก็ไม่ชอบความมืดที่สุด ทั้งเพื่อนทั้งรุ่นพ
ยอดเตยของชลธาร ตอนที่ 11
เหตุการณ์ก่อนหน้าจากวันนั้นที่ธารกับยอดตองไปหายอดเตยที่สาขาเธอ ผ่านมาเกือบสัปดาห์ ธารแทบไม่ได้เจอหน้ากับยอดเตยเลย เขายุ่งทำโพรเจกต์ ส่วนยอดเตยก็ยุ่งกับการรับน้องปรับพื้นฐานเรื่องคาใจที่เธอเมินเขา ธารไม่ได้ลืมแค่วางเอาไว้ก่อน เขาต้องจัดการกับความรู้สึกยุ่ง ๆ นี้แน่ แต่ยังไม่ใช่ตอนน
Maaari mong magustuhan
ล่ามรักพี่ว๊ากสุดโหด
Lucypan_11.9K viewsCRAZY LOVE คลั่งรัก | ฟาเรนไฮต์ (จบ)
อยู่ในตะเกียงแก้ว148.9K viewsวิศวะเกียร์ร้ายกับดักรัก
ฮายอนนี่12.4K viewsสะดุดรักวิศวะขี้หึง
ชาไทยเย็น54.6K viewsReturn to Gear กฏของวิศวะคือไม่ยอมเป็นแฟนเก่า
เพียงเจ้าขา1.5K viewsเกียร์รักปักใจ Heart engineer
Goldberry206 views(คู่เพื่อน) อาถรรพ์ลานเกียร์
ใจดินสอ / เดือนสิบสอง164 viewsเข็มจ๊ะ
Chantara-Ghanta120 views
