LOGINShare
ตอนที่ 3/1
publish date:
2026-09-19 19:36:59ดอกไฮเดรนเยียสีฟ้า
“ความเข้าใจ ความซื่อสัตย์ การให้อภัย” ดอกไม้แต่ละชนิดมีความหมายซ่อนอยู่... การตีความหมายของภาษาดอกไม้ ในหนังสือชื่อ เลอ ลองแกจ เดส์ เฟลอร์ (Le Langage des Fleurs) มีการแปลความหมายของดอกไม้รวบรวมไว้กว่า 8,000 ชนิด มัสลินมีฉบับที่แปลเป็นภาษาอังกฤษไว้ในครอบครองด้วย บางทีหากสื่อสารออกมาเป็นคำพูดกับใครสักคน มันอาจจะทำได้ยาก แต่หากใช้ภาษาดอกไม้ในการสื่อสารแทนใจอาจเป็นเรื่องที่ง่ายกว่า... “โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง” เสียงสุนัขทั้งสองตัวดังมาจากชั้นล่าง มัสลินค่อยๆ เดินลงบันไดด้วยความระมัดระวัง พบว่าปากของพวกมันคาบชามข้าวสแตนเลสแล้วเดินตุ๊ต๊ะต้วมเตี้ยมเข้ามาหาเธอ พร้อมกับวางชามข้าวลงเบื้องหน้าของเธอเป็นสัญญานว่าพวกมันหิวแล้ว คล้ายกับกำลังจะบอกเธอว่า รีบเอาอาหารมาเติมให้ทีสิมนุษย์ พ่อคงเลี้ยงพวกมันอย่างดีจนอ้วนฉุแบบนี้ “หิวแล้วล่ะสิ แต่ต่อไปพวกแกต้องลดน้ำหนักแล้วนะ กินอาหารให้น้อยลง ออกกำลังกายให้มากหน่อย พวกแกจะได้มีสุขภาพที่ดี เข้าใจไหม?” สุนัขก็เหมือนคน หากน้ำหนักมากเกินเกณฑ์ก็มักจะมีโรคร้ายตามมา มัสลินพูดกับมัน มันก็เอียงคอมองเธอด้วยความสงสัย เธอก็ไม่แน่ใจหรอกนะว่าพวกมันจะเข้าใจที่เธอพูดหรือเปล่า มัสลินมองซ้ายแลขวามองหาถุงอาหารของพวกมัน เหมือนว่ามันจะเข้าใจในสิ่งที่เธอกำลังสื่อสาร ... เจ้าปุ๊กลุกสุนัขพันธุ์แจ็ค รัสเซลเทอร์เรีย จึงเดินอุ้ยอ้ายนำทางไปยังถุงอาหารในห้องครัว แถมมันยังใช้ขาหน้าแตะที่ถุงอาหารชี้บอกตำแหน่งอีก “โฮ่ง!” “แสนรู้เชียวนะ” ไม่รู้ว่าพวกมันจะแสนรู้เฉพาะตอนที่หิวหรือเปล่า เธอยิ้มขันแกมเอ็นดูแล้วลูบหัวมันเบาๆ จากนั้นก็ตักอาหารใส่ชามยื่นให้พวกมันทั้งสองตัว มัสลินผละออกมาเดินสำรวจในครัว มีข้าวสาร อาหารแห้ง มีวัตถุดิบสดในตู้เย็นสำหรับทำอาหารอยู่บ้างแล้ว คงเป็นป้าเฟื้องที่ซื้อติดครัวเอาไว้ให้ อีกเรื่องที่เธอคิดในหัวตอนนี้ บางทีเธอควรจะเรียนขับรถไว้บ้างเผื่อว่าฉุกเฉิน หากมัวแต่คอยพึ่งพาแต่ป้าเฟื้องคงไม่ได้ พอคิดถึงป้าเฟื้องขึ้นมา หล่อนก็โผล่หน้ามาทันที อายุยืนเสียจริง มองดูเวลาก็ใกล้เที่ยงพอดี หล่อนมาพร้อมมะม่วงน้ำดอกไม้ลูกห่ามๆ น้ำปลาหวาน คงจำได้ว่ามัสลินบ่นว่าเปรี้ยวปากอยากกิน หล่อนจึงซื้อมาจากชาวบ้านในชุมชน และพ่วงขนมจีนน้ำยาปลาช่อน ที่หล่อนทำเองกับมือมาให้อีกด้วย ที่นี่เป็นชุมชนหมู่บ้านเล็กๆ อยู่กันไม่ถึงร้อยหลังคาเรือน และตั้งอยู่ในหุบเขาจึงทำให้มีอากาศเย็นตลอดทั้งปี ที่นี่สงบเงียบ ทุกคนถ้อยทีถ้อยอาศัยพึ่งพากัน เธอชักจะรู้สึกชอบที่นี่เสียแล้วสิ... จากนั้นมัสลินจึงใช้โอกาสนี้ปรึกษาป้าเฟื้องเรื่องอยากเรียนขับรถ “ไม่ต้องไม่เรียนให้เปลืองเงินหรอก เอาอย่างนี้สิ พรุ่งนี้ครอบครัวบ้านใหญ่จะมาเยี่ยมป้า และจะแวะมาหาเราด้วยนะ ก็ให้ตาตามช่วยสอนให้ รายนั้นเขาใจเย็นมากนะ” จริงๆ เธอไม่อยากรบกวนใคร เพราะเห็นมามากว่าคนในครอบครัวมักจะทะเลาะกันมานักต่อนักเรื่องการสอนขับรถ เธอรู้จากป้าเฟื้องมาแล้วว่าคนบ้านใหญ่นั้น คุณดวงดาวมีลูกชายฝาแฝดสองคนชื่อคุณตาม หรือตามตะวันและคุณจันทร์ หรือ จันทรคุปต์ หล่อนไม่มีลูกสาว พอป้าเฟื้องเห็นสีหน้าแววตาที่ดูวิตกกังวลของเธอก็รีบเอื้อมมือมาแตะต้นแขนเธอแผ่วเบาทันที “ไม่ต้องกังวลใจไปหรอกนะลูก คนบ้านใหญ่เขาเป็นคนจิตใจดีนะ โดยเฉพาะแม่ของเจ้าแฝดยังบ่นว่าอยากเจอหนูอยู่เลย” มัสลินไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นคนเช่นไร พอเจอหน้ากันจริงๆ แล้วจะเหมือนกับที่ป้าเฟื้องเล่าให้ฟังหรือไม่ มันก็คงจะรู้สึกประหม่าและตะขิดตะขวงใจอยู่ไม่น้อย ที่เธอจะได้เจอหน้าพวกเขาในฐานะของลูกนอกกฎหมายของพ่อ มัสลินยิ้มแห้งเพราะเธอวางสีหน้าไม่ถูก ก็ได้แต่พยักหน้ารับน้อยๆ ไปก่อน ... เมื่อถึงวันที่จะได้พบกับคนบ้านใหญ่ มัสลินเองก็ช่วยป้าเฟื้องตระเตรียมอาหารเที่ยงไว้รอพวกเขาด้วย ป้าเฟื้องนำดอกไฮเดรนเยียสีฟ้า และสีม่วงมาจัดลงแจกันประดับประดาตกแต่งไว้ในบ้าน การมีดอกไม้ในบ้านแบบนี้ ก็ทำให้รู้สึกอบอุ่นและผ่อนคลายอย่างน่าเหลือเชื่อ เมื่อถึงเวลานัดหมาย รถสปอร์ตสัญชาติยุโรปคันหรูก็ขับมาจอดที่บ้านของป้าเฟื้อง มัสลินจึงเดินออกไปต้อนรับ พวกเขารับรู้จากป้าเฟื้องเบื้องต้นแล้วว่า มัสลินเผชิญกับปัญหาอะไรมาบ้าง และยังรู้สึกสงสารเธอมาก ที่ผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่งต้องเจอกับปัญหาที่ถาโถมเข้ามารอบด้าน “ยัยหนูมัสใช่ไหมลูก?” มัสลินพยักหน้ารับก่อนจะยกมือกระพุ่มไหว้ดวงดาวและกล่าวทักทาย รวมถึงไหว้พี่ชายฝาแฝดต่างมารดาทั้งสองคนที่ยืนขนาบข้างมารดาของพวกเขาด้วย “ใช่ค่ะ เชิญข้างในก่อนค่ะ อาหารเตรียมพร้อมแล้วค่ะ” เธอคลี่รอยยิ้มบาง กิริยามารยาทอ่อนน้อมถ่อมตน ยิ่งทำให้เธอสวยขึ้นไปอีก บางคนที่ว่าสวยแต่รูปแล้วจูบไม่หอม คงใช้ไม่ได้กับมัสลิน พี่ชายฝาแฝดของเธอ พวกเขาตัวสูงใหญ่เกินมาตรฐานชายไทยกันมากๆ แถมหน้าตาพวกเขาก็หล่อเหลามากทีเดียว ผิดกับเธอที่สูงตามมาตรฐานหญิงไทยทั่วไป หลังจากดวงดาวเดินเข้ามากอดมัสลินและให้กำลังใจกับเรื่องที่เธอเผชิญอยู่แล้ว จากนั้นทุกคนก็พากันเดินไปยังโต๊ะอาหาร ยอมรับว่านาทีแรกที่เจอกันมัสลินรู้สึกเคอะเขิน แต่พอได้พูดคุยกันอย่างเป็นกันเองบนโต๊ะอาหาร ก็ค่อยๆ ละลายพฤติกรรมกันไปทีละน้อย แถมคุณดวงดาวยังมีเมตตา ขอรับมัสลินเป็นบุตรบุญธรรมอีก มันเกินกว่าที่เธอจะคาดฝันไปสักนิด คุณดวงดาวให้เหตุผลว่ารู้สึกถูกชะตากับมัสลินมากและเธอเองก็ไม่มีลูกสาวด้วย หากได้เธอมาเป็นลูกสาวอีกคนก็คงจะดีไม่น้อย “เอาอย่างนี้ไหม แม่จะให้แม่บ้านมาดูแลหนู ตอนนี้ท้องไส้อยู่ด้วย อยู่คนเดียวจะลำบาก” ดวงดาวเสนอความคิดเห็น เพราะมัสลินก็อยู่บ้านคนเดียว ถึงแม้จะอยู่ติดกับบ้านของป้าเฟื้องก็ตาม ทว่าป้าเฟื้องคงไม่ได้มาดูแลตลอดเวลา และป้าเฟื้องเองก็มีอายุมากแล้ว “ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณมากเลยค่ะ หนูเกรงใจคุณดาวค่ะ” มัสลินอ้อมแอ้มตอบดวงดาวเสียงเบาด้วยความเกรงใจ “เรียกแม่สิจ๊ะ” ดวงดาวท้วงติงทันควัน “แล้วก็ไม่ต้องเกรงใจนะ มีอะไรให้ช่วย หนูบอกแม่ได้เลย” ทว่ามัสลินยังคงยืนกรานปฏิเสธไม่ขอรับความช่วยเหลือในเรื่องนี้ “หนูดูแลตัวเองได้ค่ะ...คุณแม่” เมื่อนั้นคุณดวงดาวก็คร้านจะขัดใจเธอ เพราะดูท่าว่ามัสลินเป็นคนมุ่งมั่นทีเดียว หากมีธงในใจแล้วก็คงไม่เปลี่ยนใจ
Latest chapter
ยังเป็นรักอยู่วันยังค่ำ ตอนที่ 38/2 ( The End)
“มัม มะ หม่ำ หม่ำ” เด็กน้อยตัวอวบอ้วนแขนขาเป็นปล้องน่ารักน่าชังไม่ต่างจากพี่สาวตอนเด็กๆ คลานต้วมเตี้ยมมาขอแม่จุ๊บเต้า เป็นเด็กที่ติดเต้าของแม่มาก ต่างจากพี่สาวโดยสิ้นเชิง รายนั้นให้เลิกเต้าก็เลิก ส่วนคนน้องเมื่อให้ดื่มจากขวดนมก็มักจะร้องงอแงเสมอ จนเวลาล่วงเลยมาเดือนที่ 9 มัสลินจะให้เขาจุ๊บเต้าแค่วันละครั้งต่อวันเท่านั้น เพราะจริงๆ ควรให้เขาเลิกเต้าได้แล้ว ต้องหัดให้เขาชินกับการกินนมในขวดแทนพอเจ้าตัวน้อยคลานมาถึงแม่ มัสลินก็อุ้มเขามาเข้าเต้า เด็กน้อยยิ้มร่ารีบงับเต้าของแม่ทันที เขารีบดูดเต้าแม่ทันทีเมื่อได้กลิ่นน้ำนมแม่ นอนมองแม่ตาแป๋วบ้องแบ๊วน่าเอ็นดูดูดไปดูดมาอยู่ดีๆ...“โอ๊ย หม่ามี้เจ็บนะ!” มัสลินขึงขังมองเขาแววตาดุ เจ้าตัวน้อย พอกินอิ่มแล้วก็เคี้ยวหัวนมแม่เล่นเสียอย่างนั่น ยิ่งเขามีฟันซี่เล็กๆ ไม่ได้มีแค่เหงือกแดงๆ แล้ว พอเวลาขบลงมามันก็ยิ่งเจ็บ ไม่รู้ว่าคันฟันหรือมันเขี้ยวแม่ หรืออะไรกันแน่!“ทำหม่ามี้เจ็บแบบนี้ หม่ามี้ไม่ให้กินอีกแล้วนะ” มัสลินดึงลูกออกจากเต้าทันทีเด็กน้อยเบะปากร้องไห้จ้ารีบคลานมาหาแม่ คล้ายกับว่าจะสำนึกผิดแล้ว“แง แง แง” ทว่ามัสลินทำทีว่าลุกเดินหนีออก
ยังเป็นรักอยู่วันยังค่ำ ตอนที่ 38/1
ดอกผีเสื้อแสนสวย“ความเบิกบาน ความสุขสำราญ ความสุขสดชื่น”พอลูกเงยหน้ามาเท่านั้นแหละ...“ว้าย อะไรคะเนี่ย” ใบหน้าของลูกสาวเต็มไปด้วยสีของลิปติกสีแดงๆ รอบปากก็เช่นกัน เลอะเทอะเปรอะเปื้อนไปหมดทั้งหน้า ไม่รู้ว่าเจ้าจอมยุ่งแอบขโมยลิปติกของแม่ไปเล่นตั้งแต่เมื่อไหร่“แหะ แหะ” เด็กน้อยหัวเราะแห้ง มัสลินเองก็พยายามสงบสติอารมณ์อยู่ “มีอะไรกันเหรอ” คนที่นอนอยู่ข้างๆ งัวเงียตื่นขึ้นมา ทรงโปรดแอบงีบหลับไป พอเงยหน้าขึ้นมา มัสลินถึงกับหลุดขำพรืดออกมา หน้าของเขาไม่แตกต่างกันกับลูกเลย เพราะถูกลูกสาวละเลงไปด้วยลิปสติกสีแดงดีที่เธอใช้แบรนด์ลิปสติกออแกร์นิค ทำให้ไม่แพ้ มัสลินหยิบกระจกให้เขาดู ทรงโปรดก็หลุดขำออกมาเช่นกัน“น้องปัน แต่งหน้าให้ปะป๊าเหรอคะ หืม?” เขายังมีแก่ใจมาเอ่ยแซวลูกพลางลูบหัวลูกน้อยด้วยความเอ็นดู เด็กน้อยยิ้มจนตาปิด พยักหน้าลงหงึกหงักตอบรับ มัสลินช่วยเช็ดใบหน้าให้ทั้งสองคนจนสะอาดเอี่ยมอ่อง และหยิบลิปบาล์มที่มีส่วนผสมทุกอย่างมาจากธรรมชาติหอมกลิ่นดอกมะลิอ่อนๆ มาทาริมฝีปากจิ้มลิ้มให้น้องปันแทน“ส่วนอันนี้หม่ามี้ขอนะคะ” มัสลินแบมือขอลิปสติกเจ้าปัญหาคืน มือน้อยๆ ก็ยื่นคืนให้แต่โดยดี
ยังเป็นรักอยู่วันยังค่ำ ตอนที่ 37
ดอกมะลิ“ดั่งความรักของแม่ที่มีให้กับลูก”มัสลินและทรงโปรดเข้าปรึกษากุมารแพทย์...“แบบนี้เรียกว่าอาการ terrible two หรือที่เรียกว่า วัยทอง 2 ขวบค่ะ เพราะสมองในด้านของอารมณ์มีการพัฒนามากขึ้น แต่สมองส่วนเหตุผลจะเติบโตช้ากว่า จึงทำให้แสดงพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมออกมาน่ะค่ะ คนเล็กเขาต้องการแม่ก็จริงแต่บางครั้งหน้าที่หลักในการให้นมและกล่อมนอน หรืออะไรที่ยิบย่อยกว่านั้นเช่นเปลี่ยนผ้าอ้อม อาบน้ำ ก็ลองไหว้วานคุณพ่อทำ เพื่อเราจะได้มีเวลาในการดูแลคนโต เพราะว่าคนโตเขารู้เรื่องแล้ว เราสร้างสัมพันธ์กับเขามาสองปีแล้ว อยู่ๆ มีน้องมา เวลาที่เขาเคยมีกับเราก็เอาไปให้น้องหมด เป็นเราก็น้อยใจใช่ไหมล่ะคะ อย่างนั้นก็ต้องจัดสรรเวลา เพราะยังไงเขาก็ต้องเป็นลูกของเราไปตลอดชีวิตใช่ไหมคะ อย่าทำให้ความรู้สึกของลูกต้องตกหล่นไประหว่างทางเลยค่ะ อย่าให้คนโตรู้สึกว่าเมื่อน้องเกิดมาความรักที่เขาเคยได้รับหายไปพร้อมกับน้องนะคะ เพราะถ้าเขารู้สึกแบบนั้น เขาจะยิ่งไม่ชอบน้อง ไม่รักน้อง และตามมาด้วยความอิจฉาน้องและต้องมีการสื่อสารเชิงบวกกับเขา เวลาที่เรามีเวลาทำกิจกรรมร่วมกับเขา เราให้กำลังใจ ให้ความรัก แสดงออกทางสีหน้าแว
ยังเป็นรักอยู่วันยังค่ำ ตอนที่ 36/2
ป้าเฟื้องรักษาตัวกว่าสามเดือนที่โรงพยาบาลจนวันหนึ่ง...“ขอบคุณป้าที่ดูแลและรักมัสกับน้องปันนะคะ ป้าไม่ต้องห่วงอะไรแล้วนะคะ” หลังจากที่ป้าได้สั่งเสียและร่ำลากันแล้ว ป้าก็จากไปอย่างสงบ ทรัพย์สมบัติของป้าเฟื้องยกให้มัสลินทั้งหมดบรรยากาศเป็นไปด้วยความเศร้าโศกเสียใจถึงแม้ป้าจะสั่งเสียเอาไว้ก็ตามว่าไม่ให้ทุกคนเศร้า แต่มันก็ห้ามไม่ได้อยู่ดีเมื่องานสีดำผ่านพ้นไป ทุกคนก็ต้องเดินต่อไปข้างหน้า ทิ้งไว้เป็นความทรงจำที่ดีและใช้ชีวิตของตัวเองที่มีอยู่อย่างมีสติและมีความสุขทรงโปรดและมัสลินพยายามกันมากว่าหลายเดือนจนตอนนี้ก็ทำสำเร็จจนได้ เมื่อในเช้าวันหนึ่งมัสลินชูเครื่องตรวจครรภ์ว่าขึ้นสองขีดทรงโปรดกดจมูกลงแก้มนิ่มเสียหลายครั้ง ก่อนจะวิ่งไปอุ้มลูกสาวตัวน้อยที่ตื่นมาแล้วยังนั่งงงสะลึมสะลืออยู่ โยกคลอนอ้อมแขนล่ำๆ ที่อุ้มลูกน้อยไปมาด้วยความดีใจ“เย้! หนูจะมีน้องแล้วนะ ดีใจไหมครับ?” ทรงโปรดชูมือเด็กน้อยขึ้นข้างหนึ่ง เด็กน้อยก็ไม่เข้าใจเท่าไหร่ว่าหมายถึงอะไร แต่เด็กน้อยก็หัวเราะดีใจไปด้วยเมื่อเห็นพ่อกับแม่ของเธอหัวเราะจวบจนเด็กน้อยก็ลืมตาดูโลกในที่สุด เขาเป็นเด็กผู้ชายตัวอ้วนกลมจ้ำม่ำ มัสลินตั
ยังเป็นรักอยู่วันยังค่ำ ตอนที่ 36/1
ดอกคาร์เนชั่นสีชมพู“หันมาสนใจฉันบ้างเถอะ”"แม่ครับ แม่ทำแบบนี้ไม่ถูกนะ เรื่องราวในอดีตของแม่ มันไม่เกี่ยวกับมัสกับหมอโปรดนะ” ตามตะวันเตือนสติมารดาของตนอีกครั้ง“นั่นสิแม่ แม่ทำแบบนี้ไม่สงสารมัสเหรอ” ตามตะวันร่วมผสมโรง“แม่ไม่ยอมให้มัสไปเป็นสะใภ้บ้านนั้นหรอก มัสจะต้องเจออะไรบ้างก็ไม่รู้”“มัสก็แยกครอบครัวแล้วนี่แม่ น้องไม่ได้ไปอยู่ชายคาบ้านนั้นเสียหน่อย เขาทำอะไรไม่ได้หรอกน่า” ตามตะวันเอ่ยต่อ“นังนั่นมันงูพิษ มันอาจจะทำอะไรมัส ลับหลังพวกเราก็ได้” ดวงดาวเปรยต่อ“แม่มองโลกในแง่ร้ายเกินไปหรือเปล่า แล้วตกลงมีเรื่องอะไรกันมาก่อนเนี่ย” จันทรคุปต์เอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น ว่ามันเรื่องคอขาดบาดตายอะไรกัน ถึงต้องเกลียดขี้หน้ากันขนาดนี้//“แม่ แล้วจะบอกผมได้หรือยัง ว่ามีเรื่องอะไรกันแน่” ทรงโปรดเอ่ยถามระหว่างทาง ขณะที่ขับรถพามารดากลับไปส่งที่โรงแรม เมื่อเห็นว่ามารดาของเขานั่งเงียบเป็นเป่าสาก ไม่พูดไม่จามาเป็นนานสองนานแล้ว//“ว่าไงละครับแม่” ตามตะวันถามคาดคั้นคนเป็นแม่บ้าง“ก็ตอนสมัยที่ยังสนิทกัน แม่แอบไปเห็นว่าแฟนมันมีชู้ ไอ้เราก็อุตส่าห์บอกด้วยความหวังดี แต่มันดันเชื่อแฟนมากกว
ยังเป็นรักอยู่วันยังค่ำ ตอนที่ 35
ดอกโหระพา“ความเกลียดชัง”ทรงโปรดเข้ามาดูอาการของไอริณ ตอนนี้เธอเริ่มเข้าโปรแกรมทำกายภาพบำบัด มีผู้เชี่ยวชาญมาดูแลเธอโดยเฉพาะ“พี่จะให้ไอเริ่มทำกายภาพพรุ่งนี้แล้วนะ”“ค่ะ” เธอพยักหน้ารับน้อยๆ คุณธาราโผล่เข้ามาในห้องพยาบาล ทรงโปรดจึงขอตัวออกไปก่อน“หมอโปรด น้าขอรบกวนเวลาสักครู่”“ครับ”ธาราหันมามองหน้าลูกสาวด้วยความรู้สึกสงสารจับใจ แต่หล่อนก็อยากจะเคลียร์เรื่องนี้ให้รู้เรื่องสักที หล่อนรับรู้เรื่องทุกอย่างมาจากปากของเพื่อนสนิทเรียบร้อยแล้ว“น้ารู้เรื่องทุกอย่างหมดแล้วนะ” ธาราเอ่ยขึ้น ไอริณตาเบิกกว้าง เมื่อแม่ของเธอรู้เรื่องนี้แล้ว“ผมขอโทษครับ” เขาค้อมศีรษะแสดงความรับผิดชอบและขอโทษในทุกเรื่องที่เกิดขึ้น แม่ของเขาคงบอกเรื่องนี้กับธาราแล้ว ลูกชายกับแม่ก็พูดเหมือนกันไม่มีผิด ขวัญเรือนเองก็ได้แต่ขอโทษขอโพยกับหล่อนแบบนี้ไม่ต่างกัน“น้าจะพายัยไอกลับไปรักษาที่กรุงเทพฯ” หล่อนยังคงโกรธเคืองสองแม่ลูกนี้ไม่หาย“คุณแม่คะ!”“กลับไปรักษากันต่อที่กรุงเทพฯนะลูก” เธอหันมาคุยกับลูกสาวสุดที่รัก “แม่ไม่อยากให้ไอเจ็บตัวอีกแล้ว กลับบ้านเรากัน” ไอริณน้ำตาพรั่งพรู สองแม่ลูกกอดปลอบกัน ทรงโปรดที่ยืนอ
You May Also Like
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก
อาเป่า73.0K viewsแต่พี่ไม่ได้ชอบเธอ | wanna be yours
ACHICHI80.3K viewsหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี68.6K viewsคลั่งรักสุดใจของนายCEO
นครแสงจันทร์80.3K viewsเผลอรักหมดใจให้กับเจ้านายแบดบอย (อ่านฟรี)
Molin-T459 viewsกาลครั้งหนึ่ง เคยเป็นเธอ
พิรุณทมิฬ88 viewsเด็กดื้อของพี่วิศวะ
เย้ายวน112 viewsลูกสาวเพื่อน
Sadistic_X146 views
