تسجيل الدخولمشاركة
บทที่8
تاريخ النشر:
2026-10-25 13:16:20
أحدث فصل
ยั่วรัก เลขาคุณภาคิน บทที่15
"ดิ้นเข้าไปปาณิตา! ดิ้นให้สุดแรงเลยนะ ถ้าเธอหลุดจากบ่าฉันไปได้ ฉันยอมปล่อยเธอไปเลย""โอ๊ย! ปรางเวียนหัว ปรางจะอ้วก! เอาปรางลงเดี๋ยวนี้นะ คนมองกันทั้งคอนโดแล้ว บอสไม่อายแต่ปรางอายนะ!""ใครกล้ามอง! ฉันอุ้มเมียตัวเองกลับบ้าน ไม่ได้อุ้มระเบิดสักหน่อย หลบไปสิครับคุณป้า! ไม่เคยเห็นผัวเมียเขาง้อกันหรือไง!"ภาคินตะโกนใส่คุณป้าแม่บ้านที่ยืนถือไม้กวาดอ้าปากค้างอยู่ตรงโถงทางเดิน ชายหนุ่มไม่สนใจสายตาใครทั้งสิ้น เขากระชับร่างบางที่พาดอยู่บนบ่าให้แน่นขึ้น แล้วก้าวยาวๆ ตรงดิ่งไปยังลิฟต์โดยไม่สนเสียงทุบตีและเสียงด่าทอของเลขาตัวเล็กเลยสักนิด"บอสมันหน้าหนา! หน้าด้านที่สุด! ปล่อยปรางลงเดี๋ยวนี้นะ ปรางเจ็บท้องนะบอสแบกแบบนี้อ่ะ!""ทนอีกนิดเดียว ถึงรถแล้วเดี๋ยวฉันให้นอนเบาะนุ่มๆ เลย เข้าไป!"ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออกที่ชั้นลานจอดรถ ภาคินก็สาวเท้าไปที่รถสปอร์ตคันหรูของตัวเอง เปิดประตูฝั่งผู้โดยสารแล้วจับร่างบางของปรางยัดเข้าไปนั่งบนเบาะอย่างรวดเร็ว ก่อนจะดึงสายเข็มขัดนิรภัยมาคาดล็อกตัวเธอเอาไว้แน่นหนา"บอส! ปลดเข็มขัดเดี๋ยวนี้นะ ปรางไม่ไป! ปรางจะกลับไปหาพี่ป่าน!" ปรางพยายามกดปุ่มปลดล็อก แต่ภาคินไวกว่า เขาค
ยั่วรัก เลขาคุณภาคิน บทที่14
"ปราง! ฉันกลับมาแล้ว! ไอ้พวกหน้าโง่นั่นทำอะไรฉันไม่ได้หรอก เห็นไหมฉันบอกแล้วว่า..."ปัง!เสียงผลักประตูห้องทำงานบานใหญ่ดังขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มกว้างของผู้ชนะ ภาคินก้าวฉับๆ เข้ามาในห้องด้วยความอารมณ์ดีสุดขีด หวังจะอวดผลงานความเด็ดขาดของตัวเองให้เลขาตัวเล็กฟัง แต่ทว่า... รอยยิ้มบนใบหน้าหล่อเหลากลับค่อยๆ หุบลงเมื่อพบเพียงความว่างเปล่า"ปราง..."ภาคินกวาดสายตามองไปรอบห้อง โซฟาตัวใหญ่ที่ปรางเคยนอน ตอนนี้ว่างเปล่า เสื้อเชิ้ตของเขาที่เธอใส่คลุมร่างถูกพับวางไว้อย่างเรียบร้อยตรงมุมโซฟา ชายหนุ่มขมวดคิ้วมุ่น เดินตรงไปที่โต๊ะกระจก และสิ่งที่วางอยู่บนนั้นก็ทำเอาหัวใจของเขากระตุกวูบแหวนเพชรวงเล็ก... แหวนที่เขาแอบสวมไว้ที่นิ้วของเธอตอนที่เธอหลับสนิทเมื่อคืน ถูกถอดวางทิ้งไว้พร้อมกับกระดาษโน้ตแผ่นเล็กๆ ที่มีลายมือสั่นๆ เขียนเอาไว้'ปรางขอลาออกค่ะ ขอโทษที่สร้างปัญหาให้บอสนะคะ'"บ้าเอ๊ย! ปาณิตา!"ภาคินสบถลั่นห้อง มือหนากำกระดาษโน้ตแผ่นนั้นจนยับยู่ยี่ เขากระโจนพรวดเดียวไปที่ประตู เปิดผลักออกไปกระชากคอเสื้อของพนักงานรักษาความปลอดภัยที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าห้องอย่างแรง"เมียฉันหายไปไหน! ฉันสั่งให้พวกแกเฝ้าไว้ไม่ใ
ยั่วรัก เลขาคุณภาคิน บทที่13
"บอส... ไม่เอานะคะ เอาปลาพวกนี้ออกไปเดี๋ยวนี้เลย ปรางหนาว!"เสียงหวานร้องประท้วงสั่นๆ ขณะที่ร่างบางนอนราบอยู่บนโซฟา โดยมีชิ้นปลาแซลมอน ทูน่า และหอยเชลล์วางเรียงรายอยู่ตามเนินอกและหน้าท้องแบนราบ ความเย็นเฉียบของเนื้อปลาดิบที่เพิ่งออกมาจากตู้แช่ ปะทะเข้ากับผิวเนื้อที่ยังคงรุมๆ ด้วยพิษไข้ ทำเอาปรางขนลุกซู่ไปทั้งตัว"หนาวเหรอ งั้นเดี๋ยวฉันจะช่วยอุ่นให้ทีละชิ้นเลยแล้วกัน"ภาคินกระตุกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาสีรัตติกาลพราวระยับไปด้วยความเจ้าเล่ห์ ชายหนุ่มโน้มใบหน้าลงไปหาชิ้นปลาแซลมอนสีส้มสดที่วางอยู่บนเนินอกอวบอิ่มด้านซ้าย"บอส! อย่าบ้ากินตรงนี้ สกปรกจะตาย ปรางเพิ่งเหงื่อออกนะ" ปรางพยายามยกมือขึ้นดันไหล่กว้าง แต่ภาคินก็จับข้อมือทั้งสองข้างของเธอรวบไว้เหนือศีรษะด้วยมือเพียงข้างเดียว"เหงื่อเธอก็หวาน... ฉันชิมมาหมดแล้วปาณิตา นิ่งๆ สิ เดี๋ยวปลาตกหมดนะ""อ๊ะ! บอส! ลิ้นบอส... อื้อออ..."ปรางเบิกตากว้าง หวีดร้องในลำคอเมื่อริมฝีปากร้อนผ่าวของเจ้านายหนุ่มสัมผัสลงบนเนินอกของเธอ ภาคินไม่ได้ใช้ตะเกียบหรือมือหยิบชิ้นปลาเลยสักนิด เขาใช้ริมฝีปากและเรียวลิ้นของตัวเองตวัดชิ้นปลาแซลมอนเข้าปากอย่างเชื่องช้า และจงใจ
ยั่วรัก เลขาคุณภาคิน บทที่12
"ไปเก็บโทรศัพท์ปรางมาเดี๋ยวนี้เลยนะบอสภาคิน! ไปเก็บเดี๋ยวนี้!"ปรางแผดเสียงลั่นห้องทำงาน ชี้มือไปยังถังขยะมุมห้องด้วยความโกรธจัด ใบหน้าหวานที่เคยซีดเซียวเพราะพิษไข้บัดนี้แดงก่ำด้วยความโมโห หญิงสาวพยายามจะลุกพรวดขึ้นจากโซฟา แต่ร่างกายที่ยังอ่อนเพลียก็ทำเอาเธอเซจนเกือบจะล้มหัวทิ่มพื้น"เฮ้ยๆ! ระวังหน่อยสิปราง ป่วยอยู่นะ จะรีบลุกทำไมเนี่ย!"ภาคินรีบถลาเข้ามารับร่างบางเอาไว้ในอ้อมแขน ชายหนุ่มขมวดคิ้วมุ่น ไม่เข้าใจว่าทำไมเลขาตัวเล็กถึงต้องโกรธเป็นฟืนเป็นไฟขนาดนี้ กะอีแค่โทรศัพท์เครื่องเดียว"ก็ปล่อยสิคะ บอสไม่ต้องมายุ่ง! ปรางจะไปหยิบโทรศัพท์ปราง บอสรู้ไหมว่าในนั้นมันมีข้อมูลงาน มีรูป แล้วถ้าพังขึ้นมาบอสจะรับผิดชอบยังไงคะ!" ปรางดิ้นขลุกขลัก ทุบแผงอกกว้างดังอั้กๆ"ก็บอกแล้วไงว่าเดี๋ยวซื้อให้ใหม่! เอาสเปกที่แพงที่สุดในโลกเลยเอ้า รูปอะไรนั่นเดี๋ยวจ้างช่างภาพไปถ่ายให้ใหม่เป็นร้อยๆ รูปเลยก็ได้ ข้อมูลงานฉันก็ให้ไอ้พลมันกู้ให้ได้หมดแหละน่า เลิกโวยวายสักทีได้ไหม เมียจ๋า..." ภาคินพยายามกอดรัดรั้งร่างบางเอาไว้ รวบมือเล็กทั้งสองข้างที่กำลังประทุษร้ายเขาให้หยุดนิ่ง"ไม่ได้ค่ะ! มันไม่เหมือนกัน แล้วยัยดา
ยั่วรัก เลขาคุณภาคิน บทที่11
ปัง!เสียงผลักประตูห้องทำงานบานใหญ่ดังสนั่นหวั่นไหว ร่างระหงของคุณหญิงดาริกาในชุดเดรสผ้าไหมสีเรียบหรูเดินกระแทกส้นเท้าเข้ามาด้วยความเกรี้ยวกราด ใบหน้าที่เคยดูใจดีและสง่างามบัดนี้ถมึงทึง ดวงตาเฉียบคมกวาดมองไปทั่วห้องจนกระทั่งไปหยุดอยู่ที่ร่างของหญิงสาวที่นอนซุกตัวสั่นเทาอยู่บนโซฟา โดยมีลูกชายของเธอยืนเอาตัวบังไว้อยู่"หลีกไปตาคิน! แม่จะดูหน้าอีนังเด็กเหลือขอที่มันกล้ามาจับลูกชายแม่หน่อยซิ! หน้าด้านนักนะ! ถึงขนาดมานอนกกกันในที่ทำงาน!"คุณหญิงดาริกาแผดเสียงลั่น ปรี่เข้าไปดึงแขนภาคินให้หลบทาง หญิงวัยกลางคนง้างฝ่ามือขึ้นสูง เตรียมจะฟาดลงบนใบหน้าของผู้หญิงที่เธอจินตนาการเอาไว้ว่าต้องแต่งหน้าจัดจ้าน ทาปากสีแดงสด และใส่ชุดวาบหวิวเพื่อยั่วยวนลูกชายของเธอแน่ๆ"อย่าครับแม่! อย่าทำปราง!" ภาคินพยายามจะคว้ามือมารดาแต่ไม่ทันเสียแล้ว คุณหญิงดาริกาสะบัดมือลูกชายออกและก้าวเข้าไปประชิดตัวคนบนโซฟา ทว่า... ฝ่ามือที่กำลังจะฟาดลงไปกลับชะงักค้างอยู่กลางอากาศ!ภาพตรงหน้าไม่ได้เป็นอย่างที่คุณหญิงดาริกาคิดเอาไว้เลยแม้แต่น้อย ไม่มีผู้หญิงแต่งหน้าจัด ไม่มีผู้หญิงใส่ชุดชั้นในลูกไม้วาบหวิวโชว์สัดส่วน มีเพียงเด็กสา
ยั่วรัก เลขาคุณภาคิน บทที่10
"พ... พี่คิน! นี่มันเรื่องอะไรกันคะ!"นรีเบิกตากว้างจนแทบจะถลนออกมาจากเบ้า ปิ่นโตอาหารเช้าในมือร่วงหล่นลงพื้นกระแทกพรมเสียงดัง ตุบ! น้ำซุปข้างในหกเลอะเทอะไปหมด หญิงสาวชี้หน้าไปยังปรางที่นอนหน้าซีดเผือดอยู่บนโซฟา ก่อนจะตวัดสายตาเกรี้ยวกราดมาที่ภาคินซึ่งยืนเปลือยท่อนบนอยู่กลางห้อง"นรี... เข้ามาทำไมไม่เคาะประตู" ภาคินขมวดคิ้วเข้าหากัน น้ำเสียงของเขาเรียบนิ่งไม่ได้มีความตกใจเลยสักนิด ชายหนุ่มเพียงแค่เอื้อมมือไปคว้าเสื้อเชิ้ตอีกตัวมาสวมลวกๆ โดยไม่ได้ติดกระดุม"เคาะประตู? พี่คินยังกล้าถามหาความมีมารยาทจากนรีอีกเหรอคะ! ในเมื่อพี่คินกำลังทำเรื่องหน้าไม่อายอยู่ในห้องทำงานแบบนี้! นังนี่มันเป็นใคร! ทำไมมันถึงมานอนใส่เสื้อเชิ้ตของพี่คินอยู่บนโซฟานั่น!" นรีแผดเสียงแหลมปรี๊ดจนแสบแก้วหู ใบหน้าสวยหวานที่เคยดูผู้ดีบัดนี้บิดเบี้ยวไปด้วยความโกรธจัดปรางที่นอนป่วยอยู่บนโซฟาสะดุ้งสุดตัว หญิงสาวพยายามพยุงร่างกายที่ปวดร้าวและร้อนผ่าวของตัวเองให้ลุกขึ้นนั่ง ดึงคอเสื้อเชิ้ตที่กว้างเกินไปให้ปิดร่องรอยคิสมาร์กที่ซอกคออย่างลุกลี้ลุกลน"ค... คุณนรีคะ คือว่าเรื่องนี้ปรางอธิบายได้นะคะ มันไม่ใช่แบบที่คุณนรีคิด..."
قد تعجبك أيضًا
คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี111.2K وجهات النظرม่านหมอก
นิยายของเนม121.7K وجهات النظرถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)69.7K وجهات النظرพิศวาสรักลูกหนี้ [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]
violet191.9K وجهات النظرบ่วงเสน่หา พ่อสามี
พิมพ์ใจ87 وجهات النظرกลภูริช (ซีรีส์บ้านไร่ / ภูริช VS ปลายพรรษา)
MOONY MAY14 وجهات النظرThe Host’s Beloved คนโปรดของโฮสต์
Molin-T225 وجهات النظرทัณฑ์รักพ่ายพิศวาส
Mamaya Writer679 وجهات النظر
