เล่ห์รัก กลร้าย เจ้านายมาเฟีย Complicated Love

เล่ห์รัก กลร้าย เจ้านายมาเฟีย Complicated Love

last updateHuling Na-update : 2024-12-11
By:  MaNIE-STORYKumpleto
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 Rating. 1 Rebyu
81Mga Kabanata
19.3Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

ฉันกุมความลับของเธอแล้ว ดูท่าเธอจะหนียากสักหน่อยนะ ฉันมันพวกเกลียดการโกหกซะด้วยซิ เธอจะไปไหนไม่ได้จนกว่าฉันจะสั่ง!

view more

Kabanata 1

1

Catherine's POV

I nervously nibbled on my lower lip as I paced the large expanse of the living room. Sighing, I glanced at the wall clock and exhaled heavily when I saw the time. It was ten minutes past nine in the evening and Alessandro was yet to come home.

"Excuse me, ma'am," Someone spoke from behind me, and I turned to face them.

The head maid of our household, Alice, grimaced as she fiddled with her fingers.

"Yes, any problem?"

"Should I place the food in the refrigerator?" She asked, and my heart cut as a bitter realization struck me.

Just like in the past, Alessandro was really going to be absent on our wedding anniversary.

It wasn't just an ordinary anniversary; it was our third marriage anniversary and according to what I read on a website some years back, three was a lucky number that signified prosperity.

Thus, I had gone over the top by preparing a variety of dishes that I was sure he liked.

Since he rarely ate at home nowadays, I had secretly called his grandmother because he usually ate there, and she had made a list of his current favorite foods for me.

Madam Anita, the heavens bless her heart was one in a million.

While my mother in law loathed my existence to the core, Madam Anita loved me like her own and would often rebuke my husband on my behalf.

Although I appreciated her effort, her reproaches never yielded results.

If anything, they worsened the sour relationship between my husband and I.

I could vividly remember how he had packed most of his belongings to where I presumed was HER place after Madam Anita gave him an earful when she found out that his first love was back in town and that they had been seeing each other for a while.

As stupid as I was, I had decided to stay, instead of leaving him after finding out about his extramarital affairs.

Damn, I was truly the most idiotic woman on earth.

My foolish self had been too desperate to remain married and had decided to keep suffering, instead of filing a divorce.

Something in me that gradually diminished as the years passed, still believed that my husband would change his ways and become the doting husband that he used to be.

"Ma'am Catherine," Alice's voice yanked me back to the brutal reality of my life.

"Y-Yeah, you were saying?" I asked, frazzled.

"I asked if I should place the dishes in the refrigerator to prevent them from going bad," She said. "The time is almost ten and he's still not back."

Suppressing the urge to burst into tears, I inhaled sharply. "Just go to bed. I will take care of it."

"I can wait here with you," She said, and I shook my head.

"No. You should sleep because you worked really hard today. I wouldn't have been able to prepare a platter of dishes if you weren't there with me." I forced out a smile which she returned, albeit, hers was sympathetic.

"You also worked hard, ma'am. I only prepared the ingredients but you made the food." She countered.

"Just go to bed, Alice," I gently pushed her out of the sitting room toward the stairs. "I can take care of the rest. I'm serious."

"Alright then, if you say so," She still seemed reluctant to leave. "Goodnight, ma'am."

"Goodnight, Alice."

And with that, she climbed the stairs and was gone.

Alice and the rest of the maids probably thought I was the dumbest person alive.

I mean, they had witnessed almost every one of mine and my husband's fight.

Even our recent fight which was the most embarrassing one ever.

Like a weak bitch, I had clung onto my husband's leg while weeping for him to stay and never leave me for his first love, Laura, when he wanted to storm out of the house.

I was truly a loser who relied on her husband too much.

But I just couldn't help it because he was the first man to ever ask me out on a date.

Throughout the nineteen years that I had spent in an orphanage, no guy had ever found me attractive.

Yes, I was an orphan.

According to what the governesses at the orphanage told me, they had found me in a box without clothes when I was barely a week old, crying my little lungs out.

I had been in my third year of medical school while he was training to be the CEO of his family's company.

A mutual friend had introduced us during a volunteer outreach.

He asked me out on a coffee date some days later and subsequently, after three weeks, we started dating.

The most foolish thing that I ever did and would continue to regret until the day I died, was dropping out of medical school to follow him from London to America.

He had told me that a new branch of his company had been established in America and he needed to be there to manage it.

It was highly unlikely that he would ever move back to London, he had divulged.

And like the asinine idiot I was, I had dropped out of medical school in a heartbeat, with the assurance that I could easily transfer to another medical school, with my high grades.

However, I was met with a hostile reality than I had expected when I discovered that I couldn't transfer to any medical school in America as their curriculum was completely different from that of my former medical school.

A year later on my twenty-first birthday, he asked me to be his wife and I happily agreed, thinking we would live happily ever after.

If only I knew that our marriage would be the start of my misery, I would have never agreed to marry him and become his housewife.

The sound of footsteps approaching drifted into my ears and yanked me out of my reverie.

Before I could take a step, he stormed into the house, looking livid which made my heart cut.

"Welcome home, Alessandro," I croaked, and he scoffed before flinging a brown envelope at me.

Inhaling shakily, I picked up the envelope and gave him a confused look.

“What is this?”

“Divorce papers,” He snarled. “Sign it before tomorrow ends and leave my house, you fucking leech!”

“It’s because of Laura, isn’t it?” I kept my gaze rooted to the floor, as tears rolled down my cheeks.

“I don’t have time for your useless questions. Just sign the damn papers and leave!” He barked, before marching upstairs.

With tears rolling down my cheeks, I placed the envelope on the dining table, packed all the dishes I had prepared, and placed them in the refrigerator before cleaning the dining table.

Then, I headed upstairs to my bedroom with a myriad of thoughts assailing my mind.

I was truly done for.

Where would I go from here?

Begging him not to leave me would probably worsen his temper and cause him to throw me out of the house that night.

And I couldn’t have that because I had nowhere else to go.

I had zero dollars in my bank account and less than $50 at hand, with a rickety phone.

After his first love showed up, Alessandro started sleeping in the guest room.

He had told me that my scent disgusted him and that seeing my face whenever he woke up was irritating.

Some weeks ago, he had been intoxicated and had shared my bed, for the first time in almost three years.

Alessandro had woken up angrier than I had ever seen him and had called me a useless leech.

As if it was so wrong to have sex with his wife.

After peeling off my clothes, I stepped into the bathroom to take a shower.

However, I was extremely shocked to see Alessandro sitting on the bed, with an eerie grin plastered to his lips, when I came out of the bathroom.

"Y-You are here," I stammered, fidgeting with the straps of my bathrobe.

"Why do you look so shocked to see me?" He scoffed. "Have you forgotten that we are married?"

Wait, what was happening? Wasn’t he the same person who hurled an envelope containing divorce papers at me? Or was I hallucinating?

"I-I don’t understand," I stuttered out, and he huffed.

"You don’t have to,” He spat. "Come and sit on my lap."

I couldn't believe my ears. "W-What?"

Had something happened? Why was Alessandro acting so weird?

"Fuck this," He gritted out.

Before I could make out what he meant by that, he flung me on the bed.

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata

Rebyu

MaNIE-STORY
MaNIE-STORY
นิยายเซ็ตบ้านปีกขวาเรื่องที่2 เป็นรุ่นลูกต่อจาก กลรักร้าบ เจ้านายมาเฟียค่า
2024-12-11 13:08:43
2
0
81 Kabanata
1
EP1 - เล่ห์รัก กลร้าย เจ้านายมาเฟีย (มาเฟีย) บ้านปีกขวา ร่างแกร่งสูงโปร่ง ใบหน้าหล่อเหลา แต่นัยตานิ่งสนิท ลึกลับราวกับยามรัติการที่สืบทอดทั้งหมดนี้มาจากกะตัญผู้เป็นพ่อ แต่ดูเหมือนเขาจะมีมันมากกว่าผู้เป็นพ่อด้วยซ้ำ “กาแฟค่ะคุณมาเฟีย” “มารีนไปเรียนหรือยัง” มาเฟียเอ่ย “คุณหนูมารีนยังไม่ลงมาจากห้องเลยค่ะ” แม่บ้านเอ่ย “เฮียยยยย คิดถึงหนูเหรอคะ ถามหาแต่เช้า” เสียงสดใสของผู้เป็นน้องสาวเอ่ยพรางเดินมากอดคอผู้เป็นพี่ชายแล้วหอมแก้มเขา “เฮียไม่เห็นหนูไงครับเลยถามหา” “วันนี้หนูจะขับรถไปเองค่ะไม่ต้องไปส่ง” “ยัยน้องเล็ก วันนี้เฮียขึ้นเวรพอดี เฮียไม่อยากรับเคสหนูนะ” เสียงมาเวลที่เดินมาเช่นกันเอ่ย เขากำลังจะออกไปโรงพยาบาลเมื่อมาเวลที่ชอบอาชีพนี้มากกว่างานที่บ้านแบบที่มาเฟียทำ “ปากมึงนี่นะ” มาเฟียเอ่ย “แช่งหนูอีกละ เฮียจัดการเฮียมาเวลเลย”มารีนเอ่ย “อย่านะเฮีย หน้าเป็นแผลไม่ได้ห้ามฟาด เดี๋ยวขัดกับชุดกราวน์” “เฮ้อ กูละปวดหัว” “ไปทำงานละ เฮียไปนะยัยน้องเล็ก”มาเวลาเดินหยิบขนมปังก่อนออกไป ยังไม่ลืมทำหน้าตาหยอกล้อ “หนูก็ขับรถระวังๆนะมารีน เฮียก็เป็นห่วง” มาเฟียที่เอ่ยกับน้องสาวสุดที่รักมากที่สุ
Magbasa pa
2
EP2 - เลห์รัก กลร้าย เจ้านายมาเฟีย (มาเฟีย)หลังจากที่อ่านรายงานของโกดังเสร็จแล้วพบปัญหา มาเฟียคว้ากุญแจรถสุดหรูของตัวเองก่อนเดินหน้าบอกบุญไม่รับออกไปที่รถ แต่ระหว่างทางกลับเจอดินแดนผู้เป็นปู่เข้าตรงหน้าบ้าน“ไปไหนแต่เช้า หน้านี่ไอ้ตัญชัดๆ”“ โกดังเจ็ดมีเรื่องนิดหน่อยครับปู่ ผมกำลังจะไปจัดการ”“ เลือดพ่อมันแรงจริงๆเว้ยไอ้หลานคนนี้ มาเฟียรู้ไหมทุกครั้งที่ปู่มองหน้าแก เหมือนปู่เห็นไอ้ตัญตอนหนุ่มๆไม่มีผิด สีหน้าแววตาที่ใครมองแล้วอกสั่นขวัญแขวนฝันหนีดีฟ่อแบบนี้ ได้พ่อมาเต็มๆจริงๆ” ดินแดนเอ่ย“ อะไรพ่อ ตอนนี้ผมก็ยังไม่ได้แก่สักหน่อย ยังมีอีหนูได้อีกเป็นสิบ” เสียงกะตัญผู้เป็นพ่อของมาเฟียเอ่ยขึ้นเมื่อเดินมาเจอทั้งคู่คุยกัน“ มึงจะกินไม้หน้าสามหรือมึงจะกินตีนเมียมึงกูให้มึงเลือกไอ้ตัญ”ดินแดนเอ่ยเมื่อกะตัญลูกชายของเขาและพ่อของมาเฟียเดินสวนเข้าบ้านมา“ ว่าแต่นี่มึงจะไปไหนมาเฟีย”“ ไปโกดังเจ็ดครับพ่อ ไอ้พวกเวรนี่มันท้าทายอยากลองของกับผมจริงๆ สั่งงานกับมันเหมือนสั่งกับอากาศยังไงไม่รู้ วันนี้ถ้าผมจัดการไม่เด็ดขาดผมอนุญาตให้พ่อฟาดผมได้เลย”“ กูว่า กูใจเด็ดแล้วนะ มึงนี่หนักกว่ากูอีกนะมาเฟีย เอาเถอะไ
Magbasa pa
3
EP3 - เล่ห์รัก กลร้าย เจ้านายมาเฟีย (มาเฟีย)“ ถ้าเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นอีกครั้ง จะไม่มีใครมีลมหายใจรอดออกจากโกดังนี้ไปซักคน เข้าใจไหม!!!”“ ครับนาย!!!!”หลังจากจัดการลูกน้องที่มันเลี้ยงไม่เชื่อง จ้องแต่จะแว้งกัดผู้เป็นนาย มาเฟียก็นั่งลงบนเก้าอี้ทำงานในโกดังนั่น จนถอนหายใจออกมาโทรศัพท์มือถือของชายหนุ่มถูกยกขึ้น ก่อนที่มือจะเลื่อนหน้าจอและปัดทิ้งบางแอพที่มันมีการแจ้งเตือนเข้ามาเยอะจนน่ารำคาญซึ่งมันมีแชทจากสาวๆมากมายต่างก็พากันส่งข้อความส่วนตัวไดเร็คมาหาเขา บางคนก็อยากนัดมาเฟียไปทานข้าว แต่สำหรับบางคนก็จี้จุดมากจนเกินไป เพราะมาเฟียเป็นผู้ชายที่เข้าถึงยาก และไม่ยอมมีหญิงสาวเป็นตัวเป็นตน“ อะไรกันนักหนาวะผู้หญิงพวกนี้เนี่ย ว่างกันนักหรือไง“มือปัดข้อความเหล่านั้นทิ้ง ก่อนมือเลื่อนมาที่ข้อความของน้องสาวอย่างมารีน ซึ่งเพิ่งส่งข้อความเข้ามาหาเขาเมื่อไม่กี่วินาทีที่ผ่านมา(เฮียคะ วันนี้คุณพ่อคุณแม่บอกให้เข้ามาทานข้าวเย็นที่บ้านด้วยค่ะ เฮียห้ามทำงานจนลืมนัดนะคะ ไม่งั้นหนูโกรธด้วย)นอกจากเอแคล์ผู้เป็นแม่ มารีนคือผู้หญิงคนเดียวที่สามารถชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้ อยากให้ไปหาเขาสามารถไปได้ทันที
Magbasa pa
4
EP4 - เล่ห์รัก กลร้าย เจ้านายมาเฟีย (มาเฟีย)หลังจากที่เริ่มทานอาหารมื้อเย็น มาเฟียที่เป็นพี่ชายคนโต ด้วยความที่วุฒิภาวะเขามีมากกว่าน้องและเป็นคนนิ่งๆ ถึงไม่เลือกจะเปิดก่อนในคำถามที่พ่อของเขานัดทานมื้อเย็นในวันนี้ แต่กลับเป็นมาเวล ที่เอ่ยถามผู้เป็นพ่อตรงๆ มาเวลหมอหนุ่มฝีปากกล้า และตรงไปตรงมา เอ่ยขึ้น“ พ่อครับ แม่บอกว่าวันนี้พ่อมีเรื่องจะคุยกับพวกผม มีอะไรหรือเปล่าครับพ่อ”“ มึงนี่ก็อยากรู้จนไม่รอให้กินข้าวเสร็จก่อนหรือไง” กะตัญเอ่ย“ มันคาใจแล้วกินข้าวไม่อร่อยหรอกครับพ่อ” มาเวลเอ่ย“ ที่วันนี้พ่อนัดคุย เพราะมีเรื่องที่อยากจะบอกกับทุกคน อย่างแรกเลย พอจะเริ่มวางมือจากงานทั้งหมดมากขึ้น แน่นอนว่ามาเฟียแกเป็นพี่คนโต ต้องรับบทบาทมากขึ้น”“ ไม่มีปัญหาครับพ่อ” มาเฟียเอ่ย“ อย่างที่ทุกคนเห็นมาตั้งแต่เด็ก ธุรกิจบ้านเราค่อนข้างจะใหญ่มาก แน่นอนว่ามาเฟียแกไม่สามารถคุมคนเดียวได้หมด มาเวล พอรู้ว่าแกรักในอาชีพหมอที่แกกำลังทำ แต่ธุรกิจบ้านเรา ก็ยังต้องพึ่งพาลูกๆทุกคนในบ้าน แกเข้าใจที่พ่อพูดไหม”“ ผมเข้าใจ ครับพ่อ แต่สำหรับผม อาชีพหมอมือผมมีไว้ช่วยชีวิตคน แล้วผมจะใช้มือที่ช่วยชีวิตคน ฆ่าคนอื่นได้เหรอค
Magbasa pa
5
EP5 - เล่ห์รัก กลร้าย เจ้านายมาเฟีย (มาเฟีย)รอยยิ้มที่กดยิ้มมุมปากของมาเฟียหนุ่มที่หญิงสาวไม่เห็น ก่อนที่เขาจะหมุนตัวเดินออกไป ปล่อยให้ดานีนยืนอึ้งอยู่แบบนั้น ไม่นานเสียงใสๆของมารีนก็ดังขึ้น"เฮียทำไมยังไม่กลับคะ?""เฮียแค่แวะเข้ามาดูว่าหนูอยู่กันยังไงแล้วเฮียจะกลับครับ""เฮียไม่ต้องเป็นห่วงน๊าาาาา""โอเค งั้นเฮียกลับนะครับ"มาเฟียเดินออกจากบ้านของดานีน ก่อนจะเดินไปที่รถที่จอดฝั่งตรงข้าม แต่สายตากลับหันไปเห็นวัยรุ่นท่าทางไม่ดีสองคนที่ทำท่าทางมองบ้านของดานีนแล้วออกอาการท่าทางจะไม่น่าไว้ใจสายตาคู่คมมองครู่เดียวก็รู้ทันทีว่าไม่ปกติ เมื่อมองไปรอบๆ หากดึกมากกว่านี้ ที่นี่คงไม่ปลอดภัยแน่หากไอ้สองคนนี้ยังอยู่ และก็เป็นจริงเมื่อเห็นชายสองคนนั้นเดินอ้อมไปด้านข้างบ้านของดานีน แม้จะมีรั้ว แต่รั้วก็เตี้ยเอาซะเหลือเกิน"เสียเวลากูจนได้"ขาแกร่งก้าวไปอย่างเงียบๆ ก่อนจะไปจนกระทั่งถึงด้านหลัง ที่สองคนนั้นพยายามจะสเดะากุญแจประตูด้านข้างบ้านของดานีน"เร็วดิไอ้ห่า ป้าเจ้าของบ้านไปเข้าเวรนานชัว กูนับวันมาแล้ว""ลูกสาวแจ่มแบบนี้ก็ชมหน่อยแล้วกันเว้ย"เสียงทั้งสองคุยกันก่อนที่มาเฟียหนุ่มที่ยืนด้านหลังราวก
Magbasa pa
6
EP6 - เล่ห์รัก กลร้าย เจ้านายมาเฟีย (มาเฟีย)ตลอดทางดานีน ที่นั่งอยู่ด้านหลังไม่กล้าแม้แต่จะมองไปด้านหน้ารถพี่ชายของมารีนอย่างมาเฟียที่กำลังขับอยู่ เมื่อเธอนึกถึงภาพที่เธอเห็นเมื่อตอนก่อนออกมาจากบ้านช่วงหัวค่ำ แม้จะเป็นภาพที่เห็นไม่ชัดนัก แต่เธอเห็นมาเฟียที่เดินมาจากข้างบ้านของเธอ พร้อมมีดสั้นและมือกับมีดที่เปื้อนเลือด เขาเดินออกมาพรางใช้ผ้า ค่อยๆเช็ดไปบนมือและมีดสั้นนั่น มันทำให้เธอรู้สึกกลัวใบหน้าหล่อๆของเขาไม่น้อยสายตาคู่ที่มองกระจกหลัง เห็นหญิงสาวที่นั่งมองแต่ข้างทางมาตลอดเวลา ก็รู้ได้ทันทีว่าเธอน่าจะเห็นเหตุการณ์ที่เขาจัดการอันธพาลกระจอกสองคนนั้นที่ข้างบ้าน“ มารีน พรุ่งนี้ไปเรียนกี่โมงครับ”“ 9 โมงค่ะเฮีย แต่เดี๋ยวหนูขับรถไป เฮียไม่ต้องห่วงนะคะ”“ เฮียจะห่วงก็ตรงหนูขับรถไปเองนี่แหละ แถมพาเพื่อนร่วมชะตากรรมอีกหนึ่งชีวิตนะครับ”“ เฮียหลอกด่าหนูป่ะเนี่ย”“ เฮียก็แค่เป็นห่วง เดี๋ยวพรุ่งนี้เฮียให้การ์ดมาขับรถให้นะครับ”“ ก็ได้ค่ะ“” ดานีน“ เสียงมาเฟียเอ่ยเรียกเพื่อนของน้องสาวที่นั่งอยู่ด้านหลัง”คะ...คะพี่มาเฟีย“” ถ้าไปกับมารีน บอกมารีนขับรถเร็วๆหน่อยนะ เดี๋ยวคนอื่นชนท้ายเข้า“” เฮ
Magbasa pa
7
EP7 - เล่ห์รัก กลร้าย เจ้านายมาเฟีย (มาเฟีย)สองสาวที่อยู่ในคอนโดใหญ่ท่ามกลางความมืด โดยที่มารีนเจ้าของคอนโด เธอกลัวความมืดอยู่ไม่น้อย ได้แต่เดินเกาะชายเสื้อของดานีน ที่กำลังพยายามหาทางซ่อมไฟดวงที่เสีย จนทำให้ไฟทั้งห้องตัดอยู่ในความมืด“ ดา เรารอเฮียมาก่อนดีกว่าไหม” มาลีนเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นดานีน ยกเก้าอี้ตัวสูงจากบาร์มายังพื้นที่เพดานมีไฟเสีย“ ดาเปลี่ยนได้ ปกติอยู่บ้านดาก็ทำเองนะ”“ ทำไมดาเก่งจัง เรานี่ทำอะไรไม่เป็นซักอย่างเลย”“ ดาอยู่กับแม่แค่สองคน ถ้าดาไม่ทำแล้วใครจะทำล่ะจริงไหม รีนอยู่กับครอบครัว มีพี่ชายทั้งสองคน รีน ไม่จำเป็นต้องทำเองสักหน่อยถูกไหม”“ มีพี่ชายสองคนก็จริงนะ แต่พี่คนที่สองนี่ชอบแหย่เราอยู่เรื่อย”“ เดี๋ยวรีน จับเก้าอี้ไว้นะ ดาจะปีนขึ้นไปเปลี่ยนหลอดไฟ”“ โอเค”ดานีน ที่เป็นหญิงสาวตัวเล็กเหมือนกับมารีน เธอค่อยๆปีนขึ้นไปบนเก้าอี้บาร์ที่ไม่มีพนักพิงตัวสูง พร้อมถือหลอดไฟขึ้นไปด้วยอีกหนึ่งดวง มารีนที่ก็กลัวว่าเพื่อนจะตกลงมา เธอพยายามจับเก้าอี้ไว้แน่นท่ามกลางความมืด ซึ่งมีแต่แสงจากแฟลชมือถือของทั้งคู่ที่เปิดทิ้งไว้เท่านั้น“ เพดานตรงนี้สูงจังเลย ด่าเกือบเอื้อมถึงแล้ว”ดาน
Magbasa pa
8
EP8 - เล่ห์รัก กลร้าย เจ้านายมาเฟีย (มาเฟีย)เสียงกรีดร้องดังลั่นคอนโดสุดหรูในกลางดึกคืนนั้น เมื่อมาเฟียจับข้อเท้าของหญิงสาวซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวเองหลังจากที่เธอขาพลิกเพราะตกจากเก้าอี้“ แค่นี้ก็เรียบร้อย กินยาแก้อักเสบสองวันก็หาย”“ เฮียเป็นหมอป่ะเนี่ย” มารีนเอ่ย“ขะ...ขอบคุณค่ะ”ดานีนเอ่ยขอบคุณ“ แล้วรีบเข้านอนกันได้แล้ว พรุ่งนี้มีเรียน” มาเฟียเอ่ยกับสองสาว“รับแซ่บค่ะเฮีย เฮียกลับเถอะค่ะขอบคุณนะคะ” มารีนเอ่ยกับพี่ชายตัวเอง“ อย่าดื้อนะครับ”คืนนั้นหลังกลับมาจากคอนโดของน้องสาว ชายหนุ่มก็เข้านอนกระทั่งเช้า เช้านี้ที่บ้านปีกขวาไม่มีใครอยู่นอกจากเขา เพราะมาร์เวลน้องคนรองเข้าเวรอยู่ที่โรงพยาบาลยังไม่กลับ มารีนก็นอนอยู่ที่คอนโดกับเพื่อนสนิท ส่วนพ่อกับแม่ของเขาก็ไปต่างจังหวัดเช้านี้ทำให้มาเฟียเลือกที่จะไปทานมื้อเช้าที่บ้านหลังใหญ่พร้อมกับปู่“ สวัสดีค่ะเฮีย”“ อ้าวโคอี้ เมื่อคืนไม่เห็นเห็นรถหนูเลย เฮียนึกว่าหนูไม่อยู่สะอีก”“ เมานิดหน่อยค่ะ นั่งแท็กซี่กลับมา555”“ เบาได้ก็เบานะลูก หนูนี่เหมือนแม่หนูตอนสาวๆไม่มีผิดเลย” ดินแดนผู้เป็นทั้งตาและปู่ของทั้งคู่เอ่ย“ ลูกสาวแม่นี่ค่ะคุณต
Magbasa pa
9
EP9 - เล่ห์รัก กลร้าย เจ้านายมาเฟีย (มาเฟีย)บ้านปีกขวาเช้าวันนี้ที่บ้านปีกขวา เป็นอีกวันที่ลูกๆของบ้านนี้อยู่กันพร้อมหน้า ซึ่งตามปกติแล้ว หาค่อนข้างยากที่สองหนุ่มหนึ่งสาวจะอยู่พร้อมๆกันแบบนี้“ ฟ้าจะผ่าบ้านมั้ยแคล ลูกลงมากินข้าวด้วยกันครบแบบไม่ต้องนัดเลย” กะตัญเอ่ย“ หนูก็ว่าแปลกค่ะพี่ มาเวลวันนี้ไม่เข้าเวรเหรอลูก”“ เข้าครับแม่ วันนี้ผมมีเคสผ่าตัดใหญ่ครับ”“ ไม่อยากจะเชื่อนะคะแม่ ว่าเฮียมาเวลนี่จะผ่าตัดคนอื่นรอดชีวิตได้ด้วย” มารีนเอ่ย“แค่กๆ ยัยน้องเล็ก เฮียบอกก่อนนะว่าฝีมือเฮียเนี่ยไม่ธรรมดา คนไข้มาถึงมือเฮียหายทุกคน” มาเวลเอ่ย“ หายไปจากโลกนี้เลย” จู่ๆมาเฟียก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง แต่ก็ทำเอามาเวลเสียศูนย์ไม่น้อย“ โห!! เฮียก็ ผมเนี่ยโคตรฝีมือแล้ว เย็บแผลอย่างสวย”“ เลิกตีกันได้แล้ว พวกมึงนี่ตีกันตั้งแต่เด็กจนโตจริงๆ” กะตัญผู้เป็นพ่อเอ่ย“ ตีกันที่ไหนครับพ่อผมโดนรุมชัดๆ”“ พอๆ กินข้าวกันได้แล้ว เออ! มาเฟีย อาทิตย์หน้าพ่อจะไปฮ่องกงกับแม่แล้วก็มารีนด้วย มึงจะไปไหม”“ ผมไปไม่ได้ครับพ่อ กำลังมีงานสำคัญเข้าครับ”“ มาเวลแล้วมึงละ”“ ผมก็ไปไม่ได้ครับพ่อ มีเคสผ่าตัดยาวเลย”“ งั้นร
Magbasa pa
10
EP10 - เล่ห์รัก กลร้าย เจ้านายมาเฟีย (มาเฟีย)การผ่าตัดกินเวลากว่า 2 ชั่วโมง หมอนุ่มอย่างมาเวล ที่ตั้งใจจนสุดฝีมือ เพื่อรักษาผู้เป็นพี่ชาย มาเฟียเสียเลือดจนโคม่าและเขาถูกยิงสองแผล จุดหนึ่งเข้าลำตัวอีกจุดไปกระทบกับเส้นประสาทที่วิ่งไปยังแขนข้างถนัด แม้ว่าหลังการผ่าตัด มาเฟียจะดีขึ้นจากอาการโคม่าก็ตาม แต่หลังจากฟื้นขึ้น เขาคงต้องหยุดพักงานและทำกายภาพเพื่อให้แขนข้างที่บาดเจ็บกลับมาใช้งานได้ตามปกติ“ คุณหมอพักก่อนนะคะ เข้าห้องผ่าตัดนานแล้วนะคะ” พยาบาลส่วนตัวเอ่ยขึ้นในขณะที่หมอมาร์เวลกำลังยืนมองผู้เป็นพี่ชายที่นอนอยู่บนเตียงห้องไอซียู“ ให้พยาบาลเข้ามาดูแลพี่ชายผมตลอดเวลาด้วย และห้ามให้ใครที่ผมไม่อนุญาตเข้ามาในนี้เด็ดขาด”“ ค่ะคุณหมอ”ผ่านมาสองวัน มาเฟียที่ฟื้นจากอาการโคม่า ก็ดูร่างกายแข็งแรง จนแทบไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง เขาฟื้นตัวได้รวดเร็วราวกลับเป็นมนุษย์เหล็กแบบนั้น“ เฮียอย่าเพิ่งลุกนะ” มาเวลเอ่ยกับผู้เป็นพี่ชาย“ เก่งนี่หว่า ไม่ได้มึงป่านนี้กูไปเฝ้ายมบาลแล้ว”“ ระดับเฮียไม่ไปง่ายๆหรอก ถ้าไปจริงเฮียคงเฮี้ยนมาก เฮียห่วงมารีนกว่าอะไรทั้งหมดอีกนะ”“ มึงนี่เก่งนะ แต่แม่งปากหมาไม่เลิกจริงๆ” มา
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status